«Εθνικόν διάγγελμα»!.

Μετά το τέλος του υπουργικού συμβουλίου, ο εκπρόσωπος του κ. Παπανδρέου προέβη, χτες, στις ακόλουθες δηλώσεις:

*

«Εμπρός λοιπόν!

Ελάτε να ζήσουμε αγαπημένοι!

Ελάτε να ζήσουμε αδελφωμένοι!

Το είπε και ο κ. Δασκαλόπουλος του ΣΕΒ: "Αν δεν τα καταφέρουμε, θα πεινάσουμε"!

Ελάτε επομένως να "συνεννοηθούμε"!

Ελάτε να υπηρετήσουμε το υπέρτατο χρέος της "συναίνεσης"!

Να τα βρούμε! Τι έχουμε να χωρίσουμε; Αλλωστε, "όλοι μαζί τα φάγαμε"! 

Χρέος και «χρέος».

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Πήραν το χρέος από το 126% του ΑΕΠ και μέσα σε ένα χρόνο το πήγαν στο 150%.

Τον επόμενο χρόνο, όπως οι ίδιοι ομολογούν, θα το πάνε στο 170%.

Πράγμα γνωστό εξ αρχής. Αυτό είναι το μνημόνιό τους και εκεί οδηγούσε. 

Ολοι το ήξεραν, όλοι το έβλεπαν.

*

Σήμερα, επικαλούμενοι και πάλι το χρέος, που κατά τον Γιούγκερ «δεν είναι βιώσιμο» - και δεν είναι βιώσιμο, γιατί αυτοί θέλουν να είναι «μη βιώσιμο» - έρχονται και εκβιάζουν, τρομοκρατούν και απειλούν:

Οι επαναστάσεις δεν ξεφυτρώνουν από το πουθενά,οι επαναστάσεις χρειάζονται προϋποθέσεις για να "ευδοκιμήσουν"

Αναδημοσίευση απο : Black Bedlam

Οι επαναστάσεις είναι οι παντοδύναμοι κινητήρες της κοινωνικής προόδου.

Αυτό έχει αποδείξει η πείρα  της ταξικής πάλης και των επαναστάσεων και όπως ακριβώς τις χαρακτήριζε  ο Μαρξ:

"Οι επαναστάσεις είναι η ατμομηχανές της ιστορίας"

Ναι αλλά οι επαναστάσεις δεν ξεφυτρώνουν από το πουθενά, οι επαναστάσεις χρειάζονται προϋποθέσεις για να "ευδοκιμήσουν"

Και η πρώτη προϋπόθεση,να είναι ώριμες οι αντικειμενικές συνθήκες.

«Εγερτήριο σάλπισμα» από το ΙΟΒΕ σε όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που στηρίζουν το μεγάλο κεφάλαιο, για ένα νέο σύστημα διακυβέρνησης.

«Προσκλητήριο» στις δυνάμεις που στηρίζουν τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας, απηύθυνε την περασμένη Δευτέρα το Ιδρυμα Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών (ΙΟΒΕ), «προέκταση» του ΣΕΒ, προκειμένου αυτές να συνενωθούν σε ένα «μαύρο», αντιλαϊκό μέτωπο επιβολής ενός νέου «συστήματος διακυβέρνησης» και «θεσμών», που θα εξασφαλίζουν ακόμα πιο αποτελεσματικά σε περίοδο οικονομικής κρίσης τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου. Βασικά ζητούμενα είναι:

Συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα 23/5/2011

Η θέση του ΚΚΕ απέναντι στο λεγόμενο μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα κυβέρνησης - τρόικας

Η εισηγητική ομιλία

«Η δική μας κόκκινη γραμμή είναι η σωτηρία της Ελλάδας, των εργατοϋπαλλήλων, τόσο του δημόσιου όσο και του ιδιωτικού τομέα, αυτών που έχουν μικρομάγαζα, της φτωχής αγροτιάς και δίνουμε ιδιαίτερη σημασία στις νέες ηλικίες και στις γυναίκες. Καταλαβαίνετε ότι μας χωρίζει χάος από την κόκκινη γραμμή που έχει χαράξει ο πρωθυπουργός και λίγο πολύ υποστηρίζουν και τα άλλα κόμματα «για τη σωτηρία γενικά της Ελλάδας».

Η υπεραξία και Ο μισθός της εργασίας στον καπιταλισμό.

Αφού αγοράσει την εργατική δύναμη και τα μέσα παραγωγής ο καπιταλιστής οργανώνει την παραγωγή εμπορευμάτων.

Το προτσές της εργασίας στην καπιταλιστική επιχείρηση έχει διπλό χαρακτήρα.

Από τη μια μεριά είναι προτσές δημιουργίας αξιών χρήσης (υφάσματα, παπούτσια, ρούχα, ψωμί, μηχανές κλπ., αντικείμενα που μπορούν να χρησιμοποιούν οι άνθρωποι).

Από την άλλη, είναι προτσές δημιουργίας αξίας. Αυτό ενδιαφέρει τον καπιταλιστή, γιατί στην αξία των νέων εμπορευμάτων που δημιουργήθηκε από την εργασία των μισθωτών εργατών, υπάρχει εκτός από την αξία της εργατικής δύναμης και των μέσων παραγωγής και ένα πρόσθετο μέρος της αξίας, το οποίο ιδιοποιείται δωρεάν ο καπιταλιστής.

Αλλοτρίωση: Η βάση της ψευδούς συνείδησης.

Ο κυριότερος λόγος, για τον οποίο αξίζει να ασχοληθεί 
κανείς με τη μαρξιστική έννοια της αλλοτρίωσης -(σύμφωνα με ορισμένους θεωρητικούς καταλληλότερος όρος είναι η αποξένωση)- είναι ότι οι ίδιοι οι κλασικοί την είχαν αναδείξει ως το θεμέλιο της ψευδούς συνείδησης, δηλαδή της ιδεολογίας που σε συνδυασμό με τη βία (κρατική εξουσία) στηρίζει την κυριαρχία της άρχουσας τάξης. 
Η ηγεμονία της υπάρχει και ενισχύεται, διότι κυριαρχεί η αποξένωση που γεννιέται στη βάση της κεφαλαιοκρατικής εμπορευματικής παραγωγής, αγκαλιάζει όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής.

Η κυριαρχία της αστικής ιδεολογίας οφείλεται πρωτίστως στην κυριαρχία της εμπορευματικής παραγωγής και πιο συγκεκριμένα στη μορφή της αφηρημένης εργασίας και της ανταλλακτικής αξίας.

Wikileaks ΓΙΑ ΑΙΓΑΙΟ...

Τα κείμενα της περιόδου 2009-2010, του αμερικανικού υπουργείου Εξωτερικών, που διέρρευσαν στον ιστότοποWikileaks και δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, οι κατά καιρούς δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών, αλλά και η ίδια η πραγματικότητα που σταδιακά διαμορφώνεται σε στρατιωτικό επίπεδο, συνθέτουν το παζλ των διευθετήσεων στο Αιγαίο, σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Αποτελούν, ταυτόχρονα, πανηγυρική επιβεβαίωση των κατά καιρούς καταγγελιών του ΚΚΕ και των δημοσιευμάτων του «Ρ», για τα όσα έχουν δρομολογηθεί με ευθύνη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, με γνώμονα την εξασφάλιση υπέρ της ντόπιας πλουτοκρατίας μιας καλύτερης θέσης στην ιμπεριαλιστική πυραμίδα, μέσα και από τη συμμετοχή της χώρας στις πολιτικοστρατιωτικές συμμαχίες του κεφαλαίου, όπως είναι το ΝΑΤΟ και η ΕΕ.

ΗΠΑ: «Νέα διπλωματία» ίδια επιθετικότητα.

Ως «επανεκκίνηση» των σχέσεων των Ηνωμένων Πολιτειών με την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής θέλησε να παρουσιάσει την ομιλία του την Πέμπτη, στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ ενώπιον Αμερικανών και ξένων διπλωματών, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «ένα νέο κεφάλαιο της αμερικανικής διπλωματίας άνοιξε με τις εξεγέρσεις στις αραβικές χώρες». Ωστόσο δύο χρόνια μετά την ομιλία του στο Κάιρο, που προσπάθησε επίσης να κάνει «επανεκκίνηση» των σχέσεων των ΗΠΑ με το μουσουλμανικό κόσμο, ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα παρά τις ρητορείες του και τη χρήση για 23 φορές του όρου «δημοκρατία» στη διάρκεια των 47 λεπτών ομιλίας του, δύσκολα πείθει περί επανεκκίνησης. 

Πρόκειται για τη συνέχιση της ίδιας πολιτικής με σχετικώς διαφοροποιημένη τη στρατηγική.

ΟΙ ΨΕΥΤΕΣ !!!

Τις τελευταίες μέρες, τα αστικά πολιτικά κόμματα της χώρας μας (δεξιά κι … “αριστερά”), έχουν επιδοθεί σε έναν άτυπο “αγώνα δρόμου”, να πείσουν τον κόσμο, τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους, ότι πασχίζουν για την … σωτηρία της χώρας !

ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ΛΑ.Ο.Σ., ΣΥΡΙΖΑ, Μπακογιάννη και Κουβέλης, έχουν γεμίσει τον κόσμο με τεράστια ψέματα, με μοναδικό στόχο να τον κάνουν συνένοχό τους, στα σχέδιά τους να σώστουν από την καπιταλιστική κρίση τα αφεντικά τους, την πλουτοκρατία του τόπου μας !

Κροκοδείλια δάκρυα για τον Αρη.

«Εξήντα έξι χρόνια μετά ο Περισσός δεν αποκαθιστά κομματικά τον ήρωα και σύμβολο του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα», τόνιζε δημοσίευμα του «Βήματος» στις 8/5/2011, υπό τον τίτλο «το "στίγμα" του διαγραμμένου παραμένει στον Αρη». 

Ακολούθησε σχολιασμός του Τ. Θεοδωρόπουλου στα «Νέα» (9/5/2011), όπου μεταξύ άλλων σημειωνόταν: «το ΚΚΕ... αθωώνει τον Νίκο Ζαχαριάδη και τον 

Αρη Βελουχιώτη, με κάποιες αποχρώσεις εννοείται. Τον μεν παύει να τον θεωρεί προβοκάτορα, τον δε πρώην γραμματέα του τον αποκαθιστά και ως μέλος του...».

Το πρόσφατα αυξημένο «ενδιαφέρον» του «Βήματος» και των «Νέων» 

(και όχι μόνο) για την Ιστορία του ΚΚΕ και συγκεκριμένες ηγετικές μορφές του (όπως ο Ν. Ζαχαριάδης, ο Α. Βελουχιώτης, ο Κ. Καραγιώργης), ενέχει τόσο το στοιχείο της τραγικής ειρωνείας της Ιστορίας όσο και αυτό της πολιτικής σκοπιμότητας στο σήμερα.

ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ: Διαπιστευτήρια διαχειριστή του αστικού συστήματος.

Με μια δήλωση ενδεικτική του τυχοδιωκτισμού και των αντιφάσεων που χαρακτηρίζουν το χώρο τον οποίο εκπροσωπεί, ο πρόεδρος του ΣΥΝ προσπάθησε την περασμένη Πέμπτη να ελιχθεί απέναντι στα αδιέξοδα που δημιουργεί η θεώρηση των οπορτουνιστών για την καπιταλιστική κρίση, την οποία, ενισχυτικά στην αντιεπιστημονική προπαγάνδα των αστικών κομμάτων, την αντιλαμβάνονται και οι ίδιοι σαν«κρίση χρέους».

Είπε ο Αλ. Τσίπρας σε ραδιοφωνική του συνέντευξη: 

Στο αντιιμπεριαλιστικό «χαράκωμα» στο Γκουαντάναμο.

Τη συνέχιση και την κλιμάκωση της δράσης ενάντια στις ξένες στρατιωτικές βάσεις αποφάσισαν οι εκπρόσωποι φιλειρηνικών οργανώσεων και κινημάτων ειρήνης από 36 χώρες, κατά τη διάρκεια της 2ης Διεθνούς Διάσκεψης ενάντια στις ξένες στρατιωτικές βάσεις στη Λατινική Αμερική που πραγματοποιήθηκε στο Γκουαντάναμο της Κούβας από το Κουβανικό Κίνημα για την Ειρήνη και την Κυριαρχία των Λαών (MOVPAZ), το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ειρήνης (ΠΣΕ) και το Κουβανικό Ινστιτούτο για τη Φιλία των Λαών (ICAP) στις 4 και 5 Μάη, με συνολική συμμετοχή 85 εκπροσώπων κινημάτων ειρήνης και αλληλεγγύης από 36 χώρες. 
Από την Ελλάδα συμμετείχαν ο Ηρακλής Τσαβδαρίδης, εκτελεστικός γραμματέας του ΠΣΕ και μέλος της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ, και ο Νίκος Ζώκας, μέλος της Γραμματείας της ΕΕΔΥΕ.

Η ΠΕΡΙΒΟΗΤΗ ΕΠΙΔΙΩΚΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ...

Ολο και πιο έντονα εκφράζεται η απαίτηση της πλουτοκρατίας να συναινέσουν ακόμα περισσότερο τα αστικά κόμματα στην Ελλάδα, να εργαστούν από κοινού, για να υπηρετήσουν τα στρατηγικά της συμφέροντα, όπως εκφράζονται σήμερα μέσα από την εφαρμογή του μνημονίου. 

Εκείνο που επιδιώκει η αστική τάξη είναι να υφαρπάξει τη συναίνεση και υποταγή του λαού στα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα, να περάσει την πλάνη ότι δήθεν τα προβλήματα της πλουτοκρατίας αποτελούν «εθνικό ζήτημα» που αφορά εξίσου και το λαό. 

Η συναίνεση αποτελεί για την πλουτοκρατία ένα «όπλο» για να εφορμήσει ακόμα πιο αποφασιστικά ενάντια στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα.

Εκείνο που ενδιαφέρει τα μονοπώλια είναι η αποτελεσματικότερη εφαρμογή των αντιλαϊκών αναδιαρθρώσεων που θα μειώσουν κατάφωρα την τιμή της εργατικής δύναμης και η επιτάχυνση και επέκταση των ιδιωτικοποιήσεων που θα ανοίξουν για το κεφάλαιο νέα πεδία κερδοφορίας. 

Για να το πετύχει αυτό, επιδιώκει να ευνουχίσει το εργατικό λαϊκό κίνημα, να αποκοιμίσει τη λαϊκή αγανάκτηση. 

Σχέδιο για τη μαζική εξαθλίωση του λαού.

Σκηνικό πολέμου απέναντι στο λαό στήνει το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας. 
Αρχές της επόμενης βδομάδας ανακοινώνουν το αναθεωρημένο «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής», με στόχο να μαζέψουν από το λαό ακόμη 30 δισ., σε νέους φόρους και «εξοικονομήσεις» και, από πάνω, ακόμη 50 δισ. ευρώ από τις ιδιωτικοποιήσεις - μαμούθ.

Ολα μαζί μέχρι και την τελευταία δεκάρα τα προορίζουν για πεσκέσι - κατάθεση στους μεγαλοπιστωτές και τα άλλα αρπακτικά του κοινωνικά παραγόμενου πλούτου.

«Πλήν...Λακεδαιμονίων» (Ξανά και ξανά!)

ΑΠΟ : γλομπινγκ

Πολυ το χαρηκα που διαβασα οτι η Αλεκα δεν δεχθηκε τη προσκληση του Γ. Παπανδρεου για συναντηση στο Μαξιμου και ειναι λογικο, για μενα, οταν το ΚΚΕ θεωρει οτι «δεν υπάρχει αντικείμενο για τη συγκεκριμένη συνάντηση, από τη στιγμή που είναι και γνωστές και εκ διαμέτρου αντίθετες οι θέσεις της κυβέρνησης και του ΚΚΕ». 

Ειναι μια παγεια θεση και ενας απο τους λογους για τους οποιους συνεχιζει να ειναι το μονο κομμα που εχει το κεφαλι ψηλα και το μονο που η πολιτικη του δεν με κανει να ντρεπομαι που καταγομαι απο την Ελλαδα!