Ο αντισοβιετισμός του οπορτουνιστικού ρεύματος στην Ελλάδα

 Η συμπλήρωση των 30 χρόνων από τις ανατροπές του σοσιαλισμού σήμανε μια νέα αναζωπύρωση του αντισοβιετισμού με σειρά εκδόσεων, εκδηλώσεων, αφιερωμάτων και αρθρογραφίας στον αστικό Τύπο.

Επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά ότι η συκοφάντηση της Σοβιετικής Ενωσης και του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε αποτέλεσε και αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της ιδεολογικής επίθεσης της αστικής τάξης, με διπλό χαρακτήρα και αποστολή.

Αφορά αφενός τόσο ιστορικά όσο και τώρα την αστική ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση και υποβάθμιση των επιτευγμάτων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης κατά τον 20ό αιώνα. Αφετέρου εκπληρώνει έναν βαθύτερο σκοπό: Σπιλώνοντας την πρώτη προσπάθεια να οικοδομήσει η εργατική τάξη την κοινωνία όπου αυτή είχε την εξουσία, επιχειρείται να καταφερθεί ένα σημαντικό πλήγμα στην προοπτική για την ανατροπή του καπιταλισμού και τη διέξοδο του σοσιαλισμού - κομμουνισμού σήμερα.

Ο Γ. Βαρουφάκης, το ΚΚΕ και η «επιλογή ιμπεριαλιστή»…

Δεν ξέρουμε τι μύγα τσίμπησε τον Γ. Βαρουφάκη-ΜέΡΑ25 αλλά τις τελευταίες μέρες έχει έναν οίστρο ενασχόλησης με το ΚΚΕ. Προφανώς και είναι θεμιτή η πολιτική αντιπαράθεση. Αυτό που δεν είναι θεμιτό είναι η ακραία διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ, που την… πάει τρένο απ’ ότι φαίνεται ο Γ. Βαρουφάκης. Σε πρόσφατο βίντεο που αναρτήθηκε από το ΜέΡΑ25 παρουσιάζονται οι απαντήσεις που έδωσε ο Γιάννης Βαρουφάκης σε ζητήματα που έθεσε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ σε πρόσφατη παρέμβαση του στη Βουλή.

Εκεί ο Δ. Κουτσούμπας σημείωσε, ανάμεσα σε πολλά άλλα, πως «είμαστε (…) ενάντια στα εργασιακά κάτεργα που φτιάξατε όλοι σας στο όνομα των εμβληματικών επενδύσεων, από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ και τον κύριο Βαρουφάκη, ο οποίος μάλιστα καμάρωνε

Ξεφτίλα

 Η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ ΑΥΓΗ, με αφορμή την επέτειο
της 28ης Οκτωβρίου κυκλοφορεί με εξώφυλλο μια αφίσα με απόσπασμα από το πρώτο γράμμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη για την έναρξη του ιταλοελληνικού πολέμου. Η συγκεκριμένη αφίσα ήταν στο εξώφυλλο του Ριζοσπάστη στις 28 Οκτώβριου 1945.

Η λέξη ντροπή δεν μπορεί να περιγράψει το μέγεθος της λαθροχειρίας.

Θυμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ με την ίδια ευκολία που διαφήμιζε τις υπογραφές του Αλ.Τσίπρα σε

Αξία ανεκτίμητη! – Όταν η Αλέκα νικούσε τον Δραγασάκη και γινόταν Γραμματέας του ΚΚΕ

 Σήμερα είναι μια ιστορική επέτειος, καθώς συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από την εκλογή και ανάδειξη της Αλέκας Παπαρήγα στη θέση της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, όπου παρέμεινε επί 22 συναπτά έτη και έγινε έτσι η μακροβιότερη γραμματέας του κόμματος. Σε μια κρίσιμη και οριακή ψηφοφορία, η Αλέκα επικράτησε του υποψήφιου της αναθεωρητικής ομάδας Γιάννη Δραγασάκη με 57 ψήφους έναντι 53 -μια μικρή πλειοψηφία, που αποτύπωνε τη βαθιά διάσταση στις γραμμές του κόμματος, η οποία θα οδηγούσε σε οξεία κρίση και τελικά τη “διάσπασή” του, κατά τη διάρκεια του ίδιου έτους, με τα στελέχη και τα μέλη που ακολούθησαν τον Συνασπισμό.

Για έναν «ειρηνικό» και «δημοκρατικό» καπιταλισμό...

Πριν από λίγες μέρες, το ΝΑΡ δημοσίευσε απόφαση της Πολιτικής του Επιτροπής, όπου ασχολείται κυρίως με το ζήτημα του «πολέμου» και με το «δημοκρατικό ζήτημα», όπως χαρακτηριστικά αναφέρει. Στο κείμενο αυτό επιβεβαιώνονται για μια ακόμη φορά τα στρατηγικά αδιέξοδα του συγκεκριμένου χώρου, τα οποία τον οδηγούν να γίνεται «ουρά» των κάθε φορά κάλπικων διλημμάτων και δίπολων που προβάλλουν η αστική τάξη και τα κόμματά της. Η ουσία αυτή δεν αλλάζει, όση «αντικαπιταλιστική» ρητορεία κι αν επιστρατεύει. Αυτά τα αδιέξοδα φαίνονται έντονα - για μια ακόμη φορά - στο ζήτημα του «πολέμου», τόσο με την απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής, όσο και με τη σχετική ανακοίνωση που δημοσίευσε λίγες μέρες πιο πριν με τίτλο «Αγώνας για την ειρήνη και τα δικαιώματα των λαών, όχι για τις ΑΟΖ κεφαλαίου και πολυεθνικών», κι αυτό το γεγονός δεν αναιρείται από τη φανερή προσπάθεια του ΝΑΡ να ελιχθεί απέναντι στην κριτική του ΚΚΕ.

Περί σταλινισμού και αντισταλινισμού…

«Σταλινικός και ο Βαζιούλιν!»… αναφώνησε στέλεχος της αριστεράς, μετά από εκτεταμένη συζήτηση (με διερμηνεία) με τον μεγάλο Σοβιετικό φιλόσοφο Βίκτορα Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν1 στη Μόσχα κατά την δεκαετία 1990… «Εντυπωσιάστηκα! –συνέχισε- εξαιρετικός μαρξιστής φιλόσοφος, κομμουνιστής-μπολσεβίκος, αλλά σταλινικός»… -Από πού το συμπέρανες αυτό; -τον ρώτησα. Η απάντηση ήταν αποστομωτική: «Τόσες ώρες συζητήσαμε και δεν έβρισε τον Στάλιν ούτε μια φορά!». Άρα, βάσει αυτής της σοφίας, πας μη καθυβρίζων τον Στάλιν και τα παραφυάδας αυτού ανά πάσα στιγμή = «σταλινικός»… Εδώ η διαλεκτική της συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης απογειώνεται… Ακόμα θυμάμαι το στοχαστικό μειδίαμα του δασκάλου μου για την κατάσταση/κατάντια της αριστερής διανόησης…

(Ν)ΑΡουραίοι του οπορτουνισμού…

Με αφορμή το 29ο Αντιιμπεριαλιστικό Διήμερο της ΚΝΕ που ξεκινά σήμερα στο Στόμιο της Λάρισας, τα θλιβερά απομεινάρια του οπορτουνισμού (λέγε με ΝΑΡ) έδειξαν για άλλη μια φορά την αντι-ΚΚΕ εμπάθεια τους. 

Σε ανακοίνωση της πριν πέντε ημέρες, η νεολαία του ΝΑΡ (νεολαία Κομμουνιστική Απελευθέρωση), επιχείρησε να συκοφαντήσει το Αντιιμπεριαλιστικό διήμερο κάνοντας λόγο για… «συνδιοργάνωση» του με την Περιφέρεια Θεσσαλίας!! 

Από τι ενοχλήθηκαν οι «φωστήρες» της νΚΑ; Από διευκολύνσεις σε υποδομές και χώρους που η ΚΝΕ – η ιστορικότερη και μαζικότερη οργάνωση πολιτικής νεολαίας στη χώρα με παρουσία 52 χρόνων –

ΣΥΡΙΖΑ: Η υποκρισία του βγάλε – βάλε την παλαιστινιακή μαντίλα

Σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ διαδηλώνει στην ισραηλινή πρεσβεία. Συγκεκριμένα, οι νομαρχιακές οργανώσεις Α’, Β’ Αθήνας και Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ  και η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έχουν ανακοινώσει παράσταση διαμαρτυρίας «ενάντια στο σχέδιο προσάρτησης κατεχομένων παλαιστινιακών εδαφών της Δυτικής Όχθης του Ιορδάνη από το Ισραήλ». Ο ΣΥΡΙΖΑ, μάλιστα, «στέκεται στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού και ενώνει τη φωνή του με όσους αγωνίζονται για τη δικαιοσύνη και την ειρηνική συνύπαρξη των λαών της περιοχής».

Τι καλά, τι αγωνιστικά, τι «αριστερά» και κυρίως τι υποκριτικά!

Ποιοι λείπουν από το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ;

Πολλή κουβέντα γίνεται το τελευταίο 24ωρο με αφορμή ένα σποτ του ΣΥΡΙΖΑ με το οποίο υποτίθεται πως καυτηριάζει τη χρηματοδότηση ΜΜΕ από την κυβέρνηση ΝΔ για την προβολή διαφημιστικών μηνυμάτων για την πανδημία.

Η απαράδεκτη διαδικασία που ακολούθησε η κυβέρνηση χρηματοδοτώντας αδρά από ανύπαρκτες ιστοσελίδες μέχρι διάφορες τηλεπερσόνες τελευταίας διαλογής έχει σαν αποκορύφωμα το γεγονός ότι ακόμα και τώρα η κυβέρνηση δεν δίνει τα ακριβή στοιχεία με το ποιο ΜΜΕ πήρε και τι ποσό.

Και αν κανείς περίμενε κεντρικό ρόλο στο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ να είχαν αυτοί που τα τσέπωσαν κάνει λάθος. Πουθενά δεν είναι οι καναλάρχες, οι μεγαλοδημοσιογράφοι, ιδιοκτήτες μεγάλων ενημερωτικών ομίλων, ούτε καν οι διάφοροι απίθανοι που πήραν από την εν λόγω καμπάνια.

Οπορτουνιστικό ρεύμα: Πολύτιμος βοηθός στα σχέδια της αστικής τάξης

Βρισκόμαστε σε μια περίοδο έντονων εξελίξεων που αφορούν τόσο στη νέα καπιταλιστική οικονομική κρίση όσο και στην όξυνση των ανταγωνισμών ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο.

Κρίσιμο στοιχείο για την αστική εξουσία είναι, στο έδαφος αυτών των εξελίξεων, να διασφαλιστεί η συναίνεση της εργατικής τάξης και του λαού στις στρατηγικές επιδιώξεις της αστικής τάξης. Επιδιώκονται δηλαδή αφενός η εμπέδωση του αφηγήματος ότι μπορεί να υπάρξει διαχείριση της κρίσης που να μοιράζει «δίκαια» τα βάρη σε εκμεταλλευτές και εκμεταλλευόμενους, αφετέρου η στοίχιση του λαού στα σχέδια για τη γεωστρατηγική «αναβάθμιση» της αστικής τάξης της Ελλάδας, η στήριξη των διπλωματικών και στρατιωτικών ενεργειών της, που αποσκοπούν στην εδραίωση συνθηκών συνεκμετάλλευσης στο Αιγαίο έπειτα και από μια πιθανή προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Σε αυτήν την κατεύθυνση αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά πολύτιμη η συμβολή του οπορτουνιστικού ρεύματος στην έμμεση στήριξη των αστικών επιδιώξεων με έναν δήθεν «αντιεθνικιστικό» μανδύα, όπως φάνηκε από τις πρόσφατες διακηρύξεις διαφόρων δυνάμεων αυτού του χώρου (ΑΝΤΑΡΣΥΑ/ΝΑΡ, ΛΑΕ, «Σύλλογος Κορδάτος» κ.ά.).

Μη και πουν κακή κουβέντα...

Εδώ και μία βδομάδα, όλος ο πλανήτης έχει στραμμένο το βλέμμα και την οργή του στη βαρβαρότητα του αμερικανικού κράτους. Οι εικόνες από τις ΗΠΑ καθηλώνουν. 

Ο αποτροπιασμός απέναντι στην κυβέρνηση Τραμπ και η αλληλεγγύη προς τον αμερικανικό λαό, που παλεύει να ανασάνει, εκφράζονται σε όλο τον κόσμο με διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις, μηνύματα αλληλεγγύης κ.ά. Το πώς γίνεται η πολιτική συζήτηση στη χώρα μας σε όλα τα ΜΜΕ, το πώς και αν τοποθετούνται τα κόμματα για όσα γίνονται αυτές τις μέρες στις ΗΠΑ, προσφέρουν αρκετά συμπεράσματα. Θα σταθούμε μόνο σε δύο «θεματάκια» που ...βγάζουν μάτι.

Ο ευρωκομμουνισμός και η ελληνική του έκφραση

Ο «ευρωκομμουνισμός» είναι η οπορτουνιστική πολιτική που ακολούθησαν μια σειρά από κομμουνιστικά κόμματα της Δυτικής Ευρώπης από τη δεκαετία του 1960. 

Την ονομασία του την πήρε από έναν Ιταλό δημοσιογράφο το 1975 και υιοθετήθηκε στη συνέχεια και από τους ίδιους τους «ευρωκομμουνιστές» [1]. Το ζήτημα της διαφορετικής στάσης των κομμουνιστικών κομμάτων πάνω στο δίλημμα επανάσταση ή μεταρρύθμιση, δηλαδή ανατροπή ή διαχείριση του συστήματος, κάνει και σήμερα εξαιρετικά επίκαιρη την αποτίμηση του «ευρωκομμουνισμού». Επιδιωκόμενος στόχος αυτού του άρθρου είναι μια κριτική του «ευρωκομμουνισμού» υπό το πρίσμα του μαρξισμού – λενινισμού. Η ανάλυση εστιάζει στη δραστηριότητα των τριών κύριων κομμουνιστικών κομμάτων που θεωρούνται βασικοί εκφραστές του «ευρωκομμουνιστικού» ρεύματος (Ιταλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα, Ισπανικό Κομμουνιστικό Κόμμα). Επιχειρείται η κωδικοποίηση της επιχειρηματολογίας των «ευρωκομμουνιστών» και η ανάλυση της κοινωνικής τους βάσης. Σε ένα δεύτερο μέρος δίνεται η σύνδεση με την ελληνική εκδοχή του «ευρωκομμουνισμού» («ΚΚΕ Εσωτερικού»), στη γέννηση και την ιστορική διαδρομή της.

Οι συκοφαντίες των «Παρεμβάσεων» προς το ΠΑΜΕ αποκαλύπτουν τα τεράστια αδιέξοδά τους

Εκατοντάδες συνδικάτα, σωματεία και χιλιάδες εργαζόμενοι από όλους τους κλάδους της Αττικής, από το πρωί της Τετάρτης 25/2, έξω από το ξενοδοχείο «Απόλλων» στο Καβούρι, με μια μαζική, μαχητική, ολοήμερη κινητοποίηση, όχι απλά δεν νομιμοποίησαν αλλά καταδίκασαν με τον πιο αποφασιστικό τρόπο το «συνέδριο» - παρωδία της ΓΣΕΕ, το «συνέδριο» των ΜΑΤ, των νόθων και εργοδοτών, των fast track διαδικασιών. Η αθλιότητα της ηγεσίας της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ - ΔΑΚΕ - ΣΥΡΙΖΑ) έγινε γνωστή σε όλη την Ελλάδα. Μέσα στο χώρο του «συνεδρίου» οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι της ΔΑΣ έδωσαν για μια ακόμα φορά τη μάχη ενάντια στον εκφυλισμό, ενάντια στην παρουσία των εργοδοτών μέσα στα συνδικάτα. Η μάχη αυτή αποτελεί παρακαταθήκη για τη συνέχεια!

Έργα και ημέρες ΣΥΡΙΖΑ συνοπτικά...

Συριζα: οι καλύτεροι στυλοβάτες και υπηρέτες του καπιταλισμού που πέρασαν από τον τόπο μας, από την μεταπολίτευση και έπειτα! 

Ημέρες του Σύριζα συνοπτικά:

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε: Η αδυναμία του οπορτουνισμού να ξεφύγει του ΣΥΡΙΖΑ

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο ΣΥΡΙΖΑ αναδύεται το 2012 σε κυβερνητική επιλογή σαν αποτέλεσμα της αποσταθεροποίησης του πολιτικού συστήματος αλλά και των αγώνων που έλαβαν χώρα στο διάστημα της μέχρι τότε κρίσης -ίσως και του κύκλου του μαηιουνη του φοιτητικού κινήματος του 2006/7- αγώνες οι οποίοι στράφηκαν περισσότερο εναντίον του πολιτικού συστήματος του καπιταλισμού και όχι στην ουσία του. Άμεσο αποτέλεσμα αυτής της ανάδυσης, το κάθε λογής κίνημα να μαραζώνει, μιας και ο κόσμος που συμμετείχε σε αυτό βρήκε έναν πιο εύκολο και “ρεαλιστικό” τρόπο να αλλάξει τα πράγματα, μέσα από την εκλογική διαδικασία. Ο ΣΥΡΙΖΑ εκλέχθηκε, 8/10 υποσχέσεις, με μεγάλη την ακύρωση των μνημονίων, φεύγουν από το παράθυρο, νέο μνημόνιο, απογοήτευση στον ήδη παραιτημένο κινηματικά κόσμο της εκλογικής του βάσης, χάνει πανηγυρικά τις εκλογές. Κυβέρνηση ΝΔ, ακραία καταστολή και αντιλαϊκή πολιτική. Κολυμπήθρα του Σιλωάμ για τον ΣΥΡΙΖΑ και τα κυβερνητικά αμαρτήματά του, ο οποίος ξαναβγαίνει μπροστάρης στους αγώνες για να ρίξει την κυβέρνηση.

Οι «53+» και ο μύθος του «αριστερού» ΣΥΡΙΖΑ

Ο ΣΥΡΙΖΑ βαδίζει προς το 3ο Συνέδριό του, το οποίο προγραμματίζεται για τις αρχές του 2020. Βασικός στόχος είναι ο διακηρυγμένος από τον Αλ. Τσίπρα «μετασχηματισμός» του ΣΥΡΙΖΑ, διαδικασία που αντανακλά τις αναγκαίες προσαρμογές για την περαιτέρω εδραίωσή του ως κόμματος αστικής διακυβέρνησης και βασικού σοσιαλδημοκρατικού πυλώνα του αστικού πολιτικού συστήματος στις μετεκλογικές συνθήκες1.

Σε αυτό το πλαίσιο έχει ξεκινήσει καμπάνια εγγραφής νέων μελών (με περιοδείες και κυρίως με τη διαδικτυακή πλατφόρμα ηλεκτρονικής εγγραφής που εγκαινιάστηκε πρόσφατα), ενώ επίσης ανακοινώθηκε η συγκρότηση μιας πολυπληθούς «Κεντρικής Επιτροπής Ανασυγκρότησης», με συμμετοχή αρκετών «ΠΑΣΟΚογενών» (Ρ. Βάρτζελη, Θ. Λιβάνης κ.ά., οι οποίοι έρχονται να προστεθούν στις προηγούμενες μετεγγραφές από το ΠΑΣΟΚ), για να σηματοδοτηθεί καθαρότερα το στίγμα της «διεύρυνσης».

Σαν σαλιγκάρια μετά τη βροχή – Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πουλάνε όψιμες κινηματικές ευαισθησίες

Θα ήταν απλώς καταγέλαστοι, αν δεν ήταν πολιτικά αδίστακτοι κι επικίνδυνοι.

Αν υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος να φανεί αριστερός ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα, είναι να συγκριθεί με κάτι σάπιο κι ανοιχτά αντιδραστικό, όπως η Νέα Δημοκρατία, που ως κυβερνών κόμμα, παίζει τον ρόλο της “σοβαρής Χρυσής Αυγής”.

Το αντιδραστικό στίγμα που έσπευσε να δώσει από τους πρώτους κιόλας μήνες η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το όργιο καταστολής του τελευταίου διαστήματος, έδωσε πάτημα σε κάποια στελέχη της προηγούμενης κυβέρνησης να βγουν από τις κρυψώνες τους, πουλώντας κινηματικές ευαισθησίες.

Εκεί στην «ΑΥΓΗ», δε ντρέπεστε καθόλου;

Μια μόλις μέρα μετά τις απαράδεκτες δηλώσεις της υπουργού παιδείας κ. Κεραμέως – η οποία στο μήνυμα της για την 28η Οκτωβρίου παρέλειψε οποιαδήποτε αναφορά στις έννοιες του «φασισμού» και του «ναζισμού» – έρχεται η εφημερίδα «ΑΥΓΗ» να «στρογγυλοποιήσει» την Ιστορία.

Διότι μόνο ως προσπάθεια χυδαίας και ύπουλης «στρογγυλοποίησης» της Ιστορίας μπορεί να εκληφθεί ο τίτλος «Πολεμάμε κάθε φασισμό» του πρωτοσέλιδου της εφημερίδας του ΣΥΡΙΖΑ.

Οι αστοί τρομάξανε!!! – Ο ΣΥΡΙΖΑ κατεβαίνει στο δρόμο!!!

Μήπως εσείς ξέρετε τι κάνει ο κόσμος της εργασίας; Κατεβαίνει στο δρόμο. Και το μαθαίνουμε από την Κυριακάτικη Αυγή, την εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Ας προσπεράσουμε τη ροζ πινελιά, που βάφτισε “κόσμο της εργασίας” την εργατική τάξη, για να αποφύγει δυσάρεστους συνειρμούς με ξύλινους όρους. Όσο πιο πλαστικά, πιο γενικά, πιο εύηχα, πιο θολά κι απροσδιόριστα, τόσο καλύτερα, για να χωράει περισσότερους, ακόμα και πρώην κυβερνήσεις που από έρωτα για το κεφάλαιο εκπέσανε.

Και ας περάσουμε στην ουσία. Τι έκανε αλήθεια, τέσσερα χρόνια τώρα, αυτός ο κόσμος (της εργασίας); Δεν αντιδρούσε, δεν απεργούσε, δεν κατέβαινε στο δρόμο, δεν είχε προβλήματα; Καθόταν απλώς σε μια γωνιά και πανηγύριζε το τέλος των μνημονίων και μια ζωή χαρισάμενη, που του έδωσαν στο πιάτο; Ή μήπως κρίνουν εξ ιδίων τα αλλότρια, εκεί στην Αυγή;

Το «φόβητρο», ο «μικρός που μάθαινε γρήγορα» και οι δίαυλοι...

«Το φόβητρο της Αριστεράς δεν προκαλούσε σε κανέναν στο Βερολίνο ανατριχίλα - παρά τα δημόσια "Go Back Mrs. Merkel" του Αλέξη Τσίπρα. Η καγκελάριος ήταν πολύ καλύτερα ενημερωμένη για την κατάσταση των πραγμάτων στην Ελλάδα και τις προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (...) Μετά τις εκλογές του 2012 το Βερολίνο διατηρούσε μέσω της γερμανικής πρεσβείας στην Αθήνα και του τότε πρέσβη Βόλφγκανγκ Ντολντ ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αποτέλεσμα αυτών των σχέσεων ήταν η συνάντηση Τσίπρα - Σόιμπλε για τα οικονομικά της Ελλάδας τον Ιανουάριο του 2013 στο Βερολίνο. (...) τον