Πανδημία: Πού το πάνε;

 

Γράφει στην «Μαρία Νεφέλη» ο Ελύτης: «Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη».

Πάμε τώρα να δούμε τι συμβαίνει σε συνθήκες… πανδημιοκρατίας (τα στοιχεία παρατίθενται αναλυτικά στην τελευταία έκδοση του βιβλίου «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» – https://kapsimi.gr/einai-o-kapitalismos-ilithie):

α) Το 2007, λίγο πριν την εκδήλωση της κρίσης, το παγκόσμιο χρέος ήταν 142 τρις δολάρια. Υπολογιζόταν περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερο από το παγκόσμιο ΑΕΠ.  Σήμερα (για την ακρίβεια: προ πανδημίας – Γενάρης 2020), σύμφωνα με το Ινστιτούτο Διεθνών Χρηματοοικονομικών, το παγκόσμιο χρέος είχε ήδη εκτιναχτεί στα 257 τρις δολάρια και ήταν 3,2 φορές πάνω από το παγκόσμιο ΑΕΠ. Μεγαλύτερο δηλαδή απ’ όταν ξέσπασε η προ δεκαετίας κρίση.

9 Μάη 1945: Αυτή είναι η σημαία μας!

  Ήταν Γενάρης του 1927 όταν ο υψηλός προσκεκλημένος έφτανε στη Ρώμη και απευθυνόταν στον Μουσολίνι με τα παρακάτω λόγια:

«…Το κίνημά σας πρόσφερε υπηρεσία σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο μεγάλος φόβος που διακατείχε τον δημοκρατικό ηγέτη ή ηγέτη της εργατικής τάξης ήταν η πιθανότητα να υπονομευτεί ή να υπερθεματιστεί από κάποιον πιο ακραίο από αυτόν. Φαίνεται ότι μια συνεχής μετακίνηση προς τα αριστερά, ένα είδος αναπόφευκτης διολίσθησης στην άβυσσο, ήταν το χαρακτηριστικό όλων των επαναστάσεων.

Η Ιταλία έδειξε ότι υπάρχει ένας τρόπος να παλέψεις τις ανατρεπτικές δυνάμεις, ένας τρόπος που μπορεί να κινητοποιήσει την πλειοψηφία του κόσμου, η οποία κατάλληλα καθοδηγούμενη, μπορεί να εκτιμήσει και να θελήσει να υπερασπίσει την τιμή και τη σταθερότητα των πολιτισμένων κοινωνιών.

ΤΙΜΗ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΝΙΚΗ ΤΩΝ ΛΑΩΝ - Τα τραγούδια και η ιστορία τους... (AUDIO)

Αφιέρωμα για την 9η Μάη

Ένα μικρό μόλις δείγμα σε τραγούδια που εμψύχωσαν, μαχητικοποίησαν, ύμνησαν τους αγώνες των λαών όλου του κόσμου ενάντια στον φασισμό. Σοβιετικά τραγούδια για τη μεγάλη εποποιία του Κόκκινου Στρατού, αλλά και τραγούδια των Ελλήνων, των Γάλλων και των Ιταλών ανταρτών. Τραγούδια από την άλλη άκρη του Ατλαντικού που συμπορεύονταν με τους αγώνες και τις αγωνίες αυτών που τσάκιζαν το φασισμό...

Άλμπερτ Αϊνστάιν: Ένας τεράστιος επιστήμονας, ένας υπέροχος άνθρωπος, ένας ριζοσπάστης

Φέτος συμπληρώνονται 65 χρόνια από τον θάνατο του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Στις 18 Απριλίου του 1955 στο Πρίνστον των ΗΠΑ ο άνθρωπος που άλλαξε άρδην τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το σύμπαν και αντιλαμβανόμαστε τον φυσικό κόσμο γύρω μας, άφησε την τελευταία του πνοή. 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Αϊνστάιν γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1879 στο Ούλμ της – τότε- Γερμανικής Αυτοκρατορίας. H ζωή του είχε πολλές περιπέτειες, το κοφτερό του μυαλό γινόταν αντιληπτό από όλους, ωστόσο η καθημερινότητα του έμοιαζε συνηθισμένη μέχρι το 1905. Τότε δημοσιεύει στο επιστημονικό περιοδικό «Χρονικά της Φυσικής» το ρηξικέλευθο άρθρο του για την «Ειδική Θεωρεία της Σχετικότητας» η οποία με απλά λόγια λέει ότι αν για όλα τα συστήματα αναφοράς η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή και αν όλοι οι φυσικοί νόμοι είναι ίδιοι, τότε τόσο ο χρόνος, όσο και η κίνηση, εξαρτώνται από το σύστημα αναφοράς στο οποίο μετρούνται.

Ποιους και γιατί ενοχλεί η διεθνιστική αλληλεγγύη της Κούβας;

Η ανάδειξη της Κούβας σε χώρα-πρωταγωνίστρια της διεθνιστικής αλληλεγγύης εν μέσω της πανδημίας του COVID-19 φαίνεται πως ενόχλησε αρκετούς. 

Οι εικόνες των κουβανών γιατρών και νοσηλευτών στην Ιταλία και σε άλλες χώρες, όπου βρέθηκαν προκειμένου να συνδράμουν στην καταπολέμηση της πανδημίας, ήταν αρκετές για να ερεθίσουν τα αντικομμουνιστικά ένστικτα όσων βγάζουν σπυριά ακούγοντας τις λέξεις «σοσιαλισμός» και «διεθνιστική αλληλεγγύη». 

Βάλθηκαν, λοιπόν, να αποδείξουν ότι η αποστολή κουβανικού ιατρικού προσωπικού σε λαούς που το έχουν ανάγκη δεν είναι πράξη αλληλεγγύης, αλλά κίνηση που εξυπηρετεί ιδιοτελείς οικονομικούς σκοπούς της Κούβας.

Σημαδεύουμε τον ορατό εχθρό

Αυτό που ζούμε σήμερα δεν θα είναι μια σύντομη παρένθεση. Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε σε λίγο στο σημείο που βρισκόμασταν πριν ληφθούν τα μέτρα για την πανδημία.

Ο κίνδυνος για το λαό δεν περιορίζεται μόνο στην πανδημία. Αφορά το μεγάλο κύμα φτώχειας, ανεργίας και κατεδάφισης εργατικών δικαιωμάτων που φέρνει η επίθεση του κεφαλαίου στο έδαφος της νέας κρίσης. Ολοι οι σημαντικοί ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ κ.λπ.) προβλέπουν πλέον ότι το βάθος και η διάρκεια της νέας κρίσης θα είναι μεγαλύτερη απ' την αντίστοιχη του 2008 - 2009.

Οι διεθνείς εξελίξεις είναι ραγδαίες. Το μέλλον της Ευρωζώνης γίνεται όλο και πιο αβέβαιο. Τα λίκνα του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ και η ΕΕ, χάνουν γρήγορα τη λάμψη τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις εγκληματικές ελλείψεις του συστήματος δημόσιας Υγείας.

Η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού

Η επιδημία του κορονοϊού θα περάσει. Το ζήτημα είναι να περάσει με τις μικρότερες δυνατές απώλειες σε ανθρώπινες ζωές. Και αυτό είναι δυνατόν εάν παρθούν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία της δημόσιας υγείας. Λύσεις υπάρχουν, μέσα υπάρχουν. Είναι πριν απ' όλα θέμα ευθύνης των κρατικών αρχών και της κυβέρνησης. Εχει διαμορφωθεί ένα κλίμα μαχητικής πίεσης προς την κυβέρνηση, για πιο ουσιαστικά και δραστήρια μέτρα στις κύριες κατευθύνσεις. Πρέπει να συνεχιστεί αμείωτα αυτή η πίεση προς την κυβέρνηση, καθώς και η λαϊκή επαγρύπνηση. Στο τέλος σε κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα γίνει απολογισμός. Θα καταγραφούν συνολικά αποτελέσματα και συμπεράσματα.

Το κρίσιμο ζήτημα είναι σε ποιο βαθμό θα βγουν, μέσα απ' όλη αυτήν την περιπέτεια, ενισχυμένες η κοινωνική συνείδηση και η ευθύνη της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, των γυναικών και των παιδιών τους, για το αύριο, για το μέλλον τους.

Το όνομά της: Κούβα!-Το σύστημά της: Σοσιαλισμός!

Σε έναν κόσμο που η επιδημία του κορωνοϊού σαρώνει υπάρχουν εικόνες ανθρωπιάς και αλληλεγγύης που κρατάνε ζωντανό το οξυγόνο της ελπίδας για όλους μας. Παντού, σε κάθε γωνιά του κόσμου, βλέπουμε γιατρούς και νοσηλευτές να δίνουν έναν αγώνα που εκπέμπει όλο το περιεχόμενο της έννοιας “Ανθρωπος”. 

Υπάρχει όμως κι ένα παράδειγμα αλληλεγγύης, αλτρουισμού, αυτοθυσίας και προσφοράς που έχει κρατικό πρόσημο. Ναι! Κρατικό πρόσημο! Κι έτσι, θέλουν δεν θέλουν ορισμένοι, η πραγματικότητα είναι και πάλι εδώ. Υπάρχει αυτή η χώρα – ΚΟΥΒΑ το όνομά της – μια αποκλεισμένη χώρα, μια χώρα που κατατάσσεται στον «άξονα του κακού» από τις χώρες της Δύσης, που οι άνθρωποι της μαζί με τις επίσημες αρχές της, μόνο το τελευταίο διάστημα έχουν πράξει τα εξής: