Άλμπερτ Αϊνστάιν: Ένας τεράστιος επιστήμονας, ένας υπέροχος άνθρωπος, ένας ριζοσπάστης

Φέτος συμπληρώνονται 65 χρόνια από τον θάνατο του Άλμπερτ Αϊνστάιν. Στις 18 Απριλίου του 1955 στο Πρίνστον των ΗΠΑ ο άνθρωπος που άλλαξε άρδην τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε το σύμπαν και αντιλαμβανόμαστε τον φυσικό κόσμο γύρω μας, άφησε την τελευταία του πνοή. 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Ο Αϊνστάιν γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου του 1879 στο Ούλμ της – τότε- Γερμανικής Αυτοκρατορίας. H ζωή του είχε πολλές περιπέτειες, το κοφτερό του μυαλό γινόταν αντιληπτό από όλους, ωστόσο η καθημερινότητα του έμοιαζε συνηθισμένη μέχρι το 1905. Τότε δημοσιεύει στο επιστημονικό περιοδικό «Χρονικά της Φυσικής» το ρηξικέλευθο άρθρο του για την «Ειδική Θεωρεία της Σχετικότητας» η οποία με απλά λόγια λέει ότι αν για όλα τα συστήματα αναφοράς η ταχύτητα του φωτός είναι σταθερή και αν όλοι οι φυσικοί νόμοι είναι ίδιοι, τότε τόσο ο χρόνος, όσο και η κίνηση, εξαρτώνται από το σύστημα αναφοράς στο οποίο μετρούνται.

Κάτω τα χέρια από το πανεπιστημιακό άσυλο, κάτω τα χέρια από τις πολιτικές ελευθερίες

"Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι αν δεν υπάρχει χώρος για τους αγώνες, οι αγώνες ουσιαστικά θα τεθούν εκτός νόμου. Ότι η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου δεν γίνεται ούτε για τους «μπαχαλάκηδες», ούτε για τη διακίνηση ναρκωτικών, ούτε για την παραβατικότητα. Όλα αυτά είναι προσχήματα και ελάχιστα ενοχλούν τις εξουσίες, αν δεν εκπορεύονται από αυτές τις ίδιες. Έχουμε χρέος να μην επιτρέψουμε την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου ούτε στο νόμο, ούτε στην πράξη".

Άσυλο εξ ορισμού είναι χώρος περιορισμού των δικαιωμάτων της εξουσίας απέναντι στον πολίτη. Αποτέλεσε από τις απαρχές της ιστορίας λαϊκή κατάκτηση που και όταν ακόμα δεν κατοχυρώθηκε νομικά βρίσκονταν ψηλά στην κοινωνική συνείδηση και αποτελούσε άγραφο νόμο.

Το Κυλώνειο άγος (632 πΧ) έμεινε στην ιστορία ως μία πράξη ντροπής ήταν σφαγή οπαδών του Κύλωνα στην Ακρόπολη που αποτελούσε άσυλο, έστω ως χώρος λατρείας των θεών. Αλλά και στα σημερινά χρόνια το  άσυλο της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής απετέλεσε κατοχυρωμένο και μάλιστα με συνταγματική περιωπή θεμελιώδες ατομικό δικαίωμα (άρθρο 9 Σ),

ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΗΣ «ΦΥΓΗΣ ΕΓΚΕΦΑΛΩΝ» («BRAIN DRAIN»)

Η επιστημονική έρευνα έχει αναδείξει ιδιαίτερες πτυχές και γνωρίσματα του φαινομένου της μετανάστευσης από την Ελλάδα επιστημονικού δυναμικού προς ισχυρότερες καπιταλιστικές οικονομίες, η οποία ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της οξυμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης πήρε εκρηκτικές διαστάσεις.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

 Πριν υπεισέλθουμε στις ιδιαίτερες πλευρές του τρόπου με τον οποίο εκφράστηκε το συγκεκριμένο φαινόμενο στην Ελλάδα της καπιταλιστικής κρίσης, οφείλουμε να σημειώσουμε ότι η μετανάστευση επιστημονικού εργατικού δυναμικού αποτελεί γενικά έκφραση της κίνησης του εμπορεύματος «εργατική δύναμη», αλλά και προϊόν της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού.

Σταύρος Τάσσος: Απαιτούνται άμεσα μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα μέτρα αντισεισμικής προστασίας και θωράκισης στην Κεφαλονιά

Για τη σεισμική δραστηριότητα στην Κεφαλονιά, μίλησε στο portal «902.gr», ο δόκτωρ Σεισμολογίας, Σταύρος Τάσσος συνιστώντας στους κατοίκους, τα σπίτια των οποίων έχουν υποστεί ζημιές, «να μην μπουν μέσα σε αυτά, μέχρι να γίνουν οι απαραίτητοι έλεγχοι και αποκατασταθούν οι ζημιές τους».

Εκτίμησε ακόμη ότι «η μετασεισμική ακολουθία θα συνεχιστεί στην Κεφαλονιά για 2 με 3 μήνες, με σεισμούς της τάξης των 4, 5 και παραπάνω βαθμών της Κλίμακας Ρίχτερ, η συχνότητα των οποίων θα μειώνεται με το χρόνο, αλλά το μέσο μέγεθός τους θα παραμένει σταθερό».

Ο Σταύρος Τάσσος επεσήμανε ακόμη ότι: «Ο σεισμός που έγινε την Κυριακή 26/1, μεγέθους 6 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ αλλά και ο σημερινός, 5,8 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ, δηλαδή ο ισχυρότερος μέχρι τώρα μετασεισμός, έφερε στο προσκήνιο για μια ακόμη φορά το ζήτημα της αντισεισμικής προστασίας και θωράκισης γενικότερα από φυσικές καταστροφές.

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ

ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ

Οποιοδήποτε κοινωνικό φαινόμενο μπορούμε να το κατανοήσουμε επιστημονικά μόνον όταν το εξετάσουμε στην πορεία της γέννησης, της αλλαγής, της ανάπτυξής του, όταν ξέρουμε ποιες ακριβώς αι­τίες το έφεραν στη ζωή. Ετσι για να καταλάβουμε την ουσία και το ταξικό περιεχόμενο του δικαίου πρέπει να γνωρίζουμε πώς και κάτω από ποιους όρους, από ποιες αιτίες γεννήθηκε.

Το πρόβλημα του δικαίου είναι ένα από τα σπουδαιότερα ζητήματα της κοινωνικής επιστήμης και έχει πρωταρχική σημασία. Δίκαιο εί­ναι το σύνολο των υποχρεωτικών κανόνων συμπεριφοράς που θεσπίζει ή επικυρώνει ένα κράτος και που η τήρησή τους εξασφαλίζεται με μέτρα εξαναγκασμού. Με τη βοήθεια του δικαίου η τάξη ή οι τάξεις που κατέχουν την κρατική εξουσία ρυθμίζουν τη συμπερι­φορά των ανθρώπων και των ομάδων τους. Στερεώνουν και αναπτύσσουν ως υποχρεωτικές, προστατευόμενες από το νόμο εκείνες τις κοινωνι­κές σχέσεις που ανταποκρίνονται στα συμφέροντά τους. Σε ένα καπιταλιστικό κράτος η σφαίρα δράσης του δικαίου εκτείνεται πρώτα απ’ όλα στον τομέα της παραγωγής, της κατανομής, της ανταλλαγής και της κατανάλωσης. Αυτό εδραιώνει τις υφιστάμενες σχέσεις ιδιοκτησίας πάνω στα μέσα παραγωγής, ρυθμίζει το μέτρο και τη μορφή του καταμερισμού της εργασίας και των προϊόντων της ανάμεσα στα μέλη της και θωρακίζει τις σχέσεις εκμετάλλευσης στις ταξικές κοινωνίες.

Ο ΚΑΡΛ ΜΑΡΞ ΚΑΙ Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

Ο πνευματικός πολιτισμός κάθε κοινωνίας αποτελεί ένα πολύπλοκο σύμπλεγμα ποικιλόμορφων και διαφορετικών στοιχείων. Περιλαμβάνει ένα σύνολο πληροφοριών, ένα σύστημα γνώσεων για τη φύση, την κοινωνία και τον άνθρωπο. Μέσα του (στο πλαίσιό του, σ.τ.μ.) εντάσσονται οι παραστάσεις περί του ωραίου, οι αισθητικές αξίες, οι ηθικοί κανόνες, οι βασικές αρχές της κοσμοθεωρίας. Τα ξεχωριστά στοιχεία του πνευματικού πολιτισμού δε λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο, ούτε έχουν το ίδιο ειδικό βάρος στη μία ή στην άλλη συγκεκριμένη κοινωνικο-ιστορική κατάσταση. Εξετάζοντας το ζήτημα ιστορικά, μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι σε διαφορετικές εποχές, κάποια απ' όλες τις πλευρές του πολιτισμού βρισκόταν στο προσκήνιο και κυριαρχούσε. Ετσι η κυρίαρχη συνδετική μορφή του αρχαίου κόσμου ήταν ο αισθητικός, καλλιτεχνικός πολιτισμός με το ιδεώδες του φυσικά και ηθικά ωραίου ανθρώπου, με την επιδίωξή του, στην αρχιτεκτονική και τη γλυπτική, να ενσαρκώσει την τέλεια ομορφιά, με την προσπάθειά του να δημιουργήσει, στη βάση του ακτινοβόλου μύθου, την επική και λυρική ποίηση, την κοσμοαντίληψη.

Ο Καρλ Μαρξ με την αντικειμενική καθαρότητα σκέψης και το ανελέητο της ανάλυσης που τον χαρακτήριζε, έδειξε για ποιο λόγο το αρχαίο πρότυπο όφειλε να καταρρεύσει. Εξετάζοντας τους νόμους του πληθυσμού, σημείωνε ότι για την αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, σημαντικότατο στοιχείο του κοινωνικού συστήματος ήταν ο περιορισμός του αριθμού του πληθυσμού (η διατήρηση του πληθυσμού εντός ορισμένων ορίων, σ.τ.μ.). Η επιδίωξη να διατηρήσουν αυτά τα όρια προκάλεσε μια ατελείωτη μετανάστευση, συνεχή κύματα αποικιστών. «Ομως γιατί ήταν έτσι τα πράγματα; - αναρωτήθηκε ο Μαρξ. - Γιατί σε αυτά τα κράτη ήταν τελείως άγνωστη η χρήση της επιστήμης στον τομέα της υλικής παραγωγής. Για να διατηρήσουν τον πολιτισμό τους, οι πολίτες τους θα έπρεπε να μείνουν ολιγάριθμοι. Στην αντίθετη περίπτωση, τους απειλούσε η υποταγή στο ζυγό της εξαντλητικής φυσικής εργασίας, η οποία μετέτρεπε τον ελεύθερο τότε πολίτη δε δούλο».

Ο Καρλ Μαρξ έχει τη μεγαλύτερη επιρροή στην επιστημονική κοινότητα διαχρονικά

Ερευνητές του Πανεπιστημίου Bloomington της Ιντιάνα των ΗΠΑ ανέπτυξαν ένα νέο σύστημα αξιολόγησης, σύγκρισης και κατάταξης όλων των επιστημόνων. 

Το νέο αυτό σύστημα επιτρέπει την κατάταξη των επιστημόνων που έχουν εμφανιστεί μέχρι σήμερα στις θεωρητικές, κοινωνικές και θετικές επιστήμες με βάση την επιρροή που έχουν ασκήσει στην επιστημονική κοινότητα. 

Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται ο θεμελιωτής του επιστημονικού σοσιαλισμού Καρλ Μαρξ. 

Η νέα μέθοδος βασίζεται στο δείκτη αξιολόγησης που ονομάζουν h-δείκτη (π.χ. δείκτης 20 δείχνει ότι ένας επιστήμονας έχει δημοσιεύσει τουλάχιστον 20 βιβλία ή ερευνητικά άρθρα, στα οποία έχουν γίνει τουλάχιστον 20 αναφορές από τρίτους). Ο h-δείκτης συνυπολογίζει τις αναφορές που γίνονται σε εργασίες του προς κατάταξη επιστήμονα, από όλους τους επιστημονικούς τομείς ανεξαιρέτως, σε δημοσιεύσεις άλλων επιστημόνων.

Η ανακάλυψη του σωματιδίου Higgs και πώς την εκμεταλλεύονται…

Γραφική απεικόνιση σύγκρουσης πρωτονίων,
που παράγει ένα μποζόνιο Χιγκς, μέσα στον ανιχνευτή
του πειράματος ATLAS του CERN

Η ανακοίνωση της ανακάλυψης του σωματιδίου Higgs αναζωπύρωσε όχι μόνο τη συζήτηση για το CERN και τις μελέτες που κάνουν εκεί, αλλά και ποικίλες θεολογικές ή φιλοσοφικές συζητήσεις στα δελτία ειδήσεων και στις εφημερίδες. Οι περισσότερες από αυτές τις συζητήσεις δεν έχουν, δυστυχώς, καμία επιστημονική βάση. Αντίθετα, προωθούν τη μεταφυσική και το σκοταδισμό.

Τι είναι όμως αυτό το πείραμα; Ποια η σημασία της εύρεσης αυτού του σωματιδίου;

Οπως είναι γνωστό, το κάθε υλικό αποτελείται από άτομα. Το κάθε άτομο αποτελείται από έναν πυρήνα γύρω από τον οποίο κινούνται τα ηλεκτρόνια. Ο κάθε πυρήνας με τη σειρά του αποτελείται από πρωτόνια και νετρόνια. Αντίστοιχα, τα πρωτόνια αποτελούνται από τα quarks. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι όσο «μπαίνουμε πιο βαθιά» μέσα στα σώματα έχουμε διάφορα στοιχειώδη σωματίδια που η αλληλεπίδραση μεταξύ τους δημιουργεί νέα σωματίδια. Η Φυσική που ασχολείται με τη δομή αυτή και με τα διάφορα στοιχειώδη σωμάτια ονομάζεται Φυσική των στοιχειωδών σωματιδίων.

Η επιστήμη δουλεύει με βάση την παρακάτω μέθοδο.