Ο αντισοβιετισμός του οπορτουνιστικού ρεύματος στην Ελλάδα

 Η συμπλήρωση των 30 χρόνων από τις ανατροπές του σοσιαλισμού σήμανε μια νέα αναζωπύρωση του αντισοβιετισμού με σειρά εκδόσεων, εκδηλώσεων, αφιερωμάτων και αρθρογραφίας στον αστικό Τύπο.

Επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά ότι η συκοφάντηση της Σοβιετικής Ενωσης και του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε αποτέλεσε και αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της ιδεολογικής επίθεσης της αστικής τάξης, με διπλό χαρακτήρα και αποστολή.

Αφορά αφενός τόσο ιστορικά όσο και τώρα την αστική ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση και υποβάθμιση των επιτευγμάτων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης κατά τον 20ό αιώνα. Αφετέρου εκπληρώνει έναν βαθύτερο σκοπό: Σπιλώνοντας την πρώτη προσπάθεια να οικοδομήσει η εργατική τάξη την κοινωνία όπου αυτή είχε την εξουσία, επιχειρείται να καταφερθεί ένα σημαντικό πλήγμα στην προοπτική για την ανατροπή του καπιταλισμού και τη διέξοδο του σοσιαλισμού - κομμουνισμού σήμερα.

Το Τεί­χος του Βε­ρο­λί­νου και τα ψέ­μα­τα των ιμπε­ρια­λι­στών

Η 9η Νο­έμ­βρη απο­τε­λεί ημε­ρο­μη­νία-ορό­ση­μο για όσους έχουν ανα­γά­γει την αντι­κομ­μου­νι­στι­κή προ­πα­γάν­δα σε επάγ­γελ­μα. Πρό­κει­ται για τη μέρα εκεί­νη που, το 1989, ξε­κί­νη­σε η κα­τα­στρο­φή του λε­γό­με­νου «Τεί­χους του Βε­ρο­λί­νου». Έκτο­τε, κάθε χρόνο πα­ρα­κο­λου­θού­με φιέ­στες, μι­κρό­τε­ρες ή με­γα­λύ­τε­ρες, της επε­τεί­ου για την πτώση του Τεί­χους και την πα­λι­νόρ­θω­ση του κα­πι­τα­λι­σμού στη Λα­ο­κρα­τι­κή Δη­μο­κρα­τία της Γερ­μα­νί­ας (ΛΔΓ). Στις φιέ­στες αυτές οι νι­κη­τές του Ψυ­χρού Πο­λέ­μου επι­στρα­τεύ­ουν όλη τους την αντι­κομ­μου­νι­στι­κή φα­ντα­σία

«Δεν είδε» αντικομμουνισμό στις τοποθετήσεις της ΕΑΑΣ ο υπουργός Άμυνας!!! (VIDEO)

Να αποποιηθεί των υπαρκτών και εξόφθαλμων κυβερνητικών ευθυνών για την άθλια αντικομμουνιστική στάση της Ένωσης Απόστρατων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ), καθώς και για την απαράδεκτη δίωξη σε βάρος του δημοσιογράφου Νίκου Μπογιόπουλου, επιχείρησε ο υπουργός Άμυνας, απαντώντας σε σχετική Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ.

Πολυεργαλείο «made in EU»

 Το άθλιο κατασκεύασμα των «δύο άκρων», η
προσπάθεια εξίσωσης φασισμού - κομμουνισμού, αξιοποιείται ξανά τις μέρες αυτές ως «πολυεργαλείο» από την κυβέρνηση και το σύνολο του αστικού πολιτικού συστήματος.

Μπροστά στην εξόφθαλμη δολοφονική δράση φασιστικών εγκληματικών ομάδων, που δρουν «στο σκοτάδι», κυβερνητικά στελέχη, παράγοντες της Τοπικής Διοίκησης, δημοσιογράφοι και άλλοι παρατρεχάμενοι επαναφέρουν με κάθε αφορμή την ανιστόρητη θεωρία και με ύπουλες συκοφαντίες περί «ολοκληρωτισμών» αθωώνουν τη δράση των ναζιστών, δίνοντας ρεσιτάλ αντικομμουνισμού, άλλοτε ωμά και άλλοτε πιο «ραφιναρισμένα».

Είναι ο Αντικομμουνισμός, ηλίθιε

Ο «αντικομμουνισμός» είναι εκείνο το νήμα που ενώνει από τον Πινοσέτ
μέχρι τον Παττακό και από τον Φράνκο μέχρι τον Μακάρθι. Πρόκειται για τον ελάχιστο κοινό παρονομαστή κάθε αντιδραστικής, ανελεύθερης, καταπιεστικής, τρομοκρατικής και δικτατορικής συμπεριφοράς απέναντι σε χώρες και λαούς.

Είναι μια στείρα, υστερική και άκρως συντηρητική ιδεολογία, που δεν κατάφερε να οικοδομήσει ουσιαστικά κανένα σοβαρό θεωρητικό επιχείρημα ενάντια στον κομμουνισμό, παρά μόνο τη συμμαχία της με τα πιο ολοκληρωτικά και φασιστικά καθεστώτα.

Στη χώρα μας έχουμε πολύτιμη εμπειρία: Δεν υπάρχει λαϊκή διεκδίκηση που

Ο βομ­βαρ­δι­σμός του Ανώ­τα­του Σο­βιέτ: «Μπή­καν στην πόλη οι οχτροί…»

Ήταν χα­ρά­μα­τα της 4ης Οκτώ­βρη 1993 όταν το κέ­ντρο της Μό­σχας δο­νού­νταν από τις ερ­πύ­στριες των πρώ­των τε­θω­ρα­κι­σμέ­νων οχη­μά­των του ρω­σι­κού στρα­τού που άρ­χι­ζαν να πε­ρι­κυ­κλώ­νουν το κτί­ριο του Ανώ­τα­του Σο­βιέτ. Το αντε­πα­να­στα­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα, με επι­κε­φα­λής τον Μπό­ρις Γιέλ­τσιν, ολο­κλη­ρώ­νο­νταν με με­γα­λο­πρε­πή βαρ­βα­ρό­τη­τα, αντά­ξια εκεί­νης της βαρ­βα­ρό­τη­τας που έφερ­νε η πα­λι­νόρ­θω­ση του κα­πι­τα­λι­σμού στη Ρωσία.

Τα γε­γο­νό­τα εκεί­να έχουν γρα­φτεί στις πιο μαύ­ρες σε­λί­δες της ιστο­ρί­ας του πε­ρα­σμέ­νου αιώνα. Πρω­τού ανα­τεί­λει ο ήλιος δί­δε­ται εντο­λή να ξε­κι­νή­σει το σφυ­ρο­κό­πη­μα του Ανώ­τα­του Σο­βιέτ, το κτί­ριο τυ­λί­γε­ται στις φλό­γες, οι γεν­ναί­οι ένο­πλοι υπε­ρα­σπι­στές του, πίσω από οδο­φράγ­μα­τα με κόκ­κι­νες ση­μαί­ες, αντι­στέ­κο­νται επί σχε­δόν δέκα ώρες μέχρι τε­λι­κής πτώ­σης. Η μάχη ωστό­σο ήταν άνιση.

Βολικός αντικομμουνισμός

Ένα στιγμιότυπο από το παρελθόν θα έπρεπε να αποτελεί σημείο
αναφοράς: Την 40ή επέτειο του τέλους του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου,  ο τότε καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας  Χέλμουτ Κολ και ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Ρόναλντ Ρέιγκαν οργάνωσαν μια συνάντηση βετεράνων αμερικανών και γερμανών στρατιωτικών, του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου μέσα στο στρατιωτικό νεκροταφείο του Bitburg και πλάι στους τάφους των Waffen-SS. Αυτή η γιορτή αδελφοποίησης παρουσία των Ρέιγκαν και Κολ αυτό το σφίξιμο των χεριών όλων με όλους μπροστά στους τάφους των SS μπορεί βάσιμα και ορθολογικά να

Ωραία μου, πλυντήρια…

 Είναι αλήθεια πως όταν έλαβα το μήνυμα: «Δες, το protagon», δεν
κατάλαβα πολλά. Όταν άνοιξα όμως το «link» κι είδα τα πρόσωπα των Χίτλερ- Στάλιν, ήμουν σίγουρος πως το πλυντήριο είχε ήδη κάνει τη δουλειά του και το «παραμύθι» βρισκόταν στη φάση του στεγνώματος. Ο τίτλος δε, μυθιστορηματικός: «Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν του Στάλιν, όχι του Χίτλερ» (https://www.protagon.gr/themata/o-v-pagkosmios-polemos-itan-tou-stalin-oxi-tou-xitler-44342261230).

Θεωρία των δύο άκρων, σκέφτηκα αφελώς. Μα, όχι. Στην περίπτωσή μας έχουμε ανέβει επίπεδο.

Πρόκειται για αφιέρωμα της συντακτικής ομάδας του Protagon στον

Με όποιον δάσκαλο (Καλύβας) καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις (Μητσοτάκης)

 Ο λαός μας (ο οποίος έχει την τιμή να τον κυβερνάει ο κ.Μητσοτάκης) έχει την άποψη πως “με όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις”.  Στο πεδίο της Ιστορίας ο κ.Μητσοτάκης φαίνεται να έχει δάσκαλο. Τον “σημαντικό μας ιστορικό” – όπως τον αποκάλεσε στην συνέντευξή του στο Βήμα, 28/3/2021 –  Στάθη Καλύβα. Ο τελευταίος, μάλιστα, όπως πάλι ο πρωθυπουργός μάς αποκάλυψε, εκμυστηρεύτηκε στον κ.Μητσοτάκη “ποιο  είναι το διακύβευμα για τα επόμενα 100 χρόνια” για την Ελλάδα: “Η ευτυχία”…    

Μετά από τέτοια εμβρίθεια σκέψης ελάτε, λοιπόν, να “ευτυχήσουμε”. Η διαδρομή, αν ακολουθήσουμε το υπόδειγμα του “σημαντικού μας ιστορικού”, περνάει από τη «δικαιολόγηση» των Ταγμάτων Ασφαλείας και φτάνει μέχρι το ξέπλυμα της χούντας. Μιλάμε για τον δρόμο της «αναθεώρησης» της Ιστορίας. Όχι επί τη βάσει στοιχείων, έρευνας, μαρτυριών, αξιόπιστων πηγών, διασταύρωσης. Όχι, δηλαδή, με όρους Επιστήμης.

Αυτή η ανασκολόπιση, που η «αντικειμενικότητά της» εδράζεται στην τακτική να παίρνει ορισμένα πραγματικά γεγονότα και να τα ρίχνει στο μίξερ της διαστρέβλωσης σαν άλλοθι του

“Πέτα τον (κομμουνιστή) από το ελικόπτερο” – Ο χρυσαυγίτικος απόπατος του προέδρου της τοπικής της ΝΔ στο Λαύριο

 Ο τύπος λέγεται Λιούμης. Το κόμμα του είναι η ΝΔ. Πρόεδρός του είναι ο
Μητσοτάκης. Κι ο ίδιος είναι πρόεδρος της τοπικής οργάνωσης της ΝΔ στη Λαυρεωτική. 

Αυτός ο τύπος, που δεν είναι χρυσαυγίτης, είναι νεοδημοκράτης, εμνέεται από τον φασίστα Πινοσετ. Κι έτσι ανάρτησε εκείνη τη δήλωση του φασίστα  “Πέτα τον (κομμουνιστή) από το ελικόπτερο και θα έχεις το κεφάλι σου ήσυχο”.

Πρόκειται για μια ακόμα απόδειξη ότι ο πάτος μια λογική έχει: Τον απόπατο. 

«Ο λαός μας έχει και γνώση και πείρα ώστε να στείλει στον απόπατο της

Έλενα Ακρίτα: “Ναι, αλλά ο Στάλιν…”

 Μετά την τοποθέτηση του Δ.Κουτσούμπα στη Βουλή, η δημοσιογράφος Ελενα Ακρίτα προχώρησε στην παρακάνω ανάρτηση στο facebook. 

Σημείωση 1η: Το πρόβλημα ξεκινάει από την επιλογή να θες να τους τσουβαλιάσεις όλους. Διότι όταν επιχειρείς να τσουβαλιάσεις πράγματα που δεν τσουβαλιάζονται, αναγκάζεσαι να εμφανίζεις ακόμα και τον Τσαουσέσκου σαν… “τέκνο” του Στάλιν ώστε μετά να ζητάς να… απολογηθεί (!) το ΚΚΕ (!!), για βιασμό της Κομανέτσι που η ίδια, όμως, τον…. διαψεύδει. Μύλος…

Μελιγαλάς 1944: Το τιμωρό χέρι του λαού απέδωσε δικαιοσύνη

 Εδώ και πολλές δεκαετίες, κάθε Σεπτέμβρη τέτοιες μέρες, η κωμόπολη του

Μελιγαλά Μεσσηνίας γίνεται το επίκεντρο ακροδεξιών, φασιστικών συναθροίσεων στις οποίες τιμούνται τα… «θύματα των κομμουνιστοσυμμοριτών». Το ακροδεξιό πολιτικό «πανηγύρι» στο Μελιγαλά κρατάει χρόνια. Από το 1953, με την ανοχή και στήριξη του αστικού πολιτικού συστήματος, ξεκίνησε στην περιοχή η τέλεση ετήσιων «εκδηλώσεων μνήμης». Η Χούντα αναβάθμισε το γεγονός προσθέτοντας επισημότητα στις φασιστοσυνάξεις του Μελιγαλά- το 1967 παραβρέθηκε ο αρχιπραξικοπηματίας Παττακός, ενώ την επόμενη χρονιά ήταν η σειρά του «αντιβασιλέα» Ζωιτάκη.

Είναι απλά ηλίθιοι ή συνειδητοί προβοκάτορες;

Προβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. ΔαπέργκολαΠροβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. Προβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. ΔαπέργκολαΠροβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. ΔαπέργκολαΠροβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. ΔαπέργκολαΠροβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. Προβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. Δαπέργκολα
Προβοκατόρικος αντικομμουνισμός από το μέλος του «Ρουβίκωνα» Σπ. Δαπέργκολα

Προ­βο­κα­τό­ρι­κος αντι­κομ­μου­νι­σμός από το μέλος του «Ρου­βί­κω­να» Σπ. Δα­πέρ­γκο­λα

Αν νομίζατε ότι ο χυδαίος, προβοκατόρικος αντικομμουνισμός ευδοκιμεί μόνο στα δεξιά του αστικού πολιτικού φάσματος κάνετε λάθος. Η απέχθεια για τον σοσιαλισμό του 20ου αιώνα, την Σοβιετική Ένωση και τους κομμουνιστές αποτέλεσε και αποτελεί κυρίαρχο ιδεολόγημα (και) στους κόλπους του λεγόμενου «αναρχισμού».

Ένα τέτοιο μπουμπούκι του «αντιεξουσιαστικού κινήματος», πρωτοκλασάτο μέλος του «Ρουβίκωνα», μας θύμισε σήμερα ότι ο αντικομμουνισμός και ο αντισοβιετισμός μπορεί και ενώνει ακόμη και τους πιο ετερόκλητους – φαινομενικά – πολιτικούς χώρους.

Το Σύμφωνο «Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ» και τι θέλουν να ξεχνάνε οι ιμπεριαλιστές

Οι σημερινοί απολογητές του ιμπεριαλισμού δείχνουν το Σύμφωνο «Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ», κρύβοντας τη Συμφωνία του Μονάχου, με την οποία οι ιμπεριαλιστές εκείνης της εποχής στήριξαν τον Χίτλερ για να τον στρέψουν ενάντια στη Σοβιετική Ενωση

Για μια ακόμα χρονιά, με προκλητικές και ανιστόρητες δηλώσεις επιτρόπων (του αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σοσιαλδημοκράτη Φ. Τίμερμανς, και της επιτρόπου Δικαιοσύνης, Β. Γιούροβα), με φιέστες και κοινές ανακοινώσεις κυβερνήσεων των χωρών της Βαλτικής, επιχειρήθηκε η «απαράδεκτη ταύτιση του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού. Ευκαιρία για χυδαίο αντικομμουνισμό, που αποτελεί άλλωστε και επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, αλλά και για ξέπλυμα του φασισμού και ναζισμού - του γνήσιου τέκνου του καπιταλιστικού συστήματος - έδωσαν και φέτος οι φιέστες της ΕΕ για την 23η Αυγούστου, που έχει καθιερωθεί από την ιμπεριαλιστική ένωση ως "Ευρωπαϊκή Μέρα μνήμης στα θύματα του ολοκληρωτισμού και των αυταρχικών καθεστώτων", με αφορμή την επέτειο από την υπογραφή του Συμφώνου "Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ" το 1939» (από ανακοίνωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, «Ριζοσπάστης», Τρίτη 27 Αυγούστου 2019).

“Οι Σοβιετικοί μπήκαν στο Βερολίνο με τα βομβαρδιστικά και το ναυτικό της Δύσης…” – Το άλλο με τον Μπογδάνο το ξέρετε;

Όταν παίζουν τη θεωρία των δύο άκρων (ναζισμού και κομμουνισμού) για να τα εξισώσουν και να βγάλουν λάδι τον πρώτο, σκοντάφτουν σε μια “μικρή”, κρίσιμη λεπτομέρεια. Ο Κόκκινος Στρατός, η Σοβιετική Ένωση του Στάλιν και των 20 εκατομμυρίων θυμάτων στο βωμό του Αντιφασιστικού Αγώνα, ήταν αυτοί που τσάκισαν, μαζί με τους λαούς και τα αντιστασιακά τους κινήματα, τη Ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ.

Οι “κομμουνιστοσυμμορίτες”, οι κατσαπλιάδες του Βαν Φλιτ και τα τσιράκια του Πάιατ

Σημείο 1ο: Κατ’ αρχάς να το ορίσουμε: Γιορτές μίσους δεν είναι αυτές όπου οι άνθρωποι συναθροίζονται για να τιμήσουν τους νεκρούς τους και να κρατήσουν ζωντανές τις μνήμες. Γιορτές μίσους είναι εκείνες που οι οργανωτές τους τις στήνουν για να κραυγάσουν το μίσος κατά των αντιπάλων τους, για να διακορεύσουν την Ιστορία, για να παραχαράξουν την αλήθεια, για να ξεφαντώσουν με αλλαλαγμούς και ψεύδη υπέρ του μισανθρωπισμού.

Σημείο 2ο: Η Ενωση Αποστράτων Αξιωματικών Στρατού (ΕΑΑΣ) που ιδρύθηκε με τον μεταξικό φασιστικό Αναγκαστικό Νόμο 1287/38 και συνεχίζει την πορεία της με τον επίσης χουντικό Αναγκαστικό Νόμο 1171/72 των

Η κυβέρνηση της ΝΔ στο Γράμμο και στο Βίτσι: «Ο λύκος κι’ αν εγέρασε…»

Η είδηση για την συμμετοχή του υφυπουργού Άμυνας Αλκιβιάδη Στεφανή, ως εκπροσώπου του πρωθυπουργού, στην άθλια, μισαλλόδοξη, αντικομουνιστική εκδήλωση στον Γράμμο και στο Βίτσι έρχεται να επιβεβαιώσει δύο πράγματα:

Πρώτον, όπως πολύ ορθά επισημαίνει η χθεσινή ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ, το γεγονός ότι ο αντικομμουνισμός είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα της καταστολής (βλ. Νόμος για τον περιορισμό των διαδηλώσεων) και της πολύπλευρης επίθεσης στα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα.

Ο αντικομμουνισμός άλλωστε, στην πλέον ωμή, ανιστόρητη και επικίνδυνη εκδοχή του, αποτελεί εδώ και χρόνια επίσημη πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο όνομα της οποίας «πίνουν νερό» όλα, μηδενός εξαιρουμένου, τα αστικά κόμματα.

Περί σταλινισμού και αντισταλινισμού…

«Σταλινικός και ο Βαζιούλιν!»… αναφώνησε στέλεχος της αριστεράς, μετά από εκτεταμένη συζήτηση (με διερμηνεία) με τον μεγάλο Σοβιετικό φιλόσοφο Βίκτορα Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν1 στη Μόσχα κατά την δεκαετία 1990… «Εντυπωσιάστηκα! –συνέχισε- εξαιρετικός μαρξιστής φιλόσοφος, κομμουνιστής-μπολσεβίκος, αλλά σταλινικός»… -Από πού το συμπέρανες αυτό; -τον ρώτησα. Η απάντηση ήταν αποστομωτική: «Τόσες ώρες συζητήσαμε και δεν έβρισε τον Στάλιν ούτε μια φορά!». Άρα, βάσει αυτής της σοφίας, πας μη καθυβρίζων τον Στάλιν και τα παραφυάδας αυτού ανά πάσα στιγμή = «σταλινικός»… Εδώ η διαλεκτική της συγκεκριμένης ανάλυσης της συγκεκριμένης κατάστασης απογειώνεται… Ακόμα θυμάμαι το στοχαστικό μειδίαμα του δασκάλου μου για την κατάσταση/κατάντια της αριστερής διανόησης…

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΩΝ: Οι εργατικοί - λαϊκοί αγώνες στο στόχαστρο της ΕΕ και της αστικής τάξης

Το νομοσχέδιο της ΝΔ για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις και άλλες διατάξεις» δεν αποτελεί απλά ένα ακόμα νομοσχέδιο κρατικής καταστολής. Ούτε έρχεται να καλύψει «νομικό κενό», όπως επικαλείται η κυβέρνηση, αφού, άλλωστε, υπάρχει ήδη προηγούμενη σχετική νομοθεσία (π.χ. ο λεγόμενος νόμος Δένδια - παρ. 2 του ΠΔ 120/2013). 

Αντίθετα, αποτελεί σημαντικό νέο κρίκο στην κατεύθυνση της αναβάθμισης της ποινικοποίησης και καταστολής των εργατικών - λαϊκών αγώνων, που είναι επίσημη πολιτική της ΕΕ. Αυτήν την πολιτική ακολουθούν κατά γράμμα όλες οι μέχρι σήμερα αστικές κυβερνήσεις, με την προηγούμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τη σημερινή της ΝΔ να επιταχύνουν μια σειρά από επεξεργασίες και σε νομοθετικό επίπεδο.

«ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ»: Μηχανισμοί της ΕΕ παράγουν τις κατευθύνσεις που υλοποιούν οι κυβερνήσεις

Η «ριζοσπαστικοποίηση που γεννάει την τρομοκρατία», στην οποία συμπεριλαμβάνονται οι «ακραίες και βίαιες ιδεολογίες», αποτελεί την κύρια «διάσταση» της «αντιτρομοκρατικής πολιτικής της ΕΕ». Αυτή η «διάσταση» αξιοποιείται παραπέρα για την ποινικοποίηση της πολιτικής και κοινωνικής ριζοσπαστικής δράσης των εργαζομένων, με κύρια αιχμή την αντιμετώπιση της «ριζοσπαστικοποίησής» τους. 

Εδώ και δύο δεκαετίες περίπου, η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις στα κράτη - μέλη της κυνικά και απροκάλυπτα επιχειρούν να συνδέσουν την «τρομοκρατία» και τη «βία» με την αγωνιστική και επαναστατική πολιτική δράση. 

Ο όρος «ριζοσπαστικοποίηση» που προσπαθεί να καθιερώσει η ΕΕ ως συνώνυμο της «τρομοκρατίας» ή «αντικοινωνικής», «προβληματικής» συμπεριφοράς, δεν αφορά στενά την «καταπολέμηση της τρομοκρατίας», χρησιμοποιείται σκόπιμα για να συκοφαντήσει αρχικά και στη συνέχεια να ποινικοποιήσει κάθε αγωνιστική φωνή, ιδεολογική αντίληψη και δράση που αμφισβητεί το καπιταλιστικό σύστημα και πολύ περισσότερο που παλεύει για την ανατροπή του.