Ο αντισοβιετισμός του οπορτουνιστικού ρεύματος στην Ελλάδα

 Η συμπλήρωση των 30 χρόνων από τις ανατροπές του σοσιαλισμού σήμανε μια νέα αναζωπύρωση του αντισοβιετισμού με σειρά εκδόσεων, εκδηλώσεων, αφιερωμάτων και αρθρογραφίας στον αστικό Τύπο.

Επιβεβαιώθηκε για ακόμη μια φορά ότι η συκοφάντηση της Σοβιετικής Ενωσης και του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε αποτέλεσε και αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της ιδεολογικής επίθεσης της αστικής τάξης, με διπλό χαρακτήρα και αποστολή.

Αφορά αφενός τόσο ιστορικά όσο και τώρα την αστική ιδεολογική και πολιτική αντιπαράθεση και υποβάθμιση των επιτευγμάτων της σοσιαλιστικής οικοδόμησης κατά τον 20ό αιώνα. Αφετέρου εκπληρώνει έναν βαθύτερο σκοπό: Σπιλώνοντας την πρώτη προσπάθεια να οικοδομήσει η εργατική τάξη την κοινωνία όπου αυτή είχε την εξουσία, επιχειρείται να καταφερθεί ένα σημαντικό πλήγμα στην προοπτική για την ανατροπή του καπιταλισμού και τη διέξοδο του σοσιαλισμού - κομμουνισμού σήμερα.

Ο βομ­βαρ­δι­σμός του Ανώ­τα­του Σο­βιέτ: «Μπή­καν στην πόλη οι οχτροί…»

Ήταν χα­ρά­μα­τα της 4ης Οκτώ­βρη 1993 όταν το κέ­ντρο της Μό­σχας δο­νού­νταν από τις ερ­πύ­στριες των πρώ­των τε­θω­ρα­κι­σμέ­νων οχη­μά­των του ρω­σι­κού στρα­τού που άρ­χι­ζαν να πε­ρι­κυ­κλώ­νουν το κτί­ριο του Ανώ­τα­του Σο­βιέτ. Το αντε­πα­να­στα­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα, με επι­κε­φα­λής τον Μπό­ρις Γιέλ­τσιν, ολο­κλη­ρώ­νο­νταν με με­γα­λο­πρε­πή βαρ­βα­ρό­τη­τα, αντά­ξια εκεί­νης της βαρ­βα­ρό­τη­τας που έφερ­νε η πα­λι­νόρ­θω­ση του κα­πι­τα­λι­σμού στη Ρωσία.

Τα γε­γο­νό­τα εκεί­να έχουν γρα­φτεί στις πιο μαύ­ρες σε­λί­δες της ιστο­ρί­ας του πε­ρα­σμέ­νου αιώνα. Πρω­τού ανα­τεί­λει ο ήλιος δί­δε­ται εντο­λή να ξε­κι­νή­σει το σφυ­ρο­κό­πη­μα του Ανώ­τα­του Σο­βιέτ, το κτί­ριο τυ­λί­γε­ται στις φλό­γες, οι γεν­ναί­οι ένο­πλοι υπε­ρα­σπι­στές του, πίσω από οδο­φράγ­μα­τα με κόκ­κι­νες ση­μαί­ες, αντι­στέ­κο­νται επί σχε­δόν δέκα ώρες μέχρι τε­λι­κής πτώ­σης. Η μάχη ωστό­σο ήταν άνιση.

Στάλινγκραντ!

 «Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό,τι μπορεί ποτέ να πληρώσει» (Έρνεστ Χέμινγουεϊ).

    «Δεν υπάρχει γη για μας πέρα από το Βόλγα»! Ήταν τα λόγια του ελεύθερου σκοπευτή Βασίλι Ζάιτσεφ, ενός από τους ήρωες εκείνης της μάχης. Της μάχης που έως εκείνη τη στιγμή δεν υπήρξε παρόμοιά της στην Ιστορία. Η μάχη του Στάλινγκραντ.

Ήταν 2 Φλεβάρη 1943 – σαν σήμερα – όταν ολοκληρώθηκε η παράδοση των γερμανικών δυνάμεων στον Κόκκινο Στρατό. Έτσι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τη συντριβή του χιτλεροφασισμού.

Ήταν μια χώρα που την έλεγαν «Σοβιετική Ένωση»…

 Συμπληρώθηκαν 29 χρόνια από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης.

Ήταν 25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.

Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσα ακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία.  

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη της δικής τους… «ΕΣΣΔ»:

Το Σύμφωνο «Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ» και τι θέλουν να ξεχνάνε οι ιμπεριαλιστές

Οι σημερινοί απολογητές του ιμπεριαλισμού δείχνουν το Σύμφωνο «Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ», κρύβοντας τη Συμφωνία του Μονάχου, με την οποία οι ιμπεριαλιστές εκείνης της εποχής στήριξαν τον Χίτλερ για να τον στρέψουν ενάντια στη Σοβιετική Ενωση

Για μια ακόμα χρονιά, με προκλητικές και ανιστόρητες δηλώσεις επιτρόπων (του αντιπρόεδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σοσιαλδημοκράτη Φ. Τίμερμανς, και της επιτρόπου Δικαιοσύνης, Β. Γιούροβα), με φιέστες και κοινές ανακοινώσεις κυβερνήσεων των χωρών της Βαλτικής, επιχειρήθηκε η «απαράδεκτη ταύτιση του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού. Ευκαιρία για χυδαίο αντικομμουνισμό, που αποτελεί άλλωστε και επίσημη ιδεολογία της ΕΕ, αλλά και για ξέπλυμα του φασισμού και ναζισμού - του γνήσιου τέκνου του καπιταλιστικού συστήματος - έδωσαν και φέτος οι φιέστες της ΕΕ για την 23η Αυγούστου, που έχει καθιερωθεί από την ιμπεριαλιστική ένωση ως "Ευρωπαϊκή Μέρα μνήμης στα θύματα του ολοκληρωτισμού και των αυταρχικών καθεστώτων", με αφορμή την επέτειο από την υπογραφή του Συμφώνου "Μόλοτοφ - Ρίμπεντροπ" το 1939» (από ανακοίνωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, «Ριζοσπάστης», Τρίτη 27 Αυγούστου 2019).

“Οι Σοβιετικοί μπήκαν στο Βερολίνο με τα βομβαρδιστικά και το ναυτικό της Δύσης…” – Το άλλο με τον Μπογδάνο το ξέρετε;

Όταν παίζουν τη θεωρία των δύο άκρων (ναζισμού και κομμουνισμού) για να τα εξισώσουν και να βγάλουν λάδι τον πρώτο, σκοντάφτουν σε μια “μικρή”, κρίσιμη λεπτομέρεια. Ο Κόκκινος Στρατός, η Σοβιετική Ένωση του Στάλιν και των 20 εκατομμυρίων θυμάτων στο βωμό του Αντιφασιστικού Αγώνα, ήταν αυτοί που τσάκισαν, μαζί με τους λαούς και τα αντιστασιακά τους κινήματα, τη Ναζιστική Γερμανία του Χίτλερ.

Για τα “σχολεία” του δωσιλογισμού

Ορισμένα φασιστο-κωλόπαιδα, με αφορμή το άρθρο του Γιώργου Μαργαρίτη στον «Ημεροδρόμο» για την έναρξη της επιχείρησης “Μπαρμπαρόσα” και την εισβολή των χιτλερικών στην Σοβιετική Ενωση νόμισαν ότι βρήκαν την αφορμή να εκτοξεύσουν το γνωστό γκαιμπελισμό. Τι λέει ο γκαιμπελισμός; Οτι οι κομμουνιστές τήρησαν – τάχα – «ουδέτερη» στάση απέναντι στους ναζί όταν αυτοί επιτέθηκαν στην Ελλάδα και πως η αντίσταση των κομμουνιστών ξεκίνησε μόνο όταν οι χιτλερικοί επιτέθηκαν εναντίον της Σοβιετικής Ενωσης… 

Στάλινγκραντ!

«Κάθε άνθρωπος που αγαπά την ελευθερία, χρωστάει στον Κόκκινο Στρατό περισσότερα από ό, τι μπορεί ποτέ να πληρώσει» (Έρνεστ Χέμινγουεϊ).

    «Δεν υπάρχει γη για μας πέρα από το Βόλγα»! Ήταν τα λόγια του ελεύθερου σκοπευτή Βασίλι Ζάιτσεφ, ενός από τους ήρωες εκείνης της μάχης. Της μάχης που έως εκείνη τη στιγμή δεν υπήρξε παρόμοιά της στην Ιστορία. Η μάχη του Στάλινγκραντ.

   Ήταν 2 Φλεβάρη 1943 – σαν σήμερα – όταν ολοκληρώθηκε η παράδοση των γερμανικών δυνάμεων στον Κόκκινο Στρατό. Έτσι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για τη συντριβή του χιτλεροφασισμού.

"KATIN (Η ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ)''. Στο βίντεο γίνεται συνολική ανασκόπηση της υπόθεσης.

Αφιερωμένο στους πλασιέ (επαγγελματίες και "εθελοντές") του γκεμπελικής έμπνευσης συνεχιζόμενου υστερικού ξε-Κατιν-ιάσματος, βασικού συστατικού κάθε αντικομμουνισμού/αντισοβιετισμού και φασισμού...

«Εδωσα οδηγίες να γίνει η ευρύτερη δυνατή εκμετάλλευση αυτού του προπαγανδιστικού υλικού. Θα μπορέσουμε να επιζήσουμε με αυτό για μια-δυο βδομάδες» (Τζ. Γκαίμπελς για το Κατίν, «Απομνημονεύματα», 14 Απριλίου 1943)1.

«Αισθήματα έκπληξης και μετάνοιας θα νιώσουν εκείνοι οι οποίοι, ενώ γνωρίζουν τόσο καλά την υπουλότητα και ιδιοφυΐα της προπαγανδιστικής μηχανής του Γκαίμπελς, πέφτουν θύματα της παγίδας που η ίδια έστησε» («The Times», 28 Απριλίου 1943, αντιδρώντας στην αβίαστη και άμεση υιοθέτηση της ναζιστικής προπαγάνδας από την εξόριστη πολωνική κυβέρνηση του Λονδίνου).

Ήταν μια χώρα που την έλεγαν «Σοβιετική Ένωση»…

Συμπληρώθηκαν 28 χρόνια από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν 25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.

Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσα ακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία.  

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη της δικής τους… «ΕΣΣΔ»:

Όταν η CIA αποδομεί το μύθο των Γκουλάγκ!

Άρα και το μύθο για τα «εκατομμύρια των εκκαθαρίσεων του Στάλιν»

Όσο δυναμώνει η διεθνής αντικομουνιστική – αντισοβιετική εκστρατεία, τόσο πιο συχνά θα ακούμε τη λέξη «Γκουλάγκ», συνοδευόμενη από τερατολογίες αντάξιες όσων έλεγαν παλιότερα ότι «οι κομμουνιστές έτρωγαν νήπια».