«Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη»

Γράφει στην «Μαρία Νεφέλη» ο Ελύτης: «Όταν η συμφορά συμφέρει, λογάριαζέ την για πόρνη».

Πάμε τώρα να δούμε τι συμβαίνει σε συνθήκες… πανδημιοκρατίας (τα στοιχεία παρατίθενται αναλυτικά στην τελευταία έκδοση του βιβλίου «Είναι ο Καπιταλισμός, ηλίθιε» – https://kapsimi.gr/einai-o-kapitalismos-ilithie):

α) Το 2007, λίγο πριν την εκδήλωση της κρίσης, το παγκόσμιο χρέος ήταν 142 τρις δολάρια. Υπολογιζόταν περίπου 2,5 φορές μεγαλύτερο από το παγκόσμιο ΑΕΠ.  Σήμερα, σύμφωνα με το Ινστιτούτο Διεθνών Χρηματοοικονομικών (Γενάρης 2020), το παγκόσμιο χρεος ανέρχεται πλέον στα 257 τρις δολάρια και είναι 3,2 φορές πάνω από το παγκόσμιο ΑΕΠ. Μεγαλύτερο δηλαδή απ’ όταν ξέσπασε η προ δεκαετίας κρίση.

Σημαδεύουμε τον ορατό εχθρό

Αυτό που ζούμε σήμερα δεν θα είναι μια σύντομη παρένθεση. Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε σε λίγο στο σημείο που βρισκόμασταν πριν ληφθούν τα μέτρα για την πανδημία.

Ο κίνδυνος για το λαό δεν περιορίζεται μόνο στην πανδημία. Αφορά το μεγάλο κύμα φτώχειας, ανεργίας και κατεδάφισης εργατικών δικαιωμάτων που φέρνει η επίθεση του κεφαλαίου στο έδαφος της νέας κρίσης. Ολοι οι σημαντικοί ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ κ.λπ.) προβλέπουν πλέον ότι το βάθος και η διάρκεια της νέας κρίσης θα είναι μεγαλύτερη απ' την αντίστοιχη του 2008 - 2009.

Οι διεθνείς εξελίξεις είναι ραγδαίες. Το μέλλον της Ευρωζώνης γίνεται όλο και πιο αβέβαιο. Τα λίκνα του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ και η ΕΕ, χάνουν γρήγορα τη λάμψη τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις εγκληματικές ελλείψεις του συστήματος δημόσιας Υγείας.

Covid-19: Ο καπιταλισμός νοσεί βαθιά...

Η διαπάλη για την «πατρότητα» του νέου κορονοϊού SARS COV-2 (η ασθένεια είναι η Covid-19) ανάμεσα σε Αμερικανούς και Κινέζους αξιωματούχους είναι ενδεικτική για τις αντιθέσεις ανάμεσα στις ισχυρότερες δυνάμεις της ιμπεριαλιστικής «πυραμίδας», καθώς και για τις μεθόδους με τις οποίες μπορεί να διεξάγεται αυτή η διαπάλη.

Ετσι, στις αρχές της βδομάδας ο «διαβολικά καλός» κ. Τραμπ χαρακτήρισε τον νέο κορονοϊό «κινέζικο», για να ακολουθήσει σφοδρή αντίδραση του εκπροσώπου του κινεζικού υπουργείου Εξωτερικών, Γκένγκ Σουάνγκ, που κατηγόρησε τον Τράμπ πως «στιγματίζει» την Κίνα.

Η πολιτική της ΕΕ για το περιβάλλον και οι μονοπωλιακοί ανταγωνισμοί

Τα τελευταία χρόνια οι «ανησυχίες» των ιμπεριαλιστικών ενώσεων, της ΕΕ, των κομμάτων του κεφαλαίου, των αστικών επιτελείων, ανάμεσά τους και οι ΜΚΟ, περιορίζονται μόνο στο ζήτημα της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Αυτή η επιλεκτική ανησυχία δεν είναι τυχαία. Γιατί αυτή είναι η ατζέντα που βάζουν μπροστά οι επιχειρηματικοί όμιλοι και από κοντά η ΕΕ και τα αστικά κόμματα με βάση τα συμφέροντά τους, τους σχεδιασμούς που έχουν ιεραρχήσει.

Γιατί εκτός από το ζήτημα της υπερθέρμανσης, το περιβάλλον δέχεται όλο και μεγαλύτερες καταστροφικές επιδράσεις από τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής.

Θα χρειαζόταν ολόκληρο βιβλίο για να καταγράψει κανείς τις περιβαλλοντικές «επιδόσεις» των μονοπωλίων και των πολιτικών τους εκφραστών, τον κατάλογο των περιβαλλοντικών εγκλημάτων του σύγχρονου καπιταλισμού σε βάρος του πλανήτη και των λαών που τον κατοικούν.

Φυσικές καταστροφές, εξάντληση φυσικών πόρων, καταστροφή δασών, επικίνδυνοι για την ανθρωπότητα γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί, πυρηνικά και τοξικά απόβλητα, επικίνδυνα διατροφικά προϊόντα, καταστροφή οικοσυστημάτων και ρύπανση φυσικών αποθεμάτων και ακόμη στρατιωτικές επεμβάσεις, πόλεμοι, θαλάσσια ρύπανση και καταστροφή θαλάσσιων οικοσυστημάτων, διασυνοριακή μεταφορά αέριων τοξικών ρύπων, απερήμωση και διάβρωση, τα φονικά μικροσωματίδια, η ηχορύπανση, οι ραδιενεργές και ηλεκτρομαγνητικές (κεραίες, υποσταθμοί, γραμμές υπερύψηλης τάσης) ακτινοβολίες, η ρύπανση και υφαλμύρωση των υπόγειων νερών, η νιτροποίηση εδαφών και νερών, οι τεράστιες φυσικές καταστροφές, τα βιομηχανικά ατυχήματα μεγάλης έκτασης, μαζί και το εργασιακό περιβάλλον, είναι μερικά από τα αποτελέσματα του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Πρόταση ΔΝΤ: Ποινή στις αναλήψεις μετρητών!!!

Παρά την επέλαση των νεοφιλελεύθερων δοξασιών σε όλον τον κόσμο, τα απόνερα της πρόσφατης μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης όχι μόνο δεν λένε ν' αποτραβηχτούν τελείως αλλά άρχισαν ήδη να εκφράζονται φόβοι για ένα καινούργιο τσουνάμι, πολύ ισχυρότερο του προηγουμένου. Το χειρότερο δεν είναι ότι η παγκόσμια οικονομία αγκομαχάει και οι εκτιμήσεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης γίνονται όλο και πιο συντηρητικές. Είναι ότι το διεθνές οπλοστάσιο κατά των κρίσεων έχει εξαντληθεί και, συνεπώς, οποιαδήποτε νέα κρίση θα μας βρει ανυπεράσπιστους.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Όπως έχουμε πει κατ' επανάληψη σε τούτη την μικρή δικτυακή γωνιά, οι καπιταλιστικές κρίσεις οφείλονται σε υπερσυσσώρευση κεφαλαίων και το ξεπέρασμά τους δεν είναι δυνατόν να γίνει παρά μόνο με την καταστροφή αυτού του κεφαλαίου. Όταν ο εργοστασιάρχης έχει τις αποθήκες του γεμάτες με προϊόντα που δεν μπορεί να πουλήσει, σβήνει τις μηχανές αφού δεν έχει νόημα να συνεχίσει την παραγωγή ώσπου να ξεφορτωθεί το στοκ του. Ένας τρόπος να γίνει αυτό το επιθυμητό "ξεφόρτωμα" είναι καταστραφεί βίαια το στοκ από κάποιον εξωγενή παράγοντα, π.χ. να πιάσουν φωτιά οι αποθήκες ή να ξεσπάσει πόλεμος και να πέσει πάνω τους μια βόμβα. Ένας άλλος τρόπος είναι η καταστροφή αυτή να προέλθει από εσωτερικό παράγοντα, π.χ. να πτωχεύσει ή να αυτοκτονήσει ο εργοστασιάρχης και η περιουσία του να εκποιηθεί για πενταροδεκάρες.

Είναι ο Καπιταλισμός, σύντροφοι

 «Το δηµόσιο χρέος, δηλαδή το ξεπούληµα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγµατικό ή δηµοκρατικό κράτος– βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το µοναδικό κοµµάτι του λεγόµενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγµατικά στο σύνολο του λαού είναι το δηµόσιο χρέος τους (…). Το δηµόσιο χρέος γίνεται το credo (πιστεύω) του κεφαλαίου. Και από τη στιγµή που εµφανίζεται η χρέωση του δηµοσίου, τη θέση του αµαρτήµατος ενάντια στο άγιο πνεύµα, για το οποίο δεν υπάρχει άφεση, την παίρνει η καταπάτηση της πίστης απέναντι στο δηµόσιο χρέος. Το δηµόσιο χρέος γίνεται ένας από τους πιο δραστικούς µοχλούς της πρωταρχικής συσσώρευσης. Σαν σε µαγικό ραβδί προικίζει το µη παραγωγικό χρήµα µε παραγωγική δύναµη και το µετατρέπει έτσι σε κεφάλαιο, χωρίς νά ναι υποχρεωµένο να εκτεθεί στους κόπους και στους κινδύνους που είναι αχώριστοι από τη βιοµηχανική µα ακόµα κι από την τοκογλυφική τοποθέτηση. Οι πιστωτές του δηµοσίου στην πραγµατικότητα δεν δίνουν τίποτα, γιατί το ποσό που δανείζουν µετατρέπεται σε κρατικά ευκολοµεταβιβάσιµα χρεώγραφα που στα χέρια τους εξακολουθούν να λειτουργούν, όπως θα λειτουργούσαν αν ήταν ισόποσο µετρητό χρήµα (…)». ([1])

Φθηνό βιομηχανικό ρεύμα: Για ποιον;

Υπάρχει τρόπος να ξαναλειτουργήσουν τα εργοστάσια του κλάδου της Χαλυβουργίας, που κλείνουν το ένα μετά το άλλο, αυξάνοντας την τεράστια ουρά των ανέργων; Αν πιστέψουμε την κυβέρνηση και την αρμόδια Ενωση των μεγαλομετόχων των ενεργοβόρων βιομηχανιών (EBIKEN) το κρίσιμο ζήτημα που πρέπει να λυθεί δεν είναι άλλο από το «υψηλό ενεργειακό κόστος» της εγχώριας βιομηχανικής παραγωγής. Μάλιστα, η ηγεσία του ΥΠΕΚΑ ανακοίνωσε ήδη σχετικό πακέτο ελαφρύνσεων των εγχώριων βιομηχανικών ομίλων, ύψους 150 εκατομμυρίων ευρώ.

Παρ' όλα αυτά, οι διοικήσεις των χαλυβουργιών του Μάνεση ή του Αγγελόπουλου δεν αναίρεσαν ούτε καν τις πρόσφατες αποφάσεις τους σχετικά με τις απολύσεις και τη διαθεσιμότητα των εργαζομένων. Καθημερινά αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει κανένα θαυματουργό μέτρο φιλολαϊκής διαχείρισης που να μπορεί να εξαφανίσει την αιτία και τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης καθώς και τις συνεχείς θυσίες των εργαζομένων που απαιτούν τα μονοπώλια για να θωρακίσουν την ανταγωνιστικότητά τους.

ΑΝΑΠΤΥΞΗ με βάση τα «ευρά» ή τις λαϊκές ανάγκες;

Ιστορικά ξεπερασμένη η κοινωνία που συρρικνώνει την παραγωγή, καταστρέφει τα μέσα παραγωγής και πετάει τους εργαζόμενους στο δρόμο, επειδή η συνέχιση της παραγωγικής διαδικασίας δε συμφέρει τα αφεντικά

Η πολυπόθητη ανάπτυξη, για την οποία υποτίθεται ότι κόπτονται τα επιτελεία των αστών, σκοντάφτει, όπως υποστηρίζουν, στην έλλειψη των κατάλληλων όρων και επενδυτικών κινήτρων, που θα προσελκύσουν το μεγάλο κεφάλαιο να δώσει το «πράσινο φως», για να ξεκινήσει ένας καινούργιος οικονομικός κύκλος. Μέχρι τότε, που στην πραγματικότητα σημαίνει μέχρι να καταστραφεί το ...υπερβάλλον παραγωγικό δυναμικό, να κλείσουν δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, ώστε να μπορούν οι εναπομείναντες μεγαλοεπιχειρηματίες να κερδίζουν περισσότερα και, μαζί, μέχρι να φτάσει η ανεργία στο απόγειό της και να παρθούν μέτρα για να γίνει ακόμα πιο συμφέρουσα - πιο φτηνή - για το κεφάλαιο η εργατική δύναμη, θα υπάρχει επενδυτική απραξία και συνεχής πτώση της παραγωγικής δραστηριότητας. Μετά ...βλέπουμε.

Το χρέος είναι ΠΛΗΡΩΜΕΝΟ (και «άρα» διαγραμμένο»)!

«Όλοι γνωρίζουν ότι η Ελλάδα δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει τα χρέη της», έλεγε την περασμένη βδομάδα σε συνέντευξή του στο «Spiegel», ο Τζορτζ Σόρος. «Όχι», απαντά η κυβέρνηση, το χρέος είναι «βιώσιμο» και θα το πληρώσουμε. Μόνο να: Δώστε μας μια επιμήκυνση μέχρι το… 2064!

Αφού λοιπόν ήδη μας το ξεφούρνισαν πόσο μακριά πάει αυτό το παραμύθι, ας κάνουμε μια ανακεφαλαίωση: Υποτίθεται πως όσα φρικτά βιώνει ο ελληνικός λαός τα βιώνει για να μειωθεί το χρέος. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το εξής:

Το 2009 το δημόσιο χρέος ήταν στο 129% του ΑΕΠ. Αλλά το 2014 (σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού) μετά από τέσσερα χρόνια αδιάκοπης βαρβαρότητας, μετά από δύο μνημόνια, μετά από διαρκείς εφαρμοστικούς, από μεσοπρόθεσμα και από μακροπρόθεσμα μέτρα λεηλασίας, μετά από χαράτσια, φοροληστείες και «κουρέματα», το χρέος αναμένεται να έχει εκτιναχτεί στο177,5% του ΑΕΠ!

Οι πραγματικοί ωφελημένοι του αγωγού ΤΑΡ

Αν πιστέψει κανείς τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, η κυβερνητική πολιτική στον τομέα της Ενέργειας σημείωσε αυτό το διάστημα δύο σημαντικές επιτυχίες που θα ωφελήσουν πολλαπλά το λαό. Πρόκειται για τη συμφωνία διέλευσης του αγωγού ΤΑΡ από την Ελλάδα, ο οποίος επιλέχθηκε για τη μεταφορά του αζέρικου φυσικού αερίου στην Ιταλία και γενικότερα στην αγορά της ΕΕ, καθώς και για την επιτυχή ιδιωτικοποίηση του ΔΕΣΦΑ με την παράδοσή του στην αζέρικη «Socar».

H αστική προπαγάνδα προβάλλει το ύψος των συνολικών επενδύσεων που θα ξεπεράσουν τα 1,5 δισ. ευρώ, τη δημιουργία 2.000 θέσεων εργασίας στη φάση κατασκευής του έργου, τη γεωπολιτική αναβάθμιση της χώρας στον ενεργειακό χάρτη της ΕΕ, καθώς και τα 400 εκατ. ευρώ που θα δώσει η «Socar» για την απόκτηση του ΔΕΣΦΑ.

Γιάννενα: Σήμερα η ημερίδα για τον κλάδο των Κατασκευών και τη λαϊκή στέγη

Ανοιχτή ημερίδα διοργανώνει το Συνδικάτο Οικοδόμων & Συναφών Επαγγελμάτων Ιωαννίνων σήμερα Τετάρτη, στις 6 μ.μ., στην αίθουσα του Εργατικού Κέντρου (Γιοσέφ Ελιγιά 7).

Το θέμα της ημερίδας είναι «Η φροντίδα για τις λαϊκές ανάγκες σε στέγη και υποδομές, άμεση προϋπόθεση για την αντιμετώπιση της ανεργίας στον Κλάδο των Κατασκευών. Η πρότασή μας για την ανάπτυξη του Κλάδου».

Σε ανακοίνωσή του το Συνδικάτο τονίζει:

«Το πρόγραμμα της ημερίδας, πέραν της εισηγητικής ομιλίας εκ μέρους της διοίκησης του Συνδικάτου

Τους «έκαψαν» τα... ηλιακά πάνελ

Αντί για εύκολα και πολλά κέρδη, όπως τους υπόσχονταν, γέμισαν με χρέη οι αγρότες που «επένδυσαν» στα φωτοβολταϊκά. Είναι απλήρωτοι για το ρεύμα που παράγουν και καλούνται να πληρώσουν φόρους και χαράτσια για χρήματα που δεν εισπράττουν

Τους υποσχέθηκαν «λαγούς με πετραχήλια» και τους εξαπάτησαν οικτρά. Τους έταξαν εύκολα, γρήγορα και μεγάλα κέρδη και τους «πρόσφεραν» τεράστια χρέη.

Ο λόγος για τους αγρότες που «τσίμπησαν» στα «Κιρκικά κελεύσματα» των κυβερνώντων και «επένδυσαν» στα φωτοβολταϊκά, γεμίζοντας τα χωράφια με ηλιακά πάνελ. Για να το κάνουν, δανείστηκαν πολλά χρήματα από τις τράπεζες - η μικρότερης κλίμακας επένδυση κοστίζει περί τις 300.00 ευρώ - ενώ, αφήνοντας ακαλλιέργητα τα χωράφια στα οποία εγκαταστάθηκαν φωτοβολταϊκά πάρκα, στερούνται και το εισόδημα που είχαν από τα αγροτικά προϊόντα τα οποία παρήγαγαν. Με τις συμβάσεις που υπέγραψαν, δεσμεύτηκαν για συγκεκριμένες μονάδες παραγωγής έως 100 KW χωρίς να έχουν τη δυνατότητα να τις μεταβιβάσουν για μια πενταετία, κάτι που δε συμβαίνει με άλλες φωτοβολταϊκές επιχειρήσεις.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ: Σφαγείο για τους αυτοαπασχολούμενους

Λίγοι, ίσως, θυμούνται την τηλεοπτική «δίκη» των αυτοαπασχολούμενων με την κατηγορία της φοροδιαφυγής, λίγους μήνες πριν. Μπορεί τα αποδεικτικά στοιχεία να ήταν πλαστογραφημένα, όμως οι «ένορκοι» - δημοσιογράφοι ήταν καταπέλτες και οι κατηγορίες σοβαρές, οι «ελεύθεροι επαγγελματίες» φέρουν βαριά ευθύνη για την αδυναμία του κράτους να πληρώσει τους πιστωτές του. Τότε ο «Ριζοσπάστης» έγραφε ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να στήσει τους αυτοαπασχολούμενους στο απόσπασμα, γι' αυτό προετοιμάζει το έδαφος με τη συνδρομή των αστικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ε, λοιπόν, η απόφαση εκδόθηκε, με τον νέο φορολογικό νόμο που ψηφίστηκε την προηγούμενη βδομάδα στη βουλή, καταδικαστική όπως ήταν προδιαγεγραμμένο. Στο εξής, εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι θα προσέρχονται στα γκισέ της εφορίας, για να παραλάβουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της μικροεπιχείρησής τους, με δώρο ένα εισιτήριο διαρκείας για την ανεργία.

Η θηλιά του αυτοαπασχολούμενου...

Η τρικομματική κυβέρνηση χρειάστηκε αρκετές σελίδες αιτιολογικής έκθεσης στο νέο φορολογικό νόμο για να δικαιολογήσει την πολιτική της, είναι όμως γεγονός ότι, με τρεις ριπές επιχειρεί να καθαρίσει το μεγαλύτερο τμήμα των αυτοαπασχολούμενων.

Ο καλός ιδιωτικός τομέας, το κακό Δημόσιο και ο... άσχημος καπιταλισμός

Την εποχή του εμφυλίου και τις δύο επόμενες δεκαετίες που ακολούθησαν, οι κομμουνιστές κατηγορούνταν συλλήβδην από τους αντιπάλους τους, για την αθεΐα τους, για τη δεδηλωμένη πρόθεσή τους να διαλύσουν το θεσμό της οικογένειας και να καταργήσουν το κράτος...

Ποιος θα φανταζόταν τότε ότι τη δεκαετία του '70 θα εμφανίζονταν στο πολιτικό προσκήνιο οι «πολέμιοι» του κράτους, αλλά αυτή τη φορά, από την αντίπερα όχθη, αυτή της αστικής τάξης. Εκφραστής της νέας «αντικρατικής» ιδεολογίας, η λεγόμενη σχολή του Σικάγου με επικεφαλής τον οικονομολόγο Μίλτος Φρίντμαν, η οποία πρέσβευε ότι επιχειρούσε να προσαρμόσει τη φιλελεύθερη οικονομική σκέψη της εποχής του Ανταμ Σμιθ στα σύγχρονα δεδομένα. Από εκεί απορρέει και ο όρος νεοφιλελευθερισμός, ο οποίος και τους αποδόθηκε.

Πολλά έχουν γραφεί από τότε για την ιδεολογία του νεοφιλελευθερισμού, τη σχολή του Σικάγου και τον Φρίντμαν, ο οποίος έφυγε από τον κόσμο τούτο πριν από μερικά χρόνια σε βαθιά γεράματα και πάντα αμετανόητος για τις απόψεις του, παρά το γεγονός ότι είδε το 2008 την αμερικανική οικονομία να κλυδωνίζεται από την πρωτοφανούς έκτασης και βάθους οικονομική κρίση.

Αυτό το οποίο έχει σημασία, είναι, ότι το σύνολο των επιχειρημάτων της αντιδραστικής θεωρίας της σχολής του Σικάγου, η οποία τα τελευταία 30 χρόνια έγινε το επίσημο κρατικό δόγμα των καπιταλιστικών κυβερνήσεων σε όλο τον πλανήτη, επειδή εξέφραζε και εκφράζει αυθεντικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου στις σύγχρονες συνθήκες, χρησιμοποιούνται και σήμερα από την εγχώρια αστική τάξη και τους πολιτικούς της εκφραστές, για να δικαιολογηθούν τα πρωτοφανούς βαρβαρότητας μέτρα που έχουν πάρει σε βάρος του ελληνικού λαού, στο όνομα της αντιμετώπισης του χρέους.

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Εργαλείο της καπιταλιστικής ανάπτυξης

Είναι γεγονός ότι στην προσπάθειά τους οι αστικές κυβερνήσεις για την αντιμετώπιση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, πρωταρχικό βάρος ρίχνουν στην ενίσχυση των τραπεζών. Αυτό υπηρετεί και το λεγόμενο πρόγραμμα της ανακεφαλαιοποίησης. Αυτή η προσπάθεια έχει καλλιεργήσει και αντιθέσεις και ανταγωνισμούς με επιχειρηματίες άλλων τομέων της καπιταλιστικής οικονομίας, είναι γνωστό το «ενισχύετε τις τράπεζες και όχι την πραγματική οικονομία»... Αυτό έχει εκφραστεί και στις αντιπαραθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ με τις κυβερνήσεις, αλλά η επιμονή στην ενίσχυση των τραπεζών υπάρχει γιατί αποτελούν την καρδιά της καπιταλιστικής οικονομίας. Χωρίς τις τράπεζες δεν μπορούν να γίνουν επενδύσεις.

Για το ρόλο των τραπεζών στον καπιταλισμό μίλησε αναλυτικά ο Παναγιώτης Κατηφές, γραμματέας της Αχτιδικής Επιτροπής Χρηματοπιστωτικού της Κομματικής Οργάνωσης Αττικής, σε εκδήλωση που έγινε στις 21 Νοέμβρη, με θέμα: «Καπιταλιστική κρίση: Ο ρόλος του τραπεζικού συστήματος, οι επιπτώσεις σε εργασιακά, ασφαλιστικά και μισθολογικά δικαιώματα. Η πρόταση του ΚΚΕ». Σήμερα παρουσιάζουμε το μέρος της ομιλίας του, που αναφέρεται στο ρόλο των τραπεζών και γιατί αποτελούν βασικό εργαλείο της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Επιπλέον παρουσιάζονται εξαιρετικά χρήσιμα στοιχεία για τις συνέπειες της

Τι συμβαίνει με τη γερμανική οικονομία;

• Πώς συνδέονται οι προβλέψεις για την οικονομία της Γερμανίας με το ρόλο της στη διαχείριση της κρίσης;

Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών της Κολωνίας, οι επικεφαλής της γερμανικής βιομηχανίας αντιμετωπίζουν με απαισιοδοξία το μέλλον. Κατά δήλωσή τους, το 2013 σκοπεύουν να επενδύσουν λιγότερα από τα συσσωρευμένα κεφάλαιά τους σε σχέση με το 2012, ενώ σχεδιάζουν και απολύσεις. Η έρευνα έγινε σε 2.300 γερμανικές εταιρείες. Από αυτές, μόνο το 20% δήλωσε ότι σκοπεύει να δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας μέσα στο 2013. Μια στις τρεις (28%) δήλωσε ότι σκοπεύει να μειώσει τις δαπάνες σε σύγκριση με το 2012. Στην ανάλυσή του το Ινστιτούτο αναφέρει: «Εξαιτίας των μειωμένων εξαγωγών και της συνακόλουθης πτώσης της βιομηχανικής παραγωγής, οι εταιρείες σε όλη τη χώρα γίνονται όλο και πιο προσεκτικές». Σε προηγούμενη έρευνα του Ινστιτούτου, που έγινε το φθινόπωρο, μόνο το 24% των επιχειρήσεων ανέμενε αύξηση του επιπέδου παραγωγής το 2013. Η πλειοψηφία τους προέβλεπε ότι η γερμανική οικονομία θα λιμνάσει.

Η «μνημονιακή» πολιτική... γενικεύεται

Εικόνα διαρκούς ανακύκλωσης δίνουν τα διεθνή καπιταλιστικά κέντρα αναφορικά με την κρίση του συστήματος, τους χειρισμούς αντιμετώπισής της και τις εσωτερικές αντιθέσεις που όλο και περισσότερο παίρνουν σχήμα και μορφή. Μέσα σε αυτό το σκηνικό στο επίκεντρο είναι οι εκτιμήσεις για τις προοπτικές της Ευρωζώνης, ενώ σταθερές έως μονότονες είναι οι αναφορές στην Ελλάδα και την παραμονή της στη ζώνη του ευρώ.

Στη γερμανική πολιτική σκηνή έχει γίνει πλέον καθημερινό φαινόμενο κάποιος πολιτικός παράγοντας να αναφέρεται στην Ελλάδα. Ετσι, ο αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών, Μίχαελ Φουκς, έκανε λόγο για «μπλόκο» στη συνέχιση της στήριξης στην Ελλάδα εάν δεν τηρηθούν οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί. Σε συνέντευξή του στην οικονομική εφημερίδα του Αμβούργου «Handelsblatt», που δημοσιεύθηκε την Κυριακή, αναφέρει πως αν η Γερμανία πεισθεί πως η Ελλάδα «δεν έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, τότε θα χρησιμοποιήσουμε το δικαίωμά μας του βέτο». Η Γερμανία «έχει φθάσει στα όριά της», πρόσθεσε, λέγοντας μάλιστα πως «ακόμη κι αν το ποτήρι των μεταρρυθμίσεων είναι μισογεμάτο, δεν θα είναι αρκετό για ένα νέο πακέτο βοήθειας. Η Γερμανία δεν μπορεί και δεν πρόκειται να το αποδεχθεί». Το Βερολίνο και οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις περιμένουν την έκθεση της τρόικας το Σεπτέμβρη, που θα αξιολογεί την πορεία εφαρμογής του ελληνικού προγράμματος και θα καθορίζει την εκταμίευση της επόμενης δόσης, ύψους 31,5 δισ. ευρώ.

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ : Οξυνση, αδιέξοδα και ανταγωνισμοί

Σημάδια έντασης της κρίσης εντός και εκτός Ευρωζώνης

Στην ημερήσια διάταξη της ατζέντας της καπιταλιστικής κρίσης στην Ευρωζώνη και ευρύτερα, κυριάρχησαν την προηγούμενη βδομάδα θέματα που αφορούν στη διεύρυνση της κρίσης και σε άλλες καπιταλιστικές οικονομίες σε Ευρώπη και Αμερική, οι πιθανότητες παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο δανεισμό των χωρών της Ευρωζώνης, το ενδεχόμενο διάσπασης ή συρρίκνωσης της Ευρωζώνης όπως και σαφή σημάδια έντασης των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών και αντιθέσεων.

Καθημερινές έχουν γίνει οι συζητήσεις από παράγοντες των μονοπωλίων γύρω από το μέλλον της Ευρωζώνης και το ενδεχόμενο διάσπασής της ή αποχώρησης χωρών. Το πρώην υψηλόβαθμο στέλεχος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Bundesbank Otmar Issing, αποκαλούμενος «αρχιτέκτονας του ευρώ», επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ μεταξύ 1999 - 2006, σε συνέντευξή του στο CNBC.com, αναφέρει ότι «η Ευρωζώνη θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει με λιγότερα μέλη και όσα κράτη - μέλη δεν τα καταφέρνουν, θα πρέπει να αποχωρούν». Ο ίδιος, διεκδικώντας για τους εκπροσώπους του τραπεζικού κεφαλαίου άμεσο πολιτικό ρόλο, προτρέπει τους πολιτικούς που αντιτίθενται στην πολιτική Μέρκελ «να βγάλουν το σκασμό».

Το μνημόνιο έχει ξεπεραστεί. Ζήτω το μνημόνιο!..

«Το μνημόνιο έχει ξεπεραστεί - και αποτελεί ουσιαστικά παρελθόν για την Ελλάδα. Δεν ανταποκρίνεται πλέον ούτε στις ανάγκες, ούτε στις δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας».

«Εδώ και τώρα έχουμε ανάγκη από ένα ευρύτερο εθνικό σχέδιο ανόρθωσης, που να ξεπερνά τον στενό κορσέ του μνημονίου. Εχουμε ανάγκη από ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα, ευρωπαϊκών προδιαγραφών, που να γράφει "Ελλάδα" στην ούγια!».

«Η κοινωνία μας έχει ξεπεράσει το δίλημμα μνημόνιο - αντιμνημόνιο. Αυτό που θέλει είναι να μην καταστραφεί. Σωτηρία ζητούν οι πολίτες - όχι αδιέξοδα μέτρα, ούτε εύκολες καταγγελίες. Δεν καλούμαστε σήμερα να επαναδιαπραγματευτούμε το μνημόνιο, αλλά το εθνικό μας μέλλον».

(Αποσπάσματα από δήλωση του προέδρου του ΣΕΒ, Δ. Δασκαλόπουλου, στις 30 Ιούλη 2012)

Τι να υποθέσει κανείς από τις θέσεις του προέδρου του ΣΕΒ για την οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα; Οτι οι μεγάλοι επιχειρηματίες, με

Παγκόσμιος ο χαρακτήρας της καπιταλιστικής κρίσης

Πυκνώνουν τα συμπτώματα που επιβεβαιώνουν τον παγκόσμιο χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης και ταυτόχρονα τα διάφορα ιμπεριαλιστικά κέντρα προσπαθούν να θωρακίσουν τα δικά τους συμφέροντα. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα προειδοποίησε ότι η αμερικανική οικονομία θα αντιμετωπίσει τους επόμενους μήνες «θυελλώδεις καταστάσεις» εξαιτίας της κρίσης χρέους της Ευρώπης. «Δεν νομίζω, είπε, ότι οι Ευρωπαίοι θα αφήσουν το ευρώ να ολισθήσει, γι' αυτό όμως θα πρέπει να κάνουν ορισμένα αποφασιστικά βήματα. Περνάω πολύ χρόνο προσπαθώντας να βρω μαζί τους μια λύση, το ίδιο κάνει και ο Τιμ Γκάιτνερ».

Υπενθυμίζεται πως ο υπουργός Οικονομικών των ΗΠΑ Τ. Γκάιτνερ είχε προχτές στη Γερμανία συνάντηση με τον Γερμανό ομόλογό του Β. Σόιμπλε, ενώ πρόκειται να συναντηθεί και με τον επικεφαλής της ΕΚΤ Μ. Ντράγκι. Στην ανακοίνωση που εξέδωσαν οι δύο υπουργοί τονίζεται η δέσμευση τόσο από την ΕΚΤ όσο και από τις κυβερνήσεις Γερμανίας και Γαλλίας να γίνει «ό,τι είναι δυνατό» για την υπέρβαση της κρίσης στην Ευρωζώνη. Οι δύο υπουργοί έδωσαν «εύσημα» σε Ιρλανδία και Πορτογαλία για την πορεία των προγραμμάτων τους και συζήτησαν την κατάσταση σε Ιταλία και Ισπανία, οι οποίες «προχωρούν σε εκτενείς δημοσιονομικές και δομικές μεταρρυθμίσεις», ενώ εντύπωση προκαλεί ότι δεν έκαναν καμία δημόσια αναφορά για την Ελλάδα.