Σύντροφοι, ΨΗΛΑ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ!

 Σημαδιακά Χριστούγεννα 1991, η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο υποστέλλονταν από την κορυφή του Κρεμλίνου και το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο – η ταξική πατρίδα κάθε εργάτη – λύγιζε κάτω από το βάρος της αντεπανάστασης.

Σάββατο, 28 Δεκέμβρη του 1991 το 5231 φύλλο  του Ριζοσπάστη

Το ιστορικό πρωτοσέλιδο

🔻 Η σοβιετική κόκκινη σημαία δεν κυματίζει πλέον στους τρούλους του Κρεμλίνου. Η υποστολή της σφράγισε με δραματικό και ταυτόχρονα συμβολικό τρόπο το τέλος της 74χρονης πορείας του πρώτου στον κόσμο σοσιαλιστικού κράτους.
🔻 Για μια στιγμή οι δείχτες των ρολογιών έμειναν ακίνητοι σημαδεύοντας την κρίσιμη στιγμή. Οι καρδιές πολλών εκατομμυρίων εργατών σ’ όλο τον κόσμο σταμάτησαν να χτυπούν. αναμετρώντας το μέγεθος των απωλειών.
▪️ Και ενώ ο Μπ. Γιέλτσιν εγκαθίσταται στο Κρεμλίνο, κάτοχος πλέον και των πυρηνικών κωδίκων, δυναμώνει η παγκόσμια ανησυχία για τις παραπέρα εξελίξεις στην πρώην Σοβιετική Ένωση, για τις σοβαρές συνέπειες που αυτές θα έχουν στις

Για το τείχος του Βερολίνου

«Από εργαζόμενος λαός, λαός χωρίς δουλειά», γράφει το πανό Ανατολικογερμανών,
που διαδηλώνουν λίγο καιρό μετά την επανένωση

   Δεν υπάρχει επιτελείο προπαγάνδας που να μην έχει υπηρετήσει εκείνη την υπέροχη ρήση: «Ποτέ μην αφήνεις την πραγματικότητα να σου χαλάσει μια ωραία ιστορία»…

    Πόσο «ωραία» όμως είναι η ιστορία που μας διηγούνται κάθε χρόνο οι νικητές του «ψυχρού πολέμου», ειδικά ανήμερα της επετείου από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου στις 9/11/1989;

    Λίγο να ξύσεις την λουστραρισμένη βιτρίνα, εκείνο που αμέσως θα προκύψει είναι το ρυτιδιασμένο, το μουμιοποιημένο κουφάρι των προ 30ετίας επινικίων τους περί «ελευθερίας» και

Η αλήθεια για το Τείχος του Βερολίνου: Η Ιστορία δεν τελείωσε το 1989…

Τριάντα χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την πτώση του «Τείχους του Βερολίνου». Όπως κάθε 9η Νοέμβρη, έτσι και φέτος, οι ιμπεριαλιστές ετοιμάζονται να γιορτάσουν, μέσα από καμπάνιες και φιέστες ιστορικής παραχάραξης, την παλινόρθωση του καπιταλισμού στη Λαοκρατική Δημοκρατία της Γερμανίας.

Η 30η επέτειος της πτώσης του Τείχους συμπίπτει χρονικά με την εντατικοποίηση της αντικομμουνιστικής εκστρατείας της Ε.Ε., της προσπάθειας να συκοφαντηθεί ο σοσιαλισμός του 20ου αιώνα και να προωθηθεί η χυδαία και ανιστόρητη εξίσωση του κομμουνισμού με το ναζισμό.

Στο πλαίσιο αυτό διαδίδονται από τα αστικά επιτελεία, κυρίως μέσω των μέσων ενημέρωσης και της ιστοριογραφίας, τα πλέον τερατώδη ψεύδη για την ιστορία του Τείχους και τη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, με προφανή σκοπό να χειραγωγήσουν την κοινή γνώμη και, ιδιαίτερα, τις νεότερες γενιές.

«Το Τείχος του Βερολίνου», μας λένε, «ανεγέρθηκε προκειμένου να σταματήσει την αυξανόμενη φυγή ανατολικογερμανών προς την καπιταλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας». Πρόκειται για ένα από τα κλασσικά, ψευδή επιχειρήματα της αστικής προπαγάνδας. Η δημιουργία του Τείχους επιβλήθηκε από την ιμπεριαλιστική επεμβατικότητα και την συνεχή προσπάθεια υπονόμευσης της Λ.Δ της Γερμανίας.

Η σφαγή του Κατίν – 20 λόγοι για να μην πιστέψετε τον Γκαίμπελς κι ένας λόγος (;) για να τον πιστέψετε

  Στις 13 Απριλίου 1943 (δύο μήνες μετά το Στάλιγκραντ) ο Γκαίμπελς ανακοίνωσε την «ανακάλυψη» από τη Βέρμαχτ ενός μαζικού τάφου χιλιάδων Πολωνών αξιωματικών στο δάσος του Κατίν. 

Τους είχαν εκτελέσει δήθεν οι Σοβιετικοί, είπε. Μάλιστα στις ανακοινώσεις έλεγε ότι πρωτοστάτες της σφαγής ήταν κάποιοι “Εβραίοι κομισάριοι της ΝΚVD”.

ΟΙ 20 ΛΟΓΟΙ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ ΤΟΝ ΓΚΑΙΜΠΕΛΣ:

1. 1. Η ΕΣΣΔ αμέσως καταγγέλλει ότι οι Γερμανοί προσπαθούν «να διεγείρουν το μίσος ευκολόπιστων ανθρώπων εναντίον των Εβραίων» κι ότι τα ονόματα αυτών των «εβραίων κομισάριων» (Λεβ Ρίμπακ, Αβραάμ Μπορίσοβιτς, Πάουλ Μπροντνίσκι, Χάιμ Φίνμπεργκ κα) είναι πλαστά κι ανύπαρκτα. Η CIA αργότερα αναγνώρισε ότι η επιχειρηματολογία περί «εβραιομπολσεβικικών σφαγών», «δε στέκει» αφού μεγάλο μέρος των θυμάτων ήταν εβραϊκής καταγωγής.

Ήταν μια χώρα που την έλεγαν «Σοβιετική Ένωση»…

    Συμπληρώθηκαν 27 χρόνια από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν 25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.

Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσα ακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία.  

Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη της δικής τους… «ΕΣΣΔ»: 

Τη λέσχη της «Ένωσης Σαχλαμάρας Σπουδαιοφανών Δοκησίσοφων». 

    Είναι αυτοί που πρωτοστάτησαν σ’ ένα τρελό πανηγύρι «δημοκρατίας», «ελευθερίας» και «ευημερίας» πάνω στα «ερείπια του σιδηρού παραπετάσματος»… Μιλάμε για τους θαμώνες στο κλαμπ του «επιστημονικού κομπογιαννιτισμού», για τα εκλεκτά δείγματα του υβριδίου της γελοιότητας που προκύπτει από τη σύζευξη του πρωτόγονου αντικομμουνισμού με την ιδεολογική τύφλωση.