Σαλτιμπάγκοι...

Τώρα που το σίριαλ της διαπλοκής και της διαφθοράς επανέρχεται στη μικρή οθόνη (υποβρύχια, μίζες, «λογαριασμοί υπουργών» κλπ), ο θίασος του ΛΑ.Ο.Σ. δίνει τις συνήθεις παραστάσεις του.

Τα μέλη του θιάσου υποδύονται τους «αρχαγγέλους της κάθαρσης». Ετσι είδαμε προχτές έναν εκ των τηλεοπτικών μαϊντανών του Καρατζαφέρη, τον Αδωνη Γεωργιάδη, να τσιρίζει (σύνηθες) και να μνημονεύει το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Από τα τσιριχτά για το Βατοπέδι δημιουργείται η απορία μήπως το καρατζαφεροειδές έχει χάσει επεισόδια όσον αφορά τις κωλοτούμπες του προέδρου του. Για την ακρίβεια, ο Γεωργιάδης φάνηκε να βρίσκεται μια κωλοτούμπα πίσω.

Σε περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο, τον ενημερώνουμε ότι η νέα θέση του κόμματός του για το Βατοπέδι είναι αυτή που καθόρισε αυτοπροσώπως ο Καρατζαφέρης μιλώντας σε εκδήλωση του ΛΑ.Ο.Σ. στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις 16/3/2011.

110-108 ... «πατσίσαμε»!

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Κούρεμα» στου...κασίδη το κεφάλι.

Οταν μιλάμε για τις τράπεζες, πρέπει να είναι σαφές ότι έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί το προμονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού και μαζί του η εποχή (αν υπήρξε ποτέ τέτοια) που οι τραπεζίτες εμφανίζονταν σαν κάποιοι «απλοί μεσολαβητές» χρήματος.

Με το πέρασμα στο μονοπωλιακό καπιταλισμό έχουμε τη γέννηση του χρηματιστικού κεφαλαίου. Τι είναι το χρηματιστικό κεφάλαιο; «Η συγκέντρωση της παραγωγής, τα μονοπώλια που ξεπηδούν απ' αυτήν, η συγχώνευση και η σύμφυση των τραπεζών με τη βιομηχανία - να η ιστορία γέννησης του χρηματιστικού κεφαλαίου και το περιεχόμενο αυτής της έννοιας»(Λένιν, «Απαντα», τ. 27, σελ. 350).

Κάλπικο δίλημμα...

Η συζήτηση περί αναδιάρθρωσης του χρέους έγινε αφορμή να ακουστούν «φωνές» από αστικά προπαγανδιστικά επιτελεία για αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής στην έξοδο από την κρίση. 
Τα ίδια επιτελεία που ζητωκραύγαζαν υπέρ των μνημονίων. 
Και καπιταλιστές εξορκίζουν την αναδιάρθρωση, με πρώτον απ' όλους το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. 
Αναδιάρθρωση σημαίνει χρεοκοπία, δηλαδή καταστροφή κεφαλαίου. 
Προβάλλουν ως μπαμπούλα τη συνεχή μείωση των λαϊκών εισοδημάτων, που ωθούν σε πιο βαθιά ύφεση, υπονομεύοντας την ανάπτυξη (καπιταλιστική εννοούν), γεγονός που θα παρατείνει η αναδιάρθρωση, λόγω παράτασης - λένε - των άγριων μέτρων. 

Ο Λ. Λαζόπουλος για την Κερατέα.

Διαχρονικό μίσος για το λαϊκό κίνημα...

Μόνιμος υποστηρικτής της κυρίαρχης πολιτικής και αθεράπευτος πολέμιος του οργανωμένου ριζοσπαστικού λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ, ο Λεωνίδας Κύρκος επιβεβαιώνει τον διαχρονικό υπονομευτικό ρόλο του χώρου της λεγόμενης «ανανεωτικής αριστεράς». 
Μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής», ξεκαθαρίζει ότι «ποτέ δεν είδα με συμπάθεια τα κινήματα ανυπακοής και απειθαρχίας, ιδίως όταν διαμορφώνονται από εντελώς ετερόκλητες δυνάμεις, αλλά και από τους λεγόμενους αγανακτισμένους πολίτες (...) Για την ιστορία να σας θυμίσω πάντως ότι και ο Μουσολίνι ήταν θιασώτης των απολίτικων και λαϊκίστικων κινημάτων ανυπακοής και απειθαρχίας». 
Δε χρειαζόταν βέβαια η ομολογία Κύρκου και οι άθλιοι συνειρμοί που προσπαθεί να

Για την εξυπηρέτηση του κεφαλαίου...

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ...ΠΟΛΥΣΚΕΦΤΕΙ η Κομισιόν ενέκρινε το σχέδιο της κυβέρνησης για έξτρα παροχή εγγυήσεων της τάξης των 30 δισεκατομμυρίων ευρώ στις ελληνικές τράπεζες.

Βλέπετε, όταν πρόκειται να επιχορηγηθεί το κεφάλαιο, όλα γίνονται ταχύτατα, με συμφωνίες σε χρόνο ρεκόρ και φυσικά χωρίς ιδιαίτερους ελέγχους και αριθμητικά τερτίπια.

Αυτά την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση με το κλιμάκιο της τρόικας ήδη διαπραγματεύεται πώς θα κάνει περισσότερες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και σε οτιδήποτε αφορά το λαό.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ φυσικά αδυνατεί να ασχοληθεί με αυτά τα ...λογιστικά. Συζητά την κατάσταση σε θεωρητικό επίπεδο με τον Τζορτζ Σόρος, καθότι θέλει να βρει ...καινούριες ιδέες.

Είναι σαφές φυσικά - και μόνο από το ποιον ζητάει συμβουλές - το πού σκέπτεται να το πάει το πράγμα. Κάτι σαν το «δείξε μου τον φίλο σου...»

Α, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, με τις νέες ρυθμίσεις που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών μια εμπορική εταιρεία θα μπορεί να στηθεί - λένε - σε μία μόλις ώρα! Αυτό θα πει ταχύτητα...

Καμιά συμπόνια για τα αδιέξοδά τους...

Οσο τα αδιέξοδα αυξάνουν, τόσο πιο γοερό ακούγεται και το κλάμα των κροκόδειλων για το κακό που έρχεται. Και είναι κλάμα κροκόδειλου το κλάμα τους για τα δεινά των λαϊκών στρωμάτων, γιατί αυτό που ψάχνουν δεν είναι λύση για τα λαϊκά στρώματα, αλλά μια ακόμα συνταγή για καλύτερη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, ώστε η πολιτική για την ενίσχυση του κεφαλαίου να εφαρμοστεί με τις μικρότερες δυνατές ζημιές για τους ίδιους τους καπιταλιστές.

Μικρές ειδήσεις στις πίσω σελίδες του αστικού Τύπου υπενθυμίζουν ότι όποτε η εργατική τάξη, συνολικότερα τα φτωχομεσαία λαϊκά στρώματα, ανέχτηκαν ή και υιοθέτησαν λύσεις που προτάθηκαν από την αστική κυβέρνηση, έχασαν. Απόδειξη τα νέα στοιχεία που δίνονται για το χρήμα των ασφαλιστικών ταμείων που παίχτηκε στον τζόγο και βαίνει διαρκώς μειούμενο. Ο τζόγος είχε προβληθεί σαν μια σημαντική ευκαιρία για τα Ταμεία να αυξήσουν το χρήμα τους. Και είχε χειροκροτηθεί από τους εργατοπατέρες που σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους.

«Αν δε γονάτιζε η καμήλα, δε θα την εφορτώνανε»

Πριν έναν ακριβώς χρόνο το παραμύθι, για να σερβιριστεί η αντιλαϊκή βαρβαρότητα, ήταν ότι όλα γίνονταν για«να μην χρεοκοπήσουμε».

Σήμερα το νέο παραμύθι είναι ότι αυτά που έχει προαποφασίσει η κυβέρνηση θα γίνουν με στόχο «να μην αναδιαρθρωθούμε».

Στο τέλος αυτό που απομένει στον ελληνικό λαό είναι να μετράει τα ψέματα που κάθε τρεις και λίγο εκτοξεύουν με απύθμενο θράσος οι «σωτήρες» του, υποσχόμενοι ότι«δεν» θα πάρουν νέα μέτρα.

Στο τέλος - τέλος αυτό που θα έχει απομείνει θα είναι η απόλυτη χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων και η ριζική εξάρθρωση και καταβαράθρωση της ύπαρξής τους.

Αλλά η ιστορία δεν είναι «μονόδρομος». 

«Πες μου τους φίλους σου... »

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Αναδιακαταβαράρθρωση.

Ο κ. Σόρος είναι ο επιφανής «επενδυτής» που το Σεπτέμβρη του 1992 επιτέθηκε ως γνήσιο αρπακτικό στη στερλίνα της Αγγλίας, «εξοικονομώντας» για τον εαυτό του και τους κεφαλαιούχους πελάτες του μερικά δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία βεβαίως φορτώθηκαν - με τη μορφή του χρέους - πάνω στις πλάτες των Βρετανών εργαζομένων.

*

Ο κύριος Σόρος είναι ένας εξπέρ των περίφημων «hedge funds». Από το 1973, που δημιούργησε το «Quantum Fund», έχει εξασφαλίσει στους πελάτες του 35 δισ. δολάρια, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται οι προμήθειες για τον «κόπο του». Κατέχει περίοπτη θέση στην πρώτη δεκάδα των ιδρυτών των κορυφαίων «hedge funds» του κόσμου που μέσα από την κερδοσκοπία έχουν απομυζήσει πάνω από 182 δισ. δολάρια τις τελευταίες δεκαετίες.

Η κρίση...

Συνεχίζεται με ένταση στα αστικά επιτελεία η κουβέντα για τα περί αναδιάρθρωσης ή όχι του χρέους και τι ωφελεί την οικονομία. 
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις εκφράζουν αφ' ενός διαφορετικές μορφές διαχείρισης της κρίσης, αφ' ετέρου αντιθέσεις ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου. 
Η αναδιάρθρωση του χρέους οδηγεί σε «κούρεμα» του χρέους που σημαίνει ότι οι Τράπεζες θα χάσουν μέρος της αξίας των ομολόγων κρατικών χρεών που διαχειρίζονται. 
Εδώ είναι και το πρόβλημα. 
Γιατί η κρίση, στο πλαίσιο του καπιταλισμού, δεν ξεπερνιέται χωρίς καταστροφή και κεφαλαίου μαζί με την καταστροφή εργατικής δύναμης. 
Να γιατί λέμε ότι επιδιώκουν ελεγχόμενη χρεοκοπία. 

Πενήντα και οχι μονο... πουλημενοι δημοσιοκάφροι...

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να παρατηρήσει κάποιος ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που έχουν παραμείνει πιστοί στους νταβατζήδες της διαπλοκής και ουρλιάζουν από τα παράνομα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια, κατηγορώντας όλους τους εργαζόμενους.
Στα καθεστωτικά ΜΜΕ επικρατεί σήμερα τρομοκρατία σε βάρος των εργαζομένων. Χιλιάδες δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάληλοι έχουν απολυθεί και όσοι παραμένουν ζουν σε καθεστώς τρόμου και περιμένουν ανά πάσα στιγμή την αναγγελία της απόλυσής τους.
Την ίδια στιγμή, καμιά πενηνταριά δημοσιογράφοι –δεν θα είναι παραπάνω- παίζουν το άθλιο παιχνίδι των αφεντικών τους και κατηγορούν μέσα από παράνομους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς όλες τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Κατηγορούν ακόμα και τους συναδέλφους τους που δεν είναι τόσο «πετυχημένοι» όσο οι ίδιοι.

Α. Παπαρήγα για κρίση.

Κοινές ασκήσεις ενόπλων δυνάμεων και σωμάτων ασφαλείας...

Προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας,

Σε κυβερνητική σύσκεψη υπό τον Πρωθυπουργό, που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Βουλή, με συμμετοχή των Υπουργών Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Εξωτερικών, Οικονομικών καθώς και των αναπληρωτών Υπουργών των Εξωτερικών και Άμυνας, αποφασίστηκαν μέτρα προκειμένου, όπως έλεγαν κυβερνητικές πηγές, «να μειωθούν οι προϋπολογισμοί»

Η μείωση δαπανών είναι το πρόσχημα προκειμένου να αποκρύβει η πραγματική κυβερνητική επιδίωξη που είναι η παραπέρα ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών, η ανάθεση στις ένοπλες δυνάμεις καθηκόντων αστυνόμευσης και η σταδιακή ενσωμάτωσή τους σε δομές που στοχεύουν τον εχθρό λαό. 

Πρόκειται για σχεδιασμούς που προωθούν οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί, η άρχουσα τάξη της χώρας, και οι κυβερνήσεις της του ΠΑΣΟΚ τώρα, όπως προηγούμενα της ΝΔ.

Μετά τα «πράσινα» έρχονται τα «αντισεισμικά» χαράτσια...

Ακόμη και την αδήριτη ανάγκη για αντισεισμική θωράκιση της χώρας μας - της χώρας με τη μεγαλύτερη σεισμικότητα της Ευρώπης - η κυβέρνηση σκοπεύει να εμπορευματοποιήσει, προσφέροντας ένα νέο πεδίο κερδοφορίας στο κεφάλαιο, επιβαρύνοντας ταυτόχρονα τη λαϊκή οικογένεια και με νέα χαράτσια για το πιστοποιητικό «αντισεισμικής επάρκειας», αντίστοιχα με αυτά «πράσινης κατοικίας και κατασκευής». 

Κι όλα αυτά αντί να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα για την αντισεισμική θωράκιση των κατασκευών με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και αποκλειστικά δημόσιους πόρους.

Ειδικότερα, ο υφυπουργός Υποδομών Γ. Μαγκριώτης, κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ), δήλωσε ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει την εφαρμογή ενός Προγράμματος Ενίσχυσης Αντισεισμικότητας δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων, με επιχορήγηση του Δημοσίου. Το πρόγραμμα αυτό σταδιακά θα ξεκινήσει από κατασκευές προ του 1959, χρονιά που θεσπίστηκε ο πρώτος αντισεισμικός κανονισμός και θα κλιμακωθεί στις κατασκευές προ του 1985, χρονιά της πρώτης αναβάθμισης του αντισεισμικού κανονισμού.

Οι αιτίες του πολέμου στην Λιβύη.

Πεδίο σφοδρών αντιπαραθέσεων μεταξύ διεθνικών μονοπωλίων ήταν η Λιβύη, πριν γίνει και πεδίο πολέμου για τα ΝΑΤΟικά μαχητικά. Οι αντιπαραθέσεις σχετίζονταν και με αποφάσεις του καθεστώτος Καντάφι για ζητήματα που έκαιγαν ξένες πολυεθνικές όπως: Οι καθυστερήσεις στις ιδιωτικοποιήσεις, κύρια στην «απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας». Τα μεγάλα ποσά που κατέβαλαν στο λιβυκό Δημόσιο για την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων της χώρας. Το άνοιγμα της Λιβύης στα κινέζικα μονοπώλια, η όλο και στενότερη συνεργασία μαζί τους.

-- Οπως προκύπτει από «Ετήσιες Εκθέσεις» που συνέταξε το 2009 και το 2010 το Γραφείο Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της ελληνικής πρεσβείας στη Λιβύη, τα τελευταία χρόνια σημειώθηκε εκεί «μικρή επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων».

Η νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Λιβύη και η στάση των οπορτουνιστών...

Η επέμβαση στη Λιβύη αποκαλύπτει την ενίσχυση της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας και την ένταση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων στην ευρύτερη περιοχή. Φανερώνει το βρώμικο ρόλο της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που με τη στήριξη της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ. και του κόμματος της Μπακογιάννη δίνει «γην και ύδωρ» στους ιμπεριαλιστές. Η πρόσφατη ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ τοποθετείται αναλυτικά και αποκαλύπτει τις επιδιώξεις των ιμπεριαλιστών των ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ στην περιοχή, όπως επίσης τα καθήκοντα και τον προσανατολισμό που θα πρέπει να έχει η πάλη των κομμουνιστών, συνολικά η εργατική - λαϊκή πάλη.

Σήμερα, στηριζόμενοι σε αυτήν την απόφαση, μπορούμε να δούμε ακόμα καλύτερα το ρόλο και τη στάση των αστικών πολιτικών δυνάμεων, το ρόλο του οπορτουνισμού.