«Μόνο το μαζικό κίνημα μπορεί να θεωρηθεί σαν πραγματική πολιτική πάλη»

Η άποψή μας για τους τύπους που έδρασαν την Κυριακή στο Μαρούσι είναι ακριβώς εκείνη που διατύπωνε για το θέμα κάποιος που πρέπει να ομολογήσουμε ότι στα μάτια των «επαναστατών» της... χύτρας και της «κουκούλας» ενδέχεται και να μην αναγνωρίζεται σαν επαναστάτης.

'Η εν πάση περιπτώσει μπορεί να μην τον θεωρούν και τόσο επαναστάτη. Τόσο, δηλαδή, επαναστάτη όσο πολύ «επαναστάτες» θεωρούν - οι ίδιοι - τους εαυτούς τους βάζοντας εκρηκτικούς μηχανισμούς εκεί που υπάρχουν, ή υπάρχει κίνδυνος να υπάρχουν, παιδιά...

*

Ο Λένιν (σ.σ.: αυτός είναι ο «υποδεέστερος» επαναστάτης έναντι των «επαναστατών» της... χύτρας) ξεκαθάριζε από πολύ νωρίς (στο γράμμα του «Προς τον Φ. Κορίτσονερ, 25 του Οκτώβρη 1916») τα εξής, έτσι για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για το ρόλο τέτοιου είδους «τύπων» και για το πώς αξιοποιούνται από το σύστημα:

Γιατί ξεχάστηκαν μερικά στοιχεία;

Η δολοφονία του 27χρονου εργάτη από το Πακιστάν τα ξημερώματα της Πέμπτης από φασιστοειδή στα Πετράλωνα, έχει μερικές πολύ σοβαρές πλευρές που δεν τυγχάνουν προβολής από τα αστικά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, μέχρι και αποσιωπούνται, καθώς περνούν οι μέρες. 

Ολα τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν από τη στιγμή της δολοφονίας κλίνουν στα εξής: Πρόκειται για μια οργανωμένη και μελετημένη ρατσιστική δολοφονική ενέργεια. 

Η κρυμμένη πινακίδα και ο τρόπος που χτύπησαν μέχρι θανάτου τον εργάτη, αυτό δείχνουν. 

Τα ευρήματα στο σπίτι του ενός από τους δύο δράστες, δηλαδή τα προεκλογικά φυλλάδια της Χρυσής Αυγής, σε αυτό παραπέμπουν. 

Ιδιαίτερα αυτό, το τελευταίο στοιχείο, τα υλικά δηλαδή του ναζιστικού φασιστικού μορφώματος που βρέθηκαν, έχει εξαφανιστεί πλήρως από τον αστικό Τύπο, από τα ρεπορτάζ για την υπόθεση, από τις όποιες αναφορές των αστών δημοσιολόγων στο γεγονός. 

Ερωτηματικά προκαλεί το γεγονός ότι αυτή η υπόθεση και κυρίως τα ...κομματικά φυλλάδια, φαίνεται να ...ξεχάστηκαν από ορισμένους πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι θα περίμενε κανείς. 

Γιατί άραγε; Μήπως επειδή ξεχάστηκαν και από τις επίσημες αρχές;

Η ...ΜΠΟΧΑ ΤΗΣ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑΣ...

Ποιος δεν θυμάται την προβοκάτσια του φασιστοναζί, του μετέπειτα δικτάτορα Γεώργιου Παπαδόπουλου; Ήταν λίγο πριν τη φασιστική δικτατορία τής οποίας ηγήθηκε (21-4-1967).Τότε που αυτό το φασιστοειδές, ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, είχε ρίξει ζάχαρη σε ντεπόζιτα στρατιωτικών οχημάτων, για να ενοχοποιήσει το ΚΚΕ. Πιο συγκεκριμένα για να ενοχοποιήσει «παράνομο» μηχανισμό τού ΚΚΕ, μια και το «νόμιμο» αστικό κράτος είχε κηρύξει το ΚΚΕ «παράνομο». Ας έρθουμε λοιπόν και στο σήμερα, που μυρίζει-ΒΡΩΜΑΕΙ όμοια με το χτες…========================= 

Τι είναι οι τρομοκρατικές ενέργειες με τελευταία την έκρηξη βόμβας στο Mall;;; 
Ύποπτες…

Σε ποιους προσφέρουν υπηρεσίες;;; 
Στις αντιδραστικές δυνάμεις και τα κέντρα που επιδιώκουν: 
α) Την τρομοκράτηση του λαού.
β) Την ενδυνάμωση των μηχανισμών καταστολής σε βάρος των αγώνων και των δικαιωμάτων τού λαού. 

Σεργιάνι... για την αναζήτηση «σωτήρων»

Με μια βαλίτσα στο χέρι είναι το τελευταίο διάστημα, τόσο ο πρωθυπουργός, όσο και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Μας θυμίζουν τα αλήστου μνήμης ταξίδια του Γιώργου Παπανδρέου και τα ρεκόρ που είχε σπάσει (όπως γραφόταν τότε) σε ταξίδια και πτήσεις.

Γερμανία, Κατάρ, Ρωσία, Κίνα ο Σαμαράς, για την αναζήτηση επενδύσεων από πετρελαιάδες, εταιρείες φυσικού αερίου, μεταφορείς, realestate κ.α.

Βραζιλία, Αργεντινή, Γερμανία, ΗΠΑ, Κίνα, Ινδία ο Τσίπρας, για την ανακάλυψη «επαναστατικής» τεχνογνωσίας διαχείρισης της κρίσης από το Λούλα, τη Ντίλμα , την Κριστίνα, τον Ομπάμα και το Brookings Institute του πάλαι ποτέ σφαγέα των Βαλκανίων, Τάλμποτ.

Ωστόσο, πίσω από δηλώσεις τους, για πολυεπίπεδη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, πίσω από τις επιμέρους επιδιώξεις, κρύβεται ο κοινός στόχος και των δύο:

Παγιδευμένοι στα αδιέξοδά τους

Μέτρα επί μέτρων που οδηγούν την εξαθλίωση στα όρια. Αλλά, «διά ταύτα»;

Αγωνία! Ζητάνε συναίνεση με επίκληση του επόμενου κινδύνου: Να μην μπορούν παρά το τσάκισμα των εργατών να διαχειριστούν την κατάσταση. Τα αδιέξοδα στο φορολογικό και η προαγγελία νέων μειώσεων στις συντάξεις μαρτυρούν εκτός από την επίθεση στα εργατικά δικαιώματα και το στρίμωγμα που υπάρχει στο σύστημα.

Η απάντηση απ' τη σκοπιά των εργατών δεν μπορεί να 'ναι άλλη από την οργανωμένη πάλη για να οξυνθεί η αντίθεση, να οδηγηθεί στο απόλυτο αδιέξοδο το σύστημα, ενώ ταυτόχρονα θα οικοδομούνται τα φύτρα της νέας εξουσίας, της λαϊκής.

***

Οι καπιταλιστές είναι υποχρεωμένοι να βαδίσουν απ' τη μια χαροτρομάρα στην άλλη, καθώς ο μεταξύ τους

Τον ... προσαρμόζουν γρήγορα ...

Οι «ανησυχίες» που διατύπωσε το ΔΝΤ, στην πρόσφατη έκθεση αξιολόγησης, για την άνοδο της εκλογικής επιρροής του ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα, ήταν αναμενόμενο ότι θα χρησιμοποιηθούν απ' τον ίδιο για να τονώσει το ξεθωριασμένο «αντιμνημονιακό» του προφίλ. Η παρέμβαση αυτή, του έδωσε την ευκαιρία να πλασαριστεί σαν δήθεν φόβητρο και αντίπαλο δέος στην τρόικα και την κυβέρνηση. Εδώ ισχύει το «αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννούν οι κότες». Στην πραγματικότητα, τέτοιες παρεμβάσεις δεν παίζουν άλλο ρόλο πέραν της άσκησης πίεσης στον ΣΥΡΙΖΑ να επιταχύνει την ήδη ταχύτατη πορεία πλήρους προσαρμογής του, με δεδομένη τη στρατηγική του για διαχείριση του συστήματος, στη βάση ενός άλλου μείγματος, με μεγαλύτερες δόσεις μέτρων ενίσχυσης των καπιταλιστικών επενδύσεων.

Αντιδραστικό υποπροϊόν (ή / και κατασκεύασμα)

Τους αMallήσανε...

Η τρομοκρατία (και όχι οι αγώνες των λαών που οι κεφαλαιοκράτες και τα όργανά τους τους βαφτίζουν και τους συκοφαντούν σαν «τρομοκρατία») είναι εξαιρετικά χρήσιμη στο εκμεταλλευτικό κράτος.

Με μοχλό και την τρομοκρατία

(το διαπιστώσαμε την περίοδο του «ψυχρού» πολέμου στη Γερμανία και την Ιταλία, το βλέπουμε καθ' όλη την περίοδο της αμερικανικής μονοκρατορίας)

η κοινωνία «διδάσκεται» να αποδέχεται εθελοντικά, ή - στην επίσης αποδοτική για την κρατική εξουσία περίπτωση - η κοινωνία «εκπαιδεύεται» να «συνθηκολογεί» με εκείνα τα μέτρα που απαγορεύουν «νόμιμα» τις ελευθερίες της. Η κοινωνία «εκπαιδεύεται» (σ.σ.: «για το καλό της»...) να «συναινεί» με μέτρα που ναρκοθετούν το δικαίωμά της να διεκδικεί.

ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ... & ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ...

• Στον κομμουνισμό τρώγανε με κουπόνια. 

  Στον καπιταλισμό δεν τρώνε...

• Στον κομμουνισμό τα σπίτια ανήκαν στο κράτος. 

  Στον καπιταλισμό ανήκουν στις τράπεζες...

• Στον κομμουνισμό ήταν φτωχοί. 

   Στον καπιταλισμό είναι πλούσιοι...

• Στον κομμουνισμό δεν είχαν ελευθερία. 

Μέτωπο στον οπορτουνισμό

Μπροστά στο 19ο Συνέδριο του κόμματος και τη δημόσια συζήτηση που έχει ξεκινήσει μετά τη δημοσίευση των θέσεων της ΚΕ, ενδιαφέρον συγκεντρώνει η θέση για τη σχέση του κόμματος με τις δυνάμεις του οπορτουνισμού.

Οπορτουνισμός είναι η διείσδυση της αστικής ιδεολογίας στο εργατικό κίνημα. Δεν αποτελεί απλά μια λάθος επιλογή, ούτε καν μια παρέκκλιση σε κάποιο ζήτημα αρχής. Εμφανίζεται στο ΚΚ όταν όλα αυτά μαζί δεν εντοπίζονται, δεν διορθώνονται έγκαιρα και εξελίσσονται σε γραμμή συμβιβασμού με την αστική τάξη, με αποτέλεσμα να κυριαρχούν αντιλήψεις που αλλοιώνουν το χαρακτήρα του κόμματος, μετατρέπουν τη στρατηγική του σε ευχολόγιο, θέτουν σε αμφισβήτηση την ίδια την αναγκαιότητα ύπαρξής του. Ιστορικά γνώριμη είναι είτε η μετεξέλιξη ΚΚ σε οπορτουνιστικές δυνάμεις είτε η απόσπαση από τα ΚΚ δυνάμεων που συγκροτούν φορείς απέναντι στο ΚΚ (στην Ελλάδα, ΚΚΕ εσωτερικού/ΕΑΡ/ΝΑΡ/ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ).

Α. Λοβέρδος: «Διαφωνούσε» ...συμφωνώντας και υπερψηφίζοντας

Να ξεπλύνει τις προσωπικές του ευθύνες, στην προώθηση από την κυβέρνηση Παπανδρέου μιας χωρίς προηγούμενο επίθεσης σε βάρος του λαού, που συνεχίζεται και κλιμακώνεται, συνεργατικά με την τρόικα, επιχειρεί ο Α. Λοβέρδος, θέλοντας να ξαναγίνει χρήσιμος στο αστικό πολιτικό σύστημα.

Σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ, ο πρώην υπουργός της κυβέρνησης Παπανδρέου και της συγκυβέρνησης Παπαδήμου, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος, ο Γιάννης Ραγκούσης και η Άννα Διαμαντοπούλου διαφώνησαν με την ένταξη της χώρας στο μηχανισμό δανειοδότησης της Ελλάδας, όπου συμμετείχε και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και ότι ο Γ. Παπανδρέου και ο Γ. Παπακωνσταντίνου είχαν σχέδιο να εντάξουν ούτως ή άλλως τη χώρα στο ΔΝΤ, όπως και το έπραξαν. Ευθύνες γι’ αυτό αποδίδει και στην Λούκα Κατσέλη.

Με μια ψυχανάλυση ...ξεχνιέσαι

Η μία «έκθεση Σέρκας» διαδέχεται την άλλη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με μήτρα τη στρατηγική της Λισαβόνας και τη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Στρατηγικός στόχος η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν αυξηθεί στο έπακρο ο βαθμός εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης.

Η πρώτη «έκθεση Σέρκας»χάρισε στο κεφάλαιο τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε ετήσια βάση, δηλαδή μέχρι και 13 ώρες δουλειά την ημέρα, 6 μέρες την εβδομάδα, δηλαδή 78 ώρες δουλειά την εβδομάδα, χωρίς πληρωμή υπερωρίας και με την εισαγωγή στα εργασιακά πράγματα του «ενεργού» και «ανενεργού» χρόνου εργασίας που σημαίνει ο εργοδότης θα πληρώνει τόσες ώρες όσες κρίνει ότι ο εργαζόμενος εργάζεται.

Πριν λίγες μέρες ψηφίστηκε στο Ευρωκοινοβούλιο, η δεύτερη «έκθεση Σέρκας», μποναμάς στα μονοπώλια,

Εκρήξεις ...φασισμού

ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ...

Νάτη πάλι η τρομοκρατία, πάντα στην ώρα της.
Δηλώνει παρούσα και έτοιμη για κάθε χρήση, ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε η προστασία του συστήματος από το σεισμό που αναπόφευκτα θα συμβεί μετά τη συνεχόμενη λεηλασία διαρκείας που ζούμε τα τελευταία χρόνια.
Αυτή τη φορά είχαμε έκρηξη και μάλιστα Κυριακάτικα σε πολυσύχναστο εμπορικό κέντρο, γεγονός μάλλον πρωτόγνωρο, και επομένως προειδοποιητικό των δυνατοτήτων και των προθέσεων. Οι πληροφορίες μιλούν για 2 ελαφρούς τραυματισμούς σεκιουριτάδων, αλλά η δόση μπορεί να αυξηθεί ανάλογα με τις ανάγκες και την παραγγελία. Ο στοχος φυσικά είναι ολοφάνερος. Η τρομοκράτηση των ήδη τρομοκρατημένων και η "διαχείριση" της συνείδησης της κοινωνίας που ούτως 'η άλλως βρίσκεται σε κίνηση και "καλό θα είναι" να στραφεί προς όσο γίνεται πιο συντηρητική κατεύθυνση.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ: Σφαγείο για τους αυτοαπασχολούμενους

Λίγοι, ίσως, θυμούνται την τηλεοπτική «δίκη» των αυτοαπασχολούμενων με την κατηγορία της φοροδιαφυγής, λίγους μήνες πριν. Μπορεί τα αποδεικτικά στοιχεία να ήταν πλαστογραφημένα, όμως οι «ένορκοι» - δημοσιογράφοι ήταν καταπέλτες και οι κατηγορίες σοβαρές, οι «ελεύθεροι επαγγελματίες» φέρουν βαριά ευθύνη για την αδυναμία του κράτους να πληρώσει τους πιστωτές του. Τότε ο «Ριζοσπάστης» έγραφε ότι η κυβέρνηση σχεδιάζει να στήσει τους αυτοαπασχολούμενους στο απόσπασμα, γι' αυτό προετοιμάζει το έδαφος με τη συνδρομή των αστικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ε, λοιπόν, η απόφαση εκδόθηκε, με τον νέο φορολογικό νόμο που ψηφίστηκε την προηγούμενη βδομάδα στη βουλή, καταδικαστική όπως ήταν προδιαγεγραμμένο. Στο εξής, εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι θα προσέρχονται στα γκισέ της εφορίας, για να παραλάβουν τη ληξιαρχική πράξη θανάτου της μικροεπιχείρησής τους, με δώρο ένα εισιτήριο διαρκείας για την ανεργία.

Η θηλιά του αυτοαπασχολούμενου...

Η τρικομματική κυβέρνηση χρειάστηκε αρκετές σελίδες αιτιολογικής έκθεσης στο νέο φορολογικό νόμο για να δικαιολογήσει την πολιτική της, είναι όμως γεγονός ότι, με τρεις ριπές επιχειρεί να καθαρίσει το μεγαλύτερο τμήμα των αυτοαπασχολούμενων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ινστιτούτο Levy

Οπως ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρός του αναχωρεί για τις ΗΠΑ, επικεφαλής αντιπροσωπείας, όπου θα παραμείνει από τις 22 έως 25 Γενάρη «προκειμένου να συμμετάσχει σε δημόσιες εκδηλώσεις που διοργανώνει το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς και το Πανεπιστήμιο Κολούμπια, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Levy». Τι είναι το Ινστιτούτο Brookings και ποιος είναι ο ρόλος του στα πολιτικά πράγματα των ΗΠΑ, έχουμε γράψει. Ας δούμε τώρα ορισμένα στοιχεία για το Ινστιτούτο Levy.

Στην ιστοσελίδα του διαβάζουμε: «Ο απώτερος στόχος όλων των ερευνών και δραστηριοτήτων του Ινστιτούτου είναι να εξυπηρετήσει την ευρύτερη κοινότητα χάραξης πολιτικής στις Ηνωμένες Πολιτείες και τον υπόλοιπο κόσμο, επιτρέποντας στους μελετητές και τους ηγέτες των επιχειρήσεων, της εργασίας και της διακυβέρνησης να συνεργαστούν σε προβλήματα κοινού ενδιαφέροντος». Ευθύς εξαρχής διατυμπανίζει ότι στόχος του είναι η επίτευξη ταξικής συνεργασίας, που μεταφράζεται σε άνευ όρων υποταγή των εργαζομένων στους καπιταλιστές. Οι προτάσεις του, άλλωστε, είναι «κομμένες και ραμμένες» στα μέτρα της κυρίαρχης τάξης.

Για παράδειγμα, σε μια συνοπτική παρουσίαση των προτάσεών του για την ανεργία, υπερασπίζεται ένα πρόγραμμα«ευκαιριών απασχόλησης» που στηρίζεται στην κινητικότητα και την ευελιξία μεταξύ διαφορετικών κλάδων, μέτρα όπως η μείωση των ημερών εργασίας, ή κίνητρα σε όσους εργοδότες κάνουν προσλήψεις, έτσι που να «ωφεληθούν και οι δύο πλευρές», με τις λεγόμενες «ενεργητικές πολιτικές για την απασχόληση», που σημαίνει προσφορά τζάμπα εργασίας στους εργοδότες.

Η πλαστή ύπαρξη της δημοκρατίας

1. Μέρα με τη μέρα ξεθωριάζει η εικόνα, η δύναμη και η «δόξα» της δημοκρατίας μας.
Παραδίδοντας το πνεύμα της στους ψευδομορφωμένους τραπεζίτες, έχει καταντήσει ένα κλειστό σύστημα.
Δεν μπορεί κανείς να περιμένει τίποτα απ' αυτήν την παρανοϊκή πυραμίδα που εκπροσωπούν τρεις φτωχοπρόδρομοι της πολιτικής σκηνής.

2. Εξαιτίας της χρόνιας ανέχειας, τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα της χώρας βρίσκονται ήδη στον προθάλαμο του μίσους απέναντι στη δημοκρατία. Κι αυτό γιατί ο θεσμός είναι γεμάτος απαγορεύσεις και εντολές εναντίον τους. Η δημοκρατία ως κενό όνομα τούς είναι αδιάφορη, γιατί γνωρίζουν πλέον καλά πως εκπροσωπεί τα ανώτερα οικονομικά στρώματα που έχουν δεσμούς αίματος.

Σοβαρές οι κυβερνητικές ευθύνες για τη «μηδενική ανοχή σε μετανάστες»

Με αφορμή τη δολοφονία από φασιστοειδή του 27χρονου νέου εργάτη από το Πακιστάν που ξεφόρτωνε πορτοκάλια για να ζήσει αυτός και τα αδέρφια του, ακούστηκαν και πάλι ψεύτικες και υποκριτικές κορώνες από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης, Νίκο Δένδια, και τη συγκυβέρνηση. Έφτασαν στο σημείο πριν ακόμα στεγνώσει το αίμα του νέου εργάτη να θεωρούν μεγάλη τους επιτυχία το ότι συνελήφθησαν οι δράστες.

Οι ίδιοι, που με την πολιτική της «ανακατάληψης της πόλης από μετανάστες», της «μηδενικής ανοχής σε μετανάστες» δίνουν το σύνθημα και πυροδοτούν τη ρατσιστική δολοφονική βία, εμφανίζουν ως μεγάλη επιτυχία τη σύλληψη των δύο δολοφόνων. Η κυβέρνηση έχει τεράστιες πολιτικές ευθύνες για τη δολοφονική δράση των φασιστοειδών.

Ο 27χρονος Πακιστανός εργάτης, Σαχτζάτ Λουκμάν, βρήκε τραγικό θάνατο από «επαγγελματικές» μαχαιριές δύο Ελλήνων στα Πετράλωνα την περασμένη Πέμπτη. Στο σπίτι του ενός βρέθηκαν προεκλογικά φυλλάδια της φασιστικής Χρυσής Αυγής. Μέχρι σήμερα δεν έχουν βγάλει κιχ, οι κατά τα άλλα λαλίστατοι γκεμπελίσκοι, εχθροί του λαού.

Η δράση τους στηρίζεται και τροφοδοτείται από την πολιτική της συγκυβέρνησης. Χαρακτηριστικά