Την Τετάρτη η πανεργατική πανελλαδική απεργία - Συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ σε πάνω από 70 πόλεις

Την Τετάρτη 20 Φλεβάρη δίνεται η μάχη της μεγάλης πανεργατικής, πανελλαδικής απεργίας και τις μέρες που απομένουν εργαζόμενοι, συνδικάτα, ομοσπονδίες προετοιμάζουν δυναμικά την επιτυχία της, καθώς αυτή η απεργία μπορεί και πρέπει να αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα στην παραπέρα κλιμάκωση του αγώνα ενάντια στην αντιλαϊκή, αντεργατική πολιτική.

Αιτήματα αιχμής της απεργιακής μάχης:

• Να υπογραφεί Εθνική Γενική Συλλογική ΣύμβασηΕργασίας και να αυξηθούν μισθοί και μεροκάματα κόντρα στην επιχείρηση μεγαλοεργοδοσίας - κυβέρνησης - εργατοπατέρων να τα παρασύρουν στον γκρεμό της «ανταγωνιστικότητας».
• Να εξασφαλιστούν μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων σε μια περίοδο που αυτοί πολλαπλασιάζονται αμείωτα.
• Να εμποδιστεί η φορο-καταιγίδα που λεηλατεί το ήδη πενιχρό εισόδημα των λαϊκών - εργατικών οικογενειών.
• Να πάρει απάντηση η καταστολή και η προσπάθεια ποινικοποίησης των αγώνων στην οποία καταφεύγει η κυβέρνηση για να αναχαιτίσει την οργανωμένη λαϊκή πάλη.

KKE: Ερώτηση για το θωρακισμένο όχημα καταστολής της Πυροσβεστικής έξω από τη δίκη των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ

Ερώτηση προς τον υπουργό Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη για το όχημα της Πυροσβεστικής που ήταν στα Δικαστήρια της Ευελπίδων την ημέρα εκδίκασης της υπόθεσης των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ κατέθεσε στη Βουλή το ΚΚΕ.

Ολόκληρη η Ερώτηση του ΚΚΕ επισημαίνει:

«Την Τρίτη 12 Φλεβάρη 2013 οδηγήθηκαν εκ νέου στο εδώλιο του κατηγορουμένου οι συνδικαλιστές του Πανεργατικού Μετώπου για την κινητοποίηση (30/01/13) που πραγματοποίησαν στο Υπουργείο Εργασίας για το Ασφαλιστικό.

Αλέκα Παπαρήγα: Μόνη λύση για το λαό η μονομερής διαγραφή του χρέους από μια λαϊκή εξουσία

Συνέντευξη στην εφημερίδα «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία» και στον δημοσιογράφο Σπ. Κάραλη παραχώρησε η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα.

Ολόκληρη η συνέντευξη της Αλέκας Παπαρήγα:

Στις θέσεις για το 19ο Συνέδριο αναφέρεται ότι σε συνθήκες δοκιμασίας το καπιταλιστικό σύστημα ενισχύει τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Παρατηρείται αυτή η πολιτική της όξυνσης από την πλευρά της κυβέρνησης. Μέχρι ποιου βαθμού εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση θα εντείνει την καταστολή;

«Η κυβέρνηση δεν έχει όρια και αναστολές. Φραγμό στον έξαλλο αυταρχισμό της μπορεί να βάλει μόνο το οργανωμένο και αποφασισμένο εργατικό – λαϊκό κίνημα. Οι επιστρατεύσεις απεργών, η προβοκάτσια στο Υπουργείο Εργασίας και η επίθεση στο ΠΑΜΕ, δεν αποτελούν ολίσθημα. Ο στόχος κυβέρνησης και ΕΕ είναι να απαγορεύσουν τις απεργίες. Με το "νόμος και τάξη" σχεδιάζουν να επιβάλουν μισθούς πείνας και εργασιακές συνθήκες κάτεργου, το ξεκλήρισμα των μικρομεσαίων αγροτών, τη φτώχεια στους αυτοαπασχολούμενους. Αυτό είναι το παρόν και το μέλλον που μπορεί να εξασφαλίσει ο καπιταλισμός στο λαό».

'Η αστική, ή εργατική εξουσία. Τίποτα άλλο

Το ΚΚΕ με το σχέδιο προγράμματος έρχεται να επιβεβαιώσει την πορεία επαναστατικής ανασυγκρότησης που έχει χαράξει ύστερα από την αντεπανάσταση. Το σχέδιο προγράμματος, συνέχεια και καρπός προγενέστερων επεξεργασιών (18ο Συνέδριο, Δοκίμιο Ιστορίας) εξοπλίζει το κόμμα με ένα σύγχρονο πρόγραμμα κομμουνιστικής στρατηγικής που διαχωρίζεται από παλιότερες επεξεργασίες του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και του ίδιου του ΚΚΕ, που προσδιοριζόταν από τη στρατηγική των σταδίων, την υιοθέτηση ενδιάμεσων στόχων σε επίπεδο εξουσίας ή την αποδοχή της δυνατότητας εμφάνισης «υβριδικών» κυβερνήσεων στα πλαίσια της αστικής εξουσίας ανοιχτών (όπως λέγονταν) είτε στην οπισθοδρόμηση είτε στο προχώρημα προς τα εμπρός.

Ο σωστός προσδιορισμός του πολιτικού στόχου της εργατικής εξουσίας (και καμιάς άλλης) είναι το θεμελιώδες πρόβλημα που το ΚΚΕ λύνει σωστά στο σχέδιο προγράμματος.

Τι αγώνες χρειάζονται σήμερα

Κάθε μαχητή του ταξικού εργατικού κινήματος, αλλά και κάθε εργαζόμενο που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο παίρνει μέρος στους αγώνες, τον απασχολεί το εξής ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν να οξύνεται η επίθεση των δυνάμεων του κεφαλαίου ενάντια στα λαϊκά στρώματα και το επίπεδο απάντησης του εργατικού κινήματος να είναι πίσω από τις ανάγκες;

Είναι πράγματι μια αντίφαση που μπορεί να ερμηνευτεί με διάφορους τρόπους.

Θα αποφύγουμε να επαναλάβουμε όσα κατά καιρούς έχουν γραφεί και ειπωθεί, σημειώνοντας ότι το κίνημα το οδήγησαν σ' αυτή την κατάσταση αυτοί που το φοβούνται, αυτοί που φοβούνται την οργάνωση και τον προσανατολισμό της εργατικής τάξης. Δηλαδή, το κεφάλαιο και οι εξαγορασμένοι άνθρωποί του στο εργατικό κίνημα, που έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να το αφοπλίσουν είτε αφαιρώντας από τη δράση του κάθε ταξική αναφορά, είτε υπονομεύοντας τις απεργίες, είτε με το ρουσφέτι, την εξαγορά και τη σαπίλα που έθρεφαν και συντηρούσαν.

Προκύπτει όμως το εξής ζήτημα: Η τρικομματική κυβέρνηση, το κεφάλαιο, η εργοδοσία έχουν την ίδια γνώμη; Θεωρούν δηλαδή ότι λίγο - πολύ το κίνημα είναι ακίνδυνο;

Περί αθλιότητας

1. Πατώντας ο ένας στο κεφάλι του άλλου, σχηματίζουμε την πιο γελοία πυραμίδα από καταβολής κόσμου. Δεν είμαστε μόνο θύματα του ίδιου μας του εαυτού, γελοιοποιούμε και τους μάρτυρες που προηγήθηκαν και έδωσαν τη ζωή τους, για να ζούμε σήμερα αυτή τη φαρσοκωμωδία.

2. Ο εχθρομανής Δένδιας είναι πολύ ευχαριστημένος. Το μαγαζί του έχει αποκτήσει σταθερή πελατεία, που τονώνει κάθε ματαιοδοξία του. Στα χέρια του ο πολίτης γίνεται θύμα και θέαμα.

3. Εν μέσω ψευδαισθήσεων, ο άνεργος, στην προσπάθειά του να κατανοήσει γιατί λιμοκτονεί, έρχεται σ' επαφή μ' έναν εσμό δημοσιογράφων που βυσσοδομούν σε βάρος του ανοίγοντας το δρόμο για κάθε είδους καταστολή. Οσο πιο λυπημένοι και φιλάνθρωποι εμφανίζονται οι αξιοθρήνητοι υπουργοί, τόσο ο άνεργος νιώθει σαν ένα ακόμη φτηνό προϊόν με ημερομηνία λήξης.

4. Μεταξύ θυμάτων ειλικρίνεια. Από τη στιγμή που μπαίνει κανείς στο ρόλο του θύματος περιμένοντας να τον λυπηθούν,

Το κοστούμι της «μεταρρύθμισης» είναι στενό για το ΚΚΕ

Γράφουν ότι το εκλογικό αποτέλεσμα «τράνταξε» το ΚΚΕ. Οτι πρέπει να συμμαχήσουμε με τις αριστερές δυνάμεις... Οτι το ΚΚΕ χάνει την ιστορική του ευκαιρία και ότι πρέπει να γίνουμε κόμμα «ανοιχτό». Σε λίγο θα μας πουν ότι πρέπει να συγκρατούμαστε δίπλα από τις κάλπες και να αλλάζουμε οργανωτική δομή ανάλογα με το νέο εκλογικό νόμο.

Ας μας πουν οι διάφοροι αστοί κονδυλοφόροι, αριστερούμενοι σοσιαλρεφορμιστές και τα συναφή κόμματά τους, τι θέλουν στην ουσία; Μεταρρύθμιση ή Επανάσταση; Εμείς έχουμε διαλέξει. Απ' ό,τι φαίνεται και αυτοί.

Το ΚΚΕ δεν είναι κόμμα γενικά της αριστεράς, αλλά όλης της εργατικής τάξης όπου αυτή συγκεντρώνεται, ζει και αναπνέει. Είναι ο ώριμος καρπός της ανάπτυξης του εργατικού κινήματος της χώρας μας, που συνενώθηκε με τη θεωρία του επιστημονικού σοσιαλισμού. Ως οργανωμένο πρωτοπόρο συνειδητό κομμάτι της εργατικής τάξης παλεύει για την εκπλήρωση του ιστορικού της σκοπού. Την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.

Εχουμε ξεκάθαρο ότι ανάμεσα στην αστική εξουσία και στην εργατική δεν υπάρχει τίποτα. Δεν υπάρχουν μεταβατικά στάδια και κυβερνήσεις ή αλλαγή μέσω

ΣΥΡΙΖΑ: Εγγυάται κι αυτός την πάταξη της «ανομίας»

Σε συνέχεια προχτεσινών του δηλώσεων, σύμφωνα με τις οποίες ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο θεματοφύλακας της αστικής νομιμότητας, χτες ο Αλ. Τσίπρας, σε συνέντευξή του στο BBC, υπερασπίστηκε τον «ευρωπαϊκό νομικό πολιτισμό», προβάλλοντας την άποψη πως όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα είναι εκτός αυτού και παρουσίασε τη δική του εκδοχή για την επιχείρηση«νόμος και τάξη».

Παρότι χαρακτήρισε ανιστόρητη τη θεωρία των δύο άκρων δήλωσε: «Θα εφαρμόσουμε το νόμο. Θα είμαστε άτεγκτοι στην εφαρμογή του νόμου (...) Θα εξαρθρώσουμε τους θύλακες της Χρυσής Αυγής μέσα στον κρατικό μηχανισμό. Δεν θα ανεχθούμε παραβατικότητα από κανέναν και από καμία ομάδα. Και απέναντι στις ομάδες εκείνες που χρησιμοποιούν τη βία και μπορεί να ισχυρίζονται ότι ανήκουν στον αναρχικό χώρο (...) Κι αυτοί θα υποστούν τις συνέπειες του νόμου».

Εχει ιστορία αυτός ο τόπος ...

Η αστική τάξη δεν αφήνει μέρα να περάσει χωρίς να φροντίσει να μας θυμίσει ποιες είναι οι επιλογές της, σε τι πρέπει να προσαρμοστούμε. Προχτές μας πρόσφεραν τον Μέργο με την ανακοίνωση για τη νέα μείωση στον κατώτερο μισθό, παράλληλα με την προβολή κάποιου Μαζάουερ, που τον έφεραν να μας πει ότι το μέλλον είναι η διαχειριστική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ.

Χτες, παράλληλα με τον Λοβέρδο, που δήλωσε ότι η ναζιστική Χρυσή Αυγή είναι ό,τι πιο αυθεντικό γέννησε το λαϊκό κίνημα, μας παρουσίασαν και κάποιον Ζακ Αταλί, οικονομολόγο που φιλοξενήθηκε σε αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής. Αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός, είναι αντικομμουνιστής και δείχνει το φασισμό - έκφραση της εξουσίας των καπιταλιστών - σαν μπαμπούλα για να τον ταυτίσει με τον κομμουνισμό και τελικά να προβάλει ως λύση τη σοσιαλδημοκρατική διαχείριση. Η αστική τάξη δικαίως αναγνωρίζει και σ' αυτόν έναν εκλεκτό της.

Μετά τον «πολλαπλασιαστή», ας φτιάξουν και το «αζιμούθιο»...

Μούργοι...

Το Φλεβάρη του 1989, τρεις βδομάδες μετά την ανάδειξή του στην προεδρία της Βενεζουέλας, ο «σοσιαλιστή» Πέρες ανακοινώνει σε συνεννόηση με το ΔΝΤ ένα πρωτοφανές πρόγραμμα λιτότητας. Στις 27 του ίδιου μήνα η πρωτεύουσα Καράκας συγκλονίζεται από μαζικές διαδηλώσεις. Ο Πέρες κατεβάζει το στρατό εναντίον του λαού. Ακόμα και σήμερα ο αριθμός των νεκρών, που εκτιμώνται σε περισσότερους από 3.000, παραμένει ανεξακρίβωτος.

Ο τότε πρόεδρος του ΔΝΤ, ο επίσης «σοσιαλιστής» Καμντεσί, δεν μπορεί να κρύψει το θαυμασμό του. Ο Τύπος αναφέρει σχετικά: «Ο διευθυντής του ΔΝΤ κύριος Καμντεσί επαίνεσε τη νέα κυβέρνηση του Κάρλος Αντρές Πέρες για το "θάρρος" της να εφαρμόσει το σκληρό οικονομικό πρόγραμμα που συντάχθηκε προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομία».

Αλήθεια, όσα έγιναν τότε στη Βενεζουέλα σε συνεργασία μεταξύ της εγχώριας πλουτοκρατίας με το ΔΝΤ, ήταν αποτέλεσμα του «λάθους» στον «πολλαπλασιαστή»;...

*

Οταν το ΔΝΤ αποβιβάστηκε στις Φιλιππίνες, με επικεφαλής τον κ. Ρέγκλινγκ - τον σημερινό επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού

Μισθωτοί Τεχνικοί: Αστυνομικοί στα γραφεία του σωματείου για να ελέγξουν αν τηρείται ο νόμος και η τάξη!

Την απρόκλητη εμφάνιση και παρέμβαση της αστυνομίας στα γραφεία του Σωματείου Μισθωτών Τεχνικών  καταγγέλλει με ανακοίνωσή της η ΕΣΑΚ Μισθωτών Τεχνικών.

Σημειώνει ότι η παρέμβαση της αστυνομίας είναι απόλυτα ενταγμένη στη στρατηγική κλιμάκωσης της καταστολής από πλευράς του αστικού κράτους, όπως αυτή εκτυλίσσεται όλες τις τελευταίες βδομάδες με τα απανωτά κρούσματα καταστολής και αυταρχισμού σε βάρος του εργατικού και ευρύτερα του λαϊκού κινήματος.

Τονίζει ότι η παρέμβαση της αστυνομίας δεν είναι άσχετη με το γεγονός ότι το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών συμμετέχει σε μια σειρά από κινητοποιήσεις, για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας και για το Ασφαλιστικό, ενάντια στη νέα κλοπή έως και 400 εκατ. ευρώ από τα αποθεματικά του ΤΣΜΕΔΕ που προετοιμάζεται με τη σχεδιαζόμενη από την κυβέρνηση και τη διοίκηση του ΤΕΕ αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της Τράπεζας Αττικής.

Με αυτά τα δεδομένα, με την ανακοίνωση καλούνται όλοι οι μισθωτοί τεχνικοί:

Ώρα μηδέν για το ασφαλιστικό

Συνάδελφε, συναδέλφισσα

Η κυβερνητική επίθεση στα ασφαλιστικά μας δικαιώματα κλιμακώνεται! 

Μετά την καλοκαιρινή απόφαση της κυβέρνησης για τεράστιες αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές σε μισθωτούς και αυτοαπασχολούμενους, με τις εισφορές να υπερβαίνουν ενδεικτικά τις 5000 ευρώ ετησίως για τους ασφαλισμένους 5ετίας (έχοντας μάλιστα και αναδρομική ισχύ), την υποχρεωτική ένταξη του κλάδου υγείας του ΤΣΜΕΔΕ στον ΕΟΠΥΥ που ισοδυναμεί με άμεση επιδείνωση των παροχών υπηρεσιών υγείας των ασφαλισμένων, προετοιμάζεται και νέο έγκλημα σε βάρος μας. Βρίσκεται στα σκαριά αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της τράπεζας Αττικής που ισοδυναμεί με νέα ληστεία 400 εκ ευρώ από τα αποθεματικά του ΤΣΜΕΔΕ, οδηγώντας σε περεταίρω μετατροπή του ΤΣΜΕΔΕ σε τραπεζίτη, θυσιάζοντας τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα στο βωμό του χρηματιστηριακού τζόγου.

Λοβέρδος:"Η Χρ.Αυγή είναι το πιο γνήσιο κίνημα από τη μεταπολίτευση και μετά"!- Ένας πιστός αποκαλύπτεται

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΡΡΗ
Καταπληκτική δήλωση "ειλικρίνειας" από τον Α.Λοβέρδο.
"Η Χρ.Αυγή είναι το πιο γνήσιο κίνημα από τη μεταπολίτευση και μετά" είπε!!
Και όπως κι ο ίδιος εξήγησε δεν το λέει επειδή είναι μαζί τους.
Γιατί το λέει όμως;
Μα γιατί σαν πιστός υπηρέτης και συνειδητός λάτρης του συστήματος που τον συντήρησε τόσα χρόνια, μπορεί να διακρίνει ποιοί είναι οι φρουροί του καπιταλισμού και στέκεται στο πλάι τους.
Η Χρ. Αυγή είναι ο πιο βιαιος, σκληρός και ορκισμένος προστάτης του συστήματος. Ο φασισμός ήταν και είναι η τελευταία λύση, το τελικό αποκούμπι για το σύστημα στις πιο δύσκολες στιγμές του.  Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι μόνο τοτε κάνει εντυπωσιακά την εμφάνισή του από την ανυπαρξία.

Μέτωπο αντίστασης και αντεπίθεσης τώρα!

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, η κυβέρνηση προχώρησε σε οργανωμένες «διαρροές» στα αστικά ΜΜΕ, προαναγγέλλοντας ανάληψη «νομοθετικής πρωτοβουλίας» για την ουσιαστική κατάργηση του δικαιώματος στην απεργία. Το ίδιο διάστημα πυροδοτήθηκαν τα σενάρια για αποχωρήσεις 25.000 δημοσίων υπαλλήλων μέσα στο 2013, εκ των οποίων 13.000 το πρώτο εξάμηνο.

Τη Δευτέρα «έσκασε» η νέα άγρια φοροεπιδρομή με την αποστολή τρομοκρατικών επιστολών σε 2,5 εκατομμύρια νοικοκυριά, που αδυνατούν να πληρώσουν τα ατέλειωτα άγρια χαράτσια και τα οποία απειλούνται με δέσμευση μισθών και συντάξεων ή πλειστηριασμό περιουσιακών στοιχείων.

Την Τρίτη, ο γγ του υπουργείου Οικονομικών, Γ. Μέργος, έθεσε το θέμα της παραπέρα μείωσης του βασικού μισθού, προκειμένου να ενισχυθεί η

Η κυβερνητική αλαζονεία πάει χέρι - χέρι με τη δημοσιογραφική αλητεία

Πέφτουν το ένα μετά το άλλο τα «κάστρα» του ΚΚΕ, η Χαλυβουργία, η «Κόκκινη ΠΝΟ», τα αγροτικά μπλόκα δεν τολμούν να κινηθούν σε τροχιά σύγκρουσης με τα ΜΑΤ.

Μπροστά στα ΜΑΤ και την πολιτική της «μηδενικής ανοχής» που εφαρμόζει το Μέγαρο Μαξίμου, το ΚΚΕ οδηγείται σε συνδικαλιστική και κοινωνική ήττα.

Αυτά γράφει κάποιος κ. Γιάννης Γεωργίου στον «Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής». Ισως η εφημερίδα δεν πρόλαβε να πάρει το «σκονάκι» περί απαγόρευσης της απεργίας.

Βεβαίως, υπάρχουν και τα έκτακτα στρατοδικεία και οι δολοφονίες εργατών στις απεργιακές κινητοποιήσεις και πολλά ακόμα που διαθέτει το οπλοστάσιο της δικτατορίας των μονοπωλίων.

Μόνο που ο συντάκτης και τα επιτελεία «ξεχνούν» ότι η ταξική πάλη δεν καθορίζεται από τα «διατάγματα των ανωτέρων», αλλά από τις ανάγκες της ζωής των εργατών και τη συσσωρευμένη αγανάκτηση από την καπιταλιστική εκμετάλλευση και βαρβαρότητα.

Αγώνας για τη ζωή μας - Δεν αυτοκτονούμε!

Στο κύμα αυτοκτονιών στη Γαλλία που ξεκίνησε από τη γαλλική «France Telecom» και συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς, προστέθηκε άλλο ένα θύμα. Σε απόγνωση βρέθηκε 43χρονος άνεργος, ο οποίος αποφάσισε, αφού απορρίφθηκε το αίτημά του για επίδομα ανεργίας, να αυτοπυρποληθεί έξω από το ταμείο ανεργίας στην πόλη Νάντη.

Δυστυχώς δεν είναι μεμονωμένο περιστατικό. Καταγράφεται στα στατιστικά, τα οποία ολοένα και μεγαλώνουν. Πατεράδες και μητέρες, άνεργοι, παλαίμαχοι της δουλειάς, νέοι... Eίναι ατέλειωτη η λίστα των ανθρώπων που κάτω από την πίεση της εξαθλίωσης και της φτώχειας επιλέγουν να βάλουν τέλος στη ζωή τους. Και όσο θα μεγαλώνουν τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, όσο οι κρίσεις του θα βαθαίνουν, τόσο τα φαινόμενα αυτά θα πολλαπλασιάζονται.

Η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ανάγκη για εργασία, τα όνειρα και οι ελπίδες εκατομμυρίων εργαζομένων ποδοπατούνται καθημερινά στο όνομα της ανταγωνιστικότητας