Ρεαλισμός

Η επικείμενη εκλογική αναμέτρηση έχει πολύ μεγάλη αξία, σαν μια μορφή γενικής πολιτικής αναμέτρησης σε συνθήκες που ετοιμάζονται νέα βάρβαρα μέτρα. 
Ποτέ δεν ήταν τόσο μεγάλη η λαϊκή ευθύνη, η ατομική ευθύνη. Πρέπει να μπει ένα τέλος κάτω από τρομοκρατικά διλήμματα ή αυταπάτες ο ψηφοφόρος να ρίχνει άλλο ψηφοδέλτιο από αυτό που θα ήθελε. 
Αυτό που κάνει τη διαφορά στην επικείμενη εκλογική μάχη είναι το εκλογικό ποσοστό του ΚΚΕ. Γιατί μόνο έτσι θα δοθεί πραγματικό λαϊκό τρομοκρατικό μήνυμα στο αστικό πολιτικό σύστημα. 
Η σύγκρουση είναι εφ' όλης της ύλης. 
Συγκρούονται δύο στρατηγικές. 
Αυτή των συμφερόντων του κεφαλαίου και η απέναντί

Δηλώσεις Αλέκας Παπαρήγα, μετά τη συνάντηση με Παπαδήμο (video)

ΕΚΛΟΓΕΣ: ΦΕΡΕΤΖΕΣ ΤΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ...

Σύμφωνα με όσα γράφει το άρθρο στην «Καθημερινή», δεν χρειάζεται καν να γίνουν εκλογές. Θα γλιτώσει και το δημόσιο ταμείο τόσα χρήματα. Σαμαράς Βενιζέλος συμφωνούν ότι θα 'ναι ο Σαμαράς πρωθυπουργός, υπουργούς έχουν έτοιμους, όχι μόνο τους σημερινούς αλλά κι αυτούς που έχει στην αναμονή η «Καθημερινή», ενδεχομένως και άλλοι κύκλοι της αστικής τάξης. Κατά το «ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε» όλα τα 'χουν κανονισμένα.

Δική τους η δημοκρατία, δικό τους και το χτένι. Κάνουν - δεν κάνουν εκλογές. Με αυτήν ή την άλλη κυβέρνηση, το δεδομένο τους είναι ένα: η δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο, μ' όλες τις συνέπειες που ήδη βιώνουν τα λαϊκά στρώματα.

***

Απέναντι σ' αυτήν την πραγματικότητα που τόσο κυνικά προβάλλει ως δεδομένη η αστική τάξη, πρέπει να αντιπαρατεθεί ένα όσο το δυνατόν ισχυρότατο λαϊκό κίνημα που εκ των πραγμάτων έχει μόνο ένα περιθώριο:

Να ανατρέψει και την εφαρμοζόμενη πολιτική και τους φορείς της.

Η ίδια η αστική τάξη, παρά τους κατά καιρούς ύμνους της στην κοινοβουλευτική

Ρατσισμός και «Φαρ Ουέστ» υπό το πρόσχημα της «ασφάλειας του πολίτη»!

Αυτά που λέει και κάνει ο Καρατζαφέρης με τη ρατσιστική προεκλογική σταυροφορία του εναντίον των μεταναστών δεν είναι δικής του ακροδεξιάς ευρεσιτεχνίας.

Τα ίδια τούτη την ώρα διαπράττει το φασισταριό της Γαλλίας υπό την Μαρί Λεπέν.

Το ενδιαφέρον για το «νέο - και πάντα «σοσιαλιστικό» - ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου είναι ότι η «μαυρίλα» του ΛΑ.Ο.Σ. εκδηλώνεται σε ένα θερμοκήπιο που έχει από «σκούπες» κατά μεταναστών του Χρυσοχοΐδη μέχρι «τείχη» στον Εβρο του Παπουτσή...

Το ενδιαφέρον για το «δημοκρατικό» περιβάλλον που καλλιεργεί το κυρίαρχο πολιτικό σκηνικό είναι ότι σε αυτήν τη χυδαία τακτική της ψηφο-λαθρο-θηρίας που εξελίσσεται πάνω στο σώμα των μεταναστών, έχουν σπεύσει και συμμετέχουν όλες οι «κεφαλές του τόπου», από τον Σαμαρά μέχρι τον Παπαδήμο...

*

Οσο για τα περί οπλοκατοχής και τα περί της... κρατικά επιδοτούμενης οπλοχρησίας την οποία εισηγείται, αποτυπώνουν ακριβώς το μοντέλο κοινωνίας που πρεσβεύει.

Ηρθε το... 1821!

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, ο κ. Προβόπουλος, μας είπε προχτές ότι με τα PSI, τις νέες δανειακές συμβάσεις και με τα νέα μνημόνια, η αγοραστική αξία των μισθών των Ελλήνων εργαζομένων θα έχει επιστρέψει το 2013 (για το καλό τους...)

στα επίπεδα του 2001.

Μόνο που τα πράγματα δεν είναι και τόσο... ευχάριστα.

Συγκεκριμένα:

*

1) Ηδη από το 2010, από το πρώτο κιόλας μνημόνιο και πριν ακόμα το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ. συγκροτήσουν την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» του δεύτερου μνημονίου, είχε καταγραφεί - και μάλιστα με στοιχεία της δικής τους ΓΣΕΕ - ότι:

Οι μισθοί των Ελλήνων εργαζομένων σε πραγματικές τιμές είχαν περιπέσει στα επίπεδα του 1984!

Αν, λοιπόν, με το πρώτο μνημόνιο μας γύρισαν στη δεκαετία του '80, τότε στην «καλύτερη» περίπτωση με το ακόμα χειρότερο δεύτερο μνημόνιο μας στέλνουν ολοταχώς

όχι στο 2001, αλλά στο... 1961!

KKE : Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου για την 25η Μαρτίου

Τότε τρομοκρατούσαν το λαό ότι αν ξεσηκωθεί κατά του Σουλτάνου, των ντόπιων συνεργατών του και της «Ιερής Συμμαχίας» θα καταστραφεί. Τώρα του λένε ότι θα ζήσει το χάος αν συγκρουστεί με την αστική εξουσία, την ΕΕ, αν δεν δεχθεί τις αλυσίδες και την εξαθλίωση που του φέρνουν οι υπερασπιστές του καπιταλισμού. Οι θυσίες του αγώνα του λαού για το δίκιο του είναι ασύγκριτα λιγότερες από τα δεινά, τις συμφορές, που του φέρνει η υποταγή και η μοιρολατρία.
Η πρόσκληση για «εθνική ομοψυχία» που παρουσιάζουν ότι υπήρχε το 1821 αποτελεί χονδροειδέστατη διαστρέβλωση της ιστορίας. Ούτε το 1821 υπήρχαν ενιαία εθνικά συμφέροντα. Και μέσα στην αστική τάξη, που τότε ήταν προοδευτική, υπήρχαν διαφοροποιήσεις

Τώρα οι μισθωτοί της χώρας μας μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι! Η ΓΣΕΕ δίνει τη μάχη του Βερολίνου...

Ο πρόεδρός της, Γιάννης Παναγόπουλος, συναντάται σήμερα με την καγκελάριο της Γερμανίας Α. Μέρκελ, αλλά και με όλη την πολιτική ηγεσία της Γερμανίας, «της ατμομηχανής της ΕΕ» όπως τη χαρακτήριζαν πριν λίγα χρόνια και δεν έκρυβαν την ικανοποίησή τους από την ισχυροποίηση των γερμανικών μονοπωλίων. 

Ο Γ. Παναγόπουλος συναντάται με την Μέρκελ για να «αναλύσει - όπως γράφει το σχετικό δελτίο Τύπου - τις θέσεις της Συνομοσπονδίας για την αναποτελεσματικότητα των μέτρων λιτότητας και ύφεσης, καθώς και τις επιπτώσεις τους στην ελληνική κοινωνία και οικονομία».

Το πρώτο που πρέπει να σημειώσουμε είναι το γεγονός ότι εδώ και δύο χρόνια η ΓΣΕΕ - αλλά όχι μόνο αυτή - είχε «στοχοποιήσει» την Μέρκελ ως την αιτία δεινών για την αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται στη χώρα μας. Ηταν μια βολική πολιτική για τη ΓΣΕΕ, που πάσχιζε να βγάλει λάδι την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά και τα ντόπια μονοπώλια με τους εκπροσώπους των οποίων συναγελάζεται η ηγεσία της ΓΣΕΕ. Τώρα, φαίνεται ότι η τακτική αλλάζει και η Μέρκελ γίνεται συνομιλητής της ΓΣΕΕ. Αλήθεια, ποια η σκοπιμότητα τέτοιων συναντήσεων;

ΣΕΒ και «υπεύθυνες δυνάμεις»

Ούτε μισό δάκρυ δεν περισσεύει από τους μεγαλοεπιχειρηματίες για τα βάσανα των εργατών. Οσο μεγαλύτερη είναι η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης, των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, τόσο μεγαλύτερα είναι και τα κέρδη του μεγάλου κεφαλαίου. Η θλίψη του λαού είναι χαρά για τους πλουτοκράτες. Η αστική τάξη δεν έχει ταλαντεύσεις, δεν έχει δισταγμούς και συγχύσεις. Ξέρει το συμφέρον της και, ανεξάρτητα από τις συνέπειες στην κοινωνία, δεν το διαπραγματεύεται, παρά μόνο εάν εξαναγκαστεί. Από αυτή τη σκοπιά, η σφοδρή επίθεση του ΣΕΒ στο ΚΚΕ είναι εύλογη και βαθιά ταξική. Το ΚΚΕ συνιστά χειροπιαστή απειλή γι' αυτά τα συμφέροντα. Με αυτήν την έννοια αναμενόμενη είναι και η αναζήτηση των «υπεύθυνων» δυνάμεων μέσα στο συρφετό των παλιών και νέων από τα παλιά πολιτικών σχηματισμών, που πάντως υποστηρίζουν τόσο το μνημόνιο ή το «παίζουν»

Πίσω από τις λέξεις

Μιλώντας τις προάλλες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, ο Ευ. Βενιζέλος μίλησε για «ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης». Το πώς το οραματίζεται, το εξήγησε αμέσως μετά ο ίδιος. Είπε: «Δεν πρέπει να υπάρξει καμία χαλάρωση. Να μη μειωθεί ο ρυθμός είσπραξης των δημόσιων εσόδων, να μην αποκλίνουμε στην εκτέλεση του προϋπολογισμού, να είμαστε εξαιρετικά αυστηροί στις δημόσιες δαπάνες, να τηρήσουμε τα χρονοδιαγράμματα». Για ποια χρονοδιαγράμματα μιλάει; Για αυτά που προβλέπουν η δανειακή σύμβαση και το μνημόνιο που συνυπέγραψαν συγκυβέρνηση και τρόικα, προγράφοντας για το λαό μέτρα λιτότητας και παραπέρα υποτίμησης της τιμής της εργατικής δύναμης τουλάχιστον για τα επόμενα 30 χρόνια. Εκεί θα στηριχτεί η «ανασυγκρότηση» της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας που ευαγγελίζεται ο νέος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ: Στα αποκαΐδια των εργασιακών - λαϊκών δικαιωμάτων.

Για να γίνει μάλιστα αυτό, το ΠΑΣΟΚ και οι άλλοι ξέρουν ότι πρέπει να χτυπηθεί το οργανωμένο ταξικό κίνημα, να τρομοκρατηθεί ο λαός. Αυτό επιδιώκουν μάταια να πετύχουν, δίνοντας εξετάσεις στην ντόπια πλουτοκρατία και τους συμμάχους της στην ΕΕ. Γι' αυτό το σκοπό ο Βενιζέλος, απευθυνόμενος στις άλλες αστικές δυνάμεις, κάλεσε σε «εθνική συστράτευση», συκοφαντώντας όποιον αντιπαλεύει την αντιλαϊκή στρατηγική της ΕΕ και των κομμάτων της. «Ο κόσμος θέλει να ενώσουμε όλες τις δυνάμεις μας. Θέλει μια ισχυρή εθνική συμμαχία υπευθυνότητας», είπε. Η υπευθυνότητα έχει ταξικό περιεχόμενο. Το ΠΑΣΟΚ, όπως και η ΝΔ, ο ΛΑ.Ο.Σ. και οι

Μπορούμε να τους τσακίσουμε

Αλλο να το ξέρεις, γιατί κάπου το άκουσες, κι άλλο να το βλέπεις τίτλο σε πρώτη σελίδα, σαν ανακοίνωση τελεσίδικης καταδικαστικής απόφασης για ομαδική εκτέλεση χιλιάδων νέων παιδιών. Που καταδικάζονται να δουλεύουν, δηλαδή να παράγουν απλήρωτη υπεραξία και να «ζουν» με 255 ευρώ μεικτά το μήνα. Απείρως πιο σκληρό να το βιώνεις...

Το εκτίναγμα του βαθμού εκμετάλλευσης σε απίθανα ύψη ξεπερνά τα όρια της φρίκης. Παγώνει.

Ισως αυτός να 'ναι και ο στόχος. Να 'ναι τόσο ισχυρό το σοκ που να παγώνουν οι αντιδράσεις.

Αυτό, όμως, είναι και το μόνο γεγονός: Το άγριο τσάκισμα των εργατών, ειδικά της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης. Ολες οι άλλες κωλοτούμπες είναι για να καλύψουν αυτό το μοναδικό γεγονός.

Ε, Δε θα περάσουν! Οχι μόνο γιατί δεν πρέπει να περάσουν. Αλλά κύρια γιατί η ιστορία μάς λέει πως κόντρα στη μελετημένη προπαγάνδα της αστικής τάξης, η εργατική τάξη εντέλει δεν αυτοκτονεί, δε λέει «σφάξε με αγά μ' ν' αγιάσω», ψάχνει βρίσκει τρόπο να οργανωθεί, να αντισταθεί, να αντεπιτεθεί, πόσο μάλλον, που τώρα πια κουβαλά πίσω της και μια τεράστια εμπειρία από τις μάχες που έχει δώσει - κι ακόμα περισσότερο έχει το δικό της κόμμα, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας,

Ο «καλός καπιταλισμός» του ΣΥΡΙΖΑ

Στην πρόταση νόμου για την προστασία των ανέργων, που κατέθεσε χτες η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, κυριαρχούν η διαχειριστική αντίληψη, η ρητορική και οι αντιεπιστημονικές «αναλύσεις» περί καπιταλισμού και κρίσης που κάνουν οι οπορτουνιστές. Για παράδειγμα, βάζει κλίμακες στην επιδότηση των ανέργων, προτείνοντας τη μείωση του επιδόματος για κάθε επόμενο χρόνο ανεργίας, σαν να πρόκειται η ζωή του ανέργου να βελτιώνεται και όχι να χειροτερεύει από χρόνο σε χρόνο. Σε άλλο σημείο, ζητάει «οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων, που απολύονται και είναι μεγαλύτεροι των 55 χρόνων, να καλύπτονται υποχρεωτικά από τις επιχειρήσεις που τους απέλυσαν για περίοδο μέχρι πέντε (5) χρόνια, εφόσον γι' αυτό το διάστημα παραμένουν άνεργοι», με την προϋπόθεση «η επιχείρηση να έχει πραγματοποιήσει κέρδη το προηγούμενο της απόλυσης οικονομικό έτος». Δηλαδή, η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη του άνεργου θα εξαρτάται από το αν ο καπιταλιστής που τον απέλυσε είχε την προηγούμενη χρονιά κέρδη ή όχι!

***

Εκεί, όμως, που ο ΣΥΡΙΖΑ δίνει πραγματικά τα ρέστα του, είναι η ανάλυση για

Γιατί «σηκώνουν» τη διαφθορά;

Ολο και πιο συχνά προβάλλεται το φαινόμενο της διαφθοράς, σύμφυτο με το καπιταλιστικό σύστημα, ως η αιτία για την κρίση. Ρεπορτάζ και αποκαλύψεις επιχειρούν να αποπροσανατολίσουν τα λαϊκά στρώματα για να κρύψουν τις πραγματικές αιτίες της καπιταλιστικής κρίσης. Η διαφθορά και η κακοδιαχείριση είναι φαινόμενα υπαρκτά, αλλά ωχριούν μπροστά στη «νόμιμη» κλεψιά των εργατών από τους καπιταλιστές, με την ιδιοποίηση της υπεραξίας που παράγουν οι εργάτες, τη δραστική μείωση μισθών, εργοδοτικών εισφορών κ.λπ.

Αυτή τη «νόμιμη» κλοπή αποσιωπούν όλα τα κόμματα του κεφαλαίου και τα παρακλάδια τους, γιατί βεβαίως αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Ετσι ξυφουλκούν μεταξύ τους για το ποιος είναι λιγότερο ή περισσότερο διεφθαρμένος. Αυτό είναι το πεδίο της όποιας αντιπαράθεσής τους και είναι φυσιολογικό γιατί έχουν την ίδια στρατηγική. Ετσι οι λεονταρισμοί των διαφόρων πολιτικών του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ ή των άλλων παραφυάδων του συστήματος «ότι εμείς είμαστε πιο

«Οπλα» στην υπηρεσία της πλουτοκρατίας

«Μετά τις έντονες διαμαρτυρίες και τις φοιτητικές διαδηλώσεις το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ αποφάσισε να διερευνήσει τις συνθήκες θανάτου ενός 17χρονου Αφροαμερικανού που έπεσε νεκρός από τα πυρά αρχηγού ομάδας κατοίκων για την προστασία της γειτονιάς, που έως σήμερα κυκλοφορεί ελεύθερος. Ο 17χρονος Τρεϊβόν Μάρτιν σκοτώθηκε στις 26 Φεβρουαρίου στο εύπορο προάστιο Σάνφορντ της Φλόριντα, όταν ο Ισπανόφωνος Τζον Ζίμερμαν, αρχηγός της ομάδας προστασίας, τον εντόπισε να περπατάει στο δρόμο επιστρέφοντας σπίτι του αφού είχε αγοράσει από παντοπωλείο γλυκίσματα και αναψυκτικά... H αστυνομία αρνήθηκε να συλλάβει τον Ζίμερμαν επικαλούμενη νόμο του 2005 που επιτρέπει σε όποιον θεωρεί ότι κινδυνεύει να πέσει θύμα εγκλήματος να χρησιμοποιήσει

Σχέδια για το κέντρο της Αθήνας προς όφελος του κεφαλαίου

Εκφράστηκαν σε εκδήλωση παρουσίασης αρχιτεκτονικού διαγωνισμού από το Ιδρυμα Ωνάση

Παρεμβάσεις στο κέντρο της Αθήνας προωθούν συγκυβέρνηση, δημοτική αρχή, κόμματα του ευρωμονόδρομου, με στόχο να ωφεληθεί το μεγάλο κεφάλαιο, πατώντας στα υπαρκτά και πολύ μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν εργαζόμενοι Ελληνες και μετανάστες, αυτοαπασχολούμενοι και οι λαϊκές οικογένειες στο κέντρο της Αθήνας, και που έχουν δημιουργηθεί με ευθύνη συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων του κεφαλαίου.

Χτες, το Ιδρυμα Ωνάση παρουσία πολλών πολιτικών παραγόντων, δημοσιοποίησε σχέδιά του για ανάπλαση του κέντρου, μέσω διεθνούς ευρωπαϊκού αρχιτεκτονικού διαγωνισμού που προκηρύσσει. Αφορά πεζοδρομήσεις (π.χ. Πανεπιστημίου), επέκταση της γραμμής του τραμ (π.χ. από την Αμαλίας μέχρι τα Πατήσια), άλλες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στη γύρω περιοχή.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Ιδρύματος Αντ. Παπαδημητρίου και τα σχετικά με το έργο κείμενα, το Ιδρυμα προσκλήθηκε να διοργανώσει το διαγωνισμό από το υπουργείο Περιβάλλοντος, στο έργο συμπράττουν τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Μεταφορών, ο Δήμος Αθήνας, η Περιφέρεια Αττικής, ο ΟΡΣΑ, η «Αττικό Μετρό».

Ο κύριος ΣΕΒ

Πριν λίγες μέρες, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Θεσσαλίας, ο κύριος Δοντάς, δήλωσε:

«Η ισορροπία για την ελληνική οικονομία (...) επέρχεται με τη μείωση των πραγματικών μισθών στα 300 ευρώ».

*

Δυο βδομάδες αργότερα ο - πανελλαδικής κλίμακας - εκπρόσωπος των βιομηχάνων, ο πρόεδρος του ΣΕΒ κύριος Δασκαλόπουλος, επιτέθηκε με δριμύτητα στη «σταλινική Αριστερά» της «εθνικής ανευθυνότητας».

Αιτία το γεγονός ότι το ΚΚΕ αντίκειται στη «σωτήρια» πολιτική των βιομηχάνων, που θέλουν τον εργαζόμενο να ζει (;) με 300 ευρώ μηνιάτικο.

Σημειώστε ότι οι δηλώσεις του κυρίου Δασκαλόπουλου κατά του ΚΚΕ και υπέρ της «σωτηρίας» της Ελλάδας, έγιναν με αναψοκοκκινισμένο ύφος, ενδεικτικό της πατριωτικής έξαρσης του ανδρός.

Για να βρει κανείς στην τάξη των βιομηχάνων αντίστοιχη - πατριωτική - έξαψη, θα πρέπει να ανατρέξει αρκετά χρόνια πίσω και συγκεκριμένα στους ταξικούς προγόνους του κυρίου Δασκαλόπουλου, εκείνους που το 1940 την «έκαναν» κατά Κάιρο μεριά, και που 10 χρόνια μετά γύρισαν για να χτίσουν «Νέους Παρθενώνες» και να ξεκοκαλίσουν τα σχέδια Μάρσαλ...

ΣΤΟΝ ΑΓΥΡΙΣΤΟ ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ & ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ...

Η δήλωση που έκανε ο εκπρόσωπος της ΕΕ στην τρόικα Μ. Μορς, με αφορμή την παρουσίαση της Εκθεσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το «Δεύτερο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής για την Ελλάδα», είναι χαρακτηριστική για τον χωρίς τέλος αντεργατικό πόλεμο κυβέρνησης, ΕΕ για τη σωτηρία του κεφαλαίου από την κρίση. Τι είπε; «Σε ό,τι αφορά τους μισθούς, έχουμε διανύσει τη μισή απόσταση» και ότι «η Ελλάδα οφείλει να αποκαταστήσει την ανταγωνιστικότητα μέσω μιας φιλόδοξης εσωτερικής υποτίμησης, μέσω δηλαδή μείωσης των τιμών και του κόστους παραγωγής σε σχέση με τους ανταγωνιστές της... είναι απαραίτητη μια εκ των προτέρων μείωση του ονομαστικού κόστους των μισθών και του μη μισθολογικού κόστους». Τι σημαίνουν αυτά; Οτι οι ως τώρα μειώσεις μισθών, με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου (ενέχει την ισχύ Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου), που φτάνουν τα 586 ευρώ μεικτά και τα 511 ευρώ μεικτά για τους νέους κάτω των 25 ετών, θα μειωθούν κι άλλο. Για το αντιστάθμισμα της χασούρας κερδών από την πτώση του ποσοστού κέρδους λόγω κρίσης, αλλά και για τη δημιουργία των πλέον ευνοϊκών συνθηκών γοργής και μεγάλης κερδοφορίας όταν έλθει ανάκαμψη. Τι λέει στη συνέχεια; Κάνει λόγο για μείωση τιμών και κόστους παραγωγής σε σχέση με τους ανταγωνιστές. Αλλά παρότι η κρίση είναι βαθιά και παρατεταμένη οι τιμές δεν πέφτουν. Βεβαίως με