«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»: Ξεχείλισε το ποτάμι της ταξικής αλληλεγγύης.

Αυτό που συνέβη το Σάββατο το βράδυ ήταν κάτι το πρωτόγνωρο. 

Ηταν μια ανεπανάληπτη σε μέγεθος, παλμό, αποφασιστικότητα και ταξική δύναμη μεγαλειώδη κινητοποίηση που ξεκίνησε νωρίς το απόγευμα και κράτησε μέχρι αργά το βράδυ.

Λίγο μετά τις 4 το απόγευμα άρχισαν να καταφτάνουν στο εργοστάσιο εργαζόμενοι, φοιτητές, γυναίκες, παιδιά από δεκάδες κλάδους και περιοχές της Αττικής. Μέσα σε λίγα λεπτά στην είσοδο του εργοστασίου έχει πραγματοποιηθεί ήδη μια μαζική συγκέντρωση. 

Στις 5 το απόγευμα πλέον ο κόσμος δε χωράει και αρχίζει να απλώνεται στην Εθνική Οδό, κλείνοντας και μία λωρίδα κυκλοφορίας.

Οπως γίνεται γνωστό, ο ιδιοκτήτης Μάνεσης με εξώδικα στο σωματείο απαγορεύει την είσοδο στο εργοστάσιο. 

Ο κόσμος όμως συνεχίζει να έρχεται. 

Από τα μεγάφωνα ακούγεται ο πρόεδρος του εργοστασιακού σωματείου Γιώργος Σιφωνιός: «Τώρα όλοι οι χαλυβουργοί να μπουν μέσα στο εργοστάσιο. Θα σπάσουμε τη τρομοκρατία». Σε πέντε λεπτά ο κόσμος πολλαπλασιάζεται και από τα μεγάφωνα ακούγεται και πάλι ο Γ. Σιφωνιός: «Να περάσει τώρα όλος ο κόσμος μέσα. Το σωματείο εδώ έχει σπάσει την τρομοκρατία, ας μας στείλει ο Μάνεσης όσα εξώδικα θέλει». 

Καζάνι η ΕΕ ...

Με καζάνι που βράζει έτοιμο να εκραγεί μοιάζει σήμερα ο ευρωενωσιακός ιμπεριαλισμός. 

Η Ευρωζώνη συγκλονίζεται από τεκτονικούς σεισμούς, που απειλούν να τη διαμελίσουν στα εξ ων συνετέθη. Το άθλιο, αντιλαϊκό αυτό οικοδόμημα σπαράσσεται λόγω κρίσης από την όξυνση των ανταγωνισμών και της ανισομετρίας. 

Αλλά στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα κόμματα των χωρών της ΕΕ, είτε πρόκειται για συντηρητικά, είτε για σοσιαλδημοκρατικά, είτε για «αριστερά» - οπορτουνιστικά, τάσσονται υπέρ της διατήρησής της. Κι όμως, η φυλακή αυτή των ευρωπαϊκών λαών κινδυνεύει από διαλυτικές τάσεις. 

Οι ίδιοι οι νόμοι ανάπτυξης του κεφαλαίου, που πυροδοτούν τον ενδομονοπωλιακό ανταγωνισμό και οδηγούν στην κυριαρχία των πιο ισχυρών μονοπωλίων σε βάρος των πιο αδύνατων, την ανισομετρία της ανάπτυξης ολόκληρων χωρών και περιοχών, εμπεριέχουν το σπέρμα τέτοιων διαλυτικών τάσεων. 

Η εκδήλωση της διεθνούς καπιταλιστικής κρίσης ήρθε να οξύνει στο έπακρο τις αντιθέσεις αυτές, με τα σημερινά τους αποτελέσματα. 

Το ΚΚΕ, βεβαίως, όχι μόνο αντιτάχθηκε στη συμμετοχή της Ελλάδας στην ΕΕ αλλά η θέση του διαχρονικά είναι ξεκάθαρη: Αποδέσμευση με λαϊκή εξουσία.

Ποια συμμαχία;

Την «εκλογική συμμαχία» κλίνουν σε όλες τις πτώσεις οι οπορτουνιστές, παρουσιάζοντας σαν διέξοδο από τη σημερινή βαρβαρότητα μια «άλλη» κυβέρνηση, που χωρίς να πειράξει ούτε μια τρίχα από την εξουσία των μονοπωλίων, θα δημιουργήσει όρους βελτίωσης της ζωής των λαϊκών στρωμάτων... Πρόκειται για αυταπάτη ολκής, που έχει δοκιμαστεί σε χώρες όπως η Ιταλία και η Γαλλία. 

Εκεί όπου οι κεντροαριστερές κυβερνητικές συμμαχίες, με τη συμμετοχή πρώην ή κατ' όνομα κομμουνιστικών κομμάτων, έβγαλαν όλη τη λάντζα για το κεφάλαιο, προσφέροντας ταυτόχρονα τις καλύτερες υπηρεσίες στην ενσωμάτωση και την απογοήτευση του λαϊκού κινήματος, που μάταια προσδοκούσε αλλαγές προς όφελός του.

Η συμμαχία στην οποία καλούν, έχει για συγκολλητική ουσία τις εκλογές και τη διαχείριση από μια συνεργατική κυβέρνηση που θα βγάλει η κάλπη. 

Συνεπώς, η κυβέρνηση που θα εκλεγεί θα πρέπει να διαχειριστεί τη σημερινή κατάσταση, αφού οι οπορτουνίστικες και σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις που στοιχίζονται σ' αυτό το κυβερνητικό μέτωπο, δεν παλεύουν για ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων και αποδέσμευση από την ΕΕ, αλλά για «κοινωνική συνοχή», θωράκιση δηλαδή του αστικού συστήματος και διασφάλιση της παραμονής της χώρας στο ευρώ.

«Χρησιμότατος» ...

«Είμαι χρήσιμος»...

Σε αυτή τη - σεμνή - δήλωση προέβη χτες ο Μ. Χρυσοχοΐδης, για να προσθέσει ότι επειδή ακριβώς «είναι χρήσιμος» σκέφτεται να θέσει και υποψηφιότητα για την προεδρία του ΠΑΣΟΚ.

*

Τώρα το αν, το πότε και το πώς θα φύγει ο Παπανδρέου ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τον κ. Χρυσοχοΐδη και για τους υπόλοιπους «χρήσιμους» ανθυποδελφίνους του ΠΑΣΟΚ, δεν το γνωρίζουμε και δε μας ενδιαφέρει κιόλας.

Καθαρές κουβέντες

Η αγωνία των αστών για τα συμβαίνοντα στην ΕΕ πρέπει να αφήνει παγερά αδιάφορη την εργατική τάξη. 

Παγερά αδιάφορη για την αγωνία των αστών ως προς την κατεύθυνση της όποιας λύσης προωθείται.

Οι ίδιες οι εξελίξεις έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον από τη σκοπιά της εργατικής τάξης γιατί επιβεβαιώνουν πως ο ιμπεριαλιστικός οργανισμός δεν έχει καμιά σχέση με την «ΕΕ της κοινωνικής δικαιοσύνης, της κοινοτικής αλληλεγγύης και της βιώσιμης ανάπτυξης», όπως ισχυρίζονταν διάφοροι ως τώρα και επαναλαμβάνει ο σημερινός πρωθυπουργός. Αντίθετα, επαυξάνουν την εκτίμηση ότι η ΕΕ, ακριβώς σαν ιμπεριαλιστικός οργανισμός που είναι, βρίσκεται σήμερα μπροστά σε νέα βαθύτερη κρίση. Η φτώχεια και η ανεργία έχουν τιναχτεί στα ύψη. Γενικεύεται η επίθεση για φθηνότερη εργατική δύναμη, ώστε η ιμπεριαλιστική ΕΕ να ανταγωνισθεί τις ανερχόμενες δυνάμεις της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας.

Ιδού για ποια «εθνική σωτηρία» πρόκειται!

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τα 32 δισεκατομμύρια ευρώ που προβλέπονται υπέρ αναξιοπαθούντων τραπεζιτών στον προϋπολογισμό του 2012

(ο νέος, δηλαδή, πακτωλός που θα έρθει να προστεθεί στα 128 δισ. ευρώ που πήγαν στις τράπεζες κατά την προηγούμενη διετία)

είναι:

*

• 1,5 φορές περισσότερα απ' όσα προϋπολογίζονται για τους μισθούς των εργαζομένων και τις συντάξεις των συνταξιούχων!

Νεοναζί σε διατεταγμένη ... κρατική υπηρεσία

Από τις 4 Νοέμβρη, ο γερμανικός Τύπος και το πολιτικό προσωπικό της χώρας εν χορώ ανακαλύπτει το νέο «φάντασμα»: Τη δράση των νεοναζί. 

Αφορμή για την «αποκάλυψη» μία ληστεία τράπεζας στην πόλη Αϊζεναχ, κοντά στην Ερφούρτη. Ακολούθησε η ανακάλυψη εκ μέρους της αστυνομίας ενός καμένου τροχόσπιτου και δύο εκ των φερομένων ως πρωταγωνιστών του εγκλήματος, του Ούβε Μούντλος και του Ούβε Μπέρχαρντ. Το σπίτι όπου διέμεναν οι δύο στο Τσβίκαου, ανατινάζεται αυθημερόν. Τέσσερις μέρες αργότερα, στις 8 Νοέμβρη, η Μπεάτε Τσέπε παραδίνεται οικειοθελώς στην αστυνομία και δηλώνει ότι αυτή προκάλεσε την έκρηξη του σπιτιού στο Τσβίκαου. 

Μία βδομάδα μετά, η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία ανακοινώνει ότι το «τρίο» ευθύνεται για σωρεία ληστειών, διαρρήξεων, βομβιστικών επιθέσεων και δολοφονιών. Εκτός της αστυνομικού στο Χάιλμπορν και για τις δολοφονίες 8 Τούρκων μεταναστών και ενός Ελληνα, δολοφονίες διάσπαρτες στη γερμανική επικράτεια: Νυρεμβέργη, Κάσελ, Αμβούργο, Μόναχο, Ροστόκ και Ντόρτμουντ.

Για να λάβουν τα όνειρα εκδίκηση...

Η «δοτή» μεταβατική (;) κυβέρνηση ψηφίστηκε ως αναμενόταν με μια τυπική διαδικασία. 

Ο «δοτός» πρωθυπουργός ψηφίστηκε με άνεση από τα τρία αστικά κόμματα που τον είχαν προεπιλέξει. 

Η διαφορά του από τους πάλαι ποτέ υποψήφιους παλατιανούς «δοτούς» πρωθυπουργούς των «Ιουλιανών» του 1965, είναι ότι έχει την έγκριση όχι μόνο της παραδοσιακής δεξιάς (ΝΔ) και του ακροδεξιού (ΛΑ.Ο.Σ.) αλλά και του σοσιαλδημοκρατικού (ΠΑΣΟΚ). 

Σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες της χώρας και της θέσης της ελληνικής αστικής τάξης, τα τρία αστικά κόμματα αρνήθηκαν πεισματικά την άμεση προσφυγή στις εκλογές μιμούμενα την παλατιανή καμαρίλα του 1965. Επέλεξαν ως «δοτό» πρωθυπουργό έναν εξέχοντα υπάλληλο του διεθνούς τραπεζιτικού κεφαλαίου σύμφωνα με τις σύγχρονες άμεσες ανάγκες του ελληνικού καπιταλισμού στο πλαίσιο της εταιρικής του ένταξης στον ευρωενωσιακό ιμπεριαλισμό.

Οικονομική Εξόρμηση ΚΚΕ 2011-2012.

Το ΚΚΕ απευθύνεται στην εργατική τάξη, στα λαϊκα στρώματα, να το ενισχύσουν οικονομικά, να του δώσουν την δυνατότητα και τα μέσα για να δυναμώσει την πολιτική, ιδεολογική του παρέμβαση, τη δράση του.

«Ποιοι είναι οι φίλοι(!) του λαού και πως αποκαλύπτονται σαν προβοκάτορες»

Τα τελευταία χρόνια  που εντείνεται, με αφορμή και την καπιταλιστική κρίση, η επίθεση στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, εμφανίζονται από τη φαρέτρα του καπιταλιστικού συστήματος όλο και συχνότερα καινούργια  αναχώματα. 

Αναχώματα που προσπαθούν, τάχα, την οργή του αμυνόμενου λαού να την οδηγήσουν σε φιλολαϊκά μονοπάτια. Που λειτουργούν σαν βαλβίδα ασφαλείας και εκτόνωσης της λαϊκής οργής έναντι του συστήματος. Αναχώματα που χρησιμοποιούνται για να εγκλωβίσουν και να οδηγήσουν το εργατικό λαϊκό κίνημα σε ανέξοδους και ακίνδυνους για το εκμεταλλευτικό σύστημα μονοδρόμους. Αναχώματα εχθρικά στους αγώνες της εργατικής τάξης και των διεκδικήσεων της, όπως ο «συντονισμός πρωτοβάθμιων σωματείων», το «κίνημα δεν πληρώνω» κλπ.

Στην κατηγορία των συνειδητά και σε διατεταγμένη υπηρεσία, αποπροσανατολιστών της λαϊκής πάλης έχουν μπει και όλοι οι κατά τόπους «συντονισμοί πρωτοβάθμιων σωματείων»! Που δημιουργήθηκαν από την ανάγκη και του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού να αποκτήσει «αριστερό», «αγωνιστικό», ακόμα και δήθεν «επαναστατικό» άλλοθι.

Η Αίγυπτος, η Ισπανία και το ζήτημα της εξουσίας.

• 
  
• Διδάγματα από τις πρόσφατες εξελίξεις.

Όταν οι πλατεία Ταχρίρ του Καΐρου και σε συνέχεια η Ποέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης και αυτή του Συντάγματος βρισκόταν στο απόγειό τους, είχαμε κάνει μια βασική αλλά ταυτόσημη παρατήρηση για το κίνημα των πλατειών: Είναι ιστορικά διαπιστωμένο ότι αν δεν έχει ο λαός ένα εναλλακτικό κέντρο εξουσίας και εναλλακτικό πολιτικό πρόγραμμα εξουσίας, το αδιέξοδο κάθε εξέγερσης είναι προδιαγεγραμμένο.

Αν το κίνημα των μαζών στις πελατείες και στους δρόμους δεν αποκτήσει ταξικό περιεχόμενο με τις διεκδικήσεις του εργαζόμενου λαού στο κέντρο, με ταυτότητα, δομή, στόχους, πρόγραμμα και οργάνωση, θα χαθεί και αργά ή γρήγορα η ίδια εξουσία του κεφαλαίου θα επανέλθει με άλλο προσωπείο, πιθανόν πολύ χειρότερο και με νέα παραπλανητικά συνθήματα κλεμμένα και από αυτόν τον λαϊκό ξεσηκωμό. 

«ΔΕΝ ΘΑ ΛΥΓΙΣΟΥΜΕ»

«Οι εργάτες ξέρουμε πλέον ότι πουλάμε την εργατική μας δύναμη και δεν μας πληρώνει απλά το αφεντικό για να δουλεύουμε. Και είμαστε αποφασισμένοι να μην την πουλάμε τσάμπα. Γι' αυτό δε γυρίζουμε στο εργοστάσιο για 500 ευρώ. Τώρα είμαστε και ενωμένοι και μέσα στο εργοστάσιο, αλλά και με όλους όσοι μας συμπαραστέκονται καθημερινά».

Τα λόγια ανήκουν σε εργαζόμενους της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» στον Ασπρόπυργο, που μίλησαν στον «Ρ», έξω από την πύλη του εργοστασίου. Βραδινή περιφρούρηση λίγο πριν τα μεσάνυχτα της Πέμπτης γύρω από το βαρέλι με τη φωτιά για να σπάσουν το κρύο και την υγρασία. Εκεί στήθηκε η κουβέντα για το πώς βλέπουν τον αγώνα τους, για την αλληλεγγύη που τους «εντυπωσίασε» - όπως είπαν οι ίδιοι - και τους εμψυχώνει, αλλά και για το πόσο «ακριβά κοστίζει» για να δουλεύουν στις άθλιες συνθήκες του εργοστασίου.

Με λόγια απλά, αλλά βαθιά, συμπληρώνοντας ο ένας τον άλλον, εξήγησαν γιατί δε λυγίζουν. Γιατί δεν πρόκειται να λυγίσουν. Δε λένε ονόματα. Οχι γιατί φοβούνται, όπως λένε, αλλά γιατί «όποιον και να ρωτήσεις τα ίδια θα σου πει».

93 ΧΡΟΝΙΑ ΚΚΕ.

Αταλάντευτα και αδιάλλακτα στην πρωτοπορία της πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

«Εις το ξενοδοχείον "Πειραιεύς", εις την αίθουσαν του σωματείου των μηχανικών ατμοπλοίων... (λογοκρισία 3 γραμμών) συνήλθε χτες εις την πρώτην συνεδρίασίν του το πρώτον σοσιαλιστικόν συνέδριον της Ελλάδος, με κύριον σκοπόν την συνένωσιν όλων των εν Ελλάδι σοσιαλιστικών ομάδων εις ένα ενιαίον κόμμα διοικούμενον ενιαίως και αντιπροσωπευόμενον εις την Διεθνή. 
Η έναρξις εγένετο εις τας 10 π.μ...» («Ριζοσπάστης» 5 (18) του Νοέμβρη 1918).

Ετσι άρχιζε ο «Ριζοσπάστης» το ρεπορτάζ από την πρώτη μέρα, στις 17 του Νοέμβρη 1918, των εργασιών του ιδρυτικού Συνεδρίου του Κόμματός μας, που φέτος κλείνει 93 χρόνια ζωής και δράσης, από τη στιγμή της συγκρότησης των διαφόρων σοσιαλιστικών ομίλων σε ενιαίο κόμμα, στην πρωτοπορία της οργάνωσης και καθοδήγησης της ταξικής πάλης της εργατικής τάξης της Ελλάδας, για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού.

«Δεν θα σκύψουμε το κεφάλι»...

Στους δρόμους, στη σχολική ζωή, στη γειτονιά, τα Συντονιστικά Αγώνα Σχολείων αναπτύσσουν μια διαρκή πολύμορφη δραστηριότητα. 

Γέννημα και εκφραστής της αγανάκτησης των μαθητών απέναντι σε όσα ζουν μέσα και έξω από το σχολείο και για την ανάγκη συλλογικής δράσης, το Συντονιστικό Αγώνα Σχολείων Αθήνας αγωνίζεται να βάλουν οι μαθητές τη δική τους σφραγίδα στις εξελίξεις. 

Ο Ανδρέας Πούλος, μαθητής του 1ου ΕΠΑΛ Αθήνας και ο Δημήτρης Βιτζιλαίος, μαθητής του 40ού Γενικού Λυκείου Αθήνας, μέλη του Συντονιστικού, μιλούν για όσα κινητοποιούν τους μαθητές, για τους συμμάχους τους και όσους στέκονται απέναντι σε αυτόν τον αγώνα, για τη διαρκή, πολύμορφη δραστηριότητα του Συντονιστικού Αγώνα Σχολείων Αθήνας. Μιλούν για την πείρα από την οργάνωση του αγώνα, δηλώνοντας ότι οι μαθητές συνεχίζουν ακόμα πιο αποφασιστικά, μέσα από διάφορες διεργασίες συζητούν, αποφασίζουν την αντίδρασή τους με διάφορες μορφές.

Συγκυβερνούν από φόβο και έχθρα για το λαό...

Η συζήτηση για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στη συγκυβέρνηση που συγκρότησαν με πρωθυπουργό τον Λ. Παπαδήμο το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ., με τη στήριξη της Μπακογιάννη και με σιγόντο από το κόμμα του Κουβέλη, επιβεβαίωσε τις βασικές εκτιμήσεις του ΚΚΕ:

• Η κυβέρνηση αυτή έρχεται να περάσει τα πλέον αντιδραστικά μέτρα για λογαριασμό του κεφαλαίου, να εξασφαλίσει την παραμονή της ντόπιας πλουτοκρατίας στην Ευρωζώνη, με κλιμάκωση της επίθεσης στα εργατικά λαϊκά δικαιώματα, στη βάση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, στις 26 Οκτώβρη, για το «κούρεμα» του κρατικού χρέους, σαν όχημα για την ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας.
• Με τρομοκρατία, απειλές και ψευτοδιλήμματα, η κυβέρνηση θα επιδιώξει να εκβιάσει συναίνεση από το λαό σε μέτρα που χαντακώνουν κι άλλο τη ζωή του. Πρόκειται για τα ίδια και επιπλέον μέτρα, που η προηγούμενη μονοκομματική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε να περάσει, κάτω από την κλιμακούμενη λαϊκή αγανάκτηση, παρά το γεγονός ότι η στήριξή της από τα άλλα κόμματα του κεφαλαίου ήταν δεδομένη.
• Παράλληλη αποστολή της νέας κυβέρνησης είναι να καταλαγιάσει πρόσκαιρα τους ανταγωνισμούς ανάμεσα σε μερίδες της ντόπιας αστικής τάξης, κάτω από την ανάγκη να υπηρετηθεί το γενικό συμφέρον της πλουτοκρατίας.

Ρημάζουν το λαό για τα μονοπώλια...

• 
  
• Ομοβροντία από μέτρα, μαζική εξαθλίωση, καταλήστευση. 
• Σε πλήρη ανάπτυξη τα προηγούμενα πακέτα, αμπαλάρουν και τα επόμενα.
• Συμβολικοί, στο κατώτατο επίπεδο, οι φόροι στην πλουτοκρατία

Βάναυση πρόκληση, κατάμουτρα φτύσιμο απέναντι στα βάσανα του λαού, αποτελούν η φορολογική πολιτική, τα κάθε είδους χαράτσια, που κλιμακώνει το μαύρο μέτωπο κυβέρνησης - τρόικας - πλουτοκρατίας με τον κρατικό προϋπολογισμό για το 2012.

Από την 1η του Γενάρη, οι εργάτες, τα λαϊκά στρώματα θα βρεθούν μπροστά σε νέες τρανταχτές μειώσεις μισθών και συντάξεων. 

Η φοροληστεία θα συντελείται μήνα με το μήνα. 

Η αρπαγή του καθημερινού μόχθου μέσα από τα λογιστήρια των επιχειρήσεων και τα ασφαλιστικά ταμεία θα περιλάβει το νέο κουτσουρεμένο αφορολόγητο όριο, το χαράτσι της λεγόμενης αλληλεγγύης, την απογείωση της ληστείας απέναντι στα πολύτεκνα λαϊκά νοικοκυριά. 

Το μαύρο μέτωπο ελπίζει να μαζεύει τις δόσεις, που έχουν ξεμείνει από φέτος, για τα χαράτσια μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ, ταυτόχρονα με τα χαράτσια που προγραμματίζουν για το 2012.