Ηρθε η ώρα της «4ης ελευθερίας»...

Προβοκατόρικες Υπηρεσίες

εκ...λογίκευσης του λαού!

Γράφει:  ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο κ. Παπανδρέου δεν είχε θέσει ακόμα το δίλημμα «Σγουρός ή χάος» όταν, περίπου 70 χρόνια πριν, ο Ρούσβελτ ισχυριζόταν ότι ο καπιταλισμός ήταν ο εγγυητής ενός κόσμου με εδραιωμένες τις «4 ελευθερίες».

*

Πρώτη η «ελευθερία του λόγου και της έκφρασης». Πρόκειται για ελευθερία πλήρως, πλέον, κατακτημένη στην Ελλάδα, η οποία κατατάσσεται επικεφαλής στον κατάλογο της λογοκρισίας του Τύπου, εδώ όπου το ΔΝΤ διατηρεί «ειδικές σχέσεις» με δημοσιογράφους και τα ηλεκτρονικά ΜΜΕ εκπέμπουν επί 24ώρου βάσεως την «εγκυρότητα» και την «πολυφωνία» τους.

*

Δεύτερη η «ελευθερία της σκέψης και της πίστης». Κι αυτή είναι μια ελευθερία απολύτως ζωντανή στην Ελλάδα. Οποιος, πάντως, σκέφτεται και όποιος πιστεύει ότι πρέπει να καταδικάσει (στις εκλογές της Κυριακής για παράδειγμα) τις πολιτικές με τις οποίες διαφωνεί, θα πρέπει πρώτα να δραπετεύσει από την ομηρία των εκβιασμών, των κινδυνολογιών, της καταστροφολογίας και της «χρεοκοπολογίας». Λεπτομέρειες...

Η ΦΙΕΣΤΑ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ...

Ανοιχτή επιστολή - κάλεσμα της «Λαϊκής Συσπείρωσης», με αφορμή την επίσκεψη του πρωθυπουργού στα Γιάννενα

Με συγκεντρώσεις και φιέστες, στις οποίες συμμετείχαν υπουργοί, υποψήφιοι αιρετοί στην περιοχή και άλλα στελέχη της τοπικής διοίκησης, συνδικαλιστικών και αγροτικών οργανώσεων, η κυβέρνηση, με πρώτο βιολί τον πρωθυπουργό που βρέθηκε χτες στα Γιάννενα, προσπάθησαν να λανσάρουν μια μαγική εικόνα για την Ηπειρο και τις προοπτικές της, με στόχο να αποτρέψουν να εκφραστεί στην κάλπη η λαϊκή αγανάκτηση για τη βαθιά αντεργατική πολιτική του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Αυτήν ακριβώς τη σκληρή πραγματικότητα, που ο λαός της Ηπείρου βιώνει χρόνια τώρα στο πετσί του, αναδεικνύει η «Λαϊκή Συσπείρωση», σε ανοιχτή επιστολή, στην οποία σημειώνει μεταξύ άλλων:

Ικαρία: Κοινό ψηφοδέλτιο ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑ.Ο.Σ. - ΣΥΝ - εφοπλιστών!

Τι είναι το ΚΚΕ και τι κακά έχει προκαλέσει στην Ικαρία;

• Πρώτον, πρόκειται για ένα «άθρησκο και άθεο Κόμμα (που), προσπαθεί να επιβάλει πάντα, μέσω προπαγάνδας και παραπληροφόρησης, στους κατοίκους και εν δυνάμει ψηφοφόρους το... "πίστευε, και μη ερεύνα"»...
• Δεύτερον, το ΚΚΕ γράφει «κόκκινα συνθήματα πάνω σε βράχια»...
• Τρίτον, το ΚΚΕ «αντιδικεί» με τους εφοπλιστές στην Ικαρία γιατί δεν του αρέσει που «οι ναυτικοί των πλοίων λόγω των εύκολων δρομολογίων απολάμβαναν τα μπάνια τους στη Σάμο επί 10 ώρες την ημέρα ή χόρευαν Ικαριώτικο στα πανηγύρια»!

*

Ολες οι προηγούμενες αστειότητες, που βρίθουν πρωτόγονου αντικομμουνισμού, καταγράφηκαν σε ανοιχτή επιστολή την οποία απηύθυνε ενόψει των δημοτικών εκλογών στους Ικαριώτες ο εφοπλιστής Γιώργος Σπανός.

Μάλιστα, αφού ο εφοπλιστής κατακεραύνωσε το «άθρησκο και άθεο» ΚΚΕ και αφού κατέθεσε το «όραμά του» για μια Ικαρία που θα ξεφύγει από «φτωχές και εισαγόμενες ιδεολογίες που την κρατούν δέσμια», ήρθε στο διά ταύτα: 

Δεν είναι τιμωρία η αποχή

Η αποχή δεν είναι τιμωρία των κομμάτων της πλουτοκρατίας. Ξέρεις καλά ότι και μετά τις ευρωεκλογές, αλλά και μετά τις βουλευτικές εκλογές του 2009 με την αποχή δεν ίδρωσε καθόλου το αυτί του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Σκέψου: Τι κατόρθωσες με την επιλογή της αποχής; Η αποχή - «το κόμμα» της αποχής όπως έλεγαν τότε πολλοί - πήρε 50% και 30% στις προηγούμενες εκλογές. 

Από την επόμενη κιόλας μέρα όμως ψήφισαν όλα τα αντεργατικά μέτρα της ΕΕ, του ΔΝΤ. Η αποχή τούς βολεύει. 

Βολεύει τα μεγάλα συμφέροντα που πλασάρουν και καλλιεργούν την ψεύτικη εικόνα ότι τάχα δεν υπάρχει καμία θετική λύση για τα λαϊκά προβλήματα. Οτι είμαστε όλοι ίδιοι! Φοβούνται μη βρει ο λαός το δρόμο του. 

Γι' αυτό στέλνουν στην αποχή τους ψηφοφόρους που ξέρουν ότι δε θα τους ψηφίσουν. Θέλουν το λαό στη γωνία. 

Ομως, όταν ο λαός είναι στη γωνία, αυτό δεν είναι ουδετερότητα, δεν είναι απλά άρνηση να πάρεις θέση. Είναι πολιτική θέση που στρώνει ακόμα πιο καλά το έδαφος για νέα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Με μεγάλη αποχή, ιδιαίτερα με μεγάλη νεανική αποχή, θα έρθουν την επομένη των εκλογών και θα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την κρίση των θεσμών - θα τρίβουν τα χέρια τους όμως - γιατί αποχή σημαίνει απογοήτευση και μοιρολατρία. Η αποχή δεν είναι αντισυστημική στάση, όπως καλλιεργούν διάφορες πλευρές. Αντισυστημική είναι μόνο η στάση που βρίσκεται απέναντι στην αντιλαϊκή πολιτική.

Δικομματικό θέατρο σε εξέλιξη...

Ε, ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ άκρη με το ΠΑΣΟΚ και τον Γ. Παπανδρέου. Από τη μία, χρησιμοποιεί ό,τι εκβιασμούς κατεβάζει το κεφάλι του για να πείσει τον κόσμο να τους ψηφίσει και, από την άλλη, κάνει αυτήν την εμφάνιση στο Μαραθώνιο...

Γιατί τι συνειρμό μπορεί να φέρει (προεκλογικά) κάποιος με μαύρα που τρέχει; Προφανώς, ότι τον ...μαυρίσανε κι «όπου φύγει - φύγει»!

Πάντως, ο «Μαύρος Δρομέας» πάνω που τα έκανε θάλασσα βρήκε ευτυχώς κάποιον να τον βοηθήσει και (έκπληξη!) δεν είναι ο Γ. Καρατζαφέρης του ΛΑ.Ο.Σ., αλλά ο Αντ. Σαμαράς.

Αυτός που δήλωσε χτες περίτρανα ότι οι εκλογές που θέλει να κάνει το ΠΑΣΟΚ - μετά τις αυτοδιοικητικές εκλογές - θα είναι «αποσταθεροποιητικές»...

Να τους κοπεί η φόρα

Μ' ένα φρικτό τρόπο σηματοδοτήθηκε χτες το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση, το σύνολο της πολιτικής που εφαρμόστηκε από κάθε αστική κυβέρνηση που πέρασε απ' αυτόν τον τόπο.

Ενας άνθρωπος πολτοποιήθηκε μέσα στον κάδο ενός απορριμματοφόρου. Οι φρικώδεις λεπτομέρειες δεν έχουν σημασία. Σημασία έχει ότι αυτός ο άνθρωπος ήταν άστεγος. Αυτός ο άνθρωπος είχε βρει στέγη μέσα σ' έναν κάδο απορριμμάτων.

Φρικτός ο συμβολισμός, αλλά εκεί στους κάδους των απορριμμάτων απειλεί να πετάξει μαζικά αυτή η πολιτική όλο και περισσότερους απ' όσους το κεφάλαιο θεωρεί περιττούς.

Ισα που κρατιούνται για να μην το ομολογήσουν οι διάφοροι γραφιάδες της αστικής τάξης. Αλλοτε με κομψές εκφράσεις κι άλλοτε με λέξεις που προδίδουν τη βαθιά περιφρόνησή τους για τον άνθρωπο που βγάζει το ψωμί του δουλεύοντας, ο ένας μετά τον άλλο εκφράζουν την αγωνία μιας τάξης, της αστικής, που γνωρίζει πως όσο είναι καιρός πρέπει να φάει και να αρπάξει όσα μπορεί περισσότερα, γιατί αργά ή γρήγορα θα 'ρθούνε τα πάνω κάτω.

Αρνιέμαι, αρνιέμαι, ΑΡΝΙΕΜΑΙ!

«Υπεροψίαν και μέθην θα είχεν ο Δαρείος»

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ


Η μάχη του Μαραθώνα, αν έχει μια αντιστοίχηση στο τώρα, το αξιακό της μήνυμα στο σήμερα, είναι πως προσέφερε ιστορικά την ορθή απάντηση στο ερώτημα:

Οι θεωρούμενοι «αδύναμοι», όταν αντιστέκονται, όταν πολεμούν, όταν αγωνίζονται, συσπειρωμένοι, ενωμένοι και αποφασισμένοι, μπορούν να εμποδίζουν και να ανατρέπουν τα σχέδια των «δυνατών»; Μπορούν να ακυρώνουν τις επελάσεις των σχεδιαστών της «νέας τάξης»;

Και η ορθή απάντηση είναι: «Ναι».

*

Με αφορμή τη «μάχη της προπαγάνδας» που ζήσαμε με φόντο την επέτειο από τη μάχη του Μαραθώνα, ρωτάμε: Αλήθεια, αυτοί που με την αθλητική τους ή χωρίς την αθλητική τους περιβολή, ποζάρουν σαν δήθεν απόγονοι των τότε «αντιστασιακών» Αθηναίων, τι ακριβώς εκπροσωπούν στην εποχή μας;

Τους υπέρ ή τους κατά της «νέας τάξης»;

Ο κ. Δημαράς, ο κ. Μητρόπουλος και το μνημόνιο

Ο κ. Δημαράς στην τηλεοπτική του συνέντευξη στο ΜEGA το επανέλαβε:

Είμαι υπέρ του «Καλλικράτη», δήλωσε.

Ταυτόχρονα, ο κ. Δημαράς λέει ότι είναι κατά του μνημονίου. Ομως, μια απλή ανάγνωση του μνημονίου αρκεί: Είναι μέσω του «Καλλικράτη» που το μνημόνιο - με το οποίο λέει ότι διαφωνεί ο κ. Δημαράς - «αρπάζει» από τους κατοίκους των δήμων και των περιφερειών 500 εκατομμύρια το χρόνο!

*

Ο κ. Δημαράς δεν μπορεί να μη γνωρίζει τι προβλέπει το μνημόνιο. Πώς, λοιπόν, ισχυρίζεται ότι αποτελεί γνήσιο πολέμιο του μνημονίου ότανεγγυάται ότι μέσω του «Καλλικράτη» θα εφαρμόσει κατά γράμμα το μνημόνιο στη μεγαλύτερη περιφέρεια της χώρας(!);

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ...

Ο Γ. ΔΗΜΑΡΑΣ δηλώνει «παρών» δίπλα στην κυβέρνηση. Οτι δεν ψήφισε «ούτε το εργασιακό, ούτε το ασφαλιστικό» ισχυρίστηκε την Κυριακή το πρωί στην εκπομπή «MEGA Σαββατοκύριακο» ο Γιάννης Δημαράς. Μάλιστα, όπως είπε, πρέπει να ξεκαθαριστεί αυτή η ...παρεξήγηση, για να μιλήσουμε και για το πρόγραμμά του! Σε ερώτηση αμέσως μετά του δημοσιογράφου «δύο παρών δεν είχες πει;», ο Γ. Δημαράς απαντά «ναι»! Επίσης, το εκλογικό επιτελείο του συνδυασμού του, απαντά στη «λάσπη» λέγοντας ανάμεσα σε άλλα: «Ο Δημαράς, εκτός από το Μνημόνιο, καταψήφισε και το ασφαλιστικό και το εργασιακό, όπως αποδεικνύουν τα πρακτικά της Βουλής. Αντίθετα υπερψήφισε τον "Καλλικράτη", που θεωρεί θετικό βήμα για την αυτοδιοίκηση και την κρατική συγκρότηση, με ελλείψεις, που μπορούν να θεραπευθούν».

Ας την ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, την παρεξήγηση:

Επικίνδυνο δίλημμα

Επικίνδυνο και ψευδεπίγραφο το εκβιαστικό δίλημμα του πρωθυπουργού για αποσταθεροποίηση. 

Σταθερότητα για τα μονοπώλια είναι η αύξηση των κερδών τους, η μείωση μισθών - συντάξεων, το κόψιμο παροχών από τα ασφαλιστικά ταμεία, η κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων, η ανεργία, το ξεπούλημα των λιμανιών, των αεροδρομίων, των ορεινών όγκων και των παραλιών. 

Η πάλη και ο καθημερινός αγώνας για να ζήσει ο λαός μας καλύτερα, για την κυβέρνηση είναι αποσταθεροποίηση. Σταθερότητα για το λαό είναι να έχει σταθερή και μόνιμη δουλειά, δημόσιες και δωρεάν παροχές στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Παιδεία, κλπ. 

Οι εργαζόμενοι ζουν στην αστάθεια και στην ανασφάλεια και η πλουτοκρατία στη σταθερότητα και στην ασφάλεια. Αυτή τη σταθερότητα τι να την κάνει ο λαός;

 Αυτό που πρέπει να νοιάζει το λαό είναι ότι αυτήν τη σταθερότητα πρέπει να την αποσταθεροποιήσει! 

Σταθερότητα για το λαό μπορεί να υπάρξει μόνο με την αλλαγή συσχετισμού δυνάμεων υπέρ του, και αυτό εξαρτάται από την εξέλιξη του ταξικού κινήματος. 

Οσο περισσότερα εμπόδια δημιουργούνται στην υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής, στο σύστημα διακυβέρνησης, όσο περισσότερο τρίζουν τα θεμέλια του συστήματος της εκμετάλλευσης, τόσο πιο αποτελεσματικά η λαϊκή αντεπίθεση θα μπορεί να αντιμετωπίζει την κλιμάκωση της επίθεσης του κεφαλαίου και να ανοίξει την προοπτική για ριζικές αλλαγές στην εξουσία και στην οικονομία.

ΑΞΙΟΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΦΕΡΕΓΓΥΟΣ

Εχτες και με αφορμή δημοσίευμα της Real news που έφερε τον Δημαρά να έχει συμφωνήσει παρασκηνιακά με τον Α. Σαμαρά να στηριχτεί στις αυτοδιοικητικές εκλογές από την Ν.Δ είχαμε κάνει μια ανάρτηση που την τιτλοφορούσαμε «Ο Δημαράς δεν είναι παρά ένας πολιτικός σαλτιμπάγκος».
ΠΗΓΗ :  ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ
Σήμερα απ’ το γραφείο Τύπου του Γ. Δημαρά μας ήρθε απομαγνητοφωνημένη η συνέντευξη που είχε δώσει το πρωί, στο τηλεοπτικό κανάλι Mega στην οποία ο επικεφαλής του συνδυασμού «Αρμα Πολιτών» δηλώνει: «Δεν θέλω να απαντήσω στο δημοσίευμα», της Real news και συμπληρώνει: «Θα σας πω όμως, με κάθε ειλικρίνεια, ότι είχα επαφές με όλους τους πολιτικούς όλων των χώρων, όταν ακόμα σκεφτόμουνα και έθετα τη σκέψη μου και υπό την κρίση τους λιγάκι, αν θέλετε. Αλλά ούτε μου πρότειναν, ούτε τους πρότεινα κάτι συγκεκριμένο… Να μην απαριθμήσω ονόματα, αλλά πιστέψτε με ότι συνάντησα όλους τους πολιτικούς αρχηγούς».

Για να δείτε λοιπόν την αξιοπιστία αυτού του τύπου που εμείς χαρακτηρίσαμε πολιτικό σαλτιμπάγκο παραθέτουμε  τις αντιδράσεις των κομμάτων μετά τα λεχθέντα του Γ. Δημαρά. 

Η κρίση του συστήματος

Jo Cottenier και Henri Houben Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), το τρέχον κραχ είναι συγκρίσιμο μοναχά με αυτό του 1929. Ταυτόχρονα, το κραχ ακολουθήσαν μια σειρά από έτη μεγάλης ύφεσης: πολλές επιχειρήσεις έκλεισαν, η ανεργία ήταν σε απίστευτα υψηλά επίπεδα, έγιναν περικοπές μισθών και αυξήθηκε η φτώχια. Αυτή ήταν η προειδοποίηση για το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Θα έχει άραγε αυτή η κρίση τις ίδιες δραματικές συνέπειες; Ή θα περιοριστεί; Ξαφνικά, επανήλθαν τα κράτη. Θα είναι αυτό αρκετό, για να απορροφήσει τους κραδασμούς; Σήμερα ακόμη και οι πιο πεισμένοι φιλελεύθεροι απαιτούν περισσότερες ρυθμίσεις για τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Μπορεί, όμως, αυτή η κρίση να αποφευχθεί μόνο με την καλύτερη επίβλεψη των σούρτα φέρτα της τραπεζικής βιομηχανίας; Ή υπάρχουν περισσότερα; Για να βρεθούν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα πρέπει να κατανοήσουμε την πηγή της σημερινής κρίσης. Γι’ αυτό θα πρέπει να πάμε πίσω στον χρόνο. Η παγκόσμια οικονομία, σε απελπιστική κατάσταση από το 1973 Οι Ηνωμένες Πολιτείες βγήκαν από το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο ως ασυναγώνιστη παγκόσμια υπερδύναμη. Το κατόρθωσαν καθιστώντας το δολάριο ως το μόνο παγκόσμιο νόμισμα. Μόνο τα δολάρια μπορούσαν να ανταλλάσονται με χρυσό και τα άλλα νομίσματα είχαν σταθερή συναλλαγματική ισοτιμία με το δολάριο. Η συμφωνία Bretton Woods το 1944 καθιέρωσε αυτές τις ρυθμίσεις.

Που οφείλεται η καπιταλιστική κρίση

Πριν ένα χρόνο όλοι οι θιασώτες του καπιταλισμού ισχυρίζονταν ότι η κρίση δεν οφείλονταν στις αγορές, αλλά μονομερώς σε κάποιους αδίστακτους και άπληστους τραπεζίτες, χρηματιστές και κερδοσκόπους που εκμεταλλεύτηκαν την απορρύθμιση των χρηματοπιστωτικών αγορών για προσωπικό όφελος.

Οι σοσιαλδημοκράτες από τη μεριά τους διακήρυτταν ότι η κρίση οφείλεται στις νεοσυντηρητικές πολιτικές και πανηγύριζαν για το «τέλος του νεοφιλελευθερισμού» και την επιστροφή του αγοραίου κρατισμού.

Όλοι τους όμως απόκρυπταν το γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση των αγορών αντανακλά δομικές αλλαγές στον καπιταλισμό και ότι η καπιταλιστική κρίση/κατάρρευση οφείλεται στις αντιδραστικές επεκτατικές αναδιαρθρώσεις και μετασχηματισμούς του καπιταλισμού, ως αποτέλεσμα της κρίσης υπερσυσσώρευσης του κεφαλαίου.

Ο μύθος της σωτηρίας του λαού απ' τη χρεοκοπία

Φορώντας το λαμπερό ένδυμα του σωτήρα του λαού ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου κάλεσε τους εργαζόμενους να υπερψηφίσουν στις ερχόμενες εκλογές την πολιτική του, την οποία παρουσίασε σαν μονόδρομο για την αποφυγή της χρεοκοπίας της χώρας. Προβάλλοντας το φόβητρο της διακοπής πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις, ζήτησε στην ουσία ψήφο - έγκριση για να συνεχίσει και να κλιμακώσει την αντιλαϊκή επίθεση.

Ομως, η δυνατότητα εξαπάτησης των εργαζόμενων μειώνεται κάθε μέρα που περνάει και αυτό δεν οφείλεται στην αυτοκαταστροφική παρουσία του πρωθυπουργού στη παρωδία της διακαναλικής συνέντευξης, αλλά στην τεράστια διάσταση που αντικειμενικά υπάρχει ανάμεσα στην προπαγανδιστική μυθοπλασία της άρχουσας τάξης και στη πραγματικότητα.

Σήμερα, όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι αντιλαμβάνονται ότι η κυβερνητική πολιτική οδηγεί ήδη το λαό σε τροχιά χρεοκοπίας με τα αντιλαϊκά μέτρα που ήδη εφαρμόζονται. Η στάση πληρωμών του κράτους προς τους εργαζόμενους έχει ήδη ξεκινήσει με τη δραματική μείωση των μισθών, των συντάξεων, την αύξηση των λογαριασμών του ηλεκτρικού ρεύματος, την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών, των δαπανών της λαϊκής οικογένειας για Υγεία και Παιδεία.

Ποια «αντισυστημική ψήφος»;

Από διάφορα συγκροτήματα του Τύπου και τα αστικά ΜΜΕ, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η ψήφος στα διάφορα αναχώματα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ είναι τάχα «αντισυστημική ψήφος». Μάλιστα, οικοδομούν ένα προφίλ για τους Δημαρά, Μητρόπουλο κ.τ.λ., ότι έχουν τάχα άλλη ηθική και αντίληψη από αυτή του ξεπερασμένου και χρεοκοπημένου δικομματικού συστήματος, ότι είναι πρόσωπα που φέρνουν το καινούργιο.

Οχι μόνο δεν πρόκειται για αντισυστημική ψήφο. αλλά ίσα ίσα για ψήφο στήριξης και διάσωσης του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος. Εξάλλου. όλοι αυτοί είναι γνωστές εφεδρείες του συστήματος, που μπαινοβγαίνουν στο ΠΑΣΟΚ και στα άλλα κόμματα του κεφαλαίου για να μπερδεύουν, να ξεγελάνε και να εγκλωβίζουν το λαό. Η γραμμή τους είναι γραμμή διαχείρισης του συστήματος. Στήριξαν και στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου, της ΕΕ, στήριξαν όλα τα αντιλαϊκά μέτρα (το Μάαστριχτ, τη Λισαβόνα, το ασφαλιστικό κ.ο.κ.) κι ας κλαίνε τάχα για τις συνέπειες αυτής της πολιτικής. Δηλώνουν ότι τάχα είναι ενάντια στο μνημόνιο. αλλά στηρίζουν τη στρατηγική του κεφαλαίου που οδηγεί στα μνημόνια ενάντια στο λαό και που υπήρχαν και πριν την καπιταλιστική κρίση. Τώρα ξαναπροσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο σύστημα: για να ανακόψουν θετικές διεργασίες και τη ριζοσπαστικοποίηση λαϊκών στρωμάτων, αναλαμβάνουν με εντολή την αποστολή των αναχωμάτων της λαϊκής δυσαρέσκειας. Παίζουν στο σχέδιο αναδιάταξης του αστικού πολιτικού συστήματος, των στημένων κεντροαριστερών και κεντροδεξιών σεναρίων για να ξαναβρεθεί ο λαός δεμένος χειροπόδαρα.