Με αφορμή τη νέα φουρνιά των αντιλαϊκών μέτρων που ετοιμάζει η συγκυβέρνηση με την τρόικα και έχοντας ως δεδομένο αυτό που όλοι ομολογούν, ότι, δηλαδή, η βόμβα που θα εκραγεί στα θεμέλια των λαϊκών νοικοκυριών θα είναι ισχυρότερη από όλες τις προηγούμενες, μπορούμε - δικαιούμαστε να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους - να επανέλθουμε σε ορισμένες επισημάνσεις.
Πρώτον: Η δέσμη των μέτρων που αναμένουμε για το τέλος του μήνα, είναι η πολλοστή που επιβάλλεται στο όνομα της αντιμετώπισης της οικονομικής κρίσης. Το ΚΚΕ, από τον Μάη του 2010, όταν πρωτοανακοινώθηκε το μνημόνιο, προειδοποιούσε ότι θα ακολουθήσουν κι άλλα μέτρα που θα είναι ακόμα πιο σκληρά και θα πλήξουν ακόμα περισσότερο τα λαϊκά στρώματα. Αυτό ακριβώς και έγινε. Ακολούθησαν οι ανά τρίμηνο «προσαρμογές» του μνημονίου, πήγαμε στο Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο, φτάσαμε στο δεύτερο μνημόνιο και τώρα μαζί με τα 11,5 δισ., ψάχνουν πώς θα μας αρπάξουν ακόμα 3 και άλλα 2,5 δισ. ευρώ.
Δεύτερον: Τα μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι σήμερα έχουν ανατρέψει ολοκληρωτικά τα δεδομένα που συνέθεταν το βιοτικό επίπεδο του συνόλου των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Οι μισθοί έχουν συρρικνωθεί σε πρωτοφανή επίπεδα, οι φόροι έχουν αυξηθεί με αστρονομικά ποσοστά, η περιστολή δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα είναι γενικευμένη, οι τομείς της δημόσιας υγείας και παιδείας έχουν σχεδόν εξαφανιστεί. Το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή εξηγούσε ότι κανένα απολύτως μέτρο από αυτά που παίρνονται σε
