«Μέρες απεργίας» ...

«Μέρες απεργίας»  είναι ο τίτλος  10λεπτου ντοκυμαντέρ  που  είδε το  φως της δημοσιότητας αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο.   

Το θέμα του, η απεργία στη Χαλυβουργία Ελλάδας.  

Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα μιλάμε για μια κορυφαία σύγκρουση των ταξικών δυνάμεων και των δυνάμεων του κεφαλαίου. 

Η πρώτη απορία που σου δημιουργείται βλέποντας το ντοκυμαντέρ είναι ότι πουθενά μα πουθενά δεν φαίνεται , δεν διαπιστώνεται  o ρόλος που έπαιξε και παίζει το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ σε αυτή την απεργία και ας ήταν απο την πρώτη στιγμή , κυριολεκτικά, δίπλα στους απεργούς. 

Για δική σας όμως πληροφόρηση δείτε εδώ και εδώ

Δεν γίνεται να μη χαμογελάσει κάποιος ακούγοντας τη δημοσιογράφο της Ελευθεροτυπίας, Μαρία Λουκά  να λέει ανάμεσα στα άλλα 

Οι εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ενωση το 2011

Οι εξελίξεις στην ΕΕ το 2011 σημαδεύτηκαν από το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης στην Ευρωζώνη και συνολικά στην ΕΕ. 
Η ανάκαμψη των καπιταλιστικών οικονομιών της Ευρωζώνης και της ΕΕ δεν είναι ακόμη ορατή, ενώ η κρίση βαθαίνει σε μεγάλες καπιταλιστικές οικονομίες της Ευρωζώνης (Ιταλία, Ισπανία) και εμφανίζει εκδηλώσεις στις ηγετικές καπιταλιστικές δυνάμεις της Γαλλίας και της Γερμανίας. Η όποια ανάκαμψη της καπιταλιστικής παραγωγής και ανάπτυξης συνολικά εμφανίζεται με βάση όλα τα στοιχεία, ασταθής, αναιμική και με χαρακτηριστικά διατήρησης στοιχείων κρίσης, όπως η υψηλή ανεργία, υπονομεύοντας κάθε σχετικά διατηρήσιμη καπιταλιστική μεγέθυνση. 
Στο έδαφος αυτό οξύνονται τόσο οι ιμπεριαλιστικές αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της Ευρωζώνης και της ΕΕ, ανάμεσα στα κράτη-μέλη που ανταγωνίζονται για τα

Στοχεύοντας τα μυαλά των παιδιών ...

Σε εξ απαλών ονύχων πλύση εγκεφάλου, στην οποία θέλει να εμπλέξει γονείς και εκπαιδευτικούς, προχωρά η ΕΕ εν μέσω άγριας καπιταλιστικής κρίσης, επιστρατεύοντας τις δυνατότητες της τεχνολογίας, προσαρμοσμένες όμως στις διαχρονικές ανάγκες των αστών για μαύρη προπαγάνδα.

Ενώ οι γονείς, οι δάσκαλοί τους, αλλά και τα ίδια, υφίστανται τις οδυνηρές συνέπειες της κρίσης του συστήματος, με τις κυβερνήσεις της ΕΕ - φυσικά και την ελληνική - να έχουν εξαπολύσει ένα τεράστιο «πογκρόμ» σε ό,τι έχει απομείνει από λαϊκά δικαιώματα και κατακτήσεις σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς, τα παιδιά γίνονται στόχος ενός «τσουνάμι» χυδαίων ψεμάτων, με τη μορφή... «εκπαιδευτικών» παιχνιδιών και άλλων «δραστηριοτήτων», συγκεντρωμένων σε ιστοσελίδα της ΕΕ με τον «αθώο» τίτλο... «Η γωνιά του παιδιού - Παιχνίδια και κουίζ για την ΕΕ» (http://europa.eu/kids-corner/index_el.htm)!

class="subtitle">Η ΕΕ... ως «σχολείο»

Χαρακτηριστικό για το μέγεθος της διαστρέβλωσης της πραγματικότητας που επιχειρεί η ΕΕ είναι το πρωτοσέλιδο κείμενο της ιστοσελίδας στο οποίο

Στα 7,6 τρισ. δολάρια το χρέος των «πλουσίων»

Στα 7,6 τρισ. δολάρια υπολογίζεται ότι θα φτάσουν τα χρέη των μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου το 2012.

Το δημόσιο χρέος των μεγαλύτερων οικονομιών του κόσμου, δηλαδή των ΗΠΑ, της Ιαπωνίας, της Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας, του Καναδά, της Ιταλίας, της Κίνας, της Ινδίας, της Βραζιλίας και της Ρωσίας, εκτιμάται ότι θα φθάσει το 2012 τα 7,6 τρισ. δολάρια από 7,4 τρισ. δολάρια στις αρχές του 2011, σύμφωνα με στοιχεία του πρακτορείου «Bloomberg».

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ του δημόσιου χρέους απασχολεί όλες τις μεγάλες οικονομίες του κόσμου. Βεβαίως, το δημόσιο χρέος δεν είναι παρά ένα από τα πολλά συμπτώματα της καπιταλιστικής κρίσης. Η προσπάθεια των απολογητών του καπιταλισμού να περιορίσουν τη συζήτηση στο χρέος οφείλεται στην πρόθεσή τους να

Επίθεση στη στρατηγική του ΚΚΕ με την καπηλεία του Ζαχαριάδη.

Απέναντι στη στρατηγική του ΚΚΕ δεν στέκονται εχθρικά μόνο οι αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα οικονομικά τους στηρίγματα, οι κεφαλαιοκράτες, στέκεται και ο οπορτουνισμός στις διάφορες εκφράσεις του, χρησιμοποιώντας βεβαίως διαφορετικά μέσα για να την πολεμήσει.

Εδώ και μερικά χρόνια, ιδιαίτερα από τότε που ξέσπασε η καπιταλιστική οικονομική κρίση και διαμορφώθηκαν νέες στρατηγικές ενσωμάτωσης των μαζών, στρατηγικές διαχείρισης της κρίσης, όπως εκείνη του λεγόμενου «αντικατοχικού μετώπου», οπορτουνιστικές δυνάμεις έβαλαν σε ενέργεια την καπηλεία του Νίκου Ζαχαριάδη, με σκοπό να χτυπήσουν την πολιτική και τη στρατηγική του ΚΚΕ, που κερδίζει έδαφος στην εργατική τάξη και σε φτωχά λαϊκά στρώματα (αυτοαπασχολούμενους κ.ά.). Επιδιώκουν να πάρει μέρος και το ΚΚΕ στη δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ, όπως λένε, συνδράμοντας πρωταρχικά στην «ενότητα της αριστεράς».

Ο σοσιαλισμός θα γίνει ξανά πραγματικότητα με τη θέληση των λαών.

Οι Κομμουνιστικές Νεολαίες, που υπογράφουμε την παρακάτω Διακήρυξη, απευθυνόμαστε στη νεολαία της Ευρώπης, αλλά και όλου του κόσμου, με αφορμή την 20ή επέτειο από τη διάλυση της ΕΣΣΔ και την ανατροπή του σοσιαλισμού.

Αυτή η επέτειος, για τις αστικές κυβερνήσεις και τα κόμματα, για τις δυνάμεις του κεφαλαίου, είναι μια ευκαιρία να συκοφαντήσουν το σοσιαλισμό και την προσφορά του, να προβάλουν την καπιταλιστική «αιωνιότητα» και «ευημερία». Είναι οι ίδιοι, που με τις πολιτικές τους έχουν αφαιρέσει κάθε δικαίωμα της νεολαίας, έχουν πραγματοποιήσει δεκάδες ιμπεριαλιστικούς πολέμους και σχεδιάζουν νέους, μας καταδικάζουν στη φτώχεια και την ανεργία, ποινικοποιούν τις κομμουνιστικές ιδέες.

Αυτή η επέτειος για εμάς, για τους εργαζόμενους, τους λαούς και τη νεολαία, είναι μια ευκαιρία να θυμηθούμε τα επιτεύγματα του σοσιαλισμού, την προσφορά του στην ανθρωπότητα, να βγάλουμε συμπεράσματα από την ήττα, την περίοδο 1989 - 1991.

Καλούμε τους νέους να μάθουν, να γνωρίσουν την αλήθεια για το σοσιαλισμό.

Τους λέμε ότι το μέλλον μας είναι ο νέος κόσμος, ο Σοσιαλισμός - Κομμουνισμός.

Τι κοινωνικοί εταίροι μωρέ;

Αυτές οι γιορτές που κύλησαν μέσα σε μια αδιόρατη ψυχικά λάσπη, ένα επίστρωμα συγκρατημένης μελαγχολίας στην καλύτερη περίπτωση, αφήνοντας τη γεύση που έχει όχι απλώς το πολυδιαφημισμένο και ανακριβές «τέλος εποχής» αλλά το πραγματικό τέλος των ψευδαισθήσεων, κάτι από τη γλυκόπικρη γεύση του τελευταίου τσιγάρου που παραχωρείται ως ανθρώπινο δικαίωμα στους μελλοθάνατους, είχαν και μια εξίσου αδιόρατη δημιουργικότητα. Μας προετοίμασαν καλά, καθώς περίσσεψε λίγος ανθρώπινος χρόνος ξεκούρασης, για την επανέναρξη και μάλιστα πανηγυρικά των εχθροπραξιών του ήδη μαινόμενου πολέμου.

Η σκέψη, αναγκαστική άμυνα σε συναισθηματικές φορτίσεις (πως να μην τις έχεις όταν άνθρωποι δίπλα σου πεθαίνουν κυριολεκτικά σαν τα σκυλιά στ' αμπέλι, χωρίς περίθαλψη, συχνά και χωρίς καμιά αξιοπρέπεια, γονείς να καταρρέουν στην προσπάθεια να γεμίσουν ένα τραπέζι γιορτινό με τα στοιχειώδη, νέοι έτοιμοι να λακίσουν από τη ζωή γιατί δεν έμαθαν να κοιτάνε πέρα από τ' ακροδάχτυλά τους...) ήρθε και φόρτωσε το 2012 στις πλάτες μας χωρίς μεν πανικό, αλλά ως πλήρες αδιέξοδο στην όψη.

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: Επαληθεύονται οι εκτιμήσεις για το βάθος της κρίσης

Την εκτίμηση ότι η κρίση στην Ευρωζώνη θα είναι βαθιά και παρατεταμένη, επαληθεύουν οι αναλύσεις διεθνών καπιταλιστικών Οργανισμών, γεγονός που οξύνει τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και καταδεικνύει ταυτόχρονα την αυξανόμενη δυσκολία στην αστική διαχείριση της κρίσης. Τα «μαύρα μαντάτα» για την οικονομία της Ευρωζώνης, είχαν ως συνέπεια η ισοτιμία του ευρώ έναντι του δολαρίου να υποχωρήσει χθες στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Σεπτέμβρη του 2010 περίπου στο 1,2870 δολάρια.

Αυξημένους κινδύνους για την παγκόσμια ανάπτυξη εντοπίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εκτίμηση που ενδέχεται να το οδηγήσει σε προβλέψεις για ύφεση στην Ευρώπη το 2012, όπως ανέφερε ο αναπληρωτής διευθύνων σύμβουλος του Ταμείου, Ζου Μιν. «Τους τελευταίους μήνες παρατηρούμε μια εμφανή αποδυνάμωση της οικονομικής δραστηριότητας, ενώ οι προοπτικές ανάπτυξης έχουν περιοριστεί», δήλωσε σε ομιλία του στη Σιγκαπούρη. Ο ίδιος προειδοποίησε πως αν συνεχιστεί η επιδείνωση της κατάστασης στην Ευρωζώνη, μπορεί να οδηγήσει σε συρρίκνωση του παγκόσμιου ΑΕΠ κατά 2%.

Την πρόβλεψη ότι η ύφεση στην Ευρωζώνη θα βαθύνει στις αρχές του 2012 και ότι οι οικονομικές πιέσεις στις αγορές της Ευρώπης θα παραμείνουν έντονες τους προσεχείς μήνες, διατυπώνει και η Goldman Sachs σε έκθεσή της.

Ο καπιταλισμός έφαγε τα ψωμιά του ...

«Κρίση ηγεσίας, όχι κρίση καπιταλισμού», είναι ο τίτλος χτεσινού άρθρου στο αμερικανικό πρακτορείο «Μπλούμπεργκ», με το οποίο καταλήγει, όπως ήταν αναμενόμενο, στο συμπέρασμα που συμπυκνώνεται στον παραπάνω τίτλο. 
Προφανής στόχος του αρθρογράφου είναι να καλλιεργήσει το μύθο ότι ο καπιταλισμός είναι παντοδύναμος και αιώνιος και ότι η κρίση μπορεί να ξεπεραστεί, αρκεί να αλλάξουν οι πολιτικές ηγεσίες και ίσως με κάποιες αλλαγές στη συνταγή της διαχείρισης της κρίσης. 
Γράφει χαρακτηριστικά: «Η κρίση δεν έχει τελειώσει. 
Ομως, η χειρότερη ύφεση των τελευταίων επτά δεκαετιών δεν περιόρισε, πόσο μάλλον κατέστρεψε, τη λαϊκή στήριξη προς τον υπάρχοντα καπιταλισμό (ήτοι, τον "μεικτό" καπιταλισμό των αγορών, της αναζήτησης του κέρδους και του ανταγωνισμού μαζί με μια ισχυρή δόση κρατικής παρέμβασης). 

Προοδευτική κυβέρνηση, με όρους συνύπαρξης με τα μονοπώλια, δεν μπορεί να υπάρξει...

Για τις πολιτικές εξελίξεις συζήτησε χτες η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ με τον δημοσιογράφο Γ. Παπαδάκη, στην πρωινή εκπομπή του «ΑΝΤ 1». Ακολουθούν αποσπάσματα από τη συζήτηση.

***

-- Τι προτείνει το ΚΚΕ. Είναι ένα κόμμα που δεν προσβλέπει στην εξουσία την αστική. Δεν λέει «ψηφίστε με να κάνω κυβέρνηση και τα πράγματα θα είναι διαφορετικά». Τι προτείνετε εσείς, προκειμένου να φύγουμε από το αδιέξοδο;

-- Οταν λέμε στο λαό ότι το καπιταλιστικό σύστημα - και μιλάμε και για το καπιταλιστικό σύστημα της Ευρώπης, το οποίο έχει κάνει όλο τον κύκλο του - αντικειμενικά σήμερα δεν μπορεί να δώσει λύσεις, ό,τι είχε να δώσει το έδωσε, αυτό σημαίνει ότι δεν περιμένει από το ΚΚΕ να συμμετάσχει στο αστικό πολιτικό σύστημα, σε μια κυβέρνηση διαχείρισης ενός συστήματος, το οποίο δεν μπορεί να δώσει τίποτα.

-- Μιλάτε για ανατροπή του συστήματος.

-- Βεβαίως.

ΥΠΟΘΕΣΗ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ

Αναντίστοιχα του ντόρου που σήκωσαν τα αστικά επιτελεία, είναι τα συμπληρωματικά υπομνήματα που κατέθεσαν χτες.

«Ανθρακες ο θησαυρός» στην υπόθεση των δύο οικονομικών εισαγγελέων Γρ. Πεπόνη και Σπ. Μουζακίτη, οι οποίοι κλήθηκαν χτες να δώσουν εξηγήσεις στον αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Φ. Μακρή, σχετικά με τις καταγγελίες των ίδιων για παρεμβάσεις στο έργο τους. Από τις «διευκρινίσεις» των δύο οικονομικών εισαγγελέων, μέχρι τώρα προέκυψε μόνο ένα τρίτο πρόσωπο, το οποίο, όπως διαρρέεται, τους μετέφερε τη σύσταση - δυσαρέσκεια υπουργού για μια συγκεκριμένη υπόθεση που χειρίζονταν!

Η «Αγωγή του πολίτου» κ. Καψή...

«Ενδεχόμενα ορισμένοι να διαφωνούν σφόδρα με το "όλοι μαζί τα φάγαμε" αλλά είναι πλέον σαφές ότι (...) το να είμαστε καλοί πολίτες είναι ευθύνη όλων μας και κανείς δεν μπορεί να εξαιρεθεί».

*

Αυτή η περισπούδαστη... κενολογία περί «καλών πολιτών» - που όπως κάθε κενολογία καμώνεται την ευφυΐα - ανήκει στον κυβερνητικό εκπρόσωπο, Παντελή Καψή.

Ο οποίος με το ευρύτατο πνεύμα που διαθέτει προφανώς και δε συγκαταλέγεται στους «ορισμένους» που διαφωνούν με το «όλοι μαζί τα φάγαμε».

Ο Καψής συμφωνεί πως «όλοι μαζί τα φάγαμε». Και ως εκ τούτου τώρα μας απειλεί για λογαριασμό της κυβέρνησης

με το σύνθημα «ευρώ ή θάνατος» και

με παρασύνθημα το «δεν υπάρχει σάλιο»...

*

Αλλά πώς και έπεσε τόσο έξω ο κ. Καψής και παρά το γεγονός ότι η τάξη που υπηρετεί συνέδεσε τις τύχες μας με το ευρώ της... αθανασίας, εντούτοις φτάσαμε εδώ που φτάσαμε;

Μα τι «προφήτες»!

«Το ενιαίο αυτό νόμισμα (σ.σ.: το ευρώ) σχετίζεται με ένα ολόκληρο σύστημα πολιτικής ή κανόνων πολιτικής.

Με αυτό επιτυγχάνεται η προστασία του καταναλωτή, του επαγγελματία, της επιχείρησης από την πολιτική αυθαιρεσία (...).

Γενικότερα εξασφαλίζεται μεγαλύτερη διαφάνεια στις σχέσεις πολιτικής και κοινωνίας (...).

Με άλλα λόγια, υπάρχει αυξημένη προστασία της κοινωνίας, καθώς η οικονομική πολιτική συντονίζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο (...).

Η Ελλάδα στην ΟΝΕ είναι, νομίζω, προφυλαγμένη (...) και έχει όλα τα σημαντικά οφέλη της ενοποίησης, δηλαδή, χαμηλά επιτόκια, ελάχιστο συναλλαγματικό κίνδυνο, βεβαιότητα οικονομικής πολιτικής, υγιές μακροοικονομικό υπόβαθρο».

*

Σπάνια μπορείς να βρεις τόσες πολλές λέξεις που να εκθέτουν, μία προς μία, εκείνους που τις εκστόμισαν.

Κι όμως. Αυτά έλεγαν, αυτά υπόσχονταν οι πανηγυριώτες της έλευσης του ευρώ, στις 2 Γενάρη του 2002.

`Η αυτοί ή εμείς!

Οσα σχεδιάζουν να διαπράξουν, μέσα στο Γενάρη, οι συγκυβερνώντες υπό τον τραπεζίτη Παπαδήμο ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία! 

Τα όσα ανακοίνωσε προχτές ο πρωθυπουργός του μαύρου μετώπου στους λεγόμενους «κοινωνικούς εταίρους» δεν έχουν προηγούμενο στην ιστορία του πολιτισμένου κόσμου!

*

Στο όνομα της ενίσχυσης της «ανταγωνιστικότητας» των μονοπωλίων, ο Παπαδήμος ανήγγειλε στους εργάτες, στους μισθωτούς, στους υπαλλήλους ότι αντί για μισθό θα εισπράττουν πλέον ένα... φιλοδώρημα, δηλαδή μεροκάματα Βουλγαρίας και Ρουμανίας, διότι έτσι«ισχύει σε άλλες χώρες που μας ανταγωνίζονται οικονομικά»!

Τεράστια η διαδήλωση για τους χαλυβουργούς.

Με μια από τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις των τελευταίων χρόνων που έχουν γίνει στο Βόλο, η εργατική τάξη της Μαγνησίας, μαζί εργαζόμενοι και από άλλες πόλεις της Θεσσαλίας, πήραν ανοιχτά και καθαρά θέση: Με τους χαλυβουργούς ενάντια στον Μάνεση. Με κάθε αγωνιζόμενο εργάτη ενάντια στους καπιταλιστές. Με λαϊκή συμμαχία ενάντια στο μαύρο μέτωπο κυβέρνησης, βιομηχάνων. Η συγκέντρωση εξελίχθηκε σε μαχητική διαδήλωση που διέσχισε τις οδούς Δημητριάδος και Ιάσωνος, δηλαδή τους δυο κεντρικούς άξονες που διαπερνάνε την πόλη.

Με τη συγκέντρωση να έχει οριστεί για τις 6.30 το απόγευμα, από τις 6.00 η πόλη ζούσε στο ρυθμό των διαδηλωτών. Είχαν φτάσει από νωρίς δεκάδες απεργοί χαλυβουργοί από το εργοστάσιο του Ασπροπύργου με το πανό του σωματείου τους να διαδηλώνει «Καμιά θυσία για την πλουτοκρατία, οργάνωση, ενότητα, λαϊκή συμμαχία».

Ο καπιταλισμός καταστρέφει ...

Το κεφάλαιο δεν παράγει για τις ανάγκες των ανθρώπων αλλά για το κέρδος. Επενδύει σε τομείς της οικονομίας που βγάζει μεγαλύτερο κέρδος. Και αυτό σημαίνει κάποτε και καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, όχι κατ' ανάγκη σε περίοδο κρίσης. Αυτό γίνεται ακόμη πιο ανάγλυφο σε πρώην σοσιαλιστικές χώρες μετά την αντεπανάσταση και την παλινόρθωση του καπιταλισμού. Το παρακάτω δημοσίευμα εφημερίδας για τη Βουλγαρία είναι αποκαλυπτικό ως προς την εκτίμησή μας. 

Ας την παρακολουθήσουμε. «Το βουλγάρικο τυρί φτιάχνεται από γερμανικό γάλα, προειδοποίησε ο Gospodin Gospodinov, Πρόεδρος της Κλαδικής Ενωσης Κτηνοτρόφων στη Βουλγαρία. Σε μια συνέντευξή του, στη "Standard daily", την Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011, είπε ότι οι βουλγάρικες γαλακτοκομικές μονάδες δεν είχαν άλλη επιλογή, προκειμένου να αντιμετωπίσουν την έλλειψη ποιοτικών πρώτων υλών, από το να βασιστούν στις εισαγωγές, συνήθως από τη Γερμανία και την Ουγγαρία.