Αλήθειες και ψέματα για τον Στάλιν: Συνέντευξη με τον καθηγητή Grover Furr

Συ­νέ­ντευ­ξη – Επι­μέ­λεια: Νίκος Μότ­τας //

Με την ευ­και­ρία της συ­μπλή­ρω­σης 140 χρό­νων από τη γέν­νη­ση του Ιωσήφ. Β. Στά­λιν μι­λή­σα­με με τον Grover Furr, κα­θη­γη­τή στο Πα­νε­πι­στή­μιο Montclair του Νιού Τζέρ­σι, γνω­στό για τις με­λέ­τες και το συγ­γρα­φι­κό του έργο πάνω στην ιστο­ρία της Σο­βιε­τι­κής Ένω­σης και ιδιαί­τε­ρα για την πε­ρί­ο­δο της ηγε­σί­ας του Ι.Β.Στά­λιν. Από τα πλέον γνω­στά βι­βλία του είναι το “Khrushchev Lied” (Ο Χρου­στσόφ είπε ψέ­μα­τα) ενώ έχει συγ­γρά­ψει πλη­θώ­ρα ερευ­νη­τι­κών πο­νη­μά­των, με­τα­ξύ άλλων για τη δο­λο­φο­νία του Σερ­γκέι Κιρόφ, τις Δίκες της Μό­σχας και την υπό­θε­ση της «σφα­γής στο Κατίν». Το 2007 το όνομα του Grover Furr συ­γκα­τα­λέ­χθη­κε από συ­ντη­ρη­τι­κούς κύ­κλους των ΗΠΑ στον κα­τά­λο­γο των «101 πιο επι­κίν­δυ­νων ακα­δη­μαϊ­κών στην Αμε­ρι­κή».

Η πορεία προς τον πάτο ξεκίνησε

   Ο προεκλογικός κατήφορος ξεκίνησε κι επισήμως με τις ομιλίες του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη και του Κυριάκου Μητσοτάκη στο συνέδριο της ΝΔ. 

   Όλα προϊδεάζουν ότι ο βούρκος στον οποίο θα επιχειρήσουν μέσω της πόλωσης να ρίξουν τον τόπο δεν θα έχει προηγούμενο. 

   Οι εταίροι του νεοδικομματισμού, που χέρι – χέρι ψηφίζουν μνημόνια, που χέρι – χέρι υπηρετούν εφοπλιστές, βιομηχάνους, τραπεζίτες, τρόικα, ΝΑΤΟ και Αμερικάνους, συναγωνίζονται σε ψεύτικα λόγια και σε προσβολές κατά της νοημοσύνης του λαού. 

   Ο μεν ΣΥΡΙΖΑ ποντάρει στην ακροδεξιά της Νέας Δημοκρατίας για να παραστήσει τη δήθεν «Αριστερά». 

   Η δε ΝΔ ποντάρει στην κακοποίηση της έννοιας «Αριστερά» από τον ΣΥΡΙΖΑ για να παραστήσει τη δύναμη της «εθνικής ευθύνης».

«Ναι, αλλά ο Στά­λιν….»: Αντι­στα­λι­νι­σμός και πα­ρα­χά­ρα­ξη της Ιστο­ρί­ας

Στις 18 Δε­κέμ­βρη συ­μπλη­ρώ­νο­νται 140 χρό­νια από τη γέν­νη­ση του με­γα­λύ­τε­ρου φό­βη­τρου που γνώ­ρι­σαν αστοί, ιμπε­ρια­λι­στές, φα­σί­στες και οπορ­του­νι­στές τον 20ο αιώ­να- του Ιωσήφ Στά­λιν. Η πε­ρί­πτω­ση του Στά­λιν είναι μο­να­δι­κή στην σύγ­χρο­νη πα­γκό­σμια Ιστο­ρία. Και αυτό διότι δεν έχει υπάρ­ξει στα ιστο­ρι­κά χρο­νι­κά ηγε­τι­κή προ­σω­πι­κό­τη­τα που να έχει κα­τα­συ­κο­φα­ντη­θεί με τόσο χυ­δαίο και απρο­κά­λυ­πτο τρόπο από την αστι­κή ιστο­ριο­γρα­φία. Ο αντι­στα­λι­νι­σμός- φο­ρώ­ντας τη μάσκα της ψευ­δε­πί­γρα­φης, επι­στη­μο­νι­κο­φα­νούς «στα­λι­νο­λο­γί­ας» – απο­τέ­λε­σε και απο­τε­λεί την προ­με­τω­πί­δα του αντι­κομ­μου­νι­σμού που συ­στη­μα­τι­κά, εδώ και δε­κα­ε­τί­ες, πο­ντά­ρει στην πα­ρα­χά­ρα­ξη και δια­στρέ­βλω­ση της Ιστο­ρί­ας.

Ο λυσ­σα­λέ­ος αντι­στα­λι­νι­σμός δεν έχει απο­κλει­στι­κά ως στόχο την συ­κο­φά­ντη­ση του Ι.Β.Στά­λιν ως ιστο­ρι­κής φυ­σιο­γνω­μί­ας. Μέσα από τις τε­ρα­το­λο­γί­ες των πάσης φύσης «στα­λι­νο­λό­γων» επι­χει­ρεί­ται να συ­κο­φα­ντη­θεί στις συ­νει­δή­σεις των λαών- και ιδιαί­τε­ρα της νε­ο­λαί­ας- η ιστο­ρι­κή πε­ρί­ο­δος με την οποία ταυ­τί­ζε­ται ο Στά­λιν, δη­λα­δή η πε­ρί­ο­δος κατά την οποία μπή­καν οι βά­σεις της οι­κο­δό­μη­σης του σο­σια­λι­σμού στην ΕΣΣΔ.

Το δη­λη­τή­ριο ενά­ντια στα «στα­λι­νι­κά εγκλή­μα­τα» έχει ως πραγ­μα­τι­κό στόχο την ίδια τη μαρ­ξι­στι­κή-λε­νι­νι­στι­κή κο­σμο­θε­ω­ρία, την προ­ο­πτι­κή μιας κοι­νω­νί­ας απαλ­λαγ­μέ­νης από την κα­πι­τα­λι­στι­κή βαρ­βα­ρό­τη­τα και την εκ­με­τάλ­λευ­ση αν­θρώ­που από άν­θρω­πο, τον σο­σια­λι­σμό-κομ­μου­νι­σμό.

Με απίστευτο αυτογκόλ ο Σύλλογος Γονέων εξηγεί τη διαγραφή

Εκλεγμένης στο ΔΣ του Συλλόγου του 6ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών

Αφού διέγραψαν αγωνίστρια μητέρα, που πρωτοστατούσε σε όλες τις δράσεις του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων, από το Διοικητικό Συμβούλιο, στο οποίο ήταν εκλεγμένη, επειδή διαφωνούσαν (!) γενικά με τις θέσεις της,

αφού η «διαγραφή» της συνοδεύτηκε από άθλιες εκφράσεις και ύβρεις όπως «άθεοι εθνομηδενιστές»(!), «άπλυτοι κομμουνιστές» (!) κτλ, που καμιά σχέση δεν έχουν με το γονεϊκό κίνημα, παραπέμποντας σε χρυσαυγίτικη φρασεολογία που χρησιμοποιούν τα ούγκανα,

η πλειοψηφία του ΔΣ του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 6ου Δημοτικού Σχολείου Συκεών προσπάθησε να απαντήσει στις καταγγελίες της «Δημοκρατικής Ενότητας Γονέων Νεάπολης-Συκεών».

Η ανακοίνωση όμως που εξέδωσαν – πέρα από τα χυδαία ψέματα που αναφέρει – όχι μόνο δεν απαντά στις κατηγορίες αλλά τις επιβεβαιώνει με τον πιο απόλυτο τρόπο!

Μια επιστολή που αποτελεί τουλάχιστον ανέκδοτο! Μια ανακοίνωση που (με ποδοσφαιρικούς όρους) αποτελεί μνημείο-αυτογκόλ στην ιστορία των αυτογκόλ!!

Μια ανακοίνωση που όποιος την διαβάσει θα δυσκολευτεί να πιστέψει πως είναι αληθινή… Θα σκεφτεί πως είναι οπωσδήποτε τρολιά!

Σκυλοκαυγάδες Τσιπρο-Μητσοτακη (video)

 
 
 
 
 

«Σκυλοκαυγά δικομματικό από το παρελθόν» και «ανούσια και άσφαιρη αντιπαράθεση» χαρακτήρισε την κόντρα Τσίπρα - Μητσοτάκη ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, τονίζοντας ότι έχει ευθύνη ο πρόεδρος της Βουλής που επέτρεψε αυτή την κατάσταση και προειδοποίησε ότι η κοινοβουλευτική ομάδα του ΚΚΕ θα εξετάσει τις στάσεις σε ανάλογες περιπτώσεις για το αν θα νομιμοποιήσει με την παρουσία της τέτοιους σκυλοκαυγάδες.

Στον ίδιο «κουβά»

Δεν πάει πολύς καιρός που έχει ξεκινήσει, μπροστά και στις ευρωεκλογές την άνοιξη του 2019, η συζήτηση για ένα «ευρωπαϊκό προοδευτικό δημοκρατικό μέτωπο ενάντια στην ακροδεξιά και τον εθνικισμό», με άξονα την ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Σε αυτήν τη συζήτηση πρωταγωνιστεί στη χώρα μας ο ΣΥΡΙΖΑ, ως ανερχόμενος αστέρας της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, έχοντας πάρει ήδη το χρίσμα από το γερμανικό SPD.

Για ένα «μέτωπο από τον Τσίπρα μέχρι τον Μακρόν» μιλάνε αρκετοί στην ΕΕ, ενώ στο εσωτερικό ο ΣΥΡΙΖΑ επιδιώκει διεύρυνση προς το «κέντρο», συγκροτώντας έναν πόλο με τμήματα του ΚΙΝΑΛ και του Ποταμιού.

Δεν χρειαζόμασταν βεβαίως τις εξελίξεις στη Γαλλία για να καταλάβουμε ότι η «προοδευτική συμμαχία», που επιδιώκουν ο ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι σοσιαλδημοκράτες, είναι μαύρη και αντιδραστική και κάθε άλλο παρά απάντηση μπορεί να αποτελέσει στον εθνικισμό και το φασισμό.

Θεωρητικά ζητήματα για τη στρατηγική και τακτική του Κομμουνιστικού Κόμματος

Το κομμουνιστικό κόμμα, για να είναι το πρωτοπόρο απόσπασμα της εργατικής τάξης, πρέπει να διαμορφώνει και να εφαρμόζει στην πράξη ένα επαναστατικό πολιτικό πρόγραμμα.

Να λειτουργεί και να δρα αναπόσπαστα δεμένο με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Να μπαίνει πρωτοπόρο στους αγώνες, εξυπηρετώντας με συνέπεια το κύριο σκοπό της πολιτικής πάλης, την επαναστατική κατάκτηση της εξουσίας. Αυτό είναι το κύριο πολιτικό καθήκον του κομμουνιστικού κόμματος, διότι το ζήτημα της εξουσίας, όπως έγραφε ο Λένιν είναι «το κυριότερο ζήτημα κάθε επανάστασης»[1].

Κριτήριο λοιπόν για το χαρακτήρα ενός κόμματος είναι το πρόγραμμά του και η πολιτική του πρακτική. «Για να μπούμε στο νόημά της πάλης των κομμάτων, δεν πρέπει να πιστεύουμε τα λόγια, μα να μελετάμε την πραγματική ιστορία των κομμάτων, να εξετάζουμε όχι τόσο εκείνα που λένε τα κόμματα για τον εαυτό τους, αλλά εκείνο που κάνουν, να εξετάζουμε πώς 

ενεργούν κατά τη λύση των διάφορων πολιτικών ζητημάτων που θίγουν τα ζωτικά συμφέροντα των διάφορων τάξεων της κοινωνίας»[2].

Το σπουδαιότερο ζήτημα που καθορίζει το επαναστατικό περιεχόμενο του προγράμματος του κομμουνιστικού κόμματος είναι ο προσδιορισμός του χαρακτήρα της επανάστασης, δηλαδή η απάντηση στο ερώτημα «ποια αντίθεση θα λύσει η επερχόμενη κοινωνική επανάσταση, ποια τάξη θα πάρει την εξουσία». Με βάση αυτήν την εκτίμηση το ΚΚ διαμορφώνει τη γραμμή για τη συγκέντρωση των κοινωνικών δυνάμεών (κινητήριες δυνάμεις) που έχουν αντικειμενικό συμφέρον από την επανάσταση.

Χωρίς την επιστημονική, με βάση τη μαρξιστική-λενινιστική θεωρία, τοποθέτηση του ζητήματος δεν μπορεί το κομμουνιστικό κόμμα να έχει επαναστατική πολιτική, να απαντάει σωστά στα ζητήματα της ταξικής πάλης.

Τα μεγάλα ψέματα για το… οικονομικό θαύμα της Χούντας

Πολλοί έχουν γράψει γι’ αυτό το θέμα. Κάθε φορά όμως που επανέρχεται, χρειάζεται να υπενθυμίζουμε, όσο γίνεται πιο μαζεμένα τα δεδομένα. Ας δούμε λοιπόν μερικά στοιχεία αυτού του «θαύματος» και κατά πόσο αυτά ήταν «θαυμάσια» για το λαό. Ας δούμε κάποια από τα μεγάλα ψέματα που λένε ακόμα για τη χούντα. Φυσικά εδώ δε θα μιλήσουμε συνολικά για τη χούντα και τα «κατορθώματά» της, αλλά μόνο για τα οικονομικά της.

1. «Επί Χούντας είχαμε μηδενικό χρέος. Δεν άφησε χρέος».

Το δημόσιο χρέος, τον Δεκέμβριο του 1967, ανερχόταν στο ποσό των 38,7 δισ. δραχμών. Μέχρι τον Ιανουάριο του 1973 το δημόσιο χρέος είχε «σκαρφαλώσει στα 87,5 δισ. και μέχρι την πτώση της Χούντας είχε φτάσει στο 114 δισ. Αυτό το χρέος άφησε. Τρεις φορές πιο μεγάλο από αυτό που παρέλαβε. Στο «Βήμα» της 20/10/1973 (μόνο φιλοκυβερνητικές εφημερίδες έβγαιναν τότε) καταγράφεται ότι στην εξαετία της δικτατορίας το εξωτερικό χρέος αυξήθηκε όσο δεν είχε αυξηθεί από την γέννηση του ελληνικού κράτους το 1821! Σε έξι χρόνια οι χουντικοί έκαναν το χρέος 1,5 φορά μεγαλύτερο απ’ όσο είχε αυξηθεί σε διάστημα 145 χρόνων!

Κί­τρι­να γι­λέ­κα χωρίς κόκ­κι­νη ση­μαία: Εξαν­θρω­πί­ζε­ται ο κα­πι­τα­λι­σμός;

Το έργο το ‘χουμε ξα­να­δεί στο πα­ρελ­θόν. Ως απο­τέ­λε­σμα της πα­γκό­σμιας, συγ­χρο­νι­σμέ­νης κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης του 2008-2009 και των επι­πτώ­σε­ων της ανα­δεί­χθη­καν, τόσο στην Ευ­ρώ­πη όσο και διε­θνώς, μια σειρά μα­ζι­κά «κι­νή­μα­τα». Από την Ισπα­νία (In­dig­na­dos) μέχρι την Ελ­λά­δα (Αγα­να­κτι­σμέ­νοι- κί­νη­μα των πλα­τειών) και από τις ΗΠΑ (Oc­cupy Wall Street) μέχρι τη Γαλ­λία (Nuit De­bout) τα κι­νή­μα­τα αυτά λει­τούρ­γη­σαν ως «βαλ­βί­δες» εκτό­νω­σης της συσ­σω­ρευ­μέ­νης λαϊ­κής οργής.

Σε πε­ριό­δους κρί­σης, το κε­φά­λαιο έχει απο­δεί­ξει επα­νει­λημ­μέ­να ότι μπο­ρεί να δια­μορ­φώ­νει τους κα­τάλ­λη­λους εκεί­νους μη­χα­νι­σμούς ώστε αφε­νός να στρέ­φει τη γνή­σια λαϊκή αγα­νά­κτη­ση σε ακίν­δυ­να για το ίδιο μο­νο­πά­τια και αφε­τέ­ρου να βρί­σκει το κα­τάλ­λη­λο κάθε φορά πο­λι­τι­κό προ­σω­πι­κό που θα υπη­ρε­τή­σει τις ανά­γκες του.

Δυναμώνουμε το μέτωπο ενάντια στο κεφάλαιο και τα «ρετάλια» του ευρωκομμουνισμού

Με αφορμή τη συμμετοχή του στην 20ή Διεθνή Συνάντηση Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων, είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε με τον Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ιταλίας, Μάρκο Ρίτσο, για την κατάσταση στη χώρα του και τις προσπάθειες που κάνει το ΚΚ να οργανώσει τον ταξικό αγώνα, μετά από χρόνια εγκατάλειψής του, υπό την επίδραση του ευρωκομμουνισμού.

Παραθέτουμε τη συζήτηση που είχαμε μαζί του:

-- Οι διαφωνίες Ιταλίας - Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον ιταλικό προϋπολογισμό ανέδειξαν βαθύτερες αντιθέσεις για την ΕΕ (π.χ. τις προτεραιότητές της σε εξωτερική και δημοσιονομική πολιτική), στις οποίες η κυβέρνηση «Κινήματος 5 Αστέρων» (M5S) - «Λέγκας» πρωτοστατεί. Πώς αποτυπώνεται αυτό στην ένταση της αντιλαϊκής επίθεσης; Για παράδειγμα, πώς ξετυλίγεται η επιχείρηση χειραγώγησης, να πειστεί ο λαός ότι η «καλή» κυβέρνηση θα τον υπερασπιστεί απέναντι στη σημερινή «κακιά» ηγεσία της ΕΕ;

Το έπος της Αφόρετης Γραβάτας

"Είναι νομίζω μια κατάκτηση. Να μπαίνω στο Λευκό Οίκο, στο Κρεμλίνο, στο Βατικανό, στη Γουόλ Στριτ και στο Πεκίνο, χωρίς γραβάτα". Τάδε έφη ο Ελληνας πρωθυπουργός. Δεκέμβρης 2018. Την ίδια μέρα, στην ίδια χώρα, ο συγκυβερνήτης του και υπουργός Αμυνας, ξεκίνησε με πρώτον οβολό το μισθό του, έρανο για ν' αγοραστούν φρεγάτες για το Πολεμικό μας Ναυτικό, καλώντας Ελληνες εφοπλιστές και σκέτους Ελληνες, να προσφέρουν απ' το υστέρημά τους στον ιερό αυτόν σκοπό, μαζί.

Οχι σύντροφοι κι αναγνώστες γενικώς. Δεν είναι μήτε fake news (ψεύτικες, παραπλανητικές ειδήσεις) μήτε τρολάρισμα δημοσιογραφικό ή διαδικτυακό. 

Είναι η επιτομή, συνάμα το αγλάισμα, η ίδια η σημαία - ταυτότητα, η κορωνίδα της πρώην, της νυν και αεί ΣΥΡΙΖΑΝΕΛικης πολιτικής. Ξεπερνάει τον κάθε θνητό άνθρωπο και μετατρέπει σε τοτέμ της διεθνούς πολιτικής σκηνής την ουσία της λέξης κωλοτούμπα, που ήδη λεξικογράφεται και ως kolotoumba.

Καθρέφτης της ΕΕ οι εικόνες από την καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων στη Γαλλία (video)

Σε σχόλιό του για την καταστολή των μαθητικών κινητοποιήσεων στην πόλη Μαντ-λα-Ζολί (Mantes-la-Jolie), στη Βορειοκεντρική Γαλλία, τo Γραφείο Τύπου του ΚΣ της ΚΝΕ αναφέρει:

«Οι εικόνες από την γαλλική πόλη Μαντ-λα-Ζολί που δείχνουν συλληφθέντες μαθητές, ακόμα και 12χρονους, μετά από κινητοποίηση, να είναι γονατισμένοι ή με το πρόσωπο στραμμένο στον τοίχο και με τα χέρια στο κεφάλι, περιτριγυρισμένοι από πάνοπλους αστυνομικούς λες και είναι κρατούμενοι σε κάποιο στρατόπεδο συγκέντρωσης, προκαλούν οργή και ανατριχίλα.

Ποιος επενδύει στο φασισμό;

Υπάρχουν μερικές καταστάσεις στην ιστορία που προϊδεάζουν για τα όσα έρχονται, για τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Η προδιαγραμμένη πορεία, λόγου χάρη, ενός πολιτικού συστήματος που βρίσκεται σε αποσύνθεση, σε αμηχανία, σε παρακμή. Ετούτο το σύστημα περνά μια εποχή λεονταρισμών που συνήθως φέρνουν στο προσκήνιο ασήμαντους «καραγκιόζηδες» (ζητώ συγγνώμη για την προσβολή στον ευφυέστατο Καραγκιόζη αλλά, δυστυχώς, είναι η μόνη παραβολή που ταιριάζει στην εδώ περίπτωση). Εκείνοι που «θα έσχιζαν τα μνημόνια», που θα τα «καταργούσαν με ένα νόμο και ένα άρθρο», που θα «έβαζαν τις αγορές να χορεύουν…», διαπομπεύουν τον εαυτό τους και το λαό που τους στήριξε και γίνονται οι αφοσιωμένοι διεκπεραιωτές των συστημάτων και των πολιτικών που λίγο πριν καταδίκαζαν. Ολόγυρα σε αυτούς, για να συμπληρωθεί το σκηνικό και να αποκτήσει «βάθος» συνωστίζονται μικρότερης εμβέλειας «καραγκιόζηδες», προερχόμενοι είτε από το Χάρβαρντ, είτε από τον κόσμο των κακών μαγισσών («να βγάλει καρκίνο…», αν θυμάστε).

Δεκέμβρης ’44: Επειδή χάσαμε εμείς, κι επειδή νικήσανε αυτοί…

    Σαν σήμερα πριν από 74 ακριβώς χρόνια ξημέρωνε η «Ματωμένη Κυριακή»της 3ης του Δεκέμβρη 1944. Δεν είχαν περάσει ούτε δυο μήνες από την απελευθέρωση της πρωτεύουσας από τους Γερμανούς και ο λαός της Αθήνας αιματοκυλίστηκε από το νέο κατακτητή. Δυο μέρες νωρίτερα είχε προηγηθεί το ιταμό τελεσίγραφο του στρατηγού Σκόμπι και της κυβέρνησης Γεωργίου Παπανδρέου για το μονομερή αφοπλισμό του ΕΛΑΣ.

   Όσα έγιναν τον Δεκέμβρη είχαν προσχεδιαστεί από εκείνους που εμφανίζονταν σαν «απελευθερωτές». Ήδη από τις 22/9/1944, ο Γεώργιος Παπανδρέου, τηλεγραφούσε στον Τσόρτσιλ τα εξής:

«Δεν γνωρίζω τους λόγους διά την απουσία της Βρετανίας. Μόνον η άμεσος παρουσία εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων εις την Ελλάδα και ως τας τουρκικάς ακτάς θα ήτο δυνατό να μεταβάλει την κατάστασιν». Η κατάσταση που ήθελαν να «μεταβληθεί» ήταν να κλείσει ο δρόμος που είχε ανοίξει με το μεγαλειώδες ΕΑΜικό κίνημα προς μια Ελλάδα της λαικής αναδημιουργίας. Πώς θα γινόταν αυτό: «Την 21ην Αυγούστου 1944 συνηντήθην εις την Ρώμην με τον Βρετανόν Πρωθυπουργόν.

“Οι σταλινικοί σαν τον Κουτσούμπα ετοιμάζουν εγκληματικές εκκαθαρίσεις ενάντια στην αριστερή κυβέρνηση!!!”

Σταλινικές εκκαθαρίσεις κατά του Σύριζα διαβλέπει η “Αυγή”!!!

“Οι σταλινικοί σαν τον Κουτσούμπα ετοιμάζουν εγκληματικές εκκαθαρίσεις ενάντια στην αριστερή κυβέρνηση. Διαδώστε!” 

Αυτός θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος του πονήματος που διαβάσαμε στην Αυγή «Τι είναι και τι θέλει το ΚΚΕ». 

Εξανέστη λοιπόν ο αρθρογράφος της κομματικής εφημερίδας της κυβερνήσεως με την ομιλία του Δημήτρη Κουτσούμπα στη διεθνή συνάντηση των κομμουνιστικών κομμάτων πριν λίγες μέρες, αφού από αυτή προκύπτει –συνεχίζει ο αρθρογράφος- πως o ΣΥΡΙΖΑ είναι ο βασικός εχθρός του κινήματος, όπως παλιότερα είχαν ανακηρυχθεί τέτοιοι ο Πλουμπίδης και ο Βελουχιώτης!!! 

Το συμπέρασμα που προκύπτει αβίαστα είναι πως  ο ΣΥΡΙΖΑ είναι από την ίδια πάστα με τον Άρη και τον Πλουμπίδη και το μπουζούκι μπάτσος, από αυτούς που εκδημοκρατίζει η αριστερή μας κυβέρνηση βεβαίως – βεβαίως.

Γιώργος Μαργαρίτης – “Ο πανικός των κυρίαρχων πολιτικών θα μας δώσει τερατογενέσεις”

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη παραχώρησε ο καθηγητής Σύγχρονης Ιστορίας Γιώργος Μαργαρίτης στην εκπομπή “Αντιθέσεις” του Kρήτη TV και το δημοσιογράφο Γιώργο Σαχίνη πριν δυο βδομάδες, με αφορμή την επέτειο του Πολυτεχνείου. Μετά από μια σύντομη εισαγωγή στo γεγονός και τους λόγους για τους οποίους συνιστά τομή, η συζήτηση επεκτείνεται στην ευρωπαϊκή και διεθνή οικονομική και γεωπολιτική κατάσταση, λαμβάνοντας πάντα υπόψη και το εκάστοτε ιστορικό αποτύπωμα στις σύγχρονες εξελίξεις.