Σελίδες

15 Ιουλ 2012

Διαδίκτυο και δίχτυ...


Η εκπαίδευση είναι σύστημα πρωτίστως πολιτικό. Η παιδεία είναι κοινωνικό και πολιτισμικό διαχρονικό άθροισμα ανθρωπίνων σχέσεων και προσβάσεων σε πηγές, ερμηνείες, εμπειρίες και κυρίως επίπεδο συμπεριφοράς ομάδων και όχι αγέλης. Ως τελικό αποτέλεσμα είναι όσμωση της Ιστορίας με την εκάστοτε χρονική πραγματικότητα. Η υπόθεση ότι υψηλής παιδείας κοινωνίες παράγουν και υψηλού επιπέδου εκπαιδευτικό σύστημα είναι αυθαίρετη σε συνθήκες ελεύθερης αγοράς, από την ώρα που η αξία των αναπαραγόμενων προτύπων και κοινών γνώσεων ανάγεται σε εμπόρευμα , κεφαλαιοποιείται και εμπλουτίζει το καπιταλιστικό οπλοστάσιο στη χειραγώγηση των μαζών. Η παιδεία παράγει ελευθερία και καθορίζει και το τίμημα των επιλογών. Η σύγχρονη αντίληψη περί εκπαίδευσης τη θέλει σύστημα ελεγχόμενων γνώσεων, με ταξικά κριτήρια παρεχομένων, που αναπαράγει τη

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ» Να παρέμβει η κυβέρνηση για να δοθεί λύση


Καταιγιστικές και πολύπλευρες επιθέσεις από όλα τα τμήματα του μηχανισμού της αστικής τάξης με την κυβέρνηση να αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο αντιμετώπισαν και απέκρουσαν παλικαρίσια οι χαλυβουργοί του Ασπροπύργου, όπως κάνουν 8,5 μήνες τώρα. Εργοδοσία, υπουργικά στελέχη, «αντικειμενικοί» δημοσιογράφοι, απεργοσπάστες, όλοι μαζί έβαλαν την περασμένη βδομάδα σε εφαρμογή ένα σχέδιο χειραγώγησης και τρομοκράτησης (όχι μόνο των χαλυβουργών αλλά συνολικά των εργαζομένων) με σκοπό, αφενός, να συκοφαντηθεί ο περήφανος αγώνας εννιά μηνών στην «Ελληνική Χαλυβουργία» και να σταλεί σήμα συνολικά στην εργατική τάξη, για να υποδουλωθεί στους μεγαλοβιομηχάνους χωρίς αντιστάσεις, αφετέρου να κλιμακωθεί η χειραγώγηση των λαϊκών συνειδήσεων και η χυδαία προπαγάνδα πως οι αγώνες κλείνουν τα εργοστάσια.
Την ίδια στιγμή, πίσω από όλη αυτήν την επίθεση έγινε τεράστια προσπάθεια να

Ξεφτιλορεζιλοδημοσκοποαλήτες!


Οσοι δεν πήραν τους δρόμους για τις παραλίες ή δεν έκλεισαν ραδιόφωνα και τηλεοράσεις θα έχουν ήδη ακούσει για τις 3 δημοσκοπήσεις που βγήκαν στον αέρα.
Το πρώτο που κάνει η εντύπωση είναι το βιαστικό της υπόθεσης. Οπως και να το κάνουμε μια δημοσκόπηση ακριβώς με τις προγραμματικές δηλώσεις, που έτσι κι αλλιώς δεν έδειξαν όλο το βάθος των προθέσεων της νέας δεξιάς συγκυβέρνησης με δήθεν αριστερό ντεκόρ, δεν είναι ότι πιο έγκυρο.
Βιάστηκαν λοιπόν να μας πουν πως ο λαός είναι μαζί τους.Πως δέχεται το συμβιβασμό και την υποταγή. Βιάστηκαν ακόμη να μας πουν τι περιμένουμε και τι ζητάμε.
Ζητάμε λέει να μας πάρουν το κεφάλι στα γρήγορα.
Θέλουμε αποκρατικοποιήσεις, ακόμη και ξεπούλημα κάτω από τις τιμές, όσο-όσο ρε παιδί μου, αρκεί να μη μας βάλουν νεα μέτρα.

Εκκαθαριστικά - βόμβα για τα λαϊκά νοικοκυριά


Στον αέρα απειλούνται να τιναχθούν οι οικογενειακοί προϋπολογισμοί εκατοντάδων χιλιάδων λαϊκών νοικοκυριών, καθώς τα εκκαθαριστικά του φόρου εισοδήματος που παραλαμβάνουν από την εφορία, τους καλούν να πληρώσουν συμπληρωματικούς φόρους που αντιστοιχούν σε ένα, δύο και τρεις μισθούς και συντάξεις. Ηδη, χιλιάδες νοικοκυριά δηλώνουν απόλυτη αδυναμία να βρουν τα χρήματα που τους ζητούνται από την κυβέρνηση, ενώ τα κόλπα για την προοπτική της πληρωμής των φόρων με δόσεις κάθε άλλο παρά βελτιώνει την κατάσταση των νοικοκυριών εκείνων που πολύ απλά σου λένε «δε διαθέτω ούτε ένα ευρώ για να μπορέσω να πληρώσω».
Η πολιτική της κλιμακούμενης αφαίμαξης που υφίσταται το λαϊκό εισόδημα από τη φιλομονοπωλιακή πολιτική διαχείρισης της κρίσης, εκτός όλων των άλλων, σημαίνει και κλιμακούμενη φορολογική επιβάρυνση - λεηλασία των λαϊκών στρωμάτων, προκειμένου να μείνει αλώβητο το καθεστώς της φορολογικής ασυλίας που παρέχει το αστικό κράτος στο κεφάλαιο και τους εκπροσώπους του. Η στρατηγική κατεύθυνση της παρέμβασης, που θέλει απόλυτα τσακισμένους μισθούς και συντάξεις, για να εξασφαλιστεί, λέει, η ανταγωνιστικότητα των

Ο «νικητής» της ΕΕ, Ραχόι, σαρώνει κάθε λαϊκό δικαίωμα...

Λαϊκές διαδηλώσεις κατά της λιτότητας αλλά οι συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες παραπέμπουν σε ...απεργία για το Σεπτέμβρη
Τη στιγμή που στο Κοινοβούλιο η ισπανική κυβέρνηση έσπρωχνε τους εργαζόμενους στην άβυσσο, με τη εξαγγελία νέων αβάστακτων, αντιλαϊκών μέτρων, προκαλώντας την «πτώση» πολλών εξ αυτών, στους δρόμους της Μαδρίτης ο αγώνας για την επιβίωση και την αξιοπρέπεια των ανθρακωρύχων έπαιρνε τη μορφή διαδήλωσης, διεκδίκησης και οργής, εν μέσω λαϊκής υποστήριξης και της βίαιης αστυνομικής καταστολής.
Χιλιάδες Ισπανοί συγκεντρώθηκαν την περασμένη Τετάρτη στην πλατεία Κολόν της Μαδρίτης για να εκφράσουν τη συμπαράσταση και αλληλεγγύη τους στους ανθρακωρύχους που απεργούν εδώ και δύο μήνες ενάντια στις περικοπές των κυβερνητικών επιδοτήσεων στον άνθρακα, κατά 63% που θα φέρει το σταδιακό κλείσιμο πολλών ορυχείων και την απώλεια δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας

Μπορούμε να γυρίσουμε τα πράγματα


Είναι τουλάχιστον ανυπόφορο, ο εργαζόμενος λαός να πειθαναγκάζεται στις πλέον αιματηρές στερήσεις και η πολιτική ζωή να κυριαρχείται από την πολιτική ταραντέλα και κούφια διαχειριστική αντιπαράθεση των δυο κομμάτων της αστικής δεξιάς (ΝΔ) και της «αστικής αριστεράς» (ΣΥΡΙΖΑ). Είναι τραγικό Ελληνόπουλα να υποσιτίζονται και να λιποθυμούν, είναι αηδιαστικό η πείνα και η εξαθλίωση του λαού να γίνεται πλούτος στα χέρια μιας αδίστακτης μεγαλοαστικής τάξης από βιομήχανους, τραπεζίτες και καραβοκυραίους. Είναι σατανική πρόκληση τα τρόφιμα που στερείται μεγάλη μερίδα Ελληνόπουλων να σαπίζουν στα χέρια ιδιοκτησίας μεγαλεμπόρων. Ναι, είναι αηδία και πρόκληση μαζί. Η Ελλάδα του λαού της, του εργαζόμενου λαού βρίσκεται στην εσχατιά μιας γκριζόμαυρης απεραντοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ Επαίρεται για τη συμβολή του στην ενσωμάτωση του κινήματος...


Ολο και πιο καθαρά, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει διαπιστευτήρια στους αστούς για το πώς φιλοδοξεί να διαχειριστεί την κρίση προς όφελός τους, προβάλλοντας επιπρόσθετα το συγκριτικό πλεονέκτημα ως δύναμη - ανάχωμα στο εργατικό λαϊκό κίνημα. Είναι τόσο φανερή η επιθυμία της να διαχειριστεί την αστική εξουσία, που αδυνατεί να κρύψει τη σύγκλισή της σε βασικές επιλογές με τους υπάρχοντες διαχειριστές, την τρικομματική κυβέρνηση. Σύγκλιση που απορρέει και απ' τη στρατηγική τους σύμπλευση στη ρότα του ευρωμονοδρόμου.
Ηταν αναμφισβήτητα αποκαλυπτικά τα όσα δήλωσε μέσα στη βδομάδα σε τηλεοπτική συνέντευξη ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος ευθαρσώς ομολόγησε τον υπονομευτικό ρόλο που έπαιξε το κόμμα του σε βάρος του λαού και στην ανάπτυξη της πάλης του. Δήλωσε επακριβώς ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ:
«Θα σας έλεγα δε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτέλεσε και ένα ανάχωμα στην

14 Ιουλ 2012

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ιδιωτικοποιήσεις

 «Εμείς αντιπροτείνουμε αναπτυξιακές κοινοπραξίες είτε με διακρατικές συμφωνίες, είτε με τη σύμπραξη επιχειρήσεων είτε του δημόσιου, είτε του ιδιωτικού τομέα, όπου εσύ βάζεις την περιουσία, ο άλλος χρήματα για την αξιοποίησή του και έχετε κάνει μια συμφωνία ότι μακροχρονίως έχετε κέρδη από την αξιοποίησή της. Αυτή τη διαδικασία τη θεωρούμε επωφελή και κερδοφόρα, ενώ τη λογική των ιδιωτικοποιήσεων όπως-όπως τη θεωρούμε επικίνδυνη και επιζήμια». Αυτά έλεγε τις προάλλες ο Παπαδημούλης, σε συνέντευξή του, επιβεβαιώνοντας ότι κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς να ταυτίζονται απόλυτα στο θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, συναντιούνται στο κύριο: Οτι το κεφάλαιο πρέπει να βάλει βαθύτερα το χέρι στη δημόσια περιουσία, προκειμένου να υπάρξουν επενδύσεις, με μοχλό φυσικά τους ιδιώτες.

ΣΥΡΙΖΑ: «Κουκιά σπέρνω» για την πρόταση νόμου του ΚΚΕ


Βερμπαλισμοί και αοριστολογίες για να συσκοτιστεί η ουσία
«Αλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε», ήταν το σχόλιο του ΣΥΡΙΖΑ για την πρόταση νόμου που κατέθεσε χτες το ΚΚΕ, ζητώντας την κατάργηση των μνημονίων, του μεσοπρόθεσμου, των εφαρμοστικών νόμων και της δανειακής σύμβασης. Οπως προεκλογικά απέφευγε με σοφιστείες να πάρει θέση για τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία που είχε προαναγγείλει το ΚΚΕ, έτσι και τώρα, ο ΣΥΡΙΖΑ δε λέει κουβέντα για το πώς θα τοποθετηθεί μέσα στη Βουλή απέναντι στην πρόταση νόμου του ΚΚΕ.
Στον αντίποδα, αναλώνεται σε βερμπαλισμούς και αοριστολογίες, λέγοντας ότι «θα πορευτούμε μετεκλογικά με την ίδια συνέπεια, μέσα και έξω από τη Βουλή, διεκδικώντας την ακύρωση του μνημονίου και των εφαρμοστικών νόμων, την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, με στόχο τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του στo πλαίσιo μιας ευρωπαϊκής συνολικής λύσης». Αν μη τι άλλο, η πρόταση νόμου του ΚΚΕ συνέβαλε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να επαναφέρει στο

Συνένοχη στους εκβιασμούς προς τους απεργούς χαλυβουργούς η κυβέρνηση

Στελέχη της κλιμάκωναν χτες την προσπάθεια συκοφάντησης και τρομοκράτησης των απεργών. Τα αστικά ΜΜΕ επιμένουν να συντηρούν σενάρια για κλείσιμο του εργοστασίου συνδέοντάς τα με τον αγώνα των χαλυβουργών, αλλά τσιμουδιά για την προκλητική αδιαλλαξία του εργοδότη και τα ραδιενεργά απόβλητα


Λυτοί και δεμένοι, με αξιοποίηση όλων των μηχανισμών της αστικής τάξης, έχουν επιστρατευτεί εντείνοντας τους εκβιασμούς και τις απειλές προς τους περήφανους απεργούς χαλυβουργούς, προκειμένου να υποκύψουν και να σπάσουν τον ηρωικό αγώνα που δίνουν εδώ και 8,5 μήνες απέναντι στην αδιάλλακτη εργοδοσία του Μάνεση. Συντονισμένα κυβέρνηση, Μέσα Ενημέρωσης, μεγαλοδημοσιογράφοι, βουλευτές κ.ά. συνέχισαν

21 Δοκιμαστικές Ατάκες Αμήχανων "Αριστερών" ...


Για την πρόταση - νόμου του ΚΚΕ περί "Κατάργησης των Μνημονίων" και την αναμενόμενη στάση που θα κρατήσουν οι αυτοαποκαλούμενοι "Ριζοσπάστες Αριστεροί" εντός κι εκτός βουλής:


1. Μπα; Τώρα θυμήθηκε το ΚΚΕ να καταθέσει πρόταση για κατάργηση του Μνημονίου; Εμείς όχι μόνο το καταργήσαμε πέρυσι τον Ιούνη στη Λ.Σ στην πλατεία, αλλά καταργήσαμε και το χρήμα και αλλάξαμε και το Σύνταγμα! Γιατί δεν ενώθηκαν τότε μαζί μας, να κρατάμε χέρια και να κάνουμε chanting; Ε; Γιατί; Τι θα πει δεν θέλαμε κόμματα! Να ρθουν χωρίς το κόμμα!

Καπιταλισμός (2)


Σίγουρα είναι κουραστικό να μιλάς για πολιτική οικονομία.
Ο Μαρξ, μάλιστα, αστειευόταν λέγοντας ότι είναι το δεύτερο κουραστικότερο πράγμα. Το πρώτο - όπως έλεγε αυτοσαρκαζόμενος - είναι να... γράφεις για πολιτική οικονομία.
Εντούτοις, και ειδικά λόγω του ορυμαγδού της αντιεπιστημονικότητας στην οποία επιδίδεται η αστική προπαγάνδα για να συγκαλύψει τις αιτίες της κρίσης, παρά το κουραστικό και το βαρετό του πράγματος, πρέπει να κρατήσουμε αυτό το βασικό συμπέρασμα:
Οταν μιλάμε για τη σημερινή κρίση, μιλάμε για υπερσυσσώρευση κεφαλαίου και την συνακόλουθη αδυναμία του να λειτουργήσει ως κεφάλαιο.
Αυτό μπορεί να συμβεί μόνο στην περίπτωση που έχει συσσωρευτεί τόσο

13 Ιουλ 2012

Το ΠΑΜΕ έκλεισε το εργοστάσιο της «Πεζό - Σιτροέν»!

Ποιος έκλεισε το εργοστάσιο της «Πεζό - Σιτροέν» στο Ολνέ, έξω από το Παρίσι, που απασχολεί 3.000 άτομα;
 ...Το ΠΑΜΕ! 
Καθόλου απίθανο δεν είναι να το ακούσουμε και αυτό, με τη φόρα που έχουν πάρει τα διάφορα καλοταϊσμένα «παπαγαλάκια» και αστικά ΜΜΕ που πίσω από κάθε «λουκέτο» σε εργοστάσιο βλέπουν το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ. 
Η βρώμικη, ύπουλη και άτιμη προπαγάνδα τους οργιάζει το τελευταίο διάστημα με αφορμή την «Ελληνική Χαλυβουργία» στον Ασπρόπυργο, όπου ο καπιταλιστής ιδιοκτήτης απειλεί με λουκέτο του εργοστασίου, αλλά τα «παπαγαλάκια» ωρύονται ότι φταίνε οι ηρωικοί απεργοί εργάτες και το ΠΑΜΕ για το «κλείσιμο» του εργοστασίου, επειδή απλά επιμένουν να μη μετατραπούν σε σύγχρονους σκλάβους. 

ΚΚΕ πρόταση νόμου για κατάργηση μνημονίων (video)



Πρόταση νόμου του ΚΚΕ για κατάργηση μνημονίων-δανειακής σύμβασης-εφαρμοστικών νόμων.

Δήλωση του Π. ΜΕΝΤΡΕΚΑ για την τοποθέτηση του ΣΥΡΙΖΑ σχετικά με την πρόταση νόμου του ΚΚΕ

Πάει πολύ ο ΣΥΡΙΖΑ, που από την καταγγελία - κατάργηση του μνημονίου πέρασε στην επαναδιαπραγμάτευση, μετά στην ακύρωση και τώρα είναι κάπου μεταξύ επιμήκυνσης και Ραχόϊ, σε συνεννόηση με τους «εταίρους», να εγκαλεί το ΚΚΕ ότι δεν έχει σταθερή θέση για την ανατροπή των μνημονίων.

Επικίνδυνες εξελίξεις


Ο αστικός Τύπος πρόβαλε χτες το θέμα των έντεκα ρωσικών πολεμικών πλοίων για τη Συρία. Την ίδια ώρα, δυο αμερικανικά πολεμικά για την ανατολική Μεσόγειο έπιασαν λιμάνι στον Πειραιά, ένα ακόμη αναμένεται στη Ρόδο. Την ίδια ώρα στη Μόσχα διεξάγονται συζητήσεις με τη συριακή αντιπολίτευση για την ανεύρεση λύσης στην εσωτερική κρίση. Τα ρεπορτάζ του αστικού Τύπου μιλούν για προστασία των ρώσικων συμφερόντων στη Συρία, άλλωστε είναι γνωστό ότι η Ρωσία έχει στρατιωτική βάση στη Συρία, και για επιστροφή στην εποχή του ψυχρού πολέμου. Φαίνεται πως η Ρωσία διερευνά τους δρόμους με τους οποίους θα διασφαλίσει τα συμφέροντά της στη Συρία και στην περιοχή γενικότερα. Η κρίση στη Συρία εμφανίστηκε ως εσωτερικό πρόβλημα «δημοκρατίας». Αλλά είναι κρίκος στην αλυσίδα ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που ονομάστηκαν από τα αστικά επιτελεία και τους οπορτουνιστές «Αραβική Ανοιξη». Η πιο ξεφωνημένη περίπτωση είναι της Λιβύης. Οι ίδιοι οι αστοί ομολόγησαν ωμά την οργάνωση των αντικαθεστωτικών και του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Η εφημερίδα «Τα Νέα» (27/3/2011) έγραψε για τη