Η επιχειρηματολογία διαφόρων αστικών επιτελείων, αστικών ΜΜΕ, για τη στήριξη της πολιτικής ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης, είναι πολύμορφη. Ξεκινά από το βασικό για το αστικό κράτος και το κεφάλαιο, την αντιμετώπιση του κρατικού χρέους, ως ένα βεβαίως από τα μέσα για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης σε όφελος του κεφαλαίου. «Οταν χρωστάς πουλάς για να ξεπληρώσεις» λένε. Αυτή είναι μια από τις αγοραίες εκδοχές. Γιατί υπάρχει και άλλη μια. Τι ενδιαφέρει το λαό αν αυτός που παράγει είναι το Δημόσιο ή ο ιδιώτης; Που είναι επίσης διανθισμένη με το επιχείρημα ότι για τα χρέη, π.χ. των πρώην ΔΕΚΟ, ευθύνονται οι «συντεχνίες», οι κρατικοδίαιτες συνδικαλιστικές ηγεσίες, αλλά και οι κυβερνήσεις που συναλλάχτηκαν μαζί τους. Κυβερνήσεις της ΝΔ και κυρίως του ΠΑΣΟΚ. Το δε κράτος είναι ανίκανο ως επιχειρηματίας! Πράγματι, για τα πλαίσια του καπιταλισμού έχουν μια δόση αλήθειας τα παραπάνω, αλλά τα προπαγανδιστικά επιτελεία των αστών έχουν την ικανότητα να παρουσιάζουν μια εικόνα σαν αληθινή, συγκαλύπτοντας πώς δημιουργήθηκε και ποιος τη δημιούργησε.
Το κρατικό χρέος, ανάλογα με το μέγεθός του, δυσκολεύει το αστικό κράτος, τις κυβερνήσεις στην άσκηση πολιτικής διαχείρισης της κρίσης και εξόδου απ' αυτήν σε όφελος του κεφαλαίου. Αυτό είναι ένα πρόβλημα της αστικής πολιτικής. Αλλά πάντα το αντιμετωπίζει σε βάρος της εργατικής τάξης, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Μόνο που κρατικό χρέος πάντα θα υπάρχει στον καπιταλισμό και έχει














