«ΚΟΥΡΕΜΑ ΧΡΕΟΥΣ» - ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗ

Επιλογή στήριξης του κεφαλαίου

• Ολοκληρώθηκε μια φάση της ελεγχόμενης χρεοκοπίας της χώρας
• ΠΑΣΟΚ και ΝΔ λένε ψέματα ότι θα μειωθεί το κρατικό χρέος. Αν και θα πληρώσουμε 100 δισ. για τόκους, το 2015 θα είναι πάνω από 400 δισ. ευρώ

Το εγχείρημα δεν ήταν εύκολο, ούτε η τελική συμφωνία των πιστωτών εξασφαλισμένη. Μπορεί το κόλπο του «κουρέματος» να το είχαν στα πλάνα τους από την αρχή, ωστόσο τα αντιτιθέμενα συμφέροντα και οι συνεχώς εντεινόμενοι ανταγωνισμοί τόσο ανάμεσα στις χώρες της ζώνης του Ευρώ, όσο και μεταξύ διαφόρων ομάδων του κεφαλαίου, πάντα αποτελεί απρόβλεπτο παράγοντα στις συναλλαγές αυτού του τύπου. Πολύ περισσότερο που οι σχεδιασμοί τους ήταν στρατηγικού χαρακτήρα. Επικαλέστηκαν το υπέρογκο κρατικό χρέος, τα δανεικά, δηλαδή, που πήραν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για να «μπουκώσουν» τους μεγαλοεπιχειρηματίες και την άρχουσα τάξη συνολικά, για να εξαπολύσουν ενάντια στο λαό έναν πόλεμο, του οποίου δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο. 

Το πρόβλημα βέβαια δεν ήταν οι ανοδικές τάσεις του χρέους, αλλά η πτωτική πορεία της οικονομικής δραστηριότητας, το ξέσπασμα της καπιταλιστικής κρίσης, από το βάθος της οποίας καθορίζεται και το εύρος των μέτρων που υιοθέτησε η

Να δυναμώσει «από τα κάτω» η οργανωμένη απάντηση στην αντεργατική θύελλα

Για τους εργάτες δεν υπάρχει χώρος για αναμονή, εφησυχασμό, αυταπάτες. Πλέον, δεν υπάρχει ούτε μία κατάκτηση, ούτε μία ανάγκη του εργάτη και της οικογένειάς του που να μη λεηλατείται από το μαύρο μέτωπο συγκυβέρνησης - τρόικας, με τη στήριξη βεβαίως όλων των δυνάμεων του ευρωμονόδρομου και του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού. Σ' αυτή τη βάση, αποτελεί ζήτημα ζωής και θανάτου για την εργατική - λαϊκή οικογένεια η δράση για να οργανωθεί η πάλη ενάντια στην εφαρμογή των νέων εφιαλτικών μέτρων. Για να μπουν εμπόδια στη μετατροπή των μισθών σε επιδόματα απορίας, στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, την εγκατάλειψη των ανέργων, την άλωση Υγείας - Πρόνοιας - Παιδείας από τα μονοπώλια, τη «θηλιά» των χαρατσιών. Για να δημιουργηθεί «κλίμα» αντίστασης, οργάνωσης, συμπερασμάτων, απεγκλωβισμού όλο και περισσότερων εργαζομένων από τις πολιτικές που υπηρετούν τα μονοπώλια. Τα συνδικάτα, τα Εργατικά Κέντρα, οι Ομοσπονδίες, οι κλαδικές αλλά και περιφερειακές Γραμματείες του ΠΑΜΕ, οι Επιτροπές Αγώνα πρέπει να χαράξουν σχέδιο δράσης με ευθύνη, με την απαιτητικότητα που επιβάλλει η ένταση της επίθεσης.

Πασόκος γεννιέσαι ή γίνεσαι;

Πασόκος γεννιέσαι ή γίνεσαι; 
Ήταν το βασανιστικό ερώτημα που με ταλαιπώρησε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε, παρακολουθώντας τις «εργασίες της συνδιάσκεψής» τους, που παρεμπιπτόντως πρέπει να λέγονται «αεργίες της συνδιάσκεψης», με το σκεπτικό ότι συμμετέχουν τεμπέληδες σε μια αργόσχολη διαδικασία.

Τα ερωτήματα αυξάνονταν όταν η κάμερα έκανε κοντινά, στα πρόσωπα των στελεχών από κάτω. Οι άνθρωποι αυτοί, τι μπορεί να πίστευαν, να ήλπιζαν, για τι ακριβώς αγωνιζόντουσαν; (η λέξη αγώνας πάντα παίζει στο ΠΑΣΟΚ). 
Με δεδομένο ότι στην ταμπέλα του κινήματος, αναγράφεται η λέξη Σοσιαλισμός, έχουν αναρωτηθεί ποτέ, αυτοί οι ανώνυμοι του εθνικού συμβουλίου, πότε ήταν η τελευταία φορά που το ΠΑΣΟΚ, πήρε μια σοσιαλιστική απόφαση; Πότε τα τελευταία, δύο χρόνια εφάρμοσε μια φιλολαϊκή πολιτική; Πότε εφάρμοσε μια πολιτική κατά αυτών που έχουν τα πολλά;

Ποιος φοβάται τον Μπρεχτ

«Το δικό μας θέατρο δεν αρκείται στις αναγνωρίσεις της πραγματικότητας.

Το δικό μας θέατρο πρέπει να διεγείρει και να οργανώνει τη διάθεση

για την αλλαγή της πραγματικότητας».

Μπ. Μπρεχτ, Πολιτική στο θέατρο

Στη συγκυρία της γενικής «αναθεώρησης» και ακρωτηριασμού της επαναστατικής τέχνης από όλα τα αιχμηρά και ανατρεπτικά συστατικά της, θα ήταν περίεργο να γλιτώσει ο Μπρεχτ. 

Ειδικά μάλιστα αυτός -όντας ο κορυφαίος καλλιτεχνικός εκφραστής της κομμουνιστικής κοσμοθεωρίας- δέχεται στις μέρες μας τη μεγαλύτερη και πιο κραυγαλέα στρέβλωση του έργου του. 

Από αυτή την ενορχηστρωμένη, εντός και εκτός της χώρας μας, εκστρατεία «αποχαρακτηρισμού» του Μπρεχτ δε θα μπορούσε να απουσιάζει το Μέγαρο Μουσικής, όπως φάνηκε και στην πρόσφατη συζήτηση που διοργάνωσε με αφορμή την επικείμενη παράσταση της όπερας των Μπρεχτ - Βάιλ «Ανοδος και πτώση της πόλης Μαχαγκόνι» και συμμετέχοντες τους Hans-ThiesLehmann, πρόεδρο της International BrechtSociety, Πέτρο Μάρκαρη, συγγραφέα και μεταφραστή, Βασίλη Παπαβασιλείου, σκηνοθέτη και ηθοποιό, Daniel Wetzel, σκηνοθέτη και συνιδρυτή της θεατρικής ομάδας Rimini Protokoll.

Το πνεύμα της όλης συζήτησης αποκαλύφθηκε ευθύς αμέσως από την τοποθέτηση

Αντικομουνισμός και προεκλογικά παραμύθια ...

Στο ΠΑΣΟΚ θα εκλεγεί αρχηγός ο πλέον ικανός αντικομουνιστής. Τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Αυτό έχουν ανάγκη η άρχουσα τάξη και η τρόικα για το επόμενο διάστημα που θα εξαπολύσουν μέσω του μαύρου κυβερνητικού ή άτυπου μετώπου, ευρείας κλίμακας αντικομουνιστικές και αντιλαϊκές επιθέσεις. Αυτόν θα ψηφίσουν, εθνικώς σκεπτόμενοι, οι ΠΑΣΟΚοι όπως πάντα! Έχουν στο αίμα τους το Έθνος αυτοί!
Προσεχώς η χώρα επί 40 μέρες θα έχει μόνο ανάπτυξη, προγράμματα, νέες θέσεις εργασίας, «αναγνώριση» των θυσιών μας, ρόδινο μέλλον, παινέματα από τους επικυρίαρχους της ΕΕ κλπ. Όλα τα μέτρα και τα μνημόνια θα χαθούν! Τα νέα προεκλογικά παραμύθια που τελειώνουν το βράδυ των εκλογών πάλι θα

Η οργή να γίνει δύναμη ανατροπής

Ενα σύννεφο λαϊκής οργής σκεπάζει την Ελλάδα. 

Ανθρωποι με τις πιο διαφορετικές κοινωνικές καταβολές δείχνουν τρομαγμένοι περισσότερο για τα αμέσως επόμενα χρόνια από τα παρόντα. 

Η ελπίδα του μέλλοντος, αυτό που πάντα συντρόφευε τους Ελληνες και στις πιο δύσκολες στιγμές τους, δεν υπάρχει. Κάτω από έναν κανονικό ρυθμό ζωής, σκότος και έρεβος. Η ποικιλώνυμη, πολυεπίπεδη και ποικιλόχρωμη εκμετάλλευση ως όρος ζωής φτάνει στην καθολική της ανάπτυξη. 

Τα μεσοαστικά και μικροαστικά κοινωνικά στρώματα παύουν να αποτελούν τα στηρίγματα του μεγαλοαστικού καθεστώτος. 

Αλλοι το ονομάζουν αυτό αναδιάρθρωση του καπιταλιστικού συστήματος. Αλλοι πάλι το προσομοιάζουν με το θάνατο του καθεστώτος.

Ομως σε πείσμα τους, αυτό εξακολουθεί να υπάρχει για να θυμίζει ότι ο τελικός

ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ - ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΑΣΤΙΚΑ ΜΜΕ : Φτιάχνουν κλίμα που «μυρίζει» προβοκάτσια

Ενώσεις εφέδρων από τις Ενοπλες Δυνάμεις καλούν σε συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 25 του Μάρτη, την ώρα της παρέλασης

Οσμή προβοκάτσιας, που φαίνεται πως καθοδηγείται ή συντονίζεται από συγκεκριμένα κέντρα, έχουν τα καλέσματα ακροδεξιών και παραστρατιωτικών οργανώσεων για συγκέντρωση στο Σύνταγμα στις 25 του Μάρτη. Το όλο κλίμα ενισχύουν τα αστικά ΜΜΕ, με κατασκευασμένες αναλύσεις περί ενίσχυσης των «άκρων» και την υπερπροβολή των επεισοδίων στην παρέλαση της Ρόδου ή τους προπηλακισμούς στις συναυλίες του Γ. Νταλάρα.

Η κυβέρνηση σπεύδει από την πλευρά της να αδράξει την ευκαιρία για συκοφάντηση των εργατικών λαϊκών αγώνων και διασπορά τρομοκρατίας σε βάρος του λαού, συγκαλώντας αύριο Δευτέρα διυπουργική σύσκεψη για την «αντιμετώπιση» τυχόν αντιδράσεων στις παρελάσεις της 25ης Μάρτη. Σε κάθε περίπτωση, ο λαός καλείται σε επαγρύπνηση και εγρήγορση, με τη βεβαιότητα ότι η οργανωμένη πάλη του μπορεί να ακυρώσει κάθε προβοκάτσια που θα επιχειρήσουν σε βάρος του φανεροί και αφανείς μηχανισμοί του συστήματος.

Στο κάλεσμα για συγκέντρωση στο Σύνταγμα την ώρα που είναι προγραμματισμένη η παρέλαση, πρωτοστατούν Ενώσεις Εφέδρων, με φρασεολογία

Ορισμένα συμπεράσματα από τις κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο - πλαίσιο

Εχουν περάσει 6 περίπου μήνες από τη μέρα ψήφισης του εκπαιδευτικού εκτρώματος, του νόμου - πλαισίου για τα Ανώτατα Ιδρύματα. Ενας νόμος που σκοπεύει να αλλάξει το «DNA» των ελληνικών Πανεπιστημίων αλλάζοντας τη δομή, τη διοίκηση και το περιεχόμενο σπουδών. Ενας νόμος που υποβαθμίζει το επιστημονικό περιεχόμενο και προσαρμόζει την Ανώτατη Εκπαίδευση στα συμφέροντα του κεφαλαίου. Η εκπαίδευση και η έρευνα θα υπηρετούν αποκλειστικά την κερδοφορία και την ισχυροποίηση των μονοπωλίων με καταστροφικές συνέπειες για το δικαίωμα των παιδιών των λαϊκών στρωμάτων στη μόρφωση, αλλά και για το λαό συνολικά. Ενας νόμος που αποτελεί συνέχεια των προηγούμενων νόμων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, είναι η εφαρμογή της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης για «Πανεπιστήμια - Ανώνυμες Επιχειρήσεις» και αποτελεί την εφαρμογή των αντιλαϊκών όρων του Μνημονίου κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ στην Παιδεία.

Ισχυρό ΚΚΕ για να μεγαλώσουν τα ζόρια τους

Στελέχη του ΠΑΣΟΚ και υπουργοί της κυβέρνησης Παπαδήμου προτείνουν ανοιχτά τη μετεκλογική συνεργασία ανάμεσα στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Ο Αντ. Σαμαράς επιχειρεί μέχρι τις κάλπες να βάλει «πάγο» στα σενάρια για επανάληψη της συγκυβέρνησης, την ίδια ώρα που βουλευτές της ΝΔ τάσσονται ανοιχτά υπέρ της συγκρότησης «συμμαχικής κυβέρνησης» με το ΠΑΣΟΚ. Η Α. Διαμαντοπούλου και ο Α. Λοβέρδος - εκφράζοντας και τον Ε. Βενιζέλο - ρίχνουν παράλληλα στο τραπέζι την πρόταση της«κεντροαριστερής συνεργασίας», απευθυνόμενοι κυρίως στη ΔΗΜΑΡ. Ο Φ. Κουβέλης προθερμαίνεται για το ενδεχόμενο της συγκυβέρνησης, αρκεί - όπως λέει - να προηγηθεί «προγραμματική συμφωνία».

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ καλεί στη «συγκρότηση ενός αριστερού, προοδευτικού, αντιμνημονιακού μετώπου», με στόχο τη «δημιουργία ενός νέου συνασπισμού εξουσίας», που αρχίζει και τελειώνει μέσα στα όρια της αστικής διαχείρισης, αφού μεταξύ άλλων θέτει σαν αδιαπραγμάτευτο όρο την παραμονή της χώρας στη ζώνη

Ας μπει ένα τέλος στα «κροκοδείλια δάκρυα»!

Επιστολή - Απάντηση του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ σε άρθρο του Προέδρου του ΚΕΑ και ΓΓ του Γαλλικού ΚΚ, Π. Λοράν, στην εφημερίδα «Μόρνινγκ Σταρ»

Η επιστολή με τίτλο «Ας μπει ένα τέλος στα κροκοδείλια δάκρυα», δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Μόρνινγκ Σταρ» του ΚΚ Βρετανίας, στις 5/2/2012 και αναδημοσιεύουμε σήμερα:

«Αγαπητοί σύντροφοι,

Είναι αλήθεια πως η εξέλιξη της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, που συνοδεύεται με μια πρωτοφανή επίθεση στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, αλλά κι από μια εξίσου μεγάλη όξυνση της ταξικής πάλης, τραβάει ως "μαγνήτης" τα βλέμματα των εργαζομένων και στις άλλες χώρες. Στα πλαίσια αυτά, ακόμη κι αστικές πολιτικές δυνάμεις, που έχουν τεράστιες ευθύνες γι' αυτήν την αντιλαϊκή επίθεση, δηλώνουν πως "συμπάσχουν" στον ελληνικό λαό, φροντίζοντας, ωστόσο να κρύψουν επιμελώς τις αιτίες των προβλημάτων που αυτός βιώνει: την καπιταλιστική κρίση, τον εγκλωβισμό της χώρας στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, την καπιταλιστική εκμετάλλευση.

ΣΥΡΙΖΑ: Δέκα «ανατροπές» για να αλλάξει μακιγιάζ η Ευρωπαϊκή Ενωση

Το να αλλάζει τις θέσεις του ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ σαν τα πουκάμισα, ειδικά για την κρίση, δεν εκπλήσσει κανέναν. Υιοθετεί με ευκολία ό,τι είναι μοδάτο, δίνοντάς του μια αριστερή απόχρωση κι όταν σε λίγο καιρό οι εξελίξεις το ξεφτίζουν, το πετά για να φορέσει κάτι πιο «ριζοσπαστικό», δηλώνοντας ταυτόχρονα με μέγα οπορτουνιστικό θράσος ότι οι εξελίξεις τον δικαιώνουν! Ενώ στην αρχή το μνημόνιο για τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ήταν «επιβολή του ΔΝΤ», μετά έγινε «λάθος φάρμακο», ύστερα «απέτυχε» και τώρα τελευταία ο πρόεδρός του παρουσίασε ως δική του τη θέση που το ΚΚΕ από την αρχή έλεγε, ότι «το μνημόνιο πέτυχε, γιατί τα μέτρα του είχαν στόχο την εργατική τάξη και το λαό και όχι να αντιμετωπίσει την κρίση και το χρέος», όπως προπαγάνδιζαν οι υποστηρικτές τους!

10 άξονες, ο εξής ένας...

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι «10 προτάσεις - άξονες της Πανελλαδικής Συντονιστικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ για την ενότητα και την κυβέρνηση της

Διαπιστευτήρια της ΔΗΜΑΡ στα μνημόνια

Τώρα που πληθαίνουν οι επιθέσεις φιλίας από το ΠΑΣΟΚ στη ΔΗΜΑΡ και φουντώνουν ξανά τα σενάρια για «κεντροαριστερές» κυβερνήσεις, το κόμμα του Φ. Κουβέλη επαληθεύει το ρόλο του ως καραμπινάτου σοσιαλδημοκρατικού μορφώματος, με αποστολή να βάλει εμπόδια στη ριζοσπαστικοποίηση της λαϊκής δυσαρέσκειας κόντρα στην κυρίαρχη πολιτική και να εγκλωβίσει το λαό σε νέα διαχειριστικά σχήματα, υψώνοντας τείχος προστασίας στο αστικό σύστημα. Απαντώντας στις δηλώσεις Διαμαντοπούλου και Σκανδαλίδη, που καλούν τη ΔΗΜΑΡ να τοποθετηθεί στο ενδεχόμενο της μετεκλογικής κυβερνητικής συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ, ο Φ. Κουβέλης έλεγε

Γκαιμπελίστικη προπαγάνδα ...

Δεν είναι η πρώτη φορά που η εφημερίδα «Δημοκρατία» επιχειρεί, με ύπουλο τρόπο, να προβοκάρει το ΚΚΕ και το οργανωμένο λαϊκό κίνημα, αναπαράγοντας τη γραμμή της αστικής τάξης ότι κάθε «αντίδραση» στην κυρίαρχη πολιτική είναι διαχειρίσιμη, αρκεί να μην έχει ταξικό προσανατολισμό και στρατηγική εναντίωσης στον καπιταλιστικό δρόμο ανάπτυξης. 
Μ' αυτό το πνεύμα, σε σχόλιό της η εφημερίδα δίνει κάλυψη στα επεισόδια που έγιναν στη διάρκεια της

Ανάπτυξη για ποιον;

Με τη δρομολόγηση της νέας δανειακής σύμβασης και ενόψει των νέων αντιλαϊκών μέτρων τον Ιούνη, κυβέρνηση και τρόικα παρουσιάζουν την ανάπτυξη σαν αναγκαίο συμπλήρωμα των μέτρων «δημοσιονομικής προσαρμογής», πουλώντας παραμύθια στον ελληνικό και τους άλλους λαούς ότι μέσα από αυτή θα γευτούν τους καρπούς των αιματηρών περικοπών σε μισθούς, παροχές και δικαιώματα.

Στην Ελλάδα, όλα τα αστικά κόμματα που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο διαμόρφωσαν ή στήριξαν τα μέτρα χρεοκοπίας του λαού, εμφανίζονται τώρα να υπερθεματίζουν της ανάπτυξης, ζητώντας μάλιστα από το λαό να διαγράψει τις ευθύνες τους στη σφαγή του.

Αυτό κάνει το ΠΑΣΟΚ, λέγοντας πως μετά το PSI, οι πόροι που τάχα εξοικονομούνται από την εξυπηρέτηση των δανείων θα κατευθυνθούν στην ανάπτυξη, υπονοώντας ότι αυτή είναι υπέρ του λαού.

Αυτό κάνει η ΝΔ, που καυχιέται ότι η δική της πρόταση ήταν εξαρχής υπέρ της επεκτατικής διαχείρισης της κρίσης, παρά το γεγονός ότι η ίδια στήριξε με νύχια και με δόντια κάθε περιοριστικό μέτρο, σαν προϋπόθεση για την ανάκαμψη της

Σαμαράς: Από τη φιλαυτία στην ιδιοτέλεια

1. Οποιος φοβάται λέει ψέματα. 
Ο Σαμαράς λέει ψέματα στο φόβο του προσπαθώντας έτσι να τον εξορκίσει.

2. Μετά το τέλος της Πολιτικής του Ανοιξης, ο Αντώνης πέρασε μια κρίση ματαιοδοξίας, χάρη στην οποία κατέληξε στο συμπέρασμα πως έπρεπε να κάνει ένα δώρο στον εαυτό του. 

Τι πιο γενναιόδωρο να τον καταστήσει πρωθυπουργό. Τα χρόνια που βρισκόταν εκτός πολιτικής κατάφερε να κρυφτεί και να περιμένει. 

Από δω και στο εξής μία θα είναι η εξέλιξή του: από τη φιλαυτία στην ιδιοτέλεια.

Βόλι, ψήφος και ... πουρές

Στην προεκλογική φρεσκοκουρεμένη πατρίδα μας, δύο γραμμές παραγωγής έχουμε σε κυριολεκτικά τρομακτικούς ρυθμούς να λειτουργούν. 

Η μία βγάζει στην αγορά το ένα κόμμα και το άλλο κίνημα με τη σέσουλα και διαδικασίες του κατεπείγοντος. Ωσάν όλα, σε συνθήκες δημοκρατικότατης εξαθλίωσης του πληθυσμού, να πρέπει να συμμετάσχουν, να προλάβουν δηλαδή, όχι στο γολγοθά αλλά στην πολυδιαφημισμένη ανάσταση των κουρεμένων. Η άλλη γραμμή παραγωγής βγάζει σε πολύχρωμη ιδεολογική συσκευασία μια αλυσίδα φιλάνθρωπων κι ένα στρατό αφυπνισθέντων αστών που είδαν ξαφνικά ότι περικυκλώθηκαν από στίφη πεινασμένων άνεργων κι οργισμένων κοινών θνητών και αυτομαστιγώνονται ή κορδώνονται δημοσίως ότι τώρα ξέρουν και μπορούν να συνεισφέρουν στην απάλυνση του γενικευμένου πόνου. Ξερατό. Η υποκρισία σε πληθωριστικό τύπωμα άκρως χρήσιμων νομισμάτων «ίματζ» με την αφεντομουτσουνάρα του καθενός στη θέση της κορόνας και αντίτιμο την ανάγκη των μαζών που την ποιούν φιλοτιμία...