Μιλούν για φιλολαϊκή κυβέρνηση σε αστικό πλαίσιο...

«Το ΚΚΕ ζητά κι αυτό εκλογές, υποτάσσει τον αγώνα στην αναμονή της ασαφούς λαϊκής εξουσίας - διακυβέρνησης και τα δίνει όλα για την ενίσχυση του κόμματος, ακόμα και σε βάρος του κινήματος και της νίκης των εργατικών αγώνων. Δεν είναι τυχαίο ότι καταγράφηκαν περιστατικά περιχαράκωσης ορισμένων εργατικών αγώνων, στους οποίους προς τιμή του πρωτοστατεί το ΠΑΜΕ, απέναντι στην αλληλεγγύη "μη ελεγχόμενων" δυνάμεων. Η λογική του ΚΚΕ αδρανοποιεί και αυτή το βασικό παράγοντα της ανατροπής, που δεν είναι άλλος από το πολιτικό μαζικό κίνημα, ενώ δεν θέτει στόχο αντικαπιταλιστικής επανάστασης». («ΠΡΙΝ», 7-8/1/2012, είναι η εφημερίδα του ΝΑΡ). 

Τι λένε εδώ οι μεγάλοι «επαναστάτες»; 

Πολλά ψέμματα μαζί. 

Πρώτο ψέμα, ότι το ΚΚΕ θέλει εκλογές και όχι επανάσταση. 

Κάθε σχολή να γίνει κάστρο αγώνα...

Η Εκτελεστική Γραμματεία του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών απευθύνει κάλεσμα αγώνα προς όλους τους φοιτητές και σπουδαστές, το οποίο έχει ως εξής:

«Κάθε σχολή, τμήμα, εξάμηνο να γίνει κάστρο αντίστασης και αγώνα.

• Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία. Κάτω η κυβέρνηση του μαύρου μετώπου! Εκλογές τώρα. Εξω η τρόικα από την Ελλάδα.
• Τέρμα οι θυσίες για τη σωτηρία της ΕΕ. Αποδέσμευση από την ΕΕ, μονομερής διαγραφή του χρέους και λαϊκή εξουσία.
• Επιστήμη στην υπηρεσία του λαού και της εξουσίας του.

H Εκτελεστική Γραμματεία του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών καλεί τους Φοιτητικούς Συλλόγους, τις Επιτροπές Αγώνα, κάθε αγωνιστή φοιτητή και φοιτήτρια, όλους τους φοιτητές από τα φτωχά λαϊκά στρώματα από όλη την Ελλάδα:

Απεργία 17.01.2012

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ: Το χρέος είναι σύμπτωμα και όχι αιτία της κρίσης

Με αντιπροσωπεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εφοριακών (ΠΟΕ) - ΔΟΥ συναντήθηκε χτες το μεσημέρι η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στην έδρα της ΚΕ του Κόμματος στον Περισσό. 

Βασικά θέματα της συζήτησης ήταν τα εργασιακά προβλήματα των εφοριακών και το άδικο φορολογικό σύστημα. Αμέσως μετά τη συνάντηση, η Αλέκα Παπαρήγα έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η συνάντηση με την Ομοσπονδία των εφοριακών μας δίνει την ευκαιρία να τοποθετηθούμε σε δύο ζητήματα:

Πρώτα πρώτα θεωρούμε απαράδεκτη την σκόπιμη προπαγάνδα των κυβερνήσεων - που γίνεται χρόνια τώρα - ότι η κρίση οφείλεται στην φοροδιαφυγή και κυρίως στο γεγονός ότι οι φοροεισπρακτικοί μηχανισμοί δεν λειτουργούν και μάλιστα ρίχνοντας ένα μεγάλο βάρος στους ίδιους τους εφοριακούς υπαλλήλους. Εμείς ξεκινάμε από το γεγονός ότι το χρέος είναι σύμπτωμα και όχι αιτία της κρίσης. Οτι η φοροδιαφυγή βεβαίως υπάρχει, αλλά πάνω απ' όλα υπάρχουν οι φοροαπαλλαγές στο μεγάλο κεφάλαιο, όπου δίνεται η δυνατότητα να μην φορολογούνται ή να φορολογούνται ελάχιστα και δυστυχώς αυτό να θεωρείται νόμιμο.

Ταξικός συναγερμός παντού!...

Σχόλια του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του Κ.Κ.Ε. για τους αντεργατικούς σχεδιασμούς κυβέρνησης - τρόικας

Σε σχόλιο που εξέδωσε την Κυριακή, για το νέο αντεργατικό σφαγείο συγκυβέρνησης - τρόικας, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει: «Ταξικός συναγερμός παντού! Ολοι στη δράση, στα σωματεία με το ΠΑΜΕ, όλοι οι τόποι δουλειάς και οι κλάδοι να γίνουν μια Χαλυβουργία. Μια απάντηση να πάρουν συγκυβέρνηση και τρόικα: Τέλος οι θυσίες για τα κέρδη και την ανταγωνιστικότητα των εκμεταλλευτών μας, για τη σωτηρία της ΕΕ και του ευρώ. 

Η εργατική τάξη και ο λαός έχουν λύση: 

Υποτάσσουν τους εργάτες στα εργοδοτικά συμφέροντα...

Υπάρχουν πολλοί τρόποι να υποτάξει κανείς τους εργαζόμενους στα συμφέροντα της μεγαλοεργοδοσίας. 

Ενας από αυτούς είναι, την ώρα που βρίσκεται σε εξέλιξη ένας μεγαλειώδης αγώνας όπως αυτός στην «Ελληνική Χαλυβουργία», που καταγράφει τη δύναμη της ταξικής αλληλεγγύης και ενότητας, να καλείς σε συμβιβασμό και αποδοχή τελικά των εργοδοτικών σχεδιασμών, όπως κάνει η «Κυριακάτικη Αυγή». Η οποία σημειώνει πως «όλοι γνωρίζουν ότι συνδικαλισμός χωρίς ευελιξία και τακτικές υποχωρήσεις δεν υπάρχει, όταν πολύ περισσότερο οι συνθήκες της ύφεσης σαρώνουν τον τομέα της μεταποίησης». 

Δηλαδή τι λέει ουσιαστικά; Οτι τώρα, που ο Μάνεσης πιέζεται από την ύφεση και την κρίση, είναι λογικό κι οι εργάτες να νερώσουν το κρασί τους και να συμβιβαστούν με τα εργοδοτικά σχέδια. 

Από πού κι ως πού όμως έχουν ευθύνη οι εργάτες για την ύφεση; Γιατί πρέπει να δεχτούν να δουλεύουν σαν σκλάβοι, να φορτωθούν τις συνέπειες μιας κρίσης που μόνο αυτοί δε δημιούργησαν;

ΜΑΓΝΗΣΙΑ: Ολες οι δυνάμεις στη μάχη για την απεργία στις 12 Γενάρη

Στη Χαλυβουργία Βόλου, στις 11 το πρωί, η κεντρική απεργιακή συγκέντρωση

Με χαρακτηριστικά πανεργατικής κινητοποίησης και κεντρική απεργιακή συγκέντρωση στις 11 το πρωί στη Χαλυβουργία Βόλου θα γίνει η απεργία στη Μαγνησία την Πέμπτη, 12 Γενάρη.

Η απεργία που αποφασίστηκε αρχικά από το συνδικάτο Μετάλλου «Μήτσος Παπαρήγας», ήδη γίνεται απόφαση και άλλων συνδικάτων. Τα σωματεία Καθαριστριών - Καθαριστών και Τροφίμων Ποτών είχαν πάρει μέχρι χτες το μεσημέρι αποφάσεις, ενώ αναμένονταν η απόφαση Δασκάλων και Καθηγητών για τον τρόπο που θα μετέχουν στην κινητοποίηση. Σε χώρους, όπου ο εργοδοτικός και κυβερνητικός συνδικαλισμός εμποδίζει την κινητοποίηση, εξετάζονται επίσης οι τρόποι συμμετοχής των εργαζομένων στο απεργιακό μέτωπο.

Η Γραμματεία Μαγνησίας του ΠΑΜΕ καλεί «να "νεκρώσουμε" κάθε τόπο δουλειάς σε όλη τη Μαγνησία.

Το «Jumbo» ... μίλησε

Παρακαλούμε την προσοχή σας:

*

«Για να μπορέσει η ανάπτυξη να ξεκινήσει πρέπει να θεσπιστεί και να ενεργοποιηθεί ένα εξειδικευμένο τμήμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας, στελεχωμένο με ικανούς, ταχύτατους και "ιδεολογικά προσκείμενους" στην ανάπτυξη δικαστές, το οποίο θα εκδικάζει εντός εβδομάδων τις προσφυγές».

*

«Αν σήμερα μιλάνε κάποιοι για ανεμογεννήτριες, δεν καταλαβαίνω γιατί να μη γίνει όλη η Μακρόνησος ένα πάρκο ανεμογεννητριών, αντί να αποτελεί το νησί των εγκαταλελειμμένων χαλασμάτων (...). Να δοθούν, λοιπόν, απεριόριστες χρήσεις γης χωρίς δυνατότητα του συστήματος να εκβιάσει και να πουληθούν άμεσα στους ξένους, να έρθουν να επενδύσουν (...) γιατί να μη νοικιαστούν - ή και να πουληθούν ακόμη - η Μακρόνησος και η Γυάρος;».

Το «Mega»-κριτήριο...

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Δεν υπάρχουν όμως εφημερίδες που να εκδίδονται για να εκφράζουν απόψεις διαφορετικές από εκείνες του ιδιοκτήτη τους ή να υπηρετούν αλλότρια συμφέροντα».

*

Η παραπάνω θέση διατυπώνεται στο προχτεσινό κύριο άρθρο του «Βήματος της Κυριακής»

που φέρει την υπογραφή του εκδότη της εφημερίδας, Σταύρου Ψυχάρη.

***

Σχόλιο πρώτο:

Η επισήμανση του κ. Ψυχάρη, ότι δηλαδή οι εφημερίδες και ο Τύπος εν γένει εκπροσωπούν τα συμφέροντα και τις απόψεις των ιδιοκτητών τους, κινείται στη σφαίρα του αυτονόητου.

Ως εκ τούτου θα ήταν παντελώς ανούσια ως τοποθέτηση αν δεν υπήρχαν εκείνα τα

Ανάπτυξη;; Όταν ευημερούν οι αριθμοί – εξαθλιώνονται οι εργάτες;

Τους τελευταίους μήνες στα καφενεία, στις πλατείες, στα γήπεδα ακούμε συχνά τους «ειδήμονες οικονομολόγους με ένα κομπολόι στο χέρι» να διακηρύσουν ότι το παν που χρειάζεται η Ελλάδα και η ΕΕ είναι ανάπτυξη τίποτε άλλο.
Ας απολύσουν ας μειώσουν μισθούς...εάν έρθει ανάπτυξη «διακηρύσουν» όλα θα πάρουν τον δρόμο τους.
Οι μισθοί σιγά σιγά θα ανεβούν, η ανεργία θα πέσει, οι συντάξεις θα ανέβουν... έχουν δίκαιο οι «δάσκαλοι του καφενείου» ή άδικο;
Οι αριστεροί (και δικαίως (ΚΚΕ) διαλαλούν ότι εάν δεν αλλάξει το σύστημα (καπιταλισμός) είτε με ανάπτυξη είτε με ύφεση η εργατική τάξη θα χάνει...έχουν δίκαιο άραγε;
Υποσημείωση: Η εργατική τάξη ότι διεκδήκησε και διεκδικεί το πήρε με τα όπλα – με αίμα. 
Να θυμηθούμε την Εργατική Πρωτομαγιά; 
Την Παρισινή Κομμούνα; 
Την Οχτωβριανή Επανάσταση; 
Τις απεργίες της χαλυβουργικής, του Άλτερ; ...

«ΙΝΤΙΜΙΝΤΙΑ»: Αντρα ρεφορμισμού και ανώνυμης λασπολογίας...

Τα Ιντιμίντια, που πρωτοεμφανίστηκαν στην Αμερική μετά το Σιάτλ ως ένα είδος εναλλακτικής - ως προς τα καθιερωμένα ΜΜΕ - ενημέρωσης, μέσα από το Ιντερνετ, ξεκίνησαν με πολλές υποσχέσεις. 

Σήμερα έχουν εξαπλωθεί παντού στο Βορρά με 50 Ιντιμίντια στη Βόρεια Αμερική και 20 στην Ευρώπη, ενώ άλλα περίπου 20 βρίσκονται στο Νότο, τα μισά από τα οποία συγκεντρώνονται στη Λατ. Αμερική. 

Η γεωγραφική συγκέντρωση στο Βορρά δεν είναι τυχαία και δείχνει την πρώτη θεμελιακή αδυναμία των Ιντιμίντια ως μέσου για εναλλακτική - πολλοί μάλιστα, ιδιαίτερα στην Ελλάδα, μιλούν και για αντικαπιταλιστική - ενημέρωση και σχολιασμό. Η συγκέντρωση αυτή απλώς αντανακλά την πελώρια συγκέντρωση εισοδήματος και πλούτου ανάμεσα σε Βορρά και Νότο - αλλά και μέσα στο Βορρά και το Νότο - στην οποία αναπόφευκτα οδηγεί το σύστημα της οικονομίας της αγοράς. 

Η “δημοκρατία” εν δράσει σε όλο της το μεγαλείο…

Το ότι τα μπουκάλια μπαίνουν σε μία τσάντα ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΞΙΟΠΟΙΝΗ ΠΡΑΞΗ ΑΠΟ ΜΟΝΟ ΤΟΥ (σε νομικό επίπεδό), ασχέτως του τι είχε συμβεί πριν ή μετα.

Εξελίξεις στη Χαλυβουργία, θράσος της εργοδοσίας. "Εισβολή" διευθυντών και νέες απολύσεις...

Από νωρίς το πρωί η εργοδοσία έστειλε διευθυντές και άλλο τεχνικό προσωπικό στο εργοστάσιο. 

Παρέκαμψαν την περιφρούρηση και μπήκαν μέσα. 

Προφανώς οι εργαζόμενοι δεν αντέδρασαν πιο δυναμικά, πέρα από τις διαμαρτυρίες τους και την λεκτική προσπάθεια να μην μπουν οι διευθυντές μέσα, για να μη δώσουν πάτημα για συκοφαντίες και ίσως και άλλου είδους "παρεμβάσεις" από μεριάς εργοδοσίας και κράτους. 

Όσοι γνωρίζουν ξέρουν ότι παρεμπόδιση απεργοσπαστών σημαίνει "δικαίωμα" επέμβασης της αστυνομίας. 

Ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων σημαίνει εξαθλίωση του λαού

Η Σύνοδος Κορυφής της ΕΕ, το Μάρτη του 2011, υιοθέτησε το λεγόμενο «Σύμφωνο για το Ευρώ»,όπως μετονομάστηκε το αρχικό «Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας». Μεταξύ άλλων, η συμφωνία που έκαναν οι «17» της Ευρωζώνης και όσοι από τους υπόλοιπους 10 της ΕΕ επιθυμούν να προσχωρήσουν, προβλέπει για τη διαμόρφωση των μισθών:

«Το κόστος εργασίας θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση και θα συγκρίνεται με τα άλλα κράτη της Ευρωζώνης και των κύριων εμπορικών εταίρων της ΕΕ (...) Οι μισθοί θα πρέπει να βρίσκονται σε συνάρτηση με την ανταγωνιστικότητα». Υιοθετώντας την παραπάνω ρήτρα, οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών της Ευρωζώνης ανέλαβαν να προωθήσουν μέτρα, ώστε στο εξής οι μισθοί να καθορίζονται σε συνάρτηση με το λεγόμενο «κόστος εργασίας»που καταγράφεται στους κύριους ανταγωνιστές της ΕΕ και των κρατών - μελών της. Δηλαδή, στις γειτονικές τους χώρες, στις αναδυόμενες οικονομίες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής,

«Να πουλήσουμε Όλυμπο, Ακρόπολη, Γυάρο, Μακρόνησο, νησιά…»!

Ο κ. Απόστολος Βακάκης ή αλλιώς «κύριος Jumbo», αυτός που απολύει και σέρνει στα δικαστήρια συνδικαλιστές, αυτός που για χάρη του ο εισαγγελέας του Α. Πάγου ζήτησε τη σύλληψη κάθε απεργού και συνδικαλιστή που διαδηλώνει μπροστά στην επιχείρηση… μιλώντας στο «Πρώτο Θέμα» της 8/1/2012 δεν παρέλειψε να βγάλει με θράσος το μίσος που έχει για τους εργαζόμενους, τον τόπο και τον ελληνικό λαό με επιχείρημα την… ευημερία του! Να μερικά «μαργαριτάρια» από αυτά που «σώζουν» τη χώρα και τους εργαζόμενους:


-«Αντί να μειώσω τους μισθούς 20% τους είπα να δουλέψουν παραπάνω 20%»! 

Πονηρός ο βλάχος αφού και αυτό είναι μείωση. Δηλαδή ποιος θα καρπωθεί το παραπάνω 20%;;; Αλλά σιγά που δεν μείωσε τους μισθούς, σιγά που δεν γέμισε με μερική απασχόληση… 

-«Στην Ελλάδα υπάρχουν 3.000 ιδιωτικά νησιά. Να τους δοθούν απεριόριστες χρήσεις γης χωρίς τον έλεγχο του συστήματος και να πουληθούν άμεσα στους ξένους να έρθουν να επενδύσουν…» 

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΚΑΡΙΜΠΑΣ: Καυστικός υπονομευτής του κατεστημένου.

Στοχαστής μοναδικός και φύση ανήσυχη, που δεν μπόρεσε ποτέ να ανεχθεί τη συμβατικότητα, ο ριζοσπάστης διανοητής και λογοτέχνης Γιάννης Σκαρίμπας, μάς κληρονόμησε ένα πλούσιο και πολύμορφο έργο, που τον κατατάσσει στην πρωτοπορία της ελληνικής λογοτεχνίας. Οπλισμένος με το δραστικό λόγο του, που δεν «χάριζε κάστανα», ο Γ. Σκαρίμπας, συγγραφέας ελεύθερος, ανυπότακτος και αμίμητος, έμεινε απροσκύνητος, μέχρι τα στερνά του - «έφυγε» από τη ζωή στις 21 Γενάρη 1984. 

Με γλώσσα ιδιότυπη και ύφος εντελώς προσωπικό, ο καυστικός, ανατρεπτικός, ευφάνταστος, πρωτοπόρος συγγραφέας, υπήρξε μοναδική αλλά και πολυδιάστατη φυσιογνωμία των Ελληνικών Γραμμάτων. 

Ασχολήθηκε με όλα σχεδόν τα είδη του γραπτού λόγου, δημιουργώντας έργα αιφνιδιαστικά, πρωτότυπα, ανεξάρτητα από σχολές και ρεύματα, μνημεία μιας προσωπικής τέχνης και υλικά μιας δικής του μυθολογίας.

Πνεύμα μαχητικό και ανυπότακτο

Πεζογράφος, ποιητής, θεατρικός συγγραφέας, βιβλιοκριτικός, αθυρόστομος αρθρογράφος και επιστολογράφος, μανιώδης καραγκιοζοπαίχτης, υπονομευτής της σύμβασης, ο Γ. Σκαρίμπας εισέβαλε ολόφρεσκος στην κουρασμένη από τις επαναλήψεις της ηθογραφίας λογοτεχνία της δεκαετίας του '30 και διέσχισε