Την Ευρωπαϊκήν Ένωσην θέλωμεν κι' ας τρώγομεν πέτρες...

 

ΣΥΡΙΖΑ: Δεν θα μείνει σώβρακο...

Το δίλημμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Για την Αριστερά το μέλλον της Ευρώπης περνάει μέσα από τη ριζική μετατόπιση ισχύος από τις οικονομικές ελίτ προς τους πολίτες. - See more at: http://left.gr/news/dilimma-tis-eyropaikis-enosis#sthash.7zGcm2DC.dpuf

Ανδρέας Καρίτζης.

Μέλος του ΠΓ του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή: Το Βήμα.

 (Δώσε βάση λαέ. Οι επισημάνσεις με έντονα γράμματα, δικές μας).

Η Ευρώπη βρίσκεται σήμερα σε αναζήτηση γεωπολιτικού ρόλου και φυσιογνωμίας. Οι ενδοευρωπαϊκοί ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί του 20ού αιώνα τής αφαίρεσαν την παγκόσμια πρωτοκαθεδρία, ενώ σήμερα πιέζεται περαιτέρω από την ανάδυση νέων ισχυρών πόλων. Στις ευρωεκλογές συγκρούονται τρεις αντιλήψεις για το μέλλον της Ευρώπης.   

Ο παγκόσμιος ανταγωνισμός και η κρίση έδωσαν το έναυσμα στις νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές ελίτ να αμφισβητήσουν ανοικτά και βίαια το δικαίωμα των πολιτών να έχουν λόγο για τις βασικές αποφάσεις και επιλογές και να έχουν αξιώσεις αξιοπρεπούς διαβίωσης και πρόσβασης σε βασικά αγαθά. Η νεοφιλελεύθερη αντίληψη συνίσταται στη βαθμιαία σύζευξη των νόμων της αγοράς με απολυταρχικές προ-νεωτερικές μορφές οργάνωσης της κοινωνίας και θεσμών.

Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ και η λαϊκή εξουσία

Ρωτάνε αρκετοί: «Ποιά ακριβώς είναι η διαφορά των προτάσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ με αυτήν του ΚΚΕ;».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι ένας πολιτικός σχηματισμός που κινείται στα «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ. Ιδεολογικά ταυτίζεται, πλην ελάχιστων διαφορών, με τη λεγόμενη «Αριστερή Πλατφόρμα»του Λαφαζάνη και το Σχέδιο 'Β του Αλαβάνου. Στόχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όπως αναφέρουν τα ίδια τα στελέχη της, είναι η «ανατροπή των μνημονίων, των κυβερνήσεων του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΔΝΤ». Εδώ έγκειται και η παγίδα μιας πρότασης που εγκλωβίζει τις εργατικές-λαϊκές μάζες.

Λέει με λίγα λόγια η ΑΝΤΑΡΣΥΑ: 

- Να ανατραπεί το μνημόνιο.

- Να φύγει η Ελλάδα απ' το μηχανισμό του ΔΝΤ.

- Να φύγει η Ελλάδα απ' την ΕΕ. 

Και στην εξουσία να είναι ποιός; 

Απαντά μέσω του προγράμματος της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

Έξοδος από το μνημόνιο ή μνημόνιο διαρκείας;

"Πραγματικός αντιμνημονιακός είναι μόνο αυτός που υποστηρίζει τις μεταρρυθμίσεις, γιατί μόνο οι μεταρρυθμίσεις είναι αυτές που θα κάνουν την χώρα να βγει εκτός μνημονίου" 

(Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός υγείας - επισκέπτης λέκτωρ πανεπιστημίου Χάρβαρντ)

Δεν μπορώ να θυμώσω με τον Άδωνι, ακριβώς όπως δεν μπορώ να θυμώσω με άτομα που έχουν νοητική υστέρηση ή εν γένει με άτομα που έχουν ειδικές ανάγκες. Το πρόβλημά μου έχει να κάνει με εκείνους που παίρνουν ένα τέτοιο άτομο, το τοποθετούν σε μια θέση όπου εκ φύσεως δεν μπορεί να ανταποκριθεί κι από πάνω θέλουν να μας πείσουν ντε και καλά για την ορθότητα της επιλογής τους. Για σκεφτείτε το τρελλό παράδειγμα ενός ατόμου με κινητικά προβλήματα στα άνω άκρα, στο οποίο χορηγείται άδεια κυβερνήτη αεροσκάφους. Ποιός φταίει; ο "πιλότος" ή αυτός που του χορήγησε την άδεια;


Ας πάμε, όμως, στην παραπάνω μπούρδα που ξεστόμισε ο Άδωνις. Η εξουσία -τρέχουσα και μέλλουσα- ετοιμάζεται να πανηγυρίσει το "τέλος των μνημονίων", αφού πλησιάζουμε την ημέρα κατά την οποία η τρόικα που ξέρουμε θα φύγει οριστικά για τον αγύριστο. Άλλωστε, όλα τα μνημόνια του κόσμου είναι το πολύ μεσοπρόθεσμα και, επομένως, ολοκληρώνονται σε μια πενταετία το πολύ. Με δεδομένο, λοιπόν, ότι αφ' ενός μεν τούτες τις ημέρες συμπληρώνεται μια

Ιστορικά διδάγματα: Η συμμετοχή του Γαλλικού ΚΚ στην κυβέρνηση Μιτεράν

Τα μεταπολεμικά χρόνια

Το Γαλλικό ΚΚ (ΓΚΚ) αντιμετώπισε την εκδίωξή του από την κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας ως αποτέλεσμα των ωμών παρεμβάσεων του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. Γι' αυτό εξάλλου απέρριψε το σχέδιο Μάρσαλ, χαρακτηρίζοντάς το σχέδιο προσάρτησης στην αμερικανική επιρροή¹ και στο 12ο Συνέδριο (1950) μίλησε για υποδούλωση της Γαλλίας στις ΗΠΑ.² Στους αμερικανικούς σχεδιασμούς απέδωσε ακόμα και τις επιδιώξεις του γαλλικού ιμπεριαλισμού στο Βιετνάμ!³ Ουσιαστικά, με αυτό τον αντιεπιστημονικό τρόπο αθώωνε τη γαλλική αστική τάξη για την εκμετάλλευση της εργατικής τάξης και των αποικιοκρατούμενων λαών, αποδίδοντάς τες σε προδοτικούς πολιτικούς κύκλους που υπερασπίζονταν τα αμερικανικά μονοπώλια και μετά την επιστροφή του Ντε Γκολ ('58) στη διακυβέρνησή του. Η τοποθέτηση αυτή μοιραία τροφοδοτούσε και το ρεφορμισμό, διότι οδηγούσε στην ψευδαίσθηση πως για την ταξική χειραφέτηση αρκούσε μια εναλλακτική αστική διαχείριση. Ταυτόχρονα, συντελούσε εξ αντικειμένου στην αυταπάτη ότι υπήρχε μια μερίδα της αστικής τάξης φιλολαϊκή και μια άλλη ξενόδουλη.

Συγκλίσεις, κοινοί στόχοι, κοινοί τόποι...

«Σήμερα βλέπουμε καθαρά ότι οι μνημονιακές πολιτικές δεν βγάζουν πουθενά. Αλλά το ίδιο το Μνημόνιο παρέχει τη δυνατότητα αναδιαπραγμάτευσης. Αν η χώρα μας είχε να αντιπαραθέσει ένα

εναλλακτικό πρόγραμμα εθνικής ανάπτυξης (...) που να φτάνει στους ίδιους στόχους από άλλους δρόμους, οικονομικά ηπιότερους και κοινωνικά πιο δίκαιους, πιστεύω ότι θα μπορούσε να εισακουστεί από τους εταίρους μας. Αυτό επείγει να κάνουμε σήμερα. Πληθαίνουν άλλωστε οι φωνές στην Ευρώπη που διαπιστώνουν τα λάθη της τρόικας και το αδιέξοδο της συνταγής».

Αυτά μεταξύ άλλων είχε αναφέρει ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος σε συνέντευξή του σε εφημερίδα. Εκεί, ακόμα, είχε προσθέσει ότι δεν ανησυχεί για το ενδεχόμενο να κυβερνήσει ο ΣΥΡΙΖΑ κι αυτό γιατί ανεξάρτητα από τη «ρητορική» και τα «ιδεογράμματα» του κάθε κόμματος, «έχει κι η σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα ορισμένα, ας πούμε, "δόγματα". Ενα από αυτά λέει ότι (...) η προοπτική μιας νέας ανάπτυξης μπορεί να προέλθει σήμερα μόνο από τις δυνάμεις της παραγωγικής οικονομίας. Ποια κυβέρνηση μπορεί να το αγνοήσει αυτό και να επιτύχει;».

Πόσο αδοκίμαστη δύναμη είναι ο ΣΥΡΙΖΑ στο κίνημα;

Με αφορμή την παρουσίαση των υποψηφίων του για τις βασικές περιφέρειες και τους δήμους, ο ΣΥΡΙΖΑ προπαγανδίζει ότι τα πρόσωπα που επέλεξε είναι «νέα», «άφθαρτα» και «αδοκίμαστα» στην άσκηση διαχείρισης. Χρησιμοποιεί μάλιστα το επιχείρημα ότι ο λαός έχει δοκιμάσει τους αιρετούς που στήριξαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και ότι αυτοί έχουν φθαρεί, εξαιτίας της πολιτικής τους στην Τοπική Διοίκηση.
Ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσιάζει σαν βασικό κριτήριο ψήφου την ηλικία των υποψηφίων και το γεγονός ότι έως τώρα δεν έχουν αναλάβει αξίωμα στο διοικητικό μηχανισμό του κράτους. Αποσπά τα πρόσωπα από την πολιτική που υπηρετούν οι ίδιοι και τα κόμματά τους. Μ' αυτόν τον τρόπο προσπαθεί να καλλιεργήσει προσδοκίες στο λαό ότι κάτι «διαφορετικό» μπορεί να προκύψει στη διαχείριση αν εκλεγούν οι δικοί του υποψήφιοι και όχι των κομμάτων που έχουν εκλέξει δημάρχους και περιφερειάρχες έως σήμερα. Τις ίδιες αυταπάτες σπέρνει και σε ό,τι αφορά το ενδεχόμενο να σχηματιστεί κυβέρνηση με κορμό τον ίδιο.

Φόβος: Ο μέντορας του Σαμαρά

1. Αξιοποιώντας το φόβο, ο Σαμαράς ενισχύει το απεχθές καθεστώς του. Οι καλοπροαίρετοι δημοσιογράφοι φροντίζουν και μακιγιάρουν καθημερινά κάθε βαρβαρότητα και προσυπογράφουν κάθε καταστολή.
2. Ο Σαμαράς, μιλώντας με όρους καλού - κακού, εξαπολύει εκστρατεία διάδοσης του φόβου, ενώ ταυτόχρονα μπαίνει στον πειρασμό να εισαγάγει την ιδέα της απολυτοκρατίας ως τη μόνη λύση για την αντιμετώπιση των δυσκολιών.

3. Ο φόβος είναι πλέον ο μέντορας του Σαμαρά. Οσο για μας, όταν η σωφροσύνη γίνει μια γλυκιά ανάμνηση, όλο και κάποιος επιτήδειος θα κάνει την εμφάνισή του για να σου βάλει μυαλό - με το αζημίωτο φυσικά. Πάνω από τη Νέα Δημοκρατία πλανιέται μια μεγάλη ενοχή για τους φυλακισμένους Χρυσαυγίτες. Τώρα που η αποκλειστικότητα του φόβου πέρασε στα χέρια των Μπλε, η αποκτήνωση είναι ζήτημα χρόνου να εγκαταστήσει το βασίλειό της.

20+1 λόγοι για ισχυρό ΚΚΕ στις εκλογές του Μάη

«Είναι το τέλος κάθε εγκλήματος. Δεν είναι παραφροσύνη, μα το τέλος της παραφροσύνης. Δεν είναι χάος. Μα η τάξη. Είναι το απλό. Που είναι δύσκολο να γίνει» έγραφε ο Μπ.Μπρεχτ στο «Εγκώμιο στον Κομμουνισμό». 

Κατά τη διάρκεια της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης των τελευταίων πέντε χρόνων είδαμε και το έγκλημα και την παραφροσύνη και το χάος. Τα ζήσαμε –και τα ζούμε– σε τέτοιο βαθμό, που ακόμη και κάποιον που δεν θέλει να είναι κομμουνιστής δεν του αφήνει και πολλά περιθώρια να μην είναι πια κομμουνιστής, να αντιληφθεί δηλαδή το απλό, που είναι δύσκολο να γίνει. 

Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι όσοι νιώθουν στο πετσί τους τα δεινά της κρίσης, ακόμη και αν δεν συμφωνούν σε όλα με τη μαρξιστική-λενινιστική ιδεολογία, δεν έχουν πλέον πολλά περιθώρια να μην συνταχθούν με το ΚΚΕ και την πολιτική του πρόταση.

Γι' αυτό, λοιπόν, επιχειρούμε σε τούτο το άρθρο να εξηγήσουμε τους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαίο να ισχυροποιηθεί το ΚΚΕ στις επερχόμενες διπλές εκλογές (αυτοδιοίκηση-ευρωεκλογές) του Μάη. 

Σε μια εκλογική μάχη με ξεκάθαρα πολιτικό χαρακτήρα, στην οποία ο λαός καλείται να επιλέξει μεταξύ πολλών κομμάτων αλλά ουσιαστικά μεταξύ μόνο δύο πολιτικών προτάσεων: αυτήν του ΚΚΕ και αυτήν όλων των υπόλοιπων. Χρειάζεται δυνατό, επομένως, ΚΚΕ σε ευρωβουλή, περιφέρειες και δήμους:

Κλιμακώνουν τον αγώνα τους οι αγρότες - Νέο συλλαλητήριο την Κυριακή στη Νίκαια (VIDEO )

Αποφασισμένοι να εντείνουν τον αγώνα τους οι μικρομεσαίοι αγρότες και κτηνοτρόφοιενάντια στην αντιαγροτική - αντιλαϊκή πολιτική της κυβέρνησης και της ΕΕ.

Στη Νίκαια το απόγευμα της Παρασκευής έγινε γενική συνέλευση του μπλόκου, αφού προηγήθηκε σύσκεψη των εκπροσώπων από τα χωριά της περιοχής. Αποφασίστηκε:

- Να γίνει νέο παλλαϊκό συλλαλητήριο στο μπλόκο της Νίκαιας την Κυριακή 16 Φλεβάρη, στις 12 το μεσημέρι. Καλούν σε μαζική συμμετοχή εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους, νεολαίους, ΕΒΕ, γυναίκες προκειμένου να εκφραστεί η λαϊκή αλληλεγγύη και συμπαράσταση στον αγώνα τους. 

Θ. Παφίλης : «Τι είναι ο ΣΥΡΙΖΑ; Το πλυντήριο των πάντων» (VIDEO)

Στο κατάμεστο θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης», στην Αργυρούπολη, μίλησε ο Θανάσης Παφίλης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής και χαιρέτισε ο Θοδωρής Λιάπης, υποψήφιος δήμαρχος Ελληνικού - Αργυρούπολης.

Ο Θανάσης Παφίλης κάλεσε το λαό να βγάλει συμπεράσματα από την πείρα του και να ενισχύσει παντού το ΚΚΕ για να ισχυροποιηθεί η Λαϊκή Συμμαχία και μέσα από αυτή η λαϊκή αντιπολίτευση.

Ν. Σοφιανός: «Η απάντηση στους φασίστες είναι το ισχυρό ΚΚΕ παντού» (VIDEO)

Σε συγκέντρωση των Οργανώσεων του 1ου Διαμερίσματος Α΄ Αθήνας, στην αίθουσα του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, μίλησε το απόγευμα της Παρασκευής 14 Φλεβάρη ο Νίκος Σοφιανός, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων.

Ξεκινώντας την ομιλία του ο Ν. Σοφιανός αναφέρθηκε στα «πονηρά σενάρια» που κυκλοφορούν τις τελευταίες μέρες και φέρνουν τη Χρυσή Αυγή κυριολεκτικά «από το πουθενά» στο δεύτερο γύρο των εκλογών για το Δήμο Αθηναίων.

Οι χασάπηδες της ΑΥΓΗΣ

Οι χασάπηδες

«Ήρθαν και άλλαξαν τα πάντα χωρίς να γνωρίζουν τίποτα. Αυτή δεν είναι δουλειά χειρουργού, διότι ο χειρουργός γνωρίζει από ανατομία και ξέρει να διορθώσει, είναι δουλειά χασάπηδων γιατί βάρεσαν στο ψαχνό».

 Οι παραπάνω δηλώσεις του Ισπανού ευρωβουλευτή Αλεχάνδρο Σέρκας έγιναν με αφορμή την έκθεση του Ευρωκοινοβουλίου για τα μνημόνια που εφαρμόστηκαν σε Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία και Κύπρο.

Και με αυτόν τον τρόπο κατηγόρησε την τρόικα για «μνημειώδη λάθη που κατέστρεψαν τον κοινωνικό ιστό στις 4 μνημονιακές χώρες».

  Η ΑΥΓΗ της αριστεράς και η νύχτα των εργαζομένων

Για όποιον δε θυμάται, ο συγκεκριμένος μπορεί να χαρακτηριστεί και ως ο «χασάπης» των εργασιακών σχέσεων, αφού η έκθεσή του, η περιβόητη, «Έκθεση Σέρκας» [σημ. Μποτίλιας: Στις 16 και 17/12/2008, ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ υπερψήφισε την έκθεση Σέρκας, μαζί με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ] για την αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων,

Η σκληρή αλήθεια για τους αστούς και τους οπορτουνιστές «για το ρόλο και τη δράση της τρόικας»

Του Γ. Τούσσα*

Η Έκθεση της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου "για το ρόλο και τη δράση της τρόικας", που συνδιαμορφώθηκε και υπερψηφίστηκε χτες, 13 - 2 - 2014, από τον μεγάλο αντιλαϊκό συνασπισμό του Λαϊκού Κόμματος και των Σοσιαλδημοκρατών, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, επιβεβαιώνει τις καταγγελίες του ΚΚΕ για τη χυδαία αυτή φάρσα που έστησε το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου για να κοροϊδέψει και να εξαπατήσει τους εργαζόμενους, ενόψει των ευρωεκλογών.

Τα αστικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν την έκθεση ως δήθεν καταδίκη της τρόικας, ενώ "η Αυγή" και ο ΣΥΡΙΖΑ πανηγυρίζουν γιατί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνωρίζει δήθεν ότι η τρόικα έδρασε "ως χασάπης προκαλώντας κοινωνικό τσουνάμι", χρησιμοποιώντας δηλώσεις του εισηγητή της έκθεσης, Ισπανού σοσιαλδημοκράτη Α. Σέρκας.

ΣΕΒ - ΣΥΡΙΖΑ: Γιατί εκεί έξω... υπάρχει αγάπη! (VIDEO)

Με αφορμή τη χτεσινή (13/2) εκδήλωση του tvxs, στην οποία συμμετείχαν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Α. Τσίπρας και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων και Βιομηχανιών Δ. Δασκαλόπουλος, αλλά και τη σημερινή (14/2) «Ημέρα των ερωτευμένων», η ΚΝΕ δημιούργησε ένα βίντεο που σατιρίζει το «ειδύλλιο» ΣΕΒ - ΣΥΡΙΖΑ και τις «τρυφερές» πολιτικές σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους, παρωδώντας μία γνωστή διαφήμιση σοκολάτας.

Ερωτήματα - παγίδες...

«Τι θα γίνει στο δεύτερο γύρο στις εκλογές της Αθήνας με τη Χρυσή Αυγή»; 

Αυτό έπαιζε στα κανάλια τις προηγούμενες μέρες με αναλύσεις επί αναλύσεων και με ερωτήματα, απευθυνόμενα προς υποψηφίους του ΚΚΕ «εσείς τι θα κάνετε»;

Από πού, άραγε, προέκυψε αυτό το ερώτημα; Πώς ξέρουν ότι οι εργαζόμενοι της Αθήνας θα στείλουν τη ΧΑ στο δεύτερο γύρο των εκλογών; Μήπως με τα ερωτήματα που θέτουν το επιδιώκουν; Μήπως άραγε θέλουν τη ΧΑ στο δεύτερο γύρο για κάποιους λόγους;

Το ερώτημα αυτό προέκυψε από το πουθενά, το έβγαλαν κυριολεκτικά από την «κοιλιά» τους. Αν στηρίζονται στα δημοσκοπικά στοιχεία που δείχνουν ότι ένα ποσοστό ανέχεται τη ΧΑ και ένα άλλο τρομοκρατείται από τη δράση της είναι καθαρό ότι με όλη αυτήν την καθόλου αθώα προπαγάνδα ενισχύουν και τη μια και την άλλη τάση. Βεβαίως, καθόλου περίεργη δεν είναι η αξιοποίηση της ΧΑ είτε ως υποδοχέα ψήφων διαμαρτυρίας είτε ως μπαμπούλα από το σύστημα - που υποτίθεται ότι τη διώκει - αλλά στην πραγματικότητα την εκτρέφει...

ΚΚΕ: Ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγραφών για τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών

Ερώτηση και αίτηση κατάθεσης εγγραφών για τις φοροαπαλλαγές των εφοπλιστών κατέθεσαν προς τους υπουργούς Οικονομικών και Ναυτιλίας οι βουλευτές του ΚΚΕ Θανάσης Παφίλης, Χρήστος Κατσώτης και Νίκος Καραθανασόπουλος.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο:

«Την ίδια στιγμή που είναι σε εξέλιξη η σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση της ΕΕ, της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων του ευρωμονόδρομου ενάντια στην εργατική τάξη και στα άλλα λαϊκά στρώματα, που ζουν σε συνθήκες μαζικής ανεργίας και φτώχειας, συνεχίζονται οι προκλητικές κρατικές επιδοτήσεις, οι φοροαπαλλαγές, η διαγραφή χρεών στα διάφορα τμήματα του κεφαλαίου (εφοπλιστικό, χρηματοπιστωτικό, βιομηχανικό, κ.α.).