Τα αστικά ΜΜΕ βρήκαν τον «Ριζοσπάστη» αφορμή για αντιΚΚΕ επίθεση

Οταν άρχισαν να γράφονται τα πρώτα ρεπορτάζ στον αστικό Τύπο και στην «Αυγή» (δε θα μπορούσε να μη γράψει τέτοια ρεπορτάζ η εφημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ, άλλωστε οι επίδοξοι διαχειριστές του καπιταλισμού πασχίζουν με προοδευτικό προσωπείο της «αριστεράς» να χειραγωγήσουν τους εργαζόμενους στις απαιτήσεις του κεφαλαίου για έξοδο από την κρίση σε όφελός του, είναι δηλαδή με την πλευρά των αστών), είχαμε γράψει στον «Ριζοσπάστη» ότι βρήκαν ακόμη μια αφορμή να επιτεθούν στο ΚΚΕ και στην πολιτική του. Οτι ο πόνος τους δεν είναι αυτές καθαυτές οι απολύσεις, αλλά η πολιτική του ΚΚΕ, το ίδιο το ΚΚΕ και φυσικά το όργανο της ΚΕ ο «Ριζοσπάστης». Φρόντισαν λοιπόν να το επιβεβαιώσουν, στα κυριακάτικα φύλλα (π.χ. «Βήμα», «Εθνος»), με καρμπόν ρεπορτάζ, το ίδιο και στην «Αυγή», και ούτε λίγο ούτε πολύ συνδέουν τις απολύσεις στον «Ριζοσπάστη» με την πολιτική του ΚΚΕ, που δεν ασχολείται τάχα με τα λαϊκά προβλήματα αφού όλα τα παραπέμπει στη λαϊκή εξουσία, αναμασούν τα όσα έγραφαν (τα ίδια που γράφουν και τώρα), για το εκλογικό αποτέλεσμα, μιλούν περί «σεχταριστικής γραμμής του ΚΚΕ» κ.λπ. Η «Αυγή» έφτασε μάλιστα να γράφει ότι «το ΚΚΕ δεν είναι εργαλείο στην υπηρεσία του λαού».

Οι αυταπάτες, η αλήθεια ... και ο μονόδρομος της ρήξης

«Ανάπτυξη και δημοκρατία ο δρόμος για την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών σε ολόκληρο τον πλανήτη, ήταν το κοινό συμπέρασμα των συναντήσεων της αντιπροσωπείας του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της μεγάλης χώρας της Λ. Αμερικής

Η Ελλάδα και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ιδιαίτερα του Νότου, πρέπει να αποτινάξουν τη λιτότητα και τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές αν θέλουν να δουν άσπρη μέρα οι λαοί τους. Ο δρόμος της ανόρθωσης περνάει μέσα από τη δημοκρατία, την ανάπτυξη και την ισότιμη διεθνή συνεργασία».

Με αυτά τα λόγια στο πρώτο θέμα της η «Αυγή» δίνει το στίγμα της επίσκεψης του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Α. Τσίπρα, στη Βραζιλία και τις συναντήσεις με την πρόεδρο της χώρας Ντ. Ρουσέφ και άλλες πολιτικές δυνάμεις. Μέσα σε λίγες λέξεις περικλείεται όλο το πλέγμα των ψευδαισθήσεων και των αυταπατών, που θέλει να δημιουργήσει η προς διαμόρφωση νέα σοσιαλδημοκρατία στην Ελλάδα, ο ΣΥΡΙΖΑ, στους εργαζόμενους της χώρας. Η λύση, λένε οι νέοι φωστήρες, είναι: ανάπτυξη, δημοκρατία, οι χώρες να αποτινάξουν τη λιτότητα και το νεοφιλελευθερισμό, να υπάρξει ισότιμη διεθνή συνεργασία.

Αγωνιστικά κάλαντα της ΚΝΕ

Αγωνιστικά κάλαντα έψαλαν οι Οργανώσεις της ΚΝΕ αυτές τις μέρες σε σπίτια και γειτονιές, με στίχους - κάλεσμα οργάνωσης του λαού:

Καλήν ημέρα εργατιά / ήρθαμε να στα πούμε / τη λύση στα προβλήματα / όλοι μαζί να βρούμε

Μέτρα καινούρια συνεχώς / φτώχεια και ανεργία / η Ευρώπη και το ΔουΝουΤου / μας ρίξαν στα θηρία

Τον πλούτο που παράγεται / τον τρώνε οι καπιτάλες / τράπεζες βιομήχανοι / εμπόροι εφοπλιστάδες

Για να κερδίσουν πιο πολύ / από τις επενδύσεις / Κινέζους θα μας κάνουνε / σ' Ανατολή και Δύση

Αλλιώς μετράμε

Να λοιπόν που και οι ευχές - που άλλοτε ήταν ένα βήμα μπροστά απ' την πραγματικότητα - πλέον αποδείχνονται κενές, χωρίς προοπτική.

Οταν η αξιοπρέπεια καθορίζει την εξέλιξη, κανένας μάγος δεν μπορεί να την ξεγελάσει.

Διάφορες κινήσεις της αστικής τάξης εκφράζουν μόνο το αδιέξοδό της καθώς αφού έριξε στα τάρταρα τα λαϊκά στρώματα, τώρα ψάχνει τρόπο να βγει και πάλι πάνω στο κύμα της διακυβέρνησης.

Κανένα σωσίβιο δεν τους πρέπει.

***

Αυτοί που εμφανίζονται σαν φιλάνθρωποι είναι οι ίδιοι που τσάκισαν την εργατική τάξη κι έκαναν τους αυτοαπασχολούμενους να παραμιλάνε.

Από το ύψος των χιονισμένων σαλέ στα οποία έχουν ήδη μετακομίσει στέλνουν με email οδηγίες για τη βοήθεια στους φτωχούς.

Η πολεμική στο ΚΚΕ ως άλλοθι στήριξης της πολιτικής διαχειριστών

Χρόνια τώρα, το ΚΚΕ κατηγορείται, επειδή - όπως λένε οι πολιτικοί του αντίπαλοι - παραπέμπει τη λύση των λαϊκών προβλημάτων στο σοσιαλισμό. Κι από κοντά, για απομονωτισμό, άρνηση ευρύτερων πολιτικών συνεργασιών, κ.λπ. Πολεμική, η οποία κλιμακώθηκε και, ταυτόχρονα, έφτασε στο «ψητό», με αφορμή τις εξελίξεις του 2012 (εκλογές, «κατάρρευση» ΠΑΣΟΚ και αναμόρφωση αστικού πολιτικού συστήματος, κ.λπ.) και την άρνηση του ΚΚΕ, να συμμετάσχει σε μια «κυβέρνηση της Αριστεράς». Τελευταία, προστέθηκαν και άλλες, ανάλογες απόψεις, υποτίθεται επιστημονικά επεξεργασμένες. Χαρακτηριστικό είναι το παρακάτω απόσπασμα από κοινό άρθρο («Αυγή» 9/12/2012) των Ευκλείδη Τσακαλώτου, βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστήμιου της Αθήνας και Χρήστου Λάσκου, μέλους της Πολιτικής Γραμματείας και υπεύθυνου του Τμήματος Θεωρίας του Συνασπισμού: «Μόνο που η αντίθεση εργαζόμενος λαός - μονοπώλια δεν είναι ίδια με την αντίθεση κεφάλαιο - εργασία.

«..είστε το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου...»

ΤΣΙΡΑΚΙΑ ΤΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

«Στα κάγκελα» ανέβηκαν βουλευτές από όλο το φάσμα της συγκυβέρνησης αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ, για την άκρως πολιτική τοποθέτηση του βουλευτή του ΚΚΕ, Χρήστου Κατσώτη, πως υπάρχει διαπλοκή μεταξύ επιχειρηματικών συμφερόντων και πολιτικού κατεστημένου.....» *

Στις χθεσινές "διαμαρτυρίες" των βουλευτών του Ευρωμονόδρομου, είναι που ταιριάζει η λαϊκή ρήση,  "άλλα λόγια να αγαπιόμαστε". 

Τελικά, τι σας εμποδίζει, να πείτε καθαρά στο λαό, ότι είστε  οι πολιτικοί εκπρόσωποι του μεγάλου κεφαλαίου; Να  αποδείξετε την κοινότητα των συμφερόντων  κεφαλαίου - εργαζομένων; Αν, όπως ισχυρίζεστε, η πολιτική που εφαρμόζεται είναι για τη "σωτηρία της χώρας", για να μη πάνε χαμένες οι θυσίες του λαού; 
   
 Η απάντηση είναι απλή. Τα έργα σας. (Συνθήκη του Μάαστριχ, Συνθήκη του

Η πείρα της Αργεντινής διδάσκει

Το ταξίδι του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, και αντιπροσωπείας του κόμματος σε Βραζιλία και Αργεντινή προβλήθηκε ιδιαίτερα όπως και οι αστικές κυβερνήσεις τους, σοσιαλδημοκρατικής διαχείρισης, που παρουσιάζονται ως ένα υπόδειγμα για το πώς μπορεί να υπάρξει, όπως λένε, «διέξοδος από την κρίση φιλική προς το λαό». Ιδιαίτερα η περίπτωση της Αργεντινής όπου βρίσκεται από την Πέμπτη η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ, λόγω της διαχείρισης των κυβερνήσεων Νέστορ Κίρσνερ και της σημερινής προέδρου συζύγου του, Κριστίνα Φρενάντες ντε Κίρσνερ, εμφανίζεται ως η «χώρα που γλίτωσε το λαό της από τα νύχια των τοκογλύφων του ΔΝΤ και μπόρεσε να ορθοποδήσει». Με αυτά τα έωλα «επιχειρήματα» που συγκρούονται μετωπικά με την αντικειμενική πραγματικότητα, επιχειρούν οι οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ να κοιμίσουν τον ελληνικό λαό στις αυταπάτες και τις χίμαιρες, ότι ένα άλλο «μείγμα διαχείρισης» που θα προάγει την επεκτατική αντί της περιοριστικής πολιτικής, θα προαγάγει την ...ανάπτυξη και θα βελτιώσει τη ζωής τους. Και όλα αυτά ενώ τα γεγονότα και τα στοιχεία τους διαψεύδουν οικτρά. Ας δούμε ποια είναι αυτά τα στοιχεία, στην περίπτωση της Αργεντινής.

Ευτυχισμένο το 2060 ρε πατρίδα!!!

Γράφω παραμονή της καταστροφής του κόσμου για να προλάβω μην και δε διαβαστώ στον άλλον κόσμο τον ωραίο, τον αγγελικά πλασμένο. Με έπεισαν τόσα και τόσα εκατομμύρια εξυπνότερων από μένα πολιτών στον κόσμο, που έσπευσαν να αγοράσουν πανάκριβα κινητά τηλέφωνα με ειδικά υλικά φτιαγμένα, τα οποία θα λειτουργούν και μετά την καταστροφή.

Με έπεισε κι εκείνος ο επιφανής Σουηδός χρυσαυγίτης ακροδεξιός, που έπαιρνε χρόνια επίδομα παχυλό διανοητικής αναπηρίας... Διατεινόταν ότι ήταν απλώς καλός εθνικιστής - κάτι σας θυμίζει, δεν μπορεί, μέρες που είναι - κι είχε αναλάβει μάλιστα φέτος και την εισήγηση του κόμματός του επί του προϋπολογισμού. Είπε ότι δεν έχει να απολογηθεί για τίποτα. Εκανε απλώς χρήση των προνοιών του νόμου και του κοινοβουλίου! Οπότε χωρίς ανοχές διακτινίζω τις ευχές μου στο μέγα, το απελευθερωτικόν, το γιγάντιον κι εθνοσωτήριον έτος 2060.

ΑΡΕΙΟΣ ΠΑΓΟΣ : Η αστική «νομιμότητα» γίνεται λάστιχο μπροστά στην ανάγκη επιβολής των αντιλαϊκών μέτρων.

Παρέμβαση με αφορμή την απόφαση του Αρείου Πάγου για το χαράτσι.

Ανακοίνωση εξέδωσε η Συντονιστική Γραμματεία της Δημοκρατικής Συσπείρωσης για τις Δημοκρατικές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη, για το θέμα με το χαράτσι για τα ακίνητα και την απόφαση του Αρείου Πάγου.

Η ανακοίνωση έχει ως εξής:

«Η πρόσφατη απόφαση του Αρείου Πάγου, με την οποία έγινε δεκτή η αίτηση αναστολής του Ελληνικού Δημοσίου, που ασκήθηκε με εντολή της κυβέρνησης, για την είσπραξη του χαρατσιού των ακινήτων μέσω της ΔΕΗ, είναι απαράδεκτη.

Ερχεται να προστεθεί στην πληθώρα των δικαστικών αποφάσεων που στρέφονται ενάντια στο εργατικό κίνημα και τις λαϊκές διεκδικήσεις (πάγια κήρυξη απεργιών ως παράνομων ή/και καταχρηστικών, ποινικοποίηση αγώνων κ.λπ.).

Οι αυταπάτες που καλλιεργούνταν για τον «καλό» Αρειο Πάγο που θα απέρριπτε το αίτημα του «κακού» υπουργού Οικονομικών, διαλύθηκαν. Για μιαν ακόμη φορά, η αδικία και η παρανομία «δικαιώθηκαν». Το άδικο - και για το λόγο αυτό παράνομο - για το λαό χαράτσι κρίθηκε ότι επιτρέπεται να συνεχίζει να εισπράττεται από τη ΔΕΗ, κατά τις επιταγές της κυβέρνησης, εκβιάζοντας με τον τρόπο αυτό τα εργατικά και φτωχά λαϊκά νοικοκυριά. Για να μαζέψει η κυβέρνηση

Δεμένοι στο ιμπεριαλιστικό άρμα

Μιλώντας στις Βρυξέλλες μετά τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, ο Αντ. Σαμαράς είπε μεταξύ άλλων: «Εκεί, όπως γνωρίζετε, υπάρχει αυτή τη στιγμή μια αντιπολίτευση η οποία σιγά-σιγά αποκτά ταυτότητα. Ανοίγει ο δρόμος για την προώθηση μιας πολιτικής λύσης. Θεωρώ ότι η πτώση του καθεστώτος Άσαντ πλησιάζει (...) Και θα σας έλεγα, ότι ακριβώς επειδή περιοριστήκαμε τελευταία στο να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας μόνο στο θέμα της οικονομίας, το κομμάτι της γεωστρατηγικής θέσης της χώρας και των δυνατοτήτων που έχουμε και από το γεγονός ότι βρισκόμαστε αγκυροβολημένοι σε αυτό το καίριο σημείο της Μεσογείου, ιδιαίτερα σε μια εποχή που υπάρχουν αραβικές εξελίξεις, "Άνοιξη", Συριακό, πρόβλημα με το Ιράν, Βαλκάνια, θέματα λαθρομετανάστευσης, αναγκαία συμμαχία μεταξύ των μεσογειακών χωρών για να την αντιμετωπίσουν». Ο ίδιος, λίγους μήνες νωρίτερα, είχε πει απευθυνόμενος στους Ευρωπαίους «εταίρους»: «Κοιτάξτε το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας, ναι, αλλά υπάρχει και η γεωστρατηγική θέση και ο προβληματισμός γύρω από αυτόν τον περίγυρο, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκεται η Ελλάδα. Το λέμε συνεχώς, το λέμε τώρα που φλέγεται η Μέση Ανατολή. Πάρτε το παράδειγμα της Συρίας. Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι "το ισχυρό προπύργιο" της Ευρώπης στην περιοχή».

Μαύρη και όχι Χρυσή... Αυγή για την εργατική τάξη και το λαό

Οι πρόσφατες πολιτικές θέσεις της Χρυσής Αυγής με τίτλο «Για τη χρυσή αυγή του ελληνισμού», παρόλο που δεν προσθέτουν κάτι ουσιαστικά καινούργιο στις παλιότερες θέσεις αυτής της οργάνωσης, επιχειρούν να στηρίξουν τη δημαγωγική προσπάθειά της να εμφανιστεί ως μια δήθεν αντισυστημική δύναμη που συγκρούεται με τη σαπίλα της «μεταπολιτευτικής δημοκρατίας». Παρά τους φραστικούς κομπασμούς ότι «η Χρυσή Αυγή είναι ένα καθαρά ελληνικό πολιτικό φαινόμενο (που) καμία σχέση δεν έχει με άλλα κράτη και ιστορικές περιόδους», είναι πάμπολλα τα στοιχεία που καταδεικνύουν ότι η Χρυσή Αυγή είναι μια εθνικοσοσιαλιστική ναζιστική φασιστική οργάνωση, τμήμα και κόμμα του αστικού πολιτικού συστήματος:
Επιβεβαιώνεται η ακραία εθνικιστική ιδεολογία της ΧΑ με την πρόταξη του έθνους ως «ανώτερη πνευματική εκδήλωση» της φυλής και του κράτους ως στοιχείου που σταθεροποιεί και αναπτύσσει το έθνος. Η προβολή της Χρυσής Αυγής ως «μυστικής φωνής του αίματος που περνά απαράλλακτη μέσα από χιλιάδες χρόνια Ιστορίας στο σήμερα» για να «οδηγήσει (τον Έλληνα) στο πεπρωμένο του».
Επαναλαμβάνεται η στείρα αντι-πλουτοκρατική συνθηματολογία, με αιχμή τόσο προς το εσωτερικό της χώρας, όσο και προς το «διεθνές τοκογλυφικό σύστημα», χωρίς βεβαίως να θίγεται συνολικά το δικαίωμα ιδιοκτησίας πάνω στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής.
Παραμένει η ανάδειξη του «φυλετικού εχθρού» ως η αιτία που ευθύνεται για μια σειρά άμεσα προβλήματα των λαϊκών στρωμάτων (σκουρόχρωμοι και μαύροι λαθρομετανάστες «εισβολείς» στη σημερινή Ελλάδα).

Οταν οι αστοί ασχολούνται με τις Θέσεις του ΚΚΕ

Είναι γεγονός ότι το Πρόγραμμα του Κομμουνιστικού Κόμματος έχει επεξεργασμένη τη στρατηγική του για τη συγκέντρωση των δυνάμεων που έχουν αντικειμενικά συμφέρον για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του σοσιαλισμού - κομμουνισμού και που θα συγκρουστούν για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας και την εγκαθίδρυση της εργατικής - λαϊκής εξουσίας.

Αυτό δεν είναι καινούριο ζήτημα. Οπως επίσης δεν είναι καινούριο ζήτημα ότι το Κομμουνιστικό Κόμμα όταν επεξεργάζεται το Πρόγραμμά του παίρνει στη δοσμένη στιγμή υπόψη του τις εξελίξεις στον καπιταλισμό, γιατί υπάρχουν εξελίξεις, για παράδειγμα η βιομηχανία στην Ελλάδα στη 10ετία του '80 στηριζόταν σε κλάδους και επιχειρήσεις έντασης εργασίας (π.χ., κλωστοϋφαντουργία, ιματισμός κ.λπ.), ενώ στη 10ετία του '90 και μετά έχουμε ανάπτυξη τομέων και επιχειρήσεων έντασης κεφαλαίου (τηλεπικοινωνίες, ενέργεια κ.λπ.).

Υπάρχουν αλλαγές επομένως και στην εργατική τάξη και στα μικροαστικά στρώματα. Η οικονομική κρίση επίσης επιφέρει τέτοιες αλλαγές. Παίρνει επίσης υπόψη τη διαπλοκή της καπιταλιστικής οικονομίας της χώρας με άλλες καπιταλιστικές οικονομίες, την ένταξη ή όχι σε διεθνείς και περιφερειακές διακρατικές ενώσεις, τις εξελίξεις στο αστικό πολιτικό σύστημα κ.λπ.

Δείξε μου τους συμμάχους σου, να σου πω ποιος είσαι...

Η ΔΗΜΑΡ επιβεβαίωσε τον κανόνα που θέλει την «κυβερνώσα αριστερά» να βγάζει τη λάντζα της αστικής τάξης με μεγαλύτερο ζήλο απ' τα κλασικά  αστικά πολιτικά κόμματα. Η φθορά που υπέστη στηρίζοντας μια πολιτική  βαθιά αντιλαϊκή την οδηγεί στην αναζήτηση τρόπων διασφάλισης της  μελλοντικής της ύπαρξης στο αστικό πολιτικό σκηνικό, που τελεί υπό  αναμόρφωση ώστε να μπορεί απρόσκοπτα να χειραγωγεί και να ενσωματώνει  λαϊκές δυνάμεις. Η συζήτηση για την ανασυγκρότηση του χώρου της κεντροαριστεράς, στην οποία συμμετέχει, καλά κρατεί.

Ο γραμματέας της ΚΕ του κόμματος Σπ. Λυκούδης ήταν σαφής, δηλώνοντας στον «Αθήνα 9,84» ότι σ' αυτό το χώρο έχει θέση το ΠΑΣΟΚ. Οπως είπε: «Αυτό  που μας ενδιαφέρει είναι η ανασυγκρότηση συνολικά του χώρου του δημοκρατικού σοσιαλισμού, αυτό που λέμε κεντροαριστερά. Μας ενδιαφέρει  πάρα πολύ η ανασυγκρότηση αυτού του χώρου, διότι μπορεί να προσφέρει και  στην παρούσα φάση, αλλά και στις προοπτικές της χώρας (...) Το ΠΑΣΟΚ έχει πολλά να επιλύσει σε σχέση με το πώς πολιτεύτηκε (...) Παρά ταύτα  όμως και τις ένοχες πολιτικές του παρελθόντος, το ΠΑΣΟΚ δεν παύει να  είναι στο ευρύτερο δημοκρατικό στρατόπεδο με ιστορική διαδρομή σαράντα, πενήντα ετών (...) αν κοιτάξω τον χώρο της ευρύτερης δημοκρατικής παράταξης, το ΠΑΣΟΚ δεν είναι έξω».

Η επίθεση του «ΠΡΙΝ» στις Θέσεις για το 19ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ του ΚΚΕ αποκαλύπτει τα αδιέξοδα του ΝΑΡ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Όσοι έσπευσαν να πολεμήσουν τις Θέσεις του 19ου Συνεδρίου εντελώς συμπτωματικά χρησιμοποίησαν τα εξής όπλα: διαστρέβλωση, συκοφάντηση, λαθροχειρία. Ανάμεσα σε αυτούς και η εφημερίδα «Πριν» του ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Θα περίμενε κανείς, από κάποιους που θεωρούν τον εαυτό τους αντικαπιταλιστική δύναμη και κλίνουν τις λέξεις ρήξη και ανατροπή σε όλες τις πτώσεις, να αντιπαρατεθούν στα κύρια σημεία των Θέσεων του 19ου Συνεδρίου του ΚΚΕ. Κι όμως για αυτά ούτε λέξη.

Είναι δυνατόν να μην είδαν ότι η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ θέτει ως πιθανό ενδεχόμενο την εμπλοκή της Ελλάδας σε έναν γενικευμένο ιμπεριαλιστικό πόλεμο και μάλιστα με ξεκάθαρο τρόπο τοποθετείται για το ποια πρέπει να είναι θέση και η δράση του εργατικού κινήματος; Είναι τόσο ασήμαντο ή δευτερεύον αυτό το ζήτημα;

Ακόμα: Δεν είδαν ότι οι Θέσεις κάνουν εκτενή αναφορά στη δημιουργία επαναστατικής κατάστασης, ως αποτέλεσμα της όξυνσης της κρίσης και του ιμπεριαλιστικού πολέμου; Ή δεν ξέρουν τι σημαίνει; Επίσης δεν πρόσεξαν τις επεξεργασμένες θέσεις του ΚΚΕ για τα βασικά χαρακτηριστικά της εργατικής – λαϊκής εξουσίας;

Από ό,τι φαίνεται έχουν πολύ σοβαρούς λόγους να σιωπούν γύρω από αυτά τα ζητήματα.

Αντιπαρερχόμαστε τις χοντροκομμένες διαστρεβλώσεις, τις συκοφαντίες περί

Ν. Καραθανασόπουλος: Ταξικό, βάρβαρο και αντιλαϊκό το φορολογικό νομοσχέδιο

Με τις τοποθετήσεις των εισηγητών των κομμάτων, ξεκίνησε το πρωί της Τετάρτης, στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής, ησυζήτηση του φορολογικού νομοσχεδίου. Την Πέμπτη στις 2 το μεσημέρι, αναμένεται να γίνει στην κοινοβουλευτική επιτροπή ακρόαση φορέων.

Επιχείρηση εξαπάτησης από τον υπουργό Οικονομικών

Τη στιγμή που η κυβέρνηση τσακίζει μισθωτούς, συνταξιούχους, αυτοαπασχολούμενους και μικρούς αγρότες, ο Γιάννης Στουρνάρας, ισχυρίστηκε πως οι διατάξεις του νομοσχεδίου, βελτιώνουν τη φορολογική δικαιοσύνη και ευνοούν τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Τόνισε πως η συγκυβέρνηση προσδοκά επιπλέον έσοδα 2 δισ. ευρώ, από τη νέα φοροληστεία και πως το 2013 θα φέρει δεύτερο φορολογικό νομοσχέδιο.

Η κατά ΣΥΡΙΖΑ ανάπτυξη...

Απ' τη μια τα κόμματα της συγκυβέρνησης πανηγυρίζουν για την εκταμίευση της δόσης, ισχυριζόμενα ότι τώρα έρχεται η ανάπτυξη που δήθεν θα ωφελήσει το λαό. Απ' την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ επικρίνει τις αποφάσεις του Γιούρογκρουπ που άναψαν το πράσινο φως για την εκταμίευση, σαν θετικές μεν, ανεπαρκείς δε για την επαναφορά της ανάπτυξης. Δηλώνει επ' αυτού ο Γ. Δραγασάκης σε συνέντευξή του στην ιστοσελίδα tvxs: «Παρόλο που ορισμένα από τα συζητούμενα επιμέρους μέτρα θα μπορούσαν σ' έναν άλλο σχεδιασμό να είναι μέρος μιας συνολικής λύσης, στην παρούσα περίπτωση δεν συγκροτούν μια ριζική λύση».

Τι συγκροτεί ριζική λύση κατά τον ΣΥΡΙΖΑ; Ενα γενναίο «κούρεμα» του χρέους ώστε αυτό να καταστεί «αξιόπιστα βιώσιμο, και για τις αγορές και για την κοινωνία» και «να ανακάμψουν οι επενδύσεις». Για την καπιταλιστική ανάπτυξη ο λόγος της συγκυβέρνησης, για την καπιταλιστική ανάπτυξη και ο αντίλογος της αντιπολίτευσης. Συγκεκριμενοποιεί ο Γ. Δραγασάκης ότι η ριζική λύση συνίσταται σε «διαγραφή μεγάλου μέρους του συσσωρευμένου χρέους και ρήτρα ανάπτυξης σε ό,τι αφορά την εξυπηρέτηση του υπόλοιπου», ενταγμένη «σε ένα ευρύτερο σχέδιο εσωτερικών αλλαγών στο κράτος και την οικονομία, για την εξάλειψη των αιτιών της ελλειμματικότητας και της χρεοκοπίας».