Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΔΕΝ ΤΟ ΚΡΥΒΕΙ... ΑΠΛΑ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΙ ΤΟ ΡΟΛΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΑΦΕΝΤΙΚΟ ΤΟΥ......

Ο Κ. Π. ΑΠΟΛΥΤΑ ΠΙΣΤΟΣ ,
ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΑ ... ΥΠΗΡΕΤΗΣ,
ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΩΝ,

Υπερασπίστηκε τα νέα βάρβαρα μέτρα και χαρακτήρισε «εθνική καταστροφή» το ενδεχόμενο εξόδου από το ευρώ...

Κήρυγμα συναίνεσης και υποταγής του λαού στην εφαρμοζόμενη βάρβαρη πολιτική, αποτέλεσαν οι πρωτοχρονιάτικες παρεμβάσεις του προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος ταυτόχρονα υπερασπίστηκε την τρικομματική κυβέρνηση Παπαδήμου, καθιστώντας σαφές ότι επιδιώκει και αυτός τη μακροημέρευσή της.

Στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, ο Καρ. Παπούλιας αυτοανακηρύχθηκε εγγυητής της «αναγκαίας συναίνεσης» και συστράτευσης μεταξύ των αστικών κομμάτων για την επίτευξη των συμφωνημένων στόχων, καλώντας έμμεσα το λαό να υποταχθεί στην εφαρμοζόμενη πολιτική.

Για νικηφόρα αντεπίθεση

Για τους εργαζόμενους και το λαό, το 2012 έκανε «ποδαρικό» με μια πρωτόγνωρη προπαγάνδα να αποδεχτεί τα προαποφασισμένα φιλομονοπωλιακά μέτρα, υπό την απειλή της επόμενης δόσης του δανείου και του ενδεχόμενου εξόδου της χώρας από το ευρώ. 

Από τα κόμματα της συγκυβέρνησης, τον πρωθυπουργό, μέχρι τους τραπεζίτες και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όλοι στα πρωτοχρονιάτικα μηνύματά τους ανέδειξαν την «ανάγκη» να περάσουν αδιαμαρτύρητα οι επόμενες αντιδραστικές ανατροπές στο εισόδημα, στο Ασφαλιστικό και τα Εργασιακά, προκειμένου η τρόικα να συναινέσει στην αποδέσμευση του επόμενου ποσού του δανείου. 

Σε διαφορετική περίπτωση, λένε με ένα στόμα, ο δρόμος για έξοδο από το ευρώ είναι ορθάνοιχτος και η εξαθλίωση του λαού δεδομένη.

«Ελεύθερο ωράριο» σκλαβιάς των εργαζομένων και αφανισμού των μικρομεσαίων

«Ελεύθερο» είναι το ωράριο καταστημάτων όλο το 24ωρο και όλες τις ημέρες της εβδομάδας στην Ιταλία! 

Πρόκειται για ένα από τα κύρια μέτρα της «απελευθέρωση της αγοράς», που εγκρίθηκε από την «κυβέρνηση τεχνοκρατών» υπό τον Μάριο Μόντι και το οποίο τέθηκε σε ισχύ από 1.1. 2012. Προφανώς δεν είναι τόσο τεχνοκράτες όσο νεροκουβαλητές του μεγάλου κεφαλαίου.


Το «ελεύθερο ωράριο» είναι το όνειρο κάθε ισχυρού έμπορα καπιταλιστή που επιδιώκει να εξοντώσει τους πιο αδύναμους. Όχι να νικήσει στον ανταγωνισμό με τους ίδιους όρους αλλά ανατρέποντας τους όρους με διοικητικές και κυβερνητικές αποφάσεις σε βάρος των αδυνάτων. Και όλοι ξέρουμε ότι στη προκειμένη περίπτωση αδύνατοι είναι οι μικρομεσαίοι που μπαίνουν πλέον στην μηχανή του κιμά για να γίνουν τροφή για τα μονοπώλια, στο όνομα του ξεπεράσματος της κρίσης βεβαίως, βεβαίως!

Εξετάσεις στην αστική τάξη... και αυταπάτες στο λαό...

Μόνο κεράκια δεν έσβησαν στη ΔΗΜΑΡ για τη συμπλήρωση 10 χρόνων ζωής του ευρώ. 

Με δήλωσή του, ο υπεύθυνος ευρωπαϊκής και εξωτερικής πολιτικής του κόμματος Γ. Γεωργάτος, θριαμβολογεί ότι η δεκαετία αυτή αποτέλεσε «μια περίοδο σαφούς βελτίωσης του επιπέδου διαβίωσης, με ένα ισχυρό σταθερό νόμισμα και χαμηλό πληθωρισμό για τους πολίτες στις χώρες - μέλη της ευρωζώνης και φυσικά για τους Ελληνες».

Και συγχρόνως καταθέτει την έγνοια του ότι «με αφορμή τη σφοδρή και πολυεπίπεδη κρίση, πυκνώνουν ανησυχητικά οι φωνές που ζητούν επιστροφή στα εθνικά νομίσματα και στη χώρα μας στη δραχμή», κινδυνολογώντας ότι κάτι τέτοιο «θα ήταν μια πρωτοφανής ιστορική οπισθοδρόμηση της Ευρώπης, με επιστροφή σε νομισματικές και γιατί όχι σε θερμές συγκρούσεις που το κοινό ευρωπαϊκό οικοδόμημα τις έχει αποκλείσει».

Μαύρη προπαγάνδα

«Οδηγό επιβίωσης» στην «κατοχή» δημοσιεύουν τα χτεσινά «ΝΕΑ». 

Το δισέλιδο αφιέρωμα περιλαμβάνει «συνταγές, κόλπα και τεχνικές που χρησιμοποιούσαν οι Αθηναίοι στην Κατοχή, όταν η καθημερινότητα εξελισσόταν σε μάχη για την επιβίωση». Το συγκεκριμένο θέμα ίσως και να εκλαμβανόταν σαν «ιστορικό», μιας πραγματικότητας που διαμόρφωσε η ξένη ιμπεριαλιστική κατοχή της χώρας από τη ναζιστική Γερμανία και τον πόλεμο, που τσάκιζαν την εργατική τάξη, το λαό, στην πείνα και το θάνατο και που πράγματι η μάχη της επιβίωσης ήταν όρος για τη λαϊκή αντίσταση και απελευθερωτική πάλη, όταν οι αστοί όχι μόνο ζούσαν καλά αλλά πλούτιζαν κιόλας, και αυτοί που συνεργάζονταν με τους Γερμανούς και αυτοί που ήταν στη Μέση Ανατολή με τους Αγγλους. 

Αυτοί «ευρω-ψέματα», το ΚΚΕ την αλήθεια.

Στις 3 Γενάρη 2002, όταν τα περίπτερα κατακλύζονταν από τα εξάστηλα των εκδοτικών συγκροτημάτων με ουρανομήκεις ευχές και τυμπανοκρουσίες για το «Ευρω-ποδαρικό» που μας είχε βρει, ο «Ριζοσπάστης» απευθυνόταν στον ελληνικό λαό με αυτόν τον τίτλο στο πρωτοσέλιδό του. 
Ποιος, αλήθεια, έλεγε την... αλήθεια;


Οταν πριν από δέκα χρόνια όλοι αυτοί οι «σωτήρες» που μας κυβερνούν (και) σήμερα είχαν στήσει το «τοτέμ» του ευρώ, στο οποίο έσπρωχναν τον ελληνικό λαό να προσκυνήσει,

το ΚΚΕ, στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμα της ΚΕ του Κόμματος το 2002, σημείωνε:

*

«Καμία νέα σελίδα δεν ανοίγει για τους εργαζόμενους με την καθιέρωση του ΕΥΡΩ. Ανοίγει νέα σελίδα για την πλουτοκρατία. Νέα σελίδα υπέρ του λαού θα ανοίξει μόνο όταν θα βγει ο ίδιος στο προσκήνιο και θα χαράξει τη δική του πορεία».

Ακριβώς πριν από 10 χρόνια...

Ξημερώματα της Πρωτοχρονιάς του 2002.
Ο Κ. Σημίτης επιδεικνύει πανευτυχής το νέο νόμισμα, το ευρώ.
Ο Λ. Παπαδήμος, κατενθουσιασμένος, χειροκροτεί...

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Πριν από ακριβώς δέκα χρόνια, την 1 Γενάρη του 2002, η Ελλάδα εισέρχετο επισήμως στην ΟΝΕ και έμπαινε στις ράγες του ευρώ.

Το «κοινό μας νόμισμα», όπως έλεγε τότε ο Σημίτης, το ευρώ, ήταν γεγονός!

Ενα γεγονός που αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως αφορμή ώστε ο δημόσιος βίος να κατακλυσθεί από μια ανελέητη προπαγάνδα που ως συνήθως επιδιώκει να παρουσιάσει το συμφέρον της πλουτοκρατίας σαν «εθνικό» και πολύ περισσότερο σαν «λαϊκό» συμφέρον...

*

Το τι ειπώθηκε εκείνες τις ημέρες από πολιτειακούς και πολιτικούς παράγοντες, από τα κόμματα και απ' όλο το θίασο των «αστέρων» του«ευρωμονόδρομου», δεν περιγράφεται.

Η ηθικολογική καταδίκη και σωτηρία της «Δύσης» ...

Ένα άρθρο του κ. Κωνσταντίνου Τσουκαλά ομότιμου καθηγητή Κοινωνιολογίας στο «ΒΗΜΑ» της 31/12/2011 με τίτλο «Αγωνία και ελπίδα» ήρθε απολογιστικά να κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την «χαμένη τιμή της Δύσης», με άλλα λόγια του συστήματος!

http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=436997#.TwFu1nSPpzE.facebook

Κατανάλωσε πολύ μελάνι! 
Πολύ ηθικολογία. 
Και κυρίως αποφυγή όπως ο διάολος το λιβάνι, για την κρίση, της φράσης «σύστημα του καπιταλισμού» και της λέξης «Κεφάλαιο». 
Γιατί άραγε; 

Ο ΣΤΑΛΙΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΣΣΔ (πριν 70 χρονια)

Ι.Β. Στάλιν. Από την ομιλία του στην ευρεία Συνεδρίαση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ, τέλος Μάη του 1941.

 

«Οι εχθροί του λαού έχουν θέσει σαν κύριο καθήκον τους την ανατροπή του Σοβιετικού καθεστώτος, την παλινόρθωση του καπιταλισμού και της εξουσίας της μπουρζουαζίας στην ΕΣΣΔ, η οποία σε αυτή την περίπτωση θα μεταβάλλονταν σε συμπληρωματική βάση πρώτων υλών της Δύσης. Και ο Σοβιετικός λαός, οι Σοβιετικοί πολίτες σε άθλιους δούλους του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Σπουδαία θέση στα σχέδια των εχθρών του λαού κατείχαν: η υπονόμευση της οικονομικής και στρατιωτικής παντοδυναμίας της ΕΣΣΔ, η βοήθεια στους ξένους επεμβασίες στην υπόθεση της επίθεσης εναντίον της ΕΣΣΔ, στην προετοιμασία της στρατιωτικής ήττας της ΕΣΣΔ.

Εργατικό δελτίο ειδήσεων Π.Α.ΜΕ 31/12/2011

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΟΥΣ

‘’Για τον παροιμιώδη μέσο ανθρωπάκο’’

Τους έχω βαρεθεί!

Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,
τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,
που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά
κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,
σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,
τους έχω βαρεθεί.

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,
των γραφειοκρατών η φάρα,

‘’Μισώ τους αδιάφορους’’

«Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους.

Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. 

Δρα παθητικά, αλλά δρα. 

Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. 

Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα  σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. 

Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα. Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει. 

ΚΟΥΒΑ: 53 χρόνια από τη νίκη της Επανάστασης

Με ποικιλόμορφες εκδηλώσεις γιορτάζει ο κουβανικός λαός την 1η Γενάρη άλλη μια επέτειο της νίκης της Επανάστασης, καθώς φέτος συμπληρώνονται 53 χρόνια. 
Ηταν τότε που ο λαϊκός αντάρτικος στρατός μπήκε θριαμβευτικά στην Αβάνα, ανοίγοντας το δρόμο στη σοσιαλιστική διακυβέρνηση και στη βελτίωση της ζωής όλων των Κουβανών. 
Είχε προηγηθεί το ταξίδι του μικρού πλοίου «Γκράνμα», που στις 2 Δεκέμβρη του 1956 ξεκίνησε από το Μεξικό με 82 αποφασισμένους αγωνιστές προς τη Σιέρα Μαέστρα με σκοπό να ανάψουν τη φλόγα της επανάστασης, να ανατρέψουν το δικτάτορα Μπατίστα και να απαλλάξουν τη χώρα από την εξάρτηση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού. 
Ακολούθησε η δημιουργία του Κινήματος 26 Ιούλη με τη δράση οργανωμένων δυνάμεων στις πόλεις, την παράνομη δουλειά που ανέπτυξαν οι κομμουνιστές σε χώρους δουλειάς, στην αγροτιά και τη νεολαία. 
Την 1η Γενάρη του 1959 απελευθερώθηκε η Σάντα Κλάρα και την επόμενη, με ηγέτη τον Τσε, οι επαναστάτες μπήκαν θριαμβευτικά στην Αβάνα. 

ΤΟΥΡΚΙΑ: Το «οικονομικό θαύμα» μια «φούσκα» που πληρώνει ο λαός.

Συνέντευξη στο «Ριζοσπάστη» του Κεμάλ Οκουγιάν, μέλους του ΠΓ, της ΚΕ του ΚΚ Τουρκίας.
Απομυθοποιώντας το «θαύμα» της τουρκικής οικονομίας, ο Κεμάλ Οκουγιάν, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚ Τουρκίας (ΤΚΡ), αναφέρεται σε μία ακόμα «φούσκα», που στηρίζεται στα χρέη των λαϊκών οικογενειών, με την ανάπτυξη ενός άκρατου καταναλωτισμού, που συνδέεται με το δανεισμό. Την ίδια στιγμή, ο δημόσιος πλούτος ξεπουλιέται από την αστική τάξη και η αναπτυσσόμενη οικονομία στηρίζεται σε σαθρά πόδια, κάνοντας στροφή στον τομέα των υπηρεσιών, εγκαταλείποντας τους παραγωγικούς τομείς, ενώ οι εργαζόμενοι χάνουν τα δικαιώματά τους. 
Στο ίδιο πλαίσιο, ο Κ. Οκουγιάν τονίζει τη στροφή της χώρας στο Ισλάμ και σημειώνει πώς επηρεάζει και αυτός ο παράγοντας τις εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας.

-- Η Τουρκία εμφανίζει υψηλά ποσοστά οικονομικής ανάπτυξης. Πώς επιτυγχάνεται και ποια είναι η κατάσταση για το λαό;

-- Να ξεκαθαρίσουμε δύο σημεία για την τουρκική οικονομία. 

Ανεμίζοντας τις σημαίες των αστών...

Κατά την προσφιλή του τακτική να ψαρεύει σε θολά νερά, ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, παραχώρησε πρόσφατα μια συνέντευξη σωστό «περιβόλι» σε blogs, που κάθε άλλο παρά για την «προοδευτικότητά» τους διακρίνονται. Προσαρμόζοντας το λόγο του στο συγκεκριμένο «ακροατήριο», επέλεξε για «κορμό» της συνέντευξής του το «έθνος» και απερίφραστα παραδέχτηκε ότι όχι μόνο είναι με την εξουσία των αστών, αλλά θέλει και το λαό «νεροκουβαλητή» στο «μύλο» τους.

Παίζοντας με τις εντυπώσεις και προσπαθώντας πίσω απ' αυτές να κρύψει ότι ο χώρος του επιδιώκει διακαώς να αναβαθμίσει το ρόλο του στην αστική διαχείριση, είπε αναφερόμενος στην «Ελληνικός Χρυσός ΑΕ»: «...Μεγαλομέτοχοι είναι ο κύριος Μπόμπολας, ο κύριος Κούτρας κλπ. Εγώ, βλέπετε, δεν μπορώ να αποφύγω να λέω ονόματα. Οπως κάνει η Παπαρήγα, που λέει αόριστα "φταίει το κεφάλαιο"! Το κεφάλαιο μπορεί να είναι από τον Μπόμπολα, τον Βαρδινογιάννη και τον Λάτση, μέχρι τον μικρομεσαίο που έχει ένα μαγαζί. Και αυτόν "κεφάλαιο" τον θεωρούν! Δεν μπορεί να λες "το κεφάλαιο" χωρίς να λες ονόματα και διευθύνσεις. Βέβαια, εγώ έχω πολιτικό κόστος γι' αυτό»..!