«Είμαι τράπεζα εγώ, καταλάβατε;»

1) Στις 11/11/2013 ο κ.Σταϊκούρας, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, διαβίβασε στη Βουλή τον αναλυτικό κατάλογο με τις κρατικές ενισχύσεις που έχουν δοθεί προς τις τράπεζες από την έναρξη της κρίσης. Όπως προκύπτει, από το 2008 οι τράπεζες έχουν ενθυλακώσει το ποσό των 145 δις ευρώ! 

Ερώτηση: Ότι το κράτος των συσσιτίων, των μαγκαλιών, των αυτοκτονιών, έχει παράσχει στις τράπεζες (με όλους τους τύπους της ελληνικής, της ευρωενωσιακής και της παγκοσμίως καπιταλιστικής νομιμότητας) αυτόν τον πακτωλό, συνιστά σκάνδαλο; Ναι ή όχι;

   2)  Στο παραπάνω ποσό δεν περιλαμβάνονται τα 125 δις ευρώ που έχουν λάβει οι τράπεζες με τη μορφή ρευστότητας από την ΕΚΤ (έκθεση Eurobank – Μάης 2012), δεν περιλαμβάνονται τα 18 δις ευρώ από το PSI, δεν περιλαμβάνονται τα 50 δις ευρώ της ανακεφαλαιοποίησης! 

Ερώτηση: Ότι τα χρόνια της δυστυχίας, της καταστροφής, της φτώχειας, της πείνας, της λεηλασίας και των πλειστηριασμών, οι τράπεζες εισπράττουν (με όλους τους τύπους της καπιταλιστικής νομιμότητας) τον έναν πακτωλό μετά τον άλλον, ο οποίος φορτώνεται σαν χρέος στις πλάτες του εξουθενωμένου λαού, αυτό συνιστά σκάνδαλο;  Ναι ή όχι;

Το "νέο" σχολείο δεν δουλεύει για τη μόρφωση των παιδιών μας, αλλά για το κέρδος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων

Η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων για τη «Λευκή βδομάδα» στα σχολεία

Την αντίθεσή της στις προθέσεις της κυβέρνησης να ικανοποιήσει την αξίωση των βιομηχάνων για «Λευκή Βδομάδα» στα σχολεία εκφράζει η Ανώτατη Συνομοσπονδία Γονέων Μαθητών Ελλάδας.

Στην ανακοίνωσή της τονίζει:

«Άφωνοι μείναμε όλοι

...όσοι μετράμε τις ώρες που έχουν χαθεί από την αρχή της σχ. χρονιάς λόγω έλλειψης εκπαιδευτικών,

...όσοι ζήσαμε τις έντονες συζητήσεις περί κάλυψης των μαθημάτων που χάνονταν από τις καταλήψεις των παιδιών και τις απειλές περί απώλειας περιπάτων, εκδρομών κλπ,

Μαντέψτε... ποιός «λιβανίζει» το κεφάλαιο για να πάρει την «ευχή» του...

Σε άρθρο του στο περιοδικό «New Europe», ο Αλ. Τσίπρας προσπάθησε για άλλη μια φορά να εξωραΐσει την ΕΕ και την Ευρωζώνη, καλλιεργώντας αυταπάτες για τη δυνατότητα φιλολαϊκής μεταρρύθμισής τους. Το πρόβλημα για τον Αλ. Τσίπρα είναι η «δομική ανεπάρκεια της ΕΕ και της Ευρωζώνης». Ετσι, η «συγκεκριμένη διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», που «στηρίζεται στη χρηματοοικονομική φιλελευθεροποίηση», είναι που γεννά την κρίση και τις ανισομετρίες. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «ρέπει προς την ύφεση, οξύνει τις ανισότητες τόσο εντός όσο και μεταξύ των κρατών - μελών, αυξάνει την ανεργία και υφαίνει έναν ιστό φτώχειας για τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις». Μπορεί, λοιπόν, να υπάρξει και καπιταλισμός χωρίς κρίσεις και χωρίς ανισομετρία, χωρίς ανεργία και φτώχεια για τους εργαζόμενους, αρκεί να αλλάξει το μείγμα διαχείρισης!

Συσκοτίζει έτσι ότι η «επίθεση του κεφαλαίου εναντίον της εργασίας» αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την έξοδο από την κρίση υπέρ του κεφαλαίου, ανεξάρτητα από το μείγμα διαχείρισης, αφού δεν μπορεί να υπάρξει κοινή «έντιμη προσπάθεια έγκαιρης επίλυσης της κρίσης» και για την εργατική τάξη και για το κεφάλαιο.

Για τις οικονομικές κρίσεις του καπιταλισμού

Η οικονομική κρίση στις καπιταλιστικές οικονομίες αναπαράγει συνεχώς τις συζητήσεις στα αστικά επιτελεία, για το χαρακτήρα της, την αιτία της, την αντιμετώπισή της, τις μορφές διαχείρισής της. Με ένα και μοναδικό στόχο: οι συνέπειες της για το κεφάλαιο να είναι όσο γίνεται λιγότερο οδυνηρές. Αλλωστε, κρίση σημαίνει και καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, επομένως και ενός τμήματος του κεφαλαίου. Το τελευταίο είναι υπερτιμημένο και με την αγυρτεία του παρασιτισμού και της κερδοσκοπίας, και μέσω του απαραίτητου στον καπιταλισμό μηχανισμού των Χρηματιστηρίων, και πρέπει να επανέλθει στην πραγματική του αξία. Αυτό θα το κάνει η κρίση. Ταυτόχρονα όμως η κρίση καταστρέφει τις μικρότερες καπιταλιστικές επιχειρήσεις, που αντικειμενικά θα τις καρπωθούν οι μεγάλοι μονοπωλιακοί όμιλοι, επομένως ωθεί και στη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου.
Οδυνηρές, βεβαίως, είναι οι συνέπειες για την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στα οποία ρίχνουν τα βάρη της κρίσης οι αστικές κυβερνήσεις. 

Αντικομμουνιστικό βλακόμετρο !!! (Φαήλος Edition)...

Κάθε φορά που αναπνέει (δεν χρειάζεται καν να ανοίξει τον βόθρο που έχει για στόμα) ο γνωστός χρυσαυγίτης της Συγγρού, συνήγορος επιχειρηματιών τύπου Μελισσανίδη και κολλητός του Σαμαρά, Φαήλος Κρανιδιώτης, το αντικομμουνιστικό βλακόμετρο τρελαίνεται. 

Λογικό, μιάς και ο φίλος του πρωθυπουργού και γνωστό ακροδεξιό κατακάθι της άλλοτε μοναρχοφασιστικής - και νυν νεοφιλελεύθερης - δεξιάς παράταξης μισεί οτιδήποτε έχει να κάνει με τους λαϊκούς αγώνες, την εργατική-λαϊκή εξουσία, τον κομμουνισμό και την απελεύθερωση του ανθρώπου απ' τα καπιταλιστικά δεσμά. 

Επειδή όμως δεν μπαίνουμε καν στον κόπο να διαβάσουμε τα βοθρολήματα που ο Κρανιδιώτης γράφει στο antinews, αλιεύσαμε το παρακάτω απ' το blog ΚΚ4ever (υπογράφει ο Red Star):

ΑΝΑΠΤΥΞΗ με βάση τα «ευρά» ή τις λαϊκές ανάγκες;

Ιστορικά ξεπερασμένη η κοινωνία που συρρικνώνει την παραγωγή, καταστρέφει τα μέσα παραγωγής και πετάει τους εργαζόμενους στο δρόμο, επειδή η συνέχιση της παραγωγικής διαδικασίας δε συμφέρει τα αφεντικά

Η πολυπόθητη ανάπτυξη, για την οποία υποτίθεται ότι κόπτονται τα επιτελεία των αστών, σκοντάφτει, όπως υποστηρίζουν, στην έλλειψη των κατάλληλων όρων και επενδυτικών κινήτρων, που θα προσελκύσουν το μεγάλο κεφάλαιο να δώσει το «πράσινο φως», για να ξεκινήσει ένας καινούργιος οικονομικός κύκλος. Μέχρι τότε, που στην πραγματικότητα σημαίνει μέχρι να καταστραφεί το ...υπερβάλλον παραγωγικό δυναμικό, να κλείσουν δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, ώστε να μπορούν οι εναπομείναντες μεγαλοεπιχειρηματίες να κερδίζουν περισσότερα και, μαζί, μέχρι να φτάσει η ανεργία στο απόγειό της και να παρθούν μέτρα για να γίνει ακόμα πιο συμφέρουσα - πιο φτηνή - για το κεφάλαιο η εργατική δύναμη, θα υπάρχει επενδυτική απραξία και συνεχής πτώση της παραγωγικής δραστηριότητας. Μετά ...βλέπουμε.

Συνθήκη Μάαστριχτ: Το θεμέλιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ είναι το θεμέλιο της ΕΕ. Είναι η Συνθήκη των Συνθηκών. Απ' αυτήν απορρέουν όλες οι επόμενες, όπως και όλες οι αντεργατικές αντιλαϊκές πολιτικές της ΕΕ, τις οποίες συναποφασίζουν οι κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ και τις εφαρμόζουν στα κράτη τους. Γι' αυτό και σήμερα, σε μια σύντομη ιστορικοπολιτική αναδρομή, παρουσιάζουμε τα βασικά ζητήματα αυτής της Συνθήκης.

Το Μάαστριχτ είναι μια μικρή κωμόπολη της Ολλανδίας. Ηταν άγνωστη στο πλατύ κοινό έως το Δεκέμβρη του 1991, τότε που οι υπουργοί Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ), που τη συγκροτούσαν 12 ευρωπαϊκά κράτη (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Βρετανία, Ιρλανδία, Δανία, Ολλανδία, Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα), συνυπέγραφαν τη Συνθήκη μετεξέλιξής της σε Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ), τη γνωστή πλέον Συνθήκη του Μάαστριχτ. Ετσι, το Μάαστριχτ έγινε διάσημο, η ευρωπαϊκή καπιταλιστική ενοποίηση περνούσε σε μια ανώτερη ποιοτικά βαθμίδα και πάνω στους λαούς υψωνόταν νέος, πιο βαρύς ζυγός από το κεφάλαιο, των 12 τότε καπιταλιστικών κρατών της ΕΟΚ, προκειμένου να μπορεί να ικανοποιεί τις ανάγκες αναπαραγωγής και συσσώρευσής του, με ολοένα αυξανόμενη την ένταση της εκμετάλλευσης, και πιο αποτελεσματικά να αντεπεξέρχεται στις ανάγκες του διεθνούς καπιταλιστικού ανταγωνισμού για το μοίρασμα αγορών, σφαιρών επιρροής.

Αντι - ΚΚΕ αυθαιρεσίες της «Εφημερίδα των Συντακτών»

«Η Εφημερίδα των Συντακτών» (11-12 Γενάρη 2014), με ολοσέλιδο άρθρο, το οποίο παραπειστικά διαφήμισε ως αποκαλυπτικό,  αναφέρεται στην πρόσφατη 15η Διεθνή Συνάντηση των Εργατικών και Κομμουνιστικών Κομμάτων στη Λισαβόνα  και επιχείρησε να  παρουσιάσει και να ερμηνεύσει σχετική επιστολή του ΚΚΕ στα ΚΚ, παραπλανώντας τους αναγνώστες της.

Ο ίδιος ο τίτλος του άρθρου «Όλοι Οπορτουνιστές πλην ΚΚΕ»  αποπνέει σκοπιμότητα, αντι-ΚΚΕ εμπάθεια, λειτουργεί προβοκατόρικα, όχι μόνο ενάντια στο ΚΚΕ, αλλά γενικότερα  στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα.   

Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν έχει τέτοια θέση και πρακτική, αλλά διατηρεί πολύ καλές σχέσεις και συνεργάζεται σταθερά με δεκάδες ΚΚ, συζητά σοβαρά ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα με ΚΚ που έχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, με πολλά από αυτά αναπτύσσει κοινές δράσεις, εκφράζει αλληλεγγύη στους αγώνες τους.

Παράλληλα, έχει ισχυρό μέτωπο σε κόμματα που μεταλλάχθηκαν, συμπεριλαμβανομένων  αυτών που ηγούνται στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), τις θέσεις του οποίου αναμασά η εφημερίδα. 

Η πραγματικότητα είναι ότι στο κομμουνιστικό κίνημα διεξάγεται ουσιαστική συζήτηση για σύνθετα ζητήματα, γίνεται ιδεολογική διαπάλη με κριτήριο πώς θα διαμορφωθεί αποτελεσματική επαναστατική στρατηγική για το συμφέρον της εργατικής τάξης, των λαών.

63 μείον 27, πόσο κάνει;

Κάτι ο ορυμαγδός των αποκαλύψεων για τις μίζες στα εξοπλιστικά και για τα διερευνώμενα περί το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, κάτι ο απόηχος «θαυμάσιων» ιστοριών (Λιάπης, Τομπούλογλου κ.λπ), έχουν ως αποτέλεσμα μια από τις σημαντικότερες ομολογίες του τελευταίου διαστήματος να έχει περάσει στα «ψιλά».

   Πρόκειται για όσα προέκυψαν από την παρουσίαση που έκανε την περασμένη εβδομάδα ο κ.Στουρνάρας στους ξένους δημοσιογράφους για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. Τι είπε; Αντιγράφουμε από την «Καθημερινή» της Παρασκευής (10/1/2014):

«Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, η Ελλάδα εφάρμοσε δημοσιονομικά μέτρα 63 δισ. ευρώ την περίοδο 2010 – 2014 ενώ το έλλειμμα μειώθηκε κατά 27 δισ. ευρώ».

  Τα παραπάνω συνιστούν ομολογία μεγατόνων! Αποτελούν αδιαμφισβήτητη απεικόνιση του σκανδαλώδους και δυσώδους «δάσους» που εκτείνεται πίσω από τα «δέντρα» των σκανδάλων με τις μίζες, τα θαλασσοδάνεια κ.λπ. Είναι η ομολογία για το σκάνδαλο των σκανδάλων που συντελείται στην Ελλάδα. Και συντελείται με όλους τους τύπους της (ταξικής) νομιμότητας !

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Ο φασισμός δεν πολεμιέται με απαγορεύσεις του αστικού κράτους

Το οικονομικό και πολιτικό σύστημα που εκτρέφει το φασισμό και το ρατσισμό, δεν πρόκειται να καταπολεμήσει ποτέ την αιτία που δημιουργεί το πρόβλημα διότι σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να αυταπατάται κανείς ότι το σύστημα θα στραφεί ενάντια στον ίδιο τον εαυτό του

Σημείωση πρώτη: Ο κ. Σαμαράς, μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, δήλωσε ότι το πολιτικό σύστημα έχει πια την πολιτική βούληση να αποκαλύψει ποιοι είναι οι κρυφοί χρηματοδότες της Χρυσής Αυγής. 
Γιατί, όμως, ακόμα δεν μας έχει πει ούτε ένα όνομα;

Σημείωση δεύτερη: Ο κ. Σαμαράς έχει κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο τον πρώην επικεφαλής της ΕΠΕΝ, τον κ. Βορίδη, και ο κ. Βενιζέλος, τόσο υπό τον κ. Σαμαρά όσο και υπό τον κ. Παπαδήμο, ήταν αντιπρόεδρος των κυβερνήσεων που στηρίζονται από τον (και στηρίζονται στον) κ. Βορίδη.

ο ΣΥΡΙΖΑ πρωταγωνιστής της αστικής διαχείρισης

«Με κυρίαρχο σλόγκαν "Λιγότερη εθνική κυριαρχία για πιο αποτελεσματική Ευρώπη" οι κυρίαρχες ευρωπαϊκές ελίτ επιδιώκουν, υπό τη γερμανική καθοδήγηση, να προωθήσουν, αρχής γενομένης από αυτό το εξάμηνο, ρυθμίσεις όπως η τραπεζική ένωση, που θα θέτουν υπό τη σιδηρά νεοφιλελεύθερη εποπτεία τις κυβερνήσεις και τους λαούς. Πρόκειται για μια "διαφορά με θεμελιώδεις επιπτώσεις", όπως παραδέχεται ο Ευρωπαίος αρχιτραπεζίτης Μάριο Ντράγκι. Εξηγεί ότι είναι αναγκαία η επιβολή "υγιών δημοσιονομικών πολιτικών", δηλαδή η επέκταση της δημοσιονομικής πειθαρχίας σε όλα τα κράτη - μέλη, που ισοδυναμεί με τον έλεγχο των εθνικών προϋπολογισμών από υπερεθνικά μη νομιμοποιημένα δημοκρατικά όργανα. Οι κυρίαρχες ευρωπαϊκές ελίτ δεν διανοούνται ότι μπορεί να υπάρξει λύση στο ευρωπαϊκό αδιέξοδο πέρα από τη λιτότητα».Αυτά έγραφε στο κύριο άρθρο της η «Αυγή», 8/1/2014.

Διαβάζοντας κανείς το κύριο άρθρο της «Αυγής» μπορεί να δημιουργούνται ερωτήματα στην προσπάθεια ερμηνείας της θέσης του ΣΥΡΙΖΑ. Μήπως έχει δίκιο η ΝΔ που τον κατηγορεί ως «αντιευρωπαϊκή δύναμη»; Μήπως ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαταλείπει τη θέση ότι η «ΕΕ είναι νομοτελειακή διαδικασία», «πεδίο της ταξικής πάλης», ότι η αντίθεση στην ΕΕ είναι «εθνική αναδίπλωση»; Οτι το ζήτημα είναι η αλλαγή της ΕΕ από τα μέσα;

Ψεύτικα διλήμματα, εκφοβισμοί και αυταπάτες

Μετά βαΐων και κλάδων η παραλαβή της Προεδρίας από την ελληνική κυβέρνηση.

Τόσο οι παραλαμβάνοντες την Προεδρία της ΕΕ όσο και οι παραδίδοντες έκαναν καθαρό ότι υπάρχει συνέχεια στο κράτος: Θα συνεχιστεί, δηλαδή, η υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ, η οποία δεν αφορά μόνο τον ελληνικό λαό, αλλά τους λαούς όλων των χωρών, με ή χωρίς μνημόνιο, γιατί αυτό επιβάλλουν οι στόχοι της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου που υπηρετεί η ΕΕ από την ίδρυσή της.

Το σημείωσε χαρακτηριστικά το ΚΚΕ: «Οπως και οι προηγούμενες Προεδρίες έτσι και αυτή θα συμβάλει στην κλιμάκωση της επίθεσης στο εισόδημα, στις εργασιακές σχέσεις, στην Κοινωνική Ασφάλιση των εργαζομένων, στις περικοπές στην Υγεία, την Πρόνοια και σε άλλες κοινωνικές παροχές. Αυτούς τους στόχους υπηρετούν το Σύμφωνο για το Ευρώ, το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, η ενισχυμένη οικονομική διακυβέρνηση, ο έλεγχος των εθνικών προϋπολογισμών που, από τις αρχές του 2014, θα επιβάλλονται με αυξημένη οικονομική επιτήρηση των χωρών και με μνημόνια διαρκείας σε βάρος των λαών».

Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΟΥ ΝΟΜΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΜΑΤΟΣ Η ΟΞΥΝΣΗ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ

1. Ο ΤΑΞΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ 
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΣΤΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

 Οσοι επικαλούνται τη νομιμότητα ή την έννομη τάξη ή το κράτος δικαίου σε βάρος του ΚΚΕ, του ΠΑΜΕ και του ταξικού εργατικού κινήματος αποκρύπτουν ότι σε μια ταξική κοινωνία -όπως είναι η καπιταλιστική- όλα τα παραπάνω δεν είναι παρά η επιβολή της δυνατότητας μια μικρή μειοψηφία να εκμεταλλεύεται την πλειοψηφία, δηλαδή η νομοθετική-πολιτική θωράκιση της οικονομικής κυριαρχίας της τάξης του κεφαλαίου. Ο νόμος, ως κρατική βούληση της κυρίαρχης οικονομικά και πολιτικά τάξης, επιβάλλεται καταναγκαστικά σε ολόκληρη την κοινωνία και προβάλλεται ως δήθεν συνισταμένη των συμφερόντων αντίπαλων τάξεων. Οπως γράφουν οι Μαρξ και Ενγκελς στο Κομμουνιστικό Μανιφέστο απευθυνόμενοι στους αστούς, «το δίκαιό σας είναι η θέληση της τάξης σας που αναγορεύτηκε σε νόμο, θέληση που το περιεχόμενό της καθορίζεται από τις υλικές συνθήκες ύπαρξης της τάξης σας».

Επομένως δεν υπάρχει νομιμότητα γενικά, αλλά νομιμότητα εκπορευόμενη από την κυρίαρχη τάξη και ασκούμενη υπέρ αυτής, δηλαδή υπάρχει ταξική νομιμότητα που εκφράζει και στηρίζει τις κυρίαρχες σχέσεις παραγωγής. Σήμερα, με την εκδήλωση της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, ο ελληνικός λαός, περισσότερο από κάθε άλλη φορά τουλάχιστον στη «μεταπολιτευτική» ιστορία, έχει τη δυνατότητα να καταλάβει ότι η νομιμότητα στην οποία τον καλούν να υποταχθεί είναι η νομιμότητα των συμφερόντων των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών, των μεγαλεμπόρων.

Δάσκαλε...

Δάσκαλε...

Αυτήν την περίοδο (και προεκλογική για τις ευρωεκλογές), η Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα, με την υποστήριξη του Γραφείου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα και σε συνεργασία με το Υπουργείο Παιδείας, σου στήνουν άλλη μία «μηχανή» στο πλαίσιο προγράμματος επιμόρφωσης δασκάλων, που το ονομάζουν «teachers4europe» δηλαδή «δάσκαλοι για την Ευρώπη».

Δάσκαλε...

Σε προσκαλούν να γίνεις ο προπαγανδιστής, στους μαθητές σου των Δ΄, Ε΄ και ΣΤ΄ τάξεων -δηλαδή στα παιδιά 9 έως 12 ετών που αποτελούν την επόμενη γενιά της εργατικής τάξης- των αξιών και των ιδανικών που πρεσβεύει η ΕΕ ως ιμπεριαλιστικός μηχανισμός.

Ο κύριος Μπάμπης…

Θυμάστε;

Ε, λοιπόν, δεν είχε καλά – καλά προλάβει ο κύριος Μπάμπης Παπαδημητρίου να εισηγηθεί (από το «Σκάι») το σχηματισμό κυβέρνησης με τη συμμετοχή μιας «σοβαρότερης» Χρυσής Αυγής, και οι χρυσαυγίτες επιτέθηκαν στο Πέραμα εναντίον μελών του ΚΚΕ με λοστάρια και καρφιά.

   Θυμάστε;

Δεν είχε προλάβει ο κύριος Μπάμπης να γράψει (στην «Καθημερινή») ότι «σε τελική ανάλυση ο εθνικισμός δεν είναι ντροπή», και οι μαχαιροβγάλτες του εθνικισμού και του ναζισμού δολοφόνησαν το παλικάρι στο Κερατσίνι.