Σελίδες

21 Μαΐ 2012

ΧΑΡΙΛΑΟΣ ΦΛΩΡΑΚΗΣ ... η σπορά μένει

22 Μάη του 2005. Πέρασαν ήδη εφτά χρόνια. Αλλά ...η σπορά μένει.
Εκείνος ο ζευγάς έσπειρε αρκετά στα 91 χρόνια του.
Από τα πρώτα του βήματα ως «τριατατικός»*, στη φυσική συνέχεια ως αντάρτης ενάντια στη ναζιστική κατοχή αρχικά και στην ιμπεριαλιστική επέμβαση στη συνέχεια, συναντάμε έναν σύντροφο που η συνείδησή του διαπερνάται ακριβώς από τη σχέση του με το Κόμμα.
Οι αφηγήσεις για τον Χ. Φλωράκη δεν μπορούν να χωρέσουν ούτε καν στα έτσι κι αλλιώς περιορισμένα όρια μιας τυπωμένης σε βιβλίο «βιογραφίας», πόσο μάλλον σ' ένα αφιέρωμα στην εφημερίδα. Επιλέγουμε, λοιπόν, μερικά απ' αυτά που όπως ο ίδιος έλεγε «την κάθε φορά μας είναι χρήσιμα».
Στρατοδικείο Λάρισας, 1955:
«Οι κομμουνιστές είναι απλοί άνθρωποι, εργατικοί, δεμένοι με τη γη που γεννήθηκαν. Και σ' αυτή τη γη κρίνεται η τύχη τους, μαζί με όλο τον άλλο λαό. Εκείνοι που δεν πιστεύουν σε πατρίδα και που δεν έχουν πατρίδα είναι οι πλουτοκράτες. Τα πλούτη τούς παρέχουν τη δυνατότητα να ζουν σε όποιον τόπο και σε όποια χώρα επιθυμούν.

«ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΑΚΤΗ ΠΕΙΡΑΙΑ»: Το... Κλοντάικ* του «πολιτιστικού» κεφαλαίου


Η πλήρης μετατροπή του λιμανιού του Πειραιά σε ένα «αποστειρωμένο», από εργασιακά δικαιώματα, «πεδίο» αχαλίνωτης κερδοφορίας του κεφαλαίου σε όλους τους τομείς που μπορούν να αναπτυχθούν στις υποδομές του - εμπορικός, τουριστικός, «πολιτιστικός» - εξελίσσεται με μεθοδικότητα από όλες τις αστικές κυβερνήσεις. Αιχμή του «πολιτιστικού» κομματιού αυτής της διαδικασίας είναι το πρόγραμμα «Πολιτιστική Ακτή Πειραιά», το οποίο πρωτοεμφανίστηκε το 2010 (επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ), στο πλαίσιο του επενδυτικού προγράμματος της ΟΛΠ ΑΕ μέχρι το 2014, με μοναδικό μπούσουλα την ενίσχυση της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου στο χώρο των συνδυασμένων μεταφορών, των μονοπωλιακών επιχειρήσεων του τουρισμού και της κρουαζιέρας και του κεφαλαίου που δραστηριοποιείται στη λεγόμενη βιομηχανία του «ελεύθερου χρόνου».

Παραπλανητικά διλήμματα και νέο αστικό δίπολο

«Κεντροδεξιά ή κεντροαριστερά» - «Δεξιά ή αριστερή διαχείριση» - «Ευρωπαϊκός ή αντιευρωπαϊκός προσανατολισμός» - Εκλογές «δημοψήφισμα ευρώ ή δραχμή».
Από τις πρώτες μέρες της νέας προεκλογικής περιόδου διαμορφώθηκαν τα παραπλανητικά (ψευτο)διλήμματα με τα οποία επιχειρείται τα λαϊκά στρώματα να εγκλωβιστούν στο νέο αστικό δίπολο «κεντροδεξιά - κεντροαριστερά», το οποίο αντικαθιστά την παραδοσιακή εναλλαγή της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ, που, όπως όλα δείχνουν, εξάντλησε τις υπηρεσίες της στην αστική διαχείριση. Είναι ολοφάνερο ότι τα παραπάνω και άλλα παρεμφερή διλήμματα εξυπηρετούν την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού, που πλέον στήνεται στη νέα βάση «κεντροδεξιά - κεντροαριστερά», με πόλο αντίστοιχα τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ.
Προφανής στόχος είναι να διασφαλίσουν ότι στην Ελλάδα θα συνεχιστεί η πολιτική του ευρωμονόδρομου, δηλαδή η πολιτική της σφαγής του λαού για χάρη της θωράκισης της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων.

Αποφασιστικά, με πείσμα για ισχυρό ΚΚΕ


Το ντόπιο κεφάλαιο και οι ξένοι σύμμαχοί του, τα κόμματά τους στην Ελλάδα, δε χώνεψαν ποτέ την παρουσία και τη δράση ενός κόμματος όπως το ΚΚΕ, την απήχηση που έχουν οι θέσεις και η πολιτική του στο λαό. Εχουν διακηρυγμένο στόχο να εξαφανίσουν το ΚΚΕ και προσπαθούν να το πετύχουν με κάθε μέσο: Αλλοτε με συκοφαντίες και διαστρέβλωση των θέσεων του Κόμματος, άλλοτε με ωμό αντικομμουνισμό, άλλοτε με καταστολή και προβοκάτσιες, άλλοτε με «επιθέσεις φιλίας», που στόχο έχουν να σύρουν το ΚΚΕ στο μαντρί του συστήματος. Από κόμμα επαναστατικό υπέρ του λαού, προσδοκούν μάταια να μετατρέψουν το ΚΚΕ σε κόμμα - διαχειριστή, υπέρ του κεφαλαίου.
Σε συνθήκες βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και όξυνσης της ταξικής πάλης, η πολεμική στο ΚΚΕ κλιμακώνεται. Το απέδειξε όλη η περίοδος πριν και μετά τις εκλογές. Οι ταξικοί αγώνες, στην οργάνωση των οποίων πρωτοστάτησε το ΚΚΕ τα τελευταία δυόμισι χρόνια, όπως έκανε πάντα, βρέθηκαν στο στόχαστρο της αστικής τάξης και των κομμάτων της, πολεμήθηκαν με μίσος.
Ο αντικομμουνισμός και οι προβοκάτσιες εντάθηκαν, όπως και οι συκοφαντίες ενάντια στο οργανωμένο εργατικό και λαϊκό κίνημα. Στον αντίποδα, το αστικό σύστημα αποθέωσε κινήματα εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης, όπως αυτό της «πλατείας», δρομολογώντας ταυτόχρονα με εντατικούς ρυθμούς την αναπαλαίωσή του, για να αντιμετωπίσει τη μεγάλη και απότομη φθορά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ.

ΕΧΟΥΝ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΜΕΙΩΣΗ ΤΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ - ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΝΟΥΝ ΤΙ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΙ ΠΑΛΕΥΕΙ ΤΟ ΚΚΕ


Οι εργαζόμενοι πρέπει να σκεφτούν ότι αυτήν την κρίσιμη ώρα δε θα αλλάξει η ζωή τους με αλλαγή της κυβερνητικής συγχορδίας, αλλά με αντεπίθεση διεκδίκησης και ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής, για ένα ριζικά διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με γνώμονα την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, που προϋποθέτει ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.
Και αυτή τη φορά, είτε η μια είτε η άλλη επιλογή κυβερνητικής διαχείρισης, "δεξιά" ή "αριστερή", κεντροδεξιά ή κεντροαριστερή, δεν πρόκειται να οδηγήσει σε ανακούφιση του λαού από τα βάρη του Μνημονίου, της Δανειακής Συνθήκης. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, η αντεργατική, αντιλαϊκή πολιτική θα λειτουργήσει ως οδοστρωτήρας, αφού μπροστά μας είναι το ενδεχόμενο της πτώχευσης και της πιο άγριας αντιλαϊκής προσαρμογής.
Ο καυγάς μεταξύ τους είναι άδειο πουκάμισο, αφού στηρίζουν τον ευρω-μονόδρομο, τα μονοπώλια, όλο το πλέγμα των δεσμεύσεων της χώρας που απορρέουν από την Ευρωπαϊκή Ενωση, το ΝΑΤΟ, τη στρατηγική συμμαχία με τις ΗΠΑ.
Η κεντροδεξιά είναι η δοκιμασμένη αντιλαϊκή λύση, με άξονα τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν αλλάζουν, παρά το μετεκλογικό ελιγμό τους. Στον κεντροδεξιό ελιγμό εντάσσεται και το κόμμα του Καμμένου, "Ανεξάρτητοι Ελληνες". 
Η κεντροαριστερή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ,


20 Μαΐ 2012

Aνακοίνωση του Π.Γ. της Κ.Ε του ΚΚΕ για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ




Κανένα από τα κόμματα που θέλουν να κυβερνήσουν ή να πάρουν μέρος στην κυβέρνηση δεν τοποθετήθηκε για τη σύνοδο του ΝΑΤΟ που ξεκινάει σήμερα στο

Διαχείριση εντός της ΕΕ και ο λαός στη γωνία ...

-- Αλ. Τσίπρας στη ΝΕΤ: «...εμείς δεν υποσχόμαστε στον ελληνικό λαό γενικά και αόριστα λεφτά υπάρχουν, και λέμε ότι ο ελληνικός λαός θα χρειαστεί να κάνει θυσίες, αλλά τουλάχιστον οι θυσίες αυτές θα έχουν ένα αντίκρισμα, θα έχουν μια προοπτική... Να μην είναι θυσίες για να τα παίρνουν οι τραπεζίτες που έχουν φαλιρίσει τις τράπεζές τους». Και το ΠΑΣΟΚ με τα μνημόνια έλεγε οι θυσίες θα πιάσουν τόπο.
-- Γ. Δραγασάκης στο «Κόκκινο»: «Οι τράπεζες έχουν χάσει κεφάλαια ...έχουν απαξιωθεί οι διάφορες αξίες που είχαν οι μετοχές... άρα στις τράπεζες πρέπει να μπει χρήμα... το χρήμα δεν μπορούν ή δε θέλουν να το βάλουν οι ιδιώτες, άρα θα το βάλει το Δημόσιο, το κράτος, το οποίο και αυτό δεν έχει τα χρήματα, θα τα δανειστούμε... 50 δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσουμε τις τράπεζες». Ο ίδιος στο «Βήμα»: «Εμείς προκρίνουμε κάτι κοντά στο σουηδικό μοντέλο, όταν η χώρα κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και τις πούλησε σε ιδιώτες».
Σκεφτείτε τι έχουν να κάνουν αν βγουν και κυβέρνηση...
***
Με ύπουλο και ανέντιμο τρόπο, η ηγεσία του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ αναλαμβάνει πρωταγωνιστικό ρόλο στην επιχειρούμενη αναμόρφωση του αστικού πολιτικού

Το αντιλαϊκό περιεχόμενο και οι συνέπειες για το λαό των «ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ 1 & 2» (Β' ΜΕΡΟΣ)

(ΣΥΝΕΧΕΙΑ)


Ιδιωτικοποιήσεις για ενίσχυση του κεφαλαίου
Πολιτική - τερατούργημα μπορεί να χαρακτηριστούν οι επιλογές του μαύρου μετώπου για την ολοκληρωτική εκποίηση του συνόλου των περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Με βάση μια συμφωνία που στηρίχθηκε αποκλειστικά στις ανάγκες χρηματοδότησης των τραπεζών που δανείζουν το ελληνικό Δημόσιο, ΠΑΣΟΚ και τρόικα όρισαν από τις αρχές του 2011 ότι μέχρι και το 2015 πρέπει να συγκεντρωθούν, από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, 50 δισ. ευρώ τα οποία θα πάνε κατευθείαν για την πληρωμή μέρους του κρατικού χρέους.
Με άξονα αυτό το στόχο εκπονήθηκε ένα πρόγραμμα ξεπουλήματος που αγκαλιάζει ό,τι ανήκει στο Δημόσιο, τα πάντα που μπορεί να ελέγχονται ιδιοκτησιακά από το Δημόσιο. Πρώην ΔΕΚΟ, μονάδες παραγωγής, τουριστικές εγκαταστάσεις, επιχειρηματικά πάρκα, μεταφορικές - τεχνικές - κοινωνικές και περιβαλλοντικές υποδομές, δημόσια ακίνητα χρήσεων, η γη, όλα μπαίνουν στο στόχαστρο της πολιτικής των ιδιωτικοποιήσεων, αρκεί να υπάρχει ενδιαφέρον από το ιδιωτικό κεφάλαιο.

Το αντιλαϊκό περιεχόμενο και οι συνέπειες για το λαό των «ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ 1 & 2» (Α' ΜΕΡΟΣ)


 Ο ΣΥΡΙΖΑ μιλά για κατάργηση του Μνημονίου 2. Εστιάζει αποκλειστικά και μόνο στα εργασιακά ζητήματα που απορρέουν από αυτό. Αλλά τα Μνημόνια είναι δύο. Υπάρχει το Μνημόνιο 1 και το Μνημόνιο 2. Και βέβαια δεν αφορούν μόνο τα εργασιακά. Αφορούν ζητήματα όπως: Υγεία, Πρόνοια, Ιδιωτικοποιήσεις, Φορολογία κλπ. Σήμερα ο «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ» παρουσιάζει όλο το αντιλαϊκό περιεχόμενο και των δύο Μνημονίων και των εφαρμοστικών του νόμων.
Η ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στα μνημόνια
Οι νόμοι που ψηφίστηκαν τα χρόνια του μνημονίου αποκαλύπτουν το μέγεθος της ολομέτωπης επίθεσης που έχουν εξαπολύσει οι κεφαλαιοκράτες και οι κυβερνήσεις στους εργάτες και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Παρακάτω παρουσιάζονται οι νόμοι που αφορούν τις εργασιακές σχέσεις.
Πρώτο μνημόνιο
Α) Ν.3845/2010
  • Μηδενικές αυξήσεις στο σύνολο του δημόσιου τομέα και για το 2011.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ 2012


Εργαζόμενοι μισθωτοί, άνεργοι και συνταξιούχοι, αυτοαπασχολούμενοι επαγγελματοβιοτέχνες, έμποροι, επαγγελματίες, αγρότες, νέοι και νέες, γυναίκες.
Χαιρετίζουμε τους εκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενους, που, με την ψήφο τους και τη στράτευσή τους, συνέβαλαν και συμβάλλουν στην πολύμορφη στήριξη του ΚΚΕ, που αποτελεί την καθοριστική δύναμη για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης.
Καλούμε ιδιαίτερα τους εργατοϋπάλληλους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα που, για πολλά χρόνια, ψήφιζαν τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να προβληματιστούν με βάση και τα νέα δεδομένα.
Καλούμε όλους εσάς, που κάνατε ήδη το πρώτο βήμα απεγκλωβισμού από την κινδυνολογία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, να μην αφήσετε αυτό το βήμα μετέωρο.
Απευθυνόμαστε σε εσάς, που γνωρίζετε την προσφορά του ΚΚΕ, αλλά δώσατε την ψήφο σας σε άλλο κόμμα, που υποσχέθηκε ότι υπάρχει ελπίδα για άμεση και εύκολη κυβερνητική λύση.
Απευθυνόμαστε σε εσάς, που αισθάνεστε αριστεροί, ριζοσπάστες, που η πείρα σας δείχνει ότι ο ευρωμονόδρομος δε χωρά φιλεργατική, φιλολαϊκή πολιτική. Φιλολαϊκή πολιτική και σεβασμός της λαϊκής κυριαρχίας δε χωρά μέσα στην Ευρωπαϊκη Ενωση και με υπόκλιση στο ΝΑΤΟ.

ΟΤΑΝ Ο ΟΜΠΑΜΑ ΗΤΑΝ ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΓΗ ...


"Η ΑΥΓΗ" 6/11/2008: "Οι "αδύναμοι" της Αμερικής σφράγισαν τη νίκη. Καθαρή νίκη Ομπάμα με 52% - Εντολής Αλλαγής".

Σύμφωνα με την εφημερίδα, "η ιστορική νίκη του Μπάρακ Ομπάμα ήρθε χάρη στη δυναμική, πλειοψηφική ψήφο των νέων σε ηλικία ψηφοφόρων, των μειονοτήτων - μαύρων και ισπανόφωνων - των γυναικών και των πολιτών με τα χαμηλότερα εισοδήματα".

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΟΥΝΤΑΣ: Δημιουργός με σπουδαία προσφορά

Εβδομήντα χρόνια από το θάνατο του μεγάλου συνθέτη της Σμυρναίικης Σχολής
Μέσα στην Κατοχή, πριν από 70 χρόνια, στις 23 Μάη του 1942, έφευγε από τη ζωή ο Παναγιώτης Τούντας, ο διασημότερος συνθέτης της Σμυρναίικης Σχολής. Πολυγραφότατος δημιουργός (συνθέτης, στιχουργός, οργανοπαίχτης, μαέστρος) ο Π. Τούντας άφησε ένα ποικίλο συνθετικό έργο, ενώ μαζί με τους άλλους μεγάλους Μικρασιάτες μουσικούς συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του ρεμπέτικου τραγουδιού στην Ελλάδα.
Εξαίρετος γνώστης της ευρωπαϊκής μουσικής, στα τραγούδια του ανέμειξε παραγωγικά ανατολικά και δυτικά μουσικά στοιχεία, δημιουργώντας εξαίσιες μελωδικές «χημείες» διαφορετικών ειδών: Αστικά λαϊκά, αμανέδες, δημοτικά, ρεμπέτικα, ελαφρά τραγούδια. «Δημητρούλα», «Γκαρσόνα», «Αερόπλανο θα πάρω», «Αμάν, Κατερίνα μου», «Κουβέντα με το Χάρο», «Μπήκε ο χειμώνας», «Είν' ευτυχής ο άνθρωπος», «Η Λιλή η σκανταλιάρα», «Πασαλιμανιώτισσα», «Χαρικλάκι», «Το κουκλί της Κοκκινιάς», είναι κάποια από τα γνωστότερα τραγούδια του, που πέρασαν στη δισκογραφία, μέσα από τις ερμηνείες των σημαντικότερων τραγουδιστών της εποχής: Ρίτα Αμπατζή, Ρόζα Εσκενάζυ, Κάκια Μένδρη, Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου, Κώστας Νούρος, Αντώνης Νταλγκάς, Γιώργος Παπασιδέρης, Στελλάκης Περπινιάδης, Κώστας Ρούκουνας, Ευάγγελος Σωφρονίου, κ.ά.
Βαθύς γνώστης της ανατολικής και δυτικής μουσικής

Ο Τσίπρας υιοθέτησε τα έξι «ορφανά» του Ανδρέα, του Άκη και του Γιώργου


Παλιοί συνεργάτες του Άκη Τσοχατζόπουλου, πολιτικοί φίλοι του Γιώργου Παπανδρέου, άνθρωποι που έφυγαν από το ΠΑΣΟΚ και εντάχθηκαν στο ΣΥΡΙΖΑ, συνέβαλαν στην οργανωτική ανασύσταση αλλά και στην εκλογική του εκτόξευση.
Η μεταφορά της «τεχνογνωσίας» του ΠΑΣΟΚ στην Κουμουνδούρου αλλά και η «ικανότητα» του Αλέξη Τσίπρα να ακούει τις συμβουλές των πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ, μετέτρεψαν το ΣΥΡΙΖΑ -υποστηρίζουν πολλοί- σε κόμμα εξουσίας.
Σύμφωνα με το «Έθνος της Κυριακής», ακόμα και το «σύνθημα» για κυβέρνηση της Αριστεράς φημολογείται ότι ειπώθηκε στον επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ από πρώην στέλεχος του ΠΑΣΟΚ
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ-ΚΛΕΙΔΙΑ

Παρακαλώ, Χρυσαυγίτες, μην κλαίτε


1. Οποιος ντρέπεται για την καταγωγή των ιδεών του ντρέπεται για την ίδια του την καταγωγή. Παρακολούθησα την πρώτη δημόσια εμφάνιση της «Χρυσής Αυγής» μετά τις εκλογές σ' ένα από τα «πορνοκάναλα», όπως τα χαρακτηρίζει ο εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος. Ο ίδιος ανέλαβε να καθαρίσει την οργάνωση από τις αρχές στις οποίες χρωστάει την ύπαρξή της. Οταν ο δημοσιογράφος τού παρουσίασε μια σειρά φωτογραφιών με μέλη της οργάνωσης να χαιρετούν ναζιστικά, ο Κασιδιάρης εκπρόσωπος Τύπου είπε ότι διαφωνεί, «αλλά τι να κάνουμε, να τους κόψουμε το χέρι;». Δεν ήξερα πως αποποιούνται τώρα ακόμα και το χαιρετισμό τους. Ο δε αρχηγός τους Μιχαλολιάκος εξήγησε για τα τεύχη του περιοδικού της «Χρυσής Αυγής» αφιερωμένα στον Χίτλερ και τον Γκαίμπελς, πως αυτά είχαν τυπωθεί τη δεκαετία του '80 και δεν τον εκφράζουν πια. Τώρα δηλώνει εθνικιστής.
2. Στο δρόμο τσαμπουκάς και στη Βουλή χαλβάς. Αυτό το σύνθημα προτείνω στον κ. Κασιδιάρη για κάθε Χρυσαυγίτη. Εφτασαν στο σημείο να ισχυρίζονται ότι δεν έχουν καμία σχέση με τη βία, ότι δεν έχουν εμπλακεί σε ξυλοδαρμούς εναντίον μεταναστών. Δεν ήξερα πως έχουν μετεξελιχθεί σε μια χριστιανική φιλάνθρωπη αδελφότητα. Τα πουλάνε όλα για τις ψήφους.

Επαγρύπνηση και όχι αυταπάτες


Οι πολιτικές εξελίξεις είναι ταχύτατες. Το πολιτικό προσωπικό της αστικής τάξης σε εγρήγορση. Η εργατική τάξη με την πλειοψηφία του λαού επιχειρείται και πάλι να εγκλωβιστεί στο αναπαλαιωμένο δίπολο κεντροδεξιά - κεντροαριστερά μπροστά στις νέες κάλπες της 17ης Ιούνη. Στην προσπάθεια επιστρατεύθηκαν όλες οι αποχρώσεις του αστικού πολιτικού εποικοδομήματος. Από την άκρα και αστικοδημοκρατική πλευρά μέχρι την αστική αριστερά. Το μακάβριο παιχνίδι των τελευταίων ημερών ολοκληρώνεται. Νέα χαλκεία αλυσοδένουν το λαό. Η νόθα πολιτική ανακατάταξη στην αστική κορυφή ολοκληρώνεται με τη συμμετοχή μιας νόθας αριστεράς που επισφραγίζει την πολιτική αστική απάτη με την αξιοθαύμαστη πονηριά ενός δήθεν αρνητή.

Εκλογές στο Ευρωκωσταλέξι...


Για όσους δεν θυμούνται και δη τους νεότερους, που ονειρεύονται ένα γκουβέρνο σαν πομάδα στις πληγές που το ίδιο άνοιξε στα όνειρα και τα σχέδιά τους για ζωή, το Κωσταλέξι ήταν ένα χωριό σαν όλα τ' άλλα ελληνικά χωριά, που συκοφαντήθηκε και στιγματίστηκε από τον τρόμο μιας οικογένειας μπροστά στην «ατυχία» να αποκτήσει ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση.
Το παιδί μεγάλωσε χωρίς να μάθει ποτέ κανείς ότι γεννήθηκε, έγκλειστο σ' ένα υπόγειο, ώσπου κάποιος έσπασε το τείχος της σιωπής, άνοιξε η κρύπτη του μυστικού αργού φόνου από προκατάληψη και κοινωνική φοβία, τα μαζικά μέσα κατασπάραξαν εν ονόματι του κοινωνικού κράτους και του Δικαίου - η Λέρος επέζησε δεκαετιών ως οργανωμένο αντίστοιχο έγκλημα και μάλιστα «κρατικόν» κι «επιστημονικόν» - και το Κωσταλέξι έμεινε στη νεότερη κοινωνική Ιστορία της Ελλάδας ως συνώνυμο του βάρβαρου εγκλεισμού και της κοινωνικής αποκτήνωσης των «νοικοκυραίων» πίσω απ' τις κλειστές πόρτες τους. Η γενικευμένη και καλλιεργημένη απορία πώς τόσα χρόνια κανείς δεν είχε ακούσει και δεν είχε καταλάβει την ανάσα και το μαρτύριο του άτυχου πλάσματος, δεν απαντήθηκε ποτέ...
Στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ενωση, η Εργασία είναι μια νεαρά σχετικώς ιδέα, μαρξιστογενής σφυροδρεπανοστεφανωμένη και εκ του χυμένου αίματος πορφυρογέννητη συνάμα. Συνεπάγεται βαριά προσβολή για το οικογενειακό και κορπορατικό κεφάλαιο που συσσωρεύεται από την εκμετάλλευσή της. Είναι διεθνής ντροπή. Κάτι σαν κορίτσι της κοινωνίας με νοητική υστέρηση αντίληψης της μοιραίας κυριαρχίας του Κεφαλαίου, που παραμένει ο κινητήριος μοχλός της καλής ζωής των αφεντικών και των υπαλλήλων τους.