ΟΙ ΠΟΝΟΙ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΠΟΧΗ,ΚΑΘΕ ΠΟΛΕΜΟ,ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΞΕΡΙΖΩΜΟ,
Η ΠΙΟ ΤΡΑΓΙΚΗ ΦΙΓΟΥΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΝΑ.
Η ΜΑΝΑ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΕΞΟΥΣΙΑ.
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΜΑΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ.
ΑΥΤΟΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ, ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ Ν' ΑΛΛΑΞΕΙ.

ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΙ- ΝΙΚΟΣ ΞΥΛΟΥΡΗΣ

ΛΑΕ ΜΗΝ ΣΦΙΞΕΙΣ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ.

Καθ' οδόν: Στη μετεπαναστατική Αθήνα...

Η μετεπαναστατική Αθήνα ήταν στείρα από κάθε είδος ψυχαγωγίας, κοσμικής ζωής και πρωτότυπης καλλιτεχνικής εκδήλωσης. 
«Μόνον ο Καραγκιόζης είχε κατασκηνώσει εις ρυπαρόν τι καφενείον παρά τη Βρύσιν του Βορειά, από τουρκοκρατίας ακόμη σωζόμενον, και με βωμολοχίας επικαίρους, εσατύριζε τα εισδύοντα τότε φράγκικα ήθη. 
Εκεί εψυχαγωγούντο οι Αθηναίοι, δεν απηξίουν δε να εισέρχωνται και οι παρά τη Ελληνική Αυλή πρεσβευταί και οι Ελληνες εκείνοι, οίτινες εκ μεγάλων ευρωπαϊκών κέντρων, μετά την λήξιν του αγώνος, προσήλθον εις την ελληνικήν επικράτειαν». 

ΘΕΜΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ

Σαράντα ένα χρόνια συμπληρώνονται  από το θάνατό του (23 Απρίλη 1970).

«Κουμπάρε». Αυτή ήταν η προσωνυμία του λογοτέχνη Θέμου Κορνάρου, που υποκαθιστούσε και το «Θέμος» και το «Κορνάρος». 

Με την προσφώνηση «κουμπάρε» συμπύκνωνε τις έννοιες αδελφός, σύντροφος, συναγωνιστής.

Υπόδειγμα κομμουνιστή λογοτέχνη, στρατευμένου στην υπόθεση του λαού. «Φλογισμένο πολυβόλο» τον χαρακτηρίζει ο Τάκης Αδάμος και συνεχίζει: Η ζωή, η δράση και τα έργα του δεν είναι παρά «εύστοχες βολές» στις ρίζες της λαϊκής δυστυχίας, της εκμετάλλευσης, της ξενοδουλίας και της πολύπλευρης καθυστέρησης της χώρας. 

Αγωνίστηκε αδιάλλαχτα να εμποδίσει τη ζούγκλα «να κατακλύσει τους ανθρώπινους συνοικισμούς».

Ταξικό το «πολιτιστικό προφίλ»...

Οι έρευνες που γίνονται κατά διαστήματα από κρατικούς και ιδιωτικούς φορείς για το πολιτιστικό «προφίλ» του ελληνικού λαού υποτάσσονται σε - ανομολόγητα - γενικά πολιτικά κριτήρια τα οποία σαφώς και επιδρούν στα αποτελέσματά τους. Δηλαδή, δεν υπάρχει κανένας λόγος να θεωρηθεί «αντικειμενική» η στατιστική. 
Το αντίθετο: Είναι βαθιά ταξική και «μετρά» κατά το δοκούν το αντικείμενο της έρευνάς της.

Πάντως, ακόμη και σε ισχύ πάντα της παραπάνω συνθήκης, κάποια γενική εικόνα για το πολιτισμικό επίπεδο του κόσμου μπορεί να προκύψει, κυρίως μέσα από απαντήσεις σε ερωτήσεις που δεν επιδέχονται πολύ «μαγείρεμα».

Σε ποιον ανήκει το Πάσχα.

1. Στους αγαπημένους νεκρούς.

2. Σε όσους θέλουν να βρουν το χαμένο τους πρόσωπο.

3. Στον νυν μοναχό και πρώην καθηγούμενο της Ιεράς Μονής Ιβήρων, Βασίλειο, όταν γράφει: «Μαζί με τους μεγάλους Πατέρες, επωνύμους αγίους, υπάρχουν και άλλοι πολλοί, νέφος ολόκληρο - ανώνυμοι και άγνωστοι - που έχουν την ίδια χάρη, αν και δεν ακούστηκε η φωνή τους στην αγορά. Δεν έγινε γνωστή η μορφή τους. Εμειναν άγνωστοι από τον κόσμο, από τους δικούς τους, και από τον ίδιο τους τον εαυτό. Γιατί τον θεώρησαν ένα τίποτε. Δεν του έδωσαν ποτέ σημασία. 

ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΙΛΙΤΣ ΟΥΛΙΑΝΟΦ ΛΕΝΙΝ.

Εβαλε τη σφραγίδα του στη θεωρία και στη δράση για τη σοσιαλιστική οικοδόμηση.
Είναι γεγονός ότι κάθε ιστορική επέτειος για το κομμουνιστικό κίνημα, ιδιαίτερα αν πρόκειται για επέτειο που φέρνει στο νου ηγέτες του κινήματος, η δράση των οποίων είναι δεμένη με κοσμοϊστορικά γεγονότα, τότε η μνήμη γίνεται ένα με το σήμερα. Οχι μόνο, γιατί αποτιμά το επαναστατικό τους έργο, μα γιατί αυτό το έργο είναι υλική δύναμη για το μέλλον της ιστορικής εξέλιξης. Δύναμη, που συμβάλλει στη διαμόρφωση και την ανάπτυξη της ταξικής συνείδησης της εργατικής τάξης. Ετσι μόνο μπορεί να μετατρέπεται σε παράγοντα, που επιδρά στην ανάπτυξη του αγώνα της εργατικής τάξης για την εκπλήρωση του τελικού σκοπού, την ανατροπή του καπιταλισμού, την οικοδόμηση του σοσιαλισμού και της κομμουνιστικής κοινωνίας. Πολύ περισσότερο δε, όταν πρόκειται για επέτειο που αφορά στη μεγαλύτερη προσωπικότητα που ανέδειξε το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα στον 20ό αιώνα, τον Β. Ι. Λένιν, (γεννήθηκε στις 22 Απρίλη 1870). Εναν από τους κλασικούς της κοσμοθεωρίας της εργατικής τάξης, που δικαίως φέρει και το δικό του όνομα. Μαρξισμός - Λενινισμός.

Η κρίση και η αναδιάρθρωση...

Τι είναι οικονομική κρίση του καπιταλισμού; 
Αν και οι ορισμοί δεν μπορούν πάντα να δώσουν με σαφήνεια τόσο την περιγραφή όσο και την ουσία ενός φαινομένου, μπορούμε να πούμε το εξής: Κρίση είναι η διακοπή της διευρυμένης αναπαραγωγής του κεφαλαίου. Η διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου δεν είναι μόνιμη, αδιάκοπη, αλλά διακόπτεται περιοδικά και η άνοδος εναλλάσσεται με την πτώση. 
Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται «κυκλική οικονομική κρίση».

Τι είναι η διευρυμένη αναπαραγωγή του κεφαλαίου; 

Η παραγωγή στον καπιταλισμό γίνεται για το κέρδος. Οι καπιταλιστές παράγουν για να βγάζουν ολοένα και μεγαλύτερα κέρδη, γεγονός που τους ωθεί να επενδύουν τα κέρδη για να αυξάνουν την παραγωγή τους, δηλαδή τα κέρδη μετατρέπονται σε κεφάλαιο που μεγεθύνεται. Ετσι, συσσωρεύεται κεφάλαιο για να διευρύνεται η παραγωγή. Και διευρύνεται η παραγωγή όσο αυξάνεται το κέρδος. 

«Τακτοποίηση» αυθαιρέτων και καταπατημένων εκτάσεων.

Νομοθετική φόρμουλα αναζητά η κυβέρνηση, προκειμένου να ξεκινήσει ένα νέο φοροκυνηγητό για την «τακτοποίηση» των αυθαιρέτων κτισμάτων, αντίστοιχο με αυτό για τους ημιυπαίθριους. Παράλληλα, δρομολογεί άλλη νομοθετική ρύθμιση με την οποία θα παραχωρεί τις καταπατημένες εκτάσεις του Δημοσίου στους ίδιους τους καταπατητές και μάλιστα με δόσεις και με εκπτώσεις! Δηλαδή, δε θα διστάσει να δικαιώσει απόλυτα τους καταπατητές της δημόσιας περιουσίας, προκειμένου να μπουν μερικά δισ. ευρώ στα κρατικά ταμεία.

Φάρσα η μείωση των διοδίων ...

Προκλητικό εμπαιγμό απέναντι στη λαϊκή οικογένεια αποτελούν οι «συστάσεις» της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υποδομών προς τους παραχωρησιούχους, που κατασκευάζουν και διαχειρίζονται τα οδικά έργα της χώρας, περί δήθεν μείωσης του ύψους των διοδίων. 

Υποτίθεται ότι απέστειλε τις προτάσεις της προς τις εταιρείες που τις καλεί να προβούν σε μειώσεις των τιμών των διοδίων από 25% έως 30%, προτάσεις που αυτές όπως και οι τράπεζες που εμπλέκονται στα έργα, τις «βλέπουν θετικά». 

Τη «χασούρα» τους ωστόσο από την παραπάνω μείωση - όποιο και αν είναι τελικά το ύψος της - θα την καλύψει το Δημόσιο, πάλι ο εργαζόμενος λαός δηλαδή.

«ΚΙΝΗΣΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ» Θέσεις βολικές για τους αστούς και το πολιτικό τους σύστημα.

«Η κίνησή μας δεν αναγνωρίζει το παρόν πολιτικό σύστημα, γιατί το θεωρεί όργανο της ξένης εξάρτησης (...) Μας ρωτούν: "Αν γίνουν σε λίγους μήνες εκλογές, δεν πρόκειται να πάρετε μέρος; Και αν όχι, τι θα συμβουλεύατε τους φίλους σας;". Εμείς πάντως αν οι εκλογές γίνουν γρήγορα, θα ρίξουμε λευκό (...) δεν πρόκειται να πάρουμε μέρος σε εκλογές που ελέγχει το σύστημα». Το απόσπασμα είναι από ομιλία του Μ. Θεοδωράκη σε εκδήλωση της «Κίνησης Ανεξάρτητων Πολιτών» στη Θεσσαλονίκη.

Είχε προηγηθεί στην ίδια ομιλία ένα αυθαίρετο «τσουβάλιασμα» των «300 βουλευτών», με την κατηγορία ότι έχει «θολώσει η σκέψη τους» από το νέφος της κρίσης.

Πρόκειται για δύο επικίνδυνες απόψεις, που η μία προετοιμάζει το έδαφος για να «καρπίσει» η άλλη. 

Το ικρίωμα των υδάτων...

Της Λιάνας ΚΑΝΕΛΛΗ

Ας είναι αναστάσιμο το σημερινό φύλλο. Στον ταπεινό καθημερινό βίο αβίωτο των σημερινών ανθρώπων ο γολγοθάς είναι διαρκείας. Η αναμενόμενη ανάσταση αργεί. Γράφω Μ. Πέμπτη. Κι όταν θα διαβάζομαι, σύντροφοι, ίσως γύρω να μυρίζει η τσίκνα απ' τ' αρνί όπου υπάρχει για να ψηθεί. Ανάμεσα σε σφαγμένους άλλωστε γυρίζει ο οβελίας. Είναι η κουλτούρα του της σύναξης, της άνοιξης, του κοινού τραπεζιού που σώζει την ανάσταση εντός κι εκτός μας. Δεν είναι όμως ξόρκι στο Γολγοθά.

Θα μείνω στα καρφιά της «ειδησεογραφίας». Το ψωμί μου έβγαλα 35 χρόνια έτσι. Τα λόγια της ποίησης σήμερα είναι βαριά. Ασήκωτα. Γίνονται προσωπικά και συλλογικά χιλιάδες χρόνια τώρα. Κι όμως, τόσο με κάλλος διατυπωμένα που κι ο πιο μακρινός απ' τα γράμματα δεν τα πειράζει. Τα λέει μέσα του ως έχουν: «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου ο εν ύδασι την γην κρεμάσας»...

Μπορεί το νερό να γίνει ικρίωμα και πάνω του να πεθάνει η γη κι οι άνθρωποι; Ναι,

Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΚΑΙ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ...

Δίχως τέλος ο Γολγοθάς του λαού. 

Μετά τις γιορτές του Πάσχα η σταύρωση θα συνεχιστεί πιο ανελέητα. 

Τα «καρφιά» είναι έτοιμα, είναι τα μέτρα ύψους 76 δισ. που εξήγγειλε η κυβέρνηση και όπως προανήγγειλε, εν είδει απειλής, ο πρωθυπουργός, θα εξειδικευτούν και ανακοινωθούν μετά το Πάσχα. 

«Εν τάφω», λοιπόν, η ζωή του λαού, δηλαδή βαθιά στην απόλυτη φτώχεια και τη μαζική εξαθλίωση. Θυσιάζουν το λαό στο βωμό της κερδοφορίας της πλουτοκρατίας και της διάσωσης του καπιταλισμού. 

Ομως, η κοινωνική εξέλιξη ποτέ δεν έχει μία όψη. 

Ο ΣΥΝ και η ανεργία...

Με αφορμή τη δημοσιοποίηση χτες των στοιχείων του ΟΑΕΔ για την ανεργία, ο ΣΥΝ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία σημειώνει μεταξύ άλλων: «Τα στοιχεία (...) αποτυπώνουν με δραματικό τρόπο την πρωτοφανή αύξηση της ανεργίας στη χώρα μας. Τα αυξημένα ποσοστά ανεργίας δεν έπεσαν στην κοινωνία ως κεραυνός εν αιθρία. Οφείλονται στις αντικοινωνικές πολιτικές της κυβέρνησης και της τρόικας, οι οποίες προκαλούν βαθιά και συνεχόμενη ύφεση και ανεργία σε δυσθεώρητα ύψη, κυρίως για τους νέους και τις γυναίκες. Η κυβέρνηση με το μεσοπρόθεσμο δημοσιονομικό πρόγραμμα 2012-2015 όχι μόνο δεν βάζει τέλος στις καταστροφικές για την απασχόληση πολιτικές του μνημονίου, αλλά συνεχίζει και τις κάνει ακόμα σκληρότερες, οδηγώντας τους εργαζόμενους και τους νέους σε αιώνια λιτότητα, φτώχεια και ανεργία (...) Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει το γρηγορότερο δυνατό πριν οδηγήσει τη χώρα μας να έχει περισσότερους ανέργους παρά εργαζόμενους».

Ο ΣΥΝ αυτονόητα διαπιστώνει και καταγγέλλει την αύξηση της ανεργίας. 

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ: Προσαρμόζεται στις νέες περικοπές κονδυλίων.

Στις νέες πρόσθετες περικοπές για τα λειτουργικά έξοδα των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων που δρομολογεί η κυβέρνηση σε ποσοστό από 20% έως και 36% και τις οποίες η διοίκηση του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων αναλαμβάνει να υλοποιήσει (υιοθετώντας την κυβερνητική επιχειρηματολογία περί «σπατάλης» και «νοικοκυρέματος», που αποτελεί το πρόσχημα για την πολιτική οικονομικού στραγγαλισμού των πανεπιστημίων και την ενίσχυση των ιδιωτών μέσα σε αυτά), αναφέρθηκε σε συνέντευξη Τύπου ο πρύτανης του ιδρύματος Τριαντάφυλλος Αλμπάνης.