Με άλλη τιμή, το συζητούσε...

«Το ότι κάποιος εκδηλώνει ενδιαφέρον δεν σημαίνει ότι και η συμφωνία που επιδιώκει είναι καλή. 

Οι επενδυτές τύπου Σόρος με την αρωγή και εγχώριων συνεργατών τους, έτσι γίνονται αυτές οι δουλειές, θέλουν να τα πάρουν (σ.σ. τη δημόσια περιουσία) "κοψοχρονιά". 

Αυτό είναι οικονομικό και κοινωνικό έγκλημα», σχολίασε χτες ο βουλευτής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ Δ. Παπαδημούλης στον ρ/σ «Αθήνα 9,84». 

Δηλαδή, αν «έκλεινε» μια καλή συμφωνία, αν η δημόσια περιουσία έπιανε καλή τιμή, τότε «ούτε γάτα ούτε ζημιά» για τον Δ. Παπαδημούλη και συνολικά το κόμμα του. Αλλωστε, πολύ πρόσφατα ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ συμπεριέλαβε στις προτάσεις του και την «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας» για να αντιμετωπιστεί δήθεν η κρίση και να έρθει η ανάπτυξη.

Οχι και «κλειστό επάγγελμα» οι συμβασιούχοι...

Κατηγορηματικά απέκλεισε χτες ο υπουργός Εσωτερικών το ενδεχόμενο μονιμοποίησης των συμβασιούχων στους δήμους και ειδικότερα στο Δήμο Αθηναίων, όπου εκεί οι εν λόγω εργαζόμενοι βρίσκονται σε κινητοποιήσεις. 
Το βασικό - και ταυτόχρονα προκλητικό - επιχείρημα που χρησιμοποίησε ήταν ότι η κυβέρνηση με το νόμο 3812/2009 περί προσλήψεων στο Δημόσιο «"άνοιξε" το κλειστό επάγγελμα του συμβασιούχου του Δημοσίου», εννοώντας, προφανώς, ότι στο παρελθόν οι συμβασιούχοι ήταν «κλειστό επάγγελμα» διότι εργάζονταν για πολλά χρόνια στο Δημόσιο μέσα από συνεχείς ανανεώσεις των συμβάσεών τους.

Ο υπουργός προκαλεί βάναυσα τη νοημοσύνη μας. 

Προτάσεις για ποια διέξοδο;

Τα αστικά κόμματα και οι πολιτικές δυνάμεις που κινούνται στις παρυφές της στρατηγικής τους στριμώχνονται από τις εξελίξεις σε ό,τι αφορά τη διαχείριση της κρίσης υπέρ του κεφαλαίου. Το βάθος και η διάρκεια της ύφεσης, η αδυναμία του κεφαλαίου στις σύγχρονες συνθήκες να παραχωρήσει ακόμα και τα ελάχιστα για να διασκεδάσει τις λαϊκές αντιδράσεις, οδηγούν στην κλιμακούμενη απαξίωση του αστικού πολιτικού συστήματος και των κομμάτων που το απαρτίζουν. Στην προσπάθειά τους να ελιχθούν, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν το λαό, να του καλλιεργήσουν φρούδες ελπίδες, να τον αποπροσανατολίσουν, βαφτίζοντας την καπιταλιστική κρίση άλλοτε «κρίση χρέους», άλλοτε κρίση του «καζινοκαπιταλισμού» και πάει λέγοντας.

Ωρα για το επόμενο βήμα...

Απορεί ένας αρθρογράφος γιατί τα θύματα της καπιταλιστικής κρίσης δείχνουν να μη συμμερίζονται την κυβερνητική αγωνία για την κρίση και συμπεριφέρονται σα να μην τρέχει τίποτα. Και τα βάζει με την κυβέρνηση, που αντί να δείχνει διαρκώς τον μπαμπούλα του χρέους εφησυχάζει τα πλήθη.

Οι εκτιμήσεις του είναι λάθος. Η κυβέρνηση μια χαρά το πάει το γράμμα του χρέους. Από την ένταση της κυβερνητικής προπαγάνδας σε λίγο ως και οι πεθαμένοι θα σηκωθούν να ζητήσουν συγνώμη γιατί «μαζί τα φάγαμε».

Εχει δίκιο όμως στην αγωνία της τάξης που εκπροσωπεί για το γεγονός ότι οι άνθρωποι έξω από τα σαλόνια της πλουτοκρατίας όλο και περισσότερο δείχνουν να μη συμμερίζονται την αγωνία των καπιταλιστών για το ξεπέρασμα της κρίσης. Με τη στάση τους, αυτοί που ήδη έχουν πληρώσει πολλά, πολύ απλά λένε σ' όσους τους έφεραν στα όρια της εξαθλίωσης: «Βουλιάξτε μόνοι σας». Το καλύτερο θα ήταν να κάνουν και κάτι ώστε το βούλιαγμα να γίνει πραγματικότητα.

Κερατέα: Η μεγάλη στρατιωτική παρέλαση 04.04.2011

Εντυπωσιακές οι αδελφές νοσηλεύτριες αλλά την επόμενη φορά ας φορέσουν μεγαλύτερες γόβες γιατί τους προκύπτει περίεγο λίκνισμα και οι Αρβανίτες θα τις παρεξηγήσουν!

Α! Ας προσέχουν και να μη φύγει κανας πόντος απ΄τα ακλσόν τους διότι ο ΠροΠο κάνει οικονομία.

Σαλτιμπάγκοι...

Τώρα που το σίριαλ της διαπλοκής και της διαφθοράς επανέρχεται στη μικρή οθόνη (υποβρύχια, μίζες, «λογαριασμοί υπουργών» κλπ), ο θίασος του ΛΑ.Ο.Σ. δίνει τις συνήθεις παραστάσεις του.

Τα μέλη του θιάσου υποδύονται τους «αρχαγγέλους της κάθαρσης». Ετσι είδαμε προχτές έναν εκ των τηλεοπτικών μαϊντανών του Καρατζαφέρη, τον Αδωνη Γεωργιάδη, να τσιρίζει (σύνηθες) και να μνημονεύει το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Από τα τσιριχτά για το Βατοπέδι δημιουργείται η απορία μήπως το καρατζαφεροειδές έχει χάσει επεισόδια όσον αφορά τις κωλοτούμπες του προέδρου του. Για την ακρίβεια, ο Γεωργιάδης φάνηκε να βρίσκεται μια κωλοτούμπα πίσω.

Σε περίπτωση που ισχύει κάτι τέτοιο, τον ενημερώνουμε ότι η νέα θέση του κόμματός του για το Βατοπέδι είναι αυτή που καθόρισε αυτοπροσώπως ο Καρατζαφέρης μιλώντας σε εκδήλωση του ΛΑ.Ο.Σ. στη Νέα Φιλαδέλφεια, στις 16/3/2011.

110-108 ... «πατσίσαμε»!

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

«Κούρεμα» στου...κασίδη το κεφάλι.

Οταν μιλάμε για τις τράπεζες, πρέπει να είναι σαφές ότι έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί το προμονοπωλιακό στάδιο του καπιταλισμού και μαζί του η εποχή (αν υπήρξε ποτέ τέτοια) που οι τραπεζίτες εμφανίζονταν σαν κάποιοι «απλοί μεσολαβητές» χρήματος.

Με το πέρασμα στο μονοπωλιακό καπιταλισμό έχουμε τη γέννηση του χρηματιστικού κεφαλαίου. Τι είναι το χρηματιστικό κεφάλαιο; «Η συγκέντρωση της παραγωγής, τα μονοπώλια που ξεπηδούν απ' αυτήν, η συγχώνευση και η σύμφυση των τραπεζών με τη βιομηχανία - να η ιστορία γέννησης του χρηματιστικού κεφαλαίου και το περιεχόμενο αυτής της έννοιας»(Λένιν, «Απαντα», τ. 27, σελ. 350).

Κάλπικο δίλημμα...

Η συζήτηση περί αναδιάρθρωσης του χρέους έγινε αφορμή να ακουστούν «φωνές» από αστικά προπαγανδιστικά επιτελεία για αναποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής στην έξοδο από την κρίση. 
Τα ίδια επιτελεία που ζητωκραύγαζαν υπέρ των μνημονίων. 
Και καπιταλιστές εξορκίζουν την αναδιάρθρωση, με πρώτον απ' όλους το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας. 
Αναδιάρθρωση σημαίνει χρεοκοπία, δηλαδή καταστροφή κεφαλαίου. 
Προβάλλουν ως μπαμπούλα τη συνεχή μείωση των λαϊκών εισοδημάτων, που ωθούν σε πιο βαθιά ύφεση, υπονομεύοντας την ανάπτυξη (καπιταλιστική εννοούν), γεγονός που θα παρατείνει η αναδιάρθρωση, λόγω παράτασης - λένε - των άγριων μέτρων. 

Ο Λ. Λαζόπουλος για την Κερατέα.

Διαχρονικό μίσος για το λαϊκό κίνημα...

Μόνιμος υποστηρικτής της κυρίαρχης πολιτικής και αθεράπευτος πολέμιος του οργανωμένου ριζοσπαστικού λαϊκού κινήματος και του ΚΚΕ, ο Λεωνίδας Κύρκος επιβεβαιώνει τον διαχρονικό υπονομευτικό ρόλο του χώρου της λεγόμενης «ανανεωτικής αριστεράς». 
Μιλώντας στο «Βήμα της Κυριακής», ξεκαθαρίζει ότι «ποτέ δεν είδα με συμπάθεια τα κινήματα ανυπακοής και απειθαρχίας, ιδίως όταν διαμορφώνονται από εντελώς ετερόκλητες δυνάμεις, αλλά και από τους λεγόμενους αγανακτισμένους πολίτες (...) Για την ιστορία να σας θυμίσω πάντως ότι και ο Μουσολίνι ήταν θιασώτης των απολίτικων και λαϊκίστικων κινημάτων ανυπακοής και απειθαρχίας». 
Δε χρειαζόταν βέβαια η ομολογία Κύρκου και οι άθλιοι συνειρμοί που προσπαθεί να

Για την εξυπηρέτηση του κεφαλαίου...

ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΟ ...ΠΟΛΥΣΚΕΦΤΕΙ η Κομισιόν ενέκρινε το σχέδιο της κυβέρνησης για έξτρα παροχή εγγυήσεων της τάξης των 30 δισεκατομμυρίων ευρώ στις ελληνικές τράπεζες.

Βλέπετε, όταν πρόκειται να επιχορηγηθεί το κεφάλαιο, όλα γίνονται ταχύτατα, με συμφωνίες σε χρόνο ρεκόρ και φυσικά χωρίς ιδιαίτερους ελέγχους και αριθμητικά τερτίπια.

Αυτά την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση με το κλιμάκιο της τρόικας ήδη διαπραγματεύεται πώς θα κάνει περισσότερες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις, επιδόματα και σε οτιδήποτε αφορά το λαό.

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ φυσικά αδυνατεί να ασχοληθεί με αυτά τα ...λογιστικά. Συζητά την κατάσταση σε θεωρητικό επίπεδο με τον Τζορτζ Σόρος, καθότι θέλει να βρει ...καινούριες ιδέες.

Είναι σαφές φυσικά - και μόνο από το ποιον ζητάει συμβουλές - το πού σκέπτεται να το πάει το πράγμα. Κάτι σαν το «δείξε μου τον φίλο σου...»

Α, ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ, με τις νέες ρυθμίσεις που προωθεί το υπουργείο Οικονομικών μια εμπορική εταιρεία θα μπορεί να στηθεί - λένε - σε μία μόλις ώρα! Αυτό θα πει ταχύτητα...

Καμιά συμπόνια για τα αδιέξοδά τους...

Οσο τα αδιέξοδα αυξάνουν, τόσο πιο γοερό ακούγεται και το κλάμα των κροκόδειλων για το κακό που έρχεται. Και είναι κλάμα κροκόδειλου το κλάμα τους για τα δεινά των λαϊκών στρωμάτων, γιατί αυτό που ψάχνουν δεν είναι λύση για τα λαϊκά στρώματα, αλλά μια ακόμα συνταγή για καλύτερη διαχείριση της καπιταλιστικής κρίσης, ώστε η πολιτική για την ενίσχυση του κεφαλαίου να εφαρμοστεί με τις μικρότερες δυνατές ζημιές για τους ίδιους τους καπιταλιστές.

Μικρές ειδήσεις στις πίσω σελίδες του αστικού Τύπου υπενθυμίζουν ότι όποτε η εργατική τάξη, συνολικότερα τα φτωχομεσαία λαϊκά στρώματα, ανέχτηκαν ή και υιοθέτησαν λύσεις που προτάθηκαν από την αστική κυβέρνηση, έχασαν. Απόδειξη τα νέα στοιχεία που δίνονται για το χρήμα των ασφαλιστικών ταμείων που παίχτηκε στον τζόγο και βαίνει διαρκώς μειούμενο. Ο τζόγος είχε προβληθεί σαν μια σημαντική ευκαιρία για τα Ταμεία να αυξήσουν το χρήμα τους. Και είχε χειροκροτηθεί από τους εργατοπατέρες που σήμερα παριστάνουν τους έκπληκτους.

«Αν δε γονάτιζε η καμήλα, δε θα την εφορτώνανε»

Πριν έναν ακριβώς χρόνο το παραμύθι, για να σερβιριστεί η αντιλαϊκή βαρβαρότητα, ήταν ότι όλα γίνονταν για«να μην χρεοκοπήσουμε».

Σήμερα το νέο παραμύθι είναι ότι αυτά που έχει προαποφασίσει η κυβέρνηση θα γίνουν με στόχο «να μην αναδιαρθρωθούμε».

Στο τέλος αυτό που απομένει στον ελληνικό λαό είναι να μετράει τα ψέματα που κάθε τρεις και λίγο εκτοξεύουν με απύθμενο θράσος οι «σωτήρες» του, υποσχόμενοι ότι«δεν» θα πάρουν νέα μέτρα.

Στο τέλος - τέλος αυτό που θα έχει απομείνει θα είναι η απόλυτη χρεοκοπία των λαϊκών στρωμάτων και η ριζική εξάρθρωση και καταβαράθρωση της ύπαρξής τους.

Αλλά η ιστορία δεν είναι «μονόδρομος». 

«Πες μου τους φίλους σου... »

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Αναδιακαταβαράρθρωση.

Ο κ. Σόρος είναι ο επιφανής «επενδυτής» που το Σεπτέμβρη του 1992 επιτέθηκε ως γνήσιο αρπακτικό στη στερλίνα της Αγγλίας, «εξοικονομώντας» για τον εαυτό του και τους κεφαλαιούχους πελάτες του μερικά δισεκατομμύρια δολάρια, τα οποία βεβαίως φορτώθηκαν - με τη μορφή του χρέους - πάνω στις πλάτες των Βρετανών εργαζομένων.

*

Ο κύριος Σόρος είναι ένας εξπέρ των περίφημων «hedge funds». Από το 1973, που δημιούργησε το «Quantum Fund», έχει εξασφαλίσει στους πελάτες του 35 δισ. δολάρια, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνονται οι προμήθειες για τον «κόπο του». Κατέχει περίοπτη θέση στην πρώτη δεκάδα των ιδρυτών των κορυφαίων «hedge funds» του κόσμου που μέσα από την κερδοσκοπία έχουν απομυζήσει πάνω από 182 δισ. δολάρια τις τελευταίες δεκαετίες.

Η κρίση...

Συνεχίζεται με ένταση στα αστικά επιτελεία η κουβέντα για τα περί αναδιάρθρωσης ή όχι του χρέους και τι ωφελεί την οικονομία. 
Οι διαφορετικές προσεγγίσεις εκφράζουν αφ' ενός διαφορετικές μορφές διαχείρισης της κρίσης, αφ' ετέρου αντιθέσεις ανάμεσα σε τμήματα του κεφαλαίου. 
Η αναδιάρθρωση του χρέους οδηγεί σε «κούρεμα» του χρέους που σημαίνει ότι οι Τράπεζες θα χάσουν μέρος της αξίας των ομολόγων κρατικών χρεών που διαχειρίζονται. 
Εδώ είναι και το πρόβλημα. 
Γιατί η κρίση, στο πλαίσιο του καπιταλισμού, δεν ξεπερνιέται χωρίς καταστροφή και κεφαλαίου μαζί με την καταστροφή εργατικής δύναμης. 
Να γιατί λέμε ότι επιδιώκουν ελεγχόμενη χρεοκοπία. 

Πενήντα και οχι μονο... πουλημενοι δημοσιοκάφροι...

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον να παρατηρήσει κάποιος ποιοι είναι οι δημοσιογράφοι που έχουν παραμείνει πιστοί στους νταβατζήδες της διαπλοκής και ουρλιάζουν από τα παράνομα τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια, κατηγορώντας όλους τους εργαζόμενους.
Στα καθεστωτικά ΜΜΕ επικρατεί σήμερα τρομοκρατία σε βάρος των εργαζομένων. Χιλιάδες δημοσιογράφοι, τεχνικοί και διοικητικοί υπάληλοι έχουν απολυθεί και όσοι παραμένουν ζουν σε καθεστώς τρόμου και περιμένουν ανά πάσα στιγμή την αναγγελία της απόλυσής τους.
Την ίδια στιγμή, καμιά πενηνταριά δημοσιογράφοι –δεν θα είναι παραπάνω- παίζουν το άθλιο παιχνίδι των αφεντικών τους και κατηγορούν μέσα από παράνομους τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς όλες τις κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες που διεκδικούν τα δικαιώματά τους. Κατηγορούν ακόμα και τους συναδέλφους τους που δεν είναι τόσο «πετυχημένοι» όσο οι ίδιοι.