Βίαιη αντιπαιδαγωγική επίθεση σε εξάχρονα παιδιά

Αγγλικά και νέες τεχνολογίες εισάγει η κυβέρνηση ως μαθήματα στην Α' Δημοτικού!

Το υπουργείο Παιδείας εισάγει το μάθημα των Αγγλικών στην Α' Δημοτικού και το μάθημα Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας για 2 ώρες εβδομαδιαίως σε όλες τις τάξεις, άρα και αυτό από την Α' Δημοτικού. Βάζουν παιδιά που ακόμα δεν μπορούν να μιλήσουν καλά καλά τη μητρική τους, να μάθουν μια ξένη γλώσσα! Στην πραγματικότητα, όχι μόνο δε θα μάθουν σωστά και καλά την ξένη γλώσσα, αλλά θα τους δημιουργήσουν συγχύσεις και στην εκμάθηση της μητρικής τους γλώσσας, η οποία δεν αποτελεί απλά μέσο επικοινωνίας, αλλά μέσο λόγου, δηλαδή, σκέψης. Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν και για τη χρήση τεχνολογιών απ' την Α' Δημοτικού. Πρόκειται για έγκλημα «παιδαγωγικής», που θα αποσυντονίζει πλήρως τα παιδιά απ' τα 6 τους χρόνια.

Τα παραπάνω προκύπτουν από το πρόγραμμα που θα ισχύσει από την ερχόμενη σχολική χρονιά, για τα 800 πιλοτικά ολοήμερα δημοτικά σχολεία, που ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας. Είναι σαφές όμως ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να γενικεύσει πολύ σύντομα σε όλα τα σχολεία αυτές τις απαράδεκτες πρακτικές, που αποτελούν στόχους της εκπαιδευτικής πολιτικής της ΕΕ, δηλαδή του κεφαλαίου. Και είναι αξιοσημείωτο ότι δεν υπαγορεύει η παιδαγωγική επιστήμη αυτές τις μεθόδους, αλλά πρώτα αποφασίζονται σε επίπεδο πολιτικής των ιμπεριαλιστικών οργανισμών και των ισχυρών ιμπεριαλιστικών κρατών και κατόπιν «υπαγορεύεται» στην παιδαγωγική επιστήμη να τις «στηρίξει» θεωρητικά.

Πράγματι, η κυρίαρχη αντίληψη που έχουν περάσει σε μεγάλο μέρος των γονιών είναι ότι τα παιδιά χρειάζονται από νωρίς «εφόδια», με λίγα λόγια «ό,τι μαθαίνεις καλό είναι, αφού μπορεί να σου χρειαστεί»... Μπορεί να φαίνεται, όντως, εντυπωσιακό ένα παιδί 6 χρόνων να συλλαβίζει αγγλικές λέξεις ή να χρησιμοποιεί έναν υπολογιστή καλύτερα απ' τους γονείς του, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι συγκεκριμένο: Βοηθιέται απ' αυτή τη διαδικασία, στο σχολείο, για την ολοκληρωμένη και υγιή διαμόρφωση της προσωπικότητάς του; Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, όντως, είναι «σφουγγάρια» και πολύ γρήγορα μπορούν να αναπαράγουν λέξεις, κινήσεις, κτλ. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ασχολούνται με οτιδήποτε, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία τους και οι ανάγκες ανάπτυξής τους;

Το θέμα της χρήσης τεχνολογιών απ' την Α' Δημοτικού συνδέεται άμεσα με τη γενική κατεύθυνση του υπουργείου Παιδείας, για «ψηφιακό σχολείο», όπου οι επιχειρήσεις στο χώρο θα κάνουν πάρτι επενδύσεων. Και εδώ, όμως, το παιδαγωγικό έγκλημα είναι τεράστιο. Η χρήση υπολογιστών απ' την Α' Δημοτικού - και μάλιστα με μάθημα - θα απομονώσει συναισθηματικά και σωματικά το παιδί, σε μια ηλικία που η κοινωνικοποίηση είναι ένα κυρίαρχο μέσο ανάπτυξής του. Επιπλέον, ο υπολογιστής είναι ένα αφαιρετικό μέσο, το οποίο, σε αυτή την ηλικία, το παιδί μπορεί να τον κατανοήσει μόνο σαν ένα παιχνίδι. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι στις ΗΠΑ στα ακριβά και φημισμένα σχολεία χρησιμοποιούνται «παραδοσιακά» μέσα διδακτικής στις μικρές ηλικίες. Αντίθετα, στα υποβαθμισμένα σχολεία η χρήση ηλεκτρονικών μηχανημάτων κυριαρχεί.

Η πολιτική και ιδεολογική αφετηρία

Η απάντηση στις «πρωτοβουλίες» του υπουργείου Παιδείας βρίσκεται στα κείμενα της ΕΕ για την Παιδεία και εκεί μπορεί να βρεθεί και η πολιτική και ιδεολογική αφετηρία των αλλαγών που προωθούνται για το «νέο» σχολείο. Αναφέρουμε ενδεικτικά: «Σε έναν ολοένα πιο σύνθετο κόσμο, η δημιουργικότητα, η ικανότητα πλευρικής σκέψης, οι εγκάρσιες δεξιότητες και η προσαρμοστικότητα τείνουν να έχουν μεγαλύτερη αξία από συγκεκριμένους κορμούς γνώσης» (Εγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων: «Σχολεία για τον 21ο αιώνα», 11 Ιούλη 2007). Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Προτιμούν την «πλευρική σκέψη», δηλαδή τη σκέψη που δεν ακουμπά την ουσία, αλλά απλά μπορεί να διαχειριστεί «μπακαλίστικα» ορισμένα πρακτικά ζητήματα. Δεν τους ενδιαφέρει οι πολλοί να κατακτούν τον «κορμό της γνώσης», δηλαδή την κατάκτηση της γνώσης, την αφομοίωσή της και την εμβάθυνση σε αυτή.

Γι' αυτό το λόγο επιλέγουν κάποιες αναγκαίες βασικές ικανότητες για τους πολλούς, τις «περιβόητες» 8 δεξιότητες που πρέπει να εντάσσονται στα εκπαιδευτικά συστήματα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για μια συρραφή στοιχειωδών γνώσεων, χρηστικών δεξιοτήτων: «Επικοινωνία στη μητρική γλώσσα, επικοινωνία σε ξένες γλώσσες, μαθηματική ικανότητα και βασικές ικανότητες στην επιστήμη και την τεχνολογία, ψηφιακή ικανότητα, μεταγνωστικές ικανότητες, κοινωνικές ικανότητες και ικανότητες που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη, πρωτοβουλία και επιχειρηματικότητα και πολιτισμική συνείδηση και έκφραση» (Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου σχετικά με τις βασικές ικανότητες της διά βίου μάθησης 2006/962/ΕΚ).

Σε αυτό το πλαίσιο οι «βασικές» γνώσεις στην ξένη γλώσσα, δηλαδή τα «τουριστικά» αγγλικά, όπως και η «βασική» και χρηστική «αξιοποίηση» των νέων τεχνολογικών, είναι «απαραίτητες» για όλους. Γιατί θέλουν μια μεγάλη μάζα, φθηνού και ευέλικτου δυναμικού, που θα μπορεί να αλλάζει δουλειές και να ανταποκρίνεται σε αυτές. Οι εργαζόμενοι, πλέον, σύμφωνα με την πολιτική της ΕΕ, για την «κινητικότητα», θα ζητιανεύουν δουλειά σε όλη την Ευρώπη. Τα «κουτσά» αγγλικά και υπολογιστές είναι απαραίτητοι για όλους. Η αξιοποίηση της γνώσης ξένων γλωσσών και ουσιαστικής χρήσης της τεχνολογίας είναι για λίγους. Εξάλλου, ο μισομορφωμένος εργαζόμενος, που δεν έχει ολοκληρωμένη μόρφωση, χειραγωγείται πιο εύκολα και πείθεται ότι οι ανάγκες του συμβαδίζουν με τις ανάγκες του αφεντικού του...

NASTOS A. MARKO

Ας πάψουν να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα

εισαγωγή της διδασκαλίας της αγγλικής γλώσσας από την Α' τάξη του Δημοτικού, στο όνομα των λεγόμενων, και φυσικά υπό αμφισβήτηση, διαπολιτισμικών στόχων του υπουργείου Παιδείας για το σεβασμό της «πολυμορφίας» και του «διαπολιτισμικού διαλόγου» και της «διάχυσης των πολιτισμών», στην πραγματικότητα, δεν είναι τίποτα περισσότερο, παρά η εφαρμογή της γλωσσολογικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, στα πλαίσια της περιβόητης ευρωπαϊκής «πολυγλωσσίας», όπου το ζητούμενο είναι, από τη μια, η τεχνική επικοινωνιακή κατάρτιση σε διάφορες γλώσσες, η οποία θα έπρεπε να ξεκινά νωρίτερα και από τη στοιχειώδη εκπαίδευση και, από την άλλη, η επιβολή μιας κυρίαρχης γλώσσας πάνω στη μητρική.

ε αυτήν την έννοια προωθήθηκε - με τις γνωστές και πάλι «δημοκρατικές» διαδικασίες - η β' ξένη γλώσσα στην Ε' τάξη του Δημοτικού. Είναι φανερό. Η πολιτική αυτή αφορά τις απαιτήσεις της αγοράς όσο και την κινητικότητα των εργαζομένων στην ΕΕ. Το βάρος που δίνεται στην αγγλική γλώσσα είναι προφανές ότι προκύπτει από το γεγονός ότι αυτή είναι η πιο εμπορική σε σχέση με τις άλλες γλώσσες.

την περίπτωση των Αγγλικών, που θα διδάσκονται σε παιδιά της Α' και Β' Δημοτικού, τα οποία δεν έχουν ούτε στοιχειωδώς ακόμη έρθει σε επαφή με το γραπτό λόγο της μητρικής τους γλώσσας, δεν πρόκειται για παιδαγωγική αυθαιρεσία, μα για επιστημονικό ατόπημα. Η εισαγωγή της συστηματικής διδασκαλίας της ξένης γλώσσας σ' αυτήν την ηλικία δε στηρίζεται σε καμιά έρευνα.

ντίθετα, υπάρχουν τεκμηριωμένες μελέτες για την ανάγκη ύπαρξης στέρεου γλωσσικού υπόβαθρου της μητρικής γλώσσας, προκειμένου να στηριχθεί και να έχει ουσιαστικό αποτέλεσμα η διδασκαλία μιας ξένης γλώσσας (Λ. Βιγκότσκι κ.ά.). Γλώσσα και σκέψη είναι αλληλένδετες αναπτυξιακές λειτουργίες κατά τη διαμόρφωση της ανθρώπινης προσωπικότητας, που έχουν να κάνουν με το πολιτισμικό υπόβαθρο και την ιστορία του κάθε λαού, μέσα από τη διαλεκτική σύνδεση του «σημαίνοντoς» και του «σημαινόμενου».

την αυγή της εδραίωσης του γραπτού λόγου του παιδιού, στην Α' τάξη, ο κίνδυνος της «σαλαμοποίησης» αυτής της διαδικασίας είναι κάτι παραπάνω από ορατός. Επομένως, καμιά αυταπάτη ότι πρόκειται για μια διαδικασία αναβάθμισης του περιεχομένου της εκπαίδευσης και πολύ περισσότερο της γλωσσικής ετοιμότητας και ευχέρειας των μαθητών/τριών. Ας πάψουν να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τα «γκρίκλις» των παιδιών και τη γλωσσική πενία - την ενθαρρύνουν και την προωθούν!

Κυριακή ΚΑΜΑΡΙΝΟΥ
Δασκάλα, διευθύντρια σχολείου και Δρ. Κοινωνιολογίας

ΩΣΙΑ

Στο φως ο μηχανισμός παραχάραξης των ιστορικών αρχείων

Προϊόν παραχάραξης από την «εποχή Γιέλτσιν» το ντοκουμέντο, στο οποίο στηρίζεται η γκεμπαιλική εκδοχή της τραγωδίας του Κατίν

Ο πρώην γενικός εισαγγελέας της ΕΣΣΔ και βουλευτής σήμερα του Κομμουνιστικού Κόμματος Ρωσικής Ομοσπονδίας (ΚΚΡΟ),Βίκτορ Ιλιούχιν,απευθύνθηκε με επιστολή του στον Πρόεδρο του ΚΚΡΟ, Γκ. Ζιουγκάνοφ, στην οποία εξέθεσε την ομολογία ενός ανθρώπου που αφορά την κατασκευή πλαστού εγγράφου και συγκεκριμένα της λεγόμενης «επιστολής Μπέρια 794», στην οποία στηρίζεται η, γκεμπαιλικής έμπνευσης, εκδοχή της τραγωδίας του Κατίν, που ρίχνει την ευθύνη της εκτέλεσης των Πολωνών αξιωματικών από τους ναζί, το φθινόπωρο του 1941, στην ΕΣΣΔ.

Στην επιστολή αναφέρεται πως άγνωστος που τηλεφώνησε στον βουλευτή στις 25 Μάη του 2010 και στη συνέχεια συναντήθηκε μαζί του, του ανακοίνωσε ότι έχει άμεση σχέση με την κατασκευή και την πλαστογράφηση αρχειακών υλικών, μεταξύ των οποίων και των ντοκουμέντων που αφορούν την εκτέλεση των Πολωνών αξιωματικών. Σύμφωνα με τα λόγια του, στις αρχές της δεκαετίας του '90, είχε συγκροτηθεί μια ομάδα από ειδικούς στην πλαστογραφία αρχειακών ντοκουμέντων που αφορούσαν σημαντικά γεγονότα της σοβιετικής περιόδου. Η ομάδα αυτή εργαζόταν κάτω από την καθοδήγηση της Υπηρεσίας Ασφάλειας του τότε Ρώσου Προέδρου Μπ. Γιέλτσιν. Βρισκόταν στο χωριό Ναγκόρνι. Η δουλειά των μελών της ομάδας πληρωνόταν ακριβά.

Ο ίδιος τού είπε πως από την ομάδα αυτή κατασκευάστηκε η επιστολή του Λ. Μπέρια προς το Πολιτικό Γραφείο του Κόμματος των Μπολσεβίκων το Μάρτη του 1940, στην οποία προτείνεται η εκτέλεση πάνω από 20 χιλιάδων Πολωνών αιχμαλώτων. Μάλιστα, ο άγνωστος έδειξε το μηχανισμό της πλαστογράφησης των υπογραφών του Λ. Μπέρια και του Ι. Στάλιν. Δεν απέκλεισε, η πολωνική κυβέρνηση να έχει λάβει αυτά τα πλαστά ντοκουμέντα της υπόθεσης Κατίν.

Ισχυρίστηκε, ακόμη, πως στα ρωσικά αρχεία εκείνη την περίοδο ρίχτηκαν εκατοντάδες πλαστά «ιστορικά ντοκουμέντα» και εκατοντάδες άλλα πλαστογραφήθηκαν, μέσω της αναπαραγωγής τους και της καταχώρησης σ' αυτά διαστρεβλωμένων πληροφοριών. Για την επιβεβαίωση των πληροφοριών, ο άγνωστος παρουσίασε σειρά εντύπων της δεκαετίας του '40, καθώς και τα πλαστά αποτυπώματα των σφραγίδων, των υπογραφών.

Ο βουλευτής του ΚΚΡΟ ζητά από τον Γκενάντι Ζιουγκάνοφ, να προβεί το ΚΚΡΟ σε ενέργειες για την αποκάλυψη ολόκληρου του μηχανισμού πλαστογράφησης που στήθηκε σε βάρος της ΕΣΣΔ και της ηγεσίας της, ιδιαίτερα της περιόδου του Β` Παγκοσμίου Πολέμου.

NASTOS A. MARKO

Κινηματογραφιστές - «διαφημιστές» μονοπωλίων

Στην απελπισία των νέων κινηματογραφιστών - κυρίως, ταινιών μικρού μήκους - από τη συνειδητή και διαχρονική απαξίωσή τους από το κράτος «πατά» το κεφάλαιο, το οποίο φτάνει στο σημείο να τους «προτείνει» ως «όρο» ύπαρξής τους, ουσιαστικά, τη μετατροπή τους σε «γκρίζους» διαφημιστές επιχειρήσεων...

το παραπάνω πλαίσιο, η «ODEON ΑΕ», από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του οπτικοακουστικού τομέα (παραγωγή, διανομή, αίθουσες κλπ.) και το γνωστό μονοπώλιο των τηλεπικοινωνιών «VODAFONE - ΠΑΝΑΦΟΝ ΑΕ» ανακοίνωσαν «από κοινού και σε συνεργασία διαγωνισμό "Καλύτερου Σεναρίου ταινίας μικρού μήκους"» όπου οι συμμετέχοντες θα διαγωνιστούν σε τέσσερις θεματικές ενότητες: «Ελλάδα», «Μουσική», «Νέοι και Επικοινωνία», «Αθλητισμός».

Η «επιτροπή» θα «αναδείξει» τα τέσσερα «καλύτερα σενάρια», βάσει των οποίων η «ODEON ΑΕ» «θα προβεί στην παραγωγή τεσσάρων (4) ταινιών μικρού μήκους». Η «VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ ΑΕ» συμμετέχει ως «χορηγός στην προβολή και διαφήμιση των εν λόγω τεσσάρων ταινιών μικρού μήκους με αντάλλαγμα την προβολή και διαφήμιση των προϊόντων της και του ονόματος/σήματος/λογοτύπου της μέσω αυτών.Προϋπόθεση για τη συμμετοχή στο διαγωνισμό από τους ενδιαφερόμενους είναι η αποδοχή της VODAFONE-ΠΑΝΑΦΟΝ ΑΕ ως χορηγού στις ταινίες μικρού μήκους, που θα παραχθούν με προβολή του λογοτύπου της τελευταίας στους τίτλους αρχής και τέλους κάθε ταινίας και με έμμεση παρουσία - προβολή της σε μία τουλάχιστον σκηνή σε κάθε ταινία» (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας)!

Φυσικά, «η διάρκεια της κάθε ταινίας μικρού μήκους που θα αναπαραχθεί από την "ODEON ΑΕ", βάσει των τεσσάρων καλύτερων σεναρίων που θα επιλεγούν θα έχει διάρκεια από ένα (1) έως τρία (3) λεπτά», προφανώς λόγω της γνωστής «μοίρας» των ταινιών μικρού μήκους που από τη διάρκειά τους εξαρτάται αν θα βρουν διανομή, αφού και στην περίπτωση που προβάλλονται, αυτό γίνεται λίγο πριν την προβολή μιας μεγάλου μήκους ταινίας. Ετσι, «την παραγωγή και διανομή των ταινιών μικρού μήκους που θα παραχθούν βάσει των τεσσάρων (4) καλύτερων σεναρίων που θα επιλεγούν, σύμφωνα με τα ανωτέρω, θα αναλάβει η «ODEON AE» με σκοπό να πλαισιώσουν τις ελληνικές παραγωγές (ταινίες μεγάλου μήκους) της «ODEON AE» από την επόμενη κινηματογραφική περίοδο "Σεπτέμβριος 2010-Μάιος 2011"».

Επιπλέον, οι νικητές των τεσσάρων σεναρίων «θα συμβληθούν με την "ODEON AE" για την παραχώρηση στην τελευταία της άδειας εκμετάλλευσης των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας επί των σεναρίων και των ταινιών που θα παραχθούν βάσει αυτών με όρους που θα συμφωνηθούν από κοινού».

Το «όραμα» του αστικού κράτους για τον Ελληνικό Κινηματογράφο γίνεται πραγματικότητα...

NASTOS A. MARKO

Οι άνθρωποι έχουν «ξεφύγει» τελείως!

Τα 40 χρόνια δουλειάς,

ο υπολογισμός της σύνταξης στο μισό,

η καταβολή της σύνταξης μετά τα 65,

η «ποινή», που, για όσους αποχωρήσουν πριν τα 65, φτάνει μέχρι και στη μείωση κατά 30% της (ήδη μισής!) σύνταξης,

συνιστούν - το καθένα από μόνο του - κι από ένα «τελεσίγραφο εξόντωσης».

*

Κι όμως αυτοί,

οι συνεταίροι του ΔΝΤ, της ΕΕ, της ΕΚΤ, μέσα στον παροξυσμό της αναλγησίας τους, ντύνοντας πίσω από τις τελευταίας μόδας γραβάτες τους έναν αγριανθρωπισμό που όμοιός του δεν έχει ξαναϋπάρξει,

διοχετεύουν ότι «ο κύβος ερρίφθη»:

Αναγγέλλουν ότι τα παραπάνω και το καθένα χωριστά θα εφαρμοστούν όλα μαζί!

«Αποφασίζουν και διατάζουν» ότι:

• Αρχής γενομένης από το 2011 και σε καθολική εφαρμογή από το 2015, ο σημερινός συνταξιούχος των 1.000 ευρώ θα ζει με 500 ευρώ, ο συνταξιούχος των 700 ευρώ θα ζει με 350 και ο συνταξιούχος των 500 ευρώ θα ζει με 250!
• Τα εκατομμύρια των εργαζομένων - αν έχουν την τύχη να μην απολυθούν - θα στοιχειοθετούν δικαίωμα (μετά τα 70 τους χρόνια!) για μια «πλήρη σύνταξη» που δε θα φτάνει ούτε για τα έξοδα του μνημόσυνου της κηδείας τους!
• Το σημερινό 33% των ανέργων στις ηλικίες μέχρι 30 ετών, αντί για σύνταξη θα πάρουν μερικές πενταροδεκάρες κι αυτές στα... 90 τους!

Οσο για τις στρατιές των «απασχολήσιμων», τον όποιο διακανονισμό για τη σύνταξή τους, θα τον κάνουν με τον... Αγιο Πέτρο!

*

Οι «σοσιαλιστές» του ΠΑΣΟΚ φτάνουν, δηλαδή, στο σημείο να προετοιμάζουν το έδαφος για τη διαγραφή ακόμα και αυτής της ιταμής διακήρυξης περί «βασικής σύνταξης»!

Με άλλα λόγια, αφού «τέλειωσαν» με τις προεκλογικές φανφάρες περί «κατώτατης σύνταξης» 550 ευρώ (ένα από τα πολλά «συμβόλαια με το λαό» του ΠΑΣΟΚ), τώρα,

σε ένα ακόμα «ραντεβού με την Ιστορία» της αθλιότητάς τους, δεν εγγυώνται ούτε καν εκείνη τη «φιλόπτωχη»... παροχή των 360 ευρώ, που τη διαφήμιζαν σαν το «πλαφόν», σαν την «κόκκινη γραμμή» από την οποία δεν επρόκειτο να υποχωρήσει η «κοινωνική ευαισθησία» τους!

*

Είναι κάτι παραπάνω από φανερό:

Εδώ πια δεν μιλάμε για αντιλαϊκή πολιτική.

Εδώ έχουμε να κάνουμε με «πυρηνικό ολοκαύτωμα»!

Η πολιτική τους απέναντι στα ασφαλιστικά δικαιώματα του ελληνικού λαού ισοδυναμεί με Ναγκασάκι και Χιροσίμα μαζί!

*

Ο κόσμος της δουλειάς έχει δύο επιλογές:

`Η θα ξεχυθεί στους δρόμους, θα ξεσηκωθεί, θα οργανωθεί, θα αντισταθεί και θα τους σαρώσει,

ή θα εξανδραποδιστεί!

Αν υπάρχει «μονόδρομος» - και υπάρχει - είναι μόνο ο δρόμος της ανατροπής του καθεστώτος των κανιβάλων της πλουτοκρατίας. Η απαλλαγή από τους πολιτικούς υπηρέτες τους. Ο δρόμος της εκ βάθρων εκθεμελίωσης της καπιταλιστικής απανθρωπιάς!

NASTOS A. MARKO

Το χρέος και η οικονομική κατοχή οδηγούν την Ελλάδα στη διάλυση

Το χρέος και η οικονομική κατοχή οδηγούν την Ελλάδα στη διάλυση

Από το "Διακυβέρνηση και Πολιτική"

Του Δημήτρη Καζάκη οικονομολόγου - αναλυτή*

Η Ελλάδα βρίσκεται ήδη υπό καθεστώς χρεοκοπίας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι αδυνατεί να εξυπηρετήσει τα χρέη της από μόνη της. Κι έτσι από την 6η Μαΐου έχει τεθεί επισήμως υπό καθεστώς νέας κατοχής από την «τρόικα», δηλαδή από την ΕΚΤ, την Κομισιόν στις Βρυξέλλες και το ΔΝΤ.

Ποιος είναι ο στόχος αυτού του καθεστώτος κατοχής; Να τεθεί η χώρα σε μια ιδιότυπη «καραντίνα» για να μην επεκταθεί η αποκαλούμενη «μόλυνση» και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης. Το κύριο ενδιαφέρον της «τρόικας» δεν είναι η κατάσταση ή η αποκατάσταση της οικονομίας της χώρας, αλλά η προστασία των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών και του ευρώ.
Γιατί; Διότι οι μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες κατέχουν γύρω στο 75% των ελληνικών ομολόγων και δεν θέλουν λέξη για τυχόν αδυναμία της Ελλάδας να συνεχίσει να πληρώνει τα χρέη της. Ενώ η δύναμη του ευρώ εξαρτάται άμεσα από τη δυνατότητα των μεγάλων τραπεζών και των επενδυτών στην Ευρωζώνη να...

συνεχίσουν να κερδοσκοπούν με τα ομόλογα και τα παράγωγα χρέους, των οποίων ο όγκος για το 2009 ήταν σχεδόν διπλάσιος από το συνολικό ΑΕΠ της Ευρωζώνης.
Επομένως, η Ε.Ε. και το ΔΝΤ ήρθε για να εξασφαλίσει ότι η Ελλάδα θα συνεχίσει να πληρώνει τα χρέη της, έστω κι αν πεινάσει ο λαός της, έστω κι αν η χώρα διαλυθεί και ξεπουληθεί στο σύνολό της. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Ε.Ε. δεν ανέχεται, όπως διευκρίνισε πρόσφατα ο κ. Ρομπέι, ούτε καν την αναδιάρθρωση του χρέους. Δηλαδή δεν ανέχεται ούτε καν τη μετάθεση των ληξιπρόθεσμων χρεών της χώρας λίγο πιο πίσω, ώστε να υπάρξει μεγαλύτερος χρόνος για να βρεθούν τα λεφτά της αποπληρωμής τους.
Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι η αναδιάρθρωση του χρέους – πρόκειται για έναν όρο που θα τον ακούτε όλο και πιο συχνά από εδώ κι εμπρός – δεν γίνεται προς όφελος του οφειλέτη, αλλά πάντα προς όφελος του δανειστή. Απλά ο οφειλέτης παίρνει μια παράταση χρόνου για να πληρώσει τα χρέη του, αφού φορτωθεί με πρόσθετους τόκους υπερημερίας και αποζημιώσεις «πιστωτικού κινδύνου» υπέρ του δανειστή. Η Ε.Ε. δεν δέχεται να δώσει στην Ελλάδα ούτε καν αυτή την παράταση χρόνου, την οποία η χώρα έτσι ή αλλιώς θα χρυσοπληρώσει.
Μια παράξενη αντίληψη περί «τιμής»
Μόλις το άκουσε αυτό ο κ. Παπανδρέου, έτρεξε αμέσως να συμμορφωθεί με τις άνωθεν εντολές λέγοντας στη συνέντευξή του στην El Pais ότι για την Ελλάδα δεν τίθεται καν θέμα αναδιάρθρωσης του χρέους. Είναι, λέει, θέμα τιμής. Ο πρωθυπουργός της χώρας, όμως, και το επιτελείο του έχουν μια πολύ παράξενη αντίληψη περί τιμής.

Η δική τους αντίληψη περί τιμής αρχίζει και τελειώνει με το να εκτελούν απερίφραστα και άνευ αντιλογίας τις εντολές του καθεστώτος κατοχής της χώρας. Όπως κάθε τυπική κυβέρνηση δωσιλόγων. Όμως, το να ομολογούν ότι η χώρα έχει χάσει την εθνική της κυριαρχία, ότι δεν είναι ελεύθερη αλλά δέσμια των δανειστών της, δεν φάνηκε να επηρεάζει στο ελάχιστο την αίσθηση τιμής που διαθέτουν.

Άλλωστε ο κ. Παπανδρέου έχει αποδείξει σ' όλη την πολιτική του θητεία ότι αδυνατεί να αντιληφθεί οτιδήποτε υπερβαίνει τις εκάστοτε εντολές έξωθεν και άνωθεν. Ούτε βέβαια θα περιμέναμε τίποτε καλύτερο από έναν υπουργό Οικονομικών ο οποίος αδυνατεί να αντιληφθεί ότι εκπροσωπεί, τυπικά έστω, κυρίαρχο κράτος και δεν είναι υπάλληλος της Ε.Ε. και του ΔΝΤ.

Σήμερα κάνουν ντόρο με τις «χορηγίες» της Siemens προς τον κ. Μαντέλη. Ο κ. Σημίτης έχει το θράσος να δηλώνει θλιμμένος και εξοργισμένος, ενώ ο κ. Παπανδρέου δηλώνει υποκριτικά ότι το μαχαίρι θα φτάσει στο κόκαλο. Όμως, τι είναι αυτές οι «χορηγίες», δηλαδή οι μίζες της Siemens, μπροστά στα 13 δισ. ευρώ που κέρδισαν συγκεκριμένα κερδοσκοπικά κυκλώματα από τις ενέργειες της κυβέρνησης για την «αποκατάσταση της αξιοπιστίας της χώρας στις αγορές»; Ποιος θα λογοδοτήσει για αυτά τα 13 δισ. ευρώ που έχει δωρίσει κυριολεκτικά στους κερδοσκόπους η κυβέρνηση μέχρι σήμερα μόνο από τα αυξημένα επιτόκια δανεισμού;

Μήπως έτσι εξηγείται η πρεμούρα του κ. Παπανδρέου και των πρωτοκλασάτων στελεχών του να αναλάβουν το τιμόνι του «Τιτανικού» τη στιγμή που βυθιζόταν; Ποιος πλούτισε με τη χρεοκοπία της χώρας; Ο γνωστός Μπάμπης; Οι δημόσιοι υπάλληλοι; Οι υδραυλικοί ή οι γιατροί; Ή μήπως είναι ένα από τα πολλά συμφωνημένα ανταλλάγματα για τους ασυνείδητους εκείνους πολιτικούς που θα αναλάμβαναν να οδηγήσουν την χώρα στο καθεστώς κατοχής και της ελεγχόμενης χρεοκοπίας;

Ποιος πληρώνει τον βαρκάρη;

Φυσικά, το ποιος θα κληθεί να πληρώσει δεν χρειάζεται να το ρωτήσουμε. Όπως πάντα, το γνωστό υποζύγιο, ο Έλληνας εργαζόμενος, ο Έλληνας μικρομεσαίος, ο Έλληνας συνταξιούχος.

Μόνο που αυτή τη φορά οι Έλληνες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, επαγγελματίες, μικρομεσαίοι επιχειρηματίες δεν καλούνται απλώς να πληρώσουν το μάρμαρο, αλλά να αποδεχτούν την επίσημη υποθήκευση της χώρας τους από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ για να κερδίσουν κυρίως οι ευρωπαϊκές τράπεζες, οι διεθνείς τοκογλύφοι και κερδοσκόποι που κατέχουν τα ελληνικά ομόλογα.

Δεν φτάνει που την τελευταία δεκαετία ο ελληνικός λαός έχει πληρώσει κυριολεκτικά από το υστέρημά του μιάμιση φορά το τρέχον δημόσιο χρέος: με το καθεστώς κατοχής που αποδέχτηκε η κυβέρνηση, προβλέπεται μέσα στην επόμενη τριετία να το πληρώσει εξ ολοκλήρου άλλη μια φορά! Παρ' όλα αυτά το δημόσιο χρέος προβλέπεται να αυξηθεί μέσα στην τριετία πάνω από 70 δισ. ευρώ. Κι αυτό με τους πιο μετριοπαθείς υπολογισμούς. Αυτό είναι που υπόσχεται η κυβέρνηση στον ελληνικό λαό.

Αλήθεια, τι σόι... βοήθεια είναι αυτή που έρχεται να προσφέρει η «τρόικα», όταν μετά το πέρας των τριών ετών η Ελλάδα θα χρωστάει τουλάχιστον 30% περισσότερα από αυτά που χρωστάει σήμερα και η εξυπηρέτηση των χρεών της θα της κοστίζει ακόμη περισσότερο; Είναι δυνατόν με αυτόν τον τρόπο να ξεφύγει η Ελλάδα από τη μέγκενη της υπερχρέωσης;

Στο όνομα μάλιστα αυτής της αποκαλούμενης «βοήθειας» οι εργαζόμενοι και ο λαός της χώρας θα πρέπει να υποστούν τη χειρότερη υποβάθμιση της ζωής και της εργασίας τους από την εποχή του εμφυλίου πολέμου.

● Η εργασία και ο μισθός μεταβάλλονται σε είδος εν πλήρει ανεπαρκεία, ακόμη και η έννοια του εργατικού δικαιώματος στις συνθήκες εργασίας, στην απόλυση, στην αποζημίωση, στις συμβάσεις εξοστρακίζεται.

● Η σύνταξη – ιδίως για τις νεότερες γενιές – μετατρέπεται σε όνειρο θερινής νυκτός.

● Η κοινωνική ασφάλιση καταργείται και το κράτος αποβάλλει κάθε τυπική κοινωνική του υποχρέωση προκειμένου να μεταβληθεί ανοιχτά σ' έναν άγριο εισπρακτικό μηχανισμό προς όφελος των διεθνών τοκογλύφων και κερδοσκόπων που έχουν δανείσει τη χώρα.

Η Ελλάδα αφρικανοποιείται

Μπορούν να επιβιώσουν η χώρα και ο λαός της με αυτή την πολιτική; Κανείς σοβαρός αναλυτής δεν αποδέχεται ότι η χημειοθεραπεία στην οποία υποβάλλονται η χώρα και ο λαός θα λειτουργήσει σωτήρια. Αντιθέτως πληθαίνουν οι εκτιμήσεις ότι η πολιτική αυτή αποτελεί τη χαριστική βολή όχι μόνο για τους εργαζόμενους, αλλά και για την ίδια την επιβίωση της χώρας.

«Το φάρμακο», επισημαίνουν, «είναι χειρότερο και πιο θανατηφόρο από την ίδια την ασθένεια». Οι περισσότεροι εκτιμούν σήμερα ότι η χώρα προχωρά σε μια ύφεση χωρίς τέλος, η οποία δεν είναι αντιστρέψιμη τουλάχιστον για μία ή δύο δεκαετίες. Μέσα στην τριετία προβλέπεται μια πραγματική καθίζηση της οικονομίας τουλάχιστον κατά 27% έως 30%. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η επίσημη ανεργία θα εκτιναχθεί γύρω στο 30%. Σημαίνει μια αντίστοιχη πτώση του τζίρου της αγοράς που θα οδηγήσει τις δύο από τις τρεις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην πτώχευση.

Μπορεί να γίνει χειρότερη αυτή η κατάσταση; Ναι, μπορεί. Ήδη η χώρα αποκτά «τριτοκοσμικά» χαρακτηριστικά. Όχι μόνο επειδή η εργατική της δύναμη τίθεται υπό καθεστώς μετανάστη και μάλιστα λαθραίου μέσα στην ίδια της τη χώρα, ούτε μόνο επειδή η φτώχεια, η ανέχεια, ακόμη και η πείνα αρχίζουν σιγά - σιγά να στοιχειώνουν το ορατό μέλλον της μεγάλης πλειοψηφίας του λαού. Αλλά γιατί η ίδια η χώρα έχει ήδη βγει στο σφυρί σε τιμή ευκαιρίας.

Όπως στις κατεστραμμένες χώρες της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής, έτσι και στη χώρα μας έχει επιβληθεί μια λογική που βλέπει την ανάπτυξη μόνο ή κύρια μέσα από το ξεπούλημα των πάντων και την ασυδοσία των ξένων επενδυτών.

Έτσι φαντάζονται ότι θα αναχαιτίσουν την κάθετη πτώση του ΑΕΠ, χωρίς βέβαια να υπολογίζουν τι θα γίνει μετά, τι θα έχει απομείνει για τη χώρα και τον λαό της όταν όλη η δημόσια γη και περιουσία, όλες οι υποδομές και ο πλούτος θα έχουν ξεπουληθεί.

Γνωστός αρθρογράφος του γνωστού συγκροτήματος και πολύ καλός γνώστης του παρασκηνίου έγραφε πρόσφατα ότι η Αθήνα έχει μεταβληθεί σε αγαπημένο προορισμό για τους «γύπες» των αγορών, που καταφθάνουν για να επωφεληθούν από το μεγάλο φαγοπότι:

«Εκπρόσωποι επενδυτικών οίκων συνομιλούν με δικούς μας ειδικευμένους δικηγόρους σε θέματα αγορών και ομολόγων, έμποροι όπλων τρώνε με αποστράτους της Πολεμικής Αεροπορίας και του στρατεύματος σε μια προσπάθεια να βρουν επαφή και διασύνδεση για την πανάκριβη και αμαρτωλή πραμάτεια τους και ατζέντηδες παντός καιρού που ψάχνουν συνεταίρους για την εξαγορά ελεύθερης ελληνικής γης, άλλοτε για ξενοδοχεία πολυτελείας και άλλοτε για ανεμογεννήτριες ή εγκατάσταση φωτοβολταϊκών τόξων.

"Είναι σαν να έχουν πλακώσει γύπες από παντού" μονολογούσε τις προάλλες ένας έμπειρος σερβιτόρος του Ηilton που έχουν δει πολλά τα μάτια του και τώρα νιώθει, όπως όλοι μας, το άδοξο τέλος της Μεταπολίτευσης, το οποίο απειλεί να παρασύρει τη χώρα ολόκληρη σε αργό θάνατο».

Η χώρα σιγά - σιγά αφρικανοποιείται, μεταβάλλεται σε κράτος της μπανάνας, ιδανικό για να ικανοποιούν τα βίτσια τους τα αρπακτικά των διεθνών αγορών. Μπορεί να επιβιώσει έτσι η χώρα;

Άρνηση του χρέους

Ήδη η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο. Κάθε ημέρα που αφήνουμε να περνάει, τόσο περισσότερο η χώρα βυθίζεται στο απόλυτο τέλμα που έχουν δρομολογήσει το καθεστώς κατοχής και οι ντόπιοι σύγχρονοι δωσίλογοι.

Η λύση σήμερα είναι μόνο μία και τη χρωστάμε στους εαυτούς μας, στις οικογένειές μας, στα παιδιά και τα εγγόνια μας, τη χρωστάμε στους συναδέλφους και τους συντρόφους μας που υποφέρουν το ίδιο, τη χρωστάμε πρώτα και κύρια στη χώρα μας, που δεν μπορούμε να την αφήσουμε να χαθεί.

Δεν υπάρχει κανένα περιθώριο να αλλάξει οτιδήποτε, δεν μπορεί να υπάρξει άλλη πολιτική, αν δεν αντιμετωπιστεί πρώτα απ' όλα ο βρόχος του δημόσιου δανεισμού, αν δεν ξεφύγει η χώρα από τη θανάσιμη λαβή των δανειστών της. Όποιος το αγνοεί αυτό απλώς ονειροβατεί.

Μια ριζικά διαφορετική πολιτική, στη βάση των αληθινών συμφερόντων του λαού και της χώρας, οφείλει να ξεκαθαρίζει ευθύς εξαρχής τα στοιχειώδη:

● Το χρέος δεν το δημιούργησε ο λαός.

● Τα δανεικά δεν χρησιμοποιήθηκαν προς όφελος του λαού και της χώρας.

● Ο δανεισμός χρηματοδότησε τη λεηλασία του τόπου και μια οικονομική και πολιτική ολιγαρχία που σήμερα ρίχνει τη χώρα και τον λαό της στον Καιάδα του ΔΝΤ.

● Ο λαός δεν χρωστά, του χρωστάνε. Δεν μπορεί λοιπόν να του ζητιέται να πληρώσει τον «λογαριασμό του χρέους» που άλλοι δημιούργησαν και επωφελήθηκαν από αυτό.

Ποια είναι η απάντηση; Μόνο μία: Άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα, άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές, ώστε να σταματήσει ο φόρος αίματος τον οποίο καταβάλλουν η χώρα και ο λαός στους διεθνείς τοκογλύφους και κερδοσκόπους.

Αυτή είναι η μόνη λύση για να σωθεί η χώρα από την καταστροφή και να διασώσουν οι εργαζόμενοι τα εισοδήματά τους, τη δουλειά τους, τις συντάξεις και τα δικαιώματά τους. Είναι ο μόνος τρόπος για να υπάρξει προοπτική για τους νέους, τους αγρότες, τους μικρομεσαίους.


Η κυβέρνηση επισήμως επιχειρεί να ταυτίσει την άρνηση της πληρωμής του χρέους με την πτώχευση της χώρας, την οποία έτσι ή αλλιώς προετοιμάζει. Η αλήθεια είναι τελείως διαφορετική. Άρνηση της πληρωμής του χρέους εδώ και τώρα σημαίνει άμεση παύση πληρωμών προς τους δανειστές. Με απλά λόγια:

● Να μην πληρώσουμε τα κερατιάτικα στους τοκογλύφους, όπως αυτά που πληρώσαμε στις 19 Μαΐου και για τα οποία η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι αναγκάστηκε να αποδεχτεί τα σκληρά μέτρα που ζήτησε η «τρόικα».

● Να σταματήσουμε να πληρώνουμε τα πάνω από 80 δισ. ευρώ που είμαστε αναγκασμένοι να καταβάλλουμε κάθε χρόνο στους δανειστές μας και για τα οποία είμαστε υποχρεωμένοι να δανειζόμαστε συνεχώς διογκώνοντας το δημόσιο χρέος.

«Μα δεν θα έχουμε λεφτά να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις», ισχυρίζεται η κυβέρνηση. Ψέμα. Το 97% όσων δανειστήκαμε την τελευταία δεκαετία πήγαν στην εξυπηρέτηση παλιότερων δανείων. Μόλις το 3% κάλυψε ελλείμματα του δημοσίου. Δεν δανειζόμαστε δηλαδή για να πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις, αλλά για να πληρώνουμε παλιότερα δάνεια. Αυτή είναι η αλήθεια.

● Μόνο με την πτώχευση και την παύση πληρωμών που ετοιμάζουν η κυβέρνηση και οι πάτρωνές της δεν θα πληρώνονται μισθοί και συντάξεις.

● Μόνο με την πολιτική που ακολουθείται σήμερα είναι σίγουρο ότι αργά ή γρήγορα θα καταντήσουμε σαν την Ιρλανδία, την οποία οι περιοριστικές πολιτικές που της επιβλήθηκαν ανάγκασαν, μετά την περικοπή του 13ου και 12ου μισθού, να πληρώνει τους δημόσιους υπαλλήλους και συνταξιούχους κάθε δεύτερο ή τρίτο μήνα.

● Μόνο με αυτή την πολιτική θα βρεθεί στην ανάγκη η κυβέρνηση να δεσμεύσει τις λαϊκές καταθέσεις στις τράπεζες, όπως έγινε στην Αργεντινή, προκειμένου να περισώσει το τραπεζικό σύστημα της χώρας, το οποίο βρίσκεται ένα μόλις βήμα πριν από τη χρεοκοπία.

Δεν είναι τυχαίο ότι η σημερινή πρόεδρος της Αργεντινής Κριστίνα Φερνάντεζ είδε πρόσφατα στον σημερινό «μηχανισμό στήριξης» της Ε.Ε. και του ΔΝΤ, που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, τις ίδιες καταστροφικές συνέπειες που είχε και για την Αργεντινή το ανάλογο καθεστώς του ΔΝΤ το 2001. Με τον ίδιο τρόπο που το ΔΝΤ οδήγησε την Αργεντινή το 2001 στην καταστροφή και την πτώχευση, επιδιώκει να οδηγήσει και την Ελλάδα σήμερα. Πρόκειται για τις «ίδιες συνταγές που εφάρμοσαν και σε μας», είπε η Κριστίνα Φερνάντεζ, «οι οποίες προκάλεσαν την έκρηξη του 2001».

Ενώ για τις πολιτικές σκληρής λιτότητας είπε ότι δεν χρειάζεται να είναι οικονομολόγος κανείς για να εκτιμήσει ότι θα έχουν «τρομερές συνέπειες» για την οικονομία και τον λαό.

«Επαναλαμβάνουν συνταγές με βάση τις οποίες επιχειρούν να διασώσουν το τραπεζικό σύστημα. Πιστεύουμε ότι αυτές οι πολιτικές είναι καταδικασμένες να αποτύχουν και αυτός είναι ο λόγος που δεν τις εφαρμόζουμε στη χώρα μας».

Τι έκαναν οι Αργεντίνοι στη χώρα τους για να γλιτώσουν από την καταστροφή και το καθεστώς κατοχής του ΔΝΤ; Αυτό που οφείλουν να κάνουν και οι Έλληνες, αν θέλουν να κερδίσουν τη χώρα τους και να σταθούν στα πόδια τους:

1. Απαλλαγή της χώρας από το καθεστώς της νέας κατοχής από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ, κατάργηση του άθλιου «μνημονίου» που έχει υπογράψει και νομοθετήσει η κυβέρνηση.

2. Μονομερής άρνηση της πληρωμής του χρέους για να γλιτώσουμε από την επικείμενη πτώχευση και να διασώσουμε μισθούς και συντάξεις.

3. Άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών του κράτους, ώστε να δούμε τι έγιναν τα λεφτά, τι κρύβουν οι συμβάσεις δανεισμού και ποιος επωφελήθηκε από αυτές.

4. Κατάργηση κάθε έννοιας παραγραφής και ασυλίας για όλους όσοι διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα. Όποιος έβαλε χέρι ή συνέργησε στη λεηλασία του δημόσιου πλούτου θα πρέπει να φυλακιστεί και η περιουσία του να δημευθεί.

5. Έξοδο από τη ζώνη του ευρώ. Όσο η χώρα βρίσκεται μέσα στην ΟΝΕ είναι εκτεθειμένη σε κάθε είδους πιέσεις, στους εκβιασμούς και τις επιδρομές της διεθνούς κερδοσκοπίας και λειτουργεί ως αναλώσιμο είδος για τα διευθυντήρια της Ευρωζώνης.

6. Εθνικοποίηση των μεγάλων πιστωτικών ιδρυμάτων για τον έλεγχο της οικονομίας και τον έλεγχο της κίνησης κεφαλαίων.

7. Ανάδειξη του κράτους σε βασικό μοχλό της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας με πρώτη την εθνικοποίηση των παλιών ΔΕΚΟ και υπηρεσιών που ιδιωτικοποιήθηκαν.

8. Παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, η οποία δεν θα στηρίζεται σε ξένους και ντόπιους κερδοσκόπους επενδυτές, κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και μονοπώλια, αλλά στις ανάγκες και στο εισόδημα των εργαζομένων.

9. Αλλαγή του μονομερούς προσανατολισμού της χώρας και απαλλαγή της από τα δεσμά των μονοπωλιακών και ιμπεριαλιστικών συμφερόντων. Άνοιγμα του διεθνούς ορίζοντα της χώρας στην αναζήτηση νέων ερεισμάτων, νέων επαφών και σχέσεων με όλους τους λαούς και τις χώρες της Ευρώπης και όλου του κόσμου.

Ένα νέο ΕΑΜ

Η διάσωση της χώρας δεν μπορεί να επιτευχθεί με τον λαό στον «γύψο» ούτε με ψευδο-«οικουμενικές» ή «υπερκομματικές» κυβερνήσεις εκφασισμού της πολιτικής ζωής. Η διέξοδος από την κρίση απαιτεί περισσότερη και όχι λιγότερη δημοκρατία.

● Απαιτεί τον λαό στο προσκήνιο, όχι θεατή και θύμα των εξελίξεων.

● Απαιτεί μια νέα εξουσία με τον λαό στα κέντρα των αποφάσεων και όχι ένα διεφθαρμένο σύστημα κυβερνητικής απολυταρχίας.

● Απαιτεί την κατάκτηση της δημοκρατίας μέσα από την αυθεντική κατοχύρωση της λαϊκής κυριαρχίας και της εθνικής ανεξαρτησίας.

Ποιος μπορεί να το κάνει αυτό; Μόνο με τη δημιουργία ενός μεγάλου κοινωνικοπολιτικού μετώπου ολόκληρου του λαού για τη διάσωση της χώρας μπορούμε να ξεφύγουμε από τον καταθλιπτικό μονόδρομο της καταστροφής, της λεηλασίας και της υπερχρέωσης.

Ένα τέτοιο μέτωπο δεν είναι υπόθεση απλώς και μόνο ορισμένων οργανώσεων ή κομμάτων, αλλά αφορά το σύνολο του λαού πέρα και πάνω από κομματικές τοποθετήσεις και εξαρτήσεις. Ένας ενωμένος και αποφασισμένος λαός δεν έχει να φοβηθεί τίποτε και κανέναν, δεν μπορεί να τον σταματήσει καμιά απειλή, κανένα αντίποινο των αγορών. Όποτε ο λαός αποφάσισε να ενωθεί και να διεκδικήσει τα δίκαιά του, δεν υπήρξε καμιά αντιξοότητα, καμιά δύναμη που να στάθηκε εμπόδιο στον δρόμο του.

Αντίθετα οι αγορές, οι τραπεζίτες, οι κερδοσκόποι και το πολιτικό τους προσωπικό είναι εκείνοι που έχουν κάθε λόγο να φοβούνται. Και είναι αλήθεια ότι τρέμουν σήμερα στην ιδέα μιας αυθεντικής λαϊκής αφύπνισης. Όχι μόνο επειδή ένας αποφασισμένος και ενωμένος λαός δεν υπήρξε ποτέ εύκολος αντίπαλος για την αντίδραση, αλλά διότι ξέρουν πολύ καλά ότι ένας τέτοιος αγωνιστής λαός δεν θα βρεθεί μόνος του, απομονωμένος, αλλά σχεδόν αμέσως θα σταθούν δίπλα του, σύμμαχοι και συμπολεμιστές, και οι άλλοι λαοί της Ευρώπης, οι Πορτογάλοι, οι Ισπανοί, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί και οι άλλοι που στενάζουν το ίδιο κάτω από την μπότα της υπερεθνικής χρηματιστικής απολυταρχίας.

Τώρα είναι η ώρα για να οικοδομηθεί ένα νέο ΕΑΜ, μια νέα Φιλική Εταιρεία, μια νέα Επιτροπή Κοινής Σωτηρίας. Μόνο έτσι μπορεί να γεννηθεί μια καινούργια μορφή διακυβέρνησης, μια νέα μορφή εξουσίας που θα βασίζεται απευθείας στους ίδιους τους εργαζομένους, τους νέους, τους μικρομεσαίους, τους αγρότες, δηλαδή στο σύνολο του λαού, και θα εκφράζει την πάλη του για μια άλλη, ριζικά διαφορετική πορεία αυτού του τόπου.

* Το κείμενο αυτό του Δ. Καζάκη είναι η βάση των ομιλιών του σε εκδηλώσεις που έγιναν στην Άμφισσα στις 26.5 και στον Βύρωνα στις 27.5

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ "ΖΕΝΙΘ".........

ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΓΡΙΝΙΟΥ "Ο ΕΡΜΗΣ"

Από το Blog: http://ermaikistili.blogspot.com

Είναι ψεύτες. Και λένε ψέματα επειδή φοβούνται και θέλουν να συκοφαντήσουν και να τρομοκρατήσουν τους ναυτεργάτες, συνολικά τις απεργίες. Και επειδή ο προβοκάτορας και ο ψεύτης, στη Βουλή και στα κανάλια, εσχάτως και στους εμπορικούς συλλόγους, δεν πρόκειται ποτέ να φτύσει τον εαυτό του στον καθρέπτη για την ατιμία που υπηρετεί, το καθήκον να τον φτύσουν ανήκει στους εργαζόμενους και το λαό. Μπορούν να είναι βέβαιοι ότι, αργά ή γρήγορα, από εκεί θα τους έρθει.1. Σε ό,τι αφορά το δρομολόγιο: Η διαχειρίστρια εταιρεία μεταφέρει αεροπορικώς - και με το αζημίωτο - στην Αθήνα τους επιβάτες από την Ισπανία και τις άλλες χώρες. Μαζί με τους Έλληνες, το σύνολο των επιβατών οδηγείται με πούλμαν στο λιμάνι του Πειραιά, απ' όπου το καράβι αναχωρεί κάθε Δευτέρα, στις 7 το απόγευμα.
Με άλλα λόγια, οι εκατοντάδες τουρίστες δεν αφήνουν ούτε ένα σεντ στην Αθήνα και τον Πειραιά, αφού βλέπουν τις δυο πόλεις μέσα από το πούλμαν, στη διαδρομή αεροδρόμιο - λιμάνι. Το ίδιο συμβαίνει και στην επιστροφή, μόλις το καράβι δέσει στον Πειραιά, μετά το τέλος της εφταήμερης κρουαζιέρας στην Αδριατική.
Η εταιρεία έχει προγραμματίσει για το εξάμηνο Απρίλης - Σεπτέμβρης 2010 συνολικά 18 κρουαζιέρες με αφετηρία και κατάληξη το λιμάνι του Πειραιά. Αυτό όμως που έχει ενδιαφέρον είναι το δρομολόγιο: Πειραιάς, Ντουμπρόβνικ (Κροατία), Βενετία, Μπρίντιζι, Κατάκολο (Ολυμπία), Πειραιάς.
Με άλλα λόγια, οι εκατοντάδες τουρίστες, που μεταφέρει το καράβι, βρίσκονται επί ελληνικού εδάφους μόνο όταν το κρουαζιερόπλοιο δέσει στο Κατάκολο για 5 μόλις ώρες! Γιατί τόσος είναι ο χρόνος (12 μ. με 5 μ.μ.) τον οποίο διαθέτει η εταιρεία στους τουρίστες για να πάνε με πούλμαν στην Ολυμπία και να γυρίσουν, προκειμένου το πλοίο να αναχωρήσει ξανά για Πειραιά.
Είναι αυτονόητο ότι στις πέντε ώρες που οι τουρίστες βρίσκονται σε ελληνικό έδαφος και μάλιστα μέσα σε πούλμαν προς και από την Ολυμπία, είναι αδύνατον να ξοδέψουν 10.000.000 ευρώ σε 18 κρουαζιέρες και να ζήσουν 400 ελληνικές οικογένειες. Να, πώς κατασκευάζονται τα ψέματα.
2. Εκτός από το παραπάνω δρομολόγιο, το ίδιο κρουαζιερόπλοιο ... εκτελεί αλλά δυο, με αφετηρία και καταληκτικό σταθμό το λιμάνι το Πειραιά. Το ένα από αυτά τα δρομολόγια (επαναλαμβάνεται 8 φορές το τρίμηνο Σεπτέμβρη - Οκτώβρη - Νοέμβρη και το πλοίο «πιάνει» Κύπρο, Ισραήλ και Αίγυπτο) δεν περιλαμβάνει κανένα σταθμό σε ελληνικό λιμάνι. Δηλαδή, δεκάρα τσακιστή σε οποιαδήποτε ελληνική επιχείρηση.
Η άλλη κρουαζιέρα (τέσσερα δρομολόγια τους μήνες Μάη, Ιούνη, Ιούλη, Αύγουστο) περιλαμβάνει τρεις ελληνικούς σταθμούς: Σαντορίνη, Ρόδο και Μύκονο. Στο πρώτο νησί, σύμφωνα με το πρόγραμμα, το καράβι σταθμεύει 10 ώρες. Στο δεύτερο 9 και στο τρίτο 8. Συνολικά, οι τουρίστες περνούν 27 ώρες σε ελληνικό έδαφος, σε καθεμιά από τις τέσσερις κρουαζιέρες.
Σε όλη τη σεζόν, ο χρόνος αυτός μεταφράζεται σε 108 ώρες. Μέσα σ' αυτό το χρόνο, οι μεγαλοξενοδόχοι και άλλοι μεγαλοπράκτορες του τουρισμού ισχυρίζονται ότι οι τουρίστες αφήνουν σε 400 ελληνικές επιχειρήσεις 10.000.000! Που σημαίνει ότι ακόμα και αν το πλοίο είναι γεμάτο (1.800 επιβάτες) και χωρίς να εξαιρέσει κανείς τα παιδιά, ο κάθε επιβάτης, σύμφωνα με τον ΣΕΤΕ, αφήνει σε 400 ελληνικές επιχειρήσεις 1.400 ευρώ τη σεζόν! Όσο δηλαδή κοστίζει στον κάθε επιβάτη το σύνολο της κρουαζιέρας (μέση τιμή 1.450 ευρώ). Ο παραλογισμός δείχνει το μέγεθος του ψέματος που έχουν κατασκευάσει και όλοι τους πρόθυμα αναμασούν.
3. Η πραγματικότητα όμως είναι ακόμα χειρότερη για τους ψεύτες και τους προβοκάτορες. Οι κρουαζιέρες του «Ζενίθ» είναι All-inclusive. Που σημαίνει ότι με μια συγκεκριμένη τιμή ο επιβάτης αγοράζει μέσα στο πλοίο το σύνολο των υπηρεσιών (φαγητό, ψώνια κ.ά.) που διαφορετικά θα μπορούσε να αναζητήσει σε ένα από τα λιμάνια, άρα και της Ελλάδας.
Αντιγράφουμε από το site της διαχειρίστριας εταιρείας:
«Η Pullmantur είναι η πρώτη εταιρεία κρουαζιέρας που προσφέρει "All - Inclusive" στο πλοίο και έχει την καλύτερη all-inclusive προσφορά. Το 2005, η Pullmantur έγινε η πρώτη εταιρεία κρουαζιέρας που προσφέρει all-inclusive προσφορές (...) Το πρωινό, μεσημεριανό και δείπνο σε κάθε κρουαζιερόπλοιο της Pullmantur είναι καλύτερο από πολλά θέρετρα της γης. Μπορείτε να παραγγείλετε απεριόριστο νερό, χυμούς φρούτων, καφέ, αναψυκτικά, μπύρα, κρασί και αλκοολούχα ποτά στο μπαρ εστιατόρια, ντίσκο και το θέατρο. Μπορείτε να παραγγείλετε όσες φορές θέλετε και θα εξυπηρετείστε πάντα με ένα χαμόγελο. Συνηθίστε στην ιδέα ότι οι εγκαταστάσεις και το πλήρωμα είναι εκεί για να έχετε τις διακοπές της ζωής σας (...) Πράγματι, η διασκέδαση είναι εγγυημένη με καθημερινό πρόγραμμα ψυχαγωγίας, χορούς και διαγωνισμούς».
Όλα στο καράβι, λοιπόν. Και στα λιμάνια; Κανένα φτηνιάρικο αναμνηστικό, και αυτό από κατάστημα με το οποίο συνεργάζεται η εταιρεία! Δηλαδή φραγκοδίφραγκα για ένα δυο επαγγελματίες! Πού είναι οι 400 θέσεις εργασίας που εξασφαλίζουν οι τουρίστες του «Ζενίθ» και τώρα κινδυνεύουν; Πού είναι τα 10.000.000 ευρώ που χάνει η οικονομία της χώρας; Πουθενά! Είναι όλα φούμαρα και τρομοκρατία.
4. Στις 720 καμπίνες του το «Ζενίθ» μπορεί να φιλοξενήσει μέχρι και 1.800 επιβάτες. Το πλήρωμα αποτελείται από 613 ναυτεργάτες. Από αυτούς, μόνο ένας είναι Έλληνας και παραμένει άγνωστο με τι Συλλογική Σύμβαση Εργασίας έχει ναυτολογηθεί. Οι υπόλοιποι είναι διαφόρων εθνικοτήτων. Όλοι τους χαμηλόμισθοι και ανασφάλιστοι, θύματα και οι ίδιοι δουλεμπορικών γραφείων και κυκλωμάτων.
Η δρομολόγηση του πλοίου από το λιμάνι του Πειραιά είναι ευθεία απειλή για όλους τους ναυτεργάτες με συγκροτημένα εργασιακά δικαιώματα. Αυτόν τον τουρισμό και αυτήν τη ναυτιλία, με αυτές τις εργασιακές σχέσεις θέλουν όσοι υπερασπίζονται το κάτεργο του «Ζενίθ». Εργασιακές σχέσεις τύπου «Ζενίθ» φέρνει μαζί της η άρση του καμποτάζ.
Το κρουαζιερόπλοιο ανήκει στην πολυεθνική εταιρεία «Royal Caribbean Celebrity Cruises». Εκμεταλλεύεται τζάμπα τις υποδομές του λιμανιού, οι οποίες έχουν φτιαχτεί με λεφτά του ελληνικού λαού.
Στην Ελλάδα, η ισπανική διαχειρίστρια συνεργάζεται με την εταιρεία του εφοπλιστή Ποταμιάνου. Στον ίδιο ανήκε η γνωστή «ROC», την οποία πτώχευσε και πέταξε στο δρόμο απλήρωτους ναυτεργάτες και υπαλλήλους. Αυτούς τους εφοπλιστές υπερασπίζονται όσοι μ' ένα στόμα επιτίθενται στα ναυτεργατικά σωματεία και τους αγώνες τους.

«Αρα ο Πέτρος είναι οινόπνευμα... »

Επιασαν και οι ζέστες στην τρέχουσα κόλαση, μην αποσώσουμε κιόλας σύντροφοι, από την περισπούδαστη και πανάκριβη εκστρατεία χειραγώγησης των μαζών που εκτυλίσσεται σε ιεροεξεταστική φρενίτιδα. Χάρη στο ΚΚΕ πάνε χρόνια που το ψέμα, ειδικά το ευρωενωσίτικο, έχει κοντά ποδάρια. Ομως, στον τομέα της εξελιγμένης επικοινωνιακής λασποθύελλας χρειάζεται επιστημονική αποδόμηση η άθλια επιβεβλημένη πολιτική της ...«κάθαρσης». Της «διαφάνειας» κ.λπ.

Από τούτη 'δω τη στήλη, καραμέλες και πιπίλες του πολιτικού λεξιλογίου που πετιούνται για να μείνουν κι εν τέλει να περιβληθούν κι έναν άθλιο, ωσαύτως, ιδεολογικό μανδύα, όπως η διαβόητη «συναίνεση», έχουν ξεφτιλιστεί εγκαίρως εδώ και χρόνια. Ομως, εσχάτως, το επικοινωνιακό πογκρόμ κατά της λογικής, της κοινής λογικής, έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις και έχει και τα πρώτα δραματικά αποτελέσματα.

Το φόβητρο της χρεοκοπίας και η διέξοδος της λαϊκής αντεπίθεσης

Η συμφωνία σχετικά με την προσφυγή στο Μηχανισμό Στήριξης της ελληνικής οικονομίας απ' τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ, προβλήθηκε απ' τα αστικά μέσα μαζικής ενημέρωσης σαν η αναγκαία επιλογή για τη σωτηρία της χώρας απ' τη χρεοκοπία και τους «κερδοσκόπους των αγορών». Η προπαγανδιστική εκστρατεία των μηχανισμών της άρχουσας τάξης για τη στήριξη της κυβέρνησης, που επιχειρεί να εμφανίσει σαν πατριωτική πράξη τη μεγαλύτερη αντιλαϊκή επίθεση στην περίοδο της μεταπολίτευσης, ήταν πράγματι εντυπωσιακή.

Ωστόσο, η συγκάλυψη της πραγματικότητας με επικοινωνιακά ψευτοδιλήμματα θα γίνεται όλο και πιο δύσκολη το επόμενο διάστημα. Η αλήθεια είναι ότι η συμφωνία αφορά σε ένα μηχανισμό δανεισμού της χώρας με υψηλό επιτόκιο και πραγματικούς στόχους:

• Τη διασφάλιση των γαλλικών, γερμανικών, βρετανικών και εγχώριων ομίλων που έχουν δανείσει το ελληνικό δημόσιο και ελέγχουν πάνω από το 50% του ελληνικού δημόσιου χρέους.
• Τη θωράκιση του ευρώ στον ανταγωνισμό των νομισμάτων.
• Τη στήριξη των εγχώριων μονοπωλιακών ομίλων και των τραπεζών, για τις οποίες προβλέπεται πακέτο πρόσθετων εγγυήσεων 10 δισ. ευρώ. Οι μονοπωλιακοί όμιλοι είχαν πάνω από 50 δισ. ευρώ κέρδη την εξαετία πριν την κρίση, ενώ το 2009 που εκδηλώθηκε η κρίση τα κέρδη τους έφτασαν τα 6 δισ. ευρώ.
• Την αξιοποίηση του δανεισμού ως μοχλού για την προώθηση συνεχών κυμάτων αντιλαϊκών μέτρωνμε στόχο την αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης και την κατεδάφιση δικαιωμάτων της εργατικής τάξης.

Μέσα από τη φοροεπιδρομή, την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, την κατεδάφιση ασφαλιστικών δικαιωμάτων, τη μείωση μισθών και συντάξεων, την αναδιάρθρωση της αγοράς εργασίας, πλατιά λαϊκά στρώματα έχουν ήδη μπει στην τροχιά της απόλυτης επιδείνωσης της θέσης τους.

Νέες θυσίες για ένα μαύρο μέλλον;

Ο συγκεκριμένος Μηχανισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την αιτία εκδήλωσης της κρίσης υπερσυσσώρευσης, την αιτία διόγκωσης του δημόσιου χρέους και την ένταση της ανισομετρίας στο εσωτερικό της Ευρωζώνης.

Η αυξανόμενη δυσκολία της αστικής πολιτικής να διαχειριστεί την εξέλιξη της κρίσης δεν αφορά μόνο στην Ελλάδα. Στις ΗΠΑ, στην Ιαπωνία, στην Ευρωζώνη, αναδεικνύονται οι μεγάλες δυσκολίες και τα αδιέξοδα των διαφόρων εκδοχών της αστικής διαχείρισης. Η επεκτατική πολιτική διαχείρισης, η οποία ενισχύει τους μονοπωλιακούς ομίλους με μεγάλα πακέτα κρατικής στήριξης, οδηγεί σε μεγάλη υπερχρέωση των κρατών και εμποδίζει την απαξίωση κεφαλαίου, ενώ η περιοριστική πολιτική συμβάλλει σε παρατεταμένη βαθιά ύφεση.

Η αστική πολιτική ματαιοπονεί προσπαθώντας σήμερα να ελέγξει σε κάθε ιμπεριαλιστικό κέντρο την έκταση της απαξίωσης κεφαλαίου και την κατανομή της στους διάφορους τομείς της οικονομίας με στόχο να ξεπεράσει την αβεβαιότητα και την αστάθεια της σημερινής ανάκαμψης.

Αντίστοιχα, ο Μηχανισμός Στήριξης και τα κυβερνητικά μέτρα δεν αντιμετωπίζουν τις πραγματικές αιτίες διόγκωσης του δημόσιου χρέους. Πίσω από την αύξηση του δημόσιου χρέους βρίσκονται υπέρογκες φοροελαφρύνσεις και κρατική χρηματοδότηση του μεγάλου κεφαλαίου, μεγάλες δαπάνες εξοπλισμού για σχέδια του ΝΑΤΟ, αντιπαραγωγικές δαπάνες των Ολυμπιακών έργων, οι συνέπειες της έκθεσης της εγχώριας αγροτικής και βιομηχανικής παραγωγής στον ανταγωνισμό της «απελευθερωμένης» αγοράς της ΕΕ, απ' την οποία ωφελήθηκαν ελάχιστοι όμιλοι.

Οι δέσμες αντιλαϊκών μέτρων με στόχο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας των μονοπωλιακών ομίλων δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Θα κλιμακωθούν την επόμενη περίοδο της βαθιάς κρίσης και θα συνεχιστούν σε περίοδο αναιμικής ανάπτυξης στη συνέχεια, στο όνομα της διατήρησης της δημοσιονομικής εξυγίανσης και της βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας. Ο ΛΑ.Ο.Σ. και η ΝΔ στηρίζουν τις στρατηγικές επιλογές της κυβέρνησης. Η ΝΔ εκφράζει επιφυλάξεις για την αποτελεσματικότητα του προτεινόμενου «μείγματος» οικονομικής πολιτικής. Εκφράζει τμήμα του κεφαλαίου που ανησυχεί για την επίδραση των μέτρων στην καθήλωση της οικονομίας σε ένα φαύλο κύκλο ύφεσης και επίμονων ελλειμμάτων. Προβάλλει ως προτεραιότητα την επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων και την πώληση της ακίνητης περιουσίας του δημοσίου για τη διασφάλιση της καπιταλιστικής ανάπτυξης.

Η εφαρμογή των νέων αντιλαϊκών μέτρων θα επιδράσει παράλληλα στο βάθεμα της κρίσης την επόμενη διετία. Το ίδιο το μνημόνιο οικονομικής πολιτικής που συνοδεύει τη συμφωνία ενεργοποίησης του Μηχανισμού Στήριξης για την Ελλάδα προβλέπει, με δεδομένη την πιστή εφαρμογή των προβλεπόμενων αντιλαϊκών μέτρων και αναδιαρθρώσεων, μείωση του ρυθμού ανάπτυξης (-4%) το 2010 και (-2,5%) το 2011 και συνεχή αύξηση του λόγου δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ μέχρι το 2013.

Παρατηρώντας τα στοιχεία του 2009 βλέπουμε ότι η συρρίκνωση του ΑΕΠ αφορά σε όλους τους κλάδους της βιομηχανίας (ενέργεια, μεταφορές, κατασκευές, τηλεπικοινωνίες) και όχι μόνο τη Μεταποίηση. Συρρίκνωση καταγράφεται επίσης και σε άλλους τομείς (τουρισμός, εμπόριο). Η συρρίκνωση της μεταποιητικής παραγωγής φτάνει το 11,2% το 2009 έναντι 4,7% το 2008. Ο δείκτης παραγωγής κεφαλαιακών αγαθών παρουσιάζει μείωση 23% το 2009, έναντι μείωσης 7,4% το 2008 (μόλις και φθάνει στο 71% του αντίστοιχου επιπέδου του 2005).

Η προηγηθείσα αρνητική πορεία πραγματοποιήθηκε με αυξημένη δημόσια κατανάλωση (+9,6%) το 2009 και μικρή μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης (1,8%). Τα μεγέθη αυτά θα μεταβληθούν αρνητικά τη διετία 2010-2011. Αρκεί να συνυπολογίσουμε τη μείωση των δημόσιων δαπανών, την επίδραση της αύξησης της ανεργίας και της εφαρμογής των αντιλαϊκών μέτρων στην ιδιωτική κατανάλωση. Σύμφωνα με την Ελληνική Στατιστική Αρχή (πρώην ΕΣΥΕ), το επίσημο ποσοστό ανεργίας το Φλεβάρη του 2010 ανήλθε σε 12,1% έναντι 9,1% το Φλεβάρη του 2009 και 11,3% το Γενάρη του 2010.

Η Ευρωζώνη τρίζει

Οι εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (5/5/10) προβλέπουν αναιμική ανάκαμψη 1% για την ΕΕ των «27» και για την Ευρωζώνη 0,9% το 2010. Ωστόσο, και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί επισφαλή και αβέβαιη την πρόβλεψη ακόμα και αυτής της αναιμικής ανάκαμψης, επισημαίνοντας την αύξηση της ανεργίας, την καθήλωση των ιδιωτικών επενδύσεων και της ιδιωτικής κατανάλωσης, προβλέπει αυξημένη διαχειριστική δυσκολία λόγω της αυξητικής πορείας του δημόσιου ελλείμματος και του δημόσιου χρέους καθώς και της ανισομετρίας στο ρυθμό ανάπτυξης των κρατών - μελών.

Κάτω απ' την πίεση των εξελίξεων διαμορφώθηκε μεταξύ των ηγετικών δυνάμεων της ΕΕ ένας νέος προσωρινός συμβιβασμός για τη διαχείριση της κρίσης στην Ευρωζώνη. Το πλαίσιο του προσωρινού συμβιβασμού προβλέπει αυστηρότερους κανόνες, διαδικασίες και κυρώσεις σχετικά με την τήρηση του Συμφώνου Σταθερότητας και πλαίσιο διαχείρισης των κρίσεων και θωράκισης του ευρώ που συγκεκριμενοποιήθηκε με τον ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης.

Ο συγκεκριμένος Μηχανισμός θα διαθέσει ως και 750 δισ. ευρώ στις χώρες της Ευρωζώνης με κατανομή 60 δισ. μέσω δανείων απ' την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 440 δισ. απ' τα κράτη - μέλη του ευρώ και 250 δισ. ευρώ απ' το ΔΝΤ.

Ωστόσο, όπως ήδη εξηγήσαμε, ο συγκεκριμένος Μηχανισμός δεν μπορεί να αντιμετωπίσει ούτε την αιτία εκδήλωσης της κρίσης υπερσυσσώρευσης, ούτε την ένταση της ανισομετρίας στο εσωτερικό της Ευρωζώνης και τις συνέπειες που έχει στην όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων.

Το ΚΚΕ είχε έγκαιρα επισημάνει ότι το ευρώ αποτέλεσε νομισματική συγκόλληση οικονομιών κρατών - μελών με βαθιές ανισομετρίες στην ανάπτυξη και διάρθρωση των βιομηχανικών κλάδων, επομένως της παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητάς τους καθώς και της στρατιωτικής και πολιτικής ισχύος τους. Σε συνθήκες κρίσης ήταν αναμενόμενο να δοκιμαστεί η συνοχή της Ευρωζώνης.

Η Γερμανία υπήρξε η μεγάλη ωφελημένη της προηγούμενης περιόδου από τη συγκρότηση της Ευρωζώνης. Από τη μια διατήρησε ισχυρό το ευρώ και από την άλλη έδωσε διέξοδο στις εξαγωγές της στο εσωτερικό της Ευρωζώνης, διατηρώντας εμπορικά πλεονεκτήματα, τη στιγμή που αντίστοιχα διευρύνονταν τα ελλείμματα σε Πορτογαλία, Ισπανία, Ιταλία και όχι μόνο στην Ελλάδα. Είναι ένα από τα κεντρικά ζητήματα στα οποία εκφράζεται η αλλαγή του συσχετισμού δύναμης μεταξύ Γερμανίας - Γαλλίας και η όξυνση της αντίθεσής τους, με τη δεύτερη να προσανατολίζεται σε πιο σταθερές συμμαχικές σχέσεις με τα κράτη - μέλη του Μεσογειακού Νότου.

Η τελευταία Σύνοδος του Γιουρογκρούπ επιβεβαιώνει την όξυνση των αντιθέσεων στο εσωτερικό της Ευρωζώνης. Η διαπάλη εστιάζεται στην κατανομή των βαρών απ' την προβλεπόμενη απαξίωση κεφαλαίων μεταξύ των κρατών - μελών αλλά και μεταξύ των μονοπωλιακών ομίλων. Γι' αυτό και επεκτείνεται σε διάφορες πλευρές της οικονομικής πολιτικής, απ' τους όρους εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και το πλαίσιο δημοσιονομικής πολιτικής μέχρι τις νέες ρυθμίσεις λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού τομέα και τις πωλήσεις ασφαλίστρων κινδύνου.

Η πιθανή ύφεση στην Ευρωζώνη θα επιδράσει στις εξαγωγές των ΗΠΑ και της Κίνας στη συγκεκριμένη αγορά, θα έχει αντίκτυπο στην παγκόσμια οικονομία. Μια υπέρμετρη υποτίμηση του ευρώ σε σχέση με το δολάριο θα πλήξει γενικότερα την ανταγωνιστικότητα των εξαγωγών των ΗΠΑ. Απ' την άλλη, καθιστά το δολάριο πιο ελκυστικό σαν διεθνές νόμισμα.

Καθώς αυξάνουν οι δυσκολίες διαχείρισης της κρίσης σε όλα τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις, μεγαλώνει και ο κίνδυνος νέου κύκλου τοπικών πολεμικών συγκρούσεων, π.χ., Αφγανιστάν-Πακιστάν, Κορέα, Δυτικά Βαλκάνια.

Κάτω από ξένη σημαία;

Καθώς γίνεται όλο και πιο ορατή η διαχειριστική δυσκολία της αστικής πολιτικής, η άρχουσα τάξη παίρνει τα μέτρα της. Αναπτύσσει μια πολύμορφη προσπάθεια αναμόρφωσης του πολιτικού συστήματος και αξιοποίησης του οπορτουνιστικού ρεύματος μέσα στο εργατικό κίνημα ώστε να εκτονώσει και να εγκλωβίσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

Σε αυτή την κατεύθυνση απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή στη γραμμή που προβάλλει σαν διέξοδο την αναδιαπραγμάτευση του χρέους (ΣΥΝ, Αριστερή Πρωτοβουλία ΠΑΣΟΚ) με πιθανή διαπραγμάτευση και της εξόδου απ' την Ευρωζώνη (συνιστώσες ΣΥΡΙΖΑ, στελέχη του ΝΑΡ).

Η συγκεκριμένη πρόταση αφήνει στο απυρόβλητο την καπιταλιστική ιδιοκτησία των μονοπωλιακών ομίλων και τη συμμετοχή της χώρας στην ΕΕ. Παρά τις αντικαπιταλιστικές κορόνες με τις οποίες επενδύεται από ορισμένους αρθρογράφους, στην πράξη οδηγεί στη διαπραγμάτευση του χρόνου και του τρόπου που θα πληρώσει ξανά η εργατική τάξη για να τονωθεί ο ρυθμός της καπιταλιστικής ανάπτυξης, με επεκτατική δημοσιονομική πολιτική και μοχλό τις κρατικές επενδύσεις, για να συνεχιστούν οι θυσίες των εργαζομένων στο βωμό της ανταγωνιστικότητας. Προτείνει διαφορετική ιεράρχηση στις συμμαχίες της άρχουσας τάξης με τα ιμπεριαλιστικά κέντρα και καλεί το λαϊκό κίνημα να στηρίξει αυτή την επιλογή.

Εμφανίζει σαν κεντρικό ζήτημα το ύψος του δημόσιου χρέους, απομονωμένο απ' τον ταξικό χαρακτήρα της ανάπτυξης, τους παράγοντες που διαμορφώνουν την ανισόμετρη θέση μιας οικονομίας στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα και την αιτία της καπιταλιστικής κρίσης.

Η λαθεμένη αντίληψη που αναδείκνυε το δημόσιο χρέος σαν βασική αιτία της εξαθλίωσης του λαού δεν είναι βέβαια καινούρια. Αρκεί να θυμηθούμε την κριτική του Μαρξ στον Κόμπετ και στον Νταμπλντέι και τις επισημάνσεις του για το ρόλο του δημόσιου χρέους στην πρωταρχική συσσώρευση του κεφαλαίου, στην κεφαλαιοποίηση του πλούτου.

Για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών το δίλημμα «επεκτατική αναπτυξιακή ή περιοριστική αστική πολιτική» είναι ψευδεπίγραφο, αφού πρόκειται για τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος, του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.

Οσοι προβάλλουν σαν ριζοσπαστική διέξοδο την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και ασκούν κριτική στο ΚΚΕ για «γενικολογία και αδυναμία θεωρητικής επεξεργασίας», στην καλύτερη περίπτωση αναδεικνύουν την άγνοιά τους για τη σχέση οικονομίας - πολιτικής. Οταν όμως φτάνουν να παραλληλίσουν την πρότασή τους με την άρνηση των μπολσεβίκων να πληρώσουν τα τσαρικά δάνεια, αποκαλύπτονται. Ξεχνούν μια μικρή λεπτομέρεια: Ποια τάξη έχει κάθε φορά την εξουσία και διαπραγματεύεται το ύψος του χρέους. Δεν ξεχνούν τυχαία αλλά συνειδητά, γιατί σε τελευταία ανάλυση θέλουν να στοιχηθεί το λαϊκό κίνημα «κάτω από ξένη σημαία». Το ΚΚΕ δε θα τους κάνει τη χάρη. Αναδεικνύει σταθερά και ανυποχώρητα τον πραγματικό αντίπαλο με τον οποίο πρέπει να αναμετρηθεί το λαϊκό κίνημα: Την εξουσία των μονοπωλίων.

Οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης

Κάθε μέρα που περνάει γίνονται όλο και πιο ορατές οι συνέπειες του βαθέματος της κρίσης και της κυβερνητικής πολιτικής στην κατάσταση της εργατικής τάξης και του λαού. Ταυτόχρονα, μεγαλώνουν οι δυνατότητες να αποδείξουμε πού οδήγησε τελικά ο περιβόητος μονόδρομος της ΕΕ και γενικότερα της καπιταλιστικής ανάπτυξης. Οι απανωτές θυσίες των δικαιωμάτων των εργαζομένων για τη θωράκιση της κερδοφορίας των μονοπωλιακών ομίλων δεν οδήγησαν στην κοινωνική ευημερία αλλά στην κρίση και στην αύξηση της σχετικής και απόλυτης εξαθλίωσης των λαϊκών στρωμάτων.

Οι εργαζόμενοι βιώνουν την ανασφάλεια και την επιδείνωση της θέσης τους, ενώ έχουν ωριμάσει οι υλικές προϋποθέσεις και έχει συσσωρευτεί τεράστιος πλούτος για να ικανοποιηθούν τα βασικά τους δικαιώματα, όπως η πλήρης, σταθερή εργασία, η δημόσια και δωρεάν Υγεία. Ταυτόχρονα, η ΕΕ έχει χάσει τη λάμψη της ενώ οξύνονται οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στο εσωτερικό της. Υπάρχει λοιπόν πρόσφορο έδαφος για να προβάλουμε αποφασιστικά το δρόμο της αποδέσμευσης απ' την ΕΕ με λαϊκή εξουσία.

Οι δυνατότητες της λαϊκής εξουσίας, της κοινωνικής κρατικής ιδιοκτησίας στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, με κεντρικό επιστημονικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, μπορούν να αναδειχθούν πιο πειστικά στη σημερινή συγκυρία. Την ώρα, για παράδειγμα, που ο εργαζόμενος βιώνει τις συνέπειες της «απελευθερωμένης» αγοράς ενέργειας (με τις απανωτές αυξήσεις των τιμών της οικιακής κατανάλωσης, την επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων, την καταστροφή του περιβάλλοντος) πιο εύκολα μπορεί να αντιληφθεί την υπεροχή της στρατηγικής μας πρότασης. Να κατανοήσει τις δυνατότητες της λαϊκής οικονομίας στην αξιοποίηση του συνόλου των ενεργειακών πηγών της χώρας (λιγνίτης, ανεξερεύνητα κοιτάσματα πετρελαίου, αιολική και ηλιακή ενέργεια, γεωθερμία) για τη συνδυασμένη ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών.

Η μαχητική προβολή του ριζοσπαστικού πλαισίου πάλης που προτείνουμε (π.χ., πλήρης σταθερή εργασία με 35ωρο - 5ήμερο - 7ωρο, φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου με 45%, κατάργηση στρατιωτικών εξοπλισμών για ανάγκες του ΝΑΤΟ, κλπ.) αποτελεί όρο για να μη νομιμοποιηθεί στη λαϊκή συνείδηση σαν αναγκαία η κυβερνητική πολιτική. Γενικότερα μπορούμε πλέον από καλύτερες θέσεις να ακυρώσουμε την προσπάθεια της άρχουσας τάξης να εκτονώσει τη λαϊκή δυσαρέσκεια που θα αυξηθεί το επόμενο διάστημα.

Διεξάγουμε ένα σκληρό μακρόχρονο αγώνα που θα κρίνεται νικηφόρα στις καθημερινές μάχες σε κάθε κλάδο και τόπο δουλειάς, στο βαθμό που κερδίζει έδαφος η γραμμή οργάνωσης του κινήματος για σύγκρουση στο επίπεδο της εξουσίας.

Του
Μάκη ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ*
*Ο Μάκης Παπαδόπουλος είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Οικονομίας

Ηθελαν μαθήτριες να συμμετάσχουν σε σόου υποταγής

Η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μάγια Τσόκλη και ο Σύνδεσμος Αντιπροσώπων Αεροπορικών Εταιρειών ήθελαν οι μαθήτριες του Ράλλειου Γυμνασίου Θηλέων Πειραιά, να μοιράζουν «δωράκια» σε τουρίστες, ώστε να «απολογηθεί» η χώρα για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων!

Μαθήτριες που θα μοιράζουν δώρα σε τουρίστες, για να ...ζητήσουν συγγνώμη για τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων, ονειρεύονταν η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μάγια Τσόκλη και ο πρόεδρος του Συνδέσμου Αντιπροσώπων Αεροπορικών Εταιρειών, Ντίνος Φραντζεσκάκης! Διοργάνωναν, για σήμερα, «"επίθεση φιλίας" προς τους ξένους τουρίστες» και ήθελαν τις μαθήτριες απ' το Ράλλειο Πειραματικό Γυμνάσιο Θηλέων, να συμμετέχουν στο σόου και να μοιράζουν «δώρα σε συσκευασίες του ΕΟΤ»! Μετά από παρέμβαση του ΠΑΜΕ, η ΕΛΜΕ Πειραιά έκανε παρέμβαση στον διευθυντή του σχολείου και η συμμετοχή των μαθητριών στο σόου ακυρώθηκε.

Ο «Ρ» σήμερα δημοσιεύει την απαράδεκτη υπεύθυνη δήλωση, με την υπογραφή του υπουργείου Παιδείας, που δόθηκε στους γονείς για τη συμμετοχή των μαθητών στη φιέστα που ετοίμαζε η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ με την ...ευγενική χορηγία του Συνδέσμου Αντιπροσώπων Αεροπορικών Εταιρειών. Πρόκειται για «μνημείο» υποτακτικής αντίληψης, αναπαραγωγής της «θεωρίας» της ψωροκώσταινας, που ζητιανεύει για να ζήσει, μια «εικόνα» από άλλες εποχές. Σκοπός τους ήταν να συκοφαντήσουν τους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στα μέτρα, να στρέψουν μαθητές και γονείς ενάντια στις κινητοποιήσεις που διεκδικούν τα συμφέροντά τους. Συγκεκριμένα, από τους γονείς των μαθητριών ζητήθηκε να υπογράψουν την παρακάτω δήλωση:

«Δηλώνω υπεύθυνα ότι επιτρέπω στη μαθήτρια ....... της Γ' Τάξης να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις "επίθεσης φιλίας" προς τους ξένους τουρίστες που επισκέπτονται τη χώρα μας, ώστε να αντιστραφούν οι αρνητικές εικόνες που εξέπεμψαν τα διεθνή ΜΜΕ το τελευταίο διάστημα. Οι εκδηλώσεις οργανώνονται με πρωτοβουλία της Μάγια Τσόκλη (βουλευτή Επικρατείας και εισηγητή του κοινοβουλευτικού τομέα τουρισμού του ΠΑΣΟΚ) και του Ντίνου Φραντζεσκάκη (Προέδρου του Συνδέσμου Αντιπροσώπων Αεροπορικών Εταιρειών) και θα λάβουν χώρα την Τρίτη 1 Ιουνίου 2010 από 16:00 - 18:00 στο λιμάνι του Πειραιά. Οι μαθήτριες του σχολείου μας θα μοιράσουν στους τουρίστες που αναχωρούν δώρα σε συσκευασίες του ΕΟΤ».

NASTOS A. MARKO

Θέλουν τους μαθητές να προσκυνούν το κεφάλαιο

Η Οργάνωση Πόλης Πειραιά της ΚΝΕ, σε ανακοίνωση της, «καταγγέλλει τις προσπάθειες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, των εφοπλιστών, των μηχανισμών τους μέσα στα σχολεία που προσπαθούν με πρωτοφανή τρόπο να στρέψουν τους μαθητές ενάντια στους εργατικούς - λαϊκούς αγώνες». Η Οργάνωση της ΚΝΕ τονίζει ότι «η κίνηση αυτή εντάσσεται στη συνολική συκοφαντική επίθεση που έχουν εξαπολύσει η κυβέρνηση, η εργοδοσία και οι μηχανισμοί της στο ΠΑΜΕ και στους αγώνες των εργαζομένων που αναπτύσσονται σαν απάντηση στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται από το σύνολο των κομμάτων της πλουτοκρατίας και της ΕΕ. Αποτελεί ιδεολογική τρομοκρατία, στην κυριολεξία επιχείρηση πλύσης εγκεφάλου παιδικών συνειδήσεων, ηλικίας 13 έως 15 χρόνων. Θέλουν να μάθουν τους μαθητές να προσκυνούν το κεφάλαιο, να υπερασπίζονται τα κέρδη του, να ζουν υποταγμένοι, κόντρα στα συμφέροντα αυτών και των εργαζόμενων γονιών τους. Ταυτόχρονα, το μοίρασμα υπεύθυνων δηλώσεων δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία σύγχρονη έκδοση των "πιστοποιητικών κοινωνικών φρονημάτων". Οι μαθητές να βρεθούν στο πλευρό των ναυτεργατών και του συνόλου της εργατικής τάξης. Εκεί είναι η θέση τους».

Ακόμα, η Ομοσπονδία Ενώσεων Συλλόγων Γονέων Μαθητών Νομαρχίας Πειραιά, μεταξύ άλλων, υπογραμμίζει: «Αρνούμαστε τη χρησιμοποίηση των παιδιών μας, για την εκπλήρωση των σχεδίων τους. Πολλοί από τους γονείς τους είναι ναυτεργάτες, άνεργοι, που παλεύουν για μια ζωή, προσφέροντας τις περισσότερες φορές και την ίδια τη ζωή τους για τα κέρδη των εφοπλιστών, για τους μεγαλοξενοδόχους, για τους μεγαλεμπόρους».

NASTOS A. MARKO

Σχετική Ερώτηση του ΚΚΕ στη Βουλή

«Απεργοσπαστικός μηχανισμός της κυβέρνησης, μέσω της βουλευτού του ΠΑΣΟΚ Μ. Τσόκλη, με προσπάθεια αξιοποίησης μαθητών και γονέων, κατά του αγώνα των ναυτεργατών», είναι το θέμα της σχετικής Ερώτησης που κατέθεσαν στη Βουλή για την υπόθεση οι βουλευτές του ΚΚΕ Γιώργος Μαρίνος, Γιάννης Γκιόκας, Διαμάντω Μανωλάκου και Βέρα Νικολαΐδου. Οι βουλευτές απευθύνουν την Ερώτηση προς την υπουργό Παιδείας και μεταξύ άλλων επισημαίνουν:

«Το τελευταίο διάστημα με αφορμή τις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις των εργαζομένων κατά των αντιλαϊκών κυβερνητικών μέτρων ξεδιπλώνεται μια άνευ προηγούμενου επιχείρηση απεργοσπασίας και συκοφάντησης των εργατικών αγώνων.

Μεγάλες είναι οι ευθύνες του υπουργείου Παιδείας, το οποίο συμμετέχει ενεργά σε αυ τήν την προσπάθεια της κυβέρνησης κατά του αγώνα των ναυτεργατών και των άλλων εργαζο μένων, επιχειρώντας μάλιστα να χρησιμοποιήσει την εκπαιδευτική διαδικασία, μαθητές, σχολεία και εκπαιδευτικούς για την οργάνωση ομάδων απεργοσπασίας και κοινωνικού αυτοματισμού.

Οπως διαπιστώθηκε, στο μηχανισμό της απεργοσπασίας συμμετέχει - πρωτοστατεί η κ. Μά για Τσόκλη, βουλευτής Επικρατείας και υπεύθυνη Τουρισμού του ΠΑΣΟΚ. Με πρωτοβουλία της κ. Τσόκλη, οι μαθήτριες της Γ' Τάξης του Ραλλείου Γυμνασίου Θηλέων Πειραιά κλήθηκαν να συμμετάσχουν σε απαράδεκτες εκδηλώσεις στο λιμάνι του Πειραιά, με το όνομα "επίθεση φιλίας", και με σκοπό να αντιστραφεί, όπως αναφέρουν οι διοργανωτές, το αρνητικό κλίμα σε σχέση με τη χώρα μας, αναπαράγοντας επί της ουσίας όλες τις συκοφαντίες για το ότι οι κινητοποιήσεις, οι απεργίες των ναυτεργατών πλήττουν τον τουρισμό, την εικόνα της χώρας μας κλπ. Πρόκειται για απαράδεκτες και επικίνδυνες ενέργειες. Και όλα αυτά με την κάλυψη του υπουργείου Παιδείας», σημειώνουν μεταξύ άλλων οι βουλευτές.

Οι βουλευτές του ΚΚΕ ρωτούν την υπουργό Παιδείας:

• Γιατί το υπουργείο Παιδείας συμμετέχει στην απεργοσπαστική μεθόδευση κατά του αγώνα των ναυτεργατών που αγωνίζονται ενάντια στην απελευθέρωση στο χώρο των κρουαζιερόπλοιων, για το δικαίωμα στην εργασία σε πλήρη ασφαλιστικά και κοινωνικά δικαιώματα;
• Γιατί εμπλέκει τους μαθητές, τους εκπαιδευτικούς, τα σχολεία σε αυτήν την απαράδεκτη μεθόδευση;
• Γιατί δίνει αρμοδιότητες οργανωτή της απεργοσπασίας στην κ. Τσόκλη και στον πρόεδρο του Συνδέσμου Αντιπροσώπων Αεροπορικών Εταιρειών;
• Σκοπεύει να σταματήσει τις απεργοσπαστικές συκοφαντίες σε βάρος των ναυτεργατών, συνολικά των εργαζομένων και του αγώνα τους;

NASTOS A. MARKO

Η "ΝΕΑ" ΠΑΙΔΕΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΗΣ

Για τη μείωση της ύλης στις θετικές επιστήμες

Με σύνθημα «Εξορθολογισμός στα θετικά μαθήματα: Λιγότερη ύλη, περισσότερη γνώση», η υπουργός Παιδείας επιχειρεί μία ακόμα «τομή» στο χώρο της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Στο βωμό της «αναβάθμισης» αποφάσισε να θυσιάσει τις Θετικές Επιστήμες, περικόπτοντας την ύλη τους, με «... σαφή παιδαγωγικά κριτήρια...» (!!!), θεωρώντας, εντελώς μηχανιστικά, ότι το πολύ είναι και κουραστικό και δύσκολο, ενώ το λίγο κατανοητό. Αυτό παρουσιάζεται ανάγλυφα στην πρώτη ανακοίνωση του υπουργείου Παιδείας, όπου, η γνώση μετράται με βάση ποσοστά και ...μέσους όρους (!) περικοπής της ύλης.

υπουργός Παιδείας φαίνεται από την ανακοίνωσή της ότι αποδέχεται την εκτίμηση των μαθητών ότι «τα θετικά μαθήματα και ιδιαιτέρως δύσκολα είναι και υπερφορτωμένα σε ύλη». Ασφαλώς και μια αναδιάρθρωση της ύλης θα μπορούσε να επιχειρηθεί, σε άλλη όμως κατεύθυνση, η οποία θα έχει καθοριστεί μετά από ενός άλλου είδους ανάλυση των πραγματικών δεδομένων, παράλληλα με την λήψη και άλλων μέτρων. Χωρίς κανείς να υποτιμά τη δυσκολία να διατρίψει ο μαθητής στα λεγόμενα θεωρητικά μαθήματα, οι θετικές επιστήμες, ως εκ του αντικειμένου τους, απαιτούν περισσότερο κόπο για την κατανόηση, ιδιαίτερα των βασικών εννοιών τους, εκ μέρους των μαθητών. Και ακριβώς εκεί εστιάζεται η όχι μόνο γνωστική αλλά και παιδευτική τους χρησιμότητα. Μέσα από τις θετικές επιστήμες οι μαθητές «ακονίζουν το μυαλό τους». Και όχι μόνο. Και αυτό στην εποχή μας είναι περισσότερο κουραστικό από ποτέ. Τα πρότυπα του «εύκολου» κυριαρχούν. «Εύκολη» προβολή, «εύκολος» πλουτισμός, «εύκολη» μάθηση, «εύκολη» εισαγωγή στο πανεπιστήμιο. Οπου «εύκολο» στις μέρες μας σημαίνει «άκοπα».

σφαλώς και γνωρίζει η υπουργός Παιδείας την ύλη π.χ. της Φυσικής του International Baccalaureate Diploma. Μία σύγκριση με την αντίστοιχη ύλη του δημόσιου σχολείου, η οποία αποδεικνύεται ότι υστερεί εξαιρετικά και ως προς την έκταση της διδασκόμενης ύλης του Baccalaureate, ανατρέπει κάθε ισχυρισμό της κας υπουργού. Μήπως θα έπρεπε να ασχοληθεί με τον τρόπο διδασκαλίας, με τον πραγματικό χρόνο διδασκαλίας, με τα βιβλία που εγκρίνονται, με το πλήθος των μαθητών στην τάξη και κυρίως, όπως επισημαίνει και η Ενωση Ελλήνων Φυσικών, η οποία έχει διατρίψει στο ζήτημα, με το επίπεδο δυσκολίας των θεμάτων με τα οποία εξετάζονται οι θετικές επιστήμες στο εκπαιδευτικό μας σύστημα;

ωρίς την παραμικρή δόση ειρωνείας, εκτιμώ την ευαισθησία της κας υπουργού η οποία θέλει να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι ...«η οικογενειακή ζωή και γαλήνη (των μαθητών) έχει ουσιαστικά διαταραχθεί λόγω της λειτουργίας του εκπαιδευτικού μας συστήματος», όμως τι θα κάνει για «διαταραχές» όπως ανεργία, φτώχεια, ασφάλιση, που προκαλούνται από την πολιτική της κυβέρνησης στην οποία ανήκει;

Γιώργος Π. ΤΡΙΜΠΕΡΗΣ
Καθηγητής, Τμήμα Φυσικής του Ε.Κ. Πανεπιστημίου Αθηνών

Σε ρόλο προβοκάτορα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης

Η συνέντευξη του Θ. Πάγκαλου στο κυριακάτικο «Βήμα» επιβεβαιώνει ότι το ΠΑΣΟΚ καθοδηγεί την ενορχηστρωμένη επίθεση λάσπης στο εργατικό κίνημα και την πολιτική πρωτοπορία του

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σε συνεργασία με το σύμμαχό της ΛΑ.Ο.Σ., είναι ο ενορχηστρωτής της βρώμικης προβοκάτσιας σε βάρος του ΚΚΕ και των εργατικών αγώνων, σε μια περίοδο που το αστικό πολιτικό σύστημα και τα κόμματά του συνασπίζονται σε ιερή συμμαχία για να χτυπήσουν το ανερχόμενο λαϊκό κίνημα και την πολιτική του πρωτοπορία.

Αυτό επιβεβαιώνεται για μια ακόμη φορά από την άτιμη επίθεση που κάνει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στο ΚΚΕ, στο πλαίσιο συνέντευξής του στο κυριακάτικο «Βήμα». Οπως και το 2007 με την προβοκάτσια για τη «Γερμανός», έτσι και σήμερα, το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να συκοφαντήσει το ΚΚΕ και τη μαζική λαϊκή πολιτική πάλη, δείχνοντας επί της ουσίας την ανησυχία του αστικού πολιτικού συστήματος για τους κλιμακούμενους εργατικούς αγώνες, στους οποίους μπαίνουν ολοένα και περισσότεροι ψηφοφόροι, παλιοί οπαδοί και μέλη του ΠΑΣΟΚ.

Ανάμεσα σε άλλα, ο Θ. Πάγκαλος ισχυρίζεται ότι το ΚΚΕ επιδιώκει «διάλυση του κράτους, κορύφωση της ανεργίας, λαϊκή δυστυχία», ισχυρίζεται ότι οι εργατικοί αγώνες φταίνε για την «πτώση του ελληνικού τουρισμού». Βολική ερμηνεία ενός κατεξοχήν θιασώτη του λιγότερου κράτους, ενίσχυσης της επιχειρηματικής δράσης που φέρνει ανεργία και λαϊκή δυστυχία, να κατηγορεί το ΚΚΕ ως υπεύθυνο για την πολιτική της κυβέρνησής του. Τέτοια απάτη. Γιατί ανεργία και δυστυχία φέρνει η κλοπή του πλούτου από τους καπιταλιστές, που ενισχύει η κυβέρνηση με την πολιτική της.

Και συνεχίζει:

«Πέραν αυτού υπάρχει και ένα θέμα. Πρέπει να σταματήσουμε να παίζουμε το κρυφτό με την έννοια της βίας. Βεβαίως εγκληματίας είναι αυτός που σκοτώνει ανθρώπους. Αυτοί που έκαψαν τους τρεις ανθρώπους στην οδό Σταδίου είναι εγκληματίες και πρέπει να βρεθούν και να μπουν στη φυλακή. Υπάρχει και μια ανυπομονησία της κοινής γνώμης, γιατί επιτέλους δεν βρίσκονται; Αυτό όμως το φαινόμενο, αυτή η πράξη δεν είναι τυχαία. Ποιος επαγγέλλεται τη βία; Οταν φωνάζουν οι συνδικαλιστές - και μη μου πείτε ότι δεν το κάνουν οι συνδικαλιστές του ΚΚΕ, γιατί τους είδα με τα μάτια μου και αναγνώρισα πρόσωπα στην τηλεόραση να φωνάζουν "να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή", αυτό δεν είναι πράξη βίας;».

Ιδια γλώσσα με τον Καρατζαφέρη

Εδώ πια δίνει τα ρέστα του. Οχι μόνο αντιστρέφοντας την πραγματικότητα, αλλά χρησιμοποιώντας και κραυγαλέα ψέματα για να ενισχύσει την προβοκάτσια που έστησαν κρατικοί μηχανισμοί, ακροδεξιές ομάδες, με διασυνδέσεις ακόμη και με τον υπόκοσμο, λέγοντας πως αυτός είδε τους συνδικαλιστές του ΚΚΕ να φωνάζουν τα προβοκατόρικα συνθήματα. «Μάτι γαρίδας» ο κ. Πάγκαλος. Οσο για τα υπόλοιπα και τους υπόλοιπους, αυτούς που έδρασαν στην προβοκάτσια, τα οποία στήριξε ο Γ. Καρατζαφέρης στη Βουλή, άλλος προβοκάτορας αυτός, φαίνεται ότι ο κ. Πάγκαλος τους παίρνει υπό τη σκέπη του. Οχι μόνο την προσωπική, αλλά ως στέλεχος της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και της κυβέρνησης. Ρωτά για το έγκλημα των προβοκατόρων, τις δολοφονίες στη «Μαρφίν», γιατί δε βρίσκονται. Οι προβοκάτορες ενίοτε έχουν και κάλυψη. Αλλωστε, μόνοι τους θα βρεθούν; Γιατί, αναφωνεί μέλος της κυβέρνησης, «γιατί δε βρίσκονται»; Επικίνδυνη για το λαό προπαγάνδα.

Ετσι σε πλήρη συντονισμό με τον Γ. Καρατζαφέρη, ο κ. Πάγκαλος προσπαθεί να χρεώσει στο ΚΚΕ και στο μαζικό εργατικό λαϊκό κίνημα τη δράση προβοκατόρικων και παρακρατικών μηχανισμών. Προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα την επικίνδυνη για το λαό προβοκάτσια, προσπαθεί να αποδώσει στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ τη δράση των ακροδεξιών και άλλων προβοκατόρων που την ίδια μέρα επιχείρησαν να εισβάλουν στη Βουλή. Για να γίνει μάλιστα αληθοφανές το ψέμα του, λέει πως αναγνώρισε και πρόσωπα (!).

Κάλυψη από την κυβέρνηση

Στο ίδιο πνεύμα, απαντώντας χτες σε σχετικές ερωτήσεις, ο Γ. Πεταλωτής είπε ότι «καμία προβοκάτσια δεν εκπορεύεται από το Μέγαρο Μαξίμου. Είναι αλήθεια ότι το ΚΚΕ και το ΠΑΜΕ έχει μία ικανότητα να βλέπει παντού προβοκάτσιες. Οταν βλέπεις, όμως, παντού προβοκάτσιες χάνεις την πραγματικότητα και δεν μπορείς να την αντιμετωπίσεις όπως πρέπει».

Σε άλλο σημείο, καλύπτοντας πλήρως τα ψέματα του Πάγκαλου, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ισχυρίστηκε ότι «ο κ. Πάγκαλος σε μία συνέντευξη είπε την άποψή του. Δεν τίθεται ζήτημα ή όχι των απόψεών του (...) Πόλεμο "λάσπης", ως συνήθως, κάνει το ΚΚΕ προς το ΠΑΣΟΚ. Και δεν το κάνει τώρα, το κάνει χρόνια. Από κει και πέρα, είναι μία άποψη και καθένας σε αυτή τη Δημοκρατία δικαιούται να λέει τις απόψεις του (...) Ασυλία σε αυτή την πολιτική ζωή και στην πολιτική σκέψη δεν μπορεί να υπάρχει από κανέναν για κανέναν».

LA FGCI CONTRO IL TERRORISMO DI STATO DI ISRAELE

La FGCI condanna duramente il vile attaco compiuto questa mattina da Israele, ai danni del convoglio navale di pacifisti che portavano aiuti alla popolazione palestinese di Gaza. Un vero e proprio atto terroristico ancor più deprecabile, proprio perchè peprpetrato ai danni di persone disarmate, colpevoli solo di voler raggiungere una popolazione da mesi rinchiusa in una prigione a cielo aperto e sottoposta al blocco degli aiuti internazionali.
E' evidente ormai da tempo che Israele non ha nessuna intenzione di risolvere il conflitto e l' uso della forza militare è l' unica risposta di cui è capace.
Israele non può continuare ad agire indisturbato ed impunito; chiediamo alla comunità internazionale, di agire affinchè cessino le vessazioni ai danni dei palestinesi e vengano presi provvedimenti contro le azioni criminali dello stato di Israele.
Dalla parte della Palestina sempre!

NASTOS A. MARKO

ΣΙΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ Ε.Ε.