Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Οπως τους συμφέρει

Τα επιτελεία του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισαν η ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος να γίνεται: 
α) Με μέτρο σύγκρισης τα αποτελέσματα των συνδυασμών του στις τοπικοδιοικητικές εκλογές του 2010 κι όχι με τα ποσοστά των εθνικών εκλογών του 2012. 
β) Υπό το πρίσμα του ισχυρισμού ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δε διαθέτει έμπειρο στελεχιακό δυναμικό, υποδομές και εμπειρία στην Τοπική Διοίκηση και έτσι πολλά από τα πρόσωπα που κλήθηκαν να δώσουν τη μάχη στην ουσία πάλευαν με άνισους όρους! Μάλιστα, γύρω απ' το δεύτερο άξονα περιστρέφεται συνολικά η προπαγάνδα του, υπερτονίζοντας δηλαδή τα στοιχεία της νέας, αδοκίμαστης, άφθαρτης δύναμης, σε αντιπαράθεση με τις παλιές, δοκιμασμένες και φθαρμένες πολιτικές δυνάμεις που ασκούσαν έως σήμερα τη διαχείριση.

Είναι προφανές πως, όταν η πραγματικότητα δε βολεύει τον ΣΥΡΙΖΑ τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα. Με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών του

2010, ο ΣΥΡΙΖΑ κατήγαγε στις προχτεσινές εκλογές ένα θρίαμβο, αφού το 2010 ήταν μια δύναμη του 3% ή 4%... Θρίαμβος ακόμα μεγαλύτερος αν πειστεί κανείς ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ξεφύτρωσε απ' το πουθενά στην Τοπική Διοίκηση, ήταν ανύπαρκτος ως χτες, δίχως ερείσματα κ.λπ.

Μόνο που δεν είναι έτσι. Είναι ολοφάνεροι οι λόγοι για τους οποίους η σύγκριση δεν μπορεί να γίνει με τα δεδομένα του 2010, αφού αυτά έχουν ανατραπεί για το αστικό πολιτικό σύστημα και τον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ ως οργανικό του κομμάτι. Το ασφαλές μέτρο σύγκρισης είναι οι βουλευτικές εκλογές του 2012. Ολοφάνερη είναι και η λαθροχειρία που επιχειρεί ο ΣΥΡΙΖΑ με τον ισχυρισμό ότι μόλις χτες γνωρίστηκε με την Τοπική Διοίκηση. Αυτό ήταν το κατεξοχήν επίπεδο όπου ο ΣΥΡΙΖΑ δοκιμάστηκε, διοικώντας δήμους είτε μόνος του είτε σε συνεργασία με τις «παλιές, φθαρμένες» δυνάμεις που σήμερα κατακεραυνώνει. Η εμπειρία που προκύπτει απ' τα έργα και τις ημέρες των αιρετών του επιβεβαιώνει ότι η «απόχρωση» της διαχείρισης δεν κάνει διαφορά στη ζωή του λαού. Οι δήμαρχοι του ΣΥΡΙΖΑ εφάρμοσαν με μεγαλύτερο πολλές φορές ζήλο την αντιλαϊκή πολιτική που εφάρμοζαν και οι υπόλοιποι, των άλλων - πλην ΚΚΕ - κομμάτων. Οπως π.χ. την πολιτική των χορηγών, την ένταση της ανταποδοτικότητας και της επιχειρηματικότητας, τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης που υπονόμευσαν τις κλαδικές Συλλογικές Συμβάσεις κ.λπ.

Σ' αυτόν τον τόπο λίγοι είμαστε και καλά γνωριζόμαστε, το «νέο» κι «αδοκίμαστο» δεν μπορούν να το επικαλούνται παλιές και δοκιμασμένες δυνάμεις. Ο λαός να ανατρέξει στην εμπειρία του και να κάνει τα συμπεράσματα οδηγό δράσης και στάσης την ώρα της κάλπης.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου