Νέα καπιταλιστική κρίση προ των πυλών.
Το μαρτυρούν η μία μετά την άλλη οι αναλύσεις στον αστικό Τύπο. Και οι κυβερνήσεις η μία μετά την άλλη τρέχουν να προλάβουν, να πάρουν μέτρα που, εκμεταλλευόμενα την κρίση, θα επιτρέψουν στους καπιταλιστές να βάλουν ξανά μπροστά τη μηχανή της κερδοφορίας.
Οι ντόπιοι εργολάβοι βιάζονται και δίνουν εντολή να ανεβάσει στροφές η μηχανή που θα αλέσει ό,τι έχει μείνει όρθιο από τα δικαιώματα της εργατικής τάξης. Από κοντά διάφορες «κριτικές φωνές» παρέχουν το αναγκαίο άλλοθι: «Η κυβέρνηση υποχρεώθηκε», «δεν έφτασαν τα έσοδα», «με άλλη διαχείριση ίσως τα καταφέρουμε».
Κολοκύθια. Ξέρουν όλοι τους πως μ' αυτήν ή την άλλη διαχείριση ο παρονομαστής είναι ένας: Κατέβασμα του μεροκάματου στα 20 ευρώ. Μετατροπή σε εμπόρευμα κάθε δικαιώματος στην Παιδεία, στην Υγεία, στην Πρόνοια. Μαζική εξαθλίωση των εργατών, ώστε να αναγκάζονται να βγαίνουν στην αγορά εργασίας έτοιμοι να κάνουν τα πάντα για μια μπουκιά ψωμί.