Σελίδες

12 Ιουν 2010

ΤΑΞΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ Δράση για να «ξεσηκωθούν» τόποι δουλειάς και γειτονιές



Συγκεντρώσεις - ομιλίες σε γειτονιές της Αθήνας. Πλατιά σύσκεψη την Τρίτη στη Θεσσαλονίκη

Για την κλιμάκωση της πάλης πρωτοστατεί το ΠΑΜΕ με κάθε τρόπο και στόχο να μπουν εμπόδια στην αντιλαϊκή λαίλαπα, αλλά και να ριζοσπαστικοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ριζοσπαστικές συνειδήσεις.

Σ' αυτήν την κατεύθυνση, προχτές, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ απηύθυνε με ανοιχτή της επιστολή - κάλεσμα προς όλες τις συνδικαλιστικές οργανώσεις για νέα πανελλαδική απεργία μέσα στο τρίτο δεκαήμερο του Ιούνη, με αιχμή την απόσυρση του αντιασφαλιστικού εκτρώματος, την υπογραφή ικανοποιητικών ΣΣΕ και την ουσιαστική προστασία των ανέργων. Την ερχόμενη Δευτέρα, συνεδριάζει η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ, ώστε με βάση την πείρα του προηγούμενου διαστήματος να οργανωθεί χωρίς αναμονή η άμεση κλιμάκωση της δράσης.

Πολύμορφες παρεμβάσεις για την αγωνιστική συσπείρωση εργαζομένων και λαϊκών οικογενειών, για να δημιουργηθούν γεροί πυρήνες οργάνωσης στους χώρους δουλειάς, αλλά και εκεί που μένουν οι εργάτες, τα ταξικά συνδικάτα και οι Ομοσπονδίες, οι κλαδικές και τοπικές Γραμματείες του ΠΑΜΕ σε όλη την Ελλάδα δυναμώνουν τη δράση τους.

Ετσι, η Γραμματεία Ημαθίας καλεί σε εκδήλωση τη Δευτέρα 14 Ιούνη, στις 7.30 μ.μ., στο Εργατικό Κέντρο Νάουσας.

Σύσκεψη, με στόχο να συζητηθούν τα συμπεράσματα από τους αγώνες των τελευταίων μηνών και να προγραμματιστεί η οργάνωση των επόμενων αγώνων οργανώνει η Γραμματεία Θεσσαλονίκης του ΠΑΜΕ, την επόμενη Τρίτη 15 Ιούνη. Η σύσκεψη θα γίνει στις 7 το απόγευμα στη μεγάλη αίθουσα του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης. Καλούνται να συμμετέχουν όλες οι συνδικαλιστικές οργανώσεις, τα συνδικαλιστικά στελέχη των πρωτοβάθμιων σωματείων, επιτροπές αγώνα και εργαζόμενοι.

Ακόμα, συγκεντρώσεις - ομιλίες συνολικά για τις εξελίξεις με το Ασφαλιστικό, τις Συμβάσεις, τις εργασιακές σχέσεις και όλα τα άγρια αντεργατικά μέτρα που προωθούνται, οργανώνει η Γραμματεία Αθήνας του ΠΑΜΕ τηνΤετάρτη 16 Ιούνη, στις 7.30 το απόγευμα. Οι συγκεντρώσεις θα γίνουν στις εξής περιοχές: Καλλιθέα (πλατεία Κύπρου), Δάφνη (στο μετρό), Ζωγράφου (πλατεία Γαρδένιας), Γούβα (πλατεία Πλυτά), Αγιοι Ανάργυροι(πλατεία Αγίων Αναργύρων), Περιστέρι (στον Αγιο Αντώνιο στο μετρό), Χαϊδάρι (στην αγορά) και στην πλατεία Αμερικής.

Αποφασιστικά και στους κλάδους

Η Ομοσπονδία Οικοδόμων Ελλάδας πραγματοποιεί αύριο περιφερειακές συσκέψεις σε Δυτική - Κεντρική - Ανατολική Μακεδονία (Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης, 10 π.μ.), Δυτική Ελλάδα (Εργατικό Κέντρο Αρτας, 10.30 π.μ.) και Πελοπόννησο (Εργατικό Κέντρο Πάτρας, 11.30 π.μ.).

Το σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων στα Γιάννενα καλεί αύριο σε έκτακτη γενική συνέλευση στις 7 μ.μ. στο Εργατικό Κέντρο.

Η Ομοσπονδία Γάλακτος - Τροφίμων - Ποτών καλεί σε σύσκεψη τις διοικήσεις από τα σωματεία του κλάδου μεθαύριο Δευτέρα στις 6.30 μ.μ., στα γραφεία της Ομοσπονδίας. Αντίστοιχες συσκέψεις θα γίνουν και στην επαρχία. Την Πέμπτη 17 Ιούνη θα γίνει παράσταση διαμαρτυρίας στον ΣΕΒ για την κλαδική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας.

Το Συνδικάτο Μετάλλου Αθήνας «Ο ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ» θα πραγματοποιήσει παράσταση διαμαρτυρίας στον ΣΕΒ για τις Συλλογικές Συμβάσεις, σε ημερομηνία που θα καθορίσει η διοίκηση. Επίσης, μαζί με το Συνδικάτο Μετάλλου Πειραιά, την Πανελλήνια Ενωση Αμμοβολιστών και τα σωματεία Ηλεκτρολόγων πλοίων καιναυπηγοξυλουργών θα συμμετάσχουν στην τρίωρη στάση εργασίας του κλάδου την Τρίτη 15 Ιούνη, με το πλαίσιο των ταξικών δυνάμεων. Στον Πειραιά, θα γίνει προσυγκέντρωση στον ΗΣΑΠ στις 11.30 π.μ. και συγκέντρωση στις 12.30 το μεσημέρι στην πλατεία Βάθης με πορεία στο υπουργείο Εργασίας.

Η Ομοσπονδία Τύπου και Χάρτου προχωρά το απόγευμα στις 23 Ιούνη σε συγκέντρωση του κλάδου, στην Αθήνα, με πορεία στα γραφεία του ΣΕΒ.

Η Ενωση Επαγγελματιών Λογιστών Πρωτευούσης θα κάνει παράσταση διαμαρτυρίας στον ΣΕΒ, για τη ΣΣΕ, την Τρίτη 15 Ιούνη.

ΚΟΙΝΟΠΡΑΞΙΑ ΜΕΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ Επιδιώκει να καταργήσει το διάλειμμα

Αποκαλυπτική η στήριξη του επιχειρησιακού σωματείου

Την παράταση του ημερήσιου χρόνου εργασίας κατά μισή ώρα, ώστε να καλύπτεται έτσι ο χρόνος του διαλείμματος (καφές, κολατσιό) των εργαζομένων, προσπαθεί να εφαρμόσει η κοινοπραξία του Μετρό της Θεσσαλονίκης με τη στήριξη της πλειοψηφίας του ΔΣ του επιχειρησιακού σωματείου.

Η εργοδοσία, προφανώς, θεωρεί την ώρα του αναγκαίου και κατακτημένου διαλείμματος ως «ανενεργό χρόνο» εργασίας και επιδιώκει να το καταργήσει. Ανάλογες προσπάθειες είχε κάνει και στο παρελθόν, οι οποίες όμως αντιμετωπίστηκαν με την άμεση παρέμβαση του Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσσαλονίκης. Αποκαλυπτική, όμως, για το ρόλο του εργοδοτικού συνδικαλισμού είναι η στάση της πλειοψηφίας του επιχειρησιακού σωματείου, στη δημιουργία του οποίου πρωτοστάτησαν οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ με τη στήριξη της Κοινοπραξίας.

Αρχικά, και προφανώς εν θερμώ, το ΔΣ του σωματείου, απέρριψε την πρόταση της εργοδοσίας για παράταση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου. Στη συνέχεια, όμως, οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ, με επικεφαλής τον πρόεδρο του σωματείου, προσπάθησαν να ανατρέψουν την απόφαση του ΔΣ. Ετσι, συγκάλεσαν Γενική Συνέλευση των εργαζομένων, η οποία μάλιστα έγινε παρουσία εκπροσώπου των εργοδοτών. Στη ΓΣ, οι συνδικαλιστές της ΠΑΣΚΕ εισηγήθηκαν την αποδοχή της πρότασης της κοινοπραξίας και την προσφυγή τους στη συνέχεια στα δικαστήρια για να την «ανατρέψουν», αφού βεβαίως πρώτα θα είχε εφαρμοστεί. Οι εργαζόμενοι απέρριψαν την πρόταση πανηγυρικά.

Αφού δε τους βγήκε αυτό, πρόεδρος του Σωματείου και εκπρόσωποι της εργοδοσίας άρχισαν να περιοδεύουν στα εργοτάξια του Μετρό και να τρομοκρατούν τους εργαζόμενους πως πρέπει να αποδεχθούν την παράταση του χρόνου εργασίας γιατί είναι νόμος, σε διαφορετική περίπτωση θα απολυθούν.

Η διοίκηση του Συνδικάτου Οικοδόμων Θεσσαλονίκης καλεί τους εργατοτεχνίτες και όλους τους εργαζόμενους στο Μετρό, να αντισταθούν αποφασιστικά στις απειλές και την τρομοκρατία που ασκεί η κοινοπραξία. Να βγάλουν τα απαραίτητα συμπεράσματα για το ρόλο και τις επιδιώξεις της πλειοψηφίας του επιχειρησιακού σωματείου και να απομονώσουν όλους εκείνους που, με ελιγμούς ή λογικοφανή επιχειρήματα, συμβάλλουν στην υλοποίηση των στόχων της εργοδοσίας και στην ακόμα πιο άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων του Μετρό. Τους καλεί, συσπειρωμένοι στο Συνδικάτο Οικοδόμων και μαζί με το ΠΑΜΕ να δώσουν το αγωνιστικό τους «παρών» ενάντια στα αντεργατικά μέτρα της κυβέρνησης, να παλέψουν για την υπογραφή ΣΣΕ και την καταδίκη του νέου αντιασφαλιστικού νόμου που προωθείται και που καταργεί τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ασφάλισης.

«MEDIA MARKT» - ΛΑΡΙΣΑ Ανακλήθηκε η απόλυση του συνδικαλιστή



Κάτω απ' την πίεση του αγώνα που δόθηκε με το κλαδικό συνδικάτο της περιοχής
Να πάρει πίσω την απόλυση του εκλεγμένουσυνδικαλιστή τουΣυλλόγου Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων, που είχε κάνει παραμονή της απεργίας στις 20 Μάη, αναγκάστηκε η εργοδοσία στο κατάστημα της πολυεθνικής «Μedia Markt», στη Λάρισα, ύστερα από τη δυναμική ταξική απάντηση που δόθηκε με αίτημα την επαναπρόσληψή του.
Ο συνδικαλιστής είχε απολυθεί, επειδή πρωτοστάτησε στην οργάνωση της δράσης των συναδέλφων του, προκαλώντας τις έντονες αντιδράσεις των ταξικών δυνάμεων. Υπενθυμίζουμε ότι η Γραμματεία Λάρισας του ΠΑΜΕ, από κοινού με το Σύλλογο και το Εργατικό Κέντρο Λάρισας είχαν οργανώσει μία σειρά ενέργειες και παρεμβάσεις (μαζική παράσταση διαμαρτυρίας στο «PantheonPlaza» όπου βρίσκεται το «Media Markt», παράσταση διαμαρτυρίας στον εισαγγελέα Λάρισας, ανακοινώσεις στον Τύπο κλπ.).
Οπως τονίζει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Ιδιωτικών Υπαλλήλων - Εμποροϋπαλλήλων, «αυτή η αγωνιστική στάση για κινητοποίηση των ταξικών δυνάμεων στο χώρο του εμπορίου και γενικότερα, οδήγησε στην επαναπρόσληψη του συναδέλφου μας και την ακύρωση της απόλυσης». Και επισημαίνει «θεωρούμε την εξέλιξη αυτή μία σημαντική επιτυχία για τους αγώνες μας. Σε μία περίοδο που η εργατική τάξη στο σύνολό της δέχεται ολομέτωπη επίθεση στη ζωή και τα δικαιώματά της, ήταν ένα μήνυμα πως δεν μπορούμε και δεν πρόκειται να παραδώσουμε τα όπλα. Σε μία εποχή όπου αμφισβητείται η "νομιμότητα" των αγώνων μας, το δικαίωμά μας να παλεύουμε, η νίκη αυτή δείχνει τη δύναμη της οργανωμένης πάλης. Η οργανωμένη ταξική πάλη είναι αυτή που μπορεί να κάνει την τάξη μας την πιο ισχυρή. Τόσο ισχυρή που να επιβάλει ως νόμο το δικό της δίκιο. Εκεί βρίσκεται η ελπίδα. Στην ένταση της οργάνωσης σε κάθε χώρο δουλειάς, στην αταλάντευτη πάλη ενάντια στα συμφέροντα των μονοπωλίων. Εξω απ' τον οργανωμένο ταξικό αντιμονοπωλιακό αγώνα δεν υπάρχει διέξοδος για τους εργαζόμενους. Γι' αυτό πρέπει να δυναμώσουμε το ΠΑΜΕ, που χαράζει αυτή την κατεύθυνση στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα. Γι' αυτό χρειάζεται να δυναμώσει η συσπείρωση στο ταξικό μας Σωματείο, να μαζικοποιηθεί με την εγγραφή δεκάδων νέων συναδέλφων. Ολοι στον αγώνα ενάντια στη βαρβαρότητα που επιβάλλουν τα μονοπώλια στη ζωή μας. Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία και όχι οι εργαζόμενοι».

Πληρώνουν προπαγανδιστές για να περάσουν τα μέτρα

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - ΕΕ - ΔΝΤ

Την «επικοινωνιακή διαχείριση» του μνημονίου είχε αναλάβει η εταιρεία CIVITAS, οργανώνοντας συναντήσεις της τρόικας με δημοσιογράφους

O ρόλος των διαφόρων διαφημιστικών εταιρειών, που αναλαμβάνουν με το αζημίωτο την προώθηση των βάρβαρων μέτρων κυβέρνησης - τρόικας (ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ), αναδείχθηκε χτες στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που διερευνά το σκάνδαλο «Ζήμενς», μέσα από την κατάθεση του Γ. Φλέσσα, επικεφαλής της εταιρείας επικοινωνίας CIVITAS.

Κατά την κατάθεσή του στην Εξεταστική, είπε ότι συνεργάστηκε με μια ευρωπαϊκή εταιρεία για λογαριασμό του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου προκειμένου να προπαγανδίσει στη χώρα μας τα βάρβαρα οικονομικά μέτρα που συναποφάσισε η κυβέρνηση με την τρόικα.

Ο Γ. Φλέσσας ανέφερε ότι ανάμεσα στα καθήκοντά του ήταν «να οργανώνει συναντήσεις της τρόικας» με δημοσιογράφους, χωρίς όμως να δώσει συγκεκριμένα ονόματα. Η συνεργασία αυτή κράτησε για 40 μέρες, από τον περασμένο Μάη μέχρι και 15 μέρες μετά την ψήφιση του διαβόητου μνημονίου. Μάλιστα, η εταιρεία του αμειβόταν με 10.000 ευρώ το μήνα, προκειμένου να στέλνει στο ΔΝΤ τα αποκόμματα των εφημερίδων της χώρας μας που αναφέρονταν στα πρόσφατα οικονομικά μέτρα.

Με βάση τα λεγόμενα του Γ. Φλέσσα και τις επαφές της τρόικας με δημοσιογράφους, μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί διάφοροι μεγαλόσχημοι τηλεοπτικοί και όχι μόνο «αστέρες» κραύγαζαν στις οθόνες για την ανάγκη λήψης των αντιλαϊκών μέτρων, που τελικά πάρθηκαν.

Σχολιάζοντας την κατάθεση Φλέσσα ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Θ. Παφίλης, τόνισε ότι από τη σημερινή κατάθεση μπορούν να μάθουν οι εργαζόμενοι και ο λαός την τεράστια διαπλοκή σε ό,τι αφορά στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης και στο ρόλο των διαφόρων εταιρειών όσον αφορά όχι μόνο στην οικονομία αλλά συνολικά σε όλη τη βρώμικη λειτουργία. Πλέον, είπε, με τα χρήματα που αφαιρούν από τους εργαζόμενους στην Ελλάδα και αλλού με τα οικονομικά μέτρα κυβέρνησης και τρόικας, πληρώνουν διαφημιστικές εταιρείες για να προπαγανδίσουν αυτά τα μέτρα.

Ο Γ. Φλέσσας είπε στην κατάθεσή του ότι συνεργαζόταν με τη «Ζήμενς» από το 2000 μέχρι το 2008 και ανέφερε ότι ο Χριστοφοράκος το 2006 του ζήτησε να διαχειριστεί επικοινωνιακά την κρίση που ξέσπασε με τα «μαύρα ταμεία» της γερμανικής πολυεθνικής. Σε ερώτηση του Θ. Παφίλη εάν ο Χριστοφοράκος του ζήτησε να υποδείξει δημοσιογράφους για να συνεργαστούν για την αποκατάσταση της δημόσιας εικόνας της «Ζήμενς», είπε ότι δε θυμάται κάτι τέτοιο.

Προαναγγελία για νέες ιδιωτικοποιήσεις και ανατιμήσεις σε βασικούς τομείς κοινωνικών υπηρεσιών

ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ
Κράχτης για τα επόμενα αντιλαϊκά πακέτα
Σε ρόλο κράχτη και προπομπού κυβερνητικών αποφάσεων, οι διάφορες μερίδες της ντόπιας πλουτοκρατίας υποδεικνύουν «πακέτα» και τρόπους για επιπλέον αφαίμαξη των εισοδημάτων. Χαρακτηριστικό δείγμα γραφής δόθηκε από τηνAlpha Bank, που, με πρόσχημα τη λεγόμενη «δημοσιονομική σταθεροποίηση», αξιώνει και την πλήρη εμπορευματοποίηση όλων των αγαθών πρώτης ανάγκης.

Σε εβδομαδιαίο ραπόρτο της, η τράπεζα εκτοξεύει τον απόλυτα κυνικό ισχυρισμό ότι για «δημοσιονομικό εκτροχιασμό» φταίνε οι «δωρεάν ή με εξαιρετικά χαμηλό κόστος παρεχόμενες υπηρεσίες από το κράτος στους πολίτες»!

Σ' αυτές τις «δωρεάν» υπηρεσίες, η τράπεζα του ομίλου Κωστόπουλου συγκαταλέγει «παιδεία, υγεία, ύδρευση, αποχέτευση, δάνεια στους αγρότες, δημόσια έργα, καθαρές παραλίες, πάρκινγκ στις μεγάλες πόλεις». Δηλαδή, βασικές υποδομές που έχουν να κάνουν με τις συνθήκες ζωής και εργασίας του λαού και οι οποίες βέβαια κάθε άλλο παρά «δωρεάν» ή φτηνές είναι, αφού έχουν ιδιωτικοποιηθεί και εμπορευματοποιηθεί εδώ και χρόνια.

Εξίσου αποκαλυπτική για τον εφιάλτη που ετοιμάζουν είναι η λίστα με τις «υπηρεσίες εξαιρετικά χαμηλού κόστους», όπου πάνω από όλα φιγουράρουν οι «συντάξεις», συνεχίζοντας με «ηλεκτρική ενέργεια, καύσιμα, αστικές και υπεραστικές συγκοινωνίες, νερό, δημόσια καθαριότητα, ταξί κ.ά.».

Είναι απόλυτα φανερό το γεγονός ότι τα μαγειρεία της πλουτοκρατίας ετοιμάζουν τα ακόμη χειρότερα για το λαό, με νέα απάνθρωπα «πακέτα», τα οποία στο κατάπτυστο μνημόνιο κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ - ΕΕ - ΔΝΤ περιγράφονται ως «άλλα μη καθοριζόμενα μέτρα», που ποσοτικά προσδιορίζονται στο αστρονομικό ύψος πάνω από 5 δισ. ευρώ!

Από την άλλη πλευρά, η πλήρης εμπορευματοποίηση δίνει φρέσκο ζωτικό χώρο, ευκαιρίες για «επενδύσεις» και νέα υπερκέρδη στις μερίδες της πλουτοκρατίας. Ηδη, η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων στο οποίο υψηλά βρίσκεται η αναζήτηση στρατηγικού «επενδυτή» στις εταιρείες ύδρευσης (ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ), η «αξιοποίηση» δημόσιας ακίνητης περιουσίας, ο ΟΣΕ, η εκχώρηση σε ιδιωτικά κεφάλαια και άλλων πόντων στις πρώην ΔΕΚΟ.

Στην έκθεση της τράπεζας τονίζεται ακόμα ότι η «μείωση των ελλειμμάτων επιτυγχάνεται με αύξηση των τιμών των δημοσίων υπηρεσιών και με αύξηση ορισμένων βασικών έμμεσων φόρων». Σε αυτό το πλαίσιο, καταλήγουν στο ότι η «δημοσιονομική προσαρμογή στην Ελλάδα πραγματοποιείται σε μεγάλο βαθμό μέσω της αύξησης του πληθωρισμού», επισημαίνοντας ότι «δεν ευσταθούν» οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ για φαινόμενα αποπληθωρισμού.


Νέος πόλεμος λάσπης σε βάρος της «Τυποεκδοτικής»


Με την κουκούλα της ανωνυμίας γίνεται προσπάθεια να χτυπηθεί το ΚΚΕ και το εκδοτικό του

Απάντηση - καταπέλτη στα δημοσιεύματα που με την κουκούλα της ανωνυμίας προσπαθούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι στην «Τυποεκδοτική» δεν εφαρμόζονται οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας και ότι δεν αναγνωρίζονται τα εργατικά δικαιώματα, δίνει με δελτίο Τύπου που εξέδωσε χτες η «Τυποεκδοτική ΑΕ».

Τα ψευδή και συκοφαντικά δημοσιεύματα βλέπουν το φως της δημοσιότητας μέσα από ορισμένες ιστοσελίδες που τα φιλοξενούν ή τα αναπαράγουν. Δεν είναι η πρώτη φορά που με ψέματα συκοφαντούν και ρίχνουν λάσπη στην «Τυποεκδοτική», στο ΚΚΕ, χτυπώντας τη σταθερή, συνεπή κι αταλάντευτη υπεράσπιση των συμφερόντων των εργαζομένων από τη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική. Αυτήν τη γραμμή παλεύουμε κόντρα στο μεγάλο κεφάλαιο, τα πολιτικά του κόμματα και τους κάθε λογής ψεύτες, συκοφάντες του ΚΚΕ και του λαϊκού κινήματος.

Σ' αυτή την άτιμη επίθεση συντάσσονται διάφορα επιτελεία αστικών κομμάτων, μεγάλα εκδοτικά συγκροτήματα, δημοσιογράφοι που τα υπηρετούν, ταγμένοι όλοι ομόθυμα στην αντικομμουνιστική επίθεση με κάθε πρόστυχο μέσο.

Στο δελτίο Τύπου, η «Τυποεκδοτική ΑΕ» αναφέρει:

«Απαντούμε κατηγορηματικά ότι η "Τυποεκδοτική Α.Ε." εφαρμόζει πλήρως όχι κάποια εργοστασιακή σύμβαση αμφιβόλου αξίας για τους εργαζόμενους, αλλά τη ΣΣΕ της Ομοσπονδίας των Λιθογράφων, όπως αυτή ισχύει σύμφωνα με την ΔΑ 33/2009 σε ό,τι αφορά τα ημερομίσθια και τους μισθούς, την αποζημίωση των νυχτερινών, των αργιών και των υπερωριών. Επίσης, εφαρμόζεται η ΣΣΕ των λιθογράφων ακόμη και σε ό,τι αφορά την επάνδρωση - σύνθεση των μηχανών, τα επιδόματα και τις πρόσθετες παροχές (χορήγηση γάλακτος, φόρμες εργασίας κλπ.).

Ολοι οι εργαζόμενοι γνωρίζουν καλά το τι συμβαίνει στα άλλα εργοστάσια του κλάδου και τις διαρκείς παραβιάσεις κάθε έννοιας εργασιακού δικαιώματος.

Ο κάθε καλοπροαίρετος καταλαβαίνει ότι, αν αυτά τα δημοσιεύματα είχαν στόχο τη διεκδίκηση των εργατικών δικαιωμάτων, δεν θα έπρεπε να αναφέρονται καν στην "Τυποεκδοτική". Ομως οι στόχοι είναι διαφορετικοί και σχετίζονται με την κατασυκοφάντηση της "Τυποεκδοτικής" και τον ανοιχτό οικονομικό πόλεμο που έχουν εξαπολύσει μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και αστικοί πολιτικοί κύκλοι, ακριβώς για το λόγο ότι εφαρμόζει τις ΣΣΕ και διαφυλάσσει τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Επιδιώκουν ταυτόχρονα, διαμέσου του χτυπήματος της "Τυποεκδοτικής", και το χτύπημα του ΚΚΕ. Δηλώνουμε κατηγορηματικά προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα καθίσουμε με σταυρωμένα χέρια να παρακολουθούμε τους συκοφάντες να επιτελούν το έργο τους.

Επιφυλασσόμαστε να απαντήσουμε στη συκοφαντία με όλους τους τρόπους και μέσα που έχουμε στη διάθεσή μας, για να αποκαλύψουμε όσους κρύβονται πίσω από αυτά τα δημοσιεύματα και το ρόλο τους, να διαφυλάξουμε την αλήθεια και τα νόμιμα δικαιώματά μας, που θίγονται βάναυσα από τέτοιες ύπουλες επιθέσεις».

Τα πραγματικά αίτια της κρίσης


Ολοένα και μεγαλύτερο κομμάτι του παγκόσμιου πλούτου καρπώνονται, χάρη και στην κρίση, μια «χούφτα» καπιταλιστών. Την αλήθεια αυτή, που μερικές φορές χάνεται στο επικοινωνιακό νέφος που δημιουργούν η κυβέρνηση και τα αστικά ΜΜΕ, ήρθε να θυμίσει μελέτη της Boston Consulting Group, «Global WealthReport 2010», που δείχνει ότι το πλουσιότερο 1% των ανθρώπων κατείχε το 2009 το 38% (!) του παγκόσμιου πλούτου έναντι 36% του 2008. Σύμφωνα με τη μελέτη ο παγκόσμιος πλούτος αυξήθηκε κατά 11,5%, στα 111,5 τρισ. δολάρια. Ο αριθμός των Κροίσων, με περιουσία επτά ψηφίων και άνω, έφτασε πέρυσι τα 11,2 εκατομμύρια, μία αύξηση της τάξης του 14% σε σχέση με το 2008. Η χρηματοπιστωτική κρίση γέμισε περισσότερο τα θησαυροφυλάκια των καπιταλιστών. Στη Βόρεια Αμερική οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι κατά 15% κατέχοντας συνολικά 4,6 τρισ. δολάρια. Στη Λατινική Αμερική οι περιουσίες αυξήθηκαν 16%, στα 3,4 τρισ. δολάρια. Η Ευρώπη, παρά τα τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα και την «κρίση χρέους» των κρατών - μελών της ΕΕ, οι κατέχοντες είδαν τις περιουσίες τους να αυξάνονται κατά 8,8%, στα 37 τρισ. δολάρια. «Πρωταθλητές» στην αύξηση του πλούτου τους αναδείχτηκαν ωστόσο οι εκατομμυριούχοι στην περιοχή της Ασίας/Ειρηνικού: «Εκτινάχθηκε» κατά 22%, στα 3,1 τρισ. δολάρια. Πρόκειται για ποσοστό σχεδόν διπλάσιο του παγκόσμιου ρυθμού αύξησης. Καλό είναι να φρεσκάρονται ορισμένα τέτοια στοιχεία, γιατί οι κυβερνώντες θέλουν να συσκοτίσουν τα πραγματικά αίτια της καπιταλιστικής κρίσης.

Δε «θεραπεύεται» ο καπιταλισμός


Το νομοσχέδιο για την επέκταση των ελαστικών μορφών απασχόλησης, που προωθεί με ταχείς ρυθμούς η κυβέρνηση, σε αγαστή συνεργασία με την τρόικα, πλήττει καίρια τα δικαιώματα των εργαζομένων, ενώ κονιορτοποιεί τους ισχυρισμούς των κυβερνώντων ότι τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα έχουν δήθεν στόχο την αντιμετώπιση των ελλειμμάτων και του χρέους. Εχουν όμως ζωτική σχέση με την ανταγωνιστικότητα του κεφαλαίου, που θέλει να στηρίξει την κερδοφορία του στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, στην απελευθέρωση των απολύσεων, στη μείωση των βασικών μισθών και μεροκάματων, στη συρρίκνωση των αποζημιώσεων, κ.ο.κ. Η μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, η απόσπαση απόλυτης υπεραξίας, μέσα από την ένταση της εκμετάλλευσης, τις ευέλικτες μορφές απασχόλησης, την υπερεργασία - υποαμοιβή, συνιστούν τη στρατηγική της πλουτοκρατίας προκειμένου να αντιμετωπίσει το σιδερένιο νόμο της πτωτικής τάσης του ποσοστού κέρδους, που κατατρώει τα σωθικά του καπιταλισμού. Από την άλλη, η απλήρωτη εργασία, η φτηνή εργασία, η ανεργία οδηγούν πιο βαθιά στη φτώχεια και στην ανέχεια μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Αρα οδηγούν σε μείωση της ζήτησης και της κατανάλωσης, δηλαδή οδηγούν πιο βαθιά στην ύφεση, την οποία μόνο πρόσκαιρα και επιφανειακά δείχνει να ξεπερνάει ο καπιταλισμός. Στην πραγματικότητα οι βαθιές πληγές του δε «θεραπεύονται», οι αντιθέσεις του γίνονται πιο αξεδιάλυτες και αγεφύρωτες. Γι' αυτό το αίτημα για συνολική ρήξη με τα μονοπώλια και ανατροπή του καπιταλιστικού συστήματος γίνεται πιο επίκαιρο από ποτέ.

Ο γολγοθάς της ανεργίας


Τα τελευταία επίσημα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας για την ανεργία το Μάρτη του 2010, όπου προστέθηκαν πάνω από 120.000 άτομα στις μαύρες λίστες της (σε σχέση με το Μάρτη του 2009), επιβεβαιώνουν για ακόμα μια φορά ότι το σοβαρό πρόβλημα της ανεργίας δεν μπορεί να λυθεί στα πλαίσια του σημερινού σάπιου συστήματος. Η συνεχής μάλιστα και αλματώδης αύξηση των ανέργων (έφτασαν τους 578.723 το Μάρτη του 2010) κάνει καθαρό ότι η ανεργία όχι μόνο δεν μπορεί να λυθεί, αλλά σε περιόδους κρίσης, όπως η τωρινή, αυτός ο εφιάλτης γιγαντώνεται. Τα δε στοιχεία δείχνουν μέρος της πραγματικότητας αφού ακόμα και με βάση τα στοιχεία του ΟΑΕΔ τον ίδιο μήνα οι άνεργοι έφτασαν τους 734.509.

Την ίδια στιγμή, λοιπόν, που τα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά ταλαιπωρούνται από τον εφιάλτη της ανεργίας η κυβέρνηση, κατ' εντολή του κεφαλαίου και της ΕΕ, επιχειρεί να κάνει πράξη τον εφιάλτη του μνημονίου με την έκδοση Προεδρικών Διαταγμάτων τόσο για την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων όσο και για τη μείωση των αποζημιώσεων. Εξέλιξη για την οποία η μεγαλοεργοδοσία τρίβει τα χέρια της αφού η κυβέρνηση θα την διευκολύνει ακόμα περισσότερο στην προσπάθειά της να απαλλαγεί μαζικά από εργαζόμενους, γεγονός που θα «γεννήσει» χιλιάδες ακόμα ανέργους με τραγικές τις συνέπειες στα εργατικά και λαϊκά νοικοκυριά, σε κάθε πτυχή της ζωής τους.

Παράλληλα, την ίδια στιγμή που χιλιάδες άνεργοι και οι οικογένειές τους βιώνουν καθημερινά στο πετσί τους την ανεργία, η κυβέρνηση αντί να πάρει εδώ και τώρα μέτρα ανακούφισης και προστασίας των ανέργων και των οικογενειών τους, σπρώχνει εκατομμύρια ευρώ στα ταμεία των επιχειρηματιών. Ετσι, ο ΟΑΕΔ «θυσιάζει» πάνω από 800 εκατομμύρια ευρώ στο βωμό της ενίσχυσης της κερδοφορίας των επιχειρηματιών επιδοτώντας, για λογαριασμό τους, τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων. Οι ίδιες, λοιπόν, οι εξελίξεις έρχονται να διαλύσουν και το τελευταίο ψήγμα αυταπάτης και να καταστήσουν απόλυτα σαφές ότι η κυβέρνηση πιστά και απαρέγκλιτα παίρνει όλα τα μέτρα για την υπεράσπιση των συμφερόντων του κεφαλαίου θυσιάζοντας κάθε δικαίωμα και κατάκτηση των εργαζομένων.

Ο αγώνας για άμεσα μέτρα στήριξης και ανακούφισης των ανέργων αποτελεί σήμερα ζήτημα ύψιστης σημασίας για το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Πολύ περισσότερο σήμερα που η ανεργία χρησιμοποιείται από την εργοδοσία ως κύριο μέσο εκφοβισμού και τρομοκράτησης των εργαζομένων για τη συμπίεση προς τα κάτω των μισθών, για το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, για την ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, κλπ. Αγώνας που οι ταξικές δυνάμεις, το ΠΑΜΕ συνδέουν άμεσα και στην πράξη με τον αγώνα για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης, για μια άλλη οικονομία, που θα υπηρετεί τις ανάγκες των εργαζομένων και του λαού. Ακριβώς γι' αυτό σήμερα οι χιλιάδες άνεργοι δεν μπορεί παρά να είναι πλάι και μαζί με την εργατική τάξη, με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Για να δυναμώσει ακόμα περισσότερο ο αγώνας για επίδομα ανεργίας καθ' όλη τη διάρκεια της ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού, που δεν μπορεί να είναι μικρότερος από 1.400 ευρώ. Για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη χωρίς όρους και προϋποθέσεις και ταυτόχρονα για μαζικές προσλήψεις σε Υγεία, Πρόνοια, Παιδεία. Για άμεση μείωση του ωραρίου εργασίας και πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους.

Ο πλούτος βρίσκεται στα χέρια του κεφαλαίου..



ΝΕΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ της κυβέρνησης, που πολύ πλασάρεται τελευταία. Να μη διαμαρτυρόμαστε - λένε διά στόματος του υπουργού Οικονομίας - γιατί ό,τι κι αν γίνει είμαστε μέσα στις 30 πλουσιότερες χώρες του κόσμου!

Μάλλον έχουν μπερδέψει την παγκόσμια οικονομία με το ...Μουντιάλ. Θεωρούν ότι το θέμα είναι ποια θέση θα έχουμε στη ...γενική κατάταξη.

Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια: Εμείς δεν αμφιβάλλουμε ότι υπάρχει πλούτος στη χώρα. Μόνο που δεν είναι στα χέρια των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των αγροτών και, γενικώς, των λαϊκών στρωμάτων.

Και η ανισ

ότητα ολοένα και αυξάνει, φυσικά όχι προς όφελος του κοσμάκη. Αν δεν το έχουν παρατηρήσει...

«ΝΑ ΕΙΣΤΕ δίπλα στους συμπολίτες μας, που αντιμετωπίζουν μια δύσκολη καθημερινότητα». Οχι, δεν πρόκειται για δήλωση στελέχους του «Ερυθρού Σταυρού», ούτε για ατάκα από συγκέντρωση αδελφών νοσοκόμων.

Παραίνεση του προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνη Σαμαρά, προς τα στελέχη του κόμματος είναι. Το οποίο, προφανώς, μεταβάλλεται σε φιλανθρωπικό ίδρυμα...

Γιατί τα στελέχη του δεν ασχολούνται με τα κομματικά βιλαέτια τους, με τις εσωκομματικές φαγωμάρες και με το να στήσουν καμιά κατάσταση ενόψει δημοτικών εκλογών, αλλά φυλάνε μωρά και περνάνε ηλικιωμένους απέναντι στο δρόμο.

Αλλωστε, αν είσαι άνεργος (μερικώς ή ολικώς), αν δεν σε φθάνει ο τσεκουρωμένος μισθός, αν ζεις την εργοδοτική τρομοκρατία, αν σου κατάσχουν το σπίτι, αν σε εξοντώνει η Εφορία, αν κλείνεις το μικρομάγαζο, τι χρειάζεσαι;

Μα, ένα τοπικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας να είναι δίπλα σου! Τι καλύτερο μπορεί να σου τύχει; Να σου μιλάει για την «ανάπτυξη του αύριο», που θα μας φέρει κάποτε ο Αντώνης Σαμαράς...

Μεταξύ μας

, αν ακολουθήσουν την εντολή του αρχηγού τους τα στελέχη της ΝΔ μάλλον θα ψάχνουν να βρουν ...υπηκόους.Ιδίως αν θυμηθεί κανένας (και θα το θυμηθεί) τι πολιτική άσκησαν και πόσο στηρίζουν τις σημερινές αντιλαϊκές πολιτικές του ΠΑΣΟΚ...

Μέτρο η ζωή σου χωρίς παράσιτα


Αφού έσπειραν τον πανικό με τα χρέη και τα ελλείμματα, αφού πάγωσαν τον κόσμο κι αφού πάτησαν σ' αυτό το πάγωμα για να περάσουν τα πιο άγρια αντιλαϊκά μέτρα όλων των εποχών, έρχονται τώρα να μιλήσουν για ενέσεις ελπίδας. Ψάχνουν, λέει, για πελάτες στα μαγαζιά, αφού ήδη έχουν βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη αυτών που τώρα τους καλούνε να γίνουν καταναλωτές, πάλι για το καλό της πατρίδας, δηλαδή για τα κέρδη των καπιταλιστών. Είναι μια ακόμα από τις άλυτες αντιφάσεις του συστήματος.

Συστρατεύονται, λέει, και οι τράπεζες, σ' αυτό το μέτωπο αισιοδοξίας και προτείνουν στα θύματά τους νέες ρυθμίσεις δανείων που μειώνουν τη δόση, αλλά αυξάνουν αυτά που θα χρωστάς στην τράπεζα.

Αλίμονο στον εργάτη που θα ξεχαστεί και θα πάει να πάρει νέο δάνειο για να νιώσει αισιόδοξος. Ούτε σεντς δεν πρέπει να περνά στην τσέπη των καπιταλιστών. Το μεγαλύτερο μέρος απ' όσα θέλουν να μας πουλήσουν είναι άχρηστα για τη συνέχεια της ζωής. Είναι μέρος του τρόπου ζωής που ενισχύει τον παρασιτισμό του κεφαλαίου.

Από κοντά και οι συνταγές για το πώς θα τρως λιγότερο στον καιρό της κρίσης. Τίποτα να μην κόψεις απ' αυτά που είναι αναγκαία σε σένα και στα παιδιά. Αντίθετα, την κάθε έλλειψη να την κάνεις οργανωμένη δράση για να πάρεις αυτά που σου λείπουν. Και πάντα να μην ξεχνάς εκείνο το στίχο - κάτι ξέρανε τότε... - «έστειλα στο Κόμμα δέκα μάρκα ακόμα...»

Αντί να παριστάνεις το χαζοχαρούμενο αισιόδοξο γίνε ακόμα πιο οργισμένος - οργανωμένα οργισμένος - κι άσε τους αστούς να πάθουν κατάθλιψη.

Εξάλλου, οι ίδιοι δεν μπορούν να κρύψουν τη χαρά τους. Αυτά που παρουσιάζουν τα «ΝΕΑ» σαν αισιόδοξα στοιχεία, είναι ακριβώς εκείνα που για τον εργάτη σημαίνουν κατάσταση νεκροταφείου. Οι συμπράξεις δημόσιου και ιδιωτικού τομέα είναι εκχώρηση από το δημόσιο στο ιδιωτικό ταμείο, δηλαδή σε βάρος του εργάτη, τα περισσότερα έσοδα στο κρατικό ταμείο - που είναι το ταμείο του καπιταλιστή, να μην το ξεχνάς ποτέ αυτό - είναι αφαίμαξη του λαϊκού εισοδήματος, και η αισιοδοξία των δανειστών είναι η επιβεβαίωση πως έχουν εξασφαλίσει ότι θα σε γονατίσουν.

Ο,τι κάνει χαρούμενους τους αστούς, να σε εξοργίζει. Η χτεσινή χαρά τους είναι γιατί μπήκε γράσο, δηλαδή δημόσιο χρήμα, στις μηχανές που παράγουν ιδιωτικά κέρδη.

Απ' όλες τις συμβουλές «οικονομίας» κράτα μόνο αυτήν που λέει να μην πετάς στα σκουπίδια τις σάπιες ντομάτες... Είναι πράγματι χρήσιμες.

Οχι μόνο για την κυβέρνηση και την «αντιπολίτευσή» της. Αλλά και για κάτι τύπους στον ΣΥΝ, που ακόμα δεν μαζέψανε τις πομπές τους, τολμάνε να παραδίδουν μαθήματα ευθύνης στο ΚΚΕ γιατί λέει το αυτονόητο: ότι ο λαός δε χρωστάει τίποτα και δεν πρέπει να πληρώσει τίποτα. Δεν είχαμε καμία αμφιβολία για τις λεγόμενες «αριστερές ανανεωτικές δυνάμεις» και το ρόλο που οι ίδιοι ομολογούν: την ευθύνη που τους αναλογεί να επηρεάζουν εργατικές μάζες στην υποταγή.

Κατά τ' άλλα, αν ακόμα έχεις απορίες για το τι σημαίνει «ανάπτυξη και ανταγωνιστικότητα» δες τα νούμερα της ανεργίας. Είναι ακριβώς το αποτέλεσμα της καπιταλιστικής ανάπτυξης και της αύξησης της ανταγωνιστικότητας.

Κι αν ακόμα αναρωτιέσαι γιατί σκυλιάζουν οι διάφοροι «Αλαφούζοι», δες τα νούμερα της δυσαρέσκειας και την πρόβλεψη για τους αγώνες. Κι έτσι να εξηγείς γιατί αυτοί που παραπροχτές μίλαγαν για τον τουρισμό που εμποδίζεται από τους αγώνες, προχτές μιλάγανε για την παρανομία των αγώνων και χτες το 'ριξαν στην τήρηση της νομιμότητας ενάντια στους αγώνες. Ξέρουν τι λένε. Αφού η νομιμότητα που επικαλούνται είναι η εφαρμογή των αντεργατικών νόμων, δηλαδή το τσάκισμα των εργατών. Γι' αυτό καιρό τώρα καλλιεργούν κλίμα υπέρ της περίφημης «ευνομούμενης πολιτείας». Η αστική τάξη ξέρει ποιανού είναι οι νόμοι. Το κακό γι' αυτήν είναι πως το γνωρίζουν επίσης όλο και περισσότεροι εργάτες, που γι' αυτό επιμένουν πιο δυνατά στο «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη».

Κι όσο αυτή η συνείδηση - του εργάτη που παλεύει να επιβάλει το δίκιο του - γίνεται ισχυρότερη, τόσο πολλαπλασιάζονται διάφοροι που κάνουν κωλοτούμπες. Μετά την κυβέρνηση που, όπως δηλώνει, παίρνει μέτρα ενάντια στη συνείδησή της και συμπάσχει μαζί μας, τώρα και οι δημοσιογράφοι του κυβερνητικού κονκλάβιου ρίχνουν μαύρο δάκρυ για τα νέα παιδιά, τα παιδιά που αφού τα έριξαν στα Τάρταρα τώρα τα καλούν να δεχτούν μια νέα σχέση εμπιστοσύνης. Αλίμονο στο νέο άνθρωπο που θα τους εμπιστευτεί.

Σε πείσμα όσων κάνουν σχέδια επί χάρτου για το πώς θα ξεπεράσουν κι αυτήν την κρίση, πιο πεισματάρα η πραγματικότητα καταγράφει την ύπαρξή της προαναγγέλλοντας δυνατότητες έξαρσης ταξικών αγώνων. Είθε. Αλλά, συν Αθηνά και χείρα κίνει.


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

Ο ΠΥΡΓΟΣ ΤΗΣ ΜΙΖΑΣ

Καρλ ΜΑΡΞ,, παντα επικαιρος....

Το δημόσιο χρέος γίνεται ένας από τους πιο δραστικούς μοχλούς της πρωταρχικής συσσώρεσης. 
Σαν με μαγικό ραβδί προικίζει το μη παραγωγικό χρήμα με παραγωγική δύναμη και το μετατρέπει έτσι σε κεφάλαιο, χωρίς νάναι υποχρεωμένο να εκτεθεί στους κόπους και στους κινδύνους που είναι αχώριστοι από τη βιομηχανική μα ακόμη κι από την τοκογλυφική τοποθέτηση. Οι πιστωτές του δημοσίου στην πραγματικότητα δε δίνουν τίποτα, γιατί το ποσό που δανείζουν μετατρέπεται σε κρατικά ευκολομεταβίβαστα χρεώγραφα που στα χέρια τους εξακολουθούν να λειτουργούν, όπως θα λειτουργουσαν αν ήταν ισόποσο μετρητό χρήμα. Άσχετα όμως κι από την τάξη των αργόσχολων εισοδηματιών που δημιουργιέται μ' αυτό τον τρόπο και τον αυτοσχέδιο πλούτο των χρηματιστών που παίζουν το ρόλο του μεσίτη ανάμεσα στην κυβέρνηση και στο έθνος -καθώς και των φοροενοικιαστών, των εμπόρων, των ιδιωτικών εργοστασιαρχών, που μια καλή μερίδα του κάθε κρατικού δανείου τους προσφέρει την υπηρεσία ενός κεφαλαίου πεσμένου από τον ουρανό- το δημόσιο χρέος έχει δημιουργήσει τις μετοχικές εταιρίες,το εμπόριο με συναλλάξιμες αξία όλων των ειδών, την επικαταλλαγή (σ.σ. κερδοσκοπία πάνω στην αγοραπωλησία συναλλάγματος), με δυο λόγια: το παιχνίδι στο χρηματιστήριο και τη σύγχρονη τραπεζοκρατία.
-Μαρξ, "Το κεφάλαιο"

ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ

Εν μέσω της κρίσης χρέους που ταλανίζει τη χώρα και την οδηγεί ταχέως στη (με κάποιο μοντέλο ελεγχόμενη)χρεοκοπία, με όλες τις βαρύτατες συνέπειες για την ελληνική κοινωνία, η πρόταση περί άρνησης του χρέους και τηςπαύσης πληρωμής του, η οποία έως σήμερα έχει αντιμετωπίσει αρκετές απόπειρες διαστρέβλωσης και απαξίωσής της, αποκτά επιπλέον βαρύτητα ύστερα από την υιοθέτησή της από το ΚΚΕ! 


Ιδού η δήλωση της Αλέκας Παπαρήγα, όπως διανεμήθηκε την Τετάρτη: 


«Είναι πολύ αισιόδοξος ο υπουργός σκοπίμως, ή ενδεχομένως δεν έχει τη δυνατότητα να καταλάβει ορισμένα πράγματα, τι συμβαίνει στην Ελλάδα και την Ευρωζώνη. Αυτό όμως που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι το εξής: Το χρέος που υπάρχει και τα ελλείμματα, χάριν των οποίων έγινε το μνημόνιο, εμείς δεν τα αναγνωρίζουμε και δεν πρέπει να τα αναγνωρίσει και ο ελληνικός λαός, διότι δεν τα προκάλεσε ο ελληνικός λαός. 

Με βάση, λοιπόν, αυτή τη θέση αντιπαλεύουμε το μνημόνιο. Η κυβέρνηση να πάει να βρει τον δικό της δρόμο για να αντιμετωπίσει το χρέος, που δημιουργήθηκε από την πολιτική των κυβερνήσεων, εξαιτίας βεβαίως του συγκεκριμένου καπιταλιστικού τρόπου ανάπτυξης.Ούτε ένα ευρώ δεν πρέπει να δώσουν οι εργαζόμενοι. 

Τώρα υπάρχουν πάρα πολλά σενάρια τα οποία εκπονούνται. Αυτά τα σενάρια δεν αφορούν τα συμφέροντα του ελληνικού λαού. Αφορούν το εξής πράγμα: Αν παραδείγματος χάρη θα ωφεληθούν οι δανειστές ή οι δανειζόμενοι στην Ελλάδα, όπου οι δανειζόμενοι βεβαίως είναι τα κρατικά ταμεία, αλλά και αυτό έχει σχέση με το συμφέρον της πλουτοκρατίας. 

Καταλαβαίνετε ότι αυτό το ερώτημα εμείς δεν μπορούμε να το απαντήσουμε παίρνοντας τη θέση είτε του δανειστή, είτε του δανειζόμενου. Απαντάμε, όμως, ως εξής: Δεν αναγνωρίζουμε το χρέος και από αυτή την άποψη δεν πρέπει να πληρώσει ο λαός».

Η εξέλιξη αυτή της θέσης του ΚΚΕ είναι πολλαπλά σημαντική για δύο λόγους: 

1. Μέχρι πριν από λίγες μέρες η πρόταση περί άρνησης του χρέους και μη πληρωμής του είχε γίνει στόχος επιθέσεων από τον Περισσό και τον «Ριζοσπάστη». Η κεντρική αντίληψη του Περισσού συνέδεε, όπως όλα τα άλλα, και το θέμα του χρέους με τη «λαϊκή εξουσία». 

Χαρακτηριστικό ήταν άρθρο του Μάκη Παπαδόπουλου, υπεύθυνου του Τμήματος Οικονομίας του ΚΚΕ, πριν από λίγες μέρες στον «Κυριακάτικο Ριζοσπάστη», το οποίο συνέχεε(μάλλον σκόπιμα) την άρνηση πληρωμής του χρέους με τηναναδιαπραγμάτευσή του, για να καταλήξει στο συμπέρασμα: 

«Όσοι προβάλλουν σαν ριζοσπαστική διέξοδο την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και ασκούν κριτική στο ΚΚΕ για "γενικολογία και αδυναμία θεωρητικής επεξεργασίας", στην καλύτερη περίπτωση αναδεικνύουν την άγνοιά τους για τη σχέση οικονομίας - πολιτικής. Όταν όμως φτάνουν να παραλληλίσουν την πρότασή τους με την άρνηση των μπολσεβίκων να πληρώσουν τα τσαρικά δάνεια, αποκαλύπτονται. 

Ξεχνούν μια μικρή λεπτομέρεια: Ποια τάξη έχει κάθε φορά την εξουσία και διαπραγματεύεται το ύψος του χρέους. Δεν ξεχνούν τυχαία αλλά συνειδητά, γιατί σε τελευταία ανάλυση θέλουν να στοιχηθεί το λαϊκό κίνημα "κάτω από ξένη σημαία". Το ΚΚΕ δε θα τους κάνει τη χάρη. Αναδεικνύει σταθερά και ανυποχώρητα τονπραγματικό αντίπαλο με τον οποίο πρέπει να αναμετρηθεί το λαϊκό κίνημα: Την εξουσία των μονοπωλίων».

2. Αυτή η νέα θέση του Περισσού, εφ' όσον μετατραπείπράγματι σε «σημαία» του ΚΚΕ, θα φέρει σε εξαιρετικά δυσχερή θέση τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος – για λόγους που μοιάζουν μάλλον ακατανόητοι – έχει υιοθετήσει την άποψη περί «αναδιαπραγμάτευσης» και μείωσης του χρέους. Το τεράστιο πολιτικό πρόβλημα αυτής της θέσης ωστόσο είναι ότι θα οδηγήσει αναπόφευκτα αυτή την πλευρά της Αριστεράς σε μια πολιτική πανωλεθρία. 

Ο λόγος είναι απλός: Ως γνωστόν, ο σχεδιασμός και της ελληνικής κυβέρνησης και του ΔΝΤ αφορά μια ελεγχόμενη χρεοκοπία με «κούρεμα» και χρονική μετάθεση του χρέους. Φυσικά η όποια παρόμοια κίνηση, εφ' όσον συνοδεύεται από την αναγνώριση του χρέους, θα τελεί πάντα υπό την προαίρεση των ομολογιούχων, οι οποίοι ανά πάσα στιγμή θα μπορούν νομικά να εγείρουν κάθε είδους αξιώσεις, με άξονα την αποπληρωμή του χρέους στο σύνολό του. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως έχει πρόβλημα και με τις υπόλοιπεςπροτάσεις του, ιδιαίτερα την κρατικοποίηση των τραπεζών και τη μείωση των εξοπλισμών – πάντα μέσα στον κύκλο της αναγνώρισης του χρέους. Διότι και οι δύο αυτές προτάσεις του είναι στόχοι και του ΔΝΤ – μια απλή ανάγνωση του σχεδίου για τις τράπεζες και τις περικοπές στον τομέα της άμυνας είναι απολύτως διαφωτιστική. 

Με τη χώρα πτωχευμένη, αλλά με χρέη στην πλάτη, βυθισμένη στην ύφεση, με τις τράπεζες κρατικές και την άμυνα της χώρας υποθηκευμένη στις διαθέσεις τηςΟυάσιγκτον, του Στρος Καν και των «τεχνοκρατών» του, των Ευρωπαίων τραπεζιτών και της Τουρκίας, ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και όσοι συμμερίζονται τη λογική του, θα ζήσουν έναν πολιτικό εφιάλτη. 

Η... καλοπροαίρετη δημοσιογραφική ερώτηση «τι έχετε να πείτε τώρα που η κυβέρνηση υλοποίησε την πρότασή σας», με την οποία θα βομβαρδίζονται τα στελέχη του σε κάθε κανάλι και εφημερίδα, θα κάνει το Βατερλώ να μοιάζει με νηπιαγωγείο! 

● Πώς να εξηγήσεις και πώς να πεις ότι εσύ άλλο εννοούσες απ' αυτό που έκαναν κυβέρνηση και Νομισματικό Ταμείο; 

● Πώς να εξηγήσεις ότι ήθελες τις τράπεζες κρατικές για να επιδιώξεις την παραγωγική ανασυγκρότηση, όταν η κυβέρνηση θα λέει ακριβώς τα ίδια; 

● Πώς να εξηγήσεις ότι η πρόταση για παραγωγική ανάταξη της οικονομίας θα υλοποιηθεί μέσα στην τριμερή επιτήρηση, η οποία έχει αποκλειστικό στόχο να αφαιμάξει μέχρινεκρώσεως την οικονομία; 

Στον επικοινωνιακό ορυμαγδό που θα ακολουθήσει, οι λεπτές και άνευ σημασίας αποχρώσεις θα εξαφανιστούν και όσοι σήμερα υποστηρίζουν την «αναδιαπραγμάτευση», σε οποιαδήποτε εκδοχή, θα αντιμετωπίσουν τον πολιτικό αφανισμό. 

Όχι άλλες καταστροφικές επιλογές 

Δεν θα είναι όμως η πρώτη φορά που η Αριστερά διαπράττει τεράστια λάθη στη διάρκεια της μεταπολίτευσης, όταν πολλές κεντρικές επιλογές της στράφηκαν εναντίον της. 

● Ποιος έμφρων άνθρωπος κατάλαβε ποτέ την ταύτιση του Συνασπισμού το 2004 με το ΠΑΣΟΚ στο δολοφονικό για την Κύπρο Σχέδιο Ανάν; Ποιος να καταλάβει τη «φιλία των λαών» και την «ελληνοτουρκική προσέγγιση» όταν η Κύπρος παραδίδεται εξ ολοκλήρου στην Τουρκία; 

● Ποιος κατάλαβε ποτέ σε τι ακριβώς διέφερε οεκσυγχρονισμός του Σημίτη από τον προοδευτικό εκσυγχρονισμό του Κωνσταντόπουλου; Το θρίλερ του με τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ να χαροπαλεύουν μέχρι να μπουν στη Βουλή το 2000 και το 2004 είναι άκρως διδακτικό.

● Ποιος, ακόμη παλαιότερα, κατάλαβε γιατί ο ενιαίος Συνασπισμός συνέπραξε κυβερνητικά με τη Ν.Δ. του Μητσοτάκη, όταν η τότε «κάθαρση» κατέληξε σε ένα απίστευτο φιάσκο (με ατεκμηρίωτες κατηγορίες καιστημένους μάρτυρες), με αποτέλεσμα ο Α. Παπανδρέου να επιστρέψει θριαμβευτής και η Αριστερά να ταλαιπωρείται για χρόνια από τη ρετσινιά του «βρώμικου '89»; 

● Ποιος, ακόμη πιο παλιά, με το ΠΑΣΟΚ να κυριαρχεί σε όλα τα επίπεδα, καταλάβαινε γιατί «αλλαγή δεν γίνεται χωρίς το ΚΚΕ» και γιατί το 17% ήταν στόχος ζωής για την κοινωνία; Το αποτέλεσμα, γνωστό – κι ας μην το συζητάμε. 

Σύγκρουση χωρίς αναβολή 

Όμως σε τίποτε δεν μοιάζει αυτή η κρίση κι αυτή η εποχή με καμιά από τις προηγούμενες περιόδους. Η Ελλάδα θα κληθεί να δώσει αγώνα ύπαρξης – και όχι, όπως πολλοί αφελώς νομίζουν, μια μάχη μόνο για μισθούς και συντάξεις. 

Το βήμα αυτό του ΚΚΕ έχει τεράστια πολιτική σημασία διότι η επιλογή της άρνησης του χρέους είναι η μόνη αυτή τη στιγμή που εμπεριέχει τη σύγκρουση με όσους σπρώχνουν την Ελλάδα στο βάραθρο της ολοκληρωτικής καταστροφής, αλλά και σηματοδοτεί έναν δρόμο ανεξαρτησίας και επιβίωσης. 

Επιλογή δύσκολη, αλλά σε καμιά περίπτωση δυσκολότερη απ' αυτή που θέλει τη χώρα να εκποιείται και να διαλύεταιπαραιτημένη από κάθε έννομο δικαίωμά της. 

Η ελπίδα ότι αυτή την επιλογή θα ακολουθήσει και ο ΣΥΡΙΖΑ ακόμη υπάρχει, όσο κι αν ο χώρος αυτός δεν προβλέπεται να ξεπεράσει σύντομα την εσωτερική του διάλυση. 

Τον 20ό αιώνα στη χώρα μας το παλιό ενιαίο ΚΚΕ ήταν η πολιτική δύναμη που συγκρούστηκε, με τεράστιο κόστος για το ίδιο και τους ανθρώπους του, με την ξένη Κατοχή και τηνυποτέλεια. Όταν μάλιστα οι πολιτικοί πρόγονοι των σημερινών «πατριωτών» της Ακροδεξιάς (και πολλών της υπόλοιπης Δεξιάς) ήταν συνεργάτες των Γερμανών και αργότερα της χούντας. Σήμερα και το ΚΚΕ και η υπόλοιπη Αριστερά μένει να αποδείξουν ότι στον γενετικό τους κώδικα είναι ανεξίτηλα γραμμένη η Αντίσταση. Ιδού η Ρόδος, λοιπόν, ιδού και το πήδημα... 

10 Ιουν 2010

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΜΙΑ ΛΥΣΗ.......

Ποιος είπε πως δεν υπάρχουν λύσεις;

Μπορούμε να προχωρήσουμε σε άμεση παύση πληρωμών προς τους εκβιαστές μας, τώρα!!!


Το πρώτο βήμα μιας διαφορετικής πολιτικής θα ήταν να ανατραπεί το καθεστώς κηδεμονίας από την ΕΕ και το ΔΝΤ, που έχει σαν βασικό στόχο τη διαιώνιση της υπερχρέωσης προς όφελος των διεθνών κερδοσκόπων και δανειστών....



Δεν υπάρχει ούτε ένα παράδειγμα χώρας που να υποβλήθηκε σε καθεστώς κηδεμονίας για τα χρέη της και να βγήκε αλώβητη ή και ακέραια.

Όποιος ενδιαφέρεται ας δει την ιστορία των χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής, ιδίως της υποσαχάριας, όπου έδρασε για δεκαετίες το ΔΝΤ. Όπου επιβλήθηκε καθεστώς κηδεμονίας άφησε πίσω του ερείπια.

Το Ελληνικό κράτος μπορεί να προχωρήσει σε άμεση παύση πληρωμών, ώστε να διασωθούν οι τεράστιοι πόροι που σήμερα πηγαίνουν σε πληρωμές δανείων.

Η παύση πληρωμών δεν ισοδυναμεί με κήρυξη πτώχευσης, όπως κηρύττει σκόπιμα η επίσημη προπαγάνδα.

Μια χώρα που προχωρά σε μονομερή παύση πληρωμών ακριβώς επειδή δεν θέλει να της επιβληθεί ή να αναγκαστεί από την αγορά να κηρύξει πτώχευση.

Η μονομερής παύση πληρωμών θέτει σε πρώτη προτεραιότητα την ανάγκη να σταθεί η χώρα και ο λαός της στα πόδια τους, χωρίς τον φόρο αίματος στους δανειστές.

Στη διεθνή πρακτική έχουμε πολλές χώρες που κατά καιρούς αρνήθηκαν να πληρώσουν τους δανειστές τους, χωρίς να κηρύξουν πτώχευση. 

Μάλιστα στο διεθνές δίκαιο υπάρχει πρόβλεψη για την μονομερή άρνηση μιας χώρας να πληρώσει τα χρέη της, όταν συντρέχουν τρεις λόγοι:

(α) Ο δανεισμός έγινε με ανήθικο και παράνομο τρόπο.
(β) Τα δάνεια δεν χρησιμοποιήθηκαν προς το συμφέρον του λαού και της χώρας.
(γ) Οι δανειστές γνώριζαν πολύ καλά ποιους δάνειζαν και για ποιο σκοπό.

Στη βάση αυτής της ρήτρας του διεθνούς δικαίου, που αποκαλείται odious debt ή απεχθές χρέος, αρνήθηκαν πολλές από τις νεοαπελευθερωμένες χώρες να πληρώσουν τα χρέη της αποικιοκρατίας, των δικτατορικών και βασιλικών καθεστώτων που ανατράπηκαν, αλλά και των διεφθαρμένων κυβερνήσεων.

Τελευταίο παράδειγμα είναι το Εκουαδόρ, το οποίο τον Δεκέμβρη του 2008 ανακοίνωσε πλήρη παύση πληρωμών, χωρίς να κηρύξει πτώχευση.

Ο πρόεδρος της χώρας Κορέα, αφού συγκρότησε μια διακομματική επιτροπή υπό τον γενικό εισαγγελέα της χώρας που εξέτασε το σύνολο των συμβάσεων δανεισμού της χώρας, ανακοίνωσε ότι το Εκουαδόρ δεν δεσμεύεται να πληρώσει ένα «ανήθικο και παράνομο» χρέος, που υπήρξε προϊόν ρεμούλας και κερδοσκοπίας σε βάρος του λαού του.

Απευθύνθηκε επίσης στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία στάθηκε στο πλευρό της χώρας, αναγνωρίζοντας το δικαίωμά της να μην πληρώσει χρέη που δημιούργησαν οι προηγούμενες διεφθαρμένες κυβερνήσεις και έτσι δεν κουνήθηκε φύλλο εναντίον του Εκουαδόρ. Και μιλάμε για μια χώρα με πληθυσμό περί τα 13,6 εκατ. κατοίκους και με ΑΕΠ (2008) λίγο πάνω από το 16% του αντίστοιχου ΑΕΠ της Ελλάδας!

Για να προχωρήσει μια χώρα σε μονομερή παύση πληρωμών απαιτείται πρώτα και κύρια πολιτική βούληση.

Απαιτείται υπεύθυνη κυβέρνηση που να προτάσσει πάνω απ’ όλα το καλό της χώρας και του λαού της. 

Φανταστείτε μόνο μια κυβέρνηση που αντί να αναζητά την «αποκατάσταση της αξιοπιστίας στις αγορές», βγαίνει και ζητά την συμπαράσταση, την μαχητική στήριξη του λαού για να προχωρήσει σε μονομερή παύση πληρωμών, ώστε να μην επιβάλει τα μέτρα λιτότητας και ασφυξίας που απαιτούν οι δανειστές και τα όργανά τους.

Φυσικά η παύση πληρωμών είναι μόνο το πρώτο βήμα.

Είναι ένα αμυντικό μέτρο για να διασωθούν οι τεράστιοι πόροι που πηγαίνουν στην αποπληρωμή των χρεών. Το πρόβλημα που προκύπτει αμέσως με την παύση πληρωμών είναι διπλό:

- Αφενός, τι πρέπει να γίνει για να θωρακιστεί η χώρα απέναντι τους εκβιασμούς και τις πιέσεις των αγορών, που είναι φυσικό να ενταθούν μπροστά στο ενδεχόμενο της παύσης πληρωμών.

- Αφετέρου, πώς πρέπει να αξιοποιηθούν οι πόροι που διεσώθησαν, αλλά και οι πόροι που διαθέτει συνολικά η ελληνική οικονομία και κοινωνία, έτσι ώστε να ορθοποδήσει η χώρα και ο λαός της και να μπει σε μια νέα τροχιά ορθολογικής ανάπτυξης προς όφελος των εργαζομένων και του τόπου.

Ως προς το πρώτο ζήτημα, η επίσημη προπαγάνδα ασκεί συστηματική τρομοκρατία, που πίσω της κρύβεται η απόλυτη ένδεια επιχειρημάτων. Επίσης, η διατεταγμένη δημοσιογραφία έχει φιμώσει κάθε άποψη που υποστηρίζει την παύση πληρωμών. Ενώ δυστυχώς και η επίσημη αριστερά δεν τολμά ούτε καν να θέσει το ζήτημα.

Η ελεγχόμενη «ενημέρωση» γνωρίζει πολύ καλά ότι οι πιέσεις και οι εκβιασμοί των αγορών μπορούν να πιάσουν μόνο όταν έχεις ένα πολιτικό σύστημα εντελώς σαθρό, υποτελές, διεφθαρμένο και επιρρεπές στο δοσιλογισμό. Όπου υπήρξαν κυβερνήσεις που τόλμησαν να υπερασπιστούν τις χώρες τους, ακόμη και σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες γι’ αυτές, οι αγορές και τα διεθνή όργανά τους ελάχιστα μπόρεσαν να κάνουν.

Τι θα γίνει όμως αν αντιδρώντας στην παύση πληρωμών φύγουν όλα τα κεφάλαια;

Τι θα γίνει αν οι τράπεζες αρχίζουν να εκβιάζουν;

Τι θα γίνει αν η ΕΚΤ προκειμένου να προστατεύσει τις τράπεζες που κατέχουν τα πακέτα των ελληνικών ομολόγων, αρχίσει να πιέζει μέσα από τον περιορισμό της ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, μιας και είναι η μόνη που ελέγχει την ποσότητα έκδοσης του ευρώ;

Τα ερωτήματα αυτά είναι απολύτως βάσιμα. Γι’ αυτό και η παύση πληρωμών δεν έχει ουσιαστικά κανένα πρακτικό νόημα, αν δεν συνοδευτεί με ένα πακέτο άμεσων μέτρων θωράκισης της οικονομίας και της χώρας από τυχόν εκβιασμούς και πιέσεις. Αυτά τα μέτρα πρέπει να είναι τα εξής:

Πρώτο, η άμεση επιβολή ελέγχου στην κίνηση κεφαλαίου ώστε να σταματήσει η φυγή του στο εξωτερικό. Αυτό μπορεί να γίνει π.χ. επιβάλλοντας έναν αποτρεπτικό φόρο της τάξης του 80-90% για κάθε ευρώ που πηγαίνει σε καταθέσεις, μετοχές, ομόλογα, παράγωγα, κλπ., του εξωτερικού. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι τα ιδιωτικά κεφάλαια που έχουν επωφεληθεί από το κοινό νόμισμα και την ελευθερία κίνησης και βρίσκονται ήδη στο εξωτερικό ανέρχονταν στα τέλη του 2009 σε πάνω από 160 δις ευρώ. Αυτό πρέπει έτσι ή αλλιώς να σταματήσει γιατί αποτελεί τρομακτική πληγή για την ελληνική οικονομία.

Δεύτερο, η εθνικοποίηση των βασικών τραπεζών της χώρας, ώστε να χτυπηθεί αποφασιστικά το κύκλωμα χρηματοπιστωτικής αγυρτείας και τοκογλυφίας που πνίγει τη χώρα. Να λυτρωθούν νοικοκυριά και μικρομεσαίες επιχειρήσεις από την σαράφικη πρακτική των τραπεζών. Να διαγραφεί το μεγαλύτερο μέρος των χρεωγράφων που βρίσκονται στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών με αποτέλεσμα να έχουν εκτινάξει την αξία του τραπεζικού ενεργητικού σε σχεδόν 2 φορές το ΑΕΠ της χώρας.

Τρίτο, η έξοδος της χώρας από το ευρώ και την ΟΝΕ. Κι αυτό γιατί το ευρώ είναι το μόνο αποτελεσματικό μέσο εκβιασμού και πίεσης της χώρας. Εκτός ευρώ όλες οι απειλές είναι μόνο λόγια. Κι όχι μόνο αυτό. Όσο η χώρα βρίσκεται μέσα στην ΟΝΕ είναι εκτεθειμένη στις επιδρομές της διεθνούς κερδοσκοπίας και λειτουργεί ως αναλώσιμο είδος για τα διευθυντήρια της Ευρωζώνης.

Φυσικά, η αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη σήμερα, θα πυροδοτήσει τέτοια κρίση στο ίδιο το ευρώ, θα πυροδοτήσει τέτοιες λαϊκές αντιδράσεις εναντίον του και στις άλλες χώρες της ευρωζώνης, που είναι πολύ πιθανό να δούμε την έκλειψή του. Αυτό φοβούνται και τα διευθυντήρια της ευρωζώνης

Το μόνο που μπορεί να κάνουν οι αγορές απέναντι σε μια αποφασισμένη χώρα και έναν ακόμη πιο αποφασισμένο λαό, είναι να μηδενίσουν την πιστοληπτική του ικανότητα. 

Κι έτσι να μην μπορεί η χώρα να αντλήσει κεφάλαια από τις διεθνείς αγορές ομολόγων.

Όμως αυτό δεν αποτελεί ουσιαστικό πρόβλημα.
 Κι αυτό γιατί η συμμετοχή των κρατικών ελλειμμάτων στο δημόσιο δανεισμό κινείται λίγο πάνω από το 3%. Αυτό σημαίνει ότι, αν απαλλαγεί η χώρα από την εξυπηρέτηση των δανείων, οι πραγματικές δανειακές ανάγκες, ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα, είναι ασήμαντες.

Θα πρέπει όμως και η παύση πληρωμών να συνοδευθεί από μια ριζικά διαφορετική αναπτυξιακή πορεία, η οποία δεν θα στηρίζεται σε κερδοσκόπους επενδυτές, σε κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες και μονοπώλια, αλλά στις άμεσες ανάγκες και το εισόδημα του εργαζόμενου. Μόνο έτσι μπορεί να ορθοποδήσει η οικονομία, να ανασυγκροτηθεί σε παραγωγική βάση η εγχώρια αγορά και να οικοδομηθεί ένα ριζικά διαφορετικό κράτος από το σημερινό. Μόνο έτσι δεν θα χρειάζεται το δημόσιο να καταφύγει ξανά στη διεθνή κερδοσκοπία για δανεισμό.

Φυσικά τίποτε από όλα αυτά δεν έχει νόημα δίχως την κατάκτηση και την κατοχύρωση της δημοκρατίας στη χώρα.

Κι αυτό σημαίνει την ανατροπή του υπάρχοντος διάτρητου και απόλυτα διεφθαρμένου συστήματος καλπονοθευτικής αναπαραγωγής ενός περιορισμένου και τυπικού κοινοβουλευτισμού που στηρίζει την απολυταρχία της εκάστοτε κυβέρνησης και των πατρώνων της.

Σημαίνει δηλαδή την εγκαθίδρυση της αληθινής κυριαρχίας του λαού, της λαοκρατίας, με την κατοχύρωση και τον σεβασμό της εθνικής κυριαρχίας και ανεξαρτησίας.




Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΛΑΟΣ

Από τον "Ριζοσπάστη"
Είναι ή όχι σκάνδαλο,

σχεδόν δυο αιώνες από την Επανάσταση του '21, στο κράτος που κατά τον Καποδίστρια γεννήθηκε «επαναστατικώς και δημευτικώς», να υπάρχουν πάνω από 1.300.000 στρέμματα ελληνικής γης που συνεχίζουν να διεκδικούνται ή να «ανήκουν» στους δεσποτάδες;

Είναι ή όχι σκάνδαλο,

στην Ελλάδα των παρα-εκκλησιαστικο-δικαστικών κυκλωμάτων, των Βαβύληδων, των Γιοσάκηδων και των Εφραίμ, να υπάρχουν κοντά 10.000 μοναστήρια και εκκλησίες που λειτουργούν ως ΝΠΔΔ, ώστε να διασφαλίζεται, νόμιμα και ηθικά, το «άβατο» των οικονομικών τους δραστηριοτήτων;

Είναι ή όχι σκάνδαλο

ότι η Εκκλησία κατάφερε, με πρωθυπουργό τον Σημίτη, να καταργηθεί ο φόρος του 35% επί των εσόδων της στο «παγκάρι» και επί Καραμανλή να καταργηθεί ο φόρος του 10% επί των εσόδων της από τα ακίνητα που εμπορεύεται;
***
Και είναι... δούλεμα ή όχι,

αυτοί που υποτίθεται ότι θέλουν να βάλουν φραγμό στα «ιερά» σκάνδαλα και που «ορκίζονται» για την προστασία της δημόσιας περιουσίας, να αρνούνται να καταργηθούν - εδώ και τώρα - τα χρυσόβουλα, τα χοτζέτια και τα οθωμανικά φιρμάνια;

Είναι... δούλεμα ή όχι

να αρνούνται τη διά νόμου - και διά ροπάλου - απαγόρευση κάθε μορφής εμπορευματοποίησης, κάθε μορφής «ανταλλαγής» και κάθε μορφής αγοραπωλησίας πάνω σε δάση, λίμνες, λιμνοθάλασσες, ακτές, παραλίες, βουνά, ορεινούς όγκους κ.ο.κ;

Είναι... δούλεμα ή όχι

να λένε ότι πασχίζουν να διασφαλιστεί η δημόσια περιουσία, όταν αποκαλύπτεται - με τόσο εξόφθαλμο τρόπο - ότι τα δάκρυά τους είναι κροκοδείλια;

Είναι... δούλεμα ή όχι

να ποζάρουν σαν «τιμωροί», όταν οδηγούν τα σκάνδαλα λεηλασίας του δημόσιου πλούτου στα... βαλτοπέδια της σκανδαλοθηρίας και του αποπροσανατολισμού;

Είναι... δούλεμα ή όχι

με εφαλτήριο τις εξεταστικές να δίνουν κάθε μέρα τηλεοπτικές εξετάσεις στην υποκρισία για να συμψηφίσουν τις πομπές τους και να υπηρετηθεί, καθολικώς και... ορθοδόξως, το στενό, το φτηνό και το ανίερο εσωκομματικό τους συμφέρον;
Και είναι... (σκανδαλώδες) δούλεμα ή όχι

να ισχυρίζονται ότι η ενασχόλησή τους με το σκάνδαλο του Βατοπεδίου εκκινεί από το ανιδιοτελές πολιτικό τους καθήκον, αλλά την ίδια ώρα να διασφαλίζουν το νομικό καθεστώς της αναπαραγωγής δεκάδων ανάλογων σκανδάλων, που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη στη χώρα;