που σε άλλη περίπτωση θα έστελνε το ΝΑΤΟ να βομβαρδίσει… τις ΗΠΑ για να επιβάλλει την τάξη…
Το 2020 «φεύγει», οι φωτογραφίες του «μένουν»...
Κάπως έτσι μας ανήγγειλε την έλευση του νέου έτους ο κ. Χρυσοχουντίδης. Κι όταν λέμε “Χρυσοχοίδης”, αντιλαμβάνεστε βέβαια: Πρόκειται για αυτή την τεράστια μορφή της πολιτικής μας ζωής που μετά το “δεν διάβασα το Μνημόνιο”, ήρθε ως υπουργός – με άλλο κόμμα, σε άλλη κυβέρνηση – να δώσει νέα διάσταση στην έννοια “νόμος και τάξη”…
Υποδεχόμαστε το 2021 με ψηλά το κεφάλι, με πίστη ότι σ' αυτές τις δύσκολες και πρωτόγνωρες συνθήκες ο λαός μπορεί να σταθεί όρθιος και δυνατός. Αυτή η αισιοδοξία διαφέρει απ' το «εμπόριο ελπίδας», που καλλιεργούν στον λαό η κυβέρνηση και άλλα επιτελεία του συστήματος, για να τον καθησυχάσουν ότι δήθεν «η περιπέτεια που περνάει είναι μια σύντομη παρένθεση, που σύντομα θα κλείσει». Η δική μας αισιοδοξία πηγάζει απ' την ακλόνητη πεποίθηση ότι μέσα στο «σκοτάδι» των σημερινών προβλημάτων και της αβεβαιότητας, ο λαός μπορεί να βρει εκείνες τις αποδείξεις που φωτίζουν όχι μόνο τις αιτίες των προβλημάτων, τη σήψη και τα αδιέξοδα του καπιταλιστικού συστήματος, αλλά πάνω απ' όλα και
Η ενημέρωση για τα διαβάσματά του («ένα εξαιρετικό βιβλίο για τη Διάσκεψη της Γιάλτας» και «μία βιογραφία του Φραγκλίνου Ρούζβελτ»), δεν προεξοφλεί απαραίτητα την απορία που σκάει σαν βόμβα…:
Στο κυριακάτικο κήρυγμα της 27 Δεκέμβρη, ο Μητροπολίτης ενημέρωσε τους πιστούς του ότι το εμβόλιο …«παράγεται με το προϊόν των εκτρώσεων» και ανακοίνωσε:
Σάββατο, 28 Δεκέμβρη του 1991 το 5231 φύλλο του Ριζοσπάστη
🔻 Η σοβιετική κόκκινη σημαία δεν κυματίζει πλέον στους τρούλους του Κρεμλίνου. Η υποστολή της σφράγισε με δραματικό και ταυτόχρονα συμβολικό τρόπο το τέλος της 74χρονης πορείας του πρώτου στον κόσμο σοσιαλιστικού κράτους.
🔻 Για μια στιγμή οι δείχτες των ρολογιών έμειναν ακίνητοι σημαδεύοντας την κρίσιμη στιγμή. Οι καρδιές πολλών εκατομμυρίων εργατών σ’ όλο τον κόσμο σταμάτησαν να χτυπούν. αναμετρώντας το μέγεθος των απωλειών.
▪️ Και ενώ ο Μπ. Γιέλτσιν εγκαθίσταται στο Κρεμλίνο, κάτοχος πλέον και των πυρηνικών κωδίκων, δυναμώνει η παγκόσμια ανησυχία για τις παραπέρα εξελίξεις στην πρώην Σοβιετική Ένωση, για τις σοβαρές συνέπειες που αυτές θα έχουν στις
Ενα “θαύμα” θράσους που συνετελέσθη λες και δεν ήταν ο ίδιος ο Αρχιεπίσκοπος ή ο Αναστάσιος Αλβανίας ή ο Μητροπολίτης Κατερίνης, που δοκιμάστηκαν από τον κορωνοϊό. Λες και ο Μητροπολίτης Καστοριάς δεν δοκιμάζεται αυτή την ώρα από τον ιό. Λες και δεν “έφυγε” από τον κορωνοιό ο Μητροπολίτης Λαγκαδά. Λες και από Σερβία μέχρι Ουκρανία δεν πέθαναν Ορθόδοξοι ιεράρχες από την πανδημία. Λες και στο Άγιο Όρος δεν μπήκαν σε καραντίνα 6 Μονές…
Ήταν 25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.
Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσα ακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία.
Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη της δικής τους… «ΕΣΣΔ»:
Στη δημοσιότητα δόθηκε η «εισήγηση της Επιτροπής προστασίας της
Υπενθυμίζεται ότι όλη η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης για την απαγόρευση των συναθροίσεων άνω των 3 ατόμων στο διάστημα 15-18 Νοεμβρίου βασίστηκε στην «εισήγηση των ειδικών», που όμως
«Ο υπαρχιφύλαξ (σ.σ γράφει ο δημοσιογράφος Γιώργος Κορωναίος, στην εφημερίδα “Προοδευτική Αλλαγή”, στις 31/3/1952), διαταχθείς υπό του διευθυντού του, μετέβη αμέσως εις την πτέρυγαν όπου ευρίσκοντο τα κελιά των 8 μελλοθανάτων και εισήλθεν πρώτον εις το υπ’ αριθμ. 2 απομονωτήριον, εις το οποίο εκρατούντο οι Μπελογιάννης, Λαζαρίδης και Μπάτσης. Πλησιάζει τον Μπελογιάννη.
«Νίκο σήκω»
Ατάραχος ο Μπελογιάννης σηκώνεται και λέει:
«Πάμε για καθαρό αέρα;»
«Ναι, του απαντά, σας πάνε για εκτέλεση» (…)»
Πριν ακόμα χαράξει, μέσα στο σκοτάδι, στις 4.12’ τα χαράματα, σαν κοινός δολοφόνος, το κράτος των γερμανοτσολιάδων, αυτών που πλέον είχαν ντυθεί αμερικανοτσολιάδες, το κράτος των μαυραγοριτών, αυτών που έχτιζαν «Νέους Παρθενώνες» στη Μακρόνησο, προχωρούσε στο στυγερό έγκλημα. Ο Νίκος Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του, ο Δημήτρης Μπάτσης, ο Νίκος Καλούμενος και ο Ηλίας Αργυριάδης, πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες του εκτελεστικού αποσπάσματος.