Σελίδες

30 Ιουν 2013

Δ. Γόντικας: Μόνη προοπτική, να απαλλαγεί η κοινωνία από τη σαπίλα και τον παρασιτισμό της αστικής τάξης




Παραθέτουμε ολόκληρη την ομιλία του Δημήτρη Γόντικα:
«Εκ μέρους της ΚΕ χαιρετίζουμε την απόφαση της ΚΟΑ να συνεχίσει για 12η χρονιά την πολύ σημαντική αυτή εκδήλωση. Μια εκδήλωση που συμβολίζει και

Η ανατροπή μας καλεί...


Η νέα κυβέρνηση δεν καλείται απλά να συνεχίσει τα αντιλαϊκά πεπραγμένα της προηγούμενης, αλλά να επιταχύνει την εφαρμογή μιας πολιτικής που δεν αφήνει πέτρα πάνω στην πέτρα σε ό,τι αφορά στα δικαιώματα του λαού. Οι υπουργοί της δίνουν διαβεβαιώσεις για την αποφασιστικότητά τους να διαλύσουν ό,τι άφησαν όρθιο οι προκάτοχοί τους.
Για παράδειγμα μιλώντας στο «Έθνος της Κυριακής» ο Α. Γεωργιάδης δηλώνει ευθαρσώς: «Εάν χρειαστεί να κλείσω νοσοκομεία, θα τα κλείσω»! Ο λαός όμως ξέρει ότι σήμερα αυτό που χρειάζεται είναι κι άλλα νοσοκομεία, περισσότερα κρεβάτια στα ήδη υπάρχοντα, μεγαλύτερες δαπάνες ώστε να μπορεί να απολαμβάνει σύγχρονες υπηρεσίες υγείας, δημόσιες και δωρεάν, αντί των υποτυπωδών στις οποίες έχει πρόσβαση σήμερα. Συνεπώς το «αν χρειαστεί» του υπουργού Υγείας δεν αναφέρεται στις λαϊκές ανάγκες, αλλά στις ανάγκες του αστικού κράτους να εξοικονομήσει παραδάκι αφού έτσι θα γίνει αποτελεσματικότερο ως προς την ικανοποίηση των αναγκών των κεφαλαιοκρατών.

«Ολοι μαζί μπορούμε»: Ναι αλλά ποιοι και για πού;


Είναι γεγονός ότι κάτω από το βάρος της βάρβαρης πολιτικής διαχείρισης της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, πολλαπλασιάζονται και οξύνονται τα λαϊκά προβλήματα, προκαλούνται νέα. Αυτά δημιουργούν το έδαφος για την ανάπτυξη κινητοποιήσεων, για την ανάπτυξη αγώνων.
Σ' αυτά τα πλαίσια, εμφανίζεται στους αγώνες, σε κινητοποιήσεις ως σύνθημα το «όλοι μαζί μπορούμε». Τι «μπορούμε»; Να αντιμετωπίσουμε, να αλλάξουμε, λένε, σε όφελος του λαού την πραγματικότητα, να κατακτήσουμε ένα στόχο διεκδίκησης. Βεβαίως, σήμερα χρειάζεται, επιβάλλεται να συμμετέχουν στους αγώνες όλοι μαζί, δηλαδή η εργατική τάξη, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι φτωχοί αγρότες, οι νέοι και οι γυναίκες από τα φτωχά λαϊκά στρώματα.

Ανασύνταξη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος

ή εμπρός για ένα νέο εργοδοτικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό;

To μέλος της Γραμματείας της «Αυτόνομης Παρέμβασης» Γιώργος Χαρίσης χαιρετίζοντας τη σύσκεψη ορισμένων ομοσπονδιών με πρωτοβουλία της ΠΟΕ-ΟΤΑ (ομοσπονδίες που κατά κύριο λόγο επηρεάζονται από την ΑΠ) αναρωτιέται αν είναι ένα νέο βήμα ή ένα βήμα μετέωρο (υποθέτουμε εννοεί για την ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος) και διαπιστώνει ότι:
-- «Οι τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές οργανώσεις δεν θέλουν και δεν μπορούν να ηγηθούν ενός αγώνα ανατροπής, γιατί έχουν συνδεθεί με την ήττα και οι πλειοψηφίες τους συνέδεσαν την ύπαρξή τους με τη διάσωση του παραπαίοντος, του αστικού πολιτικού κατεστημένου»...

Διά πάσαν νόσον και πάσαν...

Εστησαν ένα πανηγύρι Ελληνες κι Αζέροι αντάμα κι έψηναν αρνιά κι έτρωγαν κι έπιναν καταμεσίς στην πυρωμένη άσφαλτο των ημερών. Ο πρώτος λαχνός, ο διαβόητος «δυτικός» αγωγός φυσικού αερίου τους έπεσε κατακούτελα. Πλούτισαν με μιας. Ο ένας στους δύο Αζέρους που ως προχτές ζούσαν κάτω από το όριο της φτώχειας μαζί με τον έναν στους τρεισήμισι Ελληνες της ίδιας μοίρας αισθάνθηκαν Ωνάσηδες. Αλλωστε βοούσαν τα κανάλια και οι τηλεοράσεις που είχαν συγκεντρωθεί στην κινέζικη επικράτεια του Πειραιά, να δουν την αναγγελία του σινικού παραδείσου με τους ευτυχισμένους χαμογελαστούς δούλους. Στο όνομα των οποίων άλλωστε, ο κοτζάμ πρόεδρος δημοκρατίας απένειμε το παράσημο του Φοίνικα στο αφεντικό - πλοίαρχο. Από τον Κοσκωτά στην «Κόσκο», μια μεταπολιτευτική ανάπτυξη δρόμος. Σπαρμένη με μαραμένα γιούλια και βιόλες, τα δικαιώματα των εργαζομένων. Την ίδια ώρα ούτε μια κάμερα, ούτε μισός δημοσιογράφος στη συνέντευξη τύπου δεκατριών σωματείων του εργατικού κέντρου Πειραιά για την τύχη της δύσμοιρης Ναυπηγοεπισκευαστικής. Πλην του Λακεδαιμονίου «Ριζοσπάστη»... Ποιος δίνει φράγκο για τους πεινασμένους παραγωγούς του πλούτου, που έχουν οικειοθελώς πέσει σε κατάθλιψη και δεν μπορούν να χαρούν με τη χαρά των άλλων, των αφεντικών.

29 Ιουν 2013

Ο ΦΡΙΝΤΡΙΧ ΕΝΓΚΕΛΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ


Η ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΤΗΣ ΥΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗΣ

 Στη φάση της παραγωγικής ύφεσης οι ενυπάρχουσες αντιφάσεις του καπιταλιστικού συστήματος παίρνουν νέες διαστάσεις, η καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων και η απότομη επιδείνωση της ζωής της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων γενικότερα. Παρά την οξυμμένη και με ένταση εκδήλωση αυτού του φαινόμενου, οι αντίστοιχες διεργασίες στη συνείδηση της εργατικής τάξης δε γίνονται αυτόματα, δηλαδή δε συνδέεται αυθόρμητα η κρίση με τις οικονομικές νομοτέλειες, τις αιτίες που σχετίζονται με την αντίθεση ανάμεσα στον κοινωνικό χαρακτήρα της παραγωγής και την καπιταλιστική ιδιοποίηση ενός μέρους του παραγόμενου προϊόντος της. Αυτό συμβαίνει γιατί η οικονομική κυριαρχία της τάξης των καπιταλιστών αναπαράγεται με την πολιτική εξουσία τους, μέρος της οποίας είναι και η ιδεολογικοπολιτική χειραγώγηση της εργατικής τάξης.

Εδιωξαν τους φασίστες της Χρυσής Αυγής

Ματαιώθηκε στην πράξη η προσπάθεια φασιστοειδών της Χρυσής Αυγής να χύσουν το συστημικό τους δηλητήριο στις ψυχές και τα μυαλά εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες, καθώς η στιβαρή αντίδραση των τελευταίων εμπόδισε τους νεοναζί να εισέλθουν στο αμαξοστάσιο του Πειραιά. Μια κίνηση που πρέπει να γενικευτεί οδηγώντας τα μαντρόσκυλα του συστήματος στην απόλυτη απαξίωση και πλήρη απομόνωση σε όλους τους χώρους δουλειάς, όλες τις λαϊκές γειτονιές.

Συγκεκριμένα, εδώ και μέρες οι νεοναζί είχαν ανακοινώσει ότι θα «επισκεφτούν» το χώρο για να συναντηθούν με τους εργαζόμενους φέρνοντας εκεί και βουλευτές τους. Από την πρώτη στιγμή οι εργαζόμενοι αντέδρασαν, σε μια πρώτη κίνηση τα σωματεία εργαζομένων στις Οδικές Συγκοινωνίες (ΟΣΥ, λεωφορεία και τρόλεϊ) έβγαλαν κοινή ανακοίνωση με την οποία ξεκαθάριζαν ότι οι νεοναζί είναι ανεπιθύμητοι.

Σοβατζήδες του σάπιου συστήματος

«Ολα στο φως!», αναφώνησε χτες από τα Χανιά ο Αλ. Τσίπρας, παρουσιάζοντας τις θέσεις του κόμματός του για «θεσμικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα». 
Οι κορόνες του θύμισαν κάπως τα «open gav» που έλεγε το 2009 ο τότε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπανδρέου. 
Στο ίδιο πλαίσιο ενέταξε και την προαναγγελία ότι από βδομάδα το κόμμα του θα καταθέσει πρόταση για μια ακόμα Εξεταστική Επιτροπή, η οποία θα διερευνήσει πολιτικές ευθύνες για το ότι η «μεταβατική» ΕΡΤ δεν εκπέμπει ακόμα σήμα, όπως ζήτησε το ΣτΕ, αλλά και για το κόστος που συνεπάγεται το κλείσιμο της παλιάς ΕΡΤ. 
Ανάγοντας σε κυρίαρχο ζήτημα την «εμβάθυνση της δημοκρατίας», για να κρύψει την ταξική βάση των μέτρων που σήμερα παίρνονται και του κρατικού αυταρχισμού που εντείνεται, παρουσίασε προτάσεις προσαρμοσμένες στην αναμόρφωση του πολιτικού σκηνικού, στην οποία φιλοδοξεί να πρωταγωνιστήσει. 
Πυρήνας αυτών των προτάσεων είναι ότι αρκεί ένα μερεμέτισμα στο πολιτικό σύστημα και τους θεσμούς του, από μια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, για να ζήσει ο λαός καλύτερα και να ξεπεραστεί η κρίση.

«Το παράδοξο της αφθονίας»

«success story» Σαμαρά...
Φυσικά, η θηριώδης προπαγάνδα που θέλει τα συμφέροντα των ρωσικών, των αμερικανικών, των ελβετικών, των αζέρικων, των ελληνικών και κάθε λογής κεφαλαίων να «συγχρωτίζονται» με τα συμφέροντα του ελληνικού λαού (ενός λαού που λόγω της φτωχοποίησής του σε ποσοστό 80% ζει το χειμώνα χωρίς θέρμανση...) θα συνεχιστεί ακάθεκτη.
Συμβαίνει συχνά: Τα ιδιοτελή, ιδιωτικά και ατομικά τους συμφέροντα, τα ταξικά τους συμφέροντα, να τα βαφτίζουν «εθνικό συμφέρον».
Το είχαμε βιώσει και τότε, με την υπογραφή της (ατυχήσασας στην πορεία...) συμφωνίας για τον αγωγό Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.

Οξυνση της αντίθεσης


Κλείνουν νοσοκομεία, απολύουν συμβασιούχους, εκβιάζουν για νέες μειώσεις μισθών, θέλουν εργάτες απόλυτα υποταγμένους να παλεύουν για τα κέρδη του αφεντικού. Σε όλα αυτά κοινός παρονομαστής η καπιταλιστική κρίση και η επιδίωξη του κεφαλαίου να την ξεπεράσει σε βάρος των εργατών.
Ευρύτερα λαϊκά στρώματα θίγονται από αυτήν την επίθεση. Ο δρόμος της αντίστασης οδηγεί σε κοινωνική συμμαχία. Οι βάσεις της έχουν ήδη τεθεί. Σ' αυτόν τον δρόμο, όμως, ορθώνονται εμπόδια από δυνάμεις που θέλουν να μείνει η οικοδομή της εκμετάλλευσης άθιχτη. Δυνάμεις που καλούν σε αναμονή για εκλογική αλλαγή, ζητάνε να περιοριστεί ο αγώνας σ' αυτό, στην αλλαγή διαχειριστή. Πρόκειται για ύπουλη τακτική που υπηρετεί στρατηγικά τους στόχους του κεφαλαίου.

28 Ιουν 2013

ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ ΕΡΓΑΤΟΣΥΡΙΖΟΠΑΤΕΡΩΝ...

Οταν στις 21 Ιούνη αναρτήθηκε στον ιστότοπο του Λαφαζάνη ένα κείμενο που παρουσιάστηκε σαν ανακοίνωση 12 Ομοσπονδιών που καλούσαν μάλιστα σε πανελλαδικό συλλαλητήριο για τις 29 Ιούνη και με στόχο, όπως ανέφεραν, να ακολουθήσει σύσκεψη για την κήρυξη γενικής πολιτικής απεργίας, το πρώτο ερώτημα που δημιουργήθηκε ήταν «τι μύγα τους τσίμπησε αυτούς, πατενταρισμένους εργατοπατέρες και μιλάνε ως και για πολιτική απεργία;». 
Μια πρώτη απάντηση δόθηκε γρήγορα όταν σε συνοδευτικό κείμενο στον ίδιο ιστότοπο ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ εξήγησε ότι ένα συντονιστικό πρωτοβάθμιων σωματείων που είχε στηθεί πριν από καιρό είχε φάει τα ψωμιά του και ήταν ώρα πια για ανώτερο συντονισμό. 
Μια δεύτερη απάντηση προέκυψε όταν μέλη των διοικήσεων αυτών των ομοσπονδιών άρχισαν να δηλώνουν ότι δε γνώριζαν τίποτα γι' αυτήν την απόφαση κι ότι το κείμενο εκφράζει μόνο κάποιους συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ και μερικούς «μετανοημένους» της ΠΑΣΚΕ. 

ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ: ΟΙ ΝΕΟ-ΧΙΤΕΣ ΤΩΝ ΕΦΟΠΛΙΣΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΩΝ

Ο ΜΠΡΕΧΤ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΟΤΑΝ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ «Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΘΕΙ ΠΑΡΑ ΣΑΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΩΜΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΙΚΗ ΤΟΥ ΜΟΡΦΗ, ΣΑΝ Ο ΠΙΟ ΘΡΑΣΥΣ ΚΙ Ο ΠΙΟ ΔΟΛΙΟΣ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ». 
ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΑΞΕΙ: 
ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΩΣ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΩΣ ΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ, ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΕΟΝΑΖΙ ΦΡΟΝΤΙΖΟΥΝ ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ, ΕΚΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΤΟΣ ΒΟΥΛΗΣ.

Ο ναζισμός ήταν και είναι τα Αουβιτς και τα Νταχάου. Ηταν και είναι τα 50 εκατομμύρια νεκροί του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ήταν και είναι η απόλυτη κτηνωδία, οι θηριωδίες στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, στη Βιάνο, στο μπλόκο της Καλογρέζας, στο μπλόκο της Κοκκινιάς. Είναι ο τοίχος της Καισαριανής. Ο ναζισμός ήταν και είναι ο ορισμός του ολοκληρωτισμού, της αυθαιρεσίας, του αυταρχισμού, είναι το δεύτερο συνθετικό του «Ελευθερία ή Θάνατος».

Φυσικό αέριο και «αέρας φρέσκος»


Ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, ο υφυπουργός Περιβάλλοντος Μάκης Παπαγεωργίου και, φυσικά, ο εκπρόσωπος της κοινοπραξίας του «TAP», ποζάρουν πανευτυχείς μετά την υπογραφή της λεγόμενης «Συμφωνίας Φιλοξενούσας Χώρας» για τη διέλευση του αγωγού από την Ελλάδα.
Δεν είναι στις προθέσεις μας να σκιάσουμε το χαρούμενο πάρτι της κυβέρνησης, αλλά επειδή πολλά ακούγονται για τα οφέλη που θα έχει ο ελληνικός λαός από αυτή τη συμφωνία, έχουμε την εξής απορία:
*
Στο Αζερμπαϊτζάν, που δεν είναι απλώς χώρα διέλευσης όπως η Ελλάδα, αλλά χώρα παραγωγής του φυσικού αερίου, γιατί τα 10 εκατομμύρια των κατοίκων του ζουν στην ανέχεια, το 52% του πληθυσμού του ζει επισήμως κάτω από το όριο της φτώχειας και όσο φυσικό είναι το αέριό του, άλλο τόσο «φυσική» είναι η διαφθορά που βασιλεύει μεταξύ εκείνων που λυμαίνονται το φυσικό αέριο;

Κατάσχεση σπιτιού άνεργου μεταλλεργάτη για 1.677 ευρώ!

Αποκαλυπτικό δημοσίευμα του «ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ» για νέα περίπτωση κατάσχεσης σε βάρος εργάτη που εδώ και 3 χρόνια είναι άνεργος


Σε αναγκαστική κατάσχεση σπιτιού άνεργου μεταλλεργάτη, προχώρησε το Δημόσιο πριν από 3 μέρες! Ο μεταλλεργάτης, πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, είναι άνεργος εδώ και τρία χρόνια. Το μόνο που του έχει μείνει είναι ένα σπίτι στα Καμίνια που απέκτησε με κόπο και φτύνοντας αίμα μέσα στα «τάνκια» των καραβιών των εφοπλιστών. Τώρα, κινδυνεύει να χάσει αυτό το σπίτι γιατί οφείλει στην εφορία 1.677,95 ευρώ που με τις προσαυξήσεις έφτασε τα 2.173,81 ευρώ! Μάλιστα, η εφορία (ΔΟΥ Δ' στον Πειραιά) με την πράξη καθορισμού χρεών που έγινε στις 25 Ιούνη, ορίζει ως «πρώτη προσφορά» το ποσό των 70.000 ευρώ, προφανώς σαν τιμή εκκίνησης για πιθανή μελλοντική πράξη πλειστηριασμού του σπιτιού του ανέργου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και το κάλπικο δίλημμα «Δεξιά - Αριστερά»

Δεν είναι αθώα η ανάσυρση απ' τη ναφθαλίνη (από την εποχή της 10ετίας του '50 ακόμη) κάλπικων διλημμάτων όπως «Αριστερά ή Δεξιά», από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ. Η προβολή στο πολιτικό επίπεδο του συγκεκριμένου διλήμματος δεν είναι απλά επιλογή τακτικής στις επόμενες εκλογές, αλλά συστατικό μέρος της στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Προβάλλει στο λαό επιλογές εντός των τειχών του συστήματος, πατώντας πάνω στην εμπειρία του από τη διακυβέρνηση της σημερινής τρικομματικής συγκυβέρνησης και των προηγούμενων, του ΠΑΣΟΚ και της τρικομματικής Παπαδήμου, αλλά και στην αναζήτηση από το λαό άλλης λιγότερο επώδυνης πολιτικής για τον ίδιο, με δεδομένο ότι έχει καλλιεργηθεί ήδη (σ' αυτό έχει συμβάλλει και ο ΣΥΡΙΖΑ), έκπτωση των απαιτήσεων ικανοποίησης των αναγκών της εργατικής λαϊκής οικογένειας.

Επομένως, και το «μη χειρότερα» θεωρείται ικανοποίηση, ενώ δεν είναι ή δεν μπορεί κιόλας να διασφαλιστεί σε περίοδο που η κρίση συνεχίζεται βαθιά και συγχρονισμένη, και η διαχείρισή της για έξοδο υπέρ του κεφαλαίου δεν αφήνει περιθώρια ελιγμών για παροχές στο λαό. Ετσι στην αντιλαϊκή αντιδραστική «Δεξιά», ο ΣΥΡΙΖΑ αντιτάσσει τη «φιλολαϊκή Αριστερά».

Δεν είναι στην τιβί η ζωή


Τραγωδία!
Τόσος κόπος να παρουσιαστούν σαν επενδύσεις οι κινήσεις δύο - τριών μονοπωλιακών ομίλων και τελικά ο κουρνιαχτός χάθηκε μόλις τέλειωσαν τα δελτία ειδήσεων.
Τζάμπα τα πολυκάναλα που είχαν σταλεί στο λιμάνι ώστε να δείχνουν παράλληλα τις γερανογέφυρες, τον Γουέι και τον Σαμαρά. Τζάμπα τα πλάνα από ελικόπτερο που έδειχναν τις κοινές κεραίες των εταιρειών κινητής τηλεφωνίας.
Οι άνθρωποι έχουν μάθει να μεταφράζουν την εικόνα: Οταν το αφεντικό και η κυβέρνηση ανταλλάσσουν χειραψίες, το βράδυ θα λείψει το ψωμί απ' το τραπέζι. Οταν δυο εταιρείες ενώνουν τη δύναμή τους, ο κατάλογος των ανέργων μεγαλώνει. Τόσο απλά. Στο πρώτο πλάνο έχεις καταλάβει και πατάς το κουμπί να αλλάξεις κανάλι.
Αλλά δεν είναι μόνο που οι άνθρωποι έχουν μάθει να κάνουν «ζάπινγκ» μόλις αρχίζει το δελτίο των 8.