Ένα επιχείρημα που ακούγεται τις τελευταίες μέρες, από όσους εμμέσως πλην σαφώς συμφωνούν με τις αποφάσεις της συγκυβέρνησης στο ζήτημα της ΕΡΤ, είναι το εξής: «Τόσοι απολύθηκαν στον ιδιωτικό τομέα και κανείς δεν αντέδρασε, δεν τους συμπαραστάθηκε». Είναι κι' αυτό το σαθρό επιχείρημα κομμάτι του λεγόμενου κοινωνικού αυτοματισμού, προσπαθεί να βάλει σε αντιπαράθεση εργαζόμενους του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, λες και δεν αποτελούν και οι δύο κατηγορίες θύματα των καπιταλιστικών «μεταρρυθμίσεων» και της φιλομονοπωλιακής«ανάπτυξης».
Αυτοί που χρησιμοποιούν αυτό το επιχείρημα είναι συνήθως οι ίδιοι που όταν λάμβανε χώρα η ηρωϊκή απεργία των Χαλυβουργών, είτε «ένειπταν τας χείρας τους», είτε λοιδωρούσαν την στάση των εργαζόμενων που αρνούνταν να συμμορφωθούν με τις προσταγές του μεγαλοβιομηχάνου Μάνεση και της συγκυβέρνησης.
Είναι δε εξαιρετικά υποκριτικό, να κάνουν μαθήματα στο ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ – τις δυνάμεις που μεταξική συνέπεια βρέθηκαν και βρίσκονται στο πλευρό εργαζόμενων του ιδιωτικού τομέα.
Βρέθηκε, ή δεν βρέθηκε, το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ δυναμικά στο πλευρό των εργαζόμενων: