Ω, τι ψηφοθηρική αναισχυντία – Παίρνουν 9 και “δίνουν”… 1!!!

Ποιος Μαυρογιαλούρος; Ποιος Γκόρτζος; Ποιος Καλοχαιρέτας; Ποιος Μαντάς; Ποιος Γκρούεζας; Δεν υπάρχει πολιτικάντης “ήρωας” του ελληνικού κινηματογράφου, δεν υπάρχει τζουμπές της ψηφοθηρίας στην ελληνική πολιτική ιστορία, που δεν τον κατατρόπωσε ο Τσίπρας! Ο άνθρωπος που τόλμησε ακόμα κι αυτό: Να βαφτίσει “13η σύνταξη” ακόμα και την μισή (και κουτσουρεμένη) σύνταξη-δώρο του Πάσχα!  

Τα πολλά λόγια στα οποία επιδόθηκε ο κυβερνητικός θίασος προεξαρχοντως του πρωθυπουργού (Δραγασάκης, Τσακαλώτος, Τζανακόπουλος, Αχτζιόγλου), είναι – πράγματι – φτώχεια. 

Μπροστά σε τέτοια πολιτική αναισχυντία και σε τέτοια προεκλογική πασαρέλα “παροχών”, ας μιλήσουν οι αριθμοί:

Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ γεννάει τον ΦΑΣΙΣΜΟ και η Σοσιαλδημοκρατία τον ζεσταίνει

Αφού μετά από πρό­τα­ση των δη­μο­τι­κών συμ­βού­λων του ΚΚΕ, ο δήμος Αθη­ναί­ων απο­φά­σι­σε να μην πα­ρα­χω­ρή­σει χώ­ρους στην φα­σι­στι­κή εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση της Χρυ­σής Αυγής για να προ­πα­γαν­δί­σει τους συν­δυα­σμούς της, πα­ρε­νέ­βη η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (μέσω της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης Ατ­τι­κής) και δέ­χθη­κε τις απαι­τή­σεις των φα­σι­στών, ακυ­ρώ­νο­ντας την από­φα­ση του δη­μο­τι­κού συμ­βου­λί­ου της Αθή­νας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σι­γο­ντά­ρει και βοη­θά­ει τους φα­σί­στες εγκλη­μα­τί­ες της Χρυ­σής Αυγής.

Πρόταση ΔΝΤ: Ποινή στις αναλήψεις μετρητών!!!

Παρά την επέλαση των νεοφιλελεύθερων δοξασιών σε όλον τον κόσμο, τα απόνερα της πρόσφατης μεγάλης καπιταλιστικής κρίσης όχι μόνο δεν λένε ν' αποτραβηχτούν τελείως αλλά άρχισαν ήδη να εκφράζονται φόβοι για ένα καινούργιο τσουνάμι, πολύ ισχυρότερο του προηγουμένου. Το χειρότερο δεν είναι ότι η παγκόσμια οικονομία αγκομαχάει και οι εκτιμήσεις για τους ρυθμούς ανάπτυξης γίνονται όλο και πιο συντηρητικές. Είναι ότι το διεθνές οπλοστάσιο κατά των κρίσεων έχει εξαντληθεί και, συνεπώς, οποιαδήποτε νέα κρίση θα μας βρει ανυπεράσπιστους.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα. Όπως έχουμε πει κατ' επανάληψη σε τούτη την μικρή δικτυακή γωνιά, οι καπιταλιστικές κρίσεις οφείλονται σε υπερσυσσώρευση κεφαλαίων και το ξεπέρασμά τους δεν είναι δυνατόν να γίνει παρά μόνο με την καταστροφή αυτού του κεφαλαίου. Όταν ο εργοστασιάρχης έχει τις αποθήκες του γεμάτες με προϊόντα που δεν μπορεί να πουλήσει, σβήνει τις μηχανές αφού δεν έχει νόημα να συνεχίσει την παραγωγή ώσπου να ξεφορτωθεί το στοκ του. Ένας τρόπος να γίνει αυτό το επιθυμητό "ξεφόρτωμα" είναι καταστραφεί βίαια το στοκ από κάποιον εξωγενή παράγοντα, π.χ. να πιάσουν φωτιά οι αποθήκες ή να ξεσπάσει πόλεμος και να πέσει πάνω τους μια βόμβα. Ένας άλλος τρόπος είναι η καταστροφή αυτή να προέλθει από εσωτερικό παράγοντα, π.χ. να πτωχεύσει ή να αυτοκτονήσει ο εργοστασιάρχης και η περιουσία του να εκποιηθεί για πενταροδεκάρες.

Να πληρωθούν στην ώρα τους με σφυροδρέπανο και ΚΚΕ!

Μπροστά στα άδεια ταμεία των λαϊκών νοικοκυριών, τα λόγια περισσεύουν.

Οι μεγάλες ανάγκες του λαού υποθηκεύτηκαν στις ανάγκες των καπιταλιστών για κέρδη και μόνο κέρδη.

Ψυχροί εκτελεστές, σε αγαστή συνεργασία, όλα τα κόμματα - υπηρέτες της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, τα τελευταία χρόνια, πότε με κυβερνητικά σχήματα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και πότε με ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και αβανταδόρους τα πολιτικά τους εξαπτέρυγα, πάντα έκοβαν και έραβαν με νόμους και αποφάσεις, το σάβανο των λαϊκών νοικοκυριών. Συντεταγμένη επέλαση ανατροπής κατακτήσεων δεκαετιών, εν ονόματι της ανάκαμψης.

Ποιας ανάκαμψης; Αν εννοούμε των καπιταλιστών, αυτών ναι, τα σεντούκια ξεχείλισαν από πλούτο -δώρο-, με τους εκατοντάδες εφαρμοστικούς νόμους που κυλιόμενα ψήφισαν οι μνημονικές κυβερνήσεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ και συνεχίζουν.

Είναι ο Καπιταλισμός, σύντροφοι

 «Το δηµόσιο χρέος, δηλαδή το ξεπούληµα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγµατικό ή δηµοκρατικό κράτος– βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το µοναδικό κοµµάτι του λεγόµενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγµατικά στο σύνολο του λαού είναι το δηµόσιο χρέος τους (…). Το δηµόσιο χρέος γίνεται το credo (πιστεύω) του κεφαλαίου. Και από τη στιγµή που εµφανίζεται η χρέωση του δηµοσίου, τη θέση του αµαρτήµατος ενάντια στο άγιο πνεύµα, για το οποίο δεν υπάρχει άφεση, την παίρνει η καταπάτηση της πίστης απέναντι στο δηµόσιο χρέος. Το δηµόσιο χρέος γίνεται ένας από τους πιο δραστικούς µοχλούς της πρωταρχικής συσσώρευσης. Σαν σε µαγικό ραβδί προικίζει το µη παραγωγικό χρήµα µε παραγωγική δύναµη και το µετατρέπει έτσι σε κεφάλαιο, χωρίς νά ναι υποχρεωµένο να εκτεθεί στους κόπους και στους κινδύνους που είναι αχώριστοι από τη βιοµηχανική µα ακόµα κι από την τοκογλυφική τοποθέτηση. Οι πιστωτές του δηµοσίου στην πραγµατικότητα δεν δίνουν τίποτα, γιατί το ποσό που δανείζουν µετατρέπεται σε κρατικά ευκολοµεταβιβάσιµα χρεώγραφα που στα χέρια τους εξακολουθούν να λειτουργούν, όπως θα λειτουργούσαν αν ήταν ισόποσο µετρητό χρήµα (…)». ([1])

Εκεί που το αφήγημα του ΣΥΡΙΖΑ περί «αντι-ακροδεξιού μετώπου» γίνεται θρύψαλα

Την επέτειο των τεσσάρων χρόνων από την έναρξη της δίκης της εγκληματικής ναζιστικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή εκμεταλλεύτηκε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, για να αναπτύξει ακόμα περισσότερο την προπαγάνδα περί «προοδευτικού μετώπου» και «αντιμετώπισης του κινδύνου της ακροδεξιάς με κύριο πόλο τον ΣΥΡΙΖΑ». Αν και είναι γνωστές οι ευθύνες της κυβέρνησης για την καθυστέρηση της δίκης, είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ορισμένα παραδείγματα για τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στην ίδια τη Χρυσή Αυγή. Να θυμηθούμε δηλαδή πώς τα αστικά κόμματα «στρώνουν» το έδαφος για να αναπτύξουν τη δράση τους οι εγκληματίες δολοφόνοι, όταν αβαντάρουν και νομιμοποιούν την παρουσία τους δυνάμεις όπως ο ΣΥΡΙΖΑ. Μία υπόθεση που πάει αρκετά χρόνια πίσω. Ακολουθούν ορισμένα χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Οι “συνεργασίες” στα νέα Δημοτικά Συμβούλια και το ΚΚΕ – Μια νέα εκδοχή της “χαμένης ψήφου”

Η νέα βρώμικη εκδοχή της χαμένης ψήφου λέει: “αφού οι κομμουνιστές δε συνεργάζονται με κανέναν στους Δήμους, γιατί να τους ψηφίσουμε;” Ας διαβάσουν το πρόγραμμα της Λαϊκής Συσπείρωσης και ας πουν στον κόσμο από τώρα ποια πρότασή δε θα ψηφίσουν, για να πάρουμε ακόμα περισσότερες ψήφους και έδρες.

Και μόνο που κάθε φορά παραμονές εκλογών, οι διάφοροι καλοθελητές του καθεστώτος, κυκλοφορούν έναν καινούριο, ψίθυρο – «τρολιά μιας χρήσης» για το ΚΚΕ, που σβήνει και ξεχνιέται μετά τις εκλογές, είναι απόδειξη ότι πρόκειται για προεκλογικά “επιχειρήματα” που κατασκευάζονται μέσα στα χρυσοπληρωμένα επικοινωνιακά εργαστήρια του συστήματος.

“Η σήψη στη ΓΣΕΕ δεν ήρθε από το πουθενά” – Το ΠΑΜΕ απαντά για την “κρίση” στη ΓΣΕΕ

Την ώρα που οι εκπρόσωποι της συνδικαλιστικής μαφίας εξαπέλυσαν πυρ ομαδόν κατά του ΠΑΜΕ σε ερωτηματολόγιο της Huffington Post για τα τεκταινόμενα στη ΓΣΕΕ, η Χρύσα Ταβουλάρη εκ μέρους του ΠΑΜΕ έβαλε τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση.

 Τα γεγονότα στη ΓΣΕΕ τους τελευταίους μήνες, με τη ματαίωση της απόπειρας της συνδικαλιστικής μαφίας να πραγματοποιήσει συνέδριο δοτών της εργοδοσίας και νόθων, είχαν μεταξύ άλλων ως αποτέλεσμα σειρά αστικών ΜΜΕ να ασχοληθούν με το τι γίνεται στο ανώτατο συνδικαλιστικό όργανο της χώρας. Σε αυτά τα πλαίσια, η HuffPost απηύθυνε ένα ερωτηματολόγιο τριών σημείων σε εκπροσώπους των τεσσάρων παρατάξεων με τους περισσότερους εκπροσώπους στη διοίκηση της ΓΣΕΕ (ΠΑΣΚΕ, ΠΑΜΕ, ΔΑΚΕ και Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση, παράταξη που πρόσκειται στο Σύριζα).

ΣΥΡΙΖΑ: "Ήπιο πραξικόπημα"... "δημοκρατικής διεξόδου"... και τα μυαλά στον Τράμπ...

Η εκκωφαντική σιωπή των πρώτων ωρών της απόπειρας πραξικοπήματος στη Βενεζουέλα αντικαταστάθηκε από μια εύγλωττη απόπειρα «ωραιοποίησης» της εξόφθαλμης ιμπεριαλιστικής επέμβασης, αντικαθιστώντας τον όρο πραξικόπημα με αυτόν της «αντιδημοκρατικής παρέμβασης». Ο λόγος βέβαια γίνεται για το ΣΥΡΙΖΑ και τη στάση του.

Στη συνέχεια ήρθε η πλήρης ταύτιση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ με τη δήλωση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που βεβαίως δεν κάνει τίποτα περισσότερο από το να επισημοποιεί την επέμβαση στα εσωτερικά της Βενεζουέλας και να ζητά απλώς ένα ήπιο πραξικόπημα.

«Silver Alert» για τη συνδικαλιστική μαφία!

Η ατελείωτη γύμνια του εργατοπατερισμού... 

Η λέξη γύμνια φαντάζει πλέον λίγη για να περιγράψει την εικόνα που παρουσιάζει ο εργατοπατερισμός, όπως αυτή αποτυπώθηκε χαρακτηριστικά στη «συγκέντρωση» στην οποία κάλεσαν χτες οι ηγετικές ομάδες της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας στην πλατεία Κλαυθμώνος:

• Μια χούφτα εργατοπατέρες, περίπου 50 με 70 όλοι κι όλοι, σκορπισμένοι στην άδεια πλατεία... 
• Καμιά δεκαριά απ' αυτούς να καμώνονται πως ακούν τις δύο... ομιλίες - εξπρές, συνολικής διάρκειας 8 λεπτών (!), από στελέχη της ΠΑΣΚΕ και της ΔΑΚΕ στο ΕΚΑ, που προφανώς βιάζονταν να τελειώνει αυτό το άθλιο σκορποχώρι, να κάνουν καμιά δήλωση στα κανάλια και να πάνε σπίτια τους...
• Και το «κερασάκι»;

Άλμπερτ Αϊνστάιν: Γιατί σοσιαλισμός

Ας εξετάσουμε πρώτα απ’ όλα το ζήτημα αυτό από την άποψη της επιστημονικής γνώσης. Μπορεί να φανεί ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικές μεθοδολογικές διαφορές ανάμεσα στην αστρονομία και την οικονομία: οι επιστήμονες και στους δύο τομείς προσπαθούν να ανακαλύψουν τους νόμους, που έχουν γενική εφαρμογή σε ορισμένες ομάδες φαινομένων, για να κάνουν την αμοιβαία σχέση των φαινομένων αυτών όσο γίνεται πιο κατανοητή.  Αλλά τέτοιες μεθοδολογικές διαφορές υπάρχουν στην πραγματικότητα.

Η ανακάλυψη των γενικών νόμων στον τομέα της οικονομίας είναι δυσκολότερη γιατί τα υπό παρατήρηση οικονομικά φαινόμενα, επηρεάζονται συχνά από πολλούς παράγοντες, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να εκτιμηθούν ξεχωριστά. Εκτός από αυτό, η πείρα που συγκεντρώθηκε από την αρχή της λεγόμενης πολιτισμένης περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας, υποβάλλονταν και υποβάλλεται, ως γνωστόν, σε σοβαρές επιδράσεις και περιορισμούς όχι μόνο οικονομικού χαρακτήρα.

Οι 200 της Καισαριανής

Η διαταγή των Γερμανών ναζί κατακτητών δημοσιεύτηκε στις 30 Απρίλη 1944:

«…Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (…) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην…».

«Ανανδρία» – στη γλώσσα των κατακτητών (και των συνεργατών τους) – ήταν ο ηρωικός αγώνας ενάντια στην Κατοχή.

Αυτοί είναι οι κομμουνιστές, κύριε Γεωργιάδη

«Μείζων στόχος στη χώρα είναι να πέσουν οι κομμουνιστές» δήλωσε ο αντιπρόεδρος της ΝΔ Άδωνις Γεωργιάδης σε ένα ακόμη χυδαίο αντικομμουνιστικό του παραλήρημα.

Είναι γνωστή άλλωστε η τακτική της ακροδεξιάς – απ’ τους «Γεωργιάδηδες» της ΝΔ μέχρι τη ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή – να επιχειρεί να ταυτίσει την σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με τους κομμουνιστές.

Ο στόχος τους είναι προφανής: να συκοφαντηθεί στην συνείδηση λαϊκών μαζών η έννοια του κομμουνισμού, το ΚΚΕ και το εργατικό κίνημα. Γι’ αυτό και αποδίδουν στον ΣΥΡΙΖΑ δήθεν κομμουνιστικα χαρακτηριστικά, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά ότι το κόμμα του κ. Τσίπρα έχει τόση σχέση με το μαρξισμό-λενινισμό όση ο φάντης με το ρετσινόλαδο. Καμία απολύτως δηλαδή.

Ο «Αριστερισμός» και ο Συριζοπασοκισμός

    «Οι συμβιβασμοί είναι στοιχείο και της επαναστατικής τακτικής. Το έγραψε και ο Λένιν στο βιβλίο του “Αριστερισμός, η παιδική ασθένεια του κομμουνισμού”». 

    H φράση είναι του Τσίπρα. Ξέρετε πότε την είπε; Παραμονές της ψήφισης του τρίτου «αριστερού» Μνημονίου. Την είχε πει σε συνέντευξή στο ρ/σ «Στο Κόκκινο» για να δικαιολογήσει την προ τετραετίας φαντασμαγορικών διαστάσεων κωλοτούμπα του.

    Θυμηθήκαμε εκείνη τη φράση διότι την περασμένη Κυριακή η εφημερίδα «Αυγή» διένειμε στους αναγνώστες της ακριβώς αυτό το βιβλίο του Λένιν: «Ο αριστερισμός, παιδική αρρώστια του κομμουνισμού». 

Γαβρόγλου: όπως λέμε άθλιος συριζο-γκεμπελίσκος...

Το φυσάει και δεν κρυώνει καταπώς φαίνεται ο υπουργός παιδείας, μετά από το συνεχόμενο κάζο που έπαθε στη βουλή, προσπαθώντας μάταια να ειρωνευτεί το ΚΚΕ ή ακόμα χειρότερα να διαστρεβλώσει τις θέσεις του κόμματος. 

Αφού πια δεν είχε απέναντί του την κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος, και τον εκπρόσωπό της Θανάση Παφίλη, που επανειλημμένα ξεσκέπασε τις αθλιότητες του υπουργού, ο Γαβρόγλου επέλεξε να τα βάλει εκ του ασφαλούς με το Ριζοσπάστη, μετά το σημερινό δημοσίευμα του τελευταίου «Γαργάρα». Σε αυτό επισημαίνονταν πως ο υπουργός, ενάντια στη δημόσια δέσμευσή του, πως, αφού μελετούσε τα πρακτικά της βουλής, θα ανακαλούσε τη διαστρέβλωση της ομιλίας του Δημήτρη Κουτσούμπα για τη γ’ Λυκείου, δεν προχώρησε σε καμία διορθωτική δήλωση.

Γεωργιάδης, όπως λέμε «νούμερο»

«Μείζων στόχος στη χώρα είναι να πέσουν οι κομμουνιστές».Αυτή είναι δήλωση του Γεωργιάδη (https://www.youtube.com/watch?v=1jeeWUKOyoI). 

Παρατήρηση πρώτη: Η βλακεία είναι κι αυτή θείο χάρισμα, ωστόσο δεν πρέπει να της γίνεται κατάχρηση.

Παρατήρηση δεύτερη: Οι του ΣΥΡΙΖΑ είναι τόσο «κομμουνιστές» όσο ακριβώς δημοκράτης είναι ο Γεωργιάδης.

Παρατήρηση τρίτη: Ο Τσίπρας, ο Τσακαλώτος, ο Κατρούγκαλος, είναι τόσο «κομμουνιστές», ώστε ο Γεωργιάδης να ψηφίζει μαζί τους μνημόνιο, τόσο ώστε ο Γεωργιάδης να τους επευφημεί για την οικειοθελή φορολόγηση των εφοπλιστών, τόσο ώστε ο Γεωργιάδης να τους θαυμάζει για την ΝΑΤΟφροσύνη και αμερικανοφροσύνη τους.