Νέο σενάριο, νέοι ρόλοι, νέα παγίδα για το λαό
Το αστικό πολιτικό σύστημα μοιάζει σαν να είναι ζελές. Στη δεξιά, την αριστερά και στο κέντρο του επικρατεί μια ανακατωσούρα. Νέοι σχηματισμοί γίνονται, κόμματα και πρόσωπα συνεχώς μετατοπίζονται, παλινωδούν, αλλάζουν συνθηματολογία και συμμαχικούς προσανατολισμούς, εννοείται κυβερνητικούς, με μια ασυνήθιστη ταχύτητα.
Κάτω από την επιφάνεια η τρικυμία που επικρατεί είναι πολύ μεγαλύτερη. Τα αστικά επιτελεία με ανησυχία διαπιστώνουν ότι τα εργαλεία που διαθέτουν για τη διαχείριση της κρίσης δεν αποδίδουν. Αυτή παραμένει αγκιστρωμένη στον πυρήνα της ΕΕ και εξαπλώνεται, η σκιά της βαραίνει πια και τη Γερμανία, ενώ Κίνα και Ρωσία ανησυχούν. Επιπλέον μεγαλώνουν οι ανταγωνισμοί εντός της ΕΕ και οι διαφορές με ΗΠΑ - ΔΝΤ για τον τρόπο διαχείρισής της. Ταυτόχρονα με όλο και μεγαλύτερη ένταση εκδηλώνεται το ενδιαφέρον μεταξύ των καπιταλιστικών κέντρων και αξόνων που εστιάζουν στην περιοχή μας και επιδιώκουν να πάρουν στον έλεγχο τους δρόμους της ενέργειας, των εμπορευμάτων, τις υποδομές, τον ορυκτό πλούτο κ.ά. Σε αυτό το έδαφος γίνονται πιο έντονες και πιο σκληρές οι αντιπαραθέσεις μεταξύ τμημάτων του ελληνικού κεφαλαίου για την προώθηση των ξεχωριστών τους συμφερόντων.