Ας θάψουμε το πτώμα

1. Ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν διάβασε το μνημόνιο λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Οπως μας δήλωσε ο γραμματέας του υπουργού, τις επίμαχες εκείνες ημέρες ήταν αφοσιωμένος... στην ιδέα της αυτοκτονίας. Παρ' όλ' αυτά, συνεπής όπως πάντα, ανέβαλε το εγχείρημα για να ψηφίσει το μνημόνιο. 
Η κ. Κατσέλη, από την πλευρά της, διάβασε λίγες σελίδες και απεφάνθη: «Απ' ό,τι καταλαβαίνω, έστω από τα λίγα, πρόκειται για σπουδαίο θεατρικό έργο, ένα δράμα, το οποίο κλείνει μέσα του την εξής πρωτοτυπία: για πρώτη φορά θα συμμετέχει σύσσωμος ο ελληνικός λαός και θα δώσει τα ρέστα του».

2. Ο ραγιαδισμός της Αριστεράς εκπροσωπείται επάξια από τον κ. Κουβέλη. 

Αφού ερωτοτρόπησε με την ιδέα της προεδρίας της Δημοκρατίας επί Γιωργάκη, πήρε θέση στην ουρά του ΠΑΣΟΚ. 

Η έλλειψη στοιχειώδους ιδεολογίας που βασανίζει το ραγιαδισμό της Αριστεράς από την εποχή της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς τον έσπρωξε στις γνωστές εταιρείες μετρήσεων παντός είδους: για πίεση, ζάχαρο, πρόθεση ψήφου και - ω του θαύματος - οι ραγιάδες έμαθαν πως οι Πασόκοι (ως παγόβουνο) έρχονται

Το μνημόνιο δεν είναι τοτέμ!

Οπως ξέρει ο σιδεράς τ' αμόνι του και τη φωτιά του, όπως ξέρει ο γεωργός το χώμα και τον καιρό, όπως ξέρει η νοσοκόμα να ξεσκατίζει τον κατάκοιτο ασθενή, όπως ξέρει το ζώο που είναι να πεθάνει ότι έχει ανάγκη από χώμα και το ψάχνει σ' οποιαδήποτε γωνιά, ακόμα κι αν έχει ανατραφεί σε καναπέδες και σώκλειστο, έτσι και οι γραφιάδες σαν κι εμένανε ξέρουμε τις λέξεις μέσα στις φράσεις τους. Τις ξέρουμε και τις δουλεύουμε και αποκομμένες και μισές και κρυμμένες και φανερές. Δοκιμάζουμε και γευόμαστε και τον πόνο και τη «δόξα» τους. Οπως τα μαχαίρια είναι οι λέξεις. Πονάνε, σκοτώνουν, σώζουν. Πυρακτώνονται και παγώνουν, σαπίζουν κι ανθίζουν, παρηγορούν ή ξεγελάνε, προδίνουν κι αποκαλύπτουν, άπειρες και συνάμα ποτέ αρκετές. Σ' αυτήν την τέχνη, σ' αυτήν τη δουλειά έμαθα να ζω με τις λέξεις όπως στη θάλασσα οι ναυτικοί. Με δέος όχι φόβο, αλλά και μ' εκείνη τη βαριά ευθύνη να λειτουργείς κυριολεκτικά σαν στεριανός πάνω στο νερό. Να κοιτάς τον ορίζοντα, αλλά να μην τον εμπιστεύεσαι χωρίς τ' άστρα. Κακά τα ψέματα, σύντροφοι, οι λέξεις όπως κι η θάλασσα απαιτούν, έστω με τον καιρό, έστω και με το ζόρι, με γινάτι κι αλμυρό ιδρώτα, δάκρυα κι ίσως αίμα, να 'χεις έναν εσωτερικό εξάντα για να μη χάνεσαι ούτε και να κρύβεσαι ανάμεσά τους.

Δεν πάει άλλο

Κάθε καταγραφή που αφορά στις χώρες όπου οι καπιταλιστές έχουν πετύχει υψηλά επίπεδα «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή υψηλότερα σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους ποσοστά κέρδους, δηλαδή μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, συνοδεύεται και με καταγραφές που μαρτυρούν βάθεμα της βαρβαρότητας. Τέτοιες είναι και οι καταγραφές για τη φτώχεια που έρχονται από τη Γερμανία. Είναι σα να διαβάζεις το προχτεσινό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» για τον υποσιτισμό των παιδιών στα σχολεία. Αλλη χώρα, ίδιο σύστημα, διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού, ίδια η επίπτωση στην εργατική τάξη. Το πρότυπο πάσχει (ας το κρατήσουμε αυτό σαν ένα το κρατούμενο).

***

Από τη σκοπιά του κεφαλαίου η έξοδος από την Ευρωζώνη έχει βαριά επίπτωση

Η εμπειρία της Γαλλίας στη διοικητική μεταρρύθμιση

Στη βοήθεια της Γαλλίας προσέτρεξε η κυβέρνηση για να σχεδιάσει και να προωθήσει τη μεταρρύθμιση των δομών του κράτους. Ο στόχος γνωστός. Η μείωση του «κόστους» λειτουργίας των κρατικών δομών, στο όνομα της αντιμετώπισης των ελλειμμάτων. Και η συνταγή γνωστή. Δραστική μείωση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα που σημαίνει απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Ταυτόχρονα σημαίνει δραστική μείωση των παρεχομένων από το κράτος υπηρεσιών στα λαϊκά στρώματα σε τομείς Υγείας (π.χ. συγχωνεύσεις κλινικών), Πρόνοιας (συρρίκνωση και αυτών των ελάχιστων που έχουν απομείνει), και άλλες, αλλά και μέτρα σε βάρος της μόρφωσης των παιδιών του λαού όπως π.χ. αύξηση μαθητών ανά τάξη, μείωση εκπαιδευτικών κλπ. Ηδη έχουν ξεκινήσει ορισμένα τέτοια μέτρα και εφαρμόζονται. Αλλά η κυβέρνηση για να γίνει πιο αποτελεσματική σ' αυτές τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις αναζητά πείρα απο την εφαρμογή τους σε άλλες χώρες

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»: Συνεχίζουν ατσαλωμένοι και αποφασισμένοι

Σήμερα συμπληρώνουν τρεις μήνες σκληρού απεργιακού αγώνα, γεμάτου πείρα πολύτιμη για όλη την εργατική τάξη

Στην πύλη του χαλυβουργείου αλλά και πολλών μεγάλων εργοστασίων του κλάδου όπου χέρι - χέρι μοιράζουν κάλεσμα αγωνιστικού ξεσηκωμού συνεχίζουν την πάλη τους οι απεργοί της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» στον Ασπρόπυργο, που συμπληρώνουν σήμερα τρεις ολόκληρους μήνες (90 μέρες) σκληρού και περήφανου απεργιακού αγώνα. Αντιμετωπίζουν παλικαρίσια την αδίστακτη εργοδοσία του Μάνεση που έχει μπει μπροστά για λογαριασμό όλων των βιομηχάνων επιδιώκοντας να υπογράψουν την εξαθλίωσή τους. Επιμένουν αγωνιστικά να απαιτούν επαναπρόσληψη και των 65 απολυμένων και εργασία με 8ωρο χωρίς καμία μείωση μισθών αρνούμενοι κάθε πρόταση για 5ωρο ή εκ περιτροπής εργασία. 
Αντεργατικά μέτρα που όπως αποδείχτηκε και από τις προχθεσινές δηλώσεις του υπουργού Εργασίας Γ. Κουτρουμάνη αποτελούν αξιώσεις όλων των εργοδοτών.

Κοινοί «προβληματισμοί»... από «Κόντρα» και «Χρυσή Αυγή»

«Την ανάγκη για ενίσχυση της "περιφρούρησης του αγώνα" επειδή όσοι έρχονται εδώ δεν έρχονται όλοι για το καλό μας» τόνισε ο πρόεδρος του σωματείου της Ελληνικής Χαλυβουργίας και στέλεχος του ΠΑΜΕ, στην τελευταία γενική συνέλευση».

Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από δημοσίευμα στην «Κόντρα» (γνωστό έντυπο κάποιας ομάδας «αντιεξουσιαστών») αλλά - με ελάχιστες φραστικές διαφορές - το συναντά κανείς και σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της εφημερίδας της «Χρυσής Αυγής». Κι οι δύο επιλέγουν να αναφερθούν στην παραπάνω επισήμανση του σωματείου, για να επιτεθούν στους χαλυβουργούς.

Η μεν «Κόντρα» για να πει ότι η αλληλεγγύη που χρειάζεται είναι αυτή που θα βοηθήσει «ώστε να βγει η απεργία από το τέλμα», συκοφαντώντας και χτυπώντας έτσι τον αγώνα των χαλυβουργών που όχι μόνο σε τέλμα δεν έχει φτάσει αλλά δυναμώνει καθημερινά μέσα από το πλατύ άνοιγμα στον κλάδο, τη δράση που βοηθά για να δυναμώσει η αφύπνιση και οργάνωση των εργατών ενάντια στην

«Ετσι θα μάθουν»!

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Δείτε τους.

Ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα.

Παρελαύνουν στη μικρή οθόνη και στα μικρόφωνα.

Μιλούν περί «ανταγωνιστικότητας». Πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας». Κάνουν μαθήματα «πατριωτισμού». Ζητούν «σύνεση». Καταγγέλλουν τις «αρρυθμίες». Ποζάρουν σαν εμβριθείς κατήγοροι των «υπευθύνων». Κηρύττουν τον «ορθολογισμό». Απαιτούν ανάληψη των «ιστορικών ευθυνών».

*

Και τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα», «υπευθυνότητα», «σύνεση», «εξορθολογισμός», «πατριωτισμός», «ανάληψη της ιστορικής ευθύνης»;

Μα ότι

ο εργάτης πρέπει να ζει (στην καλύτερη περίπτωση) με 600 ευρώ καθαρά!

Οτι οι συνταξιούχοι πρέπει να ζουν με 300 ευρώ!

Οτι τα εκατομμύρια των ανέργων και των «απασχολήσιμων» πρέπει να δείξουν «κατανόηση»!

Τα ψέματα τέλειωσαν ...

«Πάνω από την οροφή της σύμβασης καμία διασφάλιση».

Η φράση αποδίδεται στον Βενιζέλο (από το δελτίο του «Mega») και δηλώνει ότι η κυβέρνηση ξεπέρασε πλέον κάθε όριο. Ηδη είναι γνωστή η επιδίωξη για μετατροπή κάθε Συλλογικής Σύμβασης σε ατομική.

Είχε προηγηθεί η «Καθημερινή», που από το πρωί χτες ανακοίνωσε πανηγυρικά πως έρχονται μέτρα πρωτόγνωρα.

***

Για την εργατική τάξη, επίσης, έχουν ξεπεραστεί τα όρια. Επείγει, είναι όρος ζωής για την αμέσως επόμενη μέρα, ο γενικός ξεσηκωμός. Ο,τι προβλέπεται από τα κυβερνητικά μέτρα δεν είναι κάτι που θα συμβεί κάποτε, αλλά τώρα αμέσως. 

Αυτοί είναι οι εκβιαστές!

Λύσσαξε και χτες ο ΣΚΑΪ για τα «υψηλά μεροκάματα» που «ερήμωσαν» τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και «διώχνουν τους εφοπλιστές» πελάτες, που δε θέλουν να «μοιράζονται την περιουσία τους με το ΠΑΜΕ», το οποίο δρα σαν «εκβιαστής» των εργολάβων στη Ζώνη. 

Η διαστρέβλωση και η ψευτιά στην υπηρεσία μιας άθλιας προπαγάνδας, που δε στοχεύει μόνο τους εργάτες και τους άνεργους στο Πέραμα, αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης, την οποία εκβιάζουν για να ρίξει ακόμα πιο κάτω τις απαιτήσεις της, στη λογική του «γίνε δούλος για να έχεις δουλειά». 

Το ΠΑΜΕ, λένε, διώχνει τα καράβια από τα καρνάγια, γιατί παλεύει για υψηλά

ΠΑΜΕ: Μήνυμα αλληλεγγύης μπροστά στη γενική απεργία στην Ιταλία

Σε γενική απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα βρίσκεται σήμερα η Ιταλία ενάντια στα μέτρα λιτότητας και την ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων που επιβάλλει η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι, με πρόφαση τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Μπροστά στην απεργία, το ΠΑΜΕ απέστειλε χτες στους εργαζόμενους και το λαό το εξής μήνυμα αλληλεγγύης:

«Tο ΠΑΜΕ, το οποίο εκπροσωπεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας, εκφράζει την αλληλεγγύη του προς την εργατική τάξη της Ιταλίας, μπροστά στην Γενική Απεργία στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 27 Ιανουαρίου ενάντια στα αντεργατικά μέτρα της ιταλικής κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Απάντηση σε ψευδολόγημα της «Αυγής»

Μια του ψεύτη, δυο του ψεύτη, τρεις και την κακή του μέρα.
Αυτό ταιριάζει γάντι στον ΣΥΝ, την «Αυγή» και το άρθρο του Γ. Μπουρνούς, στις 21/1/2012, με τίτλο «Οταν η πραγματικότητα διαφωνεί με τον Περισσό, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα».

Το άρθρο αξιώνει να απαντήσει στην ανακοίνωση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ που καταγγέλλει την εκλογή στη θέση του προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου του προέδρου της ομάδας των Σοσιαλδημοκρατών Σουλτς με τις ψήφους των σοσιαλδημοκρατών, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, των Φιλελευθέρων αλλά και βουλευτών του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ).

Αυτός - σίγουρα - το διάβασε...

«Το Μνημόνιο είναι ευλογία για τον τόπο» είχε δηλώσει μετά την ψήφισή του ο αντιπρόεδρος του Παπανδρέου και νυν αντιπρόεδρος του Παπαδήμου, ο Θ. Πάγκαλος.

Μάλιστα, ο κύριος αντιπρόεδρος σε συνέντευξή του («Καθημερινή», 27/11/2011), υπεραμυνόμενος της... «ευλογίας», όταν του τέθηκε η ακόλουθη ερώτηση

«Είχατε πει ότι το Μνημόνιο είναι ευλογία για τη χώρα. Εξακολουθείτε να το πιστεύετε (...);»,

απαντούσε:

Εχουν ήδη χρεοκοπήσει το λαό...

ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΦΗΜΟ ΘΡΙΛΕΡ του PSI συνεχίζεται! 
Προσπαθούν να πείσουν τον κόσμο ότι διεξάγονται απίστευτης σκληρότητας διαπραγματεύσεις, με τον Παπαδήμο και τον Βενιζέλο να βαράνε χέρια στα τραπέζια...

Να είστε σίγουροι, πάντως, πως όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα αποκλείεται να το ονομάσουν οτιδήποτε άλλο εκτός από «επιτυχία».

Το μόνο που δεν ξέρουμε είναι αν σκέφτονται να διοργανώσουν και παρέλαση στα πρότυπα της αρχαίας Ρώμης, με τον πρωθυπουργό και τον υπουργό Οικονομίας να τριγυρίζουν στην Αθήνα δαφνοστεφανωμένοι.

Κι όλα αυτά γιατί; Για να έχει, λένε, ο προϋπολογισμός λιγότερους τόκους να αποπληρώσει, άρα περισσότερα χρήματα για ανάπτυξη και οι τράπεζες μεγαλύτερη ρευστότητα για την «πραγματική οικονομία» (μετά την ανακεφαλαιοποίηση, που εμείς, φυσικά, θα πληρώσουμε).

Τι εννοούνε, όμως, με αυτό; 

Απλούστατο: Τα χρήματα του προϋπολογισμού «για την ανάπτυξη» να πάνε στους κατασκευαστές για δρόμους, στους εφοπλιστές για δρομολόγια πλοίων και στους βιομήχανους για επιδοτήσεις παντός είδους.

Οι κωλοτούμπες του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ

Στις 6/5/2011, στη διάρκεια της συζήτησης Επίκαιρης Ερώτησης που κατέθεσε στη Βουλή, ο επικεφαλής του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρας, έλεγε απευθυνόμενος στην κυβέρνηση:«Γιατί δεν παραδέχεστε την αποτυχία του μνημονίου, γιατί δεν το βλέπετε για να το παραδεχτείτε». Στις 27/5/2011, σχολιάζοντας την τότε συνάντηση του Γ. Παπανδρέου με τους πολιτικούς αρχηγούς, ο Αλ. Τσίπρας τη χαρακτήρισε «ανοιχτή ομολογία αποτυχίας της πολιτικής του μνημονίου και των επιλογών της κυβέρνησης του κ. Παπανδρέου». Μιλώντας στις 5/7/2011 στη συνεδρίαση του προεδρείου του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς στην Αθήνα, ο Αλ. Τσίπρας επανέλαβε ότι «το πρώτο Μνημόνιο απέτυχε παταγωδώς στους στόχους του». Οι παραπάνω είναι μερικές μόνο από τις αναφορές του Τσίπρα στην «αποτυχία» του Μνημονίου. Το οποίο, όμως, κάθε άλλο παρά απέτυχε στην πραγματικότητα, αφού ο λόγος που φτιάχθηκε απ' την κυβέρνηση και την τρόικα, ήταν να υλοποιηθούν τα προαποφασισμένα αντεργατικά - αντιλαϊκά μέτρα, που έχει ανάγκη το κεφάλαιο. Προσέξτε τώρα

ΟΧΙ ΜΑΖΙ, ΑΠΕΝΑΝΤΙ.

«Είμαστε συνταξιδιώτες σ' ένα πλοίο που βουλιάζει», ισχυρίστηκε ο πρόεδρος του ΣΕΒ Δ. Δασκαλόπουλος, απαιτώντας τη θυσία των μισθών, των Συλλογικών Συμβάσεων και την υποταγή των εργαζομένων, προκειμένου οι μεγάλες επιχειρήσεις να έχουν κέρδη. Συνταξιδιώτες ήταν και στον «Τιτανικό» οι επιβάτες της πρώτης θέσης με αυτούς της τρίτης, αλλά για τους τελευταίους δεν περίσσεψαν βάρκες.
Το ψευδεπίγραφο και εκ του πονηρού, θεώρημα της «ίδιας» μοίρας, - όπως και του παρεμφερούς, της ίδιας «ρότας» - καταρρίπτεται όμως και για πολλούς άλλους λόγους. Δεν υπάρχει η παραμικρή σύγκριση ανάμεσα στο πορτοφόλι ενός τίμιου εργάτη και αυτό του αφεντικού του. Η εργατιά είναι ταγμένη να δημιουργεί, η πλουτοκρατία να εκμεταλλεύεται το μόχθο του εργάτη.


Τις δύο τελευταίες δεκαετίες, που η ευρωενωσιακή πολιτική δημιούργησε τις βάσεις για την εκτίναξη σε δυσθεώρητα ύψη του καπιταλιστικού κέρδους,

Σπείρα τοκογλύφων ...

Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Τι είναι η τοκογλυφία;

Η τοκογλυφία - το επιβεβαιώνουν κάθε μέρα τα κανάλια που μεταδίδουν υπό μορφή σίριαλ τα περί της σπείρας στη Θεσσαλονίκη - είναι συνώνυμη με την πιο αισχρή εκμετάλλευση του ανήμπορου.

Είναι ένας επονείδιστος εκβιασμός. Μια αφαίμαξη έως φυσικής εξόντωσης του αδύναμου από τον ισχυρό. Είναι μια πορεία προς την καταστροφή για όποιον μπλεχτεί στα δίχτυα των τοκογλύφων, που λειτουργούν ως μαφία, ως γκάνγκστερς, ως τραμπούκοι

Είναι αλητεία και απανθρωπιά μαζί.

*

Και το θύμα των τοκογλύφων - που προφανώς δεν έπεσε στα νύχια των τοκογλύφων από χόμπι αλλά από ανάγκη - τι είναι; 

Μα αυτό που προφανώς είναι: Θύμα.

Δεν νοείται, και άλλωστε δεν το είδαμε από κανέναν από τους δακρύβρεχτους τηλεπαρουσιαστές ή τους σχολιαστές της υπόθεσης της Θεσσαλονίκης να τα βάζει με το θύμα.