Το αδύνατο σημείο του καπιταλισμού είναι η πτωτική τάση του γενικού ποσοστού κέρδους, όπως είπε ο Μαρξ, καθώς το κέρδος είναι στόχος, κίνητρο και σκοπός του κεφαλαίου. Η δραστική πτώση, που επηρεάζεται από την αύξηση της οργανικής σύνθεσης του κεφαλαίου, είναι σε τελική ανάλυση η αιτία παράλυσης της διαδικασίας συσσώρευσης κεφαλαίου, οξύνοντας τη βασική αντίθεση του καπιταλισμού μεταξύ του κοινωνικού χαρακτήρα της διαδικασίας παραγωγής και της ατομικής καπιταλιστικής ιδιοποίησης των προϊόντων της.
Η κρίση είναι συνέπεια της κολοσσιαίας αύξησης της παραγωγικότητας της εργατικής δύναμης, της εκμεταλλευόμενης ανθρώπινης δύναμης σε εργοστάσια και χωράφια, που με τη σειρά της δημιουργεί αύξηση του κεφαλαίου, της υπεραξίας και των εμπορευμάτων. Το κεφάλαιο αυτό όμως δε μπορεί να συσσωρευτεί ξανά σε ένα ικανοποιητικό ποσοστό κέρδους.













