Σελίδες

1 Ιουλ 2010

"ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ"....ΓΙΑ ΤΟ ΝΑΤΟ!


Στις αρχές του μήνα, ανακοινώθηκαν στις Βρυξέλλες τα στοιχεία του ΝΑΤΟ σχετικά με το αν και κατά πόσον ανταποκρίνονται τα μέλη της Συμμαχίας στις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει, όσον αφορά το σκέλος των αμυντικών τους δαπανών.

Ως άνθρωποι και ως πατριώτες βρισκόμαστε, λοιπόν, στην εξαιρετικά «περήφανη» (και «πατριωτική») θέση να σας το αναγγείλουμε:

Η Ελλάδα διέπρεψε!

Η χώρα που Περικλέους, του Λεωνίδα (του Σπαρτιάτη) και του Παπανδρέου (του... σοσιαλιστή), η χώρα που τελεί υπό την «τεχνική βοήθεια» του ΔΝΤ και χορεύει υπό την (καλλιτεχνική) μπαγκέτα της ΕΕ, η χώρα που κόβει μισθούς από τους εργάτες, που περικόπτει συντάξεις από τους συνταξιούχους και αποκόπτει αποζημιώσεις από τους απολυμένους, η χώρα των πρωτομινίστρων Παπακωνσταντίνου και Λοβέρδου κατέκτησε (με το σπαθί της) το «αργυρούν μετάλλιον», ήγουν την αξιοθαύμαστη και
περίλαμπρη δεύτερη θέση - επί συνόλου 28 μελών του ΝΑΤΟικού συναπαντήματος!

Με άλλους λόγους, η Ελλάς εντός του 2009, κατόρθωσε (ήταν η μία από τις μόλις 5 χώρες που το πέτυχαν) και ξόδεψε ποσό πάνω από το 2% του ΑΕΠ της για ΝΑΤΟικές δαπάνες, ποσοστό το οποίο έχει τεθεί ως κατώτατο όριο στο πλαίσιο της Συμμαχίας.

Για την ακρίβεια, η Ελλάδα συνέτριψε το όριο του 2% και εκτίναξε τις ΝΑΤΟικές στρατιωτικές της δαπάνες στο ποσοστό του 3,4% του ΑΕΠ, δηλαδή διέθεσε υπέρ ΝΑΤΟ ποσό, το οποίο ανέρχεται στα 7 δισ. ευρώ!

Με λίγη ακόμα προσπάθεια θα μπορούσαμε, μάλιστα, να ξεπεράσουμε ακόμα και τις ΗΠΑ σε ΝΑΤΟικούς εξοπλισμούς, οι οποίες πήραν βραχεία κεφαλή έναντι της Ελλάδος, και πρόσφεραν στο έτσι κι αλλιώς δικό τους ΝΑΤΟικό «μαγαζί», ποσό που αντιστοιχεί στο 4% του αμερικανικού ΑΕΠ (παρεμπιπτόντως: «ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες»...).

Για να έχουμε μια τάξη μεγέθους του «πατριωτισμού» του ΠΑΣΟΚ, καθώς και του αντιστοίχου της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ., υπενθυμίζουμε ότι τα χρήματα αυτά, τα 7 δισ. ευρώ δηλαδή, αν δεν είχαν διατεθεί για τους παγκόσμιους δολοφόνους, αλλά για τις ανάγκες του ελληνικού λαού, τότε όχι μόνο δε θα χρειαζόταν να επιβληθούν στο λαό τα μέτρα του περασμένου Μάρτη (αύξηση ΦΠΑ, αύξηση φόρων στη βενζίνη, κατάργηση δώρων Χριστουγέννων, Πάσχα και επιδομάτων αδείας σε μισθωτούς και συνταξιούχους, κατάργηση επιδόματος αλληλεγγύης κ.λπ.), αλλά θα υπήρχε και περίσσευμα για τα δημόσια ταμεία, ύψους 1,2 δισ. ευρώ!

Ενα επιπλέον στοιχείο που συνηγορεί υπέρ του «πατριωτισμού» των κυβερνώντων είναι και τούτο:

Οπως παραδέχονται (και καταγράφεται στην αναλογιστική μελέτη με την οποία συνοδεύουν το αντιασφαλιστικό τους τερατούργημα), το ποσό το οποίο κλέβουν από τα Ασφαλιστικά Ταμεία μέσω των ρυθμίσεων που προωθούν, ανέρχεται για το 2010 στο 0,1% του ΑΕΠ, ήτοι 240 εκατομμύρια ευρώ.

Και πού πάνε αυτά τα εκατομμύρια που βουτάνε από τους ασφαλισμένους; Πριν όποιας άλλης απάντησης, για τον καλύτερο προσδιορισμό των κλεπταποδόχων, ας έχουμε υπόψη και τούτο:

Οπως έχει παραδεχτεί το υπουργείο Αμυνας, το ετήσιο κόστος που συνεπάγεται για την Ελλάδα η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων για να υπηρετούν το ΝΑΤΟ σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Κοσσυφοπέδιο, Λίβανο κ.λπ., ανέρχεται ετησίως στα 300 εκατομμύρια ευρώ...

Φοροασυλία του κεφαλαίου

Τους γελοίους ισχυρισμούς των κυβερνώντων, αλλά και της ηγεσίας της ΝΔ ότι τάχα οι επιχειρήσεις στη χώρα μας είναι υπερφορτωμένες με φόρους και γι' αυτό δεν κάνουν επενδύσεις, έρχονται να τινάξουν στον αέρα τα επίσημα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας της ΕΕ. Σύμφωνα λοιπόν με τη «Γιούροστατ», ο φόρος επί του κεφαλαίου σε επίπεδο ΕΕ ανέρχεται στο ένα πέμπτο του συνόλου των φοροεισπράξεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της «Γιούροστατ», η μεγαλύτερη πηγή φορολογικών εσόδων στην ΕΕ είναι ο φόρος επί της εργασίας, ο οποίος αντιπροσωπεύει πάνω από το 40% των φοροεισπράξεων στην ΕΕ και ακολουθούν ο φόρος κατανάλωσης (περίπου 25% των φοροεισπράξεων) και ο φόρος επί του κεφαλαίου (περίπου το ένα πέμπτο των φοροεισπράξεων). Ειδικά στην Ελλάδα, ο φόρος επί της εργασίας ήταν 37%, έναντι 34,2% στην «ΕΕ των 27». Οσον αφορά στο φόρο επί του κεφαλαίου, ο χαμηλότερος δείκτης σημειώνεται στην Εσθονία (10,7%), στη Λιθουανία (12,4%) και στην Ιρλανδία (15,7%) (σ.σ. που όμως δε γλίτωσαν από το ΔΝΤ...), ενώ ο υψηλότερος στη Μ. Βρετανία (45,9%), στη Δανία (43,1%) και στη Γαλλία (38,8%). Κατά μέσο όρο, στην «ΕΕ των 27» ο φόρος επί του κεφαλαίου διαμορφώθηκε στο 26,1%. Ολως περιέργως όμως για την Ελλάδα δεν υπάρχουν στοιχεία το 2007 και το 2008. Το σίγουρο είναι ότι στην Ελλάδα σημειώνεται μία από τις μεγαλύτερες μειώσεις στο δείκτη φόρου εταιρειών την τελευταία δεκαετία από 40% το 2000 σε 24% το 2010...

Να γίνει η εκτέλεση αλλά με ... μεταβατική περίοδο

Δεν πειράζει που θα γίνει ο φόνος, αρκεί να γίνει λίγο αργότερα, να συνηθίσει πρώτα ο μελλοθάνατος στην ιδέα ότι θα σκοτωθεί.

Αυτή είναι η λογική που ξεδιάντροπα αναπαράγουν τα αστικά ΜΜΕ, από τις πρωινές ενημερωτικές μέχρι τις βραδινές σατιρικές εκπομπές, προσπαθώντας να απορροφήσουν τις αντιδράσεις των εργαζομένων για τα αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα. Ετσι και χτες το πρωί, στον ΑΝΤΕΝΝΑ, ερευνητές και δημοσιογράφοι φωνασκούσαν, δήθεν αντικρούοντας την αντιασφαλιστική στρατηγική της κυβέρνησης: μα και στην Αγγλία και στη Γερμανία αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης, αλλά ... όχι κατευθείαν.

Τους είναι βολική πολύ αυτή η λογική. Γιατί έτσι και οι ίδιοι κρύβουν την πλήρη συμφωνία τους στο ξήλωμα κατακτήσεων χρόνων και μπορούν μετά να μετατοπίσουν τη συζήτηση στο ποιους και ποιους δεν πιάνει. Ενα μαράζι έχουν: πώς θα διασπάσουν τους εργαζόμενους και πώς θα αποκλιμακωθούν οι λαϊκές αντιδράσεις.

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Δε θα γράψουμε, συνειδητά, λέξη για τις λεπτομέρειες της απεργίας, ειδικά στο λιμάνι. Οσοι έζησαν από πρώτο χέρι την απεργία, κόντρα σε θεούς και δαιμόνους, κόντρα σε βιομήχανους, εφοπλιστές, την κυβέρνησή τους και τους εργατοπατέρες, περπατούν ήδη ένα μπόι ψηλότεροι. Αυτό φτάνει. Μαζί μ' εκείνο το πλατύ χαμόγελο που συναντήσαμε τ' απόγευμα της Τρίτης, στο λιμάνι...

Αφήνουμε τον «Πρετεντέρη» - όχι αυτόν, αυτός, όπως κάθε υπηρέτης, είναι λίγος, αλλά την τάξη που εκπροσωπείται από τη γραφίδα του - να διαπιστώνουν με τρόμο: «η Ελλάδα έχει καταντήσει η τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης. Οχι επειδή κατοικείται από κομμουνιστές. Αλλά επειδή κατοικείται από ανθρώπους που είτε σκέφτονται σαν κομμουνιστές, είτε έχουν περιέλθει σε εθελοντική ομηρία από κομμουνιστές».

Αντε να τους εξηγήσεις, τώρα, ότι είναι φρούδες οι ελπίδες τους ότι «η κοινωνία μας θα απελευθερωθεί από το σύστημα αξιών, ιδεών και αντιλήψεων (...) που ηττήθηκαν στον ελληνικό Εμφύλιο».

Ρε! απ' αυτή τη χαροτρομάρα θα πάτε στον αγύριστο (κι ας διαπιστώσουν, μετά, οι γιατροί «έμφραγμα μυοκαρδίου συνεπεία ισχυροτάτης αρνητικής ψυχολογικής συγκίνησης»).

Στ' αποδέλοιπα: «Ακόμα και οι οξύτεροι χαρακτηρισμοί δεν αρκούν για να περιγράψουν την αγριότητα», σημείωνε το ΚΚΕ με προχτεσινή ανακοίνωσή του, αναφερόμενο στο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό.

Ε, αρκεί η ανάγνωση ενός προς ενός των μέτρων που προωθούνται για να επιβεβαιώσει - προσαυξήσει την εκτίμηση του ΚΚΕ.

Δε χρειάζεται να είναι κάποιος κομμουνιστής για να καταλήξει σ' αυτό το συμπέρασμα. Αρκεί να μετρήσει ο κάθε εργάτης τι παράγει καθημερινά, πόσα δεν εισπράττει, παρά το γεγονός ότι τα έχει παράξει, πόσα πρέπει να πληρώσει για να πάρει αυτά που ήδη έχει παράξει, και να τα συγκρίνει με τον απίθανο πλούτο που συγκεντρώνεται στα χέρια μιας χούφτας μονοπωλίων, έναν πλούτο που για να αυξηθεί κι άλλο απαιτεί να βουλιάξουν ακόμα περισσότερο οι εργάτες όλης της Γης στην εξαθλίωση.

Οι εργάτες, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, ασφαλώς - και δυστυχώς συνάμα - δεν είναι κομμουνιστές. Μετράνε, όμως, το γεγονός ότι μόνο το ΚΚΕ ανέλυσε εξαρχής ένα προς ένα τα μέτρα, όπλισε την εργατική τάξη με επιχειρήματα, τράβηξε την κουρτίνα για να φανεί η βαρβαρότητα.

Ετσι, ένας κόσμος που δεν συμφωνεί ακόμα σε όλα με το ΚΚΕ, συμπεριφέρεται - διαπιστώνει η ίδια η αστική τάξη - σαν κομμουνιστής! Γεγονός που τρελαίνει την αστική τάξη.

Και αυτή είναι η μεγαλύτερη ήττα της. Αυτήν την ήττα δεν μπορεί να δεχτεί. Σου λέει: τους τσάκισα με τόνους ναπάλμ, τους κρέμασα, τους εκτέλεσα, τους τύλιξα σε μια κόλλα χαρτί, δουλειά δεν έβρισκαν, επιβίωσαν σε ξερονήσια και φυλακές και το χειρότερο: έμειναν όρθιες οι ιδέες τους, τόσο, που να απειλούν πλέον ευθέως τα κέρδη...

Κατά συνέπεια, ότι θα φτάσει η κυβέρνηση της αστικής τάξης ξανά και στην απαγόρευση αυξήσεων στους μισθούς με νομοθετικές πράξεις, δεν πρέπει να ξαφνιάζει. Παλιά τους τέχνη κόσκινο. Αλλά και δική μας παλιά εμπειρία για το πώς αντιμετωπίζεις τις νομοθετικές πράξεις της κυβέρνησης της αστικής τάξης...

Ασχετο: Ξάφνου, διάφοροι ανακάλυψαν ότι κάτι συμβαίνει με τα νοσοκομεία και προτείνουν «απολύμανση» και «τιμωρία των υπευθύνων».

Η δική μας άποψη είναι πιο απλή: Σάρωμα θέλει όλο το σύστημα που αφήνει τα νοσοκομεία στους εμπόρους που τα γεμίζουν μικρόβια για να μη γίνεσαι ποτέ καλά και να σε αρμέγουν, την τσέπη σου, και μόνη τιμωρία η ανατροπή του, μαζί και όσων το στηρίζουν. Γιατί οι έμποροι που ελέγχουν το σύστημα, τη ζωή τη βλέπουν σαν εμπόρευμα από το οποίο μπορούν να κερδίσουν πολλά. Πατάνε στην αγωνία του ανθρώπου για την ίδια του τη ζωή.

Κι όμως, μπορούν να ηττηθούν στο ίδιο το δικό τους γήπεδο. Παράδειγμα με κουίζ: Πόσο κοστίζει το γιάτρεμα - σε δημόσιο νοσοκομείο - ενός σπασίματος ισχύου για έναν γέροντα που μπήκε στην οικοδομή 12 χρόνων, βγήκε στη σύνταξη 60 χρόνων και παίρνει σύνταξη 660 ευρώ; Οι πρώτες ανεπίσημες κρούσεις μιλάνε για 300 ευρώ για «να βρεθεί» χειρουργός που «θα κάνει» την επέμβαση. Δηλαδή, για το ξεκίνημα της διαδικασίας. Ο γέροντας που μας έστειλε χτες από το ΚΑΤ τις πληροφορίες αποφάσισε να μην πληρώσει δεκάρα και να παραμείνει στο κρεβάτι «να με ταΐζουν και να με ξεσκατίζουν μέχρι να ψοφήσω, έτσι κι αλλιώς δεν μπορώ να κουνηθώ πια». Διέταξε ήδη τα παιδιά του να μην εμφανιστούν καν εκεί. Για να μετρηθεί στην πράξη πως όσο ισχυρό κι αν εμφανίζεται ένα σύστημα, ακόμα πιο ισχυρή μπορεί να είναι η αντίσταση σ' αυτό. Τίμημα η ίδια η ζωή. `Η, εμείς, ή, αυτοί!

Υπουλη αστική προπαγάνδα

Η απεργία έγινε. Και στα λιμάνια. Οι ναυτεργάτες νίκησαν, αντιμετωπίζοντας παλικαρίσια την τρομοκρατία εφοπλιστών και φιλοεφοπλιστικών αποφάσεων των δικαστηρίων, με αμέριστη την ταξική αλληλεγγύη των άλλων εργαζομένων. Η ύπουλη αστική προπαγάνδα ότι οι απεργίες, και ειδικά των ναυτεργατών, υπονομεύουν την ανάπτυξη, συνεχίζεται. Πουλάνε ψέμα. Η οικονομική κρίση υπονομεύει την καπιταλιστική παραγωγή, την ανάπτυξη. Τα χρέη, τα ελλείμματα δε δημιουργήθηκαν επειδή φαγώθηκαν τα λεφτά σε μισθούς και επιδόματα, όπως είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης στην «Καθημερινή της Κυριακής». Τα λεφτά φαγώθηκαν από τις φοροαπαλλαγές των μεγαλοεπιχειρηματιών, των εφοπλιστών, από τις επιδοτήσεις στους καπιταλιστές για επενδύσεις, από τα έργα υποδομών, που για την κατασκευή τους χρηματοδοτεί το κράτος τους επιχειρηματίες, που βγάζουν τεράστια κέρδη. Χρήμα υπάρχει συγκεντρωμένο στους τραπεζίτες, στους βιομήχανους, που δεν επενδύουν λόγω κρίσης, στους εφοπλιστές που ναυπηγούν βαπόρια στην Ασία και όχι στην Ελλάδα. Αυτοί παίρνουν το κρατικό χρήμα, θησαυρίζουν από τα κέρδη. Ο λαός πληρώνει. Και σε περιόδους καπιταλιστικής ανάπτυξης και σε περιόδους κρίσης. Να γιατί είναι παράνομο το μνημόνιο, τα μέτρα που οδηγούν το λαό στη χρεοκοπία, στην ανεργία και τη φτώχεια. Η κλοπή του πλούτου, που παράγουν οι εργάτες, από τους καπιταλιστές, υπονομεύει την ανάπτυξη. Χωρίς καπιταλιστές, ο πλούτος δε θα πήγαινε στις τσέπες τους αλλά στην κοινωνία. Δεν θα υπονομεύονταν η παραγωγή, η ανάπτυξη, θα υπήρχε δουλειά, αξιοπρεπής ζωή για όλους. Δε θα υπήρχε κρίση, αλλά ανάπτυξη σε όφελος του λαού. Δεν είναι καταστροφή οι απεργίες. Καταστροφή της ζωής του λαού είναι η κλοπή του πλούτου από τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

25 Ιουν 2010

ΔΙΑ ΤΑΥΤΑ

Ωμοί οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. «Αφού ψηφίσαμε μια φορά το μνημόνιο, τι χρειάζεται δεύτερη ψηφοφορία για εργασιακό και ασφαλιστικό;».

Και αυτονόητα - με δεδομένη την αυτογνωσία που έχουν όλοι τους για την αστική δημοκρατία και τους φερετζέδες της - η αρμόδια του σχετικού κοινοβουλευτικού έργου συμπληρώνει ότι «η ψήφος της Βουλής δεν έχει σημασία».

Δεν πρόκειται για ξεβράκωμα. Είναι, απλά, αποκατάσταση της αλήθειας από τους ίδιους τους εντεταλμένους να προωθήσουν πάση θυσία - ακόμα και με ρεζίλεμα του «αστικού κοινοβουλευτισμού» - τους πολύ υψηλούς στόχους του κεφαλαίου. Κοινώς: Είναι πολλά τα λεφτά που παίζονται. Είναι πολλά, πάρα πολλά αυτά που προσδοκά η αστική τάξη να κερδίσει από το επιχειρούμενο σήμερα τσάκισμα των εργατών. Τόσο πολλά που δεν έχει κανένα πρόβλημα να ξεφτιλίσει κι ένα μέρος από το πολιτικό προσωπικό, αρκεί να γίνει Νόμος (υπέρτατος Νόμος) η άνευ ορίων και όρων εκμετάλλευση των εργατών.

Μια βδομάδα έθαψαν την απεργία. Την παραμονή ανακοίνωσαν μόνο ένα κείμενο των εφοπλιστών που βεβαίωνε τους επιβάτες ότι θα γίνουν τα δρομολόγια, ότι δεν υπάρχει απεργία. Και χτες το έριξαν στην υπεράσπιση μιας δικαστικής απόφασης. Εστησαν σκηνικό «κλάματος και οργής» για τους καημένους τους νησιώτες (νοιάστηκαν οι βολεμένοι της Μυκόνου για τους πληβείους, οποία υποκρισία) που τον υπόλοιπο χρόνο τους έχουν εναποθέσει στις διαθέσεις των εφοπλιστών, δηλαδή συχνά πυκνά χωρίς καράβια. Οι Ικαριώτες το ζουν στο πετσί τους.

Τα κανάλια των εφοπλιστών, συνολικά του κεφαλαίου, παίρνουν άριστα στην ταξική συνέπεια.

Με τέτοια ακριβώς ταξική συνέπεια πρέπει να αντιμετωπίζονται από το σύνολο της εργατικής τάξης, ό,τι κι αν ψηφίζει ο καθένας, διατηρώντας διάφορες αυταπάτες περί του «δημοκρατικού παιχνιδιού».

Γιατί εδώ πια το κεφάλαιο έχει πετάξει τους φερετζέδες. Εδώ έχει πάψει κάθε πρόσχημα περί «ανεξάρτητης δημοσιογραφίας». Αυτοί που από τα μικρόφωνα του στούντιο ζητούσαν από τους νησιώτες να δείρουν τους απεργούς ναυτικούς είναι οι ίδιοι που με κάθε ευκαιρία καταγγέλλουν τους νησιώτες γιατί, δήθεν, δε συμβάλλουν στο κέρδος των τουριστικών εταιρειών.

Το γεγονός ότι όλοι, μα όλοι οι κεντρικοί αναλυτές των δελτίων στα αστικά κανάλια έκαναν γαργάρα το γιατί της απεργίας, και στέκονταν μόνο στο γιατί δεν εφαρμόζεται η δικαστική απόφαση από το Λιμενικό, δηλαδή, γιατί δε χτυπήθηκαν οι ναυτεργάτες, δηλώνει το συντονισμό στον κεντρικό στόχο: Να χτυπηθεί εδώ και τώρα το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. Το άρθρο του Παπαχελά που χτυπάει καμπανάκι για τη στάση των δικαστών είναι επίσης ενδεικτικό για τα προβλήματα που έχει στο εσωτερικό της η αστική εξουσία.

Ολοι μαζί «ξεχνάνε» πως εδώ θίγονται τα άγια των αγίων και άρα ο αγώνας δεν μπορεί παρά να έχει και στις μορφές του χαρακτήρα που να αντιστοιχεί στο περιεχόμενο.

Με απλά λόγια η απάντηση δόθηκε από τους διαδηλωτές: «Καμία θυσία σήμερα δεν είναι μεγαλύτερη απ' όσα θα χάσουμε αν περάσουν αυτά τα μέτρα».

Αυτό δεν μπορούν να καταλάβουν οι αστοί, ή, επειδή το καταλαβαίνουν γι' αυτό και λυσσάνε. Γιατί καταλαβαίνουν ότι οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα πέρα από τις αλυσίδες τους και άρα προτιμούν να τα δώσουν όλα για να κερδίσουν το δίκιο τους.

Ασχετο: Τι κακό κι αυτό που έπαθε το δελτίο του ΣΚΑΪ χτες το βράδυ... Είχαν στήσει σκηνικό για συνέχεια της προβοκάτσιας που επιχείρησαν το πρωί, αλλά οι απεργοί έφυγαν από το τηλεοπτικό πλάνο την ώρα που άρχιζε το δελτίο της η κυρία Σία τάδε. Κι έμεινε στο στούντιο μπουκάλα μια κυρία γνωστή ως «φως - νερό - τηλέφωνο» (από τα Γραφεία Τύπου που διαχειριζόταν - δηλαδή κονόμαγε - σε άλλες εποχές ) να προσπαθεί να εξηγήσει πως με τη χτεσινή απεργία έγιναν «πολλά κλικ απάνω στην παρανομία». Για να συμπληρώσει περίλυπη η διπλανή της: «Η δημοκρατία παρακολουθεί απαθής να ηττάται από μερικούς εντεταλμένους».

Βλέποντας το επίπεδο των αναλυτών τους κατανοείς και τα όρια του συστήματος. Που υπάρχει όσο μπορεί να κρατά τους εργάτες κάτω από την μπότα του, γιατί ...να τους πείσει, δεν μπορεί!

ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ - ΑΣΤΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ Κλιμακώνουν την επιχείρηση τρομοκράτησης

Ενταλμα σύλληψης σε βάρος στελεχών του ΠΑΜΕ

Αφού ο μαζικός αγώνας των ναυτεργατών αχρήστευσε κάθε άλλο τους μηχανισμό, εφοπλιστές και αστικό κράτος με τη συνευθύνη της κυβέρνησης, κατέφυγαν ξανά στην καταστολή, στην ποινικοποίηση της δράσης των ταξικών συνδικάτων.

Ετσι, χτες το βράδυ, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης για παρακώλυση συγκοινωνιών ενάντια στον Σάββα Τσιμπόγλου, πρόεδρο της ΠΕΜΕΝ, τον Γιάννη Μανουσογιαννάκη, πρόεδρο του ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, τον Θανάση Ευαγγελάκη, γραμματέα της ΠΕΜΕΝ, τον Θωμά Παπά, γραμματέα του ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και τον Σωτήρη Πουλικόγιαννη, πρόεδρο του Συνδικάτου Μετάλλου Πειραιά. Το ένταλμα εκδόθηκε από τον εισαγγελέα Πειραιά, ύστερα από δύο μηνύσεις: την πρώτη κατέθεσε η Ενωση Επιχειρήσεων Ναυτιλίας και τη δεύτερη οι ακτοπλοϊκές εταιρίες «ΑΝΕΚ» και «ΜΠΛΟΥ ΣΤΑΡ». Πρόκειται για πέντε στελέχη του ΠΑΜΕ, τα δύο εκ των οποίων είναι και μέλη της ΚΕ του ΚΚΕ.

Από το πρωί οι μεγαλοεπιχειρηματίες του κλάδου έδιναν το σύνθημα. Σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος των Εν Ελλάδι τουριστικών και ταξιδιωτικών γραφείων τόνιζε ότι «η παρακώλυση συγκοινωνιών έχει γίνει πια καθημερινό φαινόμενο, το οποίο δεν εμποδίζεται ποτέ και για το οποίο δεν τιμωρείται κανένας» και ζητούσε από την πολιτεία να λάβει μέτρα προστασίας της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Ακόμα, η «HELLENIE SEAWAYS» σε δελτίο Τύπου σημείωνε «ότι οι αρμόδιες αρχές που είχαν κατά νόμο υποχρέωση να επέμβουν προς άρση της παρανομίας δήλωσαν ότι δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν την τάξη στο λιμένα».

Η επιλογή είναι συνειδητή και σηματοδοτεί την ανησυχία που προκαλεί στο αστικό κράτος και το εφοπλιστικό κεφάλαιο η δράση που αναπτύσσει το ΠΑΜΕ κερδίζοντας συνεχώς έδαφος στις συνειδήσεις των εργαζομένων. Ομολογεί πόσο δυσκολεύονται να χτυπήσουν τον αγώνα που, με πρωτοπόρους τους ναυτεργάτες, δυναμώνει ενάντια στην πολιτική που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια της ζωής στη θάλασσα. Την απάντηση την πήραν ήδη, από τους καταπέλτες του Πειραιά και τις απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα: η τρομοκρατία δε θα περάσει!

Τυχαίο;

Ανάμεσα στους «ένθερμους» ταξιδιώτες (;) που ανέλαβαν χτες να δημιουργήσουν εντυπώσεις σε βάρος των ναυτεργατών, μπροστά στις κάμερες, ήταν και ένας κύριος, ο οποίος αναγνωρίστηκε από κατέχοντες το χώρο, σαν ναυτιλιακός πράκτορας που σχετίζεται με το κρουαζιερόπλοιο «Ζενίθ». Επίσης, το πρωί καταγράφτηκε στο λιμάνι κάμεραμαν γνωστού τηλεοπτικού σταθμού, που ενθάρρυνε την επίθεση μεμονωμένων θερμόαιμων στους ναυτεργάτες, ζητώντας προφανώς να καταγράψει τα πλάνα για λογαριασμό των πρωινάδικων. Ολοένα και περισσότερες ενδείξεις φανερώνουν τελικά ότι η «αγανάκτηση» ορισμένων, λίγων, σε βάρος των απεργών ναυτεργατών, κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν...

TΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ ΗΛΙΘΟΙ Ή ΜΑΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΗΛΙΘΙΟΥΣ;;;;;;;;

Σε τέτοιο βαθμό τυφλώνει τους κυβερνώντες και τους φυσικούς και πολιτικούς συμμάχους τους το (ταξικό) μίσος τους απέναντι στους ναυτεργάτες (και συνολικά στους εργάτες) που διεκδικούν τα δικαιώματά τους, ώστε δεν αντιλαμβάνονται ότι γίνονται καταγέλαστοι και αυτογελοιοποιούνται με τα όσα λένε «δεξιά - αριστερά» στα αστικά ΜΜΕ. Πάρτε την περίπτωση του νέου υφυπουργού Τουρισμού Γ. Νικητιάδη, ο οποίος μιλώντας χτες σε εκπομπή του «Real FM», οργιζόταν και έχυνε κροκοδείλια δάκρυα για τη ζημιά που προκαλούν στον τουρισμό οι απεργίες των ναυτεργατών. «Δεν μπορούν να διανοηθούν (σ.σ. ναυτεργάτες) τι ζημιά κάνουν στον τουρισμό», αποφάνθηκε και προκειμένου μάλιστα να γίνει πιστευτός επικαλέστηκε ότι αυτό ήταν το πρώτο θέμα που του έβαλαν κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στο Λονδίνο: «Πώς θέλετε να έρθουμε στην Ελλάδα όταν γίνονται απεργίες», ήταν τάχα το αμείλικτο ερώτημα που αντιμετώπιζε σε κάθε βήμα. Οταν όμως η συζήτηση πέρασε στη συνέχεια για την κατάσταση στον τουρισμό, ο υφυπουργός επικαλούμενος στοιχεία είπε ότι «πάμε πολύ καλά», αναφέροντας για παράδειγμα ότι η μείωση στις αφίξεις το Μάη ήταν -2,75%, δηλαδή πολύ λιγότερο από άλλες χώρες ή σε σχέση με πέρυσι, όπως ο ίδιος καυχήθηκε. Φυσικά δεν κατάλαβε ποτέ ότι μόνος του τίναξε στον αέρα τους γελοίους ισχυρισμούς ότι τάχα οι απεργίες διώχνουν τους τουρίστες, αφήνοντας να φανεί ότι αυτό που πραγματικά τους ενδιαφέρει είναι να τσακίσουν το κίνημα και τα δικαιώματα των ναυτεργατών.

24 Ιουν 2010

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗ


  Ο ΑΤΥΧΟΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ, ΕΙΝΑΙ Η ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΘΥΣΙΑΣΑΝ, ΣΤΟ ΒΩΜΟ ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΣ ΠΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΙ ΑΥΤΗ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΡΟΠΟ. ΚΡΙΜΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΤΥΧΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ , ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΕΤΥΧΕ Ο ΛΑΧΝΟΣ ΤΗΣ ΙΦΙΦΕΝΕΙΑΣ.
    ΤΗΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΚΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΥΝΙΜΙΚΟΥ ΤΗΝ ΕΚΑΝΑΝ ΟΙ ΚΡΑΤΙΚΕΣ ΜΥΣΤΙΚΕΣ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ , ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥΝ ΤΟΝ ΛΑΟ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΥΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ (ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ - ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ - ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ - ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ - ΦΑΣΙΣΜΟΣ...), ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΝ ΝΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΟΥ ΔΙΑΦΑΙΝΕΤΑΙ  ΣΤΟ ΑΜΕΣΟ ΜΕΛΛΟΝ.
   ΠΡΟΙΣΤΑΜΕΝΟΣ ΑΥΤΩΝ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ (ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΥΣΤΙΚΩΝ, ΥΠΟΥΛΩΝ, ΑΔΙΣΤΑΚΤΩΝ ΚΑΙ ΜΑΥΡΩΝ ) ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ Ο ΧΡΥΣΟΧΟΙΔΗΣ.
   ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΤΥΠΗΣΟΥΝ ΤΟ ΛΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ, ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, ΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΕΣ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΑΠΕΡΓΙΑ, ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ,κ.τ.λ. .
 ΑΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΥΧΟΥΝ.
 ΑΣ ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΝΑ ΘΥΣΙΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΗΡΕΤΗΣΟΥΝ                           
ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ ΤΟΥΣ ,  
   ΑΣ ΤΟΥΣ ΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Η ΝΕΑ ΧΟΥΝΤΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΛΟΥΝ.

Η ΣΑΠΙΛΑ ΤΩΝ Μ.Μ.Ε.

Τα αστικά ΜΜΕ εμπορεύονται σάπια ενημέρωση, αλλά σε απεργιακές κινητοποιήσεις δρουν και ως μοχλοί συμβολής στην καταστολή τους. Επικεφαλής ο εφοπλιστικός ραδιοτηλεοπτικός «ΣΚΑΪ», από τα ξημερώματα χτες το πρωί, έσταζε αντικομμουνιστική και αντιαπεργιακή χολή, με τους φιλάρεσκα πρόθυμους στα αφεντικά δημοσιολόγους, Λυριτζήδες, Παπαδημητρίου, Πορτοσάλτε. 

Βαμμένοι στην πιο χυδαία εκδοχή αυτής της προπαγάνδας. Εστησαν κάμερα στο λιμάνι, δήθεν για ενημέρωση, προβάλλοντας κάποιους αγανακτισμένους επιβάτες, πλοίων συγκεκριμένων εταιρειών που παρά την απεργία τούς καλούσαν να ταξιδέψουν. «Κοινωνικό αυτοματισμό» εκβίαζαν. 'Η μήπως προβοκάτσια; Δράση του κρατικού κατασταλτικού μηχανισμού προκαλούσαν, ωρυόμενοι για «εφαρμογή του νόμου» κατά των «παράνομων απεργών» (δικοί τους οι νόμοι, δική τους η Δικαιοσύνη) ναυτεργατών. 

Την ώρα που κάποιοι «πατριώτες» του κέρδους εφοπλιστές, που άφηναν απλήρωτους ναυτεργάτες, μιλούσαν κατά των απεργών στο κανάλι τους, κάποιοι υποτακτικοί τους κυκλοφορούσαν στο λιμάνι. Αγανακτισμένοι... Πού την πάνε τη δουλειά; Γίνονται επικίνδυνοι οι ρόλοι τους. Στην ίδια ρότα τα κεντρικά τηλεοπτικά δελτία. Ετσι Πρετεντέρηδες, Τσίμες, Καψήδες αγανάκτησαν επειδή καταπατάται από απεργούς το «κράτος δικαίου».

 Εμφάνισαν εκπρόσωπο των εφοπλιστών να λέει ότι η σημερινή μέρα είναι μια τραγικότητα για τους νησιώτες, χτυπώντας τους απεργούς ναυτεργάτες. Οι νησιώτες, που είναι στο έλεος των εφοπλιστών, βιώνουν όλες τις μέρες του χρόνου την τραγικότητα. Αφού οι εφοπλιστές τούς αφήνουν χωρίς βαπόρια όποτε «γουστάρουν» (πρετεντέρειος έκφραση), γιατί μειώνονται τα κέρδη τους και ας επιδοτούνται από το κράτος. Είπαν για «κράτος δικαίου». Υπάρχει; Εβγαλε ποτέ η δικαιοσύνη παράνομους τους εφοπλιστές που άφηναν νησιά χωρίς δρομολόγια, έχουν ανασφάλιστα και με μισθούς πείνας πληρώματα; Την ίδια ώρα που οι δημοσιολόγοι χτυπούσαν τους απεργούς, πρόβαλλαν τα κυβερνητικά αντεργατικά μέτρα. 
Ατιμία μέγιστη.


Ποιος λοιπόν μιλάει για νομιμότητα;

Μιλάνε λοιπόν για νομιμότητα αυτοί που όταν το συμφέρον των καπιταλιστών επιβάλλει την καταπάτηση και αυτών των αστικών νόμων τους καταπατούν, όπως καταπατούν και το Σύνταγμά τους. Κυβερνήσεις, εργοδοσία, τα φερέφωνά της στην ενημέρωση κλπ. Το Σύνταγμα κατοχυρώνει την απαγόρευση μείωσης μισθών και συντάξεων, αλλά με νόμο τώρα τα μειώνουν καταπατώντας το. Νόμος και το ίδιο το Σύνταγμα προστατεύει το δικαίωμα κάθε νησιώτη να μεταφέρεται ακτοπλοϊκά. 

Παράνομα οι εφοπλιστές αποφασίζουν ποιο νησί και πότε θα έχει καράβι. Με νόμο τους απαλλάσσει η κυβέρνηση από το να έχουν καράβια στα νησιά ή όχι. Η κάθε φορά δική τους κυβέρνηση. Νόμοι ορίζουν τις εργασιακές σχέσεις. Με ένα Προεδρικό Διάταγμα επιχείρησαν να καταργήσουν τους νόμους, ακόμη και έξω από το δικό τους αστικό κοινοβούλιο, καταπατώντας το Σύνταγμα, με νόμο επιχειρούν να καταργήσουν δικαιώματα που έγιναν νόμος μέσα από ποταμούς αίματος. Παράνομο με τους δικούς τους νόμους είναι να μην πληρώνεις φόρους και νόμιμα οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν φόρους. Ναι, οι εφοπλιστές με νόμο δεν πληρώνουν φόρους! Παράνομο με τους δικούς τους νόμους να μην πληρώνεις ασφαλιστικές εισφορές. Νόμιμα οι εφοπλιστές έχουν βουλιάξει το ΝΑΤ μη πληρώνοντας εισφορές με νόμιμες απαλλακτικές υπουργικές αποφάσεις.


Χτες απεργούσαν στα πλοία τα πληρώματα της μηχανής για τα ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Χωρίς αυτούς προπέλα δε γυρνά. Νόμιμο το δικαίωμά τους να απεργήσουν. Νόμιμη η απόφαση των σωματείων τους. Για το δικαστήριο, όμως, υπέρτερο είναι το νομικό πλαίσιο που διασφαλίζει τα συμφέροντα του εφοπλιστή. Πρόκειται για δίκιο ενάντια σε δίκιο. Η έκβαση της μάχης κρίνεται πάντα από τους συσχετισμούς. Από την ταξική πάλη, ως την τελική της έκβαση.

19 Ιουν 2010

Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ ΠΕΘΑΝΕ , ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ?.....

Η ΜΙΚΡΗ ΜΑΣ ΠΟΛΗ ΠΕΘΑΝΕ , ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΔΑ...

   Η μικρή μας πόλη πέθανε μαζί με τον Χατζή.
   Σήμερα υπάρχει μια διαφορετική πόλη, μια διαφορετική κοινωνία, σε πλήρη αποδιοργάνωση, σε πλήρη διάλυση  και απόλυτη σήψη.
     Με μια απλή βόλτα οποιαδήποτε ώρα της ημέρας στους κεντρικούς δρόμους της πόλης μας διαπιστώνουμε ότι:

ΑΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ

http://vimeo.com/12681597