Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου 2012

Τέρμα στα ψευτοδιλήμματα


Ομολογούν τις θυσίες του λαού και κλαίνε γι' αυτές. Υποκριτές! Πασχίζουν για ένα νέο εγκλωβισμό του λαού στη νέα αυταπάτη ότι οι θυσίες θα πιάσουν τόπο. Αποκαλύπτουν το σχέδιό τους, όταν καλούν να στραφεί η προσοχή του κόσμου στα κόμματα - σφαγείς του λαού που δήθεν θα παρουσιάσουν προγράμματα ανάπτυξης. Η ανάπτυξη που ευαγγελίζονται τα αστικά κόμματα αφορά στα κέρδη των καπιταλιστών και μόνο σ' αυτά. Για το λαό, ανάπτυξη θα έρθει μόνο αν φύγουν απ' τη μέση τα μονοπώλια, η δικτατορία τους.
***
Μιλάνε για «κοινή πεποίθηση» και υποβάλλουν το λαό στην ιδέα ότι είναι δικό του συμφέρον το συμφέρον του καπιταλιστή. Καμιά κοινή πεποίθηση δεν υπάρχει. Οι εργάτες έχουν μόνο συμφέρον να κοντράρουν τους καπιταλιστές, να τους τσακίσουν. Να τους πονέσουν εκεί που πονάνε, στα κέρδη τους, να τους αφαιρέσουν την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής. Αυτή είναι η δική τους κοινή πεποίθηση. Τίποτα κοινό με τους καπιταλιστές.
***
Οι αστοί προπαγανδιστές γνωρίζουν πως ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι. Γνωρίζουν πως οι εργατικές αντιστάσεις στην Ελλάδα δίνουν μάθημα και σ' άλλες
χώρες. Γνωρίζουν πως η αντεργατική λαίλαπα δεν αφορά μόνο τους Ελληνες εργαζόμενους. Οτι η καπιταλιστική κρίση είναι παγκόσμια κι ανάλογη η επίθεση στην εργατική τάξη όλης της Γης. Γνωρίζουν ότι η αντίσταση θα διευρύνεται. Γι' αυτό κρατάνε και μια γάτα. Αλλά προβάλλουν πλαστό δίλημμα. Απέναντι στην «κινεζοποίηση» των μισθών, προβάλουν ως θετικό το «ευρωπαϊκό μοντέλο» που το κινεζοποιούν. Αλλά προβάλλουν τέτοιτα ψευτοδιλήμματα, ζητώντας από τους εργάτες να επιλέξουν καπιταλιστή. Οι λαοί ξεσηκώνονται για να ζήσουν χωρίς καπιταλιστές. Αυτήν την προοπτική δεν μπορεί να τη σταματήσει η αστική προπαγάνδα.
***
Δεν έχουν το θεό τους. Για την ακρίβεια, δεν έχει πάτο το θράσος τους. Μιλάνε στους εργάτες σα να 'ναι κατηγορούμενοι. Ξεπερνώντας τους παλιούς δασκάλους της μαύρης προπαγάνδας, έχουν κάνει την τρομοκρατία σχολή τους όταν λένε στον εργάτη ή θα ψηφίσεις ό,τι συμφέρει τους καπιταλιστές ή θα χαθείς. Ξεχνάνε πως ο εργάτης όσο κι αν τρομοκρατείται από την απειλή της απόλυσης, γνωρίζει πως απ' τα χέρια του βγαίνει ο πλούτος όλος. Θέμα χρόνου η συνείδηση πως μπορεί και χωρίς τους καπιταλιστές.
***
Την ώρα που στο προσκήνιο τσακίζουν τους εργάτες, στο παρασκήνιο τα προνόμια για το κεφάλαιο πάνε κι έρχονται. Χτες οι απεργοί της Χαλυβουργίας αποκάλυψαν ότι η κυβέρνηση νομοθετεί για να αποκτήσει ιδιωτικό λιμάνι ο Μάνεσης, ώστε παράλληλα με το τσάκισμα των εργατών να έχει μια ακόμα δυνατότητα να αυξήσει τα κέρδη του. Η κυβέρνηση είναι συμπαίχτης με τον κάθε Μάνεση. Η εργατική τάξη οφείλει να οξύνει την αντιπαράθεση.
***
Κάτι δεν πάει καλά με την «εθνική συνεννόηση». Πολλοί την ευαγγελίζονται, αλλά λιγότεροι την υπερασπίζουν. Κάθε μερίδα του κεφαλαίου θέλει την ενότητα κάτω από τα δικά της συμφέροντα. Ψάχνουν για κορόιδα; Οχι. Ξέρουν πως είναι ταξικός πόλεμος σε εξέλιξη. Και καθένας προσπαθεί, αν δεν μπορεί να εξασφαλίσει συμμαχίες, τουλάχιστον να παροπλίσει τον αντίπαλο.
ΠΑΣΟΚ και ΝΔ γνωρίζουν πως στη συνείδηση του κόσμου αυτά τα δύο κόμματα είναι συνυπεύθυνα για τα δεινά δεκαετιών που είναι μπροστά. Η αστική τάξη το γνωρίζει επίσης. Γι' αυτό ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια διάφορα πολιτικά σχήματα - απόχες να μαζευτεί η λαϊκή δυσαρέσκεια που μετεκλογικά θα κατατεθεί στο ταμείο των δυνάμεων που θα κάνουν τη νέα «εθνική προσπάθεια».
***
Ακριβώς το ίδιο ισχύει και στην περίφημη «αριστερά». Τις δυνάμεις, δηλαδή που έχουν βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους όχι μόνο στις κεντρικές συνθήκες της ΕΕ, που επιμένει να αφοπλίζει το λαό, καλώντας τον να επιβάλλει πολιτική που θα κάνει τους καπιταλιστές να μοιράζουν κέρδη στους εργάτες, αλλά και στην καθημερινή της πρακτική που έχει οδηγήσει σε παροπλισμό των εργατών (είναι οι δυνάμεις που επιμένουν και σήμερα ότι είναι η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ εκπρόσωποι εργαζομένων, ενώ έχουν προδώσει σκληρά κάθε εργατικό συμφέρον). Πασχίζουν για την «ενότητα της αριστεράς», έτσι που στο συνολικό ταμείο να λείπουν δυνάμεις από τη μάχη για την ανατροπή, να συγκεντρώνονται δυνάμεις που στα δύσκολα θα βάζουν πλάτη για να σωθεί το σύστημα. Κάλπικη ενότητα, ύπουλη επιδίωξη.
Οταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, μόνο μία είναι η λύση που αντιστοιχεί στην πάλη τάξης ενάντια σε τάξη. Αυτή η λύση έχει όνομα: Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας.

2 σχόλια:

  1. γεια θαναση καλα τα λες αλλα υπαρχουν και στρωματα που προλεταριοποιουνται η οχι;τι γινεται με αυτα; ουτε λεξη;μονο οι εργατες η φτωχη αγροτια οι γυναικες ειναι στρωμα της κοινωνιας ;τα εχω χασει πια χεχνω και οτι ηξερα ......ειμαι η γνωστη δημητρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. γνωστή - άγνωστη "δήμητρα" δεν τα χεις χάσει, ούτε ξέχασες αυτά που ήξερες, απλά ποτέ δεν είχες επίγνωση των δεδομένων ... και της πραγματικότητας, βέβαια θα βοηθούσε αν μπορούσες να διατυπώσεις θέσεις, απόψεις και διαφωνίες με σαφήνεια και εμπεριστατωμένα...
      Το σχόλιο σου μάλλον χρήζει μαντικής ικανότητας για να γίνει κατανοητό.
      Η πυθεία πρός το παρόν δεν είναι συνεργάτης του blog... και εμείς οι θνητοί δεν μπορούμε να ερμηνεύσουμε τους χρησμούς σου...

      Διαγραφή