Η διοργάνωση του διαγωνισμού της Eurovision στο Ισραήλ και η διαφαινόμενη αδιαφορία των διαγωνιζόμενων για τα εγκλήματα που διαπράττει συστηματικά το κράτος του Ισραήλ σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού, νομιμοποιώντας τα με την παρουσία τους, αναδεικνύει πάλι την έλλειψη αντανακλαστικών και την αδυναμία αντίστασης από το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας. Σε τελική ανάλυση το Ισραήλ κυβερνάται όλα αυτά τα χρόνια από κυβερνήσεις που εφαρμόζουν συγκεκριμένη πολιτική απέναντι στο λαό της Παλαιστίνης, απολαμβάνοντας τη στήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, ακόμα και της “Αριστερής” κυβέρνησης της Ελλάδος. Είναι λοιπόν ειρωνικό, θεσμικές δομές στις οποίες ως κράτος συμμετέχουμε να στηρίζουν τέτοιες ενέργειες και να εξαντλούμε την αγωνιστικότητά μας σε διαμαρτυρίες για διαγωνισμούς ήσσονος σημασίας όπως η Eurovision. Και αν δεν είναι η άγνοιά και η κοντή μνήμη που οδηγούν σε αδυναμία κριτικής στάσης, τότε πρόκειται για υποκρισία.
Από τον καιρό που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στα σαλόνια της εξουσίας οι πολιτικές και ιδεολογικές του σχέσεις με την ακροδεξιά αποτέλεσαν βασικό χαρακτηριστικό της πολιτικής του παρουσίας. Η πολύχρονη αρμονική κυβερνητική συνεργασία με τους Ανεξάρτητους Έλληνες είναι το πιο εμφανές στοιχείο ετούτων των σχέσεων. Οι δικαστικές «διευκολύνσεις» προς τη Χρυσή Αυγή – τόσο με την κάτω από διάφορα προσχήματα παράταση της δίκης της Χ.Α., όσο και με τις «τροπολογίες» περί «εγκληματικής οργάνωσης» – είναι επίσης πολύ γνωστές ιστορίες. Οι από κοινού φωτογραφήσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης με γνωστά –και διωκόμενα- στελέχη της Χ.Α. σε εθνικά ευαίσθητες περιοχές αποτελούν επίσης στοιχεία ετούτης της σταθερής σχέσης.
Με μπανάκια στη λάσπη, με τις οικογένειες των τρολ να προσκυνάνε διαδικτυακά τα επιδοματάκια που σκορπάει ο ηγεμών του οπορτουνισμού, με ξεβράκωτες χρυσόσκονες να διακοσμούν τους κουβάδες και τις σφουγγαρίστρες των καθαριστριών, πάμε στις εκλογές ανάμεσα σε καπνούς από μολότοφ και δακρυγόνα, που προσπαθούν να κρύψουν απ' τα μάτια και τα αυτιά του ψηφοφόρου τα τρία μεγάλα γράμματα, ΚΚΕ, και το γαρίφαλο της «Λαϊκής Συσπείρωσης».
Το κλίμα τεχνητής πόλωσης μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ, η σκανδαλολογία, το εμπόριο φόβου και ελπίδας του Αλέξη Τσίπρα, δεν στοχεύουν μόνο στο να συγκαλύψουν τη σύγκλιση των αστικών πολιτικών κομμάτων στις στρατηγικές αντιδραστικές επιλογές του κεφαλαίου. Δεν αποσκοπούν μόνο στο να κρύψουν για προεκλογικούς λόγους τις κοινές δεσμεύσεις τους για την αντιλαϊκή πολιτική που θα εφαρμοστεί την επόμενη μέρα.
Ο νεο-Τσιριμώκος έφτασε στο σημείο να... παραστήσει τον Άρη (!) στη Λαμία - Κύριε Τσίπρα, αφιππεύσατε!
Ο Πολάκης κάλεσε τους κομμουνιστές να μορφωθούν… επαναστατικώς. Τους κάλεσε να μιμηθούν λίγο τη δική του τη λάμψη, την… λενινιστική. Αφορμή ότι το ΚΚΕ δεν σύρθηκε πίσω από την ψηφοθηρία και την αναξιοπρέπεια των περί την “13 σύνταξη” και λοιπών αθλιοτήτων του ΣΥΡΙΖΑ. Αν, όμως, οι κομμουνιστές είχαν διαβάσει Λένιν και αν τηρούσαν το γράμμα και το πνεύμα του λενινισμού – όπως ο Πολάκης – τότε εκτός από τσιράκια του Πάιατ, εκτός από “μούτσοι” των οικειοθελώς φορολογούμενων εφοπλιστών, θα είχαν γίνει και κανονικοί αριστεροί. Σαν τον… Πολάκη. Που διάβασε τον “Αριστερισμό” του Λένιν, που κατάλαβε τα γραφόμενα και τώρα όχι μόνο τα εφαρμόζει – όταν ψηφίζει Μνημόνια κι όταν καταργεί το ΕΚΑΣ – αλλά συστήνει, κιόλας, την ανάγνωση του βιβλίου στους κομμουνιστές.
Οι μπογιές στο σπίτι του Πάιατ έχουν αναστατώσει την μπανανία. Υπουργοί, ΜΜΕ, δημοσιογράφοι, πολιτευτές, έσπευσαν να δηλώσουν την ταραχή τους για το ανοσιούργημα. |
| Μεγαλο...-Συριζο-Ανταρσυος... |
Είπα σ’ ένα ΣΥΡΙΖΑΙΟ για το κατόρθωμα του ναιναίκου πρωθυπουργού τους να υπογράψει για τα 30 χρόνια από τότε που “οι λαοί της Ευρώπης γκρέμισαν το σιδηρούν παραπέτασμα”, τη μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών. Κι αυτός με κάρφωσε με τα βέλη της περαιτέρω ανοησίας:
«Το ΚΚΕ δεν πιστεύει στην ΕΕ κι είναι εναντίον της, παρ’ όλα αυτά ζητάει ψήφο για να το Ευρωκοινοβούλιο. Αυτό δεν είναι αντιφατικό;»
Στην αρχή της ζωής τους ήταν με τους κομμουνιστές, λένε. Δυο, τρία φεγγάρια, άντε πέντε (μια μούντζα). Μετά χαίρονταν με τον Ρήγκαν και τη Θάτσερ για την πτώση του τείχους του Βερολίνου. 
