Σελίδες

29 Ιαν 2012

Συναγερμός στους τόπους δουλειάς, στις εργατικές και λαϊκές γειτονιές



Εσχάτως άπαντες, πλην των τροϊκανών, του Παπαδήμου και κάποιων στελεχών της συγκυβέρνησης, αυτοπροσδιορίζονται ως πραίτορες του κατώτερου μισθού και μερικοί εξ αυτών και του 13ου- 14ου μισθού και άλλων συναφών. Πριν από λίγες μέρες, στελέχη της ηγεσίας της ΓΣΕΕ, με τον ένα η με τον άλλο τρόπο, αναφώνησαν ότι μονιασμένοι εργοδότες και εργαζόμενοι είπαμε ένα μεγάλο «όχι» στις παράλογες απαιτήσεις της τρόικας. Αφήνουμε προς το παρόν κατά μέρος τα περί « παράλογων απαιτήσεων» της τρόικας - που δεν ισχύουν - και πάμε στα υπόλοιπα. Δεν έχουμε αντίρρηση ότι συμπλέουν στρατηγικά με τον ΣΕΒ και για του λόγου το αληθές παραθέτουμε τα παρακάτω.
«Κοινό συμφέρον των δυνάμεων εργασίας είναι να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητα της ελληνικής παραγωγής, θέτοντας έτσι τις βάσεις της

Πάνω από ένα δισεκατομμύριο οι άνεργοι και οι «φτωχοί εργαζόμενοι»!



Ο φόβος μπροστά στην κοινωνική έκρηξη διαπνέει την τελευταία έκθεση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) για την ανεργία, όπου σημειώνεται ότι είναι επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας 600 εκατομμυρίων παραγωγικών θέσεων εργασίας μέσα στην επόμενη δεκαετία για τη διατήρηση της στοιχειώδους «κοινωνικής συνοχής».
ΣΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ επαναλαμβάνεται ότι ο σημερινός αριθμός των ανέργων υπολογίζεται σε 200 εκατομμύρια, αν και υπάρχουν βάσιμες εκτιμήσεις ότι ο πραγματικός αριθμός είναι πολύ μεγαλύτερος. Ετσι, για την απορρόφηση των

Ο Φρίντριχ Ενγκελς για την οικονομική κρίση



Η οικονομική κρίση στις καπιταλιστικές οικονομίες πολλών κρατών ακόμη και ισχυρών από την αρχή της εκδήλωσής της, τροφοδότησε συζητήσεις στα αστικά επιτελεία σε διάφορους οικονομολόγους αλλά και στις αστικές κυβερνήσεις, στην ΕΕ, για το χαρακτήρα της, την αιτία της, την αντιμετώπισή της, τις μορφές διαχείρισής της, προκειμένου οι συνέπειες για το κεφάλαιο να είναι όσο γίνεται λιγότερο οδυνηρές. Αλλωστε, κρίση σημαίνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, επομένως και ενός τμήματος του κεφαλαίου, ανεξάρτητα αν αυτό στον καπιταλισμό ωθεί στη συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Οδυνηρές, βεβαίως, είναι σίγουρα οι συνέπειες για την εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα στα οποία ρίχνουν τα βάρη της κρίσης οι αστικές κυβερνήσεις. Οι απολογητές του

Κυκλοφορούν πολυτελείς πλωτές «παγίδες θανάτου».


Το πολύνεκρο ναυάγιο του «COSTA CONCORDIA» αναδεικνύει τις οδυνηρές συνέπειες που θα έχει το ν/σ για την πλήρη άρση του καμποτάζ
Οσο και αν προσπαθούν να στήσουν σκηνικό συγκάλυψης των αιτιών, που έστειλαν στον υγρό τάφο, σύμφωνα με το μέχρι τώρα απολογισμό, 16 ανθρώπους, ενώ αγνοούνται άλλοι 19, επιβάτες στο υπερπολυτελές κρουαζιερόπλοιο «COSTA CONCORDIA» της ιταλικής εταιρείας «Costa Cruises» θυγατρική του μονοπωλιακού μεγαθηρίου «Carnival», επιρρίπτοντας κάθε ευθύνη αποκλειστικά και μόνο στον πλοίαρχο, δηλαδή «στους φτωχοδιάβολους», για να «ξεπλύνουν» ένα ακόμα εφοπλιστικό έγκλημα, για να «βγει λάδι» συνολικά η πολιτική που το στηρίζει, τα στοιχεία βοούν και

Οι «κοινωνικοί διάλογοι» συντρίβουν τα εργατικά δικαιώματα ...



Παραδείγματα από τη δράση των δυνάμεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού

Η συμμετοχή των δυνάμεων του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ στους κοινωνικούς διαλόγους στη χώρα μας, δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Σε όλη την Ευρώπη, οι δυνάμεις του συμβιβασμού και της υποταγής συμμετέχουν σε τέτοιους «διαλόγους» και συναινούν στο σφαγιασμό των εργατικών δικαιωμάτων και κεκτημένων.
Σήμερα, ο «Ρ» παρουσιάζει τι έχει συμβεί σε μια σειρά από ευρωπαϊκές χώρες (εντός και εκτός ΕΕ), όπου οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού συμμετείχαν στους «κοινωνικούς διαλόγους».
Στην Ισπανία, στα πλαίσια του «κοινωνικού διαλόγου», τη Δευτέρα 23 Γενάρη, τα

Ανακοίνωση του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ για την «Τυποεκδοτική»



Το ΚΚΕ από την ίδρυσή του, ανεξάρτητα από τις συνθήκες της ταξικής πάλης, φρόντιζε πάντα να εξασφαλίζει τον τυπογραφικό μηχανισμό για την ανεμπόδιστη έκδοση του «Ριζοσπάστη» και των άλλων κομματικών εντύπων, αναγκαίων για τη στήριξη των δίκαιων αιτημάτων και αγώνων των εργαζομένων και του λαού, την ιδεολογικοπολιτική δράση και επικοινωνία του με την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Από το 1977, στις συνθήκες της νόμιμης δράσης του, το ΚΚΕ τυπώνει στην «Τυποεκδοτική» απρόσκοπτα τον «Ριζοσπάστη» και όλα τα άλλα αναγκαία έντυπα που εκδίδει.
Η «Τυποεκδοτική», στην προσπάθεια να μειώσει το λειτουργικό της κόστος, αναλάμβανε από τρίτους την εκτέλεση «φασόν» εκτυπωτικών εργασιών.
Η ύπαρξη της «Τυποεκδοτικής», όπως και του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού «902» και της «Σύγχρονης Εποχής», αποτέλεσε και αποτελεί εργαλείο - βοήθημα στη μαζική διαφώτιση του Κόμματος, υπηρετεί τον αγώνα για την υπεράσπιση των συμφερόντων της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. 

Ας θάψουμε το πτώμα



1. Ο κ. Χρυσοχοΐδης δεν διάβασε το μνημόνιο λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων. Οπως μας δήλωσε ο γραμματέας του υπουργού, τις επίμαχες εκείνες ημέρες ήταν αφοσιωμένος... στην ιδέα της αυτοκτονίας. Παρ' όλ' αυτά, συνεπής όπως πάντα, ανέβαλε το εγχείρημα για να ψηφίσει το μνημόνιο. 
Η κ. Κατσέλη, από την πλευρά της, διάβασε λίγες σελίδες και απεφάνθη: «Απ' ό,τι καταλαβαίνω, έστω από τα λίγα, πρόκειται για σπουδαίο θεατρικό έργο, ένα δράμα, το οποίο κλείνει μέσα του την εξής πρωτοτυπία: για πρώτη φορά θα συμμετέχει σύσσωμος ο ελληνικός λαός και θα δώσει τα ρέστα του».
2. Ο ραγιαδισμός της Αριστεράς εκπροσωπείται επάξια από τον κ. Κουβέλη. 
Αφού ερωτοτρόπησε με την ιδέα της προεδρίας της Δημοκρατίας επί Γιωργάκη, πήρε θέση στην ουρά του ΠΑΣΟΚ. 
Η έλλειψη στοιχειώδους ιδεολογίας που βασανίζει το ραγιαδισμό της Αριστεράς από την εποχή της Ενιαίας Δημοκρατικής Αριστεράς τον έσπρωξε στις γνωστές εταιρείες μετρήσεων παντός είδους: για πίεση, ζάχαρο, πρόθεση ψήφου και - ω του θαύματος - οι ραγιάδες έμαθαν πως οι Πασόκοι (ως παγόβουνο) έρχονται

Το μνημόνιο δεν είναι τοτέμ!



Οπως ξέρει ο σιδεράς τ' αμόνι του και τη φωτιά του, όπως ξέρει ο γεωργός το χώμα και τον καιρό, όπως ξέρει η νοσοκόμα να ξεσκατίζει τον κατάκοιτο ασθενή, όπως ξέρει το ζώο που είναι να πεθάνει ότι έχει ανάγκη από χώμα και το ψάχνει σ' οποιαδήποτε γωνιά, ακόμα κι αν έχει ανατραφεί σε καναπέδες και σώκλειστο, έτσι και οι γραφιάδες σαν κι εμένανε ξέρουμε τις λέξεις μέσα στις φράσεις τους. Τις ξέρουμε και τις δουλεύουμε και αποκομμένες και μισές και κρυμμένες και φανερές. Δοκιμάζουμε και γευόμαστε και τον πόνο και τη «δόξα» τους. Οπως τα μαχαίρια είναι οι λέξεις. Πονάνε, σκοτώνουν, σώζουν. Πυρακτώνονται και παγώνουν, σαπίζουν κι ανθίζουν, παρηγορούν ή ξεγελάνε, προδίνουν κι αποκαλύπτουν, άπειρες και συνάμα ποτέ αρκετές. Σ' αυτήν την τέχνη, σ' αυτήν τη δουλειά έμαθα να ζω με τις λέξεις όπως στη θάλασσα οι ναυτικοί. Με δέος όχι φόβο, αλλά και μ' εκείνη τη βαριά ευθύνη να λειτουργείς κυριολεκτικά σαν στεριανός πάνω στο νερό. Να κοιτάς τον ορίζοντα, αλλά να μην τον εμπιστεύεσαι χωρίς τ' άστρα. Κακά τα ψέματα, σύντροφοι, οι λέξεις όπως κι η θάλασσα απαιτούν, έστω με τον καιρό, έστω και με το ζόρι, με γινάτι κι αλμυρό ιδρώτα, δάκρυα κι ίσως αίμα, να 'χεις έναν εσωτερικό εξάντα για να μη χάνεσαι ούτε και να κρύβεσαι ανάμεσά τους.

28 Ιαν 2012

Δεν πάει άλλο



Κάθε καταγραφή που αφορά στις χώρες όπου οι καπιταλιστές έχουν πετύχει υψηλά επίπεδα «ανταγωνιστικότητας», δηλαδή υψηλότερα σε σχέση με τους ανταγωνιστές τους ποσοστά κέρδους, δηλαδή μεγαλύτερο βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, συνοδεύεται και με καταγραφές που μαρτυρούν βάθεμα της βαρβαρότητας. Τέτοιες είναι και οι καταγραφές για τη φτώχεια που έρχονται από τη Γερμανία. Είναι σα να διαβάζεις το προχτεσινό ρεπορτάζ του «Ριζοσπάστη» για τον υποσιτισμό των παιδιών στα σχολεία. Αλλη χώρα, ίδιο σύστημα, διαφορετικό επίπεδο ανάπτυξης του καπιταλισμού, ίδια η επίπτωση στην εργατική τάξη. Το πρότυπο πάσχει (ας το κρατήσουμε αυτό σαν ένα το κρατούμενο).
***
Από τη σκοπιά του κεφαλαίου η έξοδος από την Ευρωζώνη έχει βαριά επίπτωση

Η εμπειρία της Γαλλίας στη διοικητική μεταρρύθμιση



Στη βοήθεια της Γαλλίας προσέτρεξε η κυβέρνηση για να σχεδιάσει και να προωθήσει τη μεταρρύθμιση των δομών του κράτους. Ο στόχος γνωστός. Η μείωση του «κόστους» λειτουργίας των κρατικών δομών, στο όνομα της αντιμετώπισης των ελλειμμάτων. Και η συνταγή γνωστή. Δραστική μείωση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα που σημαίνει απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων. Ταυτόχρονα σημαίνει δραστική μείωση των παρεχομένων από το κράτος υπηρεσιών στα λαϊκά στρώματα σε τομείς Υγείας (π.χ. συγχωνεύσεις κλινικών), Πρόνοιας (συρρίκνωση και αυτών των ελάχιστων που έχουν απομείνει), και άλλες, αλλά και μέτρα σε βάρος της μόρφωσης των παιδιών του λαού όπως π.χ. αύξηση μαθητών ανά τάξη, μείωση εκπαιδευτικών κλπ. Ηδη έχουν ξεκινήσει ορισμένα τέτοια μέτρα και εφαρμόζονται. Αλλά η κυβέρνηση για να γίνει πιο αποτελεσματική σ' αυτές τις αντιλαϊκές μεταρρυθμίσεις αναζητά πείρα απο την εφαρμογή τους σε άλλες χώρες

«ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ»: Συνεχίζουν ατσαλωμένοι και αποφασισμένοι


Σήμερα συμπληρώνουν τρεις μήνες σκληρού απεργιακού αγώνα, γεμάτου πείρα πολύτιμη για όλη την εργατική τάξη

Στην πύλη του χαλυβουργείου αλλά και πολλών μεγάλων εργοστασίων του κλάδου όπου χέρι - χέρι μοιράζουν κάλεσμα αγωνιστικού ξεσηκωμού συνεχίζουν την πάλη τους οι απεργοί της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» στον Ασπρόπυργο, που συμπληρώνουν σήμερα τρεις ολόκληρους μήνες (90 μέρες) σκληρού και περήφανου απεργιακού αγώνα. Αντιμετωπίζουν παλικαρίσια την αδίστακτη εργοδοσία του Μάνεση που έχει μπει μπροστά για λογαριασμό όλων των βιομηχάνων επιδιώκοντας να υπογράψουν την εξαθλίωσή τους. Επιμένουν αγωνιστικά να απαιτούν επαναπρόσληψη και των 65 απολυμένων και εργασία με 8ωρο χωρίς καμία μείωση μισθών αρνούμενοι κάθε πρόταση για 5ωρο ή εκ περιτροπής εργασία. 
Αντεργατικά μέτρα που όπως αποδείχτηκε και από τις προχθεσινές δηλώσεις του υπουργού Εργασίας Γ. Κουτρουμάνη αποτελούν αξιώσεις όλων των εργοδοτών.

Κοινοί «προβληματισμοί»... από «Κόντρα» και «Χρυσή Αυγή»



«Την ανάγκη για ενίσχυση της "περιφρούρησης του αγώνα" επειδή όσοι έρχονται εδώ δεν έρχονται όλοι για το καλό μας» τόνισε ο πρόεδρος του σωματείου της Ελληνικής Χαλυβουργίας και στέλεχος του ΠΑΜΕ, στην τελευταία γενική συνέλευση».
Το παραπάνω απόσπασμα προέρχεται από δημοσίευμα στην «Κόντρα» (γνωστό έντυπο κάποιας ομάδας «αντιεξουσιαστών») αλλά - με ελάχιστες φραστικές διαφορές - το συναντά κανείς και σε δημοσίευμα της ιστοσελίδας της εφημερίδας της «Χρυσής Αυγής». Κι οι δύο επιλέγουν να αναφερθούν στην παραπάνω επισήμανση του σωματείου, για να επιτεθούν στους χαλυβουργούς.
Η μεν «Κόντρα» για να πει ότι η αλληλεγγύη που χρειάζεται είναι αυτή που θα βοηθήσει «ώστε να βγει η απεργία από το τέλμα», συκοφαντώντας και χτυπώντας έτσι τον αγώνα των χαλυβουργών που όχι μόνο σε τέλμα δεν έχει φτάσει αλλά δυναμώνει καθημερινά μέσα από το πλατύ άνοιγμα στον κλάδο, τη δράση που βοηθά για να δυναμώσει η αφύπνιση και οργάνωση των εργατών ενάντια στην

«Ετσι θα μάθουν»!



Γράφει: ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Δείτε τους.
Ανεβοκατεβαίνουν στο πολιτικό βήμα.
Παρελαύνουν στη μικρή οθόνη και στα μικρόφωνα.
Μιλούν περί «ανταγωνιστικότητας». Πουλούν «μούρη» περί «υπευθυνότητας». Κάνουν μαθήματα «πατριωτισμού». Ζητούν «σύνεση». Καταγγέλλουν τις «αρρυθμίες». Ποζάρουν σαν εμβριθείς κατήγοροι των «υπευθύνων». Κηρύττουν τον «ορθολογισμό». Απαιτούν ανάληψη των «ιστορικών ευθυνών».
*
Και τι σημαίνει «ανταγωνιστικότητα», «υπευθυνότητα», «σύνεση», «εξορθολογισμός», «πατριωτισμός», «ανάληψη της ιστορικής ευθύνης»;
Μα ότι
ο εργάτης πρέπει να ζει (στην καλύτερη περίπτωση) με 600 ευρώ καθαρά!
Οτι οι συνταξιούχοι πρέπει να ζουν με 300 ευρώ!
Οτι τα εκατομμύρια των ανέργων και των «απασχολήσιμων» πρέπει να δείξουν «κατανόηση»!

27 Ιαν 2012

Τα ψέματα τέλειωσαν ...



«Πάνω από την οροφή της σύμβασης καμία διασφάλιση».
Η φράση αποδίδεται στον Βενιζέλο (από το δελτίο του «Mega») και δηλώνει ότι η κυβέρνηση ξεπέρασε πλέον κάθε όριο. Ηδη είναι γνωστή η επιδίωξη για μετατροπή κάθε Συλλογικής Σύμβασης σε ατομική.
Είχε προηγηθεί η «Καθημερινή», που από το πρωί χτες ανακοίνωσε πανηγυρικά πως έρχονται μέτρα πρωτόγνωρα.
***
Για την εργατική τάξη, επίσης, έχουν ξεπεραστεί τα όρια. Επείγει, είναι όρος ζωής για την αμέσως επόμενη μέρα, ο γενικός ξεσηκωμός. Ο,τι προβλέπεται από τα κυβερνητικά μέτρα δεν είναι κάτι που θα συμβεί κάποτε, αλλά τώρα αμέσως. 

Αυτοί είναι οι εκβιαστές!



Λύσσαξε και χτες ο ΣΚΑΪ για τα «υψηλά μεροκάματα» που «ερήμωσαν» τη Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη και «διώχνουν τους εφοπλιστές» πελάτες, που δε θέλουν να «μοιράζονται την περιουσία τους με το ΠΑΜΕ», το οποίο δρα σαν «εκβιαστής» των εργολάβων στη Ζώνη. 
Η διαστρέβλωση και η ψευτιά στην υπηρεσία μιας άθλιας προπαγάνδας, που δε στοχεύει μόνο τους εργάτες και τους άνεργους στο Πέραμα, αλλά το σύνολο της εργατικής τάξης, την οποία εκβιάζουν για να ρίξει ακόμα πιο κάτω τις απαιτήσεις της, στη λογική του «γίνε δούλος για να έχεις δουλειά». 
Το ΠΑΜΕ, λένε, διώχνει τα καράβια από τα καρνάγια, γιατί παλεύει για υψηλά

ΠΑΜΕ: Μήνυμα αλληλεγγύης μπροστά στη γενική απεργία στην Ιταλία



Σε γενική απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα βρίσκεται σήμερα η Ιταλία ενάντια στα μέτρα λιτότητας και την ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων που επιβάλλει η κυβέρνηση του Μάριο Μόντι, με πρόφαση τη μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος. Μπροστά στην απεργία, το ΠΑΜΕ απέστειλε χτες στους εργαζόμενους και το λαό το εξής μήνυμα αλληλεγγύης:
«Tο ΠΑΜΕ, το οποίο εκπροσωπεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας, εκφράζει την αλληλεγγύη του προς την εργατική τάξη της Ιταλίας, μπροστά στην Γενική Απεργία στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις 27 Ιανουαρίου ενάντια στα αντεργατικά μέτρα της ιταλικής κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.