Σελίδες

28 Αυγ 2010

ΤΑ ΓΕΛΟΙΑ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ , ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ , ΑΡΑ ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ....

Η μπαλάντα του κυρ-Μέντιου ( ΕΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙ , ΠΟΛΛΑ ΝΟΗΜΑΤΑ...)

ΕΠΙΚΑΙΡΟΣ ΠΑΝΤΑ Ο ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΣ "ΚΥΡ ΠΑΝΤΕΛΗΣ" ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΑΝΘΡΩΠΑΚΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ...

ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ (ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ ΝΔ) & Δ.Ν.Τ.

ΑΡΝΙΕΜΑΙ! & ΔΕΝ ΥΠΟΤΑΣΣΟΜΑΙ,,, ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΙ

Μάγκικο- Οι μπάτσοι ( ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ) - (ΕΥΧΟΜΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΝΑ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΣΤΟ ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ)

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟ

Πέντε μάγκες στο Περαία ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΜΑΡΚΟ

Πινω και Μεθω (οφ αμαν) - Αγαθωνας Ιακωβιδης

ΠΙΝΩ ΓΙΑ ΝΑ ... ΜΗΝ ΞΕΧΝΩ!!!!!!! ΑΦΙΕΡΟΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΜΕΡΑΚΛΗΔΕΣ...

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ Σ' ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ....

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ EUROSTAT ...

































Παραθέτω τρεις διαφορετικές και αλληλοσυγκρουομενες αναλύσεις των αποτελεσμάτων της Eurostat σχετικά με τη στάση των Ελλήνων απέναντι στην ΕΕ. Τελικά τη θέλουμε την Ευρώπη ή δεν τη θέλουμε;
ΑΠΟ :http://youpayyourcrisis.blogspot.com/

1. Η χαμένη γοητεία της ΕΕ


ΠΗΓΗ: ΕΘΝΟΣ
του Γ. Δελαστίκ 
Κατακρημνίζεται η εμπιστοσύνη όλων σχεδόν των Ευρωπαίων πολιτών και πρωτίστως των Ελλήνων στην ΕΕ εξαιτίας βεβαίως του απωθητικού προσώπου που αποκάλυψαν οι ηγέτες των "27" και τα θεσμικά όργανα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης κατά τον χειρισμό της οικονομικής κρίσης. Αυτό αποκαλύπτουν τα αποτελέσματα της εαρινής δημοσκόπησης της Ευρωπαϊκής Στατιστικής Υπηρεσίας που δόθηκαν χθες στη δημοσιότητα. Οι αρνητικές αλλαγές σε σχέση με τα προηγούμενα του φθινοπώρου του 2009 (η τεράστια αυτή δημοσκόπηση διεξάγεται από τη Γιούροστατ δύο φορές κάθε χρόνο) είναι εντυπωσιακές σε ορισμένους τομείς.
Για πρώτη φορά έχουμε πλέον την πλειοψηφία των Ευρωπαίων που ερωτήθηκαν να δηλώνει ότι δεν εμπιστεύεται την ΕΕ - το 47% συγκεκριμένα έναντι μόλις του 42% που συνεχίζει να την εμπιστεύεται. Μόλις προ εξαμήνου το 48% εμπιστευόταν την ΕΕ και μόνο το 40% δεν την εμπιστευόταν.
Το φιλο-ΕΕ κλίμα μεταξύ του ελληνικού πληθυσμού ανήκει πλέον στο παρελθόν - πράγμα πολύ φυσιολογικό λόγω της εξαιρετικά εχθρικής στάσης που τήρησαν απέναντι στη χώρα μας οι ηγετικές χώρες της ΕΕ και το ταπεινωτικό καθεστώς υποτέλειας που επέβαλαν στην πατρίδα μας.
Το φθινόπωρο του 2009, το 61% των ερωτηθέντων Ελλήνων είχε δηλώσει ότι θεωρεί την ένταξη της χώρας στην ΕΕ "καλό πράγμα", όπως το όριζε το ερωτηματολόγιο. Μέσα σε έξι μήνες όμως αυτό το ποσοστό καταποντίστηκε στο 44%! "Ενώ ειδικά μέτρα

27 Αυγ 2010

Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΕ... ΚΙΝΕΖΟ

Του Δημήτρη Καζάκη*
Κατάργηση κάθε έννοιας κατοχύρωσης του εργαζόμενου στις εργασιακές του σχέσεις, ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων στον ιδιωτικό τομέα, μείωση υπερωριακών αποδοχών, όχι όμως και των υπερωριών, που απελευθερώνονται μαζί με το ωράριο εργασίας, νέες ανατροπές στο ασφαλιστικό, αυξήσεις τιμολογίων ΔΕΗ και εισιτηρίων συγκοινωνιών, απελευθέρωση «κλειστών επαγγελμάτων» και αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, πλήρης διάλυση του ΟΣΕ με απολύσεις, περιορισμό αποδοχών και παρεχόμενων υπηρεσιών, ολοκληρωτική κατάργηση της υγείας ως δημόσιου αγαθού, διάλυση των ΟΤΑ, είναι μερικές μόνο από τις επιταγές του επικαιροποιημένου μνημονίου.

Ταυτόχρονα σχεδιάζεται νέα επιδρομή στο λαϊκό εισόδημα με την αύξηση του συντελεστή ΦΠΑ από το 11% στο 23% σε βασικά είδη πλατιάς κατανάλωσης, τα οποία βαρύνουν τον προϋπολογισμό των νοικοκυριών χαμηλού εισοδήματος γύρω στο 60%. Μόνο από αυτή την κίνηση τα πιο φτωχά νοικοκυριά πρόκειται να χάσουν τουλάχιστον

ΦΑΡΣΟΚΩΜΩΔΙΑ ΜΕ ΛΥΠΗΜΕΝΟ ΤΕΛΟΣ...

http://tasosnastos.blogspot.com/
Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Όταν η νυν κυβέρνηση – σε άψογη συνεργασία με... οικονομολόγους και διαφόρους άλλους που υιοθετούσαν την παράδοξη θεωρία της – προλείαινε το έδαφος για να υπαγάγει τη χώρα στο ΔΝΤ και τον «Μηχανισμό Στήριξης», χρησιμοποιούσε off the record μια φράση η οποία θα μπορούσε να μείνειπαροιμιώδης, αρκεί να είχαμε το κουράγιο να γελάσουμε με όσα συμβαίνουν:«Η ελληνική κοινωνία έχει πολύ λίπος»!
Σύμφωνα με τη θεώρηση των κυβερνητικών και των συμβούλων τους, η εκτεταμένη παραοικονομία θα μπορούσε να χτυπηθεί ανελέητα ώστε το κράτος να κερδίσει... λιμνάζοντες πόρους, χάρη στους οποίους θα μείωνε ταελλείμματα και το χρέος και σε σύντομο χρονικό διάστημα, με ανακτημένη τηναξιοπιστία της, η ατυχήσασα και χρεοκοπήσασα Ελλάς θα μπορούσε να κοιτάξει τη «μαύρη διεθνή» της κερδοσκοπίας με βλέμμα αποφασιστικό και το κεφάλι ψηλά και υπερηφάνως να «αντλήσει» νέα δάνεια με τα οποία θα χρηματοδοτήσει την ανάπτυξη.
Μια απίστευτη μπουρδολογία, η οποία δεν θα μπορούσε να γίνει πιστευτή από κανέναν που να έχει έστω κι ένα δράμι μυαλό. Άλλωστε η σημερινή κατάσταση όλων των δεικτών της ελληνικής οικονομίας έχει αποδείξει, πέραν κάθε αμφισβήτησης, ότι το μόνο... λίπος βρισκόταν στους εγκεφάλους αυτών που είτε ήταν εξ αρχής άσχετοι με το αντικείμενο είτε απλώς έλεγαν ψέματα.

Αφού λοιπόν διατυμπάνισαν

Ελλάδα: Ίδια τραγωδία, διαφορετικά σενάρια



Θέμα: Οι ευθύνες των τραπεζών για την κρίση

http://tasosnastos.blogspot.com/
Οι τράπεζες στρέφουν τη συζήτηση στη δημοσιονομική πειθαρχία επιδιώκοντας έτσι να αποφύγουν τις ευθύνες τους τόσο για το ξέσπασμα της κρίσης όσο και για την τρέχουσα υποτροπή της. Το ίδιο το μνημόνιο άλλωστε που υπέγραψε η ελληνική κυβέρνηση με την τρόικα ως βασικό ζητούμενο είχε τη διάσωση των γαλλικών και γερμανικών κυρίως τραπεζών που είχαν εκτεθεί στην ελληνική αγορά ομολόγων.
Οι καφετέριες είναι γεμάτες στην Αθήνα, και πλήθη τουριστών εξακολουθούν να επισκέπτονται τον Παρθενώνα και τα νησάκια του μυθικού Αιγαίου. Όμως, κάτω από την καλοκαιρινή επιφάνεια υπάρχει σύγχυση, θυμός και απελπισία καθώς αυτή η χώρα βυθίζεται στη χειρότερη οικονομική κρίση των τελευταίων δεκαετιών.

Τα ΜΜΕ σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν παρουσιάσει την Ελλάδα, τη μικρή Ελλάδα, ως το επίκεντρο της δεύτερης φάσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, όπως παρουσίαζαν τη Γουόλ Στριτ ως το σημείο μηδέν της πρώτης φάσης. Ωστόσο, υπάρχει μια ενδιαφέρουσα διαφορά στις αφηγήσεις γύρω από αυτά τα δύο περιστατικά. Οι άναρχες δραστηριότητες των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία δημιούργησαν ακόμα πιο περίπλοκες διαδικασίες για το «μαγικό» πολλαπλασιασμό των χρημάτων, οδήγησε στο κραχ της Γουόλ Στριτ που μορφοποιήθηκε τελικά στην παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση.

Με την Ελλάδα, ωστόσο, η αφήγηση συνεχίζει

Φωνή ανυπότακτη κι ανεπανάληπτη

Δεκατρία χρόνια από το θάνατο της Σωτηρίας Μπέλλου


Μια εντελώς ξεχωριστή μορφή για το λαϊκό μουσικό μας πολιτισμό υπήρξε η Σωτηρία Μπέλλου, από το θάνατο της οποίας συμπληρώνονται σήμερα δεκατρία χρόνια. Με την ατόφια δωρική μα και συνάμα απογειωτική φωνή της, σημάδεψε ανεξίτηλα το ελληνικό - λαϊκό και έντεχνο - τραγούδι του 20ού αιώνα. Για μισό περίπου αιώνα, μέσα από το τραγούδι της - δίχως τσαλίμια και μπιχλιμπίδια αλλά, αντίθετα, με φωνή καθαρή, ανόθευτη, αληθινή - «κεντούσε» τα βάσανα και τους καημούς των απλών ανθρώπων του μόχθου. Η εκφορά του «α» της χτυπούσε κατευθείαν στην καρδιά του ακροατή, ενώ η δύναμη της ερμηνείας της έδινε «φτερά» σε δεκάδες τραγούδια των πιο μεγάλων λαϊκών και νεότερων συνθετών. Είτε ερμήνευε λαϊκά τραγούδια όπως τα «Συννεφιασμένη Κυριακή», «Οταν πίνεις στην ταβέρνα», «Κάνε λιγάκι υπομονή» (Τσιτσάνη), «Γύρνα στη ζωή την πρώτη», «Κάνε κουράγιο καρδιά μου» (Παπαϊωάννου), «Ο ναύτης», «Το σβηστό φανάρι» (Μητσάκη), «Είπα να σβήσω τα παλιά» (Καλδάρα), «Ανοιξε, άνοιξε» (Παπαϊωάννου), είτε αναδείκνυε δημιουργίες των νεότερων Μούτση («Το φράγμα»), Σαββόπουλου («Το βαρύ ζεϊμπέκικο»), Ανδριόπουλου («Λαϊκά προάστια»), Κουνάδη («Δεν περισσεύει υπομονή»), Λάγιου («Αη Λαός»).
Αυτές και άλλες πολλές μοναδικές