Όμως αυτή η αδικία δεν αναγνωρίζεται από όλους. Αντίθετα, υπάρχουν ορισμένοι που προσπαθούν να παρουσιάσουν το Ισραήλ ως θύμα, όχι
Γιατί πώς θα εφαρμοστεί η 10ωρη εργασία χωρίς πρόσθετη αμοιβή, αν δεν χτυπηθεί η συλλογική διεκδίκηση; Πώς θα σαρωθεί η κυριακάτικη αργία, αν δεν συνδυαστεί με νέα εμπόδια στην κήρυξη απεργίας; Πώς θα απελευθερωθούν ακόμα περισσότερο οι απολύσεις, αν δεν μπουν τα συνδικάτα στον «γύψο»;
Από το βήμα της Βουλής είπε ότι επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ «με το πιστόλι στον κρόταφο» από το ΔΝΤ έκανε «κάποιες υποχωρήσεις» ως κυβέρνηση, αυτό δεν σημαίνει ότι τώρα «δεν μπορούμε να συμμαχήσουμε» προκειμένου «να ενωθεί ο κόσμος της εργασίας για να ρίξει αυτόν τον νόμο, να μην εφαρμοστεί ποτέ αυτός ο νόμος».
Κάλεσμα σε κάθε Συνδικάτο, κάθε εργαζόμενο, συνδικαλιστή, Επιτροπή Αγώνα να συμμετάσχει μαζικά και μαχητικά στα συλλαλητήρια των Συνδικάτων και Ομοσπονδιών την Πέμπτη 13 Μάη σε όλες τις πόλεις και στην Αθήνα στις 19.00 στα Προπύλαια απευθύνει η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ.
Στο κάλεσμά της σημειώνει:
«Έχουμε υποχρέωση αυτό που μας κληροδότησαν οι γονείς μας, το 8ωρο και τα δικαιώματα, να το παραδώσουμε εμείς στα παιδιά μας», τόνισε ο Νίκος Μαυροκέφαλος, μέλος της διοίκησης του ΕΚΑ και της
Ολόκληρη η ανακοίνωση:
«Σήμερα, ο κ. Χατζηδάκης δεν έδωσε συνέντευξη Τύπου, εξέδωσε "πολεμικό ανακοινωθέν" εναντίον των εργαζομένων, των οικογενειών τους και των δικαιωμάτων τους.
Πρόκειται για δήλωση του νομικού εκπροσώπου του φυγόποινου ναζί Χρήστου Παππά, Περικλής Σταυριανάκης, στην εφημερίδα τα «Νέα».
Ο ασύλληπτος ναζί Παππάς διαπραγματεύεται με την κυβέρνηση μέσω «κρατικού παράγοντα» με τον φυγόποινο ναζί Χρήστο Παππά, κύριε
Ήταν Γενάρης του 1927 όταν ο υψηλός προσκεκλημένος έφτανε στη Ρώμη και απευθυνόταν στον Μουσολίνι με τα παρακάτω λόγια:
«…Το κίνημά σας πρόσφερε υπηρεσία σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Ο μεγάλος φόβος που διακατείχε τον δημοκρατικό ηγέτη ή ηγέτη της εργατικής τάξης ήταν η πιθανότητα να υπονομευτεί ή να υπερθεματιστεί από κάποιον πιο ακραίο από αυτόν. Φαίνεται ότι μια συνεχής μετακίνηση προς τα αριστερά, ένα είδος αναπόφευκτης διολίσθησης στην άβυσσο, ήταν το χαρακτηριστικό όλων των επαναστάσεων.
«…Την 27.4.44 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν στρατηγόν και τρεις συνοδούς του (…) Ως αντίποινα θα εκτελεστούν: 1) Ο τυφεκισμός 200 κομμουνιστών την 1.5.1944. 2) Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην…».
Γιατί η Ιστορία δεν τελείωσε.
Το μέλλον των ανθρώπων δεν είναι καταδικασμένο στη βαρβαρότητα.
Γιατί «…η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή / που δεν την αρμενίσαμε ακόμα. / Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα./ Τις πιο όμορφες μέρες,/ τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα…» (Ναζίμ Χικμέτ).
