Προς λαμόγια της προπαγάνδας

Από την μια μεριά υπάρχουν τα λαμόγια της προπαγάνδας που, ακόμα και τώρα, δεν μπορούν να κρύψουν την αλλεργία τους στην εικόνα των ανθρώπων που διεκδικούν, παλεύουν και αγωνίζονται.

Από την άλλη υπάρχουν ακριβώς αυτοί, οι αγωνιστές, που δίνουν περιεχόμενο στην έννοια “άνθρωπος”.

Αντιπαραβάλετε και συγκρίνετε το ήθος και το σθένος, την ποιότητα και την ευπρέπεια αυτών των ανθρώπων (χαρακτηριστικό παράδειγμα ο τρόπος με τον οποίο μίλησε σήμερα ο γιατρός, πρόεδρος του Σωματείου των εργαζομένων στον Ευαγγελισμό, Ηλίας Σιώρας, απευθυνόμενος στους αστυνομικούς που στάλθηκαν εκεί για να “διαλύσουν” την κινητοποίηση των υγειονομικών), με τους πρώτους.

Έτσι κι αλλιώς η γή θα γίνει κόκκινη...

Ο κορονοϊός τους ξεσκέπασε...

Μέσα στη λαίλαπα της πανδημίας ο Covid-19 ξεσκέπασε το σαθρό οικοδόμημα των συστημάτων Υγείας, σε όλα τα καπιταλιστικά κράτη. Ξεσκεπάστηκαν με πολύ ηχηρό τρόπο τα λίκνα του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ και η ΕΕ και χάνουν γρήγορα τη λάμψη τους, με τις εγκληματικές ελλείψεις του συστήματος δημόσιας Υγείας, που αφήνουν σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτους τους λαούς, όχι επειδή δεν έχουν τα μέσα αλλά επειδή έχουν άλλο προσανατολισμό και στόχους που τους καθορίζουν τα κριτήρια του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας και όχι η πλήρης προστασία των λαών τους. Η Υγεία είναι πλέον ένα τεράστιο χωράφι μπίζνας, πεδίο ανταγωνισμού μονοπωλιακών ομίλων με αύξηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης κεφαλαίου.

-Στην Μέκκα του καπιταλισμού, στη Νέα Υόρκη οι καταγεγραμμένοι νοσούντες αυξάνονται ραγδαία και ο αριθμός των νεκρών αυξάνεται δραματικά μέρα με τη μέρα. Οι ελλείψεις σε αναπνευστήρες, ΜΕΘ και νοσηλευτικών κρεβατιών, ξεσκεπάζουν την πολιτική επιλογή, όπου τα προηγούμενα χρόνια καταργήθηκε το 50% των νοσοκομείων γιατί «δεν μπορούσαν να τα συντηρήσουν», όπως καταγγέλλουν γιατροί της πόλης!

Η «ενημέρωση» σε συνθήκες επιδημίας

O εργατικός - λαϊκός κόσμος στη συντριπτική του πλειοψηφία έχει σταθεί με υπευθυνότητα απέναντι στις επιστημονικές οδηγίες για την προστασία από την επιδημία του κορονοϊού, ακολουθεί τα περιοριστικά μέτρα παρά τις πολλές δυσκολίες που προκύπτουν μέσα στην καθημερινότητα και παρά τη συζήτηση που υπάρχει στην επιστημονική κοινότητα σε σχέση με την αποδοτικότητά τους.

Θα πει κάποιος: Δεν υπάρχουν υπερβολικές ή καταχρηστικές μετακινήσεις; Σαφώς και υπάρχουν! Αλλά είναι πραγματικά αγυρτεία να φωτίζεις με τον προβολέα εξαιρέσεις, ακυρώνοντας ουσιαστικά τον κανόνα. Να κάνεις το άσπρο μαύρο, παρουσιάζοντας μια εικονική πραγματικότητα.

Παρακολουθώντας τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης αυτό το διάστημα, συχνά σου δημιουργείται η εντύπωση ότι ζεις σε άλλη χώρα. Τις μέρες πριν από την απόφαση της κυβέρνησης για τον περιορισμό της κυκλοφορίας, είχαν αναλάβει εργολαβικά να στρώσουν το έδαφος και να προετοιμάσουν το μέτρο αυτό.

Ο εμπαιγμός των σεμιναρίων

Οι μάγοι της κρίσης του κορονοϊού το άνοιξαν και έβγαλαν από μέσα 600 ευρώ για κάθε έναν από τους 166 χιλιάδες επιστήμονες, σύνολο 99,6 εκ τα οποία θα πάρουν οι επιστήμονες (μηχανικοί δικηγόροι, λογιστές κτλ.). Τα υπόλοιπα 80,4 εκ. ευρώ θα μοιραστούν στα ΚΕΚ – Κολέγια και κάθε λογής κέντρο κατάρτισης που έχει στηθεί στην επικράτεια. Για κάθε έναν επιστήμονα που επιμορφώνουν, θα πάρουν 484 ευρώ (το κεφάλι). Το περιεχόμενο δε των σεμιναρίων είναι από παρασιτικό (προώθηση προϊόντων μέσω facebook…) έως άχρωμο και άοσμο (ηλεκτρονικοί διαγωνισμοί, χειρισμός προγραμμάτων, κ.α.).

Κανένα σεμινάριο δεν είναι πάνω σε αντικείμενα που χρειάζεται πράγματι να γίνει επιμόρφωση, όπως για παράδειγμα (αναφέρω ενδεικτικά μόνο για Μηχανικούς): Θέματα Ασφάλειας της Εργασίας, Κανονισμός Ενεργειακής Απόδοσης – Ενεργειακός Σχεδιασμός, ΑΠΕ, Πολεοδομική Νομοθεσία, Αντισεισμικός Κανονισμός, Σχεδίαση – Σχεδιασμός Εγκαταστάσεων κτλ.).

ΝΑΤΟ: Χούντες – πόλεμοι – τρομοκρατία

Σαν σήμερα, 4 Απριλίου 1949, υπογράφτηκε η συνθήκη δημιουργίας του Βορειοατλαντικού Συμφώνου, του ΝΑΤΟ, στην Ουάσιγκτον. ΗΠΑ, Βέλγιο, Γαλλία, Δανία, Λουξεμβούργο, Ιταλία, Καναδάς, Νορβηγία, Ολλανδία, Πορτογαλία, Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία ήταν τα αρχικά κράτη που έγιναν μέλη στο ΝΑΤΟ. 

Το ΝΑΤΟ είχε ξεκάθαρο στόχο και ρόλο από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας του, ήταν μια βασική επιθετική κίνηση που οργάνωσαν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις, κατά της Σοβιετικής Ένωσης, μετά το Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Σημαδεύουμε τον ορατό εχθρό

Αυτό που ζούμε σήμερα δεν θα είναι μια σύντομη παρένθεση. Δεν πρόκειται να επιστρέψουμε σε λίγο στο σημείο που βρισκόμασταν πριν ληφθούν τα μέτρα για την πανδημία.

Ο κίνδυνος για το λαό δεν περιορίζεται μόνο στην πανδημία. Αφορά το μεγάλο κύμα φτώχειας, ανεργίας και κατεδάφισης εργατικών δικαιωμάτων που φέρνει η επίθεση του κεφαλαίου στο έδαφος της νέας κρίσης. Ολοι οι σημαντικοί ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί (ΟΟΣΑ, ΔΝΤ κ.λπ.) προβλέπουν πλέον ότι το βάθος και η διάρκεια της νέας κρίσης θα είναι μεγαλύτερη απ' την αντίστοιχη του 2008 - 2009.

Οι διεθνείς εξελίξεις είναι ραγδαίες. Το μέλλον της Ευρωζώνης γίνεται όλο και πιο αβέβαιο. Τα λίκνα του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ και η ΕΕ, χάνουν γρήγορα τη λάμψη τους, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τις εγκληματικές ελλείψεις του συστήματος δημόσιας Υγείας.

Όταν το ΚΚΕ ζητούσε τη μείωση της βουλευτικής αποζημίωσης από το 2009...

H πρόταση του Κυριάκου Μητσοτάκη για “εθελοντική” κατάθεση του 50% της βουλευτικής αποζημίωσης των κυβερνητικών βουλευτών σε λογαριασμό για τον κορονοϊό ξανάφερε στο προσκήνιο το θέμα της μείωσης των βουλευτικών αποζημιώσεων, ενώ πολλή σπέκουλα έγινε και για τις θέσεις του ΚΚΕ στο ζήτημα, με αφορμή την τοποθέτηση της βουλευτή Λιάνας Κανέλλη.

Αυτό που παριστάνουν όσοι παριστάνουν τους “έκπληκτους” για τη μη συμπόρευση του ΚΚΕ στο κλίμα “εθελοντισμού” που καλλιεργεί η κυβέρνηση, είναι προφανές πως δε γνωρίζουν ή κάνουν πως δε θυμούνται τη διαχρονική στάση του κόμματος στο θέμα της βουλευτικής αποζημίωσης και γενικά των οικονομικών προνομίων των βουλευτών, ειδικότερα μέσα στα χρόνια της οικονομικής κρίσης.

«Έχουμε φωνή, έχουμε δύναμη, μπορούμε να νικήσουμε» (SPOT)

«Είμαστε σε πόλεμο... Επιλέγουμε να πολεμήσουμε... Έχουμε φωνή, έχουμε δύναμη, μπορούμε να νικήσουμε» αναφέρει στο spot που έδωσε στη δημοσιότητα το Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων.

Για να περάσουν τα μέτρα τους… Πάντα έχουν ανάγκη τις προβοκάτσιες τους

Τι κάνει λοιπόν η κυβέρνηση από τη δική της πλευρά ;

Πανδημία…

Στο θέμα της πανδημίας, ουσιαστικά εφαρμόζουν λογική «ανοσίας της αγέλης». «Ας κολλήσουν όλοι να δημιουργηθεί ανοσία στον πληθυσμό». Μετράνε μόνο τα κρούσματα που πάνε μόνοι τους για εξέταση. Δεν έχουν τεστ, αντιδραστήρια, μάσκες, ΜΕΘ, αναπνευστήρες. Κι ότι δεν έχουν, το κάνουν «δε χρειάζεται». Τεστ; Δε χρειάζεται. Μάσκες; Δε χρειάζεται. ΜΕΘ;  Δε χρειάζεται. Λένε στα ελαφριά κρούσματα «μείνετε σπίτι» κι έτσι πέθανε η 41 χρονη γυναίκα. Δεν ελέγχουν ούτε τα στρατόπεδα, ούτε τις Μόριες, ούτε όσους ταξιδεύουν. Κι ετοιμάζονται να διαλέξουν τα θύματα. Θέλουν να καβατζάρουν τον κάβο ανέξοδα. Με εθελοντές και δώρα.

ΟΛΟΙ ΕΝΩΜΕΝΟΙ... (Video)

Ο Χριστόφορος Ζαραλίκος παραμένει σε πολεμική διάθεση και ξαναχτυπά με μία σειρά από video στο κανάλι του zaraleaksTV στο you tube. 

Σατιρίζει την φαιδρή πλευρά της καθημερινότητας και ως γνήσιο πειραχτήρι δεν αφήνει τίποτα ασχολίαστο!

Ηρεμα παιδιά. Καρφώνεστε...

Από την αρχή εκδήλωσης της επιδημίας στη χώρα μας, οι δυνάμεις του ΚΚΕ και της KNE βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή στους χώρους της Υγείας και συνολικά στους τόπους δουλειάς και μόρφωσης. Η ανάδειξη αιτημάτων για την προστασία της υγείας και της ζωής των εργαζομένων, η ανάδειξη της πραγματικής εικόνας μέσα από τα εργοστάσια, τα σούπερ μάρκετ, τα νοσοκομεία, αλλά και οι εκτιμήσεις του Κόμματος για την επίδραση της πανδημίας στην καπιταλιστική οικονομία, έχουν βρει ανταπόκριση σε χιλιάδες εργαζόμενους, νέους και νέες. Με ευθύνη σταθήκαμε απέναντι στην ανάγκη να πάρουμε όλα τα μέτρα για να προστατευτούμε και να προστατεύσουμε την υγεία των διπλανών, χωρίς όμως να το «βουλώνουμε» για τη μεγάλη, την κρατική ευθύνη. Η κρατική ευθύνη είναι προϋπόθεση για να εμπεδώνεται η ατομική ευθύνη.

Ακου λοιπόν κ. Χαρδαλιά...

Χτες, τελευταία μέρα του Μάρτη και μέρα πληρωμής συντάξεων, ήταν λογικό να συμβεί αυτό που συμβαίνει χρόνια τώρα έξω από τις τράπεζες. Είναι η μέρα που πρέπει να πιάσεις ουρά από νωρίς για να πληρώσεις τη δόση του δανείου, μη χάσεις τη ρύθμιση, αυτό που εύχεται ο τραπεζίτης για να αρπάξει το σπίτι σου. «Μα καλά, δεν μπορούσαν να πάνε εχθές, προχθές, πριν δέκα μέρες, να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους; Την τελευταία μέρα περίμεναν;». Και η απάντηση είναι: ΟΧΙ, δεν μπορούν να πάνε άλλη μέρα, γιατί πολύ απλά στο παρά πέντε συμπληρώνεις το ποσό για να πληρώσεις τη ρημαδιασμένη τη δόση. Πρέπει να πάρεις τη σύνταξη του παππού, της μάνας σου και από αυτή να προσθέσεις το υπολειπόμενο ποσό για τη δόση. Να πάρεις παράταση διαμονής στο σπίτι σου για έναν ακόμα μήνα... Και μετά να πας την υπόλοιπη σύνταξη στους γονείς σου με κατεβασμένο το κεφάλι, γιατί ξέρεις ότι αυτά τα λειψά δεν θα τους φτάσουν για όλο το μήνα.

Η πραγματική ευθύνη...

Το 2013 η κυβέρνηση της ΝΔ έκλεινε νοσοκομεία. 

Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ τα άφησε κλειστά.

Καταλύτης ανταγωνισμών

Τα «απογοητευτικά» - κατά τα αστικά επιτελεία - αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ την περασμένη Πέμπτη, για τους τρόπους θωράκισης των καπιταλιστικών οικονομιών από την πανδημία, τα «μαχαίρια» που ξαναβγήκαν στο τραπέζι, αποκαλύπτουν πόση αξία πρέπει να δίνει ο λαός στα παραμύθια περί «αλληλεγγύης» από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.

Στα μεταξύ τους παζάρια η «τράπουλα» είναι από τα πριν σημαδεμένη ενάντια στο λαό. Γι' αυτό και η τωρινή αντιπαράθεση ανάμεσα στους υπέρμαχους του «ευρωομολόγου» και τους θιασώτες των «πιστοληπτικών γραμμών» καμιά σχέση δεν έχει με τα δικά του συμφέροντα, αφού όλοι τους έχουν «κοινό παρονομαστή» την ολομέτωπη επίθεση στα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα, το φόρτωμα των «σπασμένων» στις πλάτες του.

Μια νύχτα στην Ακρόπολη… (με αφορμή τον θάνατο του Μαν.Γλέζου)

Τη νύχτα της 30^ης προς 31^η Μάη του 1941, μέσα στη βαθιά Κατοχή, πριν από ακριβώς 78 χρόνια, ο Μανώλης Γλέζος και ο Απόστολος Σάντας κατεβάζουν τη μισητή σημαία με τον αγκυλωτό σταυρό από την Ακρόπολη.

Ανάμεσα στις άλλες μαρτυρίες για τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς, συγκλονιστική είναι η περιγραφή του ίδιου του Λάκη Σάντα, αυτού του σεμνού αγωνιστή, στο βιβλίο του «Μια νύχτα στην Ακρόπολη…» (εκδόσεις «Βιβλιόραμα»).

Ποιός Έλληνας δεν είναι περήφανος για εκείνη την πράξη;

Ναι, αλλά τότε υπήρχαν και εκείνοι που έλεγαν αυτά: