Μπήκαμε πανηγυρικά, μετά από ένα τραγικό καλοκαίρι, σε μια σκληρή βαθιά αντιλαϊκή προεκλογική περίοδο, οπότε το ψέμα θα πάει σύννεφο και οι πολιτικές του κέρδους και των εκποιημένων ενοχών θα συνεχίσουν να ψεκάζουν μυαλά, κι όχι κουνούπια. Ας αναλογιστεί ο καθένας και η καθεμιά απ' όσους πιπίλιζαν εκείνο το περιβόητο «δε θέλετε να κυβερνήσετε μαζί με την αριστερά» με πόση υποχρεωτική αγωνία πρέπει τώρα να υποστούν στη Θεσσαλονίκη εκτός απ' τις φανφάρες του Τσίπρα και τις εξαγγελίες της κ. Παπακώστα, ως αρχηγού κόμματος, που... συγκυβερνά.
Περάσαμε τριάμισι χρόνια με το ΣΥΡΙΖΑίικο ξόρκι ότι δεν υπάρχει τρίτο μνημόνιο και τώρα τον υφιστάμεθα να λέει πως το αφήνει πίσω του, αυτό που δεν υπήρχε, αλλά βγαίνουμε απ' αυτό κι άλλα τέτοια θλιβερά, που σε άλλες εποχές θα χαρακτηρίζονταν «δελαπατρίδικα». Δεν έχει νόημα να μείνει κανείς στα συστατικά του οπορτουνιστικού πολτού, που έχει ριχτεί φύρδην μίγδην στο μπλέντερ της προεκλογικής ψηφοθηρίας. Μικρή σημασία έχει αν μπήκανε κερασάκια δεξιάς και φραουλίτσες ΠΑΣΟΚικές, μαζί με καμένα κάρβουνα κι άλλα βλαβερά για την υγεία. Το κοκτέιλ δυστυχώς δεν μπορεί να πει κανείς ότι δεν πίνεται, αφού σε συνθήκες εξαθλίωσης, βαθέος αντικομμουνισμού και μάλιστα με ευρωπαϊκό ένδυμα και ξαμόλυμα φασιστικών θηρίων και ναζιστικών μορφωμάτων, ένας λαός ολόκληρος κατάπιε το ίδιο του το όχι, βαρουφακίζοντας μετ' ευτελείας.












