Ξηρός: Ένας χρήσιμος… ελεύθερος

   Κάθε φορά που οι «Ζορό» της ατομικής τρομοκρατίας ανακαλούνται στο προσκήνιο, τίθεται σε λειτουργία ο μηχανισμός της καθεστωτικής προπαγάνδας με στόχο να συκοφαντηθούν οι κομμουνιστές, οι αριστεροί, το εργατικό λαϊκό κίνημα ότι διατηρούν τάχα «σχέσεις» με τέτοιες πρακτικές. Το βλέπουμε ξανά στη υπόθεση Ξηρού. Ο οποίος, σημειωτέον, κάνει τηλεοπτικά διαγγέλματα όχι επί των ημερών κάποιας… κομμουνιστικής κυβέρνησης, αλλά επί κυβέρνησης της ΝΔ.

   Με δεδομένο το ποιοί τρίβουν τα χέρια τους με την υπόθεση Ξηρού και σε ποιους ανήκουν οι μηχανές που δουλεύουν στο φουλ για να ξεράσουν ακόμα μια αφορά την θεωρία των «δύο άκρων», επαναλαμβάνουμε:

Η τρομοκρατία:

   Πρώτον, λειτουργεί ως προβοκατόρικη καρικατούρα της οργανωμένης πάλης με σκοπό την υπονόμευση του λαϊκού κινήματος. 

«Τρομο»-αποπροσανατολισμός

Συστηματικά αστικές πολιτικές δυνάμεις, αστοί αναλυτές και συγκροτήματα αστικών μέσων ενημέρωσης, βάζουν το λιθαράκι τους για να χτίσουν ένα τείχος αποπροσανατολισμού και ταυτόχρονα να τρομοκρατήσουν το λαό.

Σε επίπεδο πολιτικής αντιπαράθεσης τι είναι αυτό που κυριαρχεί; Η αποπροσανατολιστική κόντρα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ περιλαμβάνει: Το ποιος «υιοθετεί» τρομοκράτες και το ποιος «τούς άφησε ελεύθερους», αντιπαραθέσεις για το ποιος πιστεύει στο Θεό, οι αλληλοκατηγορίες για «ακραίους», «τρομοκράτες» και «χουντικούς» κ.λπ. Σαν κάποιοι να θέλουν να σπρώξουν κάτω απ' το χαλί όλες τις πτυχές που αναδεικνύουν το κοινό στρατηγικό πλαίσιο ανάμεσα στα δύο κόμματα που διεκδικούν την αστική διακυβέρνηση...

Αν δει κάποιος το περιεχόμενο της αντιπαράθεσης μέσα στους κόλπους του κεφαλαίου, όπως αυτή εκφράζεται από τις αντιπαραθέσεις στο ίδιο το εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και ανάμεσα στην ΕΕ και άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα, θα διαπιστώσει πως τα μείγματα διαχείρισης που ευαγγελίζονται τα δύο κόμματα,

Διαφορές μειγμάτων...

Πολλοί καλοπροαίρετα αναρωτιούνται ποιος είναι ο λόγος για το σκυλοκαβγά ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ για ζητήματα που έχουν δευτερεύουσα και τριτεύουσα σημασία, που δεν αφορούν κεντρικά πολιτικά ζητήματα. Είναι όμως αυτονόητο: Οτι όσο αναδεικνύεται η μεταξύ τους σύμπλευση στο στρατηγικό πλαίσιο τόσο η μεταξύ τους αντιπαράθεση παίρνει ανούσια χαρακτηριστικά, αποσκοπεί να συσκοτίσει αυτήν τη στρατηγική σύμπλευση. Οχι άδικα αστοί αναλυτές ανησυχούν κι επισημαίνουν ότι η συνέχιση μιας τέτοιας αντιπαράθεσης μπορεί να έχει αρνητικό αποτέλεσμα για το πολιτικό σύστημα, ότι θα δυσκολέψει ελιγμούς εάν προκύψει η αναγκαιότητα ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να τα βρουν προς όφελος της αστικής διαχείρισης της κρίσης και της μελλοντικής ανάκαμψης.

Φιλοευρωπαϊσμός - Ευρωσκεπτικισμός: Λυκοσυμμαχίας το ανάγνωσμα

Η περίοδος της καπιταλιστικής κρίσης αποτέλεσε αφορμή για να βγουν πολλά και ενδιαφέροντα συμπεράσματα για τους μηχανισμούς που η αστική εξουσία ενεργοποιεί προκειμένου να διατηρήσει την ηγεμονία της. 

Ένας απ' αυτούς τους μηχανισμούς γίνεται φανερός σε ευρωπαϊκό επίπεδο – στο επίπεδο της Ε.Ε. - και σχετίζεται με την υποτιθέμενη κόντρα μεταξύ των λεγόμενων «ευρωσκεπτικιστών» και των αποκαλούμενων «φιλοευρωπαϊκών» δυνάμεων. 

Μια κόντρα που τα αστικά μέσα ενημέρωσης επιχειρούν να την παρουσιάσουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, ως τη «μητέρα των μαχών», η έκβαση της οποίας (με αφορμή και τις επικείμενες ευρωεκλογές) θα κρίνει την έξοδο από την οικονομική κρίση. 

Το ερώτημα που γεννιέται βεβαίως είναι το εξής: προς όφελος ποιανού θα επέλθει – όταν επέλθει – η πολυσυζητημένη έξοδος απ' την κρίση; Και εδώ ακριβώς είναι που πρέπει να επικεντρωθεί η συζήτηση.

Το σημείο σύγκλισης ευρωσκεπτικισμού και φιλοευρωπαϊσμού είναι το γεγονός ότι κανένα από τα δύο ρεύματα δεν αμφισβητεί τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής και την αστική εξουσία.

«Καταπέλτης» η Ευρωβουλή...

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν κάτι παραμυθάδες φοβεροί και τρομεροί κυριολεκτικά.

Και δεν ήταν φοβεροί και τρομεροί απλά γιατί ήταν άσοι στο παραμύθι, αλλά γιατί κυριολεκτικά έσπερναν το φόβο και τον τρόμο στο ...πέρασμά τους.

Μιλάμε για τη γνωστή ιμπεριαλιστική συμμορία της ΕΕ και των οργάνων της και το γνωστό ράβε - ξήλωνε που εδώ και κάτι χρόνια πάει κι έρχεται στην Ελλάδα που υποφέρει.

Το τελευταίο παραμύθι, μετά τα περσινά επιτυχημένα παραμύθια του «λάθος πολλαπλασιαστή», που ποτέ δε διορθώθηκε βέβαια, αλλά αντίθετα η λεηλασία συνεχίστηκε κανονικότατα, είναι η τελευταία «γνωμοδότηση» του Ευρωκοινοβουλίου, που μιλάει για λάθη και υπερβολές της τρόικας (λες και η ΕΕ είναι εκτός τρόικας), που «παραβιάζουν τη συνθήκη της ΕΕ(!) και τον κοινωνικό χάρτη του Συμβουλίου της Ευρωζώνης»!

Qui bono?

Πρώτον: Ο Ξηρός και οι σκηνοθέτες της τηλεοπτικής του εμφάνισης επαγγέλλονται την «επανάσταση». Αλλά:

• Η τρομοκρατία της «RAF» στην Γερμανία με τις δολοφονίες εισαγγελέων, τραπεζιτών και βιομηχάνων δεν έφερε καμία «επανάσταση». Έφερε τα «λευκά κελιά» και ισχυροποίησε το καθεστώς των Μέρκελ και Σόιμπλε.
• Η τρομοκρατία των «Ερυθρών Ταξιαρχιών» στην Ιταλία και η δολοφονία του Άλντο Μόρο δεν έφερε καμία «κοινωνική ανατροπή». Έφερε την ισχυροποίηση των Αντρεότι και την παράδοση της σκυτάλης στους Μπερλουσκόνηδες.
• Η τρομοκρατία στη Ρωσία και η δολοφονία του αυτοκράτορα Παύλου δεν έφερε καμία «κοινωνική πρόοδο». Έφερε στον θρόνο τον Αλέξανδρο, τον γιό του. Η δε δολοφονία του τσάρου Αλέξανδρου του Β’ έφερε την μυστική αστυνομία του τσαρικού καθεστώτος, την τρομερή «Οχράνα», στα πλαίσια μάλιστα της οποίας λειτουργούσε και ειδικό τμήμα πρακτόρων και προβοκατόρων.

ΞΗΡΟΙ ...ΚΑΡΠΟΙ ...ΣΚΟΥΛΗΚΙΑΣΜΕΝΟΙ

Όπως λέμε ...μπαγιάτικοι.
Γιατί όμως βγάλαν σεργιάνι ΞΗΡΟΥΣ ...καρπούς;
Έχουν έλλειψη από φρέσκους;;;
Ή μήπως, άλλοι ήταν ...δρομολογημένοι να ...παίξουν αυτό το ...παιχνίδι, 
αλλά κάπου χάλασε η ...δουλειά;;;
Μάλλον, ε;
Και θαρρώ κάπου κατά ...Κορυδαλλό μεριά εγκαταστάθηκαν...
Πάντως σε δαύτους, μόνο(!) ξώφαλτσα αναφέρεται ο ΞΗΡΟκαρπίτης...
Αυτοί όμως, πιο σωστά, όσοι από αυτούς δεν μετακόμισαν στον ...Κορυδαλλό, και συγκεκριμένατα "χρυσαύγουλα" που κινούνται στις γειτονιές, 
(αν πάρω σαν μέτρο μια γνωστή σ' εμένα γειτονιά), 
σήμερα ήταν εξόχως "τσαμπουκαλεμένοι" και φόραγαν τα καλά τους, σα να πήγαιναν σε γιορτή...
Κι όμως, βήμα δεν έκαναν απ' τη γειτονιά...
Μοναχά περιφερόντουσαν γύρω-γύρω...αγριεμένοι, μπας και τρομοκρατήσουν κανέναν...

Ο «ιθύνων νους» της «17Ν»

Άρθρο που γράφτηκε 12 χρόνια πριν !!! και όμως...

Διάχυτος ο φόβος τους (κι ένα μεγάλο άγχος), μήπως και κάτι πάει στραβά και αποκαλυφθεί ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών στη βρώμικη ιστορία της «17 Νοέμβρη»! Ο λόγος γίνεται για μια σειρά δημοσιογράφους και πολιτικούς, που το φόβο τους αυτόν δεν μπορούν (ούτε και θέλουν) να τον κρύψουν. Αντιθέτως, τον εκδηλώνουν με διάφορους τρόπους. Είτε θριαμβολογώντας, επειδή αποδείχτηκε (sic) ότι δεν υπάρχει ανάμειξη μυστικών υπηρεσιών στην υπόθεση «17Ν»! (Πώς αποδείχτηκε; Αγνωστο... Και έτσι, το ΚΚΕ και όσοι υποστηρίζουν το αντίθετο, πρέπει να κάνουν την αυτοκριτική τους)! Είτε (το κυριότερο) πασχίζοντας απεγνωσμένα ν' αποδείξουν ότι η «17Ν» συνδέεται με χώρους επαναστατικούς(!) και βεβαίως με το αντιΝΑΤΟικό κίνημα, όπως η εφημερίδα «Ελευθεροτυπία της Κυριακής», η οποία ανακάλυψε ότι η «17Ν» σχεδίαζε να χτυπήσει με ρουκέτες τις αυτοκινητοπομπές του ΝΑΤΟ, που μετέφεραν ΝΑΤΟικό στρατό στο Κοσσυφοπέδιο!..

Η ... Πυθεία και η προσήλωση στην καπιταλιστική ανάκαμψη

Η συνέντευξη του Γ. Δραγασάκη στην «Αυγή της Κυριακής» χρήζει μετάφρασης τόσο για όσα είπε όσο και για όσα παρέλειψε. Επιβεβαιώνοντας τους βασικούς άξονες της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, που συγκλίνουν στο στόχο η καπιταλιστική οικονομία να περάσει στη φάση της ανάκαμψης μέσω μιας «παραγωγικής ανασυγκρότησης», διαμηνύει στους καπιταλιστές πως ο ΣΥΡΙΖΑ «θα κάνει ό,τι περνά απ' το χέρι του», προκειμένου να αποτρέψει την «οικονομική κατάρρευση» μεγάλων επιχειρήσεων, για τη «χρηματοδότηση και δημιουργία ρευστότητας και στο κράτος και στην ιδιωτική οικονομία». Ταυτόχρονα, έκανε προσπάθεια να θολώσει τα νερά ακόμα και με αμφίσημες διατυπώσεις, που θυμίζουν περισσότερο την ...Πυθεία παρά προγραμματικό πολιτικό λόγο.

***

Σύμφωνα με τον Γ. Δραγασάκη, ο λαός «θα πρέπει να είναι ενήμερος των πραγματικών δυνατοτήτων των δυσκολιών και κυρίως της λογικής της στρατηγικής που εισηγούμαστε».

Πατρίς – Θρησκεία – Θεοκαπηλία…

  «Για τους σκοπούς του ο Διάβολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή»!      (Ουίλιαμ Σαίξπηρ)

   Ζούμε στο κράτος που ο αντιπρόεδρος της Βουλής δηλώνει πως «γνωρίζαμε εδώ και δέκα χρόνια για τις μίζες». Aλλά δεν έκαναν τίποτα… Ζούμε στο κράτος που ένας αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Άμυνας είχε δηλώσει εδώ και πέντε χρόνια ότι «γύρω από τα εξοπλιστικά χτίστηκαν περιουσίες και καριέρες». Aλλά δεν έκαναν τίποτα… Ζούμε σε ένα κράτος που έχει από «Βατοπέδια» μέχρι «παραεκκλησιαστικά κυκλώματα». Αλλά δεν κάνει τίποτα…

Όμως:

   Ζούμε και σε ένα κράτος, που κατά περίπτωση ενεργεί στο άψε – σβήσε! Για παράδειγμα: Στο κράτος μας, μετά μάλιστα από παρέμβαση των ναζιστών της «Χρυσής Αυγής», η σάτιρα (καλόγουστη; κακόγουστη; αυτό είναι άλλου παππά ευαγγέλιο) που στρέφεται ενάντια στις προκαταλήψεις της θρησκοληψίας, στο εμπόριο του θρησκευτικού συναισθήματος και του σκοταδισμού δικάζεται και καταδικάζεται! Στο άψε - σβήσε!

Ένας ΣΥΡΙΖΑίος για τη Χρυσή Αυγή

Σε επιστολή του προς τον Αλ. Τσίπρα για την Χρυσή Αυγή, ο Αλ. Μητρόπουλος γράφει: 

«Δεν πρόκειται περί κλασικού ναζιστικού κόμματος (...), όσο η ΧΑ βρίσκεται διακριτά σε πολεμική σχέση με την στρατηγική των κυρίαρχων αστικών δυνάμεων, ματαιώνεται ο ρόλος της ως συμμάχου ή εφεδρείας του συστήματος(...).

Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η ΧΑ διανύει ακόμη το πρώτο αντισυστημικό, αντιμνημονιακό στάδιο». 

Ώστε η ΧΑ πολεμά το σύστημα λοιπόν ε; 

Και δεν είναι κλασικό ναζιστικό κόμμα ε; 

Χέρι χέρι με τον Ξηρό... Καρατζαφέρη....

Ο Χ. Ξηρός χωρίς περουκίνι...

Στην αρχή νόμιζα ότι είναι επαγγελματικό τρολλάρισμα κάποιου με ελεύθερο χρόνο και όρεξη για χιούμορ. Που ξανακούστηκε στην Ελλάδα, την ψωροκώσταινα της τρομοκρατίας να αντιγράφουν τις πρακτικές κοτζάμ Αλκάιντα; Μπήκα στον πειρασμό να το δω, αν και ήξερα από πριν τι θα παρακολουθήσω.

Καταρχάς έμεινα έκπληκτος για το γεγονός ότι ο Χριστόδουλος Ξηρός ψωνίζει περουκίνι μαζί με τον Καρατζαφέρη. 

Τρομακτική ομοιότητα. Σαν να βλέπεις τον Καρατζαφύρερ ντυμένο ράπερ. Το σκηνικό; Μια πανδαισία! Δώσε Τσε, δώσε και Άρη, έτσι για να ταυτίσουμε τους ανθρώπους-σύμβολα μαζικών, λαϊκών αγώνων με σκοτεινές πρακτικές που το ίδιο το κομμουνιστικό κίνημα έχει καταδικάσει ακόμα απο τα παιδικά του χρόνια.  Δε βαριέσαι, λες, εδώ τον Τσε τον φοράει κάθε τελειωμένο δαπιτάκι πίνοντας το σαρντονέ του σε κάποιο wine bar της Κηφισιάς, ο Ξηρός σε πείραξε; 

Στήνουν κλίμα τρομολαγνείας

Στο κλίμα που στήνεται εδώ και πολύ καιρό και ιδιαίτερα μετά τις δολοφονίες στο Ν. Ηράκλειο με αρθρογραφία και αλληλοσυμπληρούμενες δηλώσεις κρατικών και άλλων παραγόντων, ήρθε να προστεθεί και η επανεμφάνιση του Χριστόδουλου Ξηρού μετά την προ ημερών απόδρασή του. Ενισχύονται αντικειμενικά ερωτήματα, που διατυπώθηκαν καιρό πριν, για τον ποιον εξυπηρετεί αυτή η διαδικασία. Ορατή σε πρώτο επίπεδο μια προσπάθεια να ενισχυθεί η τρομολαγνεία που λειτουργεί καθηλωτικά για το λαϊκό κίνημα.

Από την πλευρά του ο υπουργός Δημόσιας Τάξης εμφανίστηκε να ζητά να επικρατήσει ένα κλίμα «ομόνοιας» για την αντιμετώπιση της «τρομοκρατίας». Σε βίντεο που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα, ο δραπέτης Χριστόδουλος Ξηρός καλεί τις διάφορες ομάδες που ο ίδιος αναφέρει ως συνέχεια της «17Ν» να καταλήξουν σε «ενότητα στην πράξη». Ο Χρ. Ξηρός, με τη μαγνητοσκοπημένη δήλωσή του, προσπάθησε να εμφανιστεί ως ιδεολογικός απόγονος του Κολοκοτρώνη, του Καραϊσκάκη, του Βελουχιώτη και του Γκεβάρα και κάλεσε σε ενοποίηση διαφόρων διάσπαρτων ομάδων με ένα κείμενο που θυμίζει «εθνο-πατριωτικό» στιλ της παλιάς «17Ν».

Σφαίρες και «βλήματα»

Αυτοί που έστειλαν σφαίρες στην Τράπεζα της Ελλάδας με αποδέκτη τον Γ.Προβόπουλο είναι οι καλύτεροι συμπαίκτες της πολιτικής που «εκτελεί» τον ελληνικό λαό. Είναι οι καλύτεροι βαστάζοι της «νομιμότητας» μιας πολιτικής που από τη μια μεριά «προσφέρει» φόρους, χαράτσια και ανεργία στα 9/10 της κοινωνίας και από την άλλη προσφέρει θαλασσοδάνεια, χαριστικές ρυθμίσεις και πακτωλό ενισχύσεων σε μια χούφτα τραπεζιτών και «προεστών».

  Αυτοί που έστειλαν σφαίρες στο «Mega» με αποδέκτη τον Γ.Πρετεντέρη είναι οι καλύτεροι συνεργάτες του μιντιακού συμπλέγματος του Λαοκόωντα που ξεσκονίζει «πλουραλιστικά» τους ισχυρούς και βαφτίζει «ενημέρωση» την πλύση εγκεφάλου των αδυνάμων. Είναι οι καλύτεροι «γρασαδόροι» της μηχανής που ξερνά καθεστωτική προπαγάνδα και την ίδια ώρα βαφτίζει «τρομοκρατία» την κριτική στις τηλε-ερπύστριες των εργολάβων της (παρα)πληροφόρησης.

Ορισμένες πρώτες σκέψεις για τον «ευρωσκεπτικισμό»

Η συζήτηση για τη συγκρότηση των Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης έχει ξεκινήσει στους κόλπους της ευρωπαϊκής αστικής τάξης ήδη κατά τη διάρκεια των αστικών επαναστάσεων και των ευρωπαϊκών εθνικών κινημάτων του 19ου αιώνα ως ένα αστικό - δημοκρατικό αίτημα. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του ήταν ο Γάλλος συγγραφέας Βίκτωρ Ουγκό, ο Ιταλός αστός επαναστάτης Τζιουζέπε Ματσίνι κ.ά. Το πέρασμα του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό στάδιο ανάπτυξής του αντικειμενικά οδήγησε στο να ενταθεί η συζήτηση σχετικά με αυτό το ζήτημα στις αρχές του 20ού αιώνα και ειδικά την περίοδο του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (ΠΠ).Η συζήτηση εντάθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα και επέδρασε στο εργατικό κίνημα όταν ετίθετο το ζήτημα της υιοθέτησης αυτού του συνθήματος. Θυμίζουμε ότι σε αυτή τη συζήτηση παρεμβαίνει ο Λένιν κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και το 1915 στο κείμενό του για το «σύνθημα των Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης» όπου αναφέρει χαρακτηριστικά:

Ο χαιρετισμός του Δ. Κουτσούμπα στο 2ο Συνέδριο του ΚΚ Ιταλίας

Ο λαός να παλέψει με σύνθημα την αποδέσμευση από την ΕΕ με εργατική - λαϊκή εξουσία

Στην Ιταλία και στο 2ο Συνέδριο του ΚΚ Ιταλίας βρίσκεται αντιπροσωπεία της ΚΕ του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Δημήτρη Κουτσούμπα, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Στην αντιπροσωπεία του Κόμματος, επίσης, συμμετέχει και ο Ελισαίος Βαγενάς, μέλος της ΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ.

Παρατίθεται το πλήρες κείμενο του χαιρετισμού που απηύθυνε το ΚΚΕ στο Συνέδριο: 

«Αγαπητοί σύντροφοι,

Νιώθουμε ιδιαίτερη χαρά, που βρισκόμαστε εδώ μαζί σας, στο 2ο Συνέδριο του κόμματός σας. Απ' αυτό εδώ το βήμα, θέλουμε να χαιρετίσουμε τους κομμουνιστές της Ιταλίας, που δεν έχουν παραιτηθεί από την πάλη για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης και των άλλων λαϊκών στρωμάτων, από τον αγώνα για την ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, για την οικοδόμηση της κοινωνίας χωρίς την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, του σοσιαλισμού - κομμουνισμού.