Το ΠΑΜΕ εκφράζει την στήριξη του στους αγώνες των εργαζομένων της Πορτογαλίας

Προς

Γενική Συνομοσπονδία Εργαζομένων Πορτογαλίας

Αγαπητοί σύντροφοι,

Το ΠΑΜΕ, που εκπροσωπεί το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα της Ελλάδας χαιρετίζει τους εργαζόμενους της Πορτογαλίας και τη CGTP-IN για την μεγάλη επιτυχία της απεργίας της 22 Μάρτη, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζει η Πορτογαλική κυβέρνηση με την Τρόικα.

Η δράση προβοκατόρικων μηχανισμών που προσπάθησαν να αμαυρώσουν την εργατική κινητοποίηση και ο τρόπος που αξιοποιήθηκαν από τα ΜΜΕ αυτές οι μικρές ομάδες είναι ολόιδιος με την δράση ομάδων που επιτέθηκαν στις μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ και των εργαζόμενων της Ελλάδας, με ποιο πρόσφατα παραδείγματα την δολοφονική τους επίθεση στις 20 Οκτώβρη και τις 12 Φλεβάρη.

Η ΓΕΝΕΣΗ ΚΑΙ ΟΙ ΟΡΟΙ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ

 (14ος - 15ος ΑΙΩΝΑΣ)
της Δώρας Μόσχου
Υπάρχει η συνήθεια - τόσο στο επίπεδο της ιστορίας που διδάσκεται στη Μέση κυρίως Εκπαίδευση (και που, εν μέρει, συντελεί στη διαμόρφωση απόψεων για το ιστορικό γίγνεσθαι στο μη «ειδικό» κοινό), όσο και στο επίπεδο μιας ευρύτερης, πιο «λαϊκής», θα τολμούσαμε να πούμε, αντίληψης για την ιστορία - να θεωρείται η εποχή της Αναγέννησης (14ος - 15ος αιώνας) σαν μια από τις ευτυχέστερες στην ιστορία της ανθρωπότητας. Η αναδημιουργία ή η τόνωση των δραστηριοτήτων των πόλεων, η αναζωογόνηση της οικονομίας με την άνθιση του εμπορίου και της βιοτεχνίας, η συνακόλουθη άνθιση των γραμμάτων και των τεχνών, ένας πολύχρωμος νέος κόσμος που γεννιέται μέσα από το ζόφο του Μεσαίωνα και που επανα-ανακαλύπτει τις χαρές της ζωής, όλα αυτά είναι στοιχεία που συναρτώνται στο νου οποιουδήποτε μελετητή της ιστορίας με τον όρο Αναγέννηση. Και, βέβαια, κανείς δε μπορεί να ισχυριστεί ότι τα στοιχεία αυτά δεν

Ευρωπαϊκοί λαοί: Παρόν και προοπτική

Είναι τραγικό για τους ευρωπαϊκούς λαούς και την ήπειρό τους. Η Ευρώπη μέχρι το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο ήταν το θέατρο πολέμων.  

 

Στην αρχή ήταν ο πόλεμος μεταξύ των εθνών που ήταν ο κύριος μοχλός της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ανάπτυξης. Μετά το 1900 υπήρξαν δυο πολεμικές συγκρούσεις μεταξύ ομάδων - «μπλοκ» εθνών με πρωτόγνωρα καταστροφικά αποτελέσματα. 

 

Μάταια οι ευρωπαϊκοί λαοί περίμεναν ότι το καθεστώς της πείνας, του φόβου και των πολέμων θα έδινε τη θέση του σε μια νέα κοινωνία ειρήνης και προόδου. Το αποτέλεσμα του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ότι ο καπιταλισμός εξακολούθησε να υπάρχει. Μόνο που τώρα είχε χάσει το ανατολικό μέρος της Ευρώπης που είχε διαλέξει το σοσιαλιστικό τρόπο ανάπτυξης.

 

Τώρα τη θέση των καπιταλιστικών ευρωπαϊκών πολέμων πήρε ο «ψυχρός πόλεμος» όπως ονομάστηκε. 

ΚΡΙΣΗ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Προοπτική οι μισθοί Κίνας...

«"Αν η Κίνα (...) αν ή Κίνα γίνει μεγάλη βιομηχανική χώρα, δε βλέπω πώς ο εργατικός πληθυσμός της Ευρώπης θα αντέξει στον ανταγωνισμό, χωρίς να κατέβει ίσαμε το επίπεδο των ανταγωνιστών του" (Time 3 Σεπτέμβρη 1873). Οχι πια ηπειρωτικά, αλλά κινεζικά μεροκάματα, αυτός είναι τώρα ο σκοπός που επιδιώκει το αγγλικό κεφάλαιο».

Κ. Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος 1ος, σελ. 622

Η πρωτοτυπία των επερχόμενων εκλογών, όποτε και αυτές γίνουν, είναι ότι για πρώτη φορά, μετά τη μεταπολίτευση τουλάχιστον, οι εκπρόσωποι του εγχώριου και διεθνούς κεφαλαίου, με ωμό και κυνικό τρόπο, λένε στον ελληνικό λαό, ότι μετά τις εκλογές, έρχεται αντιλαϊκή θύελλα πολλών μποφόρ, έρχονται παγετώνες, πολικό ψύχος και ένα αβέβαιο και θεοσκότεινο μέλλον για πολλά εκατομμύρια πολιτών αυτής της χώρας. Απερίφραστα, επίσης, λένε ότι η όποια αστική κυβέρνηση και αν προκύψει μετά τις εκλογές, καλείται, σε ρόλο χασάπη με τον μπαλτά στο χέρι, να διαχειριστεί τα νέα βάρβαρα μέτρα του 2ου μνημονίου (μείωση κατώτατου μισθού κατά 22%, υπονόμευση κλαδικών συμβάσεων,

Στο ρυθμό της ευρω-ύπνωσης

Μπορεί οι μέρες που περνάμε να είναι για το λαό μας εξαιρετικά δύσκολες, όμως η ΕΡΤ το «βιολί» της... Συντονισμένη, όπως πάντα, στο ρυθμό της ευρω-ύπνωσης, που ονομάζεται Διαγωνισμός Τραγουδιού Γιουροβίζιον, καλεί τον κόσμο να δώσει και φέτος τηλεοπτικό «παρών», στον ενορχηστρωμένο από τις πολυεθνικές της τηλεοπτικής και μουσικής βιομηχανίας «χορό» της κακογουστιάς.

Τη στιγμή που το μεγαλύτερο κομμάτι του λαού μας αντιμετωπίζει ζωτικής σημασίας προβλήματα, η ΕΡΤ παραμένει προσηλωμένη στη διοργάνωση, που γίνεται για τα ...μάτια της Ευρώπης, για το κέρδος των λίγων, των χορηγών, των διαφημιστών, των καναλιών, των δισκογραφικών εταιρειών... Σ' αυτό το πανάκριβο, φανταχτερό πλην κενό περιεχομένου «πανηγύρι», που το έχουμε χρυσοπληρώσει στο πρόσφατο παρελθόν, με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ. Η ΕΡΤ δηλώνει πως «αποφάσισε να συμμετάσχει με το ελάχιστο δυνατό κόστος», «σεβόμενη τα σοβαρά προβλήματα

Με αφορμή την πρόταση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για «κοινή δράση της Αριστεράς»

Με επιστολή της προς το ΚΚΕ (και τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως η ίδια λέει), η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ζητάει συνάντηση «με στόχο τη συγκρότηση ενός αγωνιστικού μετώπου ρήξης και ανατροπής της αντιδραστικής επίθεσης του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΔΝΤ και των κυβερνήσεών τους». Σύμφωνα με το ΠΡΙΝ (11/3/2012), που δημοσιεύει σχετικό ρεπορτάζ, «υπό το βάρος της ιστορικού χαρακτήρα, γενικευμένης και σαρωτικής επέλασης του κεφαλαίου σε όλα τα μέτωπα, που γνωρίζει νέα κορύφωση (...) οι ηγεσίες όλης της Αριστεράς επωμίζονται με ιστορικές ευθύνες». Σύμφωνα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, «την αναγκαιότητα για ένα μέτωπο αγώνα, που θα συνενώνει τις αγωνιστικές και ταξικές μαζικές οργανώσεις των εργαζομένων και του λαού σε μια ενιαία πολιτική κατεύθυνση ανατροπής, υπογραμμίζουν με δραματικό τρόπο οι τελευταίες εξελίξεις (...) Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ δεν μπορούν, από τη γραφειοκρατική και ταξικά συμβιβασμένη φύση τους, να οδηγήσουν το εργατικό κίνημα στη νίκη. Από εκεί και πέρα, ο καθένας μόνος του δεν φτάνει. Οπως έδειξε η εμπειρία, δεν μπορεί να σταματήσει την επίθεση μόνο του το ΠΑΜΕ, ούτε ο Συντονισμός Πρωτοβάθμιων Σωματείων, ούτε κάποιες μαχόμενες ομοσπονδίες, όπως η ΠΟΕ-ΟΤΑ, παρά τον επιμέρους ηρωικό αγώνα τους. Χρειάζεται δημοκρατικό, πολυτασικό αλλά πάνω από όλα ενιαίο κέντρο πάλης για τον πολύμορφο, πολύχρονο και περίπλοκο αγώνα κατά της επίθεσης. Για ένα τέτοιο ενιαίο κέντρο αγώνα, απαραίτητη είναι η κοινή δράση της Αριστεράς. Χωρίς αυτήν, δεν υπάρχει

1821: Δελτίο ειδήσεων του MEGA και συνέντευξη με τον Κολοκοτρώνη

Μέρες που είναι, ας φανταστούμε τι θα γινόταν αν υπήρχε … MEGA τον καιρό του ΄21 (ας πούμε π.χ. βραδινό δελτίο μετά την εισβολή του Ιμπραήμ στον Μωριά):

Τρέμη: «Και ενώ η παγκόσμια κατάσταση είναι τόσο δύσκολη, υπάρχουν ακόμα κάποιοι αμετανόητοι που εξακολουθούν να στεναχωρούν τον πολυχρονεμένο μας σουλτάνο, που ο γιαραμπής να μας κόβει χρόνια και να του δίνει μέρες».


Πρετεντέρης: «Όχι μόνο αυτό Όλγα. Ενώ όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου, κοτζαμπάσηδες - δεσποτάδες - καραβοκύρηδες έχουν πλέον αντιληφθεί πως η χώρα χρειάζεται ηρεμία και ανάπτυξη γιατί αλλιώς οι Οθωμανοί θα σηκωθούν να φύγουν και θα μας αφήσουν μόνους μας, αυτοί οι αλιτήριοι κατσαπλιάδες, αυτές οι μειοψηφίες έχουν το θράσος να απειλούν τους νοικοκυραίους».

Τσίμας: «Έχεις δίκιο Γιάννη. Μάλιστα έμαθα πως αυτές οι περιθωριακές

Θέλει το ΚΚΕ να κυβερνήσει; (ΒΙΝΤΕΟ)

ΠΑΣΟΚ: Προσπάθεια εξαπάτησης και χειραγώγησης του λαού

Τίποτα «νέο» δεν μπορεί να γεννήσει το παλιό που σάπισε, καμιά «νέα αρχή» δε σηματοδοτεί η ένταση της ταξικής πολιτικής σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων

Η αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη Κυριακή, με την ανάληψη της προεδρίας από τον Ε. Βενιζέλο, επιχειρήθηκε από το ΠΑΣΟΚ και τα συγκροτήματα του Τύπου να εμφανιστεί τάχα σαν «νέο ξεκίνημα». Το παρωχημένο και αποπροσανατολιστικό σύνθημα «Αρχίζουμε», που επέλεξε ο Ε. Βενιζέλος για να δώσει την ψευδαίσθηση μιας «νέας αφετηρίας» για το ΠΑΣΟΚ, δε διαφέρει - από την άποψη της πολιτικής ουσίας - σε τίποτα από τη «νέα αρχή»που κήρυξε ο Γ. Παπανδρέου το 2007 ή το προεκλογικό «πάμε!» που χρησιμοποίησε το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009.

Τα αποτελέσματα κάθε «νέας αρχής» του ΠΑΣΟΚ ο ελληνικός λαός τα βίωσε με τον πιο άγριο τρόπο στο πετσί του, ειδικά με την πρωτοφανή βίαιη επίθεση σε κάθε πτυχή της ζωής του τα τελευταία 2,5 χρόνια. Οι «νέες εκκινήσεις» που κατά καιρούς προπαγανδίζουν οι ηγεσίες του ΠΑΣΟΚ και των άλλων αστικών κομμάτων

Ασφαλίτικοι υπερυπολογιστές καταγράφουν τα πάντα

Στο Μπλάφντεϊλ της Γιούτα, κοντά στην περιοχή των Μορμόνων, κατασκευάζεται ένα οχυρωμένο συγκρότημα κτιρίων, που όταν παραδοθεί μαζί με τον εξοπλισμό του το Σεπτέμβρη του 2013, θα έχει ξεπεράσει σε κόστος τα 2 δισεκατομμύρια δολάρια. Σκοπός του είναι να παρεμβάλλεται, να αποκρυπτογραφεί, να αναλύει και να καταχωρεί μεγάλο μέρος των παγκόσμιων τηλεπικοινωνιών και επικοινωνιών διαδικτύου, καθώς αυτές πραγματοποιούνται μέσω υπόγειων και υποθαλάσσιων καλωδίων, δορυφορικών και επίγειων ασύρματων μεταδόσεων. Μέσα από τους υπολογιστές και τους δρομολογητές του θα ρέουν τα πλήρη περιεχόμενα των μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, οι συνομιλίες με σταθερά και κινητά τηλέφωνα, οι αναζητήσεις μέσω Google, τα ίχνη από δεδομένα που αφήνει καθένας πίσω του (αποδείξεις πάρκινγκ, λίστες επιβατών, αγορές σε βιβλιοπωλεία) και όλα αυτά θα καταλήγουν στις απύθμενης χωρητικότητας βάσεις δεδομένων του υπολογιστικού κέντρου. Οι εγκαταστάσεις θα προστεθούν σε άλλες,

Η ... μάχη του ΟΑΚΑ και τα ερωτηματικά...

Την περασμένη Κυριακή παρακολουθήσαμε ένα ακόμα επεισόδιο του σήριαλ βία στα γήπεδα. Αυτή τη φορά εκτυλίχθηκε στην αναμέτρηση Παναθηναϊκού - Ολυμπιακού, η οποία δεν ολοκληρώθηκε ποτέ. Κουκουλοφόροι/κρανιοφόροι με «μολότοφ», φωτοβολίδες και άλλα πυρομαχικά συγκρούστηκαν με αστυνομικές δυνάμεις.

Οσα έγιναν (και δεν έγιναν) δημιούργησαν πλήθος ερωτηματικών και συνειρμών. Για τον τρόπο δράσης, την ταυτότητα φυσικών και ηθικών αυτουργών, τους σκοπούς, τα κίνητρα τους. Επιβεβαίωσαν πως ήταν μια προσχεδιασμένη οργανωμένη επιχείρηση που εκτελέστηκε με συντονισμό. Ηταν η υλοποίηση ενός προαναγγελθέντος σχεδίου. Τουλάχιστον μια βδομάδα πριν είχε «βουίξει ο τόπος» ότι θα συμβούν επεισόδια...

Αφού λοιπόν όλοι οι αρμόδιοι ήξεραν γιατί δεν τα απέτρεψαν; Τι πραγματικά

Μέρες αντικομμουνισμού ...

1. Οι εκπρόσωποι των τοκογλύφων Βενιζέλος - Σαμαράς, με την κατακραυγή του κόσμου να σκαλώνει στον οισοφάγο τους και το είναι τους να καταρρέει, είναι αναγκασμένοι να καταφύγουν στον αντικομμουνισμό για λόγους ψηφοθηρικούς.

2. Ενας ακροδεξιός πολτός που σχηματίστηκε από διάφορα γκρουπούσκουλα της Ακροδεξιάς πουλάει εκδούλευση. Πρόκειται για σχηματισμούς παρακρατικών που κλαίνε για την επιθανάτια αγωνία του συστήματος.

1821 - 2021: 200 χρόνια μια ζαριά...

Η Ελλάδα βιάζεται. Βιάζεται πολύ. 

Ετσι είπε ο αρχηγός της συμπολιτευόμενης αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παραμονές 25ης Μαρτίου. Μέρες και ώρες δηλαδή της μεγάλης επιβεβλημένης μαζικής ανατριχίλας και οργής, όταν κι οι ελάχιστοι εναπομείναντες ανάπηροι πολέμου αρνούνται να παρελάσουν γιατί τους ζητάει, η Ελλάδα που βιάζεται, να πεθάνουν μια ώρα αρχύτερα, αφού ως επιζήσαντες την επιβαρύνουν με τις πετσοκομμένες συντάξεις τους. 

Η Ελλάδα βιάζεται...

Οπως θέλω και ξέρω το διαβάζω. Βιάζεται, τρέχει. 

Και β ι ά ζεται. Υφίσταται την αφόρητη βία του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου έτσι ώστε το 2021, 200 χρόνια μετά το Μεγάλο Ξεσηκωμό, να βγει σαν εκπαιδευμένη πόρνη ξανά στο κουρμπέτι των αφεντάδων της φτιασιδωμένη και υπάκουη. 

Η Ελλάδα βιάζεται καθημερινά είναι αλήθεια. Εντός. Κι εξ αυτού και εκτός ανύπαρκτων ή ελαστικών συνόρων που καθορίζονται ως ζωνάρι συμφερόντων απ' τους εμπόρους των εθνών.

Η μεγαλύτερη ντροπή των ημερών είναι κάθε απόπειρα βιαστών των δικαιωμάτων του λαού, κατακτημένων και βαριά πληρωμένων με αίμα, να ηττηθεί ως ιστορικό υποκείμενο κάθε ενθικοαπελευθερωτικού και ταξικού αγώνα και να περάσει στον

Η Επανάσταση του 1821 και η παραχάραξή της

Σχεδόν πάντα, αλλά ιδιαίτερα στις μέρες που ζούμε, έχω την εντύπωση ότι το νοητικό, το γνωστικό οξυγόνο που χρειάζεται ο κόσμος που συντρίβεται ανάμεσα σε τόσους αλλεπάλληλους καταιγισμούς από νοητικά υποπροϊόντα μόνο ο Μαρξισμός μπορεί να το προσφέρει. Ολόκληρος ο λεγόμενος δυτικός αστικός πολιτισμός, κάποτε λαμπρός, σήμερα δεν έχει πια να δώσει παρά βία και όλο και περισσότερη φτώχεια και αθλιότητα. Ο τρόπος που σκέφτεται και δρα μια ολόκληρη κοινωνική τάξη βρίσκεται σε άμεση σχέση με το ιστορικό στάδιο που διανύει η τάξη αυτή. Η βαθιά ιστορική παρακμή της αστικής τάξης στο στάδιο του μονοπωλιακού καπιταλισμού, τη σπρώχνει σε μια όλο και πιο πρωτόγονη και βάρβαρη αυτοάμυνα, σε μια όλο και μεγαλύτερη στάση εχθρότητας προς την τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων σε όλες τις χώρες που μεταβάλλονται με όλο και ταχύτερους ρυθμούς σε αληθινούς σκλάβους της μισθωτής εργασίας που κι αυτή καταντάει απρόσιτη πολυτέλεια.

Από κοντά, έρχεται και η διαστρέβλωση της Ιστορίας, με περίπου νομοτελειακό τρόπο. Το χειρότερο που μπορεί να πάθει ένας λαός είναι να στερηθεί την Ιστορία του, δηλαδή να αλλοτριωθεί, να υποδουλωθεί νοητικά, να γίνει εύκαμπτος, καθώς

Για το κέντρο της Αθήνας

Τα μέτρα που ανακοίνωσε η συγκυβέρνηση για το κέντρο της Αθήνας και τους μετανάστες δεν απαντούν στην ουσία του προβλήματος, ούτε αγγίζουν τα πραγματικά αίτια που γεννούν και αναπαράγουν την εκρηκτική κατάσταση που αντιμετωπίζουν Ελληνες και μετανάστες. Πράγματι, η κατάσταση είναι αφόρητη. Η δράση οργανωμένων κυκλωμάτων ναρκωτικών, πορνείας, διακίνησης και εκμετάλλευσης μεταναστών, η εγκληματική δράση είναι υπαρκτά προβλήματα και απειλούν το ίδιο τη ζωή και των Ελλήνων και των μεταναστών. Τι λύσεις θέλει να δώσει η συγκυβέρνηση σε όλα αυτά; Χρησιμοποιεί σαν άλλοθι αυτά τα προβλήματα που είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών και ανακοινώνει: στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, ένταση της καταστολής, αυστηρότερες, ακόμα περισσότερες επιχειρήσεις - «σκούπα», συλλήψεις, απελάσεις και άλλα παρόμοια...

Ποιος διώχνει τις επιχειρήσεις;

Με αφορμή διάφορους απεργιακούς αγώνες, αλλά ακόμα και χωρίς αφορμή, η αστική προπαγάνδα αναμασά τη λασπολογία ότι «το ΚΚΕ διώχνει τις επιχειρήσεις από τη χώρα». Το συνδέουν αυτό είτε με τις κινητοποιήσεις, τις κατακτήσεις ή τις διεκδικήσεις των εργατών στις επιχειρήσεις, που αυξάνουν τάχα το εργατικό κόστος, λες και ο εργάτης που παράγει τον πλούτο, που παράγει τα κέρδη των μεγαλοεπιχειρηματιών είναι κόστος, είτε με τη λεγόμενη «εικόνα» που παρουσιάζει η χώρα λόγω της ανάπτυξης της ταξικής πάλης, των διαδηλώσεων, των απεργιακών κινητοποιήσεων τα τελευταία χρόνια, κόντρα στη βάρβαρη αντεργατική πολιτική που χρεοκοπεί το λαό εξαφανίζοντας εργασιακά δικαιώματα, τις κινητοποιήσεις στα λιμάνια κ.ά.

Ξέρουν πολύ καλά ότι νόμος του συστήματος που υπηρετούν και του κεφαλαίου είναι το κυνήγι του μέγιστου δυνατού κέρδους. Από 'κει απορρέει κιόλας ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Οι Ελληνες επιχειρηματίες δεν επενδύουν με γνώμονα τα πατριωτικά τους αισθήματα, αλλά με βάση τα ταξικά τους συμφέροντα και την άνοδο ή τη συγκράτηση των κερδών τους. Να γιατί μιλούν για «ψηλό κόστος