Ποιος γιορτάζει σήμερα; (ηχητικό)

Πρωταπριλιά σήμερα.

Ποιος λέτε να γιορτάζει; 

– Το ηχητικό που ακολουθεί είναι από την εκπομπή του Νίκου Μπογιόπουλου στον Real fm πριν ενα χρόνο - πάντα επίκαιρο... 

Όταν το μήλο πέφτει σάπιο κάτω από τη μηλιά…

“Τον πατέρα μου τον σκότωσαν η Φρειδερίκη και ο Ζαχαριάδης” – Θεωρία δύο άκρων από τον "Μπελογιάννη" Τζούνιορ

Η Έλλη Παππά είχε πει ότι ο Ζαχαριάδης χρειαζόταν έναν ήρωα και έναν προδότη. Δηλαδή το Νίκο Μπελογιάννη και το Νίκο Πλουμπίδη. Προσέθετε επίσης ότι ο Μπελογιάννης της ζήτησε να εκδικηθεί το κόμμα για την εκτέλεση, έτσι τουλάχιστον ερμήνευε η ίδια με τη γνωστή αντι – ΚΚΕ στάση κυρίως τα τελευταία χρόνια της ζωής της τη φράση: Εσύ πρέπει να ζήσεις για το παιδί μας, για την εκδίκηση.

Το παιδί αυτό ποτέ δεν άντεξε το βάρος του ονόματός του, αλλά συνεχίζει στην παραπάνω λογική της μητέρας του, προχωρώντας τη μερικά βήμα ακόμα, επί το αντιδραστικότερο.

Χρέη «ξεναγού» σε χρυσαυγίτες ανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ!!!

Η «αριστερά» στα καλύτερά της: Στο ΧΥΤΑ Φυλής έστρωσαν «κόκκινο χαλί» στους φασίστες ενώ 1,5 μήνα πριν «υποδέχτηκαν» το ΚΚΕ με σεκιούριτι και μπράβους!

Στις 8 Φλεβάρη, αντιπροσωπεία του ΚΚΕ, με επικεφαλής τον Γιάννη Πρωτούλη, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και υποψήφιο περιφερειάρχη Αττικής,

Στην πρώτη σειρά από αριστερά:  Ζαπάντης, Κωστόπουλος και Πρωτούλης

στην οποία συμμετείχαν επίσης εκλεγμένοι στο Περιφερειακό Συμβούλιο και υποψήφιοι δήμαρχοι της περιοχής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»,επισκέφτηκαν τον ΧΥΤΑ στη Φυλή και ζήτησαν να δουν το χώρο. 

Είχε προηγηθεί ανακοίνωση του αρμόδιου φορέα διαχείρισης (ΕΔΣΝΑ), που προσπαθούσε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα για τις «καθυστερήσεις» στην εναπόθεση των απορριμμάτων λόγω «προγραμματισμένων εργασιών», πίσω από τις οποίες κρύβεται ο υπερκορεσμός της.

Κόντρα στους λύκους

Είναι δύο ειδών. 

Ο κίνδυνος. 

Καταρχάς ο φανερός. 

Υστερα ο ελλοχεύων, ο κρυμμένος στη λόχμη, στο δασοτόπι της ζοφερής καθημερινότητας.

Στην άγρια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο ο φανερός κίνδυνος ήταν, είναι και θα είναι η ιδεολογική, πολιτική, κοινωνική και εντέλει στρατηγική ζημιά που επέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ ως κυβερνώσα αριστερά. Κι αυτό γιατί όλοι αναγνωρίζουν σχεδόν αβίαστα πως έπραξε και πράττει, εφαρμόζει κι επιβάλλει τις πιο δεξιές πολιτικές και μέτρα που δεν ονειρεύτηκαν οι προκάτοχές του κυβερνήσεις και συγκυβερνήσεις.

Νίκος Μπελογιάννης: «Έτσι αγαπάμε εμείς την Ελλάδα»

«Εάν έκανα δήλωση αποκήρυξης θα αθωωνόμουνα κατά πάσα πιθανότητα μετά μεγάλων τιμών… Αλλά η ζωή μου συνδέεται με την ιστορία του ΚΚΕ και τη δράση του… Δεκάδες φορές μπήκε μπροστά μου το δίλημμα: Να ζω προδίδοντας τις πεποιθήσεις μου, την ιδεολογία μου, είτε να πεθάνω, παραμένοντας πιστός σ’ αυτές. Πάντοτε προτίμησα το δεύτερο δρόμο και σήμερα τον ξαναδιαλέγω».  

    Τα λόγια του Μπελογιάννη – παντοτινό σύμβολο του πατριώτη, του διεθνιστή, του ανθρώπου, του κομμουνιστή – αποδείχτηκαν πολύ πιο ισχυρά από τις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος. Πολύ πιο ανθεκτικά από τους μικρόνοες. Που νόμιζαν ότι δολοφονώντας τον Μπελογιάννη θα τον φίμωναν. Τον εκτέλεσαν πιστεύοντας ότι έτσι τα λόγια του θα έπαυαν να δονούν για πάντα τις καρδιές όλων εκείνων που δεν κάνουν «δήλωση μετανοίας». Τι ηλίθιοι…

Το μένος τους... κριτήριο ψήφου

Μέσα σε ένα μήνα, η δημοτική αρχή της Πάτρας ήρθε τουλάχιστον τρεις φορές αντιμέτωπη με τις συκοφαντίες και τη συντονισμένη επίθεση των υποψηφίων όλων των υπόλοιπων παρατάξεων.

Η πρώτη ήταν με αφορμή τη ματαίωση της συναυλίας ενός metal συγκροτήματος σε χώρο εκδηλώσεων του δήμου. Με πρώτο βιολί τον ΣΥΡΙΖΑ (μέχρι και ο Ηλιόπουλος από την Αθήνα έκανε δήλωση!), έγινε προσπάθεια να αποδοθεί η ευθύνη στο δήμο και μάλιστα με πρόθεση, κατηγορώντας τον για ...ψηφοθηρική λογοκρισία. Βολεμένοι από τη στοχοποίηση του δημάρχου, όλοι οι άλλοι υποψήφιοι σιγόνταραν την αθλιότητα, που έγκαιρα απαντήθηκε από το δήμο και αποδείχθηκε κάλπικη μέχρι κεραίας.

1821: Ποιοι «όλοι μαζί», βρε ζαγάρια;

«Ό,τι ξέρουμε για το 1821 μοιάζει με αντεστραμμένο είδωλο στον καθρέφτη. Υπάρχουν δύο ‘21, αυτό των αρχόντων, των Φαναριωτών και της επίσημης διπλωματίας και αυτό του λαού και των προοδευτικών ανθρώπων όλου του κόσμου…»

 (Δ. Φωτιάδης, από την ιστορική μονογραφία «ΚΑΡΑΪΣΚΑΚΗΣ»)

   Πώς γίνεται η Καλαμάτα να έχει απελευθερωθεί από τον τουρκικό ζυγό στις 23 Μάρτη του 1821, αλλά να γιορτάζουμε την έναρξη της Επανάστασης στις 25 Μάρτη;

   Η απάντηση είναι απλή: Έπρεπε ο ξεσηκωμός να εγκιβωτιστεί σε ένα σχήμα που θα εξυπηρετούσε τους επί τουρκοκρατίας εξουσιαστές του λαού που παρέμειναν τέτοιοι και μετά την Επανάσταση. Ανάμεσά τους οι σεβάσμιοι δεσποτάδες της εποχής. Κι αφού οι τελευταίοι δεν είχαν να επιστρατεύσουν τίποτα άλλο για να οικειοποιηθούν την Επανάσταση, επιστράτευσαν την Παναγία.

Τα «αριστερά» ΜΑΤ κατά του «εχθρού λαού» της Καλλιθέας (video)

Ο ΣΥΡΙΖΑ της «προόδου» για ακόμη μία φορά προστάτευσε κουκουλοφόρους χρυσαυγίτες που χαιρετούσαν ναζιστικά χτυπώντας άγρια τους εργαζόμενους.

Τρομοκρατική επίθεση με χειροβομβίδες κρότου λάμψης, γκλομπ και χημικά, δέχθηκε η κινητοποίηση της Λαϊκής Επιτροπής Καλλιθέας, με αποτέλεσμα να τραυματιστούν εργαζόμενοι της περιοχής, σήμερα το πρωί. Η κινητοποίηση έγινε από το λαό της πόλης, μετά από κάλεσμα σωματείων και άλλων φορέων ενάντια στην παρουσία φασιστών της εγκληματικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής, με αφορμή την 25η Μαρτίου. Με την ανοχή και την προστασία της Αστυνομίας η σχεδιασμένη εμφάνιση των φασιστών.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βάζει τα ΜΑΤ να τους προστατεύσουν και τους δίνει μικρόφωνο στην ΕΡΤ.
Το παιχνίδι ΣΥΡΙΖΑ-Χ.Α. καλά κρατεί. Ο ένας σωσίβια λέμβος του άλλου. Κατά τα άλλα λένε "ή ΣΥΡΙΖΑ ή νεοναζί"!!!

Η ιστορία δε θυμάται τους “ρεαλιστές” αλλά τους επαναστάτες

Ρεαλισμός και 1821 ... Νομιμότητα και 1821 ... Βία και 1821 ... "Όλοι μαζί" και 1821 ... 

Κάθε φορά που κοντεύει μια τέτοιου μεγέθους εθνική επέτειος, αναγκαστικά ο καθένας κάνει τις σκέψεις του. Θα μοιραστώ λοιπόν κι εγώ μαζί σας τις δικές μου.

Για θέματα που χάνονται συχνά μέσα στις τυπικότητες και τις επετειακές ιαχές. 

Θέματα με αφορμή την ιστορική αυτή επέτειο: 

1. Ο «ρεαλισμός» ποτέ δε «γράφει» ιστορία. Ποτέ δεν αλλάζει την κατάσταση. Ο Ρήγας Φεραίος που ονειρεύτηκε την επανάσταση κι ο Παπαφλέσσας που την «εκβίασε», δεν είχαν «ίχνος» ρεαλισμού. Είχαν όμως δίκιο κι απόλυτη εμπιστοσύνη στο λαό. Kι η ιστορία δε «θυμάται» ποτέ τους «ρεαλιστές». Το ίδιοι κι οι λαοί. Αλλά «θυμάται» και τιμά τους «τρελούς». Δηλαδή τους επαναστάτες.

Την έλεγαν «Γιουγκοσλαβία»…

   Ήταν 24 Μάρτη 1999 όταν άρχιζε το μακελειό που κράτησε 78 μέρες. Ήταν η αρχή του τέλους για την Γιουγκοσλαβία. Μια χώρα που ο λαός της όρθωσε το ανάστημά του στις μεραρχίες του Χίτλερ, δεν υπάρχει πια. Τη διέλυσε το ΝΑΤΟ σε συνεργασία με την ΕΕ.

   Οι χειροκροτητές της θηριωδίας των χιλιάδων νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), αυτοί που κόβουν και ράβουν στα μέτρα τους το Διεθνές Δίκαιο, υποστήριζαν τότε ότι τα αμερικανικά «Στελθ» αποτελούσαν προάγγελο της «δημοκρατίας» και της «ειρήνης» στα Βαλκάνια και τον κόσμο.

Πόσο «μπάτσοι» και γουρούνια είστε;

   Η είδηση και τα στοιχεία σύμφωνα με το ρεπορτάζ που έχει κάνει το γύρο των ΜΜΕ: 

   Χτες το μεσημέρι η αστυνομία της Θεσσαλονίκης συνέλαβε μια 90χρονη γυναίκα επειδήπουλούσε τερλίκια που έπλεκε η ίδια. Τι είναι τα τερλίκια; Κλειστές πλεκτές παντόφλεςπου φτιάχνουν συνήθως οι παλιές Πόντιες. 

   Προφανώς, για να γίνει η σύλληψη, κάποιοι έκαναν καταγγελία! Το «έγκλημα» η 90χρονη το έκανε σε κεντρικό δρόμο των Αμπελοκήπων Θεσσαλονίκης όπου γίνεται λαϊκή αγορά. Πρώτα απ’ όλα να πούμε «μπράβο» σε όποιους την κατήγγειλαν. «Μπράβο» για την (απ)ανθρωπιά τους! 

Παναγόπουλοι, Καραγεωργόπουλοι, Βασιλόπουλοι & Σία...

Φοβάται ο Παναγόπουλος και η λοιπή μαφία

πως κάλπικο συνέδριο δεν βγαίνει με τη μία,

Αγανακτεί και εξίσταται στον πρόεδρο τον Πάκη
και στης Βουλής τον πρόεδρο το Βούρτση Νικολάκη,

¨Αστυνομία δε φέρατε για να τους μπουζουριάσει,
κι εμάς τους ένδοξους αρχηγούς μας έχουνε ταράξει,

Ως κι εμένανε τον πρόεδρο με κάνανε σκερτσάκι
πως είμαι το πιστό σκυλί του κάθε Αλεξάκη,

Στρατηγέ μου, ιδού οι αγωγοί σας…

Υπό το βλέμμα του «αφεντικού» και επί τάπητος τους σχεδιασμούς για μετατροπή της Ανατολικής Μεσογείου σε ενεργειακό κόμβο για τα συμφέροντα των πολυεθνικών αλλά και πεδίο έντονων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών πραγματοποιήθηκε η τριμερής συνάντηση Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο πρόεδρος της Κύπρου Νίκος Αναστασιάδης και Αμερικάνος υπουργός εξωτερικών Μάικ Πομπέο συναντήθηκαν στην Ιερουσαλήμ στο πλαίσιο της συνάντησης Κορυφής που πλέον έχει χαρακτήρα «3+1» με τους ηγέτες των τριών χωρών και τον ΥΠΕΞ τον ΗΠΑ.

Συνεταιράκια στη σαπίλα...

Καθώς η σαπίλα του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού ξεσκεπάζεται όλο και περισσότερο, οι δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες αποτελούν συστατικό στοιχείο της, προσπαθούν... να βγάλουν την ουρά τους απέξω, να πουν πως για τον εκφυλισμό φταίνε... τα συνεταιράκια τους, οι δυνάμεις των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, μαζί με τις οποίες τόσα χρόνια πρωτοστατούν στην υπονόμευση των αγώνων, στην προσπάθεια αποπροσανατολισμού των εργαζομένων, υποταγής τους στους «κοινωνικούς διαλόγους».

Ταυτόχρονα, αναπαράγοντας τα προκλητικά ψέματα περί «τραμπουκισμών του ΠΑΜΕ», που τάχα «διέλυσαν το συνέδριο της ΓΣΕΕ», στηρίζουν την προσπάθεια των συνεταίρων τους να παρουσιάσουν ως «τραμπούκους» τους συνδικαλιστές και τους εργάτες που μάχονται ενάντια στη νοθεία και την ωμή εργοδοτική παρέμβαση στα συνδικάτα.

Μαζί με τους άλλους εργατοπατέρες, που στέλνουν προκλητικά ραβασάκια περί... «εγκληματικής οργάνωσης του ΠΑΜΕ», προετοιμάζουν το έδαφος και για πιο άμεση κρατική καταστολή στα συνδικάτα, για τη «λήψη μέτρων ασφαλείας προκειμένου να προστατευθούν οι μελλοντικές συνεδριάσεις της ΓΣΕΕ», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η

Εργατική εκπροσώπηση και εργατική αριστοκρατία (με αφορμή το 37ο Συνέδριο της ΓΣΕΕ)

Αν η κοινωνική (πολιτική) συνείδηση αντανακλά τις συνθήκες εργασίας και ζωής (ταξική συνθήκη), η ομάδα των συνδικαλιστών που ελέγχουν τη ΓΣΕΕ έχουν αλλάξει ταξική κατάσταση. Εχουν αλλάξει κοινωνική θέση. Σε ένα βαθμό αυτό οφείλεται στις αμοιβές και χορηγίες (υλικές και συμβολικές) που αποσπούν που μπορεί να υπερβαίνουν κατά πολύ το μισθό ή τη συνδικαλιστική αποζημίωση («εργατική αριστοκρατία»). Αυτό οφείλεται επίσης στη γραφειοκρατικοποίηση της εργατικής εκπροσώπησης (εξάρτηση από το κράτος, κυβερνητικός συνδικαλισμός, παράτυπες διαδικασίες εκπροσώπησης κ.λπ.). Ιστορικά η εργατική αριστοκρατία εμφανίζεται όταν η ανάπτυξη του καπιταλιστικού καταμερισμού εργασίας διαμορφώνει μια νέα «διαστρωμάτωση» στο εσωτερικό της εργατικής τάξης (μισθολογική, εργασιακή, πολιτισμική κ.λπ.) που επιτηδευμένα εργαλειοποιείται από το

ΓΣΕΕ των μαφιόζων, οπορτουνιστές και Τυριμόπουλοι

Εργατοπατέρες, μαϊμούδες σύνεδροι, θλιβεροί οπορτουνιστές, Τυριμόπουλοι και άλλα τσογλάνια για την μπανάνα του συστήματος.

Βγήκαν όλοι. Έτσι τη θέλουν τη ΓΣΕΕ. Και χειρότερα. Φτάνει να μην περάσει στα χέρια της εργατικής τάξης. Και καλά με τους εργατοπατέρες. 

Αλλά έχουμε και τους κολαούζους τους. Αυτούς που τόσα χρόνια παρασιτούσαν δίπλα τους στις συγκεντρώσεις των «ήταν πέντε, ήταν έξι κι έγιναν οκτώ». 

Τους ΛΑΕ-ΑΝΤΑΡΣΥΑ που τόσα χρόνια τους στήριζαν και πορεύονταν θλιβερά μαζί τους. Όλα εκείνα τα γκρουπούσκουλα που μεσοτοιχία με τους εργατοπατέρες θύμιζαν εποχές αντισυγκεντρώσεων απέναντι στο ταξικό κίνημα.